(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Rhetores graeci, ex codicibus florentinis, mediolanensibus, monacensibus, neapolitanis, parisiensibus, romanis, venetis, taurinensibus et vindobonensibus"

Google 



This is a digital copy of a book that was prcscrvod for gcncrations on library shclvcs bcforc it was carcfully scannod by Googlc as part of a projcct 

to make the world's books discoverablc onlinc. 

It has survived long enough for the copyright to cxpirc and thc book to cntcr thc public domain. Α public domain book is one that was never subjcct 

to copyright or whose legal copyright term has expircd. Whcthcr a book is in thc public domain may vary country to country. Public domain books 

are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discovcr. 

Marks, notations and other maiginalia present in the original volume will appear in this flle - a reminder of this book's long journcy from thc 

publishcr to a library and fmally to you. 

Usage guidelines 

Googlc is proud to partncr with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to thc 
public and wc arc mcrcly thcir custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken stcps to 
prcvcnt abusc by commcrcial partics, including placing lcchnical rcstrictions on automatcd qucrying. 
Wc also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles Wc dcsigncd Googlc Book Scarch for usc by individuals, and wc rcqucst that you usc thcsc filcs for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfixtm automated querying Do nol send aulomatcd qucrics οΓ any sort to Googlc's systcm: ΙΓ you arc conducting rcscarch on machinc 
translation, optical character recognition or other areas where access to a laige amount οΓ tcxt is hclpful, plcasc contact us. Wc cncouragc thc 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attributionTht GoogXt "watermark" you see on each flle is essential Tor informingpcoplcabout thisprojoct and hclping thcm lind 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatcvcr your usc, rcmember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
bccausc wc bclicvc a book is in thc public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countrics. Whcthcr a book is still in copyright varies from country to country, and wc can'l offer guidance on whether any specific usc of 
any speciflc book is allowed. Please do not assume that a book's appearancc in Googlc Book Scarch mcans it can bc uscd in any manncr 
anywhere in the world. Copyright infringement liabili^ can be quite severe. 

About Google Book Search 

Googlc's mission is to organizc thc world's informadon and to makc it univcrsally acccssiblc and uscful. Googlc Book Scarch hclps rcadcrs 
discovcr thc world's books whilc hclping authors and publishcrs rcach ncw audicnccs. You can scarch through ihc full icxi of ihis book on thc wcb 

ai |http://books.qooqle.com/| 



κ 



e^ 




RHETORES GRAECI 

' j c ' '' ■/ 7 

•' Bx ' ■ •- j; ■: / . 

CODICIBUS FLORENTINIS 

MEDIOLAMENSIBUS MONACENSIBUS ΝΕΑΡΟ- 

LITANIS PARISIENSIBUS ROMANIS YENETIS 

TAUIUNENSIBUS ET TINDOBONENSIBDS 

BMENDATIORBS BT AUCTIORES BDIDIT 

SUIS AlilOBUM^irB AKirOTATIOKIBirS IV8TBUXXT nn>ICI8 LOCUPLB- 

ΤΙββΙΜΟβ ΑΏΙΜητ 

CHMSTIAl^S WALZ 

rROPIIfOM 'Tlfllll«||fttt. 



• 






FOL. IF. 



STUTTGARTIAE «τ TUBINGAE 
Bumtibus J. G. COTTAB 

LOlVDDil -' 
apnd BLACK, TOUNG et Υ 0UN6• Tayiitock Street 

LUTETUK 
apnd FIRMIN DIDOT. 

MDCCCXXXIII. 



Ν 



Τ«ΙΙΝ•ΑΙ, •ι|«Η•|ί•« UVOrm• 



VIRIS 

*>' DOCTISSIMIS SIBIQUB AMICISSIMIS 

^ THEOPH, LUCAE FBIDERICO 
^ TAFEL 

V rKOFBBeOBI ΤσΒΙΚβΕΝΒΙ 

ζ5 



GUlLIEIiMO DINDORF 

?A*0Fie8QAI LIPSIIKSI 



lULIO SILLIG 

rAOFISSOAI DAESDBN8I 



HUNC pUEM DUDUM DESIDERATERUNT 

LIBRUM 



SACRUM ESSB yOLUIT 



CHRISTIANVS WALZ. 



/ 



SYBIAM SOPATW et MARCEdJM 

SCHOLIA AD 

HERMOGENIS STATUS 



qnae hoc volamine condneDtiir, primae edidit Aldns 1509. 
in eecundo Rhetomm Graecornm' tomO) p. 1 — 35L 

Dnae existimt homm scholioram recensioiiefl. Altera. 
quae genainoe Syriani et Sopatri commentariosi eeorsiin 

1) De his trinmTirie paaca inyemiintiir apud historiae Htte• 
ratiae ecriptores. 

Fabric. Bibl. Graec. ToL• DL p. 357. ed. HarL 
STBiAKirs , Philoxeni F• , patria Alexandiinns , philosophiui 
exuniiie, et post praeceptorem, Plutardiimi^ Nestorii F•, Atheni- 
eneia scholae magiia gloria ftiit^^m qua Platonicam praecipne 
docnjt phOoeophiam et, aacceasore relicto Prodo, έ^βαριιΐο» 
diem obiit drca annnm Chiiiti , ut coniicio , 450. Laudat htmc 
aaepe Proclus in ema commentariis sub διδασκάλου et κα&ηχ$^ 
μόνος 8111 nomine^ et eodem tnmnlo ossa sua mortni ad Syn^ 
ani corpns reponi inseil in snbiirbio Athenienei , nt narrat Ma- 
riniia iii Procli yitae c• 36. Defuncti manea Isidonis philoso- 
phns 9 έπιτόφιον •&νμιαϋ'ρίδα , BiYe thnribaliim secnm adferens 
tvlta est proaeqantus, teste Damascio apud P&otimn cod. 
CCXLIL 

Ibid. ToL TT. p. 103• 
SoFATXB non e8t]Plotinianae ule echolae siicceesor celeber- 
rimna, qaem Conetantiiiiiisi M. occidit, sed aliua sophista, du- 
centb aiinis iunior• 

Ibid. Vol. Vl. p. 75. 
MABClELLiNue idem mibi Yidetar^ cuiiis yitain Thucjdidie 
habemos . 



VI 

Qtramque ecriptiimi exliib^t) contmetiir codice Teneto 
433• eec. XlVf membraiu forma octaya ^). Sed deeidera- 
tut in hoc codice MarceUiniifl , quem nec alibi eeoreim 
ecriptain inyem• Alteraniy in quam Aldus incidity son re« 
censioneniy sed farraginem podoe dixerini) ab ignoto quo-' 
dam rhetoricae professore in echolaram euanim usum coin« 
pilatam y eoque modo digeetam , ut ex unoquoque trium ho« 
rom cominentariQniiny quidquid ad explicandos einguloe Her« 
mogeiiis locos epectaret, in ηηηηί locum conferret• Hoc Te« 
ro labore, in commeiitaruey qai son eingula verba eed con- 
dnua oratione eeneam anctorie expKc£iiit iam per ee difBcili 
tanta cum levitate defunctue est anonjiniie noeter, nt eepo- 
eita^^omni) qua auctorie cniuecunque opera tractanda siintf 
Terecundia, pro arbitrio yerba transponeret vel immutarety 
ali&, atqa^ in his impriinie yeteram auctorum locos muti- 
laret et in breyius contraheret, quae Sjriani eseent, non 
raro Sopatro tribaeret, saepe Syriani et Sopatri commen- 
tarios in unQm coniiceret, longiores autem excursusy 80-» 
patri impriinis, prorsae oraitteret. Hanc libri Aldiii| con« 
didonem quamquam non eiBe magno dolore observareraniy 
animusque magis ad genalliQa Sjriani et Sopatri commen- 
tarios edendoe ferebat| etedt tamen sentenda^ libnun edaiii 



2 Codicem egreginiii fanta cnm diligentia descripsit Morelli 
in bibliotheca manuscripta p. 298—304. ut mihi nihil reliqnerit, 
nisi foliomm, glutinatoria Titio misere disiectomm , ordinem 
notandi negotiunu Α folio 53. t. transi ad fol. 87. r. deinceps 
iustus ordo serratiie est usque ad foL 237. Α fol. 237. regre- 
dere ad foL 79—86. a fol. 86. transi ad foL 73—78. a fbl. 78. 
regredere ad fol. 68. Denique fol. 72. t in media pagina-com- 
mentarii finem habebis. Α fol. 56—67. fragmenta lexici gpraeci 
interiecta snnt. Scholia breyiora ad libFos Hermogenis negl 
tvQioetovet πιρί Ιδεων com commentario Tolaminis geptiini consen- 
tiant, cmiis magna pars Sjnanam anctorem habet. ΙΙρολεχό^ 
μ$να ad libmm περί Ιδεωρ quinto Tolmniiii insenii• 



. νκ 

< 

in hac forma utflieeimnin et a miiltie iure desMeratimi tj« 
|U8 reprodacendum eeee, idqae eo ma^s neceeearium vide« 
batury qaotniam BfarceUinus in hac eola receASione contine- 
batar. Ut Tero eimiil ^nuinam Sjriani et Sopatri ibrroam 
lectonim ocalie proponereni) hanc inii rationem^ nt Tarie- 
tatem codids YeDeti Sjriano in nods 6tit>iic6rem, Sopatnnn 
rero, in recensione Aldina ita miitilatuiii , nt ad^eQin re- 
etitnendam notarum spatium non sufiSceret, eeorsim ex co« 
dice Yeneto edituffl seqnenti volmniiu iniiefetdiii• 

Superest iam^ ut ad recensionem Aldinam accnradue 
deecribendam transeamus, et quid a nobie ad eam emen- 
dandam praeetinini sit, exponamus. Pauci htiiue quoque 
recensionie existtint codices, credo qnod propter yolitminis 
magiiitadinem.echolanini usoi minus aptus yidebatur• An- 
dqmeeiinue idemqne reliquoram fone est Par• 2923« seculi 
XI• vel Xn. membranaceae, forma quarta, opdmae notae• 
Qnatuor magnas habet lacunae, ex folionifii mtegronim 
iactmra ortasy quae ex eo in reliquos codices, Parie• 
2921• et Ambrosiaii• 9 eeculo XY. scriptos^ et in editionem 
Aldinam p• 259. 328• 337. et 351• transierunt: in media 
autem pagina , ei a foUo primo , quod recentiore manu scri- 
ptnm eet, discesserie, nuUa unquam lacuna apparet• Egre- 
gius hic codex cum ΑΙφ'ηβ maxima ex parte consentit; 
eaepius etiam iu yitiis^ quae codice non adhibito tjpothe- 
tis tribuerentar 9 eed ubi ecribarum culpa lectio depravata 
^ty etf id quod eaepiesime factum est^ oculi ab uno ad 
alterum ομοιοτέλευτον aberrantis lapeu caecae lacunae or- 
tae sunt, ibi conetanteiii et optimam medelam praebet• Mar- 
gini hic iUic Bcholia minora, eadem mana ecriptay adeper- 
ea amkty qtiae edam Cod• 2921. recepit, eed ita a codice 
principe pendens, ut p• 72• (aostrae edidoiuei) nbi ecri* 
ptura huiue pallore eTanaity laoimam reliqHerit• Perspecta 
hac codicain inter ee radone ex Ambroeiano et Par• 2921• 



tae υΠιηιι yel iaetinn detrniieiifmi «aperet^ rao looo reHcta 
cimi codice Par• 2926• coBferrem^ et e voluiiiiiie qauito 
omitterem• 



Addenda et corrigenda ad finem ΤΌΐαηΰηι qnmti m- 
Yeniee. Eidem indicee aactonmi^ in hie doobus volumi- 
nibns laudatoruin, enbianxi) ut ih etian, qm ex indi• 
cibus eapere solent^ ante todue operie fioem neni eonui 
pateret•^ 



Scribebam Tnbingae nonia lanuaiu• 
MDCCCXXXllI. 



>^ - 



Γ ' 



i ^ . i V 



/ 



■vap 



mmammmamemm 



\ "T 



4 * * * • I 






, >■ Λ , 



- 'Λ ' 



» » 



χ •-. " 



/V-/ 



Λ ΪΤ 



.* Α'' 



^> ; Ald. 
, Vol.IL 



ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΧΟΛΙΩΝ 

^ * 
ΒΚ /ίΙΑΦΟΡΛΝ ΤΕΧΝΟΓΡΑΦΛΝ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΑΕΓΟΜΕΝΑ 1 



χ. 



ΤΗΣ 



' \' \ 



"Ί 



ΈΡΜΟΓΕΝΟ ΎΣ 'ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ. ' .μ ; 



- " , • 



•\ \• r 



•ί/Τ 



U Λ 



' \(. \> .> 



, ι 



'.\ ' i 



^ *ΐ'ίβ^ liij /iovov τοζ? Ttig φύσεως αγαϋ-οΐς^ ^^^k *f?^ 5 
οιχείοις εύρημασρ χαταχοσμεΐσΰτ^ τον αν^ρο^θ9(,ν^(?^ 
2^«^ ονσων γνωοτιχίαν δννάμΒϋη/ ix της\φύσεως iV', τ^ 
ημ^τερφ ψν}φ, νον, διανοίας χ^' δόξης ^ V,.(u^,j(al ί^?- 
νψό^αμεν των άλλων, ίμψυχφν, (ΐρνίΛ^η ζφων.^^ χαΐφν- .^ 
των, * /Μ^τ βονΧομένη ij ημετέρα ψνχη τα δεύτεςα ^if(ff^^ 
ρειν τ^ς φύσεως εφευρίσκει χαΐ αντη τρία τιν(^^^πρψ^^μψ^ 
τα , Ιπιστημτίν , τίχνην , Ιμιιειρίαν , avvcioj^4^vvra ταΐς 
τρισίν ίχείναις γνωστιχαΐς δυνμμψν^,^ΐίμί fif^v Ιτιισττίζ 
μη ατβ δη αψαΐ4;τ^ ορσε^ gn^tS^^^^^ _ 

δέ τέχνη προς το τη f^ διανοίας χάλΙ(ψ ;έξίσοντ^ι>^ ωσπερ ii 
γαρ η τέχνη ηοΙΙαχ^ς τψ της αλ^^εία^^^οδον Ρ^ι^^ίζ^^ 
ολιγάχις δί της αλη&είας αποδιδράσχει την αΧου^σνν* 
οντω χμ\ η^διάνοιο^ ημ}^άι^ιςμ^ν,.<^\αν9θνμέν.η τ^ν^των 
^my««wv φ^σια^ ρ^ς αΐηΐ^είας ονχ μφίστατα^^,ρ/Ι^^ιί^τ 
ί(ΐς δ^\ ι^ύτης άηοφξίΐ^γειτην ^χρί^βίαν^ρ^, ^ΛάνθΗ».ίί βίτΙΟ 
ρηται. οΛο ,τοΰ δ^νοΑ» t^vmo^&v^^i^yf 'ΙμμεΗ(ία ανα^ 



i Ald. φΐ^τδν• 
Rhetor. Vf, 






i - nPOjierOMENA 

λο/ΒΪ τρ δοξρ* ωσπερ γαρ η δόξα ανεν λογον ηροέρχ^- 
raif οντω χαΐ η εμπειρία αίτιας των υποκειμένων αύτη 
πραγμάτων ονχ Ιπίαταταν* ΕΙ δέ τις άπορησειε^ δια 
τι τρεις είσι γνωστιχαΐ της ψυχής δυνάμεις xai μη πλεί- 
Β ους η ίλάττους, γιγνωσχέτω^ οτι το γιγνωσχον^ η με^ 
τα λόγου γιγνώσχει η ανεν λόγου , χαΐ ει μέν μετά λό- 
',. γσυ γίγνεται 1/ διάνοια ^ ει δέ ανεϋ λόγου , η μέν χρείτ» 
' των η χατά λόγον έστΙν νπίρ άπόδειξιν, χαι γίγνεται 6 
νους, η δέ ήττων η χατά άπόδειξιν^ χαϊ γίγνεται t; ίό- 
jo|ai χαϊ γάρ η δόξα χειρών η χατά άπόδειξίν έστιν, η 
γάρ δόξα ώς άγνούναα^^ ουκ, οποί*— —^ -*- — . — . 
— ^ — -^ — — — νπέρ άπόδειξιν ούσας* ίπειδη 
δέ την itp' ημών Ιξηγονμύνηνρητοριχην ίπίχτητον ον- 
άαν οΐ μέν πέρα τον προσηχοντος έξαίροντες έπιστή• 
15 μν^ ωνόμασαν, άλλοι δέ τέχνην αντην άπεχάλεσαν ^ ετε^ 
^ ρύί di Χαχίζονέες ίμπειρίαν άΗεψηναντο , μά&ωμεΡ , τι 
ίπΐ(Ρέίιμή^ ^ί τέχνη ^ τι ίμηειρία* είπωμεν^δέ πρώτον^ 
ϋί (ότιν έπισΤημη, ^αΐ τι ϊδιον αυτης\ iinevd -εν ht μέν 
την ΙηϊστΎ^αή^ οριζόμενοι γνώσιν άητάιστον ου kaTii'^ 
30 ifi^iyot^* AfJHifcr, ^%kot δέ ' γνώσιν^ τ(3ν νποχειμένων αντρ 
^^ π|^γ^άtωv χα&ά εχπ φύσεως εL•oV4 *Αλλ^ *ίνά μά&ω* 
f&ir ίί^ϊστϊ'γνώσις^ τέσσαρα τίνα κεφάλαια ειπώμε)^ ka^ 
Ι^άχείμβι^\'&^ή^^^9 ^^'^^ την'φωνην^ διαφέροντα ίέ ka- 
τϋ τρ ϊσημάινόμΐένύν Ι ^ ' ΕΙσι δέ' ταϋτα , γνωστιχον , γνω^ 
35 άτον], γνωσή)ίίι 9 )^ω&ί$/ ^ Ι^^^ ίστίίΙ αύτο τό ' γι^ 

* γνωσχρν^ ',c^ έτύ tuv άν&ρώηον, όγάράβ&ρωπος γνω- 
ίστικόν ζωόν^Ιίότι. γνωότσν δείότίνόάτοτο πράγμα τά 



> . ν. 



' 1'Alda y<y(iidrxi^. idem ftiit ιίίΊ^ά'ΐ*• Ι; eed cofrectum esh 
O^teitrm'. aniniadVertendmn , primtiiki - f^^ium in Par; 1. mHtttl 
receiili<>^i tcriptiim eiso y tmde * Aicttiia «^nseo , Hii^Mauuna ,- 

na est in Ambros. et Par. 1. 2• 4 Par. 1 et Ambr• εΤηομ^τ* 
Β Ald. to γί/νύσηωγ* Ambn αυτό τό yimaiunf imh. 



ΤΗΣ Ερμογένους ρητορικής 3 

γίγνωστάμ^ον y >tcti ίχον ψυαιν του γιγνωσχβσ&Μ, rjfto^ 
'ΜκταλαμβάνΒσ&αι• γροπιτιχη δί ώς ίτύ της 'ημετέρας 
διοίροίας' yvma^ δέ οώτη ή ίν(ργΒΐ4Ζ, ητοιγε αντίΧιγψις, 
ήτις ye 6uxfi(xivu χαϊ διακονεί μεταξύ του γιγνωσχομέ^ 
νσυ χαί του γίγνύσχοντος, ΣυνηΟ'ες δί ην τοις ηαλαΐτ- 5 
οίς τας εξίΐς ^ψίνωσεις ίπονομάζβίν• ^'Εξις δέ l(ftuv, im» 
xn^rot^ πράγμα, ώς ini της ρητορικής ocat της φίΐο^ 
σοφίας* χαϊ ,αυτηίΙ ^. γαρ ουοαν τ^ ψίλοσοψίαΐί i^tV 
γνωβνν ^ίίων τβ χαί οατϋ'ρωπίνων πραγμάτων άπεφηναι»^ . 
το» ι ^^ψι^ιάόψ^ν-'^ δί και τα λοιπά μέρη του ορού ΐΟι 
τ^ ίπιάτημης• Ρνώσις φησι των ύηοκημένων αυτί^. 
πραγμάτων. ΙΙαύα τέχνη χΰΛ πάσα Ιπαηημη ίχειχ^^χ 
υποκεΐμενον^ ίχει χαϊ τέλος* χαΐ υποχείμενον ,μίν έστιζα ^^ 
π€ρ\ ο Καταγίνεται, περί ο ενεργείται y ' τέλος,δέίστιν^' 
ου ^ , χάριν πάντα, αυτό δέ ουδενός• *£λΙ της.τεχιο^Χ$ι 
νιχη^ δΐ γρμνάσωμεν τον λόγον* ίχει ύποχείμενον τι τεχ^ 
τονική τα ^λα, τέλος δέ το ποιήϋαι &ρόνον η aλL• τ^2 
τοιούτοι^ άρμόζσν τρ τέχτσνιχρ* δια τούτο, γαρ παντού 
γίγνεται^ χα&α εχει^ φύσεως^ Καλώς: προσέ&ηχερ 6 fov:, 
ορώ^ πατίιρ^ αΐ γαρ ίπ^ίχημάί περί τα χαδνλορ xorr^ ^0Σ 
γίνονται άεϊ ωσαύτως έχοντα, cd δέ τέχναι mpi τα με^ 
ριχωτερα, h ρο^ οντά, ,χ(ά,άπορρο^\ xcc&a.olv ^εi!i^ 
φύσεως αΐ Ιπιοτημαι γητνωσίχούσί τα πράγματα., roifv^^i 
έατιν ίντως Χίά άληι^ως:, ως έξ ^ντης\ τ^ς φύσεως^ ^ρ(^\ 
ήΐάον• Μαϋ-οντεςΜ ^ tf. ^στϊν έη^ατι^μρ, ^μάΰ^ωμϊ^ν τΙ^^Β- 
ϊδιον α^τ^ς^ ^ΐδων έπΐίΤτημη^: ίίστί το\^ί[ξάνζα μετά λό^^ 
γoυ>»γtv^fiie1iειv^^':χeά^mk^τ0{mf9ά'f^ α^οίν• δεί' 

γΛρ^Βίδέναι οτι έάν τ^. πράγμα ίαίατατ^ιέχ τύχης 4} \ 
Ιχ ψύσεως^ πολλάκις, μέν aino. fiv(ip^,jjtkk* Άμω^ \ 
άγνοων την αιτίαν σφάλλετε. 6 δέ πάντα μετά λόγου 30 






Ald• w. 

1.. 



4 , , nPOJErOMENA 

γΛγ^ώσ%ια9 wSinoTB της ^ήϋ'Έίΐκς τήν. αίσ&η&ίν, ofHh^ 
διδράσχ€ί' άά δί τα αυτά fiQOux^i^vau* ίτ^πδη ουκ h 
ηλάτης τι,νόςΖη επιστήμη βιαζομένη αλλστ^^ μλλως λi•^^ 
γ€ί y άΐλ* άίΐ τα αυτά* ίίαωτώμερος γάζ - 6 'ψηρολόγας^ 
Βηου ίστνν η σΛηνη, iv, τί} .siqwtjj τγ ηα^*^ ψΛ^ίζ ίηραίτ*^ 
ρ^ ψτοΜ•^ πάλύς SI αρόσχεηαι^ χαΐ το^Ό^ρϊ ταν ϋάτών^* 
ουδέ γάρ περί του ^Ερμοΐ 6 αστρολόγος, ερωτώμενος- τ». 
η€ρΙ της σελήνης αποκρίνεται^ άλΧό^ . περί τώ/ ' aS/rii». 
άτ9θχρίνεται f π^ρΐ ων xcA iQmtHTat• Μάβ-ωμ^ν δ^.Η\ 
iQ ίστι τέχνη f Χ(ά τι ίδιον αυτής' τέχνη' ίστί ίτρψτημα iot: 
χμταληψΒων ^^ ίμηειρία συγχεγυμνασμένωρ ηρος τϊ τέ,^'ϊ 
λος ενχρηστον των iv τω βίω, η ως αλΧ^ι έξηγόϋντοί^^. 
αηυ του εμπειρία Ιχτι&έμενοι τοη ορον* (χάστην δέ λέ* 
ξιν χειμένην iv τωορω βασιχνίσωμεν . σύστημα, *' τοντν, 
Η ίστΐίν, α&ροισμά• δέζ γάρ είδέναι οτι πολλών &εωρη/ίά^\ 
τωκ ϋυστημά ίστιν η τέχνη, ωοπερ χα\ η ιατρική πολ*\ 
^Mf &εωρημάτων σύστημα έστι* «το yag .α&ροισμα των- 
&εωρηματοίν αυτής αυτήν τίρ^τεχνην νυνίστησι, *^ ποΙ*\ 
λά*^ γάρ &εωρηματα οί\τωίΐ τεχνών έφευ^αι.:συνΰ('¥:;^ 
2ϋ γοητορτες i εχάσττι τέχντι άρμφδίως σρνηψοψ.ίκ ^coTol^i 
ψεω^γ τοϋ^έσην Ίξ εφευρέσεως* ου γάρέχ φύσεως είσ^Ρ^ 
cd τέχναι,. άλλ^ έξ, εφευρέσεως., ίμπειρίμ, τοντέατιν^οίο^\ 
είχη, χαι ώς έτυχε '* τα ^εωρημα^τα έξέ&εντο oi nalcaotf . 
αλλ' έμπε^ίψ πρύτον Ιδοχίμασαν την( τούτων ^λτ/ιΤ-ειαι^ . 
2^καΙεΙ&^ οϋτίω^ Ιξέ&εντβ. ' συγγεγνμνασμένον, τουτέστιν 
ΟΤΙ ουκ ηρχέαΒ•ησάν djf^ π^ίρί} ^^μόνον οΐ ΛεΜ^ρημάτων . 
διδάσκαλοι y' Όλά ^ml ξη^εγύμνασοέρ^τά Λεωρηματα^ 
ποίον οιχΗΌΤίμ^α χάί σχ^σΐΗ προς\ άλληλα ^^εχωίσιη.^ 
προς τι τέλος ^ίχρηστρν 'των iv τφβίώφ ίντευ&ε^^ ο\ 






10 Ambr. ίγκαταληψιωΫ. 11 σύστημα Ambrr om. "t^ 
A\i. aiftutnot." 15 ΑΙά,ΛτοΧλά*^; -Aiiibr. et Pai•. ii ποΙΧά. 
14 Ald, Ambt. et Par. 1. 4. ύυχ 6i' ihcjineA ttvxt.iAldr h^XB) 

I 

transposui -ώ^ • ' * 



ΤΗΣ Ερμογένους ρητορικής s 

'%QOQ. Λ€/ύ5ρκτβ *^ taq ίηιστημας χάί τ&ς κακοτεχνίας, . 
ical ματαιοτεχνίας από των τεχνών* μέχρ^ γαρ τοίτου 
συμτηριελάμβανΒν & ορός xcA- ταύτας ρ ίντεν&εν 5i, ώς 
εΐΛομεν, διαχο)ρίζεν τας ΙπΜττμας τούτον τον τρόπον• 
αΐ Ιπιστημαί ου προς τι τέλος' άχρηστον τΰν iv τω δ 
/ίίω» προς οΐς γαρ ούχ ωφύ^ η κακοτεχνία, αλΚακαΙ 
βλάπτει, ώς 4^ϊ τΰν μαγγαν^όντών η τΰν χλεπτώρ, 
* άλΧ* oySi η ματαιοτεχνία συμβάλλεται τοις iv τω βίω* 
ώς Ιπ\ τοντου τον πολντρητου χεγχρον* τοΰτογαρ τι 
συμβάλλεται ημΐν ε*ς τόν /Sioi/j τινίς^^ δί το ix καται-'^^ 
λήψεων οργανικών εξηγησαντό βιασάμενοι τ^ν άλη&ειαν* 
η γαρ επιστήμη καΐ η τίχνη έξις ίστίν,^ ii ίξις h 
'τίί καρδία fjj ημετίρα Ιστι. τα δί 6ργάνικά ώς inhnctv 
των' πλείστων τεχνών υλικά ίστιν. adivatov- δε icrrW 
Μχειν υλικά οργανικά iv TJy ημετέρα καρδία. ^Ελ&ωμεν ** 
δέ κα\ εΐπωμεν,τί ίδιον τέχνης ίστί, το πάντα μετά 
λόγου είδέναι,'καΐ πολλάκις ίπιτυχεϊν, δλι^άκις 6i «λο- 
τυγχάνειν της άλη&είας, καΐ ει Wiov τέχνης ίστϊ τό 
πλειστάκις αλη&εύειν^, ολιγάχις δί χρευδεσ&αι, πώς ευ- 
ρίσκομεν *^ ηρλλούς πολλάκις μίν αποτυγχάνοντας y ολι^^ 
γάκίς δέ επιτυγχάνοντας; και φαμ€ν Ητι παρά την τών 
μετιόντων άμαϋ^ίαν^ κα\ ου παρά την^ τέχνην τοΰτο γί^Ζ 
γνεται * ου δει δέ τάς τών προσώπων αμαρτίας έπΙ τα 
μράγματα μεταφέρειν. πάλιν άπορουσιν, ει ϊδιον τέχνης 
το μετά λόγου πάντα είδέναι, δια τι ενρίσκομεν η:ολ- 25 
λάς τών τεχνών άλόγως δημιουργονσας τά αυταΐς νπο^ 
κείμενα, καΐ λέγομεν Sri καν κατά τους μετιόντας άλο^ 
γός έστι τών χρόνων η παράδοσις εις λη&ην έλ&ονσα, 
άΧλ^^ονν πάσα τέχνη κατά τους οικείους λόγους, ήτοι 
^κατ' αυτήν την άλη&ειαν, λόγους έχει καΐ αιτίας τινάς•10 
ουκ εστί γαρ τέχνη ποτέ άνευ λόγου, ώς γησ^ Πλα* 

' * * 'ρ 

15 Ald. δΐ€χω(^σΰ, Par• 1. et Ambr. 9ηχωρίσΒ, 16 

Ald. ttr&v, Par. tmg. 17 λ\Α,''ιυρΙαχωμ$ί^, 






β ΠΡΟΑΕΙΌΜΕΝΑ 

. των• τ^χνψ δί fyd ον χαΧω, ο αν a^t^ aXoyov ηραγμξχ. 

χαΐ U ηάσα τέχνη χατα τους οίχείονς λόγους ατηαιστός 

iari^y τί δηποτδ μη λέγοα^κχαΐ avTceq τάς ^^ τίχνας 

Μκηημας; ίρονμενη επιστήμη ίχάστοτ% άπταιστος ίστι, 

'^πταίει δί περί τον μΒ^ιοντα* η δί τέχνη χαΐ περί ^? 

.τον μ^τιόντα η^αιστη^ iihi χαι περί το νποχείμενσν. 

,υποχείσ&ω γαρ ίατρος άριστος νγείαν τω χάμνοντι Λβ- 

ριηοιούμενος m χάχεΑ^ος μίν χατά την oixBiav τέχνί^ν 

απταιστον %ην ιατρείαν ηροσφέροι τω χάμνοντι. ο δί 

4θ~χάμ¥ων η απο αέρος i} από άλλον τίνος βλαβεις^ πται^ 
στην ίδξίξε την τέχνην• ορ γαρ αΐ τέχναι περί των χα- 
'&όλου διαλαμβάνονσιν J ovoi περί των ωσ(χντως έχον^ 
των , άλλα περί των μεριχωτέρων των όντων Ιν ρορ χαΐ 
άπορ^ίΐ. πλατύτ^ρον ίί τα περ\ της τέχνης διεξέλ&ω^ 

ίΒμεν^ χαΐ ξίπωμέν τίνα διαίρεσιν των τεχνών* εστί δί 
αντη. Των τεχνών αΐ μέν εις ίίπαξ εισϊν λογιχαΐ, πρά- 
ξεως τιατά το άναγχαϊόν μη δεόμεναι, ως έπΙ της ρη^ 
τοριχης ^® χαι ποιητιχης, &εωρονμεν γάρ πολλούς των 
σχεπτομένων εϊτε ρτμοριχον είτε ποιητιχον μη γραφτ] 

20 τα ί€η/τών σχέμματα παράδοντας^ ει χαϊ τω Πλάτωνι ου 
δοκεΐ, τφ της διαιρέσεως πατρι. 6 γάρ Πλάτων χαΐ 
πράξεως λέγει δεΐσβ-αι τον ρήτορα ^ εϊγε τί] νποχρίσει 
χέχρηται • η γάρ νποχρισις τήν της πράξεως άνεπληρωσε 
χρείαν* αΐ δέ των τεχνών είσι πραχτιχαϊ λόγου χατά το 

J5 άναγχαΐον μη δεόμεναι, ώς έπΙ ταν βάναυσων τεχνών* 

18 τάς Ald. om. 19 Ald. nagit et paiillo post: πάρα 
το νποχΒΐμ, Compendium in Far• 1• utrumqiie admittit• 20 
Par. i. ad mar^, ^ Ρητορικής flniv nal ου σοφιστικής' χάΙ ποιψ' 
τιχΐΐς ου γραμματικής' άλλο γάρ έατι ρητορική, καΐ άλλο σοφιστί- 
χη' ^τορικτ'ί icftiv η τωρ καταλογάδην ενρύ&μως ποιούμενη τονς 
λόγους' σοφιστική W η των ρητορικών ^(αμάτων έξηγησις' ποιψίτ- 
Μη de έπιτι]δευσίς των έμμέτρως προφΒρόντων τους λόγους* /9^" 
ματικη δζ η των ηοιψίίν έξηγηοίς» 



ΤΗΣ Ερμογένους ps^twikh:^ 7 

avral• γαρ μάλλον πράξΒ^ ^πβρ Ιόγψ ** ^έχρψΤΜ. ina ■ 
di 6 λόγος (ΤημαΙνεν rijv αίτιον xai τον ηροφορικρν χμϊ 
ίτερα, ivTav&a λέγομεν λόγον ον τον σημαίνοντα ^^ την 
ahiaVf άλλα τον ηροφοριχόν* αΐ di των τεχνών tiot 
μ^γαί. των δί μικτών αί μίν εισιν Ιηίσης ^? }ίόγψ^ 
χαϊ ηράξει χεχρημίναι^ ως ΙηΙ της χι&αρωδιας^ ^αλλο 
δί ian χι&,άρί^ίδία , ^μ] ^Αλρ ^ίί^^ριοτιχη* χι&αρξοδία 
ίστίν η ενρυ&μ<ις συμ<ρωνία των χορδών χαΐ της ώδης • 
χί&αρίΟΤίχη Ιστιν η μόνη των χορδών ενφωνία* αΐ δί 
των τεχνών μάλλον λόγω χεχρηνται, ί^ττον δί πράξει , *• 
ως ini της νποχριτιχης. οΐ γαρ έξηγηται τον^Ορέστην 
Ενριηίδου ^^ Ιξηγουμενοι τον νηοχρινομενόν φασι τον 
Μενίλαον, του 'Ορίστου πολλά λαλησαντος, ολίγτι πρά^ 
ξfiι φασϊ χεχρησ&α^ τον νποχρινόμενον τον Μενέλαον^ 
τφ} γάρ ^Ορίατρυ ειποντος^ άπόδος όσον έλαβες Ιμον ίδ 
πατρός ηάρα^ οχημΜτίααο&αι ψασι τδν Μενελαον,, ήτοι 
τον υπο^ιτην χαΐ αναγενσαι. οϋτν ^αΐ ο ίπιφερόμε'» 
νος ίαμβος i ως άνανεν^υχοτος ^', του Μενελάου νόμισαν• 
τας περί των χρημάτων τον *Ορεστην διαλέγεα&αι^ ini^ 
φέρεται ούτως' ου χρηματ^ ειπον. /ί* ουν η υποχριτίτ^Ο 
χη λόγω μάλλον χεχρηται^ ήττον δε πράξει^ τοϋτο δι 
χαΐ επΙ της ρητορικής έστω ημίν παράδειγμα, λόγω γάρ 
μάλλον χίχρτμαι^ ήττον δί πράξει^ αΐ δέ των τεχνών 
πράξει μάλλον χεχρηνται^ ήττον δι λόγω* iav ίρωτ^^σρ 
6 ιατρός y πως παρηλ&ε.την νύχτα δ χάμνων, χαΐ της H 
τροφής εΐπί] την διαιτησιν του χάμνοντος• ^Ελ&ωαεν 
δέ χσΐ είπωμζν^ τί ίστιν ίμπειρία^ χαϊ τι ίδιον αι/της^ 
Ιμήειρία Ιστι χατά τινας τριβή άλογος ix παρατηρη^ 
σεως γινομένη• τριβή άλογος, τουτίστι γνώσις άλογος. 



αΐτ. SS AkL isdauq. • 24 Ald. £v^Viiidov. 25 Ald. e% 
Far. i• iptiftvMoxog» toripsi ivav$p$tm. 



8 -' ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ' 

ovSi γάρ γιγνώσχΒ^ 6 ίμΜίρικος ιατρός* ix παρατηρη^ 
όϋύς Si γινομένη ,ίηειδη μψητψις iarw 6 Ιμηπριχος 
ιατρός τόν δόγματιχοΰ* ο γάρ ορα 6 ίμπηιριϋος^ τούτο 
χαΐ μιμείται* άλλον οριζόμενοι την έμπΒίρίαν τοίτο 
δλίγοΰσιν. εμπειρία ίστί τηρι/σι^ χαΐ μνήμη άλογος άν^ 
ϋ-ρωπίνη των ηολλάχις και ωσαύτως οψ&εντων. Μνημγ^ 
4 χαΐ παρατηρηύις ix παράλληλου το αντό^ ^ογος πρόα^ 
χέιται διά το μή γινώσχειν τους εμπειρικούς τάς αιτίας* 
αν&ρωπίνη πρόσκειται, δια την μνήμην "χαϊ τηρησιν τώρ 
ίΟ αλόγων ξώων^ καχεΐνα γάρ εχονσι μνήμην χαΐ τηρησιν 
των πολΧάχις καΐ ωσαύτως όφΟ-έντων, ο\)τω γάρ εις 
άπαξ &ε(ύρων ό εμπειρικός αρκείται τι; ρησει, άλλα πολ• 
λάχις &εωρων ταντα μιμείται ωσαύτως γινόμενα* ΐδιον 
δί Ιμπειρίας κατά τινας άλόγως πάντα ειδίναι καϊ άνευ 
15 αίτιας . άλλοι δί λέγουσνν ίδιον εμπειρίας το ;τολλάχ^ 
μίν άποτυγχάνειν , όλιγάκις δί ίπιτυγχάνειν. καΐ τοΰτσ 
• ix τύχης διά παραδείγματος δηλούσ&ω τό• λ!$γόαενσν^ 
ιεαρός ποτέ τις άριστος &εωρησας τινά viov ηυρέττοντα εν 
&έρει άπο ξαν&ης χολής , προσηνεγκεν νδωρ τω νοσουνν^ 
20 μνησ&είς του χανσνος, του λέγοντος, τά εναντία των 
Ιναντίων άναιρ^ικά ήτοι ίάματα, χαΐ τούτο ποιησας^ 
ιάσατο τόν κάανοντα * τοντο ^εωρησας ό έμτιειριχός ια-» 
τρος προσηνεγκέν^ τ^σι^ν ύδωρ πνρέττουσιν άγνοων τάς 
αύτων δια&εσεις, μη τόν λόγον επισταμένος, χα&* ον 
35 εκείνος ό ιατρός προσηνεγκεν τω πνρέσσοντι τό νδωρ , 
καϊ όντως άνεΐλε τους πνρέσσοντας* μόλις δε τις Ιξ αυ^ , 
fcSv των καμνόντων ίσώ&η έξ εκείνων ίμιωμένος *^ ύψ* 
ων κάκεΐνος ό ix του αρίστου ίατρσυ ια&είς • και ιδού 
η ίμπειρί^ πολλάκις άπετυχεν* ουδ" ατιαξ δέ κατά τους 
30 οικείους λόγους άπετυχεν, άλλα κάκεΐνος ό ία&εις εκ τύ* 
χης τινός ί&εραπεύ&η' ει μη γάρ συνέβη έξ εκείνων 
αΐτιασ&αΐ, ημελλεν χα\ ανχός συναναιρεΐσ&αι τοις άλ^ 
■ ■ 

1« Ald, Par. 1. ηνιύμερος. 



THS ΕΡΜΟΓΕΝΌΐίΣ PRtOPIKHS § 

loiq • Τηί Μ επιστήμης ^^ ηρωτον είχότως ίβί^ημό^ 
vevaafiB^t ΙτΜδη Χογιχη Ιστι χαΐ άπταιστος) της τί- 
χνης δεύτερον ^ Ιπειδίι λογιχη ίστι χαΐ πταιστη* της 8i 
{μπειρίας τρίτης, έπΗ9ή αλοχός Ιστι χαΐ τηαισττ^» *Αλλ' 
ίλ&ώμεΐβ ί? ^* χα) ζητησωμεΡ ίπϊ της ^ητοριχης τα έΐω- * 
Ο-οτα ^^ τίσσαρα χεφάλαια ζήτείσ&αι inl π(€ντος πρά* • 
γματος μη μμφιβαλλομένου ^ ^έΐ δΐ είδίναι, ί>η ονχ (πΙ 
ηοη^τος πράγματος ζητονμεν ταΰτα Τα τέσσαρα χεφα^ 
, λαια* οντώ' γαρ ίπΐ τοϋ πυρός ου ^^ ^ητορμεν ^ εστί, 
χαϊ γαρ ψανέραν ορωμεν Τ'ήν νπαρξιγ τούτον, οντω χαϊ iO 
ίτύ της ρητοριχης το ει εστίν ου ζητονμεν, ψανεροζ γαρ » 
Ιστνν η υπαρξις αυτής* αλλ' άρτΙ του εΐ εστί ζητουμεν 
το ηόΘ-εν την ξχτιαλαι ,σνστασιν Ισχείβ η ρητοριχη* είτο^ 
τι ίστι. χαΧ-τουτο γαρ συμβάλλεται ημΐν ως δειχ&ησε^' 
ταν^ είΤα το οποίον τί Ιστιν* iy τοντω γαρ γινύσχωμ$ν ^* 
τάς διαιρέσεις αντης* είτα δια τι Ιστιν* έν τούτω γαρ 
τω χεψαλαΊω τον σχοπον της ρητορικής εχομεν μα&εϊν, 
τούτων όντως ημΐν προτυπω&^ντων , οΐ μίν των εζηγη^ 
των μυ&ιχαΐς άπάταις τερπομενοι εξηγούνται την ρητο^ 
ριχην είναι ποτέ Ιν τοις ϋ-εοΐς* χαϊ παραψερουσι το,δη-^^ 
μΐουργιχον έπος εχεΡνο^ 

Οΐ 9i&tol παρ Ζψί χα&ημ(νοι ηγοροοηηφ, 

τ6 γαρ ί^γορόωντο *' εϊδος ϋ-έλουσι λέγειν της ρητορι^' 
χης, τοίίτίστιν τ6 δημηγοριχί^ν* VH^^^ ^^ ?P^^ev, οτι 
πάντα τά άγα&ά η &εία φύσις ημΐν ίχαρίσατο' 'Την δί 28 
^ητοριχην ημειίς παρά τοΐς &εοις ου λεγομεν γεγονέναι^ 
την δέ πλείστην δύναμίν της ρητοριχης έν τω προφο^ 
ριχω λόγω &iωρQΰμεv* 6 ' βέπροφοριχάς χαϊ οδριψα'^ 
χρίΐζει χαι Ιπερώας χα\ των ' &λλων σωματιχών οργάνε 

27 Ald. τηςδέ έπιστημ^ς^ί. 28 W Pai». 1. om, Μ 
Ald. Ιω&ώτα^ 50 ob abert ab Ald. et Par, It Fosui «««U 
postulaHte• Μ fo γ&ρ ηγο^όωιΗίύ JM^ «m* 'iil>'m ' 



ί Q JlPOJErOMEN4 

TCcSv^ Ιπϊ 8i ταυ &£ov το Xaytvu τα τοιαύτα πάσης Ιστϊρ 
άτοπίας άνάμεστον' άλλως re Si καΐ παρά τοις ποιη^ 
ταΐς άλλως λέγονται ^αϊ αΙΧως νοούνται' είτα δι λέ" 
γουσιν οτι μετά τους &€ονς εις τους ήρωας μεταβέβη• 
k χεν ή τέχνη* ιΐγε &εωρουμεν jbv Πρίαμον τ^ Ιγχωμι^ 
' μστιχψ^^^εϊδει χεχρημενον* ως oV αν λεγη^ 

τω δΐ σνμβονλεντιίζψ τον Ι>/εσψορα διαλεγομενον προς 
τον ^Αγαμέμνονα χαΐ τον ^Αχ^λέα ^ τω δέ διχανιχω τον 
iO*I&axijinov ^Οδυσσέα* φησι γάρ περϊ αντον ο ποιητής• 

Και snta ηφήδίσσ^ρ έοιηοτα χΒψΛξ^Ι^σΐψ, 
χαϊ λοιπόν βα&μηδον εις το χοινον των άνΟ-ρώπων ηΐ^ 
^ev η ^ητοριχη* &εωρο£μ^ γάρ άνδράηοδα βάρβαρα 
παντοξ άμοιρα λογον έπαινονντας αλλήλους '^ xml λέ^ 

ib γοντας χαΐ απ^λογονμένονς χα\ χατηγορονντας , αηερ 

δείσιν ϊδια της ^ητοριχης* προς χαντα δε φαμεν, οτ^ 

ουδέποτε την των τ^ρωων ίχείνων ευρυ&μον προφοράν 

ρητοριχην αποχαλοϋμεν ^ άλλα αάλλον εΐδησιγ λογισμού 

χαϊ οξύτητα των άλλων πλείονα* ούτε δ^ την έν τώ χοι^ 

30 νώ Ρητοριχην λέγομεν• τέχνην γάρ πάντως ονχ εχεί' τούτο 
δι λέγομεν οτι των πραγμάτων τά μέν ix φύσεως εισι 
μονως^ ως inl του λί&ου* τμ δέ ίχ γγσεω^ χαι τέχνης^ 
ως ΙηΙ του ^9ρόνου. Ιχ της φύσεως γάρ η τέχνη λα- 
βοϋσα την υλιμ^ τον &ρ6νον απετέλεσεν ^^* η οων φητο^ 

^ξ ριχη ^ν τω χοινω ύλης τάξιν επέχει, αλλ* ij/o? γνωμών ^^ 
την άρχαίαν αρτης νπαρξιν πάντως τά περιστατικά ^?/- 
τησωμεν χεφά?,αια^ πρόσωπον y τόπον^ χρόνον^ τρόπον^ 
αίτίαν* περιστατικά δι λέγονται παρά το περίιστασΆαι 
αυτά '^ έκαστος πράγματι^ ^; Τάρτα ^^ δι Λ' ίστοριώί^ 

31* AJd, τωρ ίγκωμιαστιχωτ, 52 AJd• αΧλί^λοις, 3S 
AYd• V7iiteli9iv, S4 Ald. γνύμψ, S5 Ald• avr^. 36 
8«^l¥><iem: ταύτα Μ ^i' Ιστο^ΐί&ν — usque ad caulogum rhe- 
torum Atticorum: ^υΜουργος,*Τ7ΐ$ρίδη^9 Αείναοχος* , γ^ ΛΙ^• h 



ΊΗ2 EFMOrmOT:S ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ Χί 

νγηγησόμξΰ'αη Γϋη noXsg ίστί της^^μ^^ιία^* ταύτης 
τνρξχννος^ ίγένιτο Ίπτΐο^ράτης τ^ςχ %wvifi ηξχφχδυνα^ 
στίύονσ^ ^^ δύο nvig jpikwv χαΐ ^Εναμημος. Καί δη 
άηο&ανοντος του 'ίππρχράψον^ im&:Uf^^^c(p ούτοι, οΐ * 
ηαρ€(δννασηύοντες της τυραννίδος* χ^\ Q μίν^Ρναίσ^-Β 
μος ίρχ€ταί. ξΐς την 'Ρόδον x^xet τυραννέί των Ιδίων 
ηοίτίτων^ ην γαρ ' Ρόδιος ^ ρ δέ FiXorv ίμπνε βα(ξιί,Βύωιν 
iv τγ Γέλγ τ^ πόίει^ ν(Ττ^ον δί eig €ντνχί(χν. της τν^ 
ραννίδος οάτω ^^ χα\ των μρζίγμάψων χατασταϋ-έντων, ουκ 
m ψξίνξν iv τρ 7i6i4t τρ Γέίφ^ . <ίλλ^ ξρχιτς^ν h Tji 10 
Σνραχούσσ^^ ϊστι ,δέ η -Σρρίίχονσ^α ^Λητοόηολις της 
Σιχίλίας • χακεΐ δι4τρφε τν^ψ^^ώψ . . ,Μ^τά θάνατον του 
ΓέΙωινος Ιτνράννηο^ Ίέρων^ρΙΜ λέγουσα ?^. ά άδίΧ- 
φο^ αντρρ , ai^of Ιέ^ρυσμ^ 6 :νμ^ς » αντον^ η»ρ0}ίνά^τευ^ε 
δι τούτω Κόρα^ -τις i <ίυτος ^,Κοραξ^^ οη^ $ν{4βούλΒ,το ts 
παρά τω βαοΛεΐ^ μεγά^ως ηχσύ^ό } μ^τΑ utavdT^ τούτ 
του rov 'είρωνος τυρμννεΐαϋ'μί oyxiTi ψ^-ελον-^ οΐ ^^ctr 
χούσσίΌΐη λέγεται γαρ οη^ιτοαοίτον ωμότητι ίχρίμηχτο^^ 
χατ* αυτ£ν^ ωοτ^ προστάξαι τόΐς ^υρακουσσίο^ μη^ 
ψ&ξγγεσ&α^ tq παρς^ποί^^ άλλίζ δια ηοδων χαϊ xngimtQ 
xai ομμάτων σημαινειν τα πρόσφορα* sXqi ων αν τις 
iv χρεία γένοιτο^ εν&εν χα ι. την ορχηο^ιχην , λαβείν 
τάς αρχάς ^ τψ γαρ άπο^εχλεϊσ&αι λογορ ,τρύς ^^νρίί^ 
χουσσίονς ίμηχ<χνωντο^(^χηματ^ δειΧνύειν τά ηράγματα^ 
δεδιώς ονν ο των Συραχουσσίων δήμος μηηως εις ομο^τ S5 
ον Ιμηέοοίτ τύραννον^^'ΐηίχίτι τυραννώ ^^Jta ηράγματα 

■ , 

S0• Beisliiue octavQ ,γοίυοιίη! or^tonim gra^corum ρ, 195 
-^ 198• inseruit, adjectis emendationibus miibusdam. 37 
Ald, TTi^f ^wcxowvova*, Par• el Reiskt naqabtyafmvovai. 56 
jLld. alnwif. Par, et Reislc• αντω. 59 Ald. Χτ/ουαι,ν. Reisli• 
ώ; ol μεν λiyQva^y , ο αδύφος αντου, ά$ d' αίλοι Χ. 40 Ald• 
τούτων. Par. et Rciek. τοιτφ. 41 Ald. 4χρηυφττο, Far• etReielu 
έχ^σατο. 42 Ald« τυράννων. Par. et BfiUk• tvj^it^^»^^ 



Β αΒ0ΜΓΟΜΕΝ4 

^ctTmiatiVMI^i^^ JoinAif iytvtro 9ημοχρατΙα πάλιν h 
to!$ 3υςαχ(^ύσ^ίοις 4 ieal ^&nlev οντος 6 Κοραξ ♦♦ mi- 
O-etiV Mal ^uv οχΧσ» xeA ^xovBa^cci xad-un^q xa\ inl του 
Ιέρωνος rjxovito^. σχοηι^σας W, ύς 6 δήμος αύτά&μη- 
ζ τον χαΐ &ταχτύν πέφυχ^ν ηραγμα, χαί ίννοησας οτν 
λόγος liTtii' ω ^υ^μίζ^τα^ άν&ρώπον τρόπος, έσχόπησβ 
δ%α λογον Art ta ηρσσφορα thev δημον χάί προτρέπειν 
-χαΙ άποτρέπειν* eiaeX&wv ονν iv tfi ίχχλησίκ iv rj ο 
η3ς συνη&ροίσ&η δήμος ηρξατο^λόγοις ^^ προηρον &6^^ 

ΙΌ ρtx7tEυτιxolg itai χολαχβντΜΟ^ tfj^ ίχχλησίαν ^ xctl ro 
ϋΌρυ^ϋίδ^ς χατα^ρα^αι tov δήμου, ατινα χαΐ ΐτροοίμιΛ 
ixaXsas . μ^τά δ^ το ίΐατάηραυναι χαΐ χάτασιγίί&αι, τον 
δημον ^'ρ|ί»το Λϊ?ρΙ &ν 'ϊδ€ν ουμβουλίύειν τω δήμω χάί 
Xivuv ως ένδιηγη(ΤΗ'' χαΙ μΒτ& τ^χίτίχ άναΧΒψαλαιοϋ^ 

ί&'ίίθ•(χί χαΐ άν^κμιμν^Ι^^χ^ ^ αννιΛμωηέρϊ των (f&tcaav^ 
-Τ6)ν χάί ^Λ* ^ιν ctyeiv ta λέχΟΌττα τω δήμω, απερ 
'ixu)i^B, ' 9ΐρύόιμΜ)ν'^ δίτγ/ησιν, αγώνας , ^ταρέχβαΟιν , 
tnlXoyov* δία τοντό ^^ γαρ ^ρ.ήχάνΆτο *• τ6ν δημον 
'^et&BW χα&άπερ eva αν&^ωηον' ήροοιμίον δί λέγετα$, 

t>t) *ti Λροςτι&ίμενον to9 λόγου *•ΌΪμόςγάρ ίστιν η όδός^ 
-δΐ^ΐΫηίίις,' ίν&α trg τifv το9 πράγματος koixiXiat δίη- 
ytitai. αγ^^ς^δ^, ίν&α παράγει δι*- Ιναργων^^ άποδιΐ- 
-^ων 6' ίπίδίίχννμΒνος ίίη άλη&εύει.^ Παρίχβαύις 9έ 
Ίϋτιν, ίμ^ιχω ^ig • ^ρ6ς έπιχουρίαν' των λεγομένων παρ* 

Μ 43 'Bw.rvtoranhtevaw. λΛμ vCi^;* Bret. 12* Itaqtie, alt 
Aristotcles, cum sublatis in Sicilia tyrannis, res privatae lon- 
go intervallo judiciis repetef'entur , tiim primum, quod esset 
eN:uta "flla gen8,*et controversa natura, artem el praecepta 
<}oracem et Tlsiam conscripsisse• 45 Ald, λί /f*. Par. et 
^eisk. Χ^γοι^ 46 Reisklo deesse videtur {mq^^fo^at. vel 
«imile quid. 47 Reislc. ϋια τούτων, ' Ald. et Tar, dtoc τούτο, 
48 Ald. έμηχοΫ^το, Beisk. Par. έμηχοη^&ϊο, 49 Ald. hayStv. 
Par. έρΐίργών. ' 9^6ΐ ^paqfSt^. 



rtHS EPMOrElSOYS ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ Ifi 

Ypcffo$.fi7jyeh:{u' ίηίλογος 4^. /η aYa9f^(p^cfMUuf^ .fav ^ 
Ν pca^t^K η ηρ^σγβΛοτων των nQQ^tB&Jvrn^ [ i^ τω^ -^φ *: 
tavr«i^ ij^ Si» παραόύχματος ^αφηγί<3^(ί^μη^, ^(^ροοιμιφν 
ianp^f ω&\οτ^ν τις ίξί^ιενιζομιρος τους δι^ψ^τας xctTiis^ 
tιvoς ηοίόνρέ^ος τονς ^όγρνς €Ϊπρ* αΐ(δρ$ς ,δίχαστάίβ 
δικναότατον \χαΙ wcf βτ^ρά- εΐίην\έξξνμ$νιζ^μενΜ τους{ 
Sixcti^tagi ϊ 4ΐ'ή^ησ4ς δί iaiw, ώς οτοη^ φιφ χατργα^, 
ρων του τυχόντος , Snin^ ,παρηχζ^ού&ησαν τ^^,^ατ' αύ*, 
^•άν V ύ^ν^^ρυ£(6ν, πα^αχβτ%&έμηι( ,τψ δφΐ ρζβ^, /3(pvMr *^^ 
tcU μξ τοΰτου στ^ρίαΜιν^. ,χαί άη^Μ^ ^imif^ f δγηγψτι^ 
iaTirf ivifia τ^ διηγφα^ τηρ του π^βγμαί^ί^ vnoi^s0iv ^ . 
«}^«v«ff Si'H(fHti ot\ £hf l^ ϋατηγορύν \a^(a^i^nxak *® . 
^ai|(rt ^Ιη&^ί ji η^ρ* φΐΐύιυ λξχόμ^να* ^ϋαρίχββσις^ 
δύ\ i<niVi, • iiwixft ^α(»φ'(^4τ«^ fw ηρά'^ατρς, χάί (fiίf!^^\ 
€ίπ£ν δ0^γΜΪτοα κοΛ ^ifif ηρ^$ροφ^το^ ivtnyo^^OM δ^ζίρ^ 
γωγτβ.^ ηπρύμφίος δ$ί^αφ iocifo^ ^ ^ρο',χο^το^ ^cey^. 
στον ντζάρχοΊ^α* ^/EniXoyoQ δί Ιύτι τφ^.χραφύφ^ηροτ^, 
γμάτοΛί Μ»Χ6φαΚβύωσ§^^ΛΠ$Λ^ i^Ph η^ριστβχ^. 

Τίχά ίχάσίτβνι πράγματος• raikci ^^£ιa της lσ1fiqρiefς^X€A^9r^ 
ifa -^της )^7ΐτορΦ96ης ίμά&ομΒψ' . Tt^oqtmoflf y^wVi Κόρμχί^ 
τον Ιφ^ηρόντα ,την^ ^η^ορ^χψ:, τψιον.ττιν ^Σί^^ίαν^^ 
χρόνον\ οτι μετΑ ^άνάτον Γί^τ^ος xai^^IiQWifo^ έφεν"• 
ρ$ν aiS^^o^ τψ^ ρητορίχψ* τρύηον^ τα μέρη τμ ^i^ta. 
τοΰ λογού* txhiav δ^,ά το αείτβΐ ηάντμς ώς, &α, μν^'^Β^ 
^ρανίθ0» (β-^ δ Κόραξ oi φ^όνφ χρατούμενος Tifif^ 
της ρητορίχης ^ηρυτίΗ δ^ιδασί^αίιαν^ • πάμτμςί^^διδασχειν^ 
ίααγγύίομεί/ίοςτ ίηίώρι^μ^ψω ^^ fiQ^fp^ T*^ia^ δε τις 
ctxfivcfpg gn το ημ&ειν έπαγχελλεταί δίδασχειν η ρητορι*- 
χη nQOfJsQ^ez^it ccxlr^ ώς μαΟ-ειν' βουλόμενος την τίχνήν,ΒΟ 
Xfl^. tf^ ^βρ{φν εϊς αχρον ίΐδάσχεται,*. ρτερίσχεινδ^ Ιπεχ^ί^' 

* ' ' f • * * n 

50 ΑΜ. ' oytoWf ^i*. 5 i' Ald. ' inl ωρισμύ^ίορ nog^iu Piur. 



t • . .'.•..'. 



14 ΒΡΟΑΕίΌΜΕΝΑ 

ρπ )thv Κόραχα'τσΰ fli^^uv\ διο χαΐ διχαστηριον /ίτνν^ 
έχροτη&ηφ'ίν,9έ'Τω διχύσΐηρίω φησιΡ 6 Τέσία^ ηρ^\ 
τ6ν Κυρύζχα τω Μλημμάΐτΐύ '^ σχημστι )(ρηύάμ6νο^$* Λ- 
Χήμματοί^^έ *'όχί)μά έϋτι λογο$ ix Svo ^ρofά&Έώ^ hctv^* 
Β'τίωρ τά ctvT^ ηίρας σνι^άχων* ώ Κόράξ^ fi 4ηηγγήλω 
δι^άσχΒ^Ρ * 6 8έ Κόραξ ψηοΐ» to nei&UP^^^ αν &i' 
Xfjg* προς ταΰτΛ 6 Τισίας* *ί* μίΊ^ to nei&stv με ^Λ- 
Stt^oQf ιδού ^ί9ω σε μηδίν λοτμβάνείΡ^ ει di ^^ tb Λδί- 
ϋ'ειν ιιε όνΧ ίδίδαξας χαΐ ούτως ονδέν <toi ηίύιρεχω^ ίηει•^ 

10 Λ) ουχ> ίδίδαξός με το^ηεί&ειΡ. ίΐρος ^Ράυχα Χίγόϋσι,' 
ψησαι. τον Κοράτί^ί-^τω ceirw 'όχηαίίΤΐ^χρί^σάμ^ο¥\ ει 
μεν το nei&ttv ^διδ(χχ&ε1ς ηεί&ειφ με μτ^ λαβείν ^ bovVM 
οφείλεις τον μ^τ&ονύς δ$δαχ&είς το ηεί&ειν* ει δΐ χαί 
πύλιν ου πεί&εις με μη λάβεϊν^ χαϊ ούτως οφείΚεις^^τΌΡ 

ih μκτΟνν" oΰtε γαρ εηεισά^ ί^^'Μ ^* ί-αβείν τον μισ&όν*^ 
προς taitfxoi διχάύτέα άντϊι^ήψον εΙ^ΟΦ' χαχον χσ- 
ραχοφ xttJt&^&af ωσΐϊέρ γ^ρ 6 "χοραξ χαΐ τά τούτον ώά. 
άχρηστα ί)μιν είσί τίροϋ βρώσιν , ^υτως χαΐ νμεϊς' κχρη-* • 
ατοί iuT^ ίϊ^ξ διόΐχήσιν Αραγμάτων 9ta TJfv αχροίν δει^ 

iovOT^ta'* . "^^ό'ύτως, ωσήερ οί νεόττοί των χοράπων βρώ^. 
dtv Ιχα'νηνΊίαρα των γόνίοηί μη λαμβάν&νρα^τονςχγο^'^ 
νεΙςίσ&Ιουσνν^ όντως χαϊ'νμείς ^Χληλονς ίσ&ίενε* \Αέ^^ 
γονσι δεϋνες^ οτ^ ^ρο^πηρχεν αντη η παροιμία f^ χαΐ 
ηρού(ρ6ρώς\^7 bl διχασταΐ avTJj ίχρησαντο^^'Ο Ί^^οίας δί^ 

2^ ίχεΐνος άπελϋ-ών ηρξατο διδάσχειν χαϊ ηλατννέιν την^ρτ^: 
τορικην* Γοργίας δξ τις Αενντίνος ^ Αεοντη δέ ίστί ηό^ 
λις της Σικελίας, μα&ητευει τω Ί\σια ^^ Ί(αϊ μετά τa^ 
μα&εϊν ν/ιί^στρίφει οΐχαίε. Ειηιύμεν δι χαΛ πως iv '/ί-» 

52 Ald. διλημμάτων^ Par. et Reisk. διληιίματφ^ &5 Reisk. 
ο αν vcl Q Ϋ aivf Par. ον ϋν ϋ-ύης» 54 ίβ Alcl. om. rar• et 
Reisk• ponunt * 55 Afd. τον Χαβην. pro του Bciisli. legit ov.* 
P«r. του μf^ Ιαβ. Delevi io^. .56 Vid. Apostol. Ceat. X. 64. 
Arsen. Viol. p. 313. 57 Ald. πρόσφορο;. ^ , 68 i^^. Sinlf, , 



ΤΗΣ Ερμογένους ρητορικής is 

&ηΡαιί ηχμασέί^ η ^ητοριχη^ γενομένου ηολέμόύ μηα^ 
ξν Α^ΰί^τίνων Ual αΧλων ίήιχωςίύίν , έδεη&>]σαν οΐ Atov^^ 
τϋ^οί ανμμαχίάς ik \ij^ ^ΑβΊγνάιων ^ χαΐ δη βανλ^ΰοΦτα^ ^ 
τίνα ii(fu.ov -στεΐλάι. "^ tStavaif ηρος ccvfbigy χαϊ^^έμ- 
hovai τον roQyiccV Ηροί 'Α&ηναίθΌ$ ώζ έιίότα το ηεΐ^ ^' 
&tiVi ^BSMvioi' ii Γοργιοϋ ui τάς *A&fjvag , in^ti^ 
|ατο ixH Xofoi^ xai άδοχίμηύέ ηάνν* ^&τέ <'^viitt» 
ΙπεδεΙκνύτο Ιό^ον 6 Γοργίας, ίορτην αηραχτον^^ Ιτιοί-^' 
btv ji&rjvatol* χαϊ λαμπάδας tovg λόγους αντον ώνό^ 
μααα^* Κατίσχον δί αύτοΡ ii ^Ad^tjvaii, ^* την &υμ-Λ^ 
μαχίαν πίμψαντες h τη ΑΒΟντίνγ* Ttat*^ IxttPo δί χαι- 
ρου ^* ηολλοί τών*Α&ηναΙων"τών περί φιλοσοφία δια^ 
ίϊρέψαντων ίάσαντες αντην τίγν ψιλοσοφίαν^ την' ^ητο- 
ρίχην^ίηαιδένοντο» Αώηερ φασϊ ^cA Πλάτά/να Λα-' 
φ&ον0^)ί^ά ίπΐ τω τοιούτώ ήοιησαί τ6ρ ^^^^'^Γοργίοα/ ^ 
τον διάλογε y iv φ ηολλά χα^ατρεχΗ tr/^ ^ητόρίχ-ης ;,' 
ix των oiv *Α&ηράΙωι^ χάΙ οΐ Sixa ρήτορες ίιμν^ ίξίψϋ^^' 
^^ησαν• &ν ηρώτός εστίν ^Αντιψων, 6 'Ραμνούσιος* Αν^^ 
σίας^ 6 ΚεφάΧον, *Ισοχράτης, 'Ισαίος ^^^Ανδοχίδης, Αη^ 
μοσ&ίνής, Αΐ&χίνης, Αν^οϋργος^^Ύηερίδης^^ /ίείνάρχος•^^ 
^ΕτηΙ δέ δημοΧρατίας ανωτέρω ίμνησάμεν / εΐπ^αυ^με^ 'τινα^ 

69 Λΐ^• oulXt» 60 Reisk• legU απροςτακτον:'ηοη impera^* 
iuTil diem festum, sed quem civium unusqtiisque siBi sua' 
sponte agendum indixisset• De intermi^sis Deorum feili^ in- 
terpretatui* Cl• Geel in histon crit. SopliiStarum p; 22; infr.— 
£quidem malim intefpretarl de laboribtis quotidlanis propter 
ieetuniy quod ageretur, tnturmf^sitf , ' ha «nim idieitur ημ4ρΰί 
άπρακτος. 6i AliUr Diod. Sic; XIL f^ 514. t^; >τ«/σα0 tovjT 
*Α&ψΜυς ονμμαχησα^ χοϊς yitortUoiq orro^ μβψ Λ^ανμασ^άς ip ^ 
taig^A&^iwtt'^^^ "^ic^ in^o^txrii tipf ag uiionhovg inapodor iwot^ ,- 
iftfaTo» gu4o«m conseatit Cl. Qeet JU h P• ^^ : ^^ -M^ «o<^, 
f9• Par. χαιρον^ Beisk• aut κατ' ixsifo di ηαιρου, aut χαι^ώτ 
«ut MXT* iiuirov di tor natqop, 63 Ald. 8L Par: et Reisk• 

ηο*ηοα$ τορ ΓοργΙνρ* 



^ ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ 

StcuQ^auv m^\ nohuf^p' αλλ* ιίπωμ^ν ηρωτο^^ τι Ιστι 
noXaeia* πολιτεία ίστί τρόπος ^ ωπερ ex(X(nog bioixtU 
r(u τόπος f τοντέστν χα&* οννόμορ bcctcTFog τόπο^ Λ- 
ονχμταν\νομ6νδΙ λέγω φ) τιάντϋφς ^τον ίγγράφως χύμ^ 

SvoVf αλλά χαΐ τορ άχράφως• ηλεΐστμ γαρ eif^ αγρά• 
φοίς vofWf^ δΐ9ΐχζΐταΐ0 Η Si πολιτεία ι^ριχω^^ίιαιρξί" 
τοΑ της ψϋϋίως ttip ξΐραγμάτ^ν ουτωςι^^άναγχαζονσης* 
η γαρ ei^ Ρ^ρζ^ ,καΐ λ^γ^ταί το ^τομ)ντο μοναρχία^ ή 
ολίγοι χαϊ λίγετ^α^ ολιγαρχία j η πάσα η ηολις χαϊ λί- 

10 YSTcu δημοχρατ^Ι^ . ταίτα δέ^ τα τρία διττως διαι^ρονΤ'^ 
ται* η γαρ μοραρχία χατά νομον ίστί χαϊ λέγεται /ία- 
aiXiiay η ^* ηοίρά νομον χαϊ λίγΒΤ/αι τνραννίς* χαΐ. Λα- 
λιών ?) ολιγαρχία η ,χμτά νομον αρχπ χα) λέγεται άρ^τ, 
ύτοχρατιαγ:η. παρ^^όμρν χαί λίγεται oL•γaρχia ομοίως, 

ΙΒτω^^ γν^ιχύ ονόματ^ι' ώς αντως δέ χαϊ η.δψιοχρατ^αΐ 

η χατά^^νρμον ^οίρχΒΐ χαϊ λέγεται ,-δ-ήμοχρατία ^ , η,,ηαρα 

^νβμον,χμί λέγετμι οχλοχρατία' Tq γαρ tqv oχL•v ονο-, 

μα ίπϊ χαχοϊς ελάμβαγον οΐ, παλιοί' εϊπωμεν δί χοινω^ 

νιας αυτών xaja Tff ψ(ΐόν, χ^ϊ διοίψορας xata το πο- 

%οσόν' χο,ί^ωνξ! Tji βχψιλείφ η αριστοχρατύ^ χαϊ η δήμο• 
xfic^-^ia ^^Ίία το ^ff^QV ' , , ίχμστον . γαρ αυτών κατά , νό• 
μον άρχει y διαφέρει δέ χατά το ποσόν' ίπϊ γαρ της 
βασιλείας et^* άρχει ^ της άρίστοχρατίας ολίγοι^ της 
δημοχρατίας πάσα η πολις* χοινωνονσί πάλιν χατα Το 

2S ποσόν η τυραννίς χαϊ η βασιλείου,, επαδη αμφοτέρων εις 
άρχει' διαφέρονσ,ι^ δι χατά, το ποιον, άλλο γάρ έστι 
τνρ^νϊς χ,ςμ, αλλρ β^σιλεία'αμ,οίως, χαϊ η μριστοχρα^ία 
χαϊ fi ολιγαρχία χοινωνορσι χατά το ποσόν ' αμφοτέρων 
γαρ ολίγοι ϋρχονσ^, διαφ>έρει δέ χατά το ^ ποιον' ^λλο 

30 γάρ έστιν άριστοχρατί» χαϊ άλL• ρχλοχρατία' πάλιν 
χσίνωνύυσι χατά τό noirdv η δημοχρατία mth ^ οχλο^ 

χρα- 

64 Ald• ita/.'Far• η. 65 Ald. των γερ^ωτ. 



ΤΗΣ Ερμογένους ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ η 

xgatla, αμφοτέρων γαρ ηολλοί αρχονσι. Jιaψiρu Si 
xtna το nounf* αλΚο γαρ τοντο χαΐ alL• ixuvo^ '£ν- 
tev&ev άξιονσί Tivig τάς ηολντείας ?| λέγπν, βασιλείίχν, 
τυραννίδα ,, άρκττοχρατίαν , oL•γaρχiav , δημοχρατίαν ^ 
οχλοχρατίαν. t^juig 3i τρείς είναι φαμεν* αΐ γαρ αλλαι 5 
ίχητώσεις <χντων Ηύΐν* ωσπερ γαρ ίατριχην ου λεγομεν 
TijfV άηοτνχίαν της υγείας y άλλα τί^ν υγείας περιποιητι^ 
χην, ούτως χάΐ ένταΰ&ά ου λεγομεν τάς έχτιτώσεις ηο^ 
λιτείας. ^Q ΧΙλάτων Si περί πολιτείας μνημονεύσας λέ^ 
γεly ΟΤΙ η πολιτεία διττή ίστιν* τ} χατά λόγον χαΐ γι- 10 
νεται βασιλεία ήτοι ^ριστοχρατία , η γάρ άριστοχρα^ 
τία χαΐ 'η βασιλεία ηαρά ΙΙλάτωνι ταυτον ίστιν* η χα^ 
τά ηά&ος^ xai τοΟτο διττόν* ' ^ χατά ϋνμον^ η χατά 
Ιπιϋνμίαν* χαΐ ει μίν χατά &υμον, γίνεται η δήμο-' 
χρατία^ οΐ γάρ iv ηολεσι διατρίβοντες* ϋνμίΛίοΧ οι/γ€^, ιδ- 
λογον τιμής ποιούμενοι αρχουσι, χαΐ το χατ ίπίΟυμίαν 
διττσν: ί ** χατά φιΧοχρηματίαν χαϊ ^^ γίνεται η 
ολιγαρχία* ολίγοι γάρ αρχουσιν* f) χατά ψιληδονίαν^ 
χα\ γίνεται οχλοχρατία, ταΐς ηδοναίς γάρ εχαστος άλι^ 
σχό^νος αρχειν ϊηφβνμει. Μα&όντες δέ οτι ίατίν η ρη-^ 20^ 
τοριχηρ ελ&ωμεν άχολού&ως χαΐ ίπΐ το, τι 4στιν' άλ' 
λά *• προ τοδ ταντην ορίσασ&αι, μά&ωμεν τι icrtiy 
ορός xca πό&εν είρητΜ^ χαϊ π6&εν λαμβάνεται χαϊ τί 
άρετη ορού* 'Όρος τοίννν ίστί λόγος σύντομος ^ι^λωτ^ 
χος της φύσεως του ύποχειμένσυ πράγματος» ^Ιστίον 25- 
οτι πάντα τά οντα η διά μιας λέξεως σημαίνονται η 
διά πλειόνων* χαί οτε μίν διά μιας , άχούει το τοιούτα' 
όνομα* οτε δέ διά πλειόνων,^ άχούει το τοιοΰτο' λόγος• 
dia τοντο α πρόσχειται λόγος, ίπειδη ix πλειόνων λέ^ 
ξεων σνγχειται ό ορός' συνίομος πρόσχειται διά τονς s^- 
διηγηματιχους λόγους, διά τύν παραπρ&τβείας , *^ Λ;- 

6β Aia. η.: 67 χα) Hd* om. 68 AlcU αΧΛα luA nqo 

ταύτψ» ■ ' 69 Ald• n^qa η^ςβϊΐαύ* 

Rh9tor. IV. ^ 2 



/ 



18 ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ 

λωτιχός δί της φνσ£ως τον νιιοχΗμενου ηράγματος^ 
δια τά λεγόμενα αποφθέγματα* οίον μίτρον άριστον ^ τα 
^γαρ αηοφ&έγματα λόγοι, Βίσι χαϊ σύντομοι , αλλ* ου 
δηλωτικοί της φύσεως τον νηοχΗμένου πράγματος* αν- 
5 δέν γαρ υπόκειται άντοίς• Ηρος 6i ώνόμασται από με^ 
ταφοράς των 6ρο&εσίων• ωσπερ γαρ τά ορο&εσια δια^ 
χωρίζονσι τηνδε την γην από της πλησιοχώρον ητο^ 
άστυγείτονος , οντω χαΐ 6 ορός διαχωρίζει το οριστί/ΐβ 
άπο^^ των χοινωνούνχων αντί^. χατά τι, οίον ο αν« 

10 Ωρωπός ζώόν ίστιν, άλλα χαι 6 βους, ηνίχα δί λεγωμεν 
ζώον λογίχον διαχωρίζομεν τον άν&ρωπόν από των άλό^ 
γων' &νητον δί λέγοντες διαχωρίζομεν άπο ^* των ά/- 
γέλων χαϊ δαιμόνων* νου δέ χαι επιστήμης δεχτιχον 
προσ&εντες ίχωρίσαμεν αντον άπο των μακραίωνων "^^ 

ib νυμφών, ανται^γάρ ονχ εισι νου χαϊ ίπιστημης δεχτι^^ 
χαϊ* όπερ γαρ ix της φύσεως επίστανται, xai Jx της 
πρώτης ίχείνης γενέσεως, τοντο αυτό ^άεϊ χέχτιρηαι^^ 
λαμβάνεται δι ορρς άπο γένους χαϊ σνστατιχών δίζίφο^ 
ρών* άλλ* ϊνα σαφές ηοιησωμεν το προχειμεινον^ μά^ 

ΙΟιβ'ωμεν rc εστί γένος χαϊ ti είδος xm .τί διαφορά* 6^- 
δός έστι το κaτά,πL•ιόvωv χάί διαφ>ερ6νΤων τω άρι^β/ΐφ"^^ 
iv τω τι έστι κατηγορούμενσν^ . οίον ειδός έστνν δ άν^ 
ϋ-ρωπος, άλλα χαϊ χατά. ιϊλ^ον^ων φέρεται, ohv χατά 
ΙΙλάτωνος, Σωκράτους ^ ^ίλκιβιάδου, αλλά .καϊ διαφε^- 

25,ρόντων ^τφ άριϋ-μω. διαφέρονσι^ γάρ άΐλ^ύΐαψ Πλάτων 
χαυΣωχράτηςχάί 'Αλκιβιάδης ί'χάν μη xata ψύσιν άλλ\ 
twv χατά άρι&μόν • ^Αλλη γάρ η μονάς Σωχράτονς χάί 
άλλη Πλάτωνος^ iv δ,έ τφ τι έστι κατηγορούμενοι, 
οίον iv τω λέγπν ημάς, τι έστι Πλάτων, λέγομεν άν^ 

&0 &ρωπος* και ιδον κατά Πλάτωνος φ>έρ^αι το είδος• 
γένος δέ έστι το χατά πλειόνων χαϊ διαφερόντων τ(5 

70 Ald• vn6i 71 AW. νπό. 72 Ald. νπο τάρ f*«- 
xqutipmf. 71 Ald• f«r α^ι&μφίρ, lu L et p«ttUo post• 



ΤΗΣ Ερμογένους ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ ΐ9 

^ο ^^ h τψ τι itni χατηγορσυμ$νσρ ^ olby το ζωον 
Tuxta ηλ€ί6νων φέρεται^ διάφερόντιαν di τφ άδει^ δΐΛ»φέ^ 
ρου<η γαρ Tfj φύση 6 ανϋ-ρωηος χάΐ 6 ϊηπος. iv δέ τω 
τι Ιατι, χ(ηηγορούμερορ, ώς οτ\'αΦ^ ΒΪηωμ$ν^ τί iatw m- 
ηος^ χα\ e&roi^ey ζωον. διαγορα δέ Ιατι το κατά 9vJUio^5 
νων χαΐ διαφερόντων τ^ είδει, iv τω 6ποίσν τί i&Tl• χα- 
τη/ορούμ9νρρ. δ%αψ)ρά δέ iarw οίον το XoytXQV* ^* 
■Moi ψ4ρ^αί χατά πΧειύνων^ κατά Ίίν&ρωΛον, αγγελρ/^ 
-«cai δαίμονος ^ aXka χαϊ διαφερόντων τω εϊδει,' διαφέ- 
^ονσι γαρ τω εϊδει, ίίν&ρωηος, άγγελος ^ δαίμων* έν di 10 
τω οηοϊόν τί ίστί χατηγορονμενον , iv τω λέγειν η μα^] 
οποίον τί ioTCV ϋν&ρωηος^ λέγομεν οτι ζώσν λογιχόν* 
άρετη όέ ορού iarl το εϊν^ι αντον άπο ουσιωδών ^^ φιι^ 
γων^ ουσιώδης δέ φωνή ϊστιν ηστινός χ^ρΐό ου δύναται 
'uvat ixiivo^ ου "^^ λέγεται είναι ούσιάδης* οίον το λό^ίΒ 
yiXQV* τότε δέ είσιν ουσιώδεις φΧανάί iv \τω o^y ατε 
συνέστηχεν 6 ορός .άπο γένους χαϊ συσψαηχων ,^ιαφο>' 
ρων. \Αλλ* Ιλ&ωμετ χαι εΐπωμεν τι ίστί ^τορ^χη•^ 
ηερί Τισίαν χαΐ Κόραχα ορίζονται αντην (άτως* 'Ρητο^ 
ρίχη έστι ηει&ους δημιουργός m ίπειδη γαρ ευρεταϊ αν- 20 
της έγενοντο, ώς βουλόμενοι αίτξησόη^ α^υτίγν^ έπιστψχψιν 
αυτήν ώρίσοίντί^* ει γαρ τρ του , δημισυργον &νομα υύ 
'xsirmyy ει μη inh των απταίστως^ η μοιοί/ντών^. η ^i 
ρητορίχη ονχ οΛΤίι^τος iatw j' αρα χαχώς ώρί9<ίνϊο 
αυτήν είτιόντεςηει&ονςδη'μισυργόν^ χαχως δέ της λέ^^εως^ίΒ 
ίηελαβοντό τίνες* ^^δέ γαρ ηερι των απταίστως τι pnu- 
ουντενν χΜται το δημιουργός ονομϋΐ^'^αλλα^ χαϊ έηϊ τύν 
,τεχφιτων noXkakiffy τίρίσ^ίεται λε^^μτνον*' 'ωφειλον^^ί 
μαλλΰνέπιλεφέψΛάΐΫ^ίΜειδη,^έπιστημηρ'αίτην ώφσψ^' 
τβ" ίηξλαμβάνόμ9νοΐ)δ^ ημείς τον ^ ορού -^φαμέγ μ^ρ χα^^ 
λως εχειν αυτόν* ουδί γαρ η ^ητοριχη μόνη έστϊ ^* 



ι ΐ• . < 1 



74 Ald. e}9j7« 75 ΛΙ^• λβνχο^« ... 70 Ald. ovoiadStr. 

77 Ald. συ. 78 ΑΧά. inL 

2•. 



aO ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ 

mi&oSg ίνμονργος, άλλα xai τό χαλλος χαΐ τά χρη^ 
ματα το ηύ&€ΐν iniaravtiu* άλλοι δί βονλόμενοι vyta 

^ τον ορον ηοιηοαί Αροστι.&έασί/ν αντΛ xivc^ λίξ^ι^ ορι*- 
ζόμίφ/ο^ ούτως* ρητορική ίστι ηηϋνϋς δημιουργός ^ δια 
%λογον η iv λογοις το βάρος ίχονσας ηίστ$Ότιχώ^ ^' 
ου δίδΰΐσχαλιχώς* δια τοντο ΒίρηχαμΛΡ iv λόγοίς το βά- 
ρος ίχουσα, διά το άντιδι^αατίλλεσ&αι ιζντην ίΐρος τά 
χρήματα καΙ τό χάλΙος\ ixtlva γάρ ου διά λόχωρ 9uih- 
ϋ^^υσιρ, άλλ* ιδού άρίσχομ^ν χα\ την ιατριχην διά Ιό& 

10 γων ηοΧλάχις η^ί&ουσαν τους άρρωστουντας ux% χ€ΐ^ 

g ρουργη&ηιναι ύίτ^ *^ άλλο τι na&uv* μιχτη δι ούσα ώς 

ανωτέρω πρηχαμεν η ιατριχη μάλλον ηράξ$ι χίχρητεα 

■ίξττσν δί λ6γψ\^^ ηιστζυτιχως δέ ψησι^ν ο ορός ου δι- 

δασχαλιχως* δέί γάρ ηδέναι, οτι η διαλίχτιχη ρητορική 

* 16 δίίδάσχαλΛΧη λέγεται* > πάντη τβ γάρ χαϊ πάντως asi^HV 

ίχαστον Ιηαγγίλλέται* πιστ$ντιχη δέ λέγεται η ^ητόριχη 

-αυτή η χα&* ^ιιάς' ήτις ου ηάντως i| άνάγχης ίχπ το 

^AUi&eiiVf άλλα '.ι^ωπεία τινί χαΐ χσλαχΒία* διά ^^ γουν 

το άντιδκχ^ηέλίβίτ&τιι αντην προς την διaλβxψι^ηvJ το 

90 πκηίυτιχως μπβν ου διδασχαΛιχώς * αλλά χαΐ ούτος op 

χαλως εχ4ΐ ρ ορός* οντ$ γάρ άνα4ηρέφ€ΐ προς εαυτόν* 

ίδου γάρ η χρυσιχη ^ητοριχη χαΐ πα&συς ίστ^ δημμηίρ^ 

γος^ χαϊ διά λόγων €χ%ι τό βάρος χα\ πκή^υναιη ί^τιν* 

{Άθ'ωμεν δί χαϊ ^ϊπωμεν χιά τους οριζόμενους αυτήν ίμ- 

ΜπΛίρίαν^ xcA τον ορον αντων* ίατιϋ Πλάτίον ό φιλό- 

-αοφος ό λέγιαν ,ainrjv ίμπΒίρίΰίν* ψησϊ γάρ, ρητοριχη 

Ιατι πολιτιχης μορίου <ί9ωΛοι;* \άλλ* ινα τοΰτο νοηάω- 

ίμΒΡ^ ύΐηωμέν τννα διαίρεαιν γ τάη ό^ϋλάτων χίχρηχία, 

-ηρόςτο σαφτινίσαι^ τον ορΌν\^τονλέγ4αν ουίως^^ !στι 

V^ τΐ\ πράγμα ο xaXutai χρηοττ^ η/άρασχτυη* €&τη η χρη- 

79 AlcU ηιστηυτιηοΧς ου διδασκαΧιχοί}. 80 Ald• η τι. 'ti , 
ΑΗ. ΙόγωΛ 83 Ald. ^t Fiu-. ο Ομ ; deleti h. 



THS EPMOTmor:s ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ Hk 

ατή nagauxivfi ng&vouxv ηοιουμέρη' τον ση^&ρώηον ih* 
tilev Ιαντην %ig δύο* xa\ το μίΡ h τρ tffvxy χατ^μέζΐ^ 
aeVf το Si τω σώματι, βονλοίιενη αμφότερα σωσα$* χαϊ 
το μίν της χρυχης μέρος xaXehm ηολιτιχη, ήτις ηοΧιτι^ 
γη η την παροΰσαν vyiiccv διαφυλάττει της άψυχης χαΐ β 
nout τ6ν νομο&ατιχ6ν , οΐ γαρ νομο&ίται παραΧαβόντες 
ημάς ηρο του αμαρτησαι έξί&εντο τους νόμους, ^ την 
απολομίνην υγέιαν αναχαλείται, χαΐ ποιζΐ τ6 διχανιχόν* 
οΐ γαρ δτχαοταϊ δια μαστιγών χαϊ 6δυνων την αποΧο^ 
μενην νγείβίν άναχαΧόυνται* τ6 δέ τοΰ σώματος μέρος *• 
ίμεινεν άπροσαγόρεντον , χαϊ ουχ ως Tive^ Χίγονσνν ίπ& 
την ηοΧιτίχην ανάγεται' 6 γαρ Τΐλάτων ονδίν τοίουτο 
φαίνεται λέγων, εις δύο ίί •^ διεΐλε χαϊ τοντο ίαντο^ 
5 γαρ την ηαροϋσαν υγείαν διαφυλάττει χαϊ ηοιεΐ την 
γυμναύτιχην' ^ γάρ γνμναστιχη δια των συμμέτρων ^^ 
γυμνασίίον άναχινοΰσα τί> &ερμ6ν ύγϊτί τά σώματα 
διαφυλάττει, έξω&ουόα τ& 'περιττώματα, ^* η την άπο* 
Χομϋη^ν υγειαν άναχαλέίται, xai ποιεϊ την ίατριχην* 
η γαρ ΐάτριχ^ τήν άπολομένην υγείαν άναχαλέίται' 
ηαρυφέστηχε δέ ττ} χρηστί^ ηαρασχευρ εϊδωΧόν τι, ώ- J0 
σηερ •* ίηϊ ίχάστου πράγματος , ώς η σχια τω σώματι^ 
οΐιερ χαϊ αυτό δοχεΐ μιμεΐσ&αι την χρηστην παρασχ^νην* 
χα\ διείλεν iavto είς^ δύο, άναμερίσαν Ιαυτδ τγ 'ψνχζ 
χα\ τω σώματι* χαϊ τ6 μίν της ψνχ^ς μέρος τον είδώ* 
ΧουχαΧεΙται χολαχεία, το δί τον σώ)ιατος εμεινεν δμοίως tl 
άπροσαγόρευτον* αυτη^ η χολαχεία η την ηαροΰσαν 
υγείαν τι\ς ^ρυχηύ δοχεΐ διαφυΧάττειν •^ χαϊ ηοιεϊ την 
σοφιστιχην* η γαρ σοφιστική ήτοι οΐ σο^ισταϊ δια ταίν 
μύ&ων τοις νέοις ηαραινουσί τρ χολαχείει μηδαμώς τη4 

Ι 

Ald• ωαπΒςί ow, Par• οΐρ, manu recentiori insertum Tidettir 
noL, 86 Ald. δίαφνΙίη9Η 



.» 



η fTPOJErOMENA 

iQtTfjg αφίύτασ&αί• η τηρ α9κΛομέρην νγ$ίαι^ Sox9f 
άναχαλ€Ϊσ&αι χαΐ ηοηΐ τψ ρητοριχην^ ΰς φασρ, rrfl^ 
χα&' ημοίς^ ijrtg χαΐ δια δίχαίων χαΐ άδίχων ^ ηοΧΚάχις 
δέ των άδίχων^ σπανίως δι των διχαίων 9ίάλνν το τον 

~ h σώματος μέρος η την ηαροϋσαν νγΒίον δοχΗ διαφνίάτ'^ 
την, χα\ ποίΒί vijv χομμωτιχην. Κομμωτιχη δέ Ιστιν 
ως inl των γνναιχών των χεχρημένων ψιμυ&ίξο •^ xrtl 
φυχίω, δοχονσι •• γαρ την ηαροϋσαν του σώματος 
vyeiav σννισταν* η την άηολομίνην δοχέί άναχαλείσ&α$ 

Α0 χαϊ ηονέί jrijv μαγειριχην* δοχΗ γαρ η μαγειριχη δια 
των Ιδισμάτων χαΐ των χαρνχειων την άηολομίνην 
νγύαν άναχαλεισ&αι' εις τέτταρα γονν φησι μόρια 
τεμνόμενης της ηολιτιχης τα μίν δύο ηερί το σώμα 
γίνεται f τα δέ δυο ηερι ^ρνχην* *Έστιν ουν τα μίν ηερΙ 

^^ψνχην, νομοϋ•ετιχη, διχαστιχη* τα δΐ ηερϊ το σώμα 
γνμναστιχή χαΐ ιατριχη* τανττρ^ δί τήν ηολιτιχην ίτέρα 
παρασκευή φησιν υποδύεται , εις τέτταρα χαϊ αχιπ} μέρη 
τεμνόμενη, σοφιστιχην, ρητοριχην, μςίγειριχην, χομμω-^ 
τΐΛίψ* χαϊ υποδύεται την μΙν νομο&ετιχην σοψψτιχη* 

S0 ωσπερ γαρ. η νομο&ετιχη ταΐς τών τιμωριών άπειΧαίς 

^^ ηροαναστεΧλει τα , πλημμελήματα ^ οντω χαϊ η σοφι- 
στιχη ειργην δοχεί τών αμαρτημάτων την 'ψνχην* η δί 
ρητοριχη την διχαστιχίρ^*, ωσπερ γαρ η διχϋζατιχη ταΐ^ 
τιμωρίαις το νόσησαν εις την προτεραν άγει χατάστα-^ 

15 ^i^f οντω χα\ η ρητοριχη δοχεϊ ταϊς χατηγοριαις το 
ηΧημμεΧησαν έπανορϋ^ονσ&αι* πάΧιν η χομμωτιχη την 
γνμναστιχήν. υπεισέρχεται^* ωσπερ γαρ η γνμναστιχή το 
ίμφντον τον ^σώματος χάΧΧος Ty γυμνάσια φνΧάττει, 
σντω χαϊ η χομμοιτιχη π^ρςίται δια τον χαΧΧωπίζειν 

S0 hV συγχωρησαι διαφ&αρηναι την τον σώαατος «ί- 
χοσμιαν*. η δί μαγειριχη τ^ ιατριχνν* ωαπερ<γάρ ia^ 

■■ ι ,1. ι 1^ 

87 Ald. τ) μν&Ιψ. 88 lld. immaa^ 



^ ΤΗ2 ΕΡΜ0ΓΕΝ0Ύ2 ΡΗΤ0ΡΙΚΗ2 23 

r^Me^ Tofe vyuivoig των σιτίωρ to νόσησαν inctvoQ&ov^ 
ται σώμα, οΰτω χαΐ η μαχαριχη τοΐς ηίίστοις των 
Οψων ψυχαγωγεί τ6 νόσημα* ταύτα προς σαψηνπαν 
του ορού" άλΧ* οντος 6 ορός φιΧονείχως μάλλον η άλη^ 
ϋ'ΰς €χΒΐ• εν γαρ τι, της ^ητοριχης ύίος το Sixlxvtxolf^ 
ηαραλαβών ix τούτον τον ορον noutrai^ οΐ di οροί i)t 
τίληων πραγμάτων συνίστανται^* αλλ' ό φιλόσοφος i» 
τον διχανιχον μόνον την ολην ώρίσατο ρητοριχην, ^α- 
ραηλησιον ποιών , ωσπηρ αν d χα\ φιλοσοφίαν τις δια• 
λαβείν βουλόμενος σιωπ^^σπ μίν αυτής τα χρησιμωτατα, ^^ 
μόνους 8i τους παραλογισμούς ορον πναι της πάσης 
φιλοσοφίας έιποι* άπολογούμενοι, δέ φαμεν προς /7λά- 
τοχνα^ μίαν^ ω ΙΙλάτων^ λέγεις την ρητοριχην ij Λολ- 
λός; χαΐ ει μίν uiav, τοις οίχείοις αλώσει διχτνοις* 
iv γαρ τω Γοργία πολλην χαταδρομην ποιούμενος της 1* 
ρητοριχης, iv τω αντώ πάλιν εφης, *^ ον τρόπον ια- 
τριχη ίστι περί σώματα , τον αυτόν τρόπον ίστ\ν η^δ^ 
χαστιχη περϊ ψυχάς* χάΐ iv τω Φαίδωνι πάλιν εφης, 
οτι ον τρόπον η ίατριχη περί σώματα y tov αυτόν τρό^ 
πον Ιστϊν η ^τοριχη περί ψυχην^ σύνδρομον αίτην^^^^ 
ξρησεις τη διχαστιχ^ h ίτίροις δέ συγγράμμασιν εφης, 
οτι ό τον αυτόν ϊπαινών χα\ τον αυτόν ψέγων ουχ 
άνηρ άγα&ός, χαι ύυδίν ϊτερον άρίσχτι ποιών η σαυτου 
χαταψηφιζόμενος* ει δί πολλάς λίγεις^^ ρητοριχάς, χαΐ 
'ημείς συναιρουμέν^^^ σοι εις τούτο* εστί γαρ η άλη&ης tS 
ρητοριχη ήτις χαΐ ίπιστημη ίστίν* εστί δέ χα\ ϊίΧλη 
ρητοριχη ψευδολογιχη, ήτις iv διχαστηρίοις συχοφαντι^ 
χη λέγεται, ίν δί βουλευτηρίοις χολαχεία* εστί δί χαϊ 
άλλη τούτων μέση, ήτις χαΐ αλητεία χέχρηται χαΐ-ψεύ^ 
δει* ψεύδει δί λέγω έπΙ τω συμφέροντι* χα\ δια τί5θ 

89 Ald. Far. ^φη, scripsi ϊψης, 90 AlcL αντ^. 91 Ald. 
etPar. Uyu, scripsi ΪΛγ%ις. 91* Malimawi^ov/iw, coll. VoLI. 
p. 392. not. 



81 nPOJErOMmA 

ι 

ohoq XQHa yiyovB της μέσης ^ χαϊ μη τγ ηρωτρ χάί 
άλη&ινρ πάντες ίχρησαντο* χαΐ πολλάς έηφδεδωχί Ivaaig 
*^4ριχΐτοτίΙης * μίοιν μίν , - οτι ου xccxop άύ το ^fjtiSt• 
a&aif. προς γάρ την γνωμην των χρωμένων η διαβάλ^^ 
i Xtjai^ η maivwcti το iptHhg * ει μίν γάρ αεί τις χρω-^ 
το t(u ψενδει, • €(ντ6ς τέ Ιστι χαχος χαϊ το ψευδός ω * 
χέχρηται* ει δέ Ιπϊ συμφέροντα χαϊ δια το βοη&ησαι 
ττι ά^ηϋ-εία, ουχ άποδοχιμαστέ^ν ένταν&α το χρ9υδος% 
ηρος δί τούτψ δεΐ τα δύο είδέναι τον ρητορά, το τβ 

ίΟαλη&ίς xai το ψευδός, ωσπερ τον ίατρόν* χαϊ γάρ 

\ ίχείνον άνάγχη εΐδέναν τά τε υγιεινά των φαρμάχων 

χαΐ τά νοσερά* Ιίνα τοΐς μίν χρησηται^ τά δί ως 

βλάπτοντα ψευγγ^ χαϊ τον ρήτορα τοίνυν άνάγχη 

εΐδέναι μίν τά, ψευδή , είδέναι δί χαϊ τά άλη&η, 

15 'ίνα τά μίν έχων παραΧιπτ^, τά δΐ λέγτι. Καϊ ά)ίλη δ( 

ν τίς έστιν αίτια του ειδέναι την ουχ άλη&η ρητοριχην, 

ίπειδη τίνες χρωνται cmji η χατά δγνοιορν, ^^ η πειρά* 

ζοντες, χρη χαϊ ταντην εϊδέναι τον ρήτορα χαϊ δύνα^^ 

σ&αι αμφότερα έπιχειρείν, ϊνα των ψευδομένατν νασ&ά^^ 

20νηται* ετι δε^εΐ μίν πάντες οΐ άχροώμενοι έδύναντο 
παραχοΐου&είν τοΐς ix της άλη&ευτιχης Χεγομένοις, ουχ 
αν εδα του ψεύδους τοίς ρητορσιν* ίπειδη δί προς δη^ 
μον ώ λόγοι λέγονται , χαϊ διχαστάς απαίδευτους, ολύ» 
γοι δί τούτων εισϊν οΐ δυνάμενοι συνιέναι τά της άλη^ 

35 Ψεύτικης, διά τοΰτο ταύτης εδέησε της σοφιζομένης ξη^ 
τοριχης, ϊνα ταΐς χοιναΐς ίννοίαις χρ^αμέγη πει&ρ τον 
δημον. οτι^δέ έστι ψευδός ίπί συμφέροντι, δηλοί χαΧ 
αντ6ς 6 Πλάτων iv Ιτέροις αντοϋ συγγράμμασι λέγων* 
νπο&ώμε&ά τίνα νηφονα πάνυ, τω πλησιοχώρ(γ αυτού 

52 εν παραχατα&ηχρ σπά&ην δόντα, είτα τούτον μα/νέν»" 
τα άναζητεϊν εξ αυτού την σπά&τρ^• είτα ίχείνον άρ^ 
νεϊσ&αι μηδίν είληφέναι, διά τό μηδίν χαχον πραχ9η^ 

92 lld, ίψοΜψ^ 



VM uq tbv μανέντα , αρα hri ipsSiog ίτΛ evfupiqomv• 
ίίστβ ol του ϋλάτωνος λογον οί χατά της ρητορικής ου 
ηρος την ημ^τίραν ρητοριχην αρμόζουσα^ ^ άλλα ηρός 
την συχοίραντιχ'ίν t ως δηλοΙ χάί ο κορυφαίος των ρήτό^ 
ρων 4ημοσ&ίνης , πολλάκις κατά κολάκων λέγων ^καΐ S 
Ιηνηληττων τοίς άκροαταΐς, οπΒρ ίστί κολακος. Εΐπω* 
μεν δί τον ορον τΰν λεγόντων αυτήν τίχνην• ίστι di 
ούτος. 'Ρητορική ίστι δύναμις τεχνική ηι&ανου λόγου 
iv πολιτικψ πράγματι τέΪΛς ϊχουαα το ευ λέγειν* Λ5- 
ραμιν απεκάλεσε την ζητορικην * ίπειδη παν ί^ραγμα f • 
€χει δύναμιν τίνα, δύναμις δέ ίστι πράγμα, ω τινι Λλ- 
ναταί τις κα\ καλώς καΐ κακώς κεχρησΟαν*. δια τούτο 
τι}!' ^ητορικτ-ν δύναμιν άπεκάλβϋείν , ίπειδη τη ρητορική 
δύναται τις καΐ καλώς και κακώς κεχρησϋ-αι^ πρότρεπα* 
μεΐ'^ς τους λόγους τών ενάντιων καΐ άποτρεπόμενος ^ iB 
άλλ^ επειδή και το κάλλος δύναμίς ίστι^ δύναται γάρ 
τις κα\ καλώς καΐ κακώς αντφ κεχρησ^αι^ καΐ τά 
χρήματα δί ώσαντως δύνάμίς iariv, αλλ* ου τεχνική j 
δια τούτο πρόσκειται δύναμις τεχνική* πι&ανου δέ λό* 
γου πρόσκειται f ίπειδη χαί η τεκτονική δύναμις ίστι%ί> 
τεχνική* δύναται γάρ 6 τέκτων καΐ καλώς kεχρησ&aι 
τη τεκτονική καΐ κακώς ^ καλώς μίν, ^τε κατασκευάζει 
προς την σωτηρίαν η προς Ttflf χρρ€$ν την δέου&αν* κα^ 
ηώς δέ, οτε κλίμακα τεκταίνεται προς το άνελ&εΐν rilffli 
κβΛ τοιχω^χησαι* διά τοΰτο πρόσκειτ§Μ πι&ανου λόγου* %f 
λόγω γάρ 6 τέκτων ου κέχρηται* ίν πράγματι δί πο^ 
λιηχω' ίπειδτ^ καΐ η ιατρική δύμίψίς ίστι τεχνική πίτ 
ϋ-ανου λόγου* πεί&Η γάρ πολλάκις καϊ ο ιατρός* τέλος 
δέ έχουσα το ευ λέγειν* ϊδιον γάρ ρψορος τό ευ λέγειν* 
δει γάρ αυτόν χαΐ καλώς καΐ πι&ανώς λέγειν ^ xal«t30 
ου uέλλει πεϊσαι• Έπεξηγησις άλλη του ίρου^ διά μίν 
του ειπείν δύναμις ίσημανε το γένος, εστ^ γάρ δύναμις 
ίντεχι^ος καΧ ατεχνος. 6w δί του τεχνική, την διαφο• 



\ 



ae. nPOAEIxndENA 

ράρ* trigeep ii διαφοράρ imriUTjaiP Βίρηχώς m&avov Ao• 
γον* είτα ίη€ΐ3η ου μάνος 6. ρητωρ ίχει το ηι&ανον, 
άλΧά χαΐ ιατριχη χάί γεωμετρίχη ^ χαΐ γαρ χαΐ τάς aito^ 
δείξεις ονχ απι&άνως δε! προσφίρειν, άλλα πΦ&ανάς, 

β ηροσέ&ηχεν ϋιχώτατόρ τι της ρητοριχης , ο άλλη re- 
χνη εχείν συ δύναται^ τι δη tovtOj εν πράγματι πολι^'• 
τιχω' προσχειται τω ορω* τέλος έχουσα το «ν λέγειν' 
ηαν γαρ ο μη τέλος έχει ευ χαΐ χαλως ij ματαιοτεχνία 
εστίν η χαχοτεχνία η ψενδοτεχνία* χαΐ χαχοτεχνία μεν 

10 ίστιν η των ψαρμαχεων χαΐ γοητων^ inl γαρ χαχω της 
πολιτείας τάς τοίΛχυτας ευρηχασι τέχνας* άλλο γάρ ίστι 
ψΰ^ρμαχεία f χαΐ άλλο γοητεία^ χαϊ άλλο μαγεία* φαρ* 
μαχεία μεν Ιστιν η δι" ίλλεβ6ρο)ν δια στόμίχτος i) δια 
χρίσματος προσφερονσα tiJv άναίρεσιν* γοητεία δέ η 

15 άπο των ίννλων χαι άχ€ΐΟ'άρτο)ν χαΐ χαχοποιων δαιμό^ 
νων προσχαλουμενη ^ έλαβε δί η γοητεία το όνομα άπο 
των γόων ^^ των ϋ-ρψ^νων* ααγεία δε ίστιν η δια των 
μέσων δαιμόνων άγγελιχων τε χαϊ ενύλων ίνερονσα* 
^ρευδοτεχνία ίστιν ^ η μετά rri' ίνεργείαν τέλος ον χα- 

tO λιμπάνει ως ορχηστιχη ' χαϊ 6 μίν ορός της ρητοριχης 
οντος' έργα της ρητοριχης^ προοιμιάσασ&αι , προς «ί- 
)/θ^αν διηγησασ&αι^ προς ηί(^τιν άγαη^ίσασ&αι, προς 
τούτοις^ δεϊξαι ^ άναχεψαλαιώσμσ&αι δέ προς άνάμνησιν* 
τέλος δέ της ^ητοριχης^ ου το άπλως πεισαι, άλλα το 

7l• ηι&ίχναις χρησασ&αι με&όδοίς* ωσπερ γαρ ιατρός, χαν 
μ'/ΐ νγιάσγ , ^* ταϊς δέ νγιαστίχαΐς χρησηται με&όδοις^ 
ιατρός ^£ττ*, χαΐ 6 φιλόσοφος χαν μη πάντας ποιηύ^ι 
χαλονς χα\ άγα&ους^ φιλόσοφος έστιν^ ουτ(ο χαι 6 ρη-* 

τωρ χάν μη πείση^ πΐά'αναίς δέ χρησηται μεδ-όδοις, ρη- 

' — u,.^-. 

93 AJd, γάίον^ 94 Far. 1. 3. ad marg. £ίχ6τως δε σν/ι- 
palvtt ΜαΙ. τψ Ιατρψ, ιη\ ίγιάζαν ihi' vnoxuxai γαρ αντφ νλη 
(ξυστή τιςος ψ&οραρ ίτοιμοτέρα, χοΐ ανηχουστονσα λόγου Μοί 
ίμοιρουσα λογισμού. 



ΤΗΣ Ερμογένους ρητορικής η 

τωρ iatyy Βΐχότως Si σνμβαΐνη^τω φιλοσοφψ χάί τω 
ρητορΐ9 τω μίρ μη nomv, τψ Si μη nu&uv . νηοχΗται^ 
γαρ ψ^'/,η οάτοπροαίρετος , ίχυτοχίνητος ^ cevTt^9vau>g*^ 
ααλίμβ(Λος^ &£ίττ0ν άφ' ίτέρου β4* 'έτερον μετίχηίπτονσα, 
χάΐ μάλλον ίπιρρεπως έχουσα προς το ί(χυτρ πεί&εσδ-αι^ 
^ ίτεροίς* Ζητησαι ii λοίπον^ ηόσα είδη της ρητορι^ 
κης, καΙ η εΐ3η^ άλλα μη μίρη $ xcrl ix ποίων μέρων 
τϋς "ψνχης εχαστον ηροελτβυ&ε^ xca εις ποίον εχαστον 
άψορ^ τίλος, χα\ ποίον ϊχαστον έλαβες χρόνον^ χαΐτίς 
ο ίχάστοί} τίηος^ χαΐ ποία τα νποβεβλημίνα αυτοίς ^• 
ηρόοωπα• Τρία τοίννν τα άνωτάτω πδη της ρ^τορ^^ 
xrjgy σνμβοι^λευτίχον y Stxavpcov^ πανηγνρ^χον' xat σνμ-- 
βσνλευτίχον μεν ίση, δί* ον συμβovλεϋouεv τα πρόσ^^ 
γορα γενίσ&αι. διχανιχον δί^ δι ου τ^ας αμφιαβητη'^ 
ϋεις διαχρίνομεν, πανηγυριΛον ίί, δ^ ου τους inmvov^ id 
μένους χαΐ ^ ^ψεγομένους δημασιεύομεν • δναιρείταί δί το 
συμβουλίυτιχον εις ίέο> προτροπην χαΐ άποτροπην 
τ6 δέ δίΧίχνικίτν είς χατηγορίαν χαΐ άπολογί(χν, το πα* 
ψηγνρίχον sig επαινον χαΐ 'ψογσν, άΧλά τηντα μίν μέ" 
ρη^ είδη δέ τα προ ^* αντων^^ τούτο διοΐ(ηι μέρος «ί- 30 
δους^ τω τό μίν είδος οΐόχληρον άποτελειν ρήτορα ^ το 
di μέρος μη* ωσπερ γαρ ολόχληρον είδος άν&ρωπον, 
εΐ έηιτε&είη^^ λίΟ-ω ί) χαλχω, είδος λέγομεν αποσύζενν 
τον ανδριάντα* εάν 9ί μέρος άν&ρώπου χείρα η πόδα, 
W λέγομεν άπαν άνειλψρέναι το είδος, άλλα μέρος τον »5 
άν&ρώπου ; ούτως ει μέν r# των μερών έξησχηταί τις 
^τωρ ού'λεχ&ησ^αι* ει δέ τινι των ειδών άσχηαεται^, 
ρητωρ ίξ άνάγχης 6 τοιούτος. Τριών δί όντων της t//u- 
"χης μορίων^ λογιχου, &υμιχου^ χαι έπι&υμητιχοΰ , Ιχα* 
ot-ov είδος είς 'εν των της ψνχης μορίο/ν αναφέρεται ' 50 
\α\ το μίν διχα^ηχον εχ τοί ϋνμιχου της ημετέρας 
ψνχης προηλ&ε .συμφωνεί ουν τω ϋνμιχω το διχανιχον^ 

^ 95 Ald. naq • Far. nqo. 96 AlcU inixiMfH• 



28 jrPOAETOMENA 

9ί(ηήγορίφ γάρ iprav&a χαΐ Χοι9ορία xctra tov tpw^ 
γοντος* ίξ- &ν οργή ηάΐ &νμ6ς προσγίι^ται* το 8k avu* 
βονλεντιχον ix τσΰ ίηι&νμητιχοϊτ nag γαρ ανϋ-ρωτίύς σνμ* 
βουΧΜσβ)κι &(λων η σΌμβ^νίΒυην , i% ^ι9νμίας χινον^ 
δ μένος προάγεται in\ την σνμβουλην. aU4)i δέτω λογϊχω 
ίτνμφωνόν ^^ φασι το σνμβονλεντικον* ωσπερ yorp 6 λόγος 
αγπ τα πά&η προς α βονλεται, οντω δη ual ο (τίμ^ 
βονλος ίϋννει^ τα ηΐη&η τω λόγω, προς ο νομιζβι συμ^ 
σέρπν* το δέ πανηγνρίχον ίκ τον λογιστιχύν πβοηΙ&9 

10 τον iv ημϊν* πας γαρ αν&ρωπος πανηγνρίζων λογψ χέ• 
χρηται. άπορψηιε δ' αν τις. πως λίγομέίΐ το πανηγν• 
ριχον ix του λογιστιχον , χα\ ταύτα xai τον διχάζεσδ-αφ 
fcai τον σνμβονλάιιν δια λόγων ίχόντων την χνρωαιν• 
ίρανΒρσν wv οτί iv ίχάστια twv τριών είδων ττς ρη-^ 

4δ τορικης χεχρημε&α. τφ λογΐ(ηιΧ(υ . αλλ* άηο της χυ^η^ 
ϋάσης^^ ίξεως τηςχινονσης ίιμαςη Μι το διχάζηΡ^αι, ι{ 
hu το σνμβονλεναν ^ ij inl τρ πανηγνρίζπν, ϊλαβεν eV 
htaoTOV την ονομασίαν* ^^ ίπειδη γαρ πρώτη χίνη&ις 
γίγονεν από τον &υμίχοΰ, νπηρέτ^^σι δέ xai οϊον όργη 

90γίγονεν ό λόγος τω &νμω, δια ^τοΰτο λίγο μεν , ix τον 
&νμου εχην το διχανιχάν την γίνξσιν' xai πάλιν imi^ 
iv τω συμβουλεντιχω η ίπι&νμία ίχινησε τον λόγονί 
χάϊ Ιν τω ηανηγυριχω το λογιστξχόν ix της χινησάσης 
ϊξεως ελαβεν 'iv εχαστον, τήν προϋηγορίαν' άλλοι δΐ τ9 

25 πανηγνριχόν τω ίπι&νμητ4Μΐρ φαύι ϋνμψωνεΐν ^ ί^χΛ/π^ 
μιάζοντες γαρ τόνδε τον αριστέα, ί^ιϋνμίψ^ χινοΰμεν 
τοις c(XOvovai χαι έρωτα ^ης όμοίας δόξη^* τέλος Λ 
-tov διχανιχον μίν το δίχαιον* τον σνμβονλεντιχον το 
σνμ(ρίρον, τον πανηγνριχόν δέ τό χαλόν* χρόνον δέ.εί^ 

^ ληψασι το μέν διχανιχον παρεληλν&ότα, τό δέ σνμβου^ 
iBVTixov τον μέλλοντα, τό δέ πανηγνριχόν τόν ένε^τιήταΤ 

97 Ald. ανμφίρ. sequente brevi laciina, Par. σνμφων&ι^ 
98 Ald. ^ηαάαης, 99Ald• ωτομάαίατ. 



THS Ερμογένους ρητορικής t» 

ι 

f 

νηγνφ»^ τα ϋ-ίατρα^ xtti al έτίκλί^σίαν tj» avpifibvUih 
ηχώ* πρόσωπα, rcp ulv διχαν^χω oi Sixaarakf τω Μ συμ^ 
βουλέυηχω οί βουλ^υταί; tiS πϊιτηγνρνχω οί hcxkiiaia^ 
σταί . *ΑναγχαΪΌν di , ώς ίΰίχεν , ' Η χαϊ τοΐξ άλλοις Λα^ 5 
ρωπταν^ τ(ή^ τε σχοπον ίξηγησαοΘ-άι τον βζβλίόϋ kal τ6 
χρτιύιμον, ύτα το γνηΰιρν , μητά τάΰτά την τάξιν• «ι- 
τα τον της διδα^σχαλιας τόόπον• εισΐ γαρ xata τονς (pi^ 
λοσοφρνς δώασχάΧίας τροτίοι τρεΐς ' χατά διαίρεΰιν μίν, ,« 
οϊον του ζίοου. το μίν &νητ6ν^ το δέ αό'άνατον* χατά ίο 
δέ avv&^<fw , ως iav εϊπω^ 6 ,αν&ρωηρβ^Χωον ίστι. λο^ 
γιχοΡ {Ηητίτν νοϋ χα\ έμιστγ^μηα, δβχτ^^χά^;, οριζόμενος 
γαρ πάντα συνάγω' χατά δέ apc^XiifMV, 'at^' WT$g άπ9 
των τελεvtai€ιtv αρχόμενος αναβίύνίβ,^^^εηΐ τά ηρίύ^τά ' οίά 
ειύι τά xota άναδρομην δρηγηματα• ' έπειτα η^ρί^ης 15 
επιγραφής ειπείν* χάί ίπιτονίχτις ftερlπohv εΙδο$άνά^ 
γεται ρητορίχης' ταύτα γαρ ίί^πάντί σνγγράμμαΫί ζή^ 
Τητίον* όΰτω γαρ άαφέατέρΰν^τά έψεξής χάταμά&οιμεΡ% 
*0 μίν ουν ύχοηος του βιβλίόυ^ ήξρΐ διαιρέσεως πολιτι^ 
χών ζητημάτων , χαι ήερι ηροτό(?εώς γενιχών προβλη^- 30 
μάτων ειπείν τιαϊ προς την τοντών μά&ησιν ημάς ανά'- 
γει • το bk χρησιμον τούτο άν, βΐη , rd rcx πολλά της ρη-* 
τοριχης^,ηροβλτμο^τα περιοριζε^,ν^ χαϊ ουχ ,ίαν εις ,άπε-- 
ράντους Μάγους εχψίρ^σ&αι' χα\ γαρ το παρόν ^βιβ^ 
λίον απα<Ρ ρήτοριχον ζηΤημα δξχα χαΐ ,τρισΐ περίτ 2S 
λαμβάνεΐί σψάσεσιν• < άλλως τε, χαΛ της ρρμορί4(ής περί 
δύο ταντα &εωρουμίνης εις τετο εξηγί/τίχόν χαι δεχτι*• 
χον, οί;τβ λόγον aif Tt^ δνναιτό ηαλ€ϊΐαν διελειν ριή 
ταντην την τεχνην ηχ^ιβώμίνός, *^^ οϋτε vioP ειπείν 
ταύτης άπειρος της τίγρης '^γχάνων. Π^ρχ δέ του 30 
γνησίου αάμίν ως άμφισβητονσΐ τι)ίες, aXkov τΐί^ά'Έρ^ 
μογένην εΐνεα τον γράψαρτα TavTtpf την τεχνην, χάί 

99^ Αλά• inwfiaiini. 190 Mά^ηxgiβωμivωs^ , ; 

/ 



η nWAETOMENJ 

ου τον IS^Qoia^ *®' *AXka Φίλοστρίχτος hr τοιςβϋΗς 
τών^σοφιστΛβ μίμνητΜ Xfywv ταυτί* ,/Ερμο^έιηις δέ 



) 



16 1 Coid Ven. (βιφ tttulot σ /^JUo ύς tm μίχ^ ατ^χΛαμοΰ 
ν^^,'Β^μ^χένους τέχνες αμί sig τάς ιδ. ατάσας ^^iiuwov αοφιστου.) 
iQcipU i\9i:JIoXXStv ηδη φιλο00φωρ ntu αοφιστΆν πραγματείας ον 
σμιχοας ίΐς έ^/ηοιρ της Έρμρ/ίΡον^ ηαταβαλίομίγων τέχνης, Όνδέ 
9ις τοχν ύς i^t ηχόντωρ η(ρΙ τον βίον διιΐέχ^ τανδρός • Φ^Χδ^ 
σικάτος μόνος iv δενχέρφ των σοφιατιχων βιβΧΙων φηοΐν inl των 
' Mag^ov βασιΧίοϊς 'Ρωμαίων του φιΧοΧ6/ον τούτον χρόνων αντον 
ytyii^ia&ai, ix Τίρσου της ΚιΧιχίας πόΧίώς ενίΐδονς, ην Κύδνος 
noiaμ6ς διοί^^εϊ μίλτος*' έφ* όυ »αΙ ^Ά^ιοτεΙδης ην, ΠητΐκαΙδνηα 
δί γενόμενος ίτ&Φ'ϊ^οζ ίιά ττι ao<pioxt%fj έ&ανμάϋ^ Tf/*?}> ^S 
ΐΛαΙ Μάρχ9¥ idi^ fiaoiXitt,^ ΙΙ^υψναίοις 4πιδημηύΛντα π^ρίαπονδα" 
ανον ^[^ηαασ&οέ, ττροςτη^ αχρόασιν των Ερμογένους Λόγων ηαρα- 
ynniat^at* οτη χαΐ διαχηόμξνσς inl τρν &ρονου, ώς οοφιβταΊς νό^ 
μο^, εφη* ,Ιδορ, flaadiVj ^ιψωρ^, μα^δαγωγούμ9νος , ^τωρ ηΧιχίας 

' δΜύμ^νίος, ,'J^U άνδρας ,δέ ^ίροιΧΒ^ών. εΙς /ίημοαϋ^ίνην γέγραφεν Ι'τγο- 
μνι^μαγα , xai τ^χνιχα ποΧΧά τ% χαΐ καΧά σνγγράμματα, πάνυ τοϊς 

. αχροωρένοις ωψεΧεϊν hiava' πόράω δέ της ηΧιχΙας ήχων αηέβαΧδ 
naattv την ηροτεραν ίξιν, νη* ουδεμίας φανερας αΙτΙας, διο χαΐ 
ηατεφρονι]&η πάνυ, Άντίοχος δε , ο ii ΑΪγων της ΚιΧίχΙας σοφι^ 
στης αηοαχωπτωΦ εφη εις αντον, Ερμογένης ο (ν παισι γέρων 
i^ δέ γεροναι παϊς^ χαΐ οτι ειχοτως'*Ομ'ήρος πτερίεντα^*εφησε ϊους 
Χόγονς, ως ήτερά ε;^οντες &πΐ7ΐτηαξχν * Ερμογένους, "^AXXk τανία 
μεν αφόδρα νεμεοαψ^'τά ιμάτια, χαΐ πΧουτου ^ίηερόηΧΛΧίΛ ^% 

- ίαύ ^χρρχόϊδυ δείγματα, ατηρ αμφω tov *ΑντΙβχον ηνί&χΧει, xm 
ψονν εχόντων ως toixfv *ίaoxρύτoυς'i6γωv^i^τiλ9Xησμii^ov^ ος η(ΐ^ 
Μλγεινων (ηοη• satis liquet scriptura) ^t$idwv ^M^ini μηδ^νίμωποχε 
ονμφοράν ί^είδίζειν, τό τΛ του 'μέΧΧοψτος αδηΧρν χάί τ9 της τί'χης 
αστατρν έχ^ογιζομένουςί, ΦαΙγ^τοα ανί^ρ ενδοχιμος ^ι2 τξ τέχνα 
γε γονώς 'Jiρμoγ ειης,χ^Ι χρίναι (ητοριχονς Χόγονς Ηίονώτατος, ως 
δηΧοϊ τα εΙς ημα^ έΧ^οντα συγγράμματα y φημί το περί τζς στα- 
οεων τέχνης χαΐ τό περί μ^&όδου δανοτητος* χάΙ τό γε απαντών 
αχριβέστατον χαΐ φιΧοαοφώτατον αυτόν τών συγγραμμάτων το περί 
Ιδεών Μ»ταΧέΙο»η9ν φ ηαΐ ύς ιά δψόσια.ίηομνημαιαφ, μλΧ ιέχνΐ(ν 



ΤΗΣ Ερμογένους ριιτορικης si 

j,w Ταρσός i^veyxev *°^ neifrexmSexa Ιτων γεγονώς ο8» 
,,ΓΛ»^ inl μέγα ηρονβη της των σοφιστών δόξης, ώς 
9,χαΙ Μάρχω τω βασνλύ! παρασχέιν ίρωτα αχροάσεως* 
yyifiaSta^ γουν tnl τ?}ν άχρόασιν αυτόν ο Μάρχ^ς'^ χαϊ 
,,ί/σΛ? μίν δ^λεγομίρον, δωρεάς δι μεχάλας^δέδωχεν ^ 

higoty ttop μ^ζρ τον πολιηηον Xdyov, ως μντος h tJ f^X^ των 
στάοΐωρ οηήττετα^ liyonf ip τοις ntgl ϋτοχασμου' ixQifiiattgor 
ημιρ ip τοϊς nsgt προοιμίου λιλέξίται . Τα μέν ουν ^ntgl του τ€- 
χνοχράφου τoqaυτa' χωρητέον δέ ι^δη προς την έϊη^ησιν,,των iv τι; 
τέχντι , Έρμηγ τβ χαΐ Μούσας συλληπτορας των ΐΒ/ομένων ysviad^ai 
ίχηενσαντας . Subjungo aliud fragmentum ex Codice Teneto 
CCCCXLIV• ad Aldinae argumentum propiiis acceden»• *Ερ^ 
μοχέρψ φαύΐ τον ττρ^ ^ro^ncT^y συγγραψάμ^νον^ π^ηεχάϊδίιίαχσν 
ϊτος ανιόν της ηΐιχίας Μοντα, το π$ρΙ στάβίων *αΙ άρία^ως /9ρ- 
βλίον σνχγράφασ&αι ' tfxoai τρίοΛν δέ έτωρ γηγονότα τό , π$ρΙ l^c&^ ' 
έχδοννάί βιβλίορ χαΐ το περί με&όδον δανότητος: af δΐ τψ fijcae 
ατφ ηίμητι^ ξτη νΙ^ς {^ΙιχΙας aitov άφάιρε^ψαι. , ^η ^ΐξιν .του U^ 
yejiv; ω<μβ γέλωτα παρέχΒΐν τοΊς αντιτέχτοις,,^%αΙ ^/μν περί ftij- 
τον το 'Ομηριχόν' τηερόβντας ύναι τονς λό^ονς αυιον'^πρβεβΧι^ 
xivai yaf^ αυτούς τον ΈρμογΙγί/ν χαΘ^άπερ πτ%ρά% ^ίντιοχΌνδίφασι^,'^ 
foy^ σοφιοτην αποαχώπτοντα Xdytiv. * Ερμογένης ο h παιοί ^ίρωιν, 
h δί χέρουσι παϊς . Τούτον Μαρχος ο των 'Ρωμαίων βασάευς 
$1ς^ϊρωτα της αχροάσεως ηλ-Θ-Β , χαϊ δους αυτζ πολίά οωρα ^ ΐ4αΙΙοίς 
αντον προς ίαντον ηγαγιν* έηΧίντηΟΒ δ$ έν βα^-ύ /*)^^, χατάΙΙ^ 
πούαης^ avtoV τέχνης καΐ «Γ$ τωι» πολΧ&ν νόμιζόμΒνος• •' Ττ^ν W 
τίης μΒχαβοΧηξ τη^ φύθΒω% τον *Ερμ6γένους ahiav\ τόιάντην ■ that "-^ 
τύραννος 6' σοφιστείς ΙέγΒΐ, ^τ% νηο ποΙΧης ϋ^μότητος Ης ρικρΟ]^ 
ηΧϋ-ίν Έρμο/ένης της τέχνης οη τάχΐϋτα, μηαβλ^ί^ίά^^.δΛ τΙ^ς 
ηλίχίας ^1)ί6τως χαΐ του τιλίονίχτηματος έστΒρ{(&η^ 0& ίμρχίίΐς axfw 
εϋξίαι, ι^ςψηαιν^Ιαοχ4ίάτης^{\9%^*Ιηποχρ.1 αφαΧίραΙ^ civiCUm hif, 
quae ex ii|i« , «xcmpUrie , CapperonneriaQt con^unlcantur in , > 
Diario, Classico Lon^nensi Nr. XII. p. 408. ubi scribiluif : al 
γαρ Βίς αχρον titliai xa&* νποχράτψ [lege *ίπποκράτην} ίίψαΧ^ 
qoL 102 Ald. ^ &«/j«r. • * ^ * 



32 ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ 

yfCnfT^* ύς Si άνδρας ΐμων αφ^ιρέ&η χην $ξιν τσν λ«- 
„y«tv m' ovSi μιας φαν€ρας νόσον* ο&εν γίίωτος παρ* 
„ίσχ€ πρόφασιν τοΐς βασχάνονς των αν&ρώηων* eya- 
„ ύαν γαρ αυτόν τονς λόγους άτεχνως χα&* ^'Ομηρον ni^ 
S ,^ρό^ντας ilv«i, άηοβεβΧηχίναι γαρ *°' αυτούς τον *ίρ^ 
^,μογένην χα&άπερ πτερά' χαϊ ^ΑντΊοχος δέ 6 σοφιστής 
^,νποσχώτηων eig αύτον οΰτώς εφη* * Ερμογένης 6 iv 
„παισΙ γέρων ^ Ιν δέ^ γίρονοι παΐς^ ίτέλεντα uiv οίν iv 
^^βα&εΐ **^ ;^'ρα* «ί? δέ των πολλών νομιζόαενος κατε- 

iO 9,φρονη&η^ άπολιπονύης αυτόν της τέχνης•^* ταυτί μέν 
ουν 6 Φιλοστρατος' οπό&εν δέ τοντο σνμβέβηχε τω 
Ερμογέντι δηλον* νπο γαρ ϋ-ερμοτητος νπερβαλλονσης 
ταχύ μέν εις αχρον 7ΐλ&ε της τέχνης • χατασβεσ&είσης δέ 
αυτω της. &ερμότητος είχότως χάΙ του πλεονεχτηματος 

ί5 έστερηδτί* τινές μέν ουν τούτου έψησαν το σύγγραμμα^ 
ίτεροι δέ αλλόυ* πλτ/ν ουδέν περί του ονόματος δΐΌΐσό* 
με&α• Γνήσϊον δέ ααλιστα δείχνυται αφ* ων ττί αυτ^ 
"απαγγελία kal iv τω υπέρ ιδεών χέχρηται, 8 άνανηρ^ 
ρήτως * Ερμογένους εστίν» *ϊ2ρα *•* δέ χαΐ περί της 

3 9 του βιβλίου τάξεως ειπείν• τρεις μέν ουν είσιν αΐ συν* 
εχτιχώταται τέχναι ^ητοριχαΧ , ας ο αυτός 'Ερμογένης 
συνίγραψεν* η τε τών προγυμνασμάτών χαϊ η περί των 
στάσεων αυτή χαΙ η περϊ τών ιδεών, μέσην ουν η προ* 
κειμένη βίβλος επέχει τάξιν είχότως* μετά γαρ τι)ϊ* Λ- 

ts δασχαλίαν τών προγυμνασμάτών, ατινά έβτι μ.εριχ^ 

προβλήματα ρητοριχης, δει χαϊ τιερί τελείας υπο&έσεως 

διδα'χβηναι'^ι μέν γαρ οΐόν τε tjV ευόυς έχ παιδος έπϊ 

την τών ζί]Τηματων εργασίας χωρεΐν ευδαιμον *®.^ ην' 

'επειδή δέ τρ άνϋρωπίντ^ φύσει τούτο ποιεΐν αδύνατον, 

50 τηλιχαύτην τέχνη /if εύ9•έως χαϊ έχ του παραχρήμα χοτ 



■MMi*MM9«H 



103 yiq Ald« om. 104 Ald. /Sa^ ^«oc. 105 Ald. 
iqa. 106 Ald• ιΐ^αΐμη^^ 



TRS EFMOTENOYS ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ 33 

τορ&ω<ηη, οηου ovJH ίτά των βοη^ανσων ηχρων τοΰτο 
ράδιων 9 €ΐίλό/ω^ οΙ nccXauA των ύοψίστΰν ωηΘ7]σαν 
detv ***^ τοις ηρογνμνάαμααι ηρότ^ρον ivaaxtia&ai τους 
νέους 9 ηρος ηαρασχενην των τ$λ$ίων ζητημάτων χαΐ υηο^ 
-d-iawnf. ωϋπΒρ γαρ ίπϊ των τκζίδων το γάλα προ τη'ςΐ 
στΒρεας τροφής αΐ αητίρΒς ξχντοίς ηροσάγονσιν^ ούτω 
χά απλούστερα ηρότερον ΜιδαίΤχόμε&α των μαθΊ]μά-' 
τωρ^ ο ίστι τα ηρο^νμνάσματα* ίχΒΐ. συν ίχαστον αν^ 
των άναφοράρ προς ty της ρητορικής ίϊδος* οίον ο μϋ" 
^oςy χαΐ η χράα, χαΐ η γνώμη Ιηϊ το συμβουλεντιχον 10 
ανάγ^^νται* ό χοινος τόηος in\ το διχοριχόν^ τα di άλλα " 
χοίνά* μετίχΒΐ γαρ ϊχααταν ίχαστου των τριών πδων* 
το δέ 'περΙ των ίδεων τρίτην ίχΗ τάξνρ' imidtj πρότε* 
ρον δεΙ γνωναι πως σννίσταντΜ τά ηολιτιχα προβλη* 
futea χαΐ χατά τίνα τροηοΡ διαιρησομεν τά ίχάστης ii 
στάσεως Τδια κεφάλαια, οηερ ix τον παρόντος μα&είν 
υπάρχει βιβλίου, είτα περϊ της φράσεως χαΐ τον χαρά-' 
χτηρος διδαχ&ηναι* δύο γαρ όντων των χοσμονντων 
την ρητοριχην δυνατόν τε χάί ηδίος, το μίν δυνατόν 
δια των στάσεων χαΐ της διαιρέσεως των χεφαλαίων^Ιϊ 
ίπιτηδεύομ^, το δι ηδύ δια της των ίδεων πραγματείας• 
χαΐ γαρ χάλλος χαΐ ποααλίαν φράσεως ημάς ίχδιδάσχέι 
εηίτη* οήως αν μή /ιονύειδης χαΐ έπΙ ίνος σχήματος 6 
λόγος προΐών νητιός τε γένηται 9cal προσχορης τοις 
άχροατάΐς * η γαρ ίξαλλαγτ} των ύχημάτεαν ηδονίΐν μνη^ 35 
στεύεται καΐ χόσμον τω 'λόγω, όϊόν ίστι το χατά άπΟ'* 
στροφην* άτιόχριναι γαρ, ψησι, δενρο άραότάς μοι\^ 
inffl χα\ οΐ παλαιοί, ωσπερ τι ζώον τύν λόγον ύπίδ^ντο 
ix σώματος τε συνεστηχότα χαΐ 'ψυχής• Ψυχην μίν 
χαλοννιης τά ίνδνμηματα χαϊ την δύναμιν την διά των isft 
κεφοΛαιων συναηαμίνην, *^' σώμα δί την φράσιν kal 

107 Ald. δύ. 108 Ald• προ$ τ^ς σχΜρεάς. 109 Μά. αυργ 
ιοτάμίψορ* 

Ahetor.iy. 8 



Η ΠΡΟΑΕΙΌΜΕΝΑ 

,η ίίβνχη χρΒίττων τον σώματος χαι το τρ ψνχ^ ioucbg^^^ 
ηροητάχ&ω j άλλως τε xcu ατοηον mqi κόσμου λόγου δίτ- 
iJia^&ipfaiyjtglv μα&φ ο^ω^ ολφς χατ<€σχέυάζ$ταί λό- 
b yO£9 ϋστε την άρίστην τάξ^ν 6 τ^χρογραφος ίρέιμε τφ 
βφλίω , μίσrpf ϋ-άς ηρογϋμνασβάτών τε χαΐ του ηερί 
χών ιδεών βφλίου i Κοαρος δί λοιπόν ζητησαι^ naiif 
της δΐ'δασχαλίας χίχρηται τροηω' φαμίν ουν^ οτι τοίς 
τρνσϊν , Jv μίν γαρ τφ λέγειν ηερί τηςδε Της δκαρίσεξος 

10 ηονουμαν τον λόγον, χαΐ ου ηερί τηςδε τω δαπρετιχ^ 
χεχρηται^ τροπ^* iv δέ τω λέγειν τον ορον του τιολιτι^ 
χου ζητήματος^ τω ϋυν&έτ^ χέχρη^αι,* είρηχαμεν γαρ^ 
οτι ορός το συν&ετον εχει^ τφ ίί χατά άνάλυσιν *'®*xe- 
χρηται h τω λέγπν ούτως y το ^ητημά το πολιτιχού 

%^υλη[ν έχει τα τε ηροσωηα χάϊ τα ίΐράγμαχα* των δ^ 
προσώπων τα μεν εστί τοιαδε, τα δί τοιάδε* χαΐ των 
πραγμάτοαν ομοίως 4 το ουν έχον τοιάδε πρόσωπα χϋΛ 
τοιάδε πράγματα σννεστηχέ ' τα • δί μη τοιάδε oi 
συνεστηχεν* οράς τον χατά άνάλυύιν τροΛον^ άπβ 

iO γάρ των προσώπων χαϊ των πραγμάτων άτξ^ρ ίστί 
της στάσεως f δεύτερον έπάνέισιν έπ αυτήν Την στά^ 
σιν^ η ίστι πρώτη ^ χαι Τον περί Ταύτης λόγον ποιείται ι 
ειπών γάρ, οτι τα τοιάδε ου συνίσταται, ηνάγχάσ&η 
χα\ περί των συνισταμένων διαλαβεϊν. Χωρήσωμεν δί χάί 

S5 ^πΐ την ίπιγραφην* περϊ τη$ ίπΙ,γραψης ουν Του προ- 
χειμενου συγγράμματος ίχείνο λεγομεν, ως oσgjl fih^ 
Ιπίγραψαν περϊ τη^ ^ητορίχης άμαρΤανοϋσιν* ονδί γαρ 
μερί τιάσης ρητοριχης πρόχειΤαι ivTm&ct ειπείν , οτι 
μηδί περϊ προοιμίων, μηδέ διηγηύεων χαΐ των λοιπών 

^θίντ£(υ&α ενι μα&είν* όσοι δέ τπρϊ στάσεων υπέγραψαν, 
τον άλη&η ϊό5 τεχνόγράφου σχοπόν ίποιησαντο' περί 
στάσεων ουν επιγεγραπται τό βιβλίον» ίπειδη χαϊ στά- 
ϋις χαλείται η iv διχάστηρίοις άμφισβηΤησις , τ παρά 

110 Aia. ioiuaf. 110* Ald. ίγάΧ^αιν. 



ΤΗΣ ΕΡΜΟΓΕΛΟΎΣ PSTOPIKHS 3S 

ΤΟ *** στασιάζΗν ηρος αλλήλους' τους άγωΡίζομίνσύς^ ^ 
ηαρά το ίχάτίρον αυτών unaa&ai^ ηέρϊ ο νομίζη ^bcai^ 
ον* ίπίγραψέ γ* ονν η^ρϊ στάαωνίδηλωΡ , οη ηερί μό-^ 
νων των h διχαϋτηρίοις χαϊ βουλ^ϋτηρίοις διδάύχη , άν^ 
τίδιάστίΧλωρ ηρί^ς τάς αλλάς ρητορ^χάς τέχνας * i&ti γαρ • 
ώς Ιφαμ^ ή ΜρΙ Των IStShf αυτόν tixvri * χα\ θηο-* 
φράστώ ίί γίγραπταΐ ti^ ^ηΤοριΧ^ η^ρΐ Ινβνμημά- 
tbnff xai *Jλs^άvδ0^f Τω τον ΝοϋμηνίοΌ χαΐ ^ολλιανώ 
Ηίρί άφΰρμων ρητοροίών^ yal ^Αψίν^ι η^ρϊ ηροοίμίωρ 
)ία\ Ηιότεων Χαϊ αλλοίς ίιοΧλοΐς ηιρϊ αλλίον* δηλον συν ^^ 
ώς έλά^ζΐύτον μοριον i&ti ρηΤοριχί}ς η ηερϊ των ατά- 
Wwv ίηρ(χγματύα^ χα\ U μίν ηΒρ\ τιάντων αμα Των ^ρο* 
Ιιρημένων ίλάμβαΡεν , %ΐχέ χωράν ή παρά τίνων ίηίγραψ^ 
φερομένη^ ίπ^γράφον(τ$ γάρ^ ώς ίφημ^ν, Τινίς texvfi ρητό* 
ριχΊΐ * ίηέίδη δί ηΒρϊ μίρονς ίστ\ν^ ^χότως ίηιχίγραΛται 16 
9ΤΒρΙ στάύ^ων* λείη^αι. δί αρα διδάξαν ^ ίηϊ ηοΐον Βίδος 
tii$ ρητοριτ^ άνάγ^αί 'η ηαρονσα τίχνη. ^ίέγομ$νο{τν 
inl to διχΜίχσν ^αιάυμβοϋλεντιχόν* το γαρ ^οίή^γνρίχσν 
ασταοίαΟΤον iariVy ίηαδη ομολογονμένων άγα&ών iariv 
^Λξη^^ς^ ίμίμψαντο δέ Τίνζς τον 'Ερμογένη^ δια τί τίχνψ 2(( 
ρητύριχην μέλλων σνγγράφ^ τον ορον ηρο γί ηάντωρ 
ονχ άποδεδωχέέ Και φηοι Πορφύριος οτι τριών όντων 
Των Της ρητοριχης πδων^' σνμβοϋλ$υτΐχον ΧαΙ διχανιχοΰ 
χαΐ ηανηγϋρίχον το ηανηγνριχίτν ϋύχ ίποηίητΗ τω π$ρΙ 
των άτάα^ωρ λόγω^ ίη^ιδη αΐ μίν (Ττάοέΐς άμφιβολιαν 2% 
ίχοϋ&ιν αμΛριΟβητονμένων ηραγμάτων^ Τα 5* ιγχώμια 
ομολογονμίνων ίΆΙ^ησνν αγα&ύν^ Τον τοιννν ηανηγν-^ 
ριχον νηέ^αιροϋμίνον ίίιδονς άτελίς αν έιη το της ^ijto•» 
ρίΧης* οί fi οροί oif Των ατελών, αλλά των Τίλίί(ύν ίίσϊ 
αραγμάτων* δια τοντο φησι ρητόριχίίς ονχ άηοδέδωχίν 30 
ορον, ώς ου 9ΐΒρ\ ηάύης διαλαμβάνων iv ταύτρ Tjj ηρα-^ 
γματύ^. ^Ερονμεν ονν, mu xcd ηερί Των δύο μόνωΦ^ 

111 το Ald. bm. 

a.• 



ae UPOjifrOMENA 

§ 

tidw^ αηονδάζΗ 6 τηΐΡίχος ^ύίΰν^ aiX Siiig ύφμαμ^^ 
φυσικώς &6ωρ$ΐτΜ το ηανηγνριχον h τω διχΰΐνΐΗψ^ μοΙ 
νψ ανμβονλ&ηιχω* ουδί γαρ ίνδεχ^τοί σνμβουλενσαί xh 
δίχα της του πανηγυρικού γνώμης* ineira ουδέ άπηλ-^ 
Β λαγμένον χΰίά'άπαξ το ηανηγυριχον Βίδος τιχύτης άρη^ 
σεις της τέχνης• ^Ισμεν,γάρ ως τον στοχασμον την στά^ 
αιν δνΐ> τίνα συν(χ€ΐ Μφάλαια^ η βουλησις xai η δύναμις, 
ταύτα f om αν άλλως άποδπχ&Βίηψ πλην u μη tις τοίς 
ίγχωμιαατιχοις χρησαιτο τόποις* οίον ούχ αν ίβουλόμην 

iO φονευαΜ^ δια το πατρός uvai τοιουδε χάΐ '^^ πολι^ 
τύας τοιασδε, η πάλιν , ούχ αν ηδυνάμην ίπιχπρηααι 
τη τυραννίδι, ίπειδη χρημάτων ηηορουν* ίπειδη τους 
συλληψομένους ουχ ύχον* ούτω δια των ίγχωμιαστιχων 
τάς συστάσεις λαμβάνει τα δύο ταντα χεφάλαια του 

15 στοχασμού ^ διχανιχης ούσης της στάσεως του στοχασμού. 
Άναγχάίον ohv ημάς πιϋ-ίχνωτερας λύσεις^ ειπείν^ Πρώ** 
τσν μίν ουν 6 σχοπος ο του τεχνιΜοϋ εις άπολογίαν 
ίστϊν ούτω του τον ορον παραλιπεΐν* περϊ γαρ της 

' διαιρέσεως των του πολιτιχου ζητήματος χεφαλαίων^^^ 

20 προ&εμενος λέγειν *** πως εαελλεν έτερους λόγους ίπι^ 
φερειν, ου προσηχοντας ταύτρ τρ τεχντί» Πώ^ς δέ ορον 
άποδουναι προέ&ετο ^ητοριχης, 6 μη ,τοντο εξ^ άρχης 
ίνστησάμενος* *'^ τοΰτο γάρ ίστι το &αυμαστ6ν του 
* Ερμογένους, οτι ουχ ωσπερ ο Μινουχιανος ετέρους Ιπει^ 

35 σηνε^χε λόγους χαΐ την υπό&εσιν συνετάραξεν , αλλ* 
αντην ίφ* ίαντης την περί των χεφαλαίων του ζητη• 
ματος τέχνην εισηγαγεν ούδΐν αυτ^ των εξωβ-εν ίπι* 
μίζ(χς• /Ιύναιτο δ* άν τις χαί έτερον άπολογίαν υπίρ 
'Ερμογένους ειπείν , ως Άριστοτέλει πει&όμενος τσν της 

50 ρητοριχης παρέλιπεν ορον * έχείνος γάρ έστιν 6 διδά^ 
οχων τάς αρχάς, ix tcSv όμολογουμένων λαμβάνειν* Ο 

112 χαϊ λΐά. om. 113 Ald. χίφαΐαΐί^. 114 Ald. U• 
yu, 115 Ald. αψΒοτησάμετοςΦ ι 



%Η:^ ΐΡΜΟΓΕΝΟΎ^ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ 87 

ψιΚοσόφων χαΐ ονχ itnw όμολογονμ^νος. τούτο» μίρ 
'oiv ώς αμφισβητούμενοι^ ίατιν, παρέΐιηηβ^ Inot^acero 
Si t^ ccQxipf έξ ομολογσνμέιτον τινός* το γαρ τέχντι^ 
shai ϋιν ^ητορ^χην^ ώς ομοΧογούμερον h προοιμίου^ 
httfiirv Οντος iiu τίη^ τ£ν αίλων φέρΒ,τα^ λογορ^ α&νη 
μίν ουν ίχ των ίίίρίστοτέΐονς κανόνων η λνσις^ η di 
^λτί&εστέρα αιτία αΰτη ίστί^ των nkv &ανμάζ9ΐν πάνυ 
την ^ητοριχήν βονΧομένων^ τΰν δί κα&' νταρβολίζν χ<ν- 
τύζει^ν^ &ν %α\ Πλάτων ίστίν 6 φιΧόσοψοβ, χαϊ ηρϋπ V^ 
γματείας ιδίας χατ^^^^ αντης ηοιτ^σάμενος y ο τ^χνογ ράμ- 
φος χινδϋνενονϋρ τρ '^^Χ^ Οίίμμαχος γίνεται ^ μ^ σνγ^ 
^ωρηοας *'^ aih:i^v διαφ&αρψαι τάΐ^ των τίολεμίων in^ 
βονΧαΐς* χαϊ πρ^ των αλΚων τοϋτο ηροΌργιαίτ^ρον ώρί- 
<ιατο τον διδάξΰΛ άδύς η}ν τίχντιν tijv ^τορΐ9ζγ(ν'\τοντθ( V^ 
δί βονλόμενος ίΐοίηΟαι αντιχρνς μίν διαρρηδφ/ί oix 
-εΙσάγει τ6ν 9ρον αντης, δριμέως di «ai πλαγίως χεΛ 
' Ιόχηματισηένως δια της χατααϋζνης αποφαίνη τψ ri- 
'^PtjV την ρητορικ}}ν* τα γαρ ηροοόντα πάντα Tjj ^η- 1β 
τοριχ^ περιλαβων **^ τΰ της χοινης τέχνης ορω, άπο^ ^^ 
δύχννσι συμφωνούντα τιχυτα τα προς τον ορον της 
χοινης* αμαχαΐτο σηονδαζομ^νον αυτω-άννψν χαιφ>ενγ§ύν 
τό δοχέΆ^ φύΙ,ονειχεΐν προς^ τους ^^βάλλοντας^ την τέχνψ^ 
τοντον δί τον 8ρον της χοάνης τέχνης ώρίσαντο οΐ όιαλΒχτιχο\ 
• $[α&ώς άνωτέρφ άηομεν^^^ όντως* τέχνι^ έστΙ σύστημα ^^ 
ix χαταληψΒων χα&ολιχων χαϊ έμπειρίφ γεγνμνασμέΜν, 
προς τι τέλος &Jχρηστov των iv τψ βίω^ προς τοντον 
τον Sρov άποτανόμενος παραβάλλε τοβ^ r^ ^ητοριχης 
τέχνης Ηρον^ ΰσπερ γαρ τό νποπίπτον τω ορω τοΰ crv- 
ϋ'ρώπον τοντό έστιν α^^ρωτιος, όντως χαϊ τό νποπίπτον 30 



lie ΑΙά. mqt πΜΪ&ψ (iu). Έε^ηα^ίί^Μοίς. 117 Ald. 
xtd. 118 Ald« συγχΦΛρούαας^ 119 Ald. et Far. nagalttfii», 
ecripti m^ikafiw. 120 k\a. xa^ dy. ύ^π»μβν. 



10 JSX0M4 

ψ 

οΧψ ^TOQixfiv τέχνην qv ficvUtpja^ &1Χ ΙμηΗζίαν ani 
τίς τϋ» μ€Τ<ίχΗ^ισαμένων inee^evaUtg ώρμημίνο^* ο2ον 
^ίημ^δον του άηο της χώπης άνίπτοι^ το τφν Xayov χΒρ^ 
σίν inl τ6 βιίμα πηδησαντος, χαΐ 'ίΐγήμονος χαΐ JJv&iov 
β ^α\ *ίίρίστογΒίτοΡθ9 χλ\ w του inl των χρόνων Εναγο^ 
ροβ) τον ' σ^φιατου %ί&7ΐνψΐϋμ ίπΒ^οφ&αρέντος άλόγοο 
(rqfKT^QV, οζ xc(i τιγα ομ^λον μα&ητών ίπηγηο. φλραρί^ 
.<«/* μίν τάς στάσ^νς ^tnomlovrcQQj aptmno^ Si xarij 
τ^ι* σνρψ^ψ πίΐροιμύχν το XiyHV ix τον λέγειν πορίξε^ 

4β όΐ^ίΗ^ ^ai TO^ ΤΙλε^τξονο,ς διαρρηδηρ βοώντος iv μεν 2ω^ 
^ράτονς αμολογί^,, ρψορος μίν γαρ έργον το γάλη&η JU^ 
γειν^ διχ€$στων δε γε σωφρ^ωβί τα δίκαια χρίνειν^ iv δi 
Γοργία^ τ6ν γάρ με^Μντα ορ&ώς ^τιτοριχως εσεσ&α^ iU 
Ttaiov ίίρα δει εϊναι, έηκττημονα τΰν διχαίων* iv δΐ Φα%^ 

4^ δρ^α^ ει γαρ σοι ύπαρχοι ^ φύσα ρντοριχωί είνΐΗ^ εστί ρ^-^ 
τωρ ϋΐόγιμος, ηροσλαβών imtiziiurfv xai μελέτφ* οτον 
δ^ αν τούτων ίλϋπ^ς^ τ(χύτρ άτείης l^vjv* αλΙα δή xai^ 

4 JUd^ tfXiaqtap^ 5 Ald« Par, l^ fma^oi^ Ven, vnaqxu^ 
6 Yea• &}βοΧονϋ^ως ii τφ ^e /φ ϋλάτωνι *al ^ιονύαιος ο πρεσβύ^ 
tf^og h τ§ π^ωτ^ jhXtf πε^Ι μψτσίύς ψ^οι,ψ^ ρτ» (Morelli 1>ί-< 
liliothf Mscr« fu 299^ legit: ϊο,τι rgfu ταντφκ, in Cod. scriptuni 
C8t : γη, *σ,, quod aliter le^i Qon pQtest qu^m:i ψησίψ ati^) tQla 
tavxa την ΑιρΙατηρ ^ifuv h 78 foi^ ηολιτίΜοΙς Χόγοις t^tv χα) έι* 
^rcSa^ fixrr^ Τ8 %Λ έηι^τημρ zo^pjuu, γύσις δίξιμ, μά^ι^σίς inqi^ 
βης, Ιίσ^σις έπίποτος, insQ rhp Παιμψίία tQwinw imtg^aacnq* 
ηώ^ ov9 η χβ to^ αληό^ίβ^ nul dixaW γν&ίτις^ Ir» ii έηκηήμη τε 
fial μύέιη ^o^arra» τώι^ xoXSnf ανδρΐ τω XuUlr h tov iaXiiy in 
ηιτηδΒνοντί, ως h ntQipititxog tti r^ tShf ΙταΙρωτ ayiXrj δ^&ρνΧξΐ 
αοφιοιης* οϊς γί, Η χατά τ6 ηροσηχον jig tS^ Χόγωρ ίχμαν&άν$ΐγ 
έβονΧοντο Ίίχνας, μοΧις αν Ιμτώ έξηρχονν, οϊμα^, διδασ^αΐο^η Τη¥ 
tolyw περί tSiP ατάσεων πραγμακίαν , οΐ μεν ονδόΧως ηξίωααν fmon 
ράΧΧην tij^tj' οΐ δ$ τηψ naaaw (ητορ^χίιτ έν χανταις -^Βωρεΐα^-αΙ 
φασΐ¥, Έχαηρονς ονν i ηχνογράφος itf&hg iu προοιμίου' δκΧέγ-' 
χωρ ηχνιχης u ^ιωρίας ίχεσϋ^αι τάς ύτάοΜίς αηοδφ^^ϋΐ^ ^aί πρ^$ 
ρητορικί^ρ τ^χτην ου μίνας έξαρηείν ir« τ« Α, 



• y 



Juflfvaio^ τσν 'ΑίΜοχφ^ασ^ίως τρία tc^ut dtmruvapihw 
τηι^ άρίατην ίξβ» h ^Λιτι^οί& loyOkQ iu^tfo» χαΐ ηάσψι 17 
'f^X^ ** ^ ώιρ*βτι}/4ρ7 μίθ7ΐ0ΐ¥ άχρίβίί, φνσιν δ§ξιαν, 
ααχησ^ψ imncvop ^ δια. ;teti άημοα&ίιη^ h μέΜ δ^αη^ίχω 
ιαίί σνμβσνί^νψί^^^ 9ρ9Θ7ίΐμ€ί , ^ττον δέ τψ ηα^ηγνριχω^ $ 
δια το a^Qwh x<^ ίψ^Ο^τκ^τΐ^ν ^ τοσούτι^ ανν χλ\ rowh, 
c«y τέχντξ» 4ΐ7ΤΡ(^φ< βφχίξάτ¥(α¥ ούτος f οντος α ^tfoy 
$Μρημί^€ΐς (ΜίΜτης αλό/ςι τριβ^ ταύτψ ^ατορ&οϋν δπ-^ 
ceiy«ro* ε^ ycfiif t^vtq ^aifi^ τ^ιωνγ^^τι τοϋ μ^δη^ος 
αξίον imtftQV άπίψΜνη^ ύ^$ μηδέ^ μίαν 3ξ^ την cma τ^ς 1• 
τίχνης^ τοις oiuXt^aSQ Ιχεονως ι^ν έμηοιη^^ί. * ^wgmv mrp 
ονχ uifai το ηαρά πςεντας^ στάσεις τ4χΜηρ αηοφαΐ9θμίψφι\ 
ίτέρΦύΡ δί ηάλιν ix δ^χμετρο» τοντ<>$ς,χωρούιη%ί»^^ mi τηψ 
fiS^ct» ρτμορμηρ^ iy ταΐβ» στάσεσι διισχυριζομέρων^ σοφΰς 
Χ0ΐ Ιντίχι^ως ξΜοτίραν άμετρίαν^^ $ν&νς αφ" arrio^ έηιρ^ 15 
φαπίζβοι^* τεχνιχης re &εωρίας ^€σ&α& τάς στάσεις άποιίτ 
δειχτνει χσϊ ηρος Ttflf ^ητοριχην τίχνιρβ ου μσνας Ι^αρψ 
TuXi^' ΟΤΙ μίν γσψ 'τ^)ΐ»ιχί^ς εχοΦ^ται ϋ-εωρίσς^ δηλοΧ λεγωι^ 
ως ποΧλΰ^ σρτωρ χεΛ μεγ^άλω^χ, ίξ ων η ρητοριχη συνε-τ 
σττριε *' τέχνη ^ μεγιστόν ίστε τά χατά τη^ν δ,ιαίρεσιν των j^ 
ηο^τιχίίν ζητημάτων^ οτε δΐ ου ηασα iv τούτοις ij ^-r 
τορι^η^'^ ^ πρόδί^λον iin του fiQki^ εΐ^βΐ ετε^α τα σννι^ 
στωντα αυτψ^ ταυτρ rof χάϊ ως τεχνην αντην ορχ i/*a 
ηειρίορ υηοδειχνύς τσν της τέχνης ορισμον συ^ηψεν ay^ 
της τοις μερεσιν* ορισμός γαρ τέχνης ούτος* σύστημα ix ^ft 
Χΰ(τα).ηί(/εων ίγγεχνμνασμενων ηρός Τί τέλος ευχρηστον 
των iv τω βίω^^ * δι» μίν τοϋ σννίστησι τδ σνστημΒ δη^ 

7 Ald. έηκηημψ^ 8 Ald. odrij;, 9 Ald. fni^h^ IQ 
Ald• d^fujQictp^ 11 Ven, ^. tij^y^ avrt^rrBxat^ li Veu, 

addit: τίχνη, |δ Ven. "Αξιοψ χαί τον nqqoifitov &avfiaaou τ»/>» 
ίχρίβαορ • qnm^ δι* αντης της νπΒρ&$α^(ως Χίί^η&ότως κατβσ^βν<5σ«η 
δτ* ^ ^οψιχη Ίξχνη iajlr obn if^itiqla, ω^ δ^αχω^ιωδονσΐ nptg. Τ<^ 
γαρ το* πβφά τξ? δια^&ζτ^^ς αηοδιδό^οτ τΙ^ς τέχνης aqor τοίς τ^ς 
(ητφριχης εφαρμόζει μέρεαιν* ί(»ίζορτνι γ&ρ Μ»ο^ τψ τέχνψ οντ«)$* 



/^ 



jUSv ^^f ύτα ίπ$ί9η Mijfltoi xoii σύστημα itvm xal Ιμ^ 
fMQixiv^ αΰτως γ* ow*^ ηαρ' ΑΙγυητίοις toTQimjv ttjv 
άρχην άζησ&αί ffaa$» ix xSnf xccra μ^ρος νοσούντωνη 
xal τάς των νόσων ίάσας αηογραφομίνων* ψιρούτΐ&ησν 

§ το τ4χνην .frowf το γαρ μετά λόγσυ itai atticcg σνσρημα^^ 
η^Ιί &9ωρημάτων ίίηριχων η ^ητορίχών η μουσικών τέ-^ 
}(Vijg αν «Γ^/, ώς καϊ Πλάτων iv Γορχιει μαρτυρεί λίγων* 
ίγώ γαρ τίχνην^χχυ καλώ ο αν εΤη αλογον πράγμα* iUa 
Si του καταληψΘ'ί^τα τίμ/ κατάληψιν Ιναργώς μηνυεν^'^* 

%Οκατάληψι^ Si λόγος γνώσιν άτρεκη^^ μετ airiag των 
ντίοκειμένων' περιέχων^ ώστε κα\ τούτο κατά Πλάτωνα 
τεχνιχόν^ ει γαρ το αλογον οΰ τέχνη, το μη* αιτίας τέ^ 
χνη • τέχνη δί' η ρητορική τω τάς αιτίας ειδίναν , κα&* 
ας οΐ τοιοίδε λόγο^ τους τοιονσδε πεί&ουσιν άκροατάς* 

i5 άλλως μίν τους προς Βόξαν ορώντας, έτερους *^ τους προς 
ηίρδος αποβλέποντας ^ άλλως τούξ άλη&εία καΐ δικαίω^^ 
προσέχοντας ειλικρινως^ ίμπειρμχ δέ ίστι ^όγος Ικ πλει^ 
όνων ^ομοίων καταλήψεων την γνώσιν ποιούμενος* ίξ 
άρχης^^ ίί, αφ' ουπερ των άν&ρώπϋαν φύσις ίπεστη, 

W σίνδρομος γαρ η ^ητοριχη τω λόγω των χρυχων* κα\ 
προ ΙΝεστορός^'^ τε καΧ Παί^μήδους καΐ Φοίνικος καΐ 

αίατη(Λμ i% ηαταΧΐίφ$ωρ ίγγ(γν(^γααμένον προς τι τίΧος ίνχρηστοτ τφ 
βίί^χ.τ, λ. 14 Ven, δηλοϊ. 15 Ven, Οντως γαρ τ^^ν αρχήν 
%αί παρ* ΑίγυπιΙοις i% τωτ »ατα μέρος ψοαοννχιορ τβ ital τας των 
ψόσων ϊάοης απογραφομέρωρ t^ ϊατριχην πρΰτοι^ μίρησ^αΐ φασι, 
προςτ1^α& ir« τ• Α• 16 Ven• Σύστημα των &(ωρ. ϊατριχων η 
μρυσοζωρ η ^τορικίορ τέχτης Sp ΒΪη η ποίψι)(ωψ * ούτως γονν καΐ 
αλάτων φησίν έν ΓοργΙ^ί* ίγώ γαρ τίχγηψ ον χαλω^ ο ar ^ αλο^ 
yov χ. τ. Χ* 17 Ven• μηνύπ' χατάΧηφις δέ έστι Χογος γνωαιψ 

αχριβη μ$τα αΙτΙας των νπηχΒΐμένων περιέχων ώστβ,χαί τοΰτο Tf« 
χγιχον κατά ΠΧάτωνα δτιΧοΧ τζς ρψορίχης* tl γαρ το αΧο/ονχ,τ,Χ^ 
18 Par. et Ald. άτριχη. Scripsi άτρ$χρ, nisi malis άχριβη, 19 
ν cn, Ηέρους di, m9llm Ιτέρως. 20 Vcti, δ txaioavvfi, 31 Vcn.TO 
ίξ άρχης δηΧαδη, αφ οίπερ η των αν&ρωπων ντιέστη φύοις• 22 Ven• 



■ Οδυσσέως ^\ ηρ^ τ{ίν h*^(o ι^φίητο fuc^^ i^d^fa^oif 
η γοΰρ xott^ JCaSpou χα] /iavaifv Τζ^ιμμα^κη έηί τβ 
TiSy TQfHkav ησχφο^ wg- Jf9ffvg fvfaig ίψημηρίσι^^ 
φτμτΐ κα\ μέχρί' V^ fH^XBtSqv του αρξϋΐντοςμίτά ταύ- 
τα δί4μ€η^9 }(ρ9η^9 τηνς 8i &ρ(ατέρν^ τσύτωΐβ ohp άρΒτϊ} 5 
το πραχα^ μίταδΊωξριγψας^^ ή τον χαταχΧνσμον ανν 
^ο«ς αίΛοις ηφω^^σ$ λήότ^* $1 γαρ αιώνιος h' ίρυχίι Ιό• 
γος^ ηρ6δη)ϋ(ίν, ore χαΐ η τούτον δ^ίυ^ρινονσα τέχνη χάί 
τήι^ αχΧυν avrqv χάΧ την απα^δενϊΐίθ(ν χατά την' Όμηρί-- 
χηρ Id&vpiav διαχαΟτχίρσϋύΰ^ ον χ&άς τ% χαϊ πρώηρ^ ως 10 
φασ^ πμρ4δν9 9vδi ql πρ6tiρQ& τον &είοτάτου ^^ των Ιν 
ημΐν ΧίχτημέΙονν^ ψημΧ δη > τον ί,ογον^ ουχ οΐ inl τον 
Κρόνου ζΰνης χαΐ τον χρνσου γίνους Ιη^ξΐΌΐ* ενδηλον 
γαρ, ως καχβΓνο» τά τξ d^ διαφερόντων^ ijifMU^ χαΐ 
τους γ% ογαΟίΛς δί^ ίηαίνων ηγον^ χαΐ τους ηροπ^ύα ι$ 
φνοίως ηρος^ το χίΤρον όρμ^νψας ΙΧοιδόρόΦ, αηερ ίδια 
του ηανηγνριχον^ m jQiq αγνοονσι το ηροοηχον χαΐ 
ντώ νεότητος φλεγομένοΐζ^^ τα βί^ησγ^ ovvb/SovUvov 

7^ • ■ , . * . 

Ιίρο Νέστορος t« ηαΐ ΦοΙηϋος, ΠαΧαμί'δονς Τ9 ηαΐ *0δ, χαΐ των 

έψ 'ΐΧίω (rfTOQtinf ^σχίϊτο ηαρά αν&ρώηοις η ^τορικη, tTyt χαΐ ίοψ 

^^tiijytoi' /7ιτΙΗ'« φααΐν, fvtoi ίέ top h Τ^ιζψι, τίχρας γφ'ψΗψ 

Tf χα» 9tdiiu*uv ίίί^&ρύποΌς ^ τους ΙΗ *αρωτ(ρω ιόντων το, πράγμα 

ϋνν ϋρητι fUt^duiiunrTaf η ix του ΗάταΜλνσμου σνψ τοΙς αΧΙοις ίι- 

φόησν ^ii^ ^; τ; Χψ 25 JUd. τοις 11ψημ9ρΙΐίσΙ φησί, 24 Ald• 

^μ$τα Kul^lartog, 25 V©»• ^ov ϋ^Βίοτάτου των iv iifiv, ψημί δη 

tov XiyoVf ΜοτημίΧοννρ ιηχίτοι yt αριατα ηαί αυννομωτάτα noXl•- 

τηόμίνο^ %(ά τον ini Κρόνου δίαζωντ$ς βίον, καΐ του χρυσού γίνους 

ατιχνως inilto$^ ηρος τΆν if^it^ μανίί^ χίχτόχων νμνονμ^νοι ποιητο^ν 

ΛδηΧον γαρ &ς ηαηΒίνοι τα &ύα διαφιρίντως έτίμων, $Χγί τότβ /ιά- 

Χϋττα δη ύΐ ^ΗοΙ ηοίντοΤον τ9Χί&οντ9ς έπ$στρωφωντο πό- 

Ιην^ρ (Οά, Ρ« 486.) χαΐ τους τβ αγα&ους δι* ίηαΐνων ηγον, χαΐ 

τους ηροπηείφ φύσζίος ίπΛ το χηρο^'ορμωμίνονς έΧοιδόρουν, antQ 

ίδια της τιανηγυριηης Ιδίας έατί" %αΙ αγνοοναί Tf τί nρo(JηnovM.τ,L• 

29 φΧβγομίνοις' Ten. tft Palr. ^Χ$/ομίνους AlcU 



41 SXOjiljf 

ftaQmcaiQvmei^ Sif' ύν το ανμβονλευηχον ίίσχητο^'^ 
ηαρ* jxv^<ilQ^ άΐλ*^• οέίί «w δίχανιχον χάτημίλουν, 

18^^^' φ^ ϋ'^ύν ΙξοσταΙ διχην t« ηα\ το δίχ€$ίον ίτίμων * 

5 mtX τοί^ .im^fifUvuv Ιη^χηρουαι. τας τιμωρίας ίη^γορ* 
%h δί δηίϋαδίΐ αημαίν^ι.^ οτι ΰση^ρ inl των aXkwif nttawp 
τ^χνξΟν av<iyw ηρότΒρσν yiviq&w την χατάλψμν^ $Ιθ\• 
4^wwgi^awi(rt{icaitm τέ^ ^h^^Qt ofirw ΐζάντϋΛ&α^ το δΐ 
σνχγνμνςμ^&4ντα τω χρονφ δηΧ^ μίρ τω υρω της τέ- 

%0 χγης αυγγεγυμνασμένίτν* πράαχΜί,ται^ τοις χατίίΛηφ&^ΐσι}^ 
δ^ά τρ €$δ^9^τ<ψ mfm τί^κ^ν ίνεργεί^ ^ητορ» γενέα&(Η 
Χίά τΐ(ΐ[»,,χατάληψι:Ρ &^ρ^βη τώρ εις την τέχρην συντε^ 
λού$^των ι9'εωρημάτων ποιχιψχσϋ'α^ μη καϊ γνμνασίαν h 
χρρνψ ΐμ^ρω τούτων .μσχ^σ€ηη:α' H&^ χαΐ ΠωL•Q^^ 6 

%Β Γοργίομ μμΟ-χίτης Ιν τγ τέχνίβ φησίν • noULta τεχναι h 
ανθ-ρώηοι^ ειαίν ix των ίμπειριων εμπειρίας ενρημένΜ ^ ^, 

27 Ven. ησχΒίτο, 28 Ven• ου μηρ oyiU νη^ π$ςΙ το dlnaiw 
ixqifidag otys τοιούτοι %ατωΧιγώφ)νν^ 5U* ως ^«ώι^ ατιχνως υπάρ-^ 
χοπίς οαρισταΐ δίχψ τβ παΐ τμ δίχαιον έτίμηρ, καΐ τοϊς vmgflal- 
γειρ έπιχξίρονσιν τ^ς τιμωρίας έηηγον' S^ey ηαί τον dtxeeyt^ov σνκ-, 
ipaivw αίτοί^ οίκ αμύετττως^ β^ηψ • το di ϋηΧμΰη αημηΙ»$ι, ωαπ§ρ 
καΐ i^l τ&ρ αλΧωρ πασωψ Tfjfyoiy μνά/ιηι πρίτιρον yiyvvs^oΛx,τ.l. 
?9 Ald. χΙ^νταυτα. Ven^ om, . 30 Ven. Xfnqtlr^^^^laiVj 4π$ιίη 
i αδύτατογ έστι, -liXeiov h vpidf yifia&ai ^oqa, nay τ)ρτ xarali^. 
V*'' — ^ — ποιησητμι^ 51 V^n, Ιξωλος h aoifi(niig, h Γ. μ. 
52 Ven, Μυρημέναί ' μέμνηταί τφύτον nat ZJfXetTuy ^ ragyd^, »at 
ηαράδΐ^γμί^ τούτων ^ημοα&έτης ^ τύΒωτατα μηι t£f ^μριμωρ ^e•- 
ρημάτων τ^ρ imavnfi^t^v χα&ωρ&ωχω^, ως χάί tm κρ^τι^ίίρ τους βν- 
δοχιμωτάτους διαρ^δψ άποφαΙν$σ^α^ αρ^στορ των noUtixm ΧόγωΡ 
Hvai τον /ίημοσ&ενιχόν ' aXXi τονς μέν διχανι,^ονς χ(ά μνμβουλενη^ 
^ους τ&ν Χογων φι^Ινηοα ψζτα το προσήκον σνντ^€ΐχω^, Άτ$ χμΐ 
0φ9δρα γνμνα^ύς έ% τονταις , τκρί δί τονς πανηρίρ^χονς τωρ Χογφν 
(»9 σφόί^ ίπιτηδύως. ϊχων. Τονγονν έτ^ιτ^φ^ο^ αντον τ^ές αΙτΛν- 
?β* ως ηαρά τιρτ ίξίαν του ίητ^ροςυν{^χΒ^ον, χαΐ δηΧον, οι* iwt 



\ 



ΣΤΑΣΕΙΣ ξ& 

t 

kdi η^ίζαδηγμα tw Χέχομένωρ ^ημο&&^Μ6, ip οίς t^ 
ίγνμνάσατο tw ^' ηρος oai^ifieuiv aatoxw^ ril• H aH'* 
φη τβ την άληΟ'ΜίΡ ηαρίχόμ^να t(o βιψ τό iv τω ^^ 
ορψ ηρός τι τΆος άχρησχ&ν των iv τω βίω Λαρ^δη-» 
irev* /y ταυτω δέ χαΐ ftiρl Ά χρήσιμος ή ^τορι^ή δέι^ i 
xpvUy οτι h βονλαΐς χαϊ διχαστηρίοις χαΐ ηαντοίχόϋ^ 
το πωηίχχου δίχως νοψ^τέον* ij γαρ ως iV ap&^ ίνος το 
πανηγυριχον* διό ηοιχίλη τις f/ τούτον χρί^σις^ h ^μνοις 
&€€Spj hf ίηα^οις αν&ρώηων^ ζωvfwιf^ τετέλΒΰτηχότων, 
h ίορτάίς^ ir &ρηνοις^ διαβολαίς χαχιας^ άρ^της ei^ iO 
ψημίαις* ^^ η τ6 μΗ η^νηγυριχορ ηαρηχ^ν ώς τψ δι- 
X€cyix^ τ< χάί σνμβονλ^ντιχω συμηλέΧΟμ€Ρΰΐ^^ ώς δηλον ' ^ 

tovT•»^ μίτ α0ΐστα Ίονς ti^vixohg ηηίστίχτο ΧιΙ/ονς, to Se της χυμι^α-» 
ίΛας hdiig τοίς StafiaXXBip βονλόμΑ^οις άφορμην τζς κατη/ορίοίς naq^ 
Ισ/0• 2αψ!ι te t^ ωφάΛΗΚΡ ηαρίχομενϋ τφ βΐ^ , %&ψ τ(Λζ βουΧαΙζ, 
ftSof τοις δίχΛΟτηρΙΰ^ς, παΐ ηαηαχου* το ψ μh διαΧεκτίχοτ ogof 7t^o( 
τ» τΆος ΛχςηιΠσν τφ jS^i tii ίάυτΰυ nagi^lhfOB, της di ^o^tinii τά 
χρησψοτ πίρί τίν» iaur, iyuAd-a μψνη* οτι ir βαϋΧύίΙς Τ8 -to λνσ*• 
Ttlovr ϋβνρίαηαψ, μορ τοίς άίκαοτηρίο^ς διύέγχ^ιρ tovq idauwr* 
Τας, *cd τους lUtPtoSomovf τξ; πανηγυρί9ίης ιδέας diutnXiKi& λό- 
γους* t& γαρ ^ατταχον δίχω^ νόητέορ, ^ ώ< βι^ χ. τ. λ• S3 
AldL ta. Par. l^ τολ S4 AlcU t6. 35 Vetii ik .διαβολαΤς 
ηΟΜίας, h &ρ9ηις άφημίοις, Ald. et PiU*« 1« δίΛβοΙαις χαχίας* 
αρΜτης» βνφημίας» Gomma poet ορΈνης Pari i. noll habet• 36 
Ven• ώ^ StSaoxovuuf ί^μας ^ημοσ&^ρης μ^ρ h τφ π^Ι τον ατιιρά^ 
ψου, Ίαοηρατης δέ h πανηγνρι,η^, δ μ«τ τφ ανμβονλζυτίΗω β ο δέ 
τφ ^*χαηχφ τηρ πανηγνρΐΜ^ αραμίξατι$ς Ιδίαν*, το δε πανιαχον 
Μοτα τ!»ν τριωρ ϊφηΟΜ της ^τοριχης άδωρ, ως ου μόροτ έν βον- 
λίντηρίοίς ual διχαστηρίοιζ χαΐ ^εάτροις η ^ητοριτηι δί* ωρ <φα- 
ί*^9 Χρη^ψος, άλλα χα2 ιδί^ ηατίρωΡ τε προς νίεϊς , ηαΐ διδασκιχ^ 
Xttp προς ^μα^ΐβαζ ttal φΙλοΑ Ηρος ίταΐρους το δέορ αποφαιρο^ 
μέΡ0ρ^ άφημρνρτωρ t# τα χρηοτά, μαΐ, το δίχαιορ άριστα δια-* 
ίίριρίρτωρ, Μίγιατορ δέ μοϊ δοχεί το πιρί διαιρεόεωζ* ονχ αρα 
ΐΛσα ^τορ^χη τέχνη * ίρνταίς ατάσεαι περίείλψιταί, ως tinot φα- 
a§Pg ίλλα πολλά μέ» ηαί fuyaia, ηαΐ τα άλλα τα σΐίριύτίρχα 



/ 



Ιβ SXOjIIA 

ων χφξΐς ο βίος συστηναί ου δύναται* ίίς χαΐ Jημo^* 
σ&ενης φησί* τα μίν γαρ h τοΐς σώ^ιασι mi&Tf τοΐς ία- 
τροίς &$ρ(χΛενεται* τάς δί των %^η)χων ά}^ριότητμς αΐ 
5 των νομοϋ-Βτων ίξορίζονύν διάνοαχι * οντ$ δί avayxaHu 
ουτ% χρηαψον^ ως η ηνιοχίΜη^ άλλα δη χαΐ ρητορική 

' ωσαύτως ίσχΒ τήν συστααιν ix της, χρείας ίηίνΒνοημέ" 
νων των ταύτης μ$ρών* α)Λος. μίν γαρ βνρβ ηροοίμιον% 
άλλος ηροκατάστασιν^ αλΧος αγώνας^ άλλος ίηιλόχονς^ 

iO ίξ$υρ^ δί δίά την χρείαν* ^Ιηόντος γαρ ^^ τίνος αγώ^ 
νας^ καϊ τορς άχροατάς ώροντος άμβλυτίρονς προς 
ηΗ&ώ} ί7ίίν6ησ9 Προοίμια καΐ χατά&ταύίν^ ηάλνν εις οργην 
ονχ ίνρών ^ προτρ$ηομένονς f των επιλόγων την χρύαν 
προτγαγ^ν* οτι δέ ταΰτα χρήσιμα τω βιψ^ $ίδΗ6ν αν 

16 οΐ πάλ$ις χατοιχονντ%ς χαί δικαίου Τ6 χρείαν $ιδότ€ς , 
χαϊ πόλ€$ς ίτέρας προσλαμβάνοντας υπηκόους και , δι* 
επαίνου καϊ \poyov τους άγα&ούς xta μη βονλόμενοι 
ay€iV0 Ίστίον δέ οτι τ^ πολλών όντων πρόσχβιται το 
μεγάλων f ίπειδη ίστί τίνα πολλά μίν, ου μην και ^4- 

ίογάλα, άλλ* ^υτίλη, έξ ων ^* καΐ το κατασκιυαζόμννον 
ώτέλίς* προστί&ησιν ουν το μεγάλων εις ίγχώμιον , 'ίνα 
μη μόνον πολλά άη τά ποιουντα τίχνην ττρ^ ρητοριχην, 
άλλα κ(Λ μεγάλα ^^ οΐς δί^ μεγάλη καϊ αυτή νομισ&είη* 
οτ ' αν γάρ μεγάλα εΐη τά ποιοΰντα^ μέγα Ηχότως καϊ 

.35 το πράττομενον . *Ιστέσν οτι τρία τεΛτα δια τον^ προ^ 
οιμίου 6' τεχνργράφας άνύει' ^το δηλωσαι του συγγράμ^ 
ματος τον σκοπόν^ το δείξαι τεχνην ουσοτν την ρητορι^ 
'jeijif, κάΙ μη μόνον τεχνην ^ άλλα καΐ των τεχνών την 
μεγίστην, όπερ ίστί της τέχνης εγχωμιον' αμελεί ttfV 

S0 κα&ολιχην τεχνην σύστημα μόνον ειπόντων , *• ιζυτος 

45 Ald. δί. Par. γάρ. 46 Ald. άροψτος. Par. άρύτ. 
47 Αλά. βουΧομΙνονς. Par. βουΧ6μ9τοι. 48 ίξ ωρ Par. ζωον 
λ\ά» 49 Ald• iinirfofB Far. 1• ύηόττωτ• 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ # 

Γ- 

h ntQUJVuiaQ tk iyxa/uov της τέχνης το μΒγαλω^ ηροσ* 
τί&ηαι• ποίΛά δι τά ύνΫΦβτώντοέ ρητοριχΐμτ* τρόποι ηρο-- * 
Oiuiiov, xccTccoTiioBu^ , /άχωνων y xai επιλόγων* χαί ετι 
ανωτέρω η των ειδών δίάχρίϋΐς^ χαΐ hi χατωτέρω η 
των προγτ^μ^ασμάτων μελέτη' το δέ- <fvviffn]atv όσοι Β 
το άποδείχνοσι βονλονται δηλοΰν^ ον.^οαλώς'^ φίίγει γαρ 
ώς πηομ^ την άπόδειξι^ν, άλλα- το- owiot^aiv &ι>τΙ τοΰ 
ttg €V άγει χαΐ τέλειον πο*θί> η οτι, έπειδη Πλί^ων πο^ 
λιηχης μορίσυ ^δωλον <χυτην BlfteVf το δi ειδωλον , ώς 
*Αριύτύδης <ρησιν^ ο μέν imiv ού φαινετίΰ} ο δ* όνδαμως ί6 
ioTif (fceherau ^Αναγχαίως τ^ ϋννιατησι ήάράλαμβά^ 
re», Τίνα δηλωοΐΐ αυτό τούτο το εις νηόατάαιν αγει^ τό 
δέ noui τινίς μ^. έμέμψαντό λέγοντες ^ ώς ουκ ίδε$ 
τοντο ε$πείν\ άλΧά δείχννσιν* ει γαρ ηοιεϊ, μη ουσαν 
€τντι)ν εργάζεται* άλΧα φαμ^ν^ ώς μάλλον οντος, η ώς ϋ 
ixuvoi *® φασι, πέψυχε* δερη^νται γαρ πολλαχις χαϊ τα 
μη σντα φύσει τοιαύτα ^ ωσπερ ^οάνδριάς αν&ρωπος Χαί-^ 
τοι ου φτκτει αν&ρωπος* u γαρ χαΐ βαδίζειν δύναταί 
δια μηχανής, άλΧ ονν ου ^^ ^αΐ. φύσει τοΰτοηοίεΐ^ 
άλλως τε ουδέν γίγνεται ο μη φύσει τυγχάνει • ωσηερ is 
συν ει λέγόις πολλών, οντεη^'τών ηονούντων ονρανσν^ 
αστρωιν φοράς, σφαιροειδονς σχήματος, χαϊ τώρ.τοιον^ 
των^ ου τούτο λέγεις ποίεΐν pirfjx9W, άλλ\ οιφ* ων έστί 
δειχνύπς, ούτω. χαϊ 6 τεχνιχος λέγων πολλών ^ίντωντώρ 
ποιούντων , ' ων έστιν cV χαϊ,\τδ\π^ίί διαίρεσες ^ οϋχ ϋ 
ως μη^ οεμΛον noui άλλα διδάσκει τβν T^oitov, δι^'&ίί 
συνέστηχεα^- ψ το nout, σημαίνει,, mi ifV γενέ^ί^ έστΛ 
χαΐ ποίήσπ ώς πάρα &εσυγ^ομίψη* π£ν.>γύίρ ^ύπο&εοΰ 



ν•• ■ • 



S0 Αλά. έχύί^οςψ .Tiur. |4 maxgy[TixP^^f€»n» &ντΙ''τσυ<ιυγ^ 
ηρίΜΪ, ηατοζ^οΐ χοΛ reXila^ αποφαίνει, ώς styB Jt tovzunf iXltl» 
ψη τιΑ, οίοψ το uHhui 'n^o/fliov, dictautvffp η, χι tQioinw, oim 
^χiι τψ ^oqiinpf τ^ζτψ/ noiilv^ 61 ον F^r• Om* ieBertiuo., 
•tt manu rectntiori• 
Rhetor. IV. . 4 



SO ΣΧΟΛΙΑ 

nonj&hff ηρ iXafti ηαρ* 4χντου iSiaVy ravnipt μένπ 't 

ϋϋχον noQ^ αντω* όιά ταΰτα ουν unsif το ποΜ aihH 
τβΰ ονδ4ποτ8^ίχλείπα η διαα^ίένη, xai η δμιγραψη του 
ϋ'ζίον ως 6 αν&ρωπος xa&όL•v* μΰΒΤίκΧηφ&ίντα δέ αντί 
5 του ata&riau γνωσ&έντα^* δια τούτο Μ δηL•v οτ$> των 
αναγκαίων χα\ χφιοίμφν ρητοριχψ ταύτης γάρ το νο* 
μο^εηκάν- xai οτι τούτο χρηβψον χάί άναγχαΐον^ δηγ 
λον* ηολλων γαρ φέρε αρπαζόντων χάΙ φόνων ix τούτ 
του γινομένων, 6 νόμος 6 της αρετής τέ&εηεα* xcA 

iO ίηινενάηνταί νόμοι^^ της χρείας ένεγχάύης αυτούς^ ως 
χαΐ Αισχίνης φησίν* ix γάρ^ του γινεσϋτχί τ4^α ωμ μη 
δει, ix τούτου τους νόμους ε&εντο^ο} παλαιοί" χα\ ^or 
Χων ίρωτη&ξϊς, διά τί νόμον ούχ , έγραψα χατ& πατρο* 
χτόνου, μη πιστεύειν εφη δύνάσΰ'άι τούτο ποίησαν την 

%h φυσνν,^ το δί έξ άρχης πρόχείται^ 'ivu αμα τοις όί^&ρύί* 
ποις ccvTt}v άποδείξρ^ ητοΤ.&φ' ο5 αν&ρωποι τέχνας χο^ 
σμέίν ηρξαντο• δύναται γαρ χαϊ.ωϋαγχαίαχαι χρήσιμος 
τείευταίον έφ^ρη<ϊ&αι' ευτελής δέ ix τούτου ρητοριχη 
ίδείχνυτ(^* διο ωσπερ τψ ^ΐΰλλωΡ τίροάέ&ηχε ^σ μεγάίωί^ 

10 δ*!? ίγχώμιον, όντως ^ί* ,^^ χαταληφ&έντα tiahv το έξ 

^XV9\ το δί <^υγγνμ¥ασ&έρτα f ΧαΙ δια το 6μώνυμησα$ 

τφ της. τέχνης όρισμω' χάί δια το γνωσ3^ναι ως 

, ηείραν , τψ χρόνος ρητοριχη δέδωχεΡ , οτι άεΐ χρήσιμη 

iffTlv αμα χάι ηδεία* τωρ γαρ τεχνών αΐ μέν είσιν 

%}^ηδείαι αμα χαϊ χρήσιμοι,, ως η μονσιχη* θέλγει ** 
γαρ τάς^ ψυχας χαϊ νοόους &εραπεύει, ο^ρ^ \έγεταε 
Ui^ ηερϊ Τιμο&έου^ οτι ααρο^ομένοχί, μίν ^4λεξάν^ 
δρου^, ίηαυεν αυτόν '^η^ρργης' άναπεπτω^ότος ,δί , πά* 
Χιν έπηγειρεν εις τους πολέμους^ άλλα xcA περί Τερ^ 

S0 ηάνδρου, οτι Χί&αρωδος ων εις ομόνοιαν ηγε την Αα* 

61 ΑΙά. μ^. Par. fi^ei. SS ΜΑ. %h. Ραι". τξ. 54 AldL 
ΜΙμ. Ptr• ■&έΙγέΐ^ . ^ . 



£ΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ » 

toiff ^^ ως ft τω¥ edAowro^i χ^ψ^ψοι Si μόνον ώς η 
ζωχραφία* οΛ δί οντί ηδ^ία$^ ούτε χζησψοι^ ώς η των 
μηχανσηοιων^ χαΡ γάρ ηολέμοις χοηύψα ταύτα ^ aJiJj^ 
ονν wg av\M&(fcmovg αδί^ τσνς χαΰ** ων ^^ ίίν χρων^* § 
roi^ Xfff^acuvto δ* αν χάΐ πολέμιοι xa&^ ημων^ θν ^χρη• 
αψοι' Ιηά οντω'γ$ χαί χΧέΛτης χαίφον^ς χρψτψί^ι 
to iavtfjf ^^ η^ριηοΑούμένΌς ΐΛωφΑές* αΐ μίν ονν ηδ$ϊά^ 
xai χρήσιμοι διαμίνουσιν αρΜ τω βίω ηρού&οοσάρ^ 
δια τοντο ilniv το γνμνοϋ&έν^ίί τφ χρύνω » Hva δξίξιι iot 
μηδί^α χράνον (xtog ovta ρητορίχής*^ ei γάρ xtd not^ 
αν i^ ^ΕλΧτξΡων. ί^φαύία&η^ άΧΧ^ ού χαϊ ηανταχου. Etg * 
ίγχωμίου δί προ03^{ιχψ το rw χρονω ηρό&χέιτάι^ αΐ 
δί μη τίδ$ίαι χαι χρηθιμο$ Τω χρονω άχρίάζ&ν(ΛΗ Χατώ 
τίνα ηαΚιν απογίνομαι' το δί σαφή η ^έήν atpiUuh^ 
χαι τούτο ίτζαινος ίση της τέχνης της ρηΐοριχης."^*^ 
^Εξαίρει γαρ τουτό την ρητορίχην οϋτώς• t£v γϋ^ 
τεχνών ηάΐιν δΜίρουμένων είς xaXotf^(vtav ^ ως Ιατριχη^ 
Ης xaxotixviav^ ώί φαίρμαχείΰΐ^'4ίς ψερδοτεχνίαν; 'ώς^ 
ορχηστιχη, νο σςίφ^η ηροσα&εΐ9^ ^^ Τής^χαλλίστης av^'2V^ 
την άποφαίνων* ομοΧογουμέ9η γάρ X4U ούχ άμψισβη^ 
τησιμος η της ^ητοριχ^ς ώφέλ$ια\ ου γάρ ωσηερ τι ορ^. 
χηστίχη άτύης οίσα αμα Τω ηαύσαυ&αι σβίννυται^) 
ούτω χαί η ρψορίίχη^ αλλ* ωοΜρ,η ί€ήτριχη τέλος τχΗ' . 
τί^ν VYUaVf χαϊ βουσύμ^νον to (ργον $χΗ μαρτυρον&αν th- 
•tijv ώφέλειαν, οντω χαϊ ή ^ητοριχίι Τόί^ δεομένοις σιτρ-- 
αγ^νάρμένη ίν βονλαΐς, ίν διχίώτηρίοις^ iv &$άτροις' 
τσ oimov τέλος χαϊ ηανσαμένη χατέλίηε* ηη μίν τα 
συμφέρον t ηη δέ to δίχαιον, ηη δέ το χαλον, τό χρή-^ 
σιμον αυτής χηρύττοντα* ηη δί χαϊ την ώφέλειαν χρη^ io 

fcripsi ip. 57 Ald. iavto. 68 iid. (n^oqianii, ϋαΙρΗ. ^£^ 
oi^M• 69 Ald• η^ς%ί&ηια• 

4.. 



Si ΣΚΟΛΙΑ ■. 

ύίμηρ ηροσή&ηϋι' φησί γαρ, ότϊ καρ vcu^ βουΧίαϋζ^ χαρ 
τοις ^ίχαστηρίοις χοΛ ηαντειχοϋ^ ix• τοντων γάρ η αω^ 
τηρία τάίς π6λ%0ΐν* χαϊ το ανμβουΧη)τ^χον 9έ τύν ^JU 
Xmv «tSftJy προτάττη* *® φνσει^ γάρ τίροτιρον* χαϊ γάρ 
^ οΐ αν&ρίβίτιοι ονηω πόλεις οιχουντες^ αλλά νομάδα ζωντίς 
βίον, τοντίο χρησάμενοι τάς ηολεις χατωχη^αρτ Ηχα 
νόμους χατ$στησαντο προς τό συμφέρον, οΐς τους πο* 
ιηίρενομένονύ ίξηλεγχον • Jw χαϊ δεύτερον το διχανιχάι^^ 
ούχ είπεΡ δί ωσπερ καν ταϊς βονλαϊς οντω xceu τάίς δί^ 

S0 xa*ff ι iwi το ^^ διάβεβλημενορ του, της διχης ονόματος^ 
tb δί' πανταχού οί μέν περϊ τον πάνηγνρίχον ηξίωσαν 

21 είρζσ&αι* ώς ου μσνον iv ειρήνη χαΐηοίίεμψ χρησιμεχίον^ 

/ αλλά χάν τοίς εναντίοις τόποις* οίον ίπί ΰ-αλάμω 7Ut\ 

τάφϋ/ι χαι άλΧο^ς τι^Λ τοιούτοις* χαϊ γάρ τοντο χαϊ τοίφ 

ΙΙ^αλλοίς^ δνσϊ'σνμαιλέχετΜΐ' δώ ουδέ απλώς άπεν^ χάν τω 
ίΗΜΡηγνριχω, αλλά πανταχού ^ διά τούτου την προς ai^ 
λα ίπιπλοχην αυτού ίνδείχνυς, ϊσ&*' Άτε γάρ χαϊ •* 
αντός ανμβρυλην ^u, ώς άτώ του ίπιταγίον θονχνδΐ•^ 
δον δηλον, παραίνεσαν έχοντος* χαΐ τον εις Εύαγόροίν. 

Κ^^Ισοχράτους* χμϊ ot$ το μίνπανηγνρΜον χαϊ χα&*^ 
αυτό δύναται εχτος σνμβονλείηιχου ύναι* το di ανμ* 
βουλεντιχον χαϊ dixavocov .ί^ηος ^^ πανηγυρικού ουδοί^ 
μως* ίπεϊ καϊ .συμβουλεύοντες καϊ δικαζάμενοι χρωμε^^ 
&α τψ παντίγυρι^ύί, η προτρέποντες η άτιοτρεποντες y η 

iS ί^^νουντες f η . χακίζοντες* άλλοι τό πανταχού κατά> 
των δύο λαμβάνο^ιν ειδών, συμβουλευτικού φηαι καϊ 
δικανικού* ρ ν γάρ μ^άνον iv βουλευτηρίοις ψ. δικαστή-^ 
ρίοις δύναται τό Ιαυτών ίνδεικνύναι^ αλλά καϊ ποΆχα^ 
χαυ> i§[)V γάρ καϊ iv πλοιω σνμβουλεϋσαι ώς Τευνίαΐ'. 

30 ^λος ο * Ηλείος παρά .θουκυδίδρ τοις Πελοποννησίοίς^^ 

60 Ald. nqQqxwmi» 61 το ex Ρ«τ. recepi. 63 Vvt^ χαΐ γαρ ηαϊ, ' 
Ald. x<u ;^αρ, scripei fiq *αί. 63 JUd« i% τον• Infra 1. 30• AlcU et 
Pan Τευύο,τΪΛς^ Thuc• IIL 29• et infr. p^ δβ• L i. Ald. Vwiia:jiU%. 



ΕΙΣ ST^SEIS » 

t '• 

χαΐ η θηβσίοηί ifal UhnaUiuv 9η$ιηγορία\9ίΧ€η^Ιχη9 %&p 
. μη h StxcumjQiio. Tq τiL•ς γαρ δηίχνυση^* ου γ&ρ οΡ 
τ6πο%> τά , ηδη χαραχτηριζονσηβ , αλλά τα τέλη . η 8i 
άπόδοσις iv τω μίγιατοι» ejvai μο$ δοχΒν, IV' ρ, ηολΧων 
ovTmy χαΐ μπάλων μίγιστσ^ dvm μο$ δοχΒί* τά δέ^ 
λοΛηά ηάντα μεταξύ^ ίξαραί δέ βουΐόμενος το 0ί)^6Ϊφβ 
σύγγραμμα χατά παρά&ξύιν ηροηνέγχατο το ηροοίμιον. 
xai ίπ^ιδη αρισται ηαρ(χ&έσΒων^ h αίς τΰν μειζόνων 
' ΗΡα$ δοχούντων χρείττω τά παρ* ημών ίτηφερόμενα^ 
τούτο χάνταυ&α noui φάαχων* ποΛΧων όντων χαϊ με-' ^^ 
γάλων μέγιστόν έστιν^ ώς χαΐ 'Όμηρος* πρόσ&ε uiv 
Ισ&λος έφευγε xai εξης^ (Π• Χ, 158.) 

Μαρχελλίνου εΙς τά αντό. *Επε$δη τισιν ερ^ 
γον ην το διαβάλλειν ττρ^ ^ητοριχην^ xai Άεγον αίτην 
μη είνα$ τεχνην^ αλΙά διοίχησίν τίνα χαΐ πραγματειαν^ ik 
χαϊ δύναμιν χαϊ Ιμηειρίαν^ ετεροί δί έπίοτημην, 6 δί 
αλάτων χολαχείαν^ εστί, δ* ουχ ούτως, αλλ* επέταί μίν 
δύναμις χαϊ ίμηειρία τγ ρητοριχίί,' ου μεντοι ίμηειρία 
η ρητοριχη, αλλά τέχνη , δια ταντα δ γεχνογράφος χιν^ 
δυνευούση γεγονε βοή&ός τρ τεχντι, μη συγχωρησας cev- W 
την φ&αρηναι ταίς των- πολεμίων έπφουλαίς* τούτο δ$ 
βονλόμενος ποιησαι, αντιχρυς μίν χαϊ δ^^ρηδην ουκ 
εισάγει τον ορον (χύττς, δριμεως δι χαΐ πλαγίως xcA 
ίσχηματισμίνως άποφαίνει τεχνην τψ ^ητοριχην^ τά 
γαρ προσόντα τϊί ρητοριχρ τέχνρ παραβαλών, της χο^ 15 
νης τέχνης αυτά δείχνυσι y δυο Τ€χυτα πραγματευόμενος, 
χαϊ το σηονδαζόμενον αννσαν χαϊ φευγειν τό δοχεΐν φ^- 
λονερ(ε!ν προς τους διαβάλλοντας την τέχνην. Jbv rot- 
wv πρώτον ίξετάσαι χαϊ μα&εΐν ποΐον ορον αποδιδοασι 
της χοινης τέχνης οΐ ΛαΑβκηχοΙ φιλόσοφοι^ έστϊ γάρ S0 
ούτος* τέχνη έστϊ σύστημα ix χαταληψεων χαϋ-ολνχών 
χαϊ εμπειρία γεγυμνασμένων προς τι τέλος ευχρηστον 
των iv τψ βΐφ* πρ6ς τούτον ύυν τ^ν ορον ΜοτεΐΜ^ομε-^ 



S4 ΣΧ0Α1Α 

vog ηαζψβάΙΛΛ^ tbv της ^ήτορ^ηύ ορορ, χαΐ Ηχοτως. 
ίύσπερ γόρ το ντίοχβίμ^νορ τω ορω τον άν&ρύτιου τοντο 
Ιστιν αν&ρωηος^ ούτω χαϊ το νηοχύμ^ον τω ορω της 
οίης τέχνης τοντό ίοτι τέχνη* τι ονν φησ$ν 6 ορός της 
Β^λης τέχνης σύστημα• ^Σύστημα ίστιν η Λβ πολλών 
οργάνων συνδρομή* ου γάρ i^ ίνοςηράγματος συνιστά^ 
τΜ τέχνη, ^otov η τΒχτονιχη ονχ ix ηρίωνος μόνον ^ άλ- 
λα δεΐταν χαϊ των άλλων οργάνων* ix Χΰ^ταληψίων^ 
Κατάληίψί^ ίστιν ή Ι| αίσ&ησ$ως ni(n^ xcci τον νίτο- 

tO χΒΐμένον μά&ησις* (χισ&η&ένι%ς γάρ τίνες τόδξ τι, οχρει^ 
λόμενον τρ τέχντι 7C€t\ χρησιμον δν, Ιχρησαντο^ Κς^ΟΌ-^ 
λιχών, οτξ. ηερί πάσης τέχνης 6 ορός* ίμ^π^ΙρΙα ^^ 
συγγεγνμνασμένων* ίπει^ δεί χαΐ χρόνω βεβαιώ^ 
&ηναι τά χοζταληφϋ'έντα ηο^ρά της ΰασ&ησεως* ij γάρ 

15 μ«λ/τ7/ ηροστε&εΐσα άρεσες το τελειον απεργάζεται. 
Προς τι τέλος* ίπ^ιδη 9ίάντως χρήσιμος η τέχνη τα 

22/9ίω• αΐ μίν γάρ των τεχνών άναγχαΐΜ χαϊ χρήσιμοι* 
αί δί %ρνχαγωγιχαί* αΐ δί αμφω* άναγχαϊάι uiv χα% 
χρήσιμοι f ως οίχοδομιχη χαϊ χαλχ^ντιχη^ χαϊ γεωργία 

ίΟ χαϊ ^ητοριχη^ ψ)χαγωγιχ(ΐί Ιί" ως ζωγραφιά χαΧ γλνητι^ 
χη* χατ αμφω f ως μονσιχη* αντη μίν ονν του ορον 
της όλης τέχνης ερμηνεία « "Ιδωμεν δί χαϊ τον ^Ερμογέ^ 
νην τι φησιν* Πολλών όντων ψ δια τον πολλών το 
σύστημα δηλοΐ, πολλά γάρ εισι τα συντρέχοντα εις την 

2Β ^ητοριχην^ οων προοίμια ^ προχατάστασις, χατάστασις, 
άγων, παρέχβασις, επίλογος* η εις τά είδη διαίρεσις^ 
διχανιχον, συμβουλεντιχον , πανηγν^ιχον* χαϊ πάλιν η 
άπο τούτων τομή* τον μίν διχανιχον εις χατηγορίαν 
χαϊ άπολογίαν, τον δί σνμβονλενηχου ^ Βίς προτροτιην 

δΟχαΙ άποτρόπην, του δί πανηγνρ^ον ^ εις εγχώμιον χα\ 
χρόγον. ΚαΙ μεγάλων^ το μεγάλων προσέ&ηχεν, εστί 

64 Ald« ifmviffhtg ανγγεγνμι^ασμένος. 



\ 



ΣΤΑΣΕΙΣ 55 

γαρ χαΐ 1« nolXih μ^ σνγχεψέτη τίχγη^ ου ΜγάΧων 
α* ίν' ονν ^1 άμφοτίρων βραβεύστι τον mmvov vfj 
'^ητορίχίί ηροαί&ηχδ το μεγάλων , δια το ίζοίότητος χαΐ 
-ηο^ότητος χοσμων tnrnjv* Σννίστη<η/' την Ικ πολ- 
λιύν 4ίηΙωσ9 σνστασιν, την φνοίν οάτης ηιστονμΒνος • ^ 
χαϊ τέχνην ποαί* τ^ των πραγμάτων ίχρϊμτατο τ/»- 
|β*• Πρώτον γαρ ιιηών το ^^ σννίστησν χαϊ ΒηΧωσας 
τίρβ ψύύΐν αντης ίηηνεγχε χαϊ τίχνην nouV ου γάρ 
ζητουμεν nρόtiρov το υπρχύμΒνον^ πρΙν την οναίαν 
μά&ωμ$ν, $i ίστιν* οίον d &Βωρησαίμεν, τι ζωον^ ου ^^ 
Χέγομ^ν^ οποίος Χπηος^ ηρ)ιν γνωνα$ οτι όλως ίππος 
iorit Tifig δ^ ίμίμψαντο τον τΒχνιχον, ίταιδη dn€V 
noiti xai ου δείχνυϋιν^ u γάρ ηομΐ^^ ψησιν^ ουχίοτιν• 
Uoulv γάρ i^i^ τρ ηλάττ$ι/ν το μη oy• aiXa λέγομεν^ 
^τι JO tfiatv ίχο» γενίσ&αι xta γ$νίσ&άι δύναται, το** 
δί μη φυοΗ αν Qυδi την γου γ^νέσ&αι άρχην ίσχίν• 
oIqv ,ουχ ^u φio^ γ^νίσ&ρ» ^«ός* ουχόυν ου^ iyevt* 
rc|, aXk* άη (οτι* ^αλως inrv tlntv το nout^ τδ γάρ 
dBtxvv^f^v ου, μάντως a^ri&Biccv ίχπ^ οίον^ e/ ανδριάντα 
ορωντε^ ειηωμεν^ ^τι αν&ρωπρν δηηινυαιν, ον χαϊ /9α• tQ 
δίζπν νπο, μηχο^νης (γχωρΦ χαίτοι $ίπόντες μν&ρωηον 
δερηηίύΐν, τί(» ψυύιν oyx άνϋ-ρωπίνην έδείξαμεν. XaL• 
χος γάρ $ατιν, χαλως ουν το, τέχνην ηοιεϊ ηροσέ&ηχειν. 
ου γάρ ηάντωζ ψά ηοΙΙα χαΐ μεγάλα τέχνην ποιείς έπεί 
χαϊ χαχοτεχνια ix nqXX^ ^i^ εστίν οτε ^? χαΐ μεγά-^^ 
λίαν συνέίττηχεν^ ου μέντοι τέχνη ίστϊν, ου γάρ έχει το 
χρηϋιμον^ Καταληφ&έντα τε* χατελάβοντο γάρ ^ 
χάί ίντ<χυ&α σοφοί τίνες ^ οτι δει τάν δεόμενον του χο• 
λαχιχον είναι χα\ ηρο&εραηευείν τάς των άχροατων, , 
άχοάς ^ χαΐ χρηοάμενοι προοιμίοίς &εραπευτιχοΙς ωφελη* 50 

65 Ald. προζ τό• Far. προζ om. 66 Ald. ηοιεα^. Fan 

nouiL 67 AlcL ον» ϋη Far. Sie. 



90 :SXOAIA 

f r 

ϋ^σαν* αλλοί δί μη χ^σάμένοί ίβΐάβησαρ χάΐ htw^ 
ϋ'ΒΡ ίμα&ρρ ηάντΒς χΒχρησ&αι προαμίοις* χαΐ ηάΧα^ 
ίωραχοτ^ς οτι συμβάλλεται^ δίηγησ^ς^ Ιχζησανχο χαΐ ώφ$^ 
ληϋ-ησαν. *Εξ άρχης. 01 μέν λέγουαιν ^ Ιξ ου γεγό^ 
δ,νασιν av&Qomoi, ώς χαϊ ο Πλάτων ψησίν^ οτί το Χο- 
γιχον συι^€(ρνη^τοας άν&ρώηοι^* οί ίί, δτ* ατΒχνος ην 
η δύναμης feiTijg, xai L•m6v εξηγούνται το i| άρχης ^ 
αφ' ον οΐ τΒχνιχοΙ χαϊ σοφοί αν&ρωπον ΧίχτΛάβοντο 
την «Ι αυτής ωφίλ^ιαν• δηλαδή* βεβαίωσες ίστνν 

*0 ο λόγος, ηαΐ συγγυανα^τΟ'ίντα ^^ τφ χρονω* . μντα την 
γνώσιν χμΐ χατάληχριν χρ^ια χαϊ της iv τω γυμνά^ 
ζησ&αν διατριβής. ^ΕντΒν&εν αιτιωνταί τιν^ς τον ^η» 
μοσ&ένην, ώς iv τω ίπιταφίω ϊλαττον η χατά τους 
άλλους ίν^χ&έντα λογούς, .xakoi το τέλειον αυτω προς^ 

' 15 μαρτυρουντες* αδύνατον 6i ^^ τον αυτόν τέλειον τ€ χαϊ 

,άτελη Χατά τανίά/^^ φ>αίνεσ&αι• εστίν ουν ου η^\ 

τι)ν τεχνην το αμάρτημα j ώμολόγηται ^* γαρ το Τξ^ 

λειον εχειν, άλλα περϊ την γνμνασίαν, iv οϊς γαρ μαλ^ 

λον ησχήΟΐ] τβ χαϊ γεγύμνασται, Ιν τούτοις δια πάντων 

ίΟ έδειξε το τέλειον, h οϊς δέ ελαττον^ την αιτίαν εσχει^• 
2αφη Τ6 την ώφέλειαν παρεχόμενα. Το χρη- 
σιμον αυτής οριζόμενος το σαφ^ ηροσε&ηχε* τούτο δ 
€tiuv, αινιττό μένος εις τον, Πλάτωνα' ούτος γαρ 6 χαϊ 
μάλιστα της ρητοριχης χα&α^Ι^άμ^ος ώμολόγησεν *^ρι^ 

35 στειδην ρήτορα δίχαιον γενεσ&αι, ώς της τέχνης φυσνν 

23 εχουσης ώφελεϊν ου γαρ αν ^ίριστείδης ρητωρ ην άγά^ 
ϋ-ός, ει μη φύσιν εϊχεν ώφελεΐν η ^οριχη* ωσηερ 
γαρ εηϊ της χαχοΤεχνίας ουχ εστίν ευρείν των μετιόν^ 
των τινά χρηοτον, ου γαρ έχει φύσιν ώφελεΐν ^ ούτω 

30 χαϊ έπϊ της ρητοριχης ουχ αν αγα&6ς ην , εΐ μη τοίη 

68 Ald. σνγγυμρασ&έν. 69 δ^ cx Par. recqpl. 70 Ald. 
Par. ταύτα, ecripsi ταυτά. 71 Ald. ομοΧογητα»^ omisso sq. γαρ. 
Mox k 24* Ald. βοΜψάμει^ος. \. 38, et p. 57• L 5. lu&tonv^. 



Ε 12 STA2E12 99 

* 
« 

αύτψβ uyw ι} τίχνη tijp φυσ$ι^• d di not% ηΛ xcwcol 

y9rfir¥cuii ζ^ορΒς τσντο σν της^^ '^^Χ^^ ^rXOQf «λλα 

t^ τύρ luxtovTonf χαχίάς* χ<Λ ωστύρ ίηϊ της* ίατρι^ 

χης αντη μίν νγ'Μα¥ ίηαγγίλλΒται ^ τωρ δί ιατρών η^ 

ψ€ς ^' ου μάν€¥ ονχ νχιαίνΒη^ ηοίονσι»^ αλΧί χάί &α-Ι 

ψ&ύρουσι^ χα} $μως ουδύι; ίγχλημα τοντο χατά της 

τίχψης 6ρίζΒτα$, ούτω χαΐ inl της ρητοριχης* ον δια 

το ττνας u¥cu χαχούς ίχβάΐλεται του ^* Bhtai τίχνη, 

aiXa δίά το χρησίμου αυΐης τίχνη μάλιστα δ^ίχνυται• 

Καν ταίς βουλαΐς χάν τοις διχαστηρίοις^ 10 

χαΐ ^^ πανταχού• Ου μόνον TtXiicev ώρίύατο την Ιξ 

αυτής ώφίλ$ίαν^ άλλα χαΐ h ηάντοδαηοϊς Bideei τβ χαΐ 

τόηοις γιγνομένην* ώφΒλίΙ γαρ Ιν μίν διχαστηρίοις^ 

τά διχαια ζητούσα* h δί ίχχλησίαις χα\ βουλ»υτηριω 

τα συμφέροντα f iv ταίς ηα^γύρΒΟΐν Ιγχωμιάζουσα τους 15 

άγα&ονς* τινίς μίν συν ψασιν οτι ηρ6ς τα τρία ΒΪδη 

της ρητοριχης άηαντων οί^τως unw. Τριών γαρ Ββττων^ 

διχανιχου, συμβουλνυτιχοϋ ^ παινηγύριχου , τόηοι του μίν 

διχανιχόυ διχαστηρια, τον δί συμβουλευτικού ίχχλησιαι 

χαϊ διχΰΐστηρια, του δί τΐίο^ηγυριχου ηοΧλό^^ λέγεται ι6 

γαρ χάί h ηαστάδι^ χα\ Ιν τάφοις χαΐ iv &Βάτροις* 

aλL•ι δέ φασιν, οτι το πανταχού νυν ου σημαίνει το 

πανηγυριχον* το γάρ πείνηγυριχον άστασίμστον Ιστιν* 

αυτός δί περί στάσεως δια^λαμβάνει χαϊ λοιπόν φασιν* 

8τ* πανταχού δια το πανηγυριχον εΤρηται* αλλ* εις ΙγΊ^ 

χώμισν των δύο είδΰν. ο γάρ είδώς iv δίχαστηρίω δι^ 

χάσασ&αι, οίδε -χαΙ iv οϊχω χαϊ πανταχού• * Α μέλει 

γουν ^* οΐ Πλαταιεΐς εξω του τείχους εύ&υς Ιδιχαζοντο* 

χά\ πάλιν ο ειδώς iv έχχλησίαις συμβούλευσαν οιδε χάί 



72 oif τη9 Par. αννης AlcU 75 wig ex Par. recep!. 

74 AlcL xi. 76 Ald• ua9. ib• ηίίς δίχαιηη(ίοΐ9• 76 AlcL 
ovr. Far• γονν• 



58 

ψζΰητταχον* Spo xcA τον Τίντίαηλον ^^ ίχομ^ν^ hf^r^ ^*^*?! 
ιστορία τον θονχνδίίον nf&vg άποβεβηκάη των ψηωψ 
σνμβουλεύο^ι^α τω ^• ^Α^ΰδϋ^• χιμεΐς δί Ιέγομεν^ ^rc 
oifSiv ατοηον Ιατι χαΐ Th η^χντικχάυ 0,ημαίΡαρ το πανη^ 
Βγυρίχόν* χαΐμη ομολ^γείν οτν περί τωρ τριών εϋωρ 
διαλαμβάνει' ενδέχεται γάζ ονψως εΙπεΐν^ οτι η μίν ^ 
τοριχη ^aqa χρήσιμος iOTWf iv τφδε χα\ τωδε χαι τωδε' 
ίγώ di ον περί των τριών , ^Λλά περί ψόψων των δυο 
ηοιονμαι tqv ^y4iv^ %i ονν εσιγησε ^α\ μη το όνομα 

^Οπροσ49'ηχε; φαμίν, οτι ει μίν το ηαν^γνρμιον ^ϊηεν, 
αυτό μόψον ίδίβου τοννομα^ είπ^ δί το ποηβταχοϋ, την 
ποιότητα έδειξε}^ αυτσν* πανταχω) γαρ χαλεΐται τό πίτνη^ 
γνριχσν^ ου μόνον οτι ceino xcc&^ ίαυτο Ιν διαψόροις 
λέγεται^ τόποις^ άλΚ* οτι, χα\ αυτό. τό διχΰΐνιχον χαΐ αυμ-α 

i5 βονλεντνχον δια του τιανηγνριχόυ γίνετ^^^ ανάγκη γαρ 

iv ίχντοϊς μςΛ τους χατηγοροννψας δ\ςζβά)^ν{ χαΐ τονς 

συμβουλεύοντας- ομοίως η ίγ^ωμιμζπν f] "ψίγειν^ εί δ^ 

τις εΐποι, οτι, χαΐ iv πανηγνριχω ξυρίσχεται^ συμβονί^ν^ 

• Τίχον^ ωσπερ Ιν τω ίπι^ταγίω θQυxvδiδQP ""' χα\ iv τω 

%^Εναγόρ(} ^^ * Ισοκράτους^ ονχορν ξι δια τόρτό φησι tq 
πανταχού οημαινη το πν^νηγρριχον^ οτι σνμπ^ί^χετα^ 
τοις άλλοις εΧδεσιν^ $πεΙ χαΐ το συμβου^ευτμιον ίπι^ 
πλέχεται τω^ πανηγνριχω^ ωψειί^ καλεϊσΟ^ι πανταχού, 
φαμίν ονν οτι του πανηγυρικού iav ίκβάλ^ζ το συμ- 

2b βουλευτικον, μένει το ηανηγνρικόν* του δΐ συμβουλεντι^ 
κον καϊ δικανικού Ιάν έκβάλωμεν τό πανηγνρικον, ον 
δννάμε&α τοίς δύο εϊδεσι χρησασ&αι• Μέγιστον εΐ^ 
ναι μοι δοκείρ *Ενταυ&α δηλοί τον σχοπον τόΰ βι^ 
βλίου* καϊ οτι ου περί πάσης, Ρητορικής διαλαμβάνει^ 

Κ^αλλα περί μόνης της διαιρέσεως του πoL•τικov ζητημα^^ 

_ r 

77 AlcL Tiviianloif. Par. Tivilatlor. viae not. p. 53• 78 
AlcL tir. 79 Ald• Evayiqov. 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ , 59 

anm^ μέγ^τ^ΤΡ τούτο ^ &βρ ^αχ€Ϊνα Λί^ μεγάλα• μέ^ 
γιστον ί* iativ τούτο τΰν p^Xh^. οτι ix μίν των αλ- 
Juuv λάχω •^ μόνον ην μα&φ την ρητοριχην^ ix di της ^^ 
διαιρέσ€ξθξ mtQcc^ oJov inl της ίίχτριχης βΪ τις λέγοι^ ort 5 
μζγαλη ξ<η\ν η ίατρ^χη^ νγΗαν γαρ ntQinoul^ λόγω μο^ 
νον έηοδΒίχννσιν* ξί Si $μχίρ^ λίγοι* οτι το &ερμόν 
ίίΐΒονζίζον^ •* τόδξ η ριποτηλέί η το ψνχρόν^ η ξηρον^ 
inodu^H χίχρηται μΒγαιλρ* %i δξ τις %ϊποι^ δια τι δί 
συγχριτιχσν μόνον ΒΐπΒν, λξγοαεν^ δτί ηρ^τον μίν Vir- ίο 
τιχσν rh τοις νηΒρϋ-Βτιχοΐς cfVTl των συγχριτ(χων χεχρν^ 
o&aif &αηερ χάί θουχυδιδης ίηοιησ%ν άξιολογώτατον €^- 
ηύν* ineiT^ ον jQOOVtov ίχόσμξ^ τήν ψνγ ηραγματΒίανΦ 

^Jtiym δί oi viiS ifii tmv y^i^ fi^ |29i}* ftel itnh w ohop iig 
μ^* μιχρορ fih γί(^ ονδέ τούτο ^τοριιηις μίρος, idl* ον yuql iS 
T^Otwt vwl• π^φ ^* H της τωτ nolm»S»if ' ζητημάτητ δμχιρέα$9Φς 

Σνριανον• ^Επειδή το ^ της διαιρέσεως όνομα 
ηοΐλαϊς τεχναις ίιρμόττΗ τ^ΐζ η^ρΐ των ειδών της ^η^ 



80 Ald• hSywf^ 81 A}i• ηΧεσνΛζωρ^ 

i Μάψ ^tq^ μη δ(• 9 Veii* inpipit ab iiSy quae inferius 
fe^rantiir in JJd• ^migea^g δί i(ni λόγος τομψ αχριβη τ• ν• 
μηα άχρ, αηί^γ,* ταντγ^ γά^ τοι κ^Λ διαφέρει αυγχοτη^ διαιρέ•» 
C8»g' w ίμφοτ^α μεν χίμνονονν ία νηοη^μΛπι^ itlX* η μ^Ρ διαΐ^ 
ρ^σις f κάστα τα μίρη ηαΐ κατά Ιδίαν τέμνει η%ριγραψην' ζωοψ τε 
ά τυχοι, ηατα Ιίρ^ρα, ηαϊ λόγοτ ηατά κεφάλαια*, η δέ σνγηοίτη 
Μνγκεχυμίνας ηαϊ . αδιαρ&ρώτους noiei τας τομάς* έπειδη δέ το 
της δίαιρέϋΒως όνομα ηοΧΙαίς (ητοραιαίς ίρμόττει τίχναις, ταΐς^τε 
ηερί — — — ,— ηολιτικον Ιόγον, ηαΐ ταΐς περί των μ»&6δων, 
at γνμνάζουσιν fiμaς εΙς τα μέρη του πο%ιτί*ον λόγου, ο^ς δη γε^ 
γράφασιν ^Αριστοτέλης χαί *ΑψΙνης tuti KamUuo^ (ΚεχΙλ. in cod.) 
nai μύριοι in^i διδασΗολικας ηάνυ, διαστΰΧη i^ S^MmyiW» 



90 ΣΧΟΛΙΑ 

τορίχης Sίaλaμβcnfovσcuς χαΐ ταίς η^ρϊ rSv μ$ρ&β τον 
fιoL•τιxov λόγου, duuniXUi. tf\y ομωνυμίαν (ράαχων, JU- 
γω Si ου της άηο των ytvHv %1ς τα aStf* οΐ γάρ τοι 
ηΒρϊ της διαιρέσ€ως τιραγματ^υόμίνοί' της άηο τωρ ^β- 
Β νων Βίς €Ϊδη της ρητορικής γένος μέρ^ tlvcU φααιν τη¥ 
ρητορξ,χην, πδη δί αάτης οΙ μίν δυο, ηραγμ(χτιχορ χαΐ 
έπιδίίχτ^ορ, οΐ δί τρία^ dpcccvixoVf συμβουΧ^υτιχονρ 
ηανηγνριχόν* %ια\ ^ δί οι χαΐ τέταρτον ηροστί&έασιν ^ 
Ιστοριχόν. ^Αριστοτέλης δί δυο γένη των ηολιτιχών λό-- 

ίθγ^^9 δίχανιχον χαϊ δημηγοριχόν* έΐδη δί inta, προ* 
τρεητιχον, άποτρΒητιχον, έγχωμιαστιχον, χ^Βχτίχον, χα- 
τηγοριχάν, άπολογητιχον , έζεταστίχόν * ρ μόνον , το 
ίξΒταστ^χόν φημ*'^ iv τοΐς άχροωμένοις ttniv* οιηερ 
των λεγομένων ίχαατσν έξετάζουαι* τα δέ άλλα εξ h 

*5 τω λέγσντι* χαϊ avtη μίν η inb τΰν γενΰν, η δί άηο 

1 

Χ4γ» 9i oi τξ? όπο τω¥ γβτ&ρ 8ΐς 8^η^ γένος μίν $hfal φασι» 
η. τ. L• ' S Ven. όί δέ tirnqtw τοντοις π^ςτί&ίασί, το Ιοτο-• 
qatov' *Αρίθτοτέλης di δύο γένη φηάϊν elra» των ποληίκων λόγων» 
δίχαηηόν τ$ χαΐ δΐ/μ• 4 Ven. 4ξεταστι*όν* τα μεν ονν ΐξ έτ 
τφ ΧίγοντΙ ψηαιν &ίωρίϊσ&αί^ το ΐβδομον iv τοϊς άχροωμένοις» 
ot ηερί των λ$γομ{νων ΐχαστα έξετάζουσιν' ορίζεται δί αντο ο&- 
τως, ίξηαστικόν ίατι χρίσις προαιρίοεων η λόγων η ηρύξεωΡ προς 
άλληλα, ^ προς τίν Ιίλλϋ»ν βίον δμολογονντων η έναντιονμένων 
η μΙν ονν απο των γενών ης τα ΒΪδη διαίρεσες περί τούτων δί»» 
Ι/αμβάνονοα τους ίηάστοις προσηχοντας &ποδΙδωσ$ λόγους* ξ δέ 
απο ταυ όλου $ις μέρη τοίβιύτη τΙς /<nrf• Του μέρ γάρ πολιτικού 
λόγου δλου τίνος οντος, οΐ μέν τέτταρα φασιν Λναι μέρη, ηροοΐ» 
μιον, διηγηαιν, ηίοτιν ^το« ίποδει^^ν , έπίλογον, οΐ δέ πίττε προ^ 
οίμισν, διηγησίΫ, αντί&ίσιν , λύσιν, έηίλογον , οΐ δέ καΙ πλείονα 
τούτων, Ινόματα μέτ ηαινότερα προοβπινοοίντες άπαντες, προς τα 
ηέττε μέρη χαταντωντες, αλλ^ oi μέν αΐτων συατέλλοττες την ποσί' 
τψα, οΐ δέ έχιείνοντες* μικρόν μέν γαρ ουδέ τούτο (ητοριχη^ 
μέρος. Τί/ν αΐτψ Srvoiav ιρ ίρχρ (μ %ol• hutniav (ηιχει^ας 
ϊψη U. %. Κ 



Ε 12 STASEIS 61 

tSp okufP bIq μίρη τοιαύτη* του nohTaeov λόγου όλον 
WTog, οΐ μίν ίφασαν Btvai μίρη^ ηροοιμίον^ δΐη/ησιν, 
amid-^oiVf λύσιν, iniL•γov' οΐ δέ Χ(Λ ηλύω τούτωψ* 
nXijP Βίς τά nhnt xceravtaiaip οί ηάντις^ χμν τοϊς ονό^ 
μασι διχχφέρωνται• ' JtaiQeaig δέ έστι λόγος τομηΐ^ S 
αχζίβη τώρ υποκειμένων μετ έίηζρινείας άπεργαζομε^ 
νος* TccuTfj xca διαφέρει (Τ)η^χοπης* οτι ει χαϊ άμφότε^ 
ραι τεμνουσι το υποχείμενον, αλλ* η μέν εχαστα τά 
μέρη χατ* ιδίαν τέμνει περιγραφην f ζωον μέν χατ* αρ* 
&ρα, λόγον δί χατα κεφάλαια* η δί σνγχοηη συγκεχυ* iO 
μένας ^ και άδιαρ&ρώτους ποιείται τάς τομάς* την αν* 
rrfv δί hrvouxv την άρχην εχ του εναντίου Ιπιχειρτησας 
εφη* περί ων γάρ είπεν ανωτέρω πολλών όντων και με* 
γάλων, περί των αντών νυν λέγει* μικρόν μέν γάρ 
ουδέ τσυτο ρητορικής μέρος* οίδε γάρ ως επιστήμων'^ 1^ 
χαι τάς περί αυτών τεχνολογίας πολλής έξετά&εως δεο* 
μένας. Πε^ρϊ δέ^ της των πολιτικών' ζητημά* 
των* Πολιτικά ζητήματα λέγει πάντα τά υπό τάς δε-^ 
τιατρείς αναγόμενα ^ στάσεις , περί ων χαΙ διδάξει• Αε^ 

5 Ald. ^ίοτφχ'Ιροιττα»• 6 iJd.Veii.Par. σνγηΒχνμέτονς. 7 Ven. 
addit : αχρ^βης• 8 Jlt^l δέ της των πρλιτικωρ ζητημάτων διαιρεσίως 
ύς τα Χί/όμΒνα κ(φάλαια 6 λόγος γ^γνέο&ω . Τψ των ατάαιων πρα» 
γματίΐΰΐν mgi ταντην φησί χατα)^ίγνίό&αί ψην διαίρίαιν τψ τών,π(Η 
L•xιΛω9 ζητημάτων ης τά ηιφάΧαικ ηοΧιτίΗα, χαΐ ζητήματα' ψηΟΛ 
ηάντα τα ^ig (scr; wto) τάς δίκατρϋς αναγόμενα στάσ^ίς, ibr^ προ• 
Τοντος ημάς διδύξΗ τον Χάγου' Χεγόμερα δί ΗίφάΙαια ψηοιν, ίπειδη 
ύδβν Μονς μίτ. αυμπ^ράσματα %aL•υyτaς τά M$φάλaιaJ ένίονς δί 
ζητούμενα, άλλους δέ ηεραχόμενα' χαΐ ζψουμενα μέν προ τον χα•' 
τααχεναο^ναι, ανμηεράαματα δέ μ$%ά τάς άηοδείξΗς, περιεχόμενα ^ 
ως νπο των στάαεων τον όλον λόγον περιειλημμενα * χεφάλαια δέ 
ί^ς μεγάλα χαΐ χνριωτατα τμήματα τον- λργου^ οντά. χαΐ γάρ του 
θύματος χνρμίτατον μέρος η χεφαλη* χεφάλαιον δε iott μέρος λο^ 
γου απόδειξίν έχον τον προχεψένον πράγματος, έχ νοημάτων χεύ 
έΛ^χεερψάτεερ συγχείμενον η. u λ• 9 Ald. αναγομένας^ 



/ 



est . ΣΧΟΛΙΑ 

γομ&^α 9i φηίπν^^ ίηΜί$η tiViQ μΐ» ζητούμεΐί» taSxm 
φασ^ ηρο τον χατασ^$Ό<χσ&ην€α* αΧλοί δί σνμΛ$ρά^ 
σμίχτα uera τας άηοδύ^€ΐ^* ίτεροι Si ntQUχ6μΛva^ ώ% 
νηο τΰν στάσεων ^ tiav oXt$V XoytaP 9ΐ%ζΐύΚημμένα^ xi* 
i ψάλαΜ Si ως μζγάΧα kca icvQUatata tμf^μata^^* των λό- 
γων οντά. ΚΒψάλαι&ν δέ ίστί μέρος loyov άηόδειξοβ 
ίχον τον πραχΗμίνου ηράχμανος^ ix νοήματωΡ τ^ χάί 
ίηιχ%ιρημάτων ύυγχϋμ^νον η δί γ$ Των ΛοΧι^τιχων ζη'^, 
τημάτων δίϋάρισις προηγονμίνην μίν nouhtti την %ις 

10 τά χΒψάλαια τομην* οίον το uh στθ)(αΰτιχσν Έΐς τά 

στοχαστικά, το οριχον ** ίί ^ϊς τά ορ^ά χαΐ ί^ς, ΛΛρ- 

9πομ4νην ^^ δί την έίς τά μ^ρη τον ηοΐιτιχον ^^ λόγου. 

^Σωπάτρον» *ϋ διαίρίσις ποΧλαχως ί^ ως γένος 

Βίς €Ϊδη* οίον το ζωον $ίς αν&ρωίϊον Χαϊ 'innoV^ 9) ώς 

15 όλον ζις ^^ μέρη• οίον ο,άνδρίάς πς χάρος, χαίί χέψα-» 
λην χαΐ τά λοιπά' η) ώς ονσία Βίς σϋμβιβηχός* ώς *ίνα 
άαω *^ των άν&ρωηω^ oi μίν λβνχρί, οί 6i μέλ(χν$ς*^^ 
η ώς σνμβ^φηχος €ΐς ούσίαν^ οϊον τά i^eυχoV Βίς ν^χ-- 
νον, χΐιψνϋ'ΐογ^ η ώς ίϊδος 6ίς άτομα* .οϊον βν&ρωπος 

30 ^ίς Σωχράτην χαΐ ^ίλχίβίάδίρ^ ^ η ως φωνή ίίς διάφοροι 
σημαινόμενα* οϊον 6 ^ΐάς %ίς τον Αοχρον χαϊ τον 

2&^0ϊλέως. *Eml ονν η διαίριύις ηολλαχώς δια τούτο 
ηροσί&ηχεν* ον της άτζοτών γ$νών $ίς €Ϊδη χα\ 
έξης• Ψνχαγωγ$ΐ δέ τον ,άχροατην ώς χαϊ ηιρί διαι-- 

35 ρέΟΒως μέλλων '^ έρίίν * ρν μέντοί χαϊ φέρεται τι το^ 
οντον Έρμογένονς* λέγω δη η^ρϊ διαιρέσεως ρητορίχης* 
9ζθ^τιχών δέ Μίομεν '^ ζητημάτων , έηειδη έστι χα\ 
φιλ6σο<ρα, λεγόμενα δέ χεφάλαια, οτι ωση$ρ η ΧΒφαλη 
το χνρος τον σώματος εχπ ηαντος, οντω χαϊ ταντα 



^H^ 



10 Ald. φη(Λ. lO^AlcL ΫΛΤ^ητηματα• eorrtji ttVen* 11 
ΑΙΑ, το di ogtnmf δέ^ sc[« naH έ{ι/ς Ven* om. 13 Ald« ηα^ίπομεΡϋψ, 
iS Veii« noUtutoi om• II AlcL SXw, 15 Ald• &ζ το XiVMOf των 
ttp&g, oiμhL 16 Ald« Aatfrt^ ilJdi. μέρων. 18 Μά. άηωμα^. 



\ 

laut XiywTa$ ^ £nnl του βοφίμ^να» χαΐ ϋ-^ΙονμΒνα '^ 
ΧΜφάλαΐΛ* αλΙο$ δί S^ τό τ$νας τρ έινμολογία τον• 
Tonr ana^xoliio&ai^^ wSip δέον.γ^μματίχης γαρ li^ 
γcf|β τούτο* vrrl τοΓ οϊψ ^. ποτβ τρόηω ηροοαγορευό^ & 
ficviK X€9'^iJlauv» Τΰ ivoAiniAoy της ρητορΐ9ίης ίντ^ΰ&α 
αημααη^^ Ιί «^ δίάφορον τί(9 ίπάρ^σιν αντης νηοτί^ 
ΰττία^ ίπηγέηη ii noiag &αιρ8<τ«Β9$* ηΧαορων uiv ov^ 
σωρ, ονχ αναγχαίόν δ^ο^ττοζ η^ρϋ nccOuSp ^intiif *^ ό μίψ 
γαρ *ΕρμίΜγ6ρας ^® οντω διαιρεί" ίστ$ τ* γίνος^ Aoytidj Μ 
ίηιοτηι^ι, ΒΪδος δ* (χύτης ηρήτοριχη'^ όλο» δέ της ρη^ 
foρtxης. το δίχαΡίχορ xoi σνμβο9ί€υτιϋ6ν χαΐ ηανηγνρι^ 
ΐώι^^ μέριί δέ τον δίχα^ιχον χατηγορία (δί)^^ χαΐ άποΐο^ 
γία• ^oiXutvi^ ί" άηρ9>β§οτ€ρο¥ ορίζεται- Ιέγνη^' λίγο*• 
μερ τψβ φητορρη/ρ γίνος^ ^^^€Ϊ6ος δί το ,δίΜαηΗχορ, ολα δΐ i$ 
χατηγορίαν χάί αηολογίϋζν* αερη δί τα χΒφάλΙχία' ταρτ^^ 
γαρ ουχέτι τέμνεται, ^ ^^ ίτ^Β^ τα μέρη άτμητα μένον* 
0tv^ ovft «μΛ ί* άτμητα τον ^Ερ/μαγορου τα μίρη . Mt* 
^ χροψ μίρ γάρ ουδέ τοϋτο' ^ητΌριχ^ίς. ^Ίνα μη 
δοχρ ^* δια το αχρηστοΡ'^ον ηρόγαατος την η€ρΙ τον» 20 
TW9 *^ lcccfaXaoinivai ζ^τηόιν'^ διά τουΜ χάχπνα εγ^ - 
χωμίί^ί^'ΑλΧ' o%l•'^tρϊ'^oi/tωvvυv; τω ιϊάύ^ ού 

19 ^AlcL ^ρυλίουμ9Ρά4 Pai** ΑρνΙουμίΡά» -tO Par« td 

di Ίψ ^iitOQiitipf , olop Ιίχαστα xSnf είδωρ, μί^, ppf μίνφ vni" 
^air , οίον • χατηγο^Ιΰΐρ t ^μοΧργΙαψ* Mirovtttwh^ ^i Υ,^Υ^ί .f^K 
t^p ^ο^ικηψ, iliog di το OinctHnoyf συμβόυΧινηχοι^ , ηανηγυρί* 
ιάϋ9, okop T^y μίαψ V7to&$atf, μέ^ δζ τα »%φάla^^* τοντα fiii^ 
QIV9 •>ς nfgiTta xatit το πβ^ορ άη$ωθατο, ίΐς' di τψ diai^eoof * 
τον πολιτιηου ζψψίματοζ ica^jxcy ictvioPt ήτις Siali^iotg αηο τνηβ. 
μ^ρωρ ιΐς τα μόρια γίρηαί, μ^^ μίρ γαρ τωρ iViip αί ataatig^ 
μόρΜ di τϋίΡ ατάοιωρ ja ΜΒφάΧβψ^^ 2% Foet napiyogla sepsi ^iV 
12 γέρος abest ab Ald« et (ar• 2^ Ald« ^έμρη^ιαί* 24 ΑΙά• 
iouL 25 Ald^^Tov• 



β1 . JSXOAIA 

ι 

itflQl roirmp vvp 19ηλωση^, ou μϋλη χα) τοακύτφ^ τινί 
ηραγματ^ίαν ηηέίν• Πβ^Ι Si τη^ τωψ ηολ»τψων. ^^ 
Ilohtixhv ζήτημα χαΚεί τό qhjtoqucov προς άνηδϋκύτο» 
Χην των τβ Ιατριχώ^^ χ^Λ των φΛοσαψων• ταύτα γαρ 
h μόνα η€ρϊ τα της ηόλεως γίγν$ται ηράγμίχτα* χόλ δια 
τι η ρητοριχη μόνη χαΧέίται ηολντιχη τέχρη, jcal οντΒ ψξ 

' τ$χτονρίη^ οντδη χαλχ^ντιχη^ οντΒ r ^"^ οιχοδομιχη; οτι 
οΐ αν&ροίηοι χαΐ τούτων μέρ έχτίς 'δύνανται ζ^^ ρη^ 
τορίχης δί έχτος ουδάς δύναται είναι' ει γαρ μήτε προς 

ίΟ τά χΰΛα,ηροτρεψομεϋ'α τους άνΟ-ρώπούς y μη ηοτε άηο^ 
στ^ρίψρμ^ν των φαύλων* χαΐ ά μήτε των αδιχουντωιν. 
κατηγορησομεν ^' μήτε τους αι>χοψάντας ίξελεχξομεν* 
ηαι ει μητ^τύνς άγα&ούς ίγχωμιάσομεν , μήτε τους φαν-^ 
λονς χρίξομεΡ, ονδίν των αλόγων δίοίσομεν ζώων* Λ ε-* 

ί$γόμενα δί κεφάλαια* ,τά ϋ'ανμαζρμενα χαϊ ^ρν^ 
λονμβνα. ** 

^JSaxt δί σχ$96ρ ' ο avthg τφ πιρί ιίρίσηίς' πΧηψ οοσρ ον nmnm 
ί^μ τα η^ρΐ ni^iaiwg' ual ngmiv γι οη «ί( το nolituim {qtijyuei 

^τίον. 

S0 Συριανού.• Ό της διαιρέσεως φ^ηβι Αόχος ηαρο^ 
ηΧηΟίος έστι nSi ηερι ευρέσεως ^^ η:4^ίν^ ow διαίρεύις η}]^ 



.1 'ί 



απα^ 



.β 
S6 Ald• noZtaiyMectio nata et * com])eii£o icribendi ^r. sicut 

e^t in Par• eodem modo pecc^tum est p. 26. Ald. '^7 i|' 

Ald• om• S8 Ald. ηατηγορ^όωμίν et ftkox ίγκωμιάαωμερ.' 39 

Ald. &ρυΧΧονμτρα. Par. &ρυλονμ(να, ^ 

i Ven. *!^στι di V;(tdop ο αντος τφ η$ρΙ ίυρέσ9ως. ^O ntQt 

της δΜ^ρέσπίς φησ^ λόχος παραπλ^αιός πως ίστι τφ π(ρι Αρέοεως* 

τυρ^σις γάρ ίατι λόγος νχτημάΐίύν παΐ ίήφίρημάτωρ τψ^ απορίαρ 

ϋίριίχηρ * ξ μίν oSr διαίρίοις τητ ατηιρίϋ^μ'ηαιν ηαΐ την τάζιρ hf^^ 

διδάακα r&y νπο ίΜΰίοτψ maouf άραγομέτωτ ηίφαΧαΙωρ, η δ^ ev- 

ρίος ηλατ&πμα ηαΐ ιήτ ίργααΐάρ ημίν ί^ορηγύ τοίψ η$φαλ€αωρ' 

ohr ^, δίΰίΙρΜαις, ίνα |κ twy γρωρψωτέρΜΡ ^μίρ δ λόγος ααφης γί- 



ίχά&της στάοΜως* ^ Si w^<kg ηλατυ^ητά 9ίάί ,την ig^ 
γασίορ ^^όρηγύί rSt» Χ€φ(χλάίάι¥* οίον ύς hA νηοδ^ίγμα'' 
τος^ τύ ίγχώμίον /η 'η τοΰ.νόμσν ^ίΤφορά τέμνεται τοι^ 
viaik η τύ4θίσ8$ rotg m^dXudbig* η δί 6υρ$σις τά προσ* s 
^χοντα ης ίχαστον ΧΒφάλαιον δuρmxmτcU ένϋνμημίζτα* 
χαϊ η μίν διαιρίσις ώρισμίνως χαΐ ά$1 ωσαύτως εχη, 
η δί ^ρείΤίς αόριστος χαΐ αλλοτέ αλλή^ ηρος τάς των 
Ι^ητορΕνύντων φύσεις με'ταβαΧΚομένγι ^ ευπορωτέρα χάί 
άσ&ενεστέρα * γίνεται* διο χαΐ^ ώς Πορφνριός φησ^^, ίο 
. τον ^ογον ^^νχ^ν εχειν δοχονντος χάί ^ σώμα ^ μίν 
ενρεσις τΰν νοημάτων χρνχη αν είχοτως του λόγου λο- 
γίζόιτο* fl 3ί Ιρμψεία" σώμα. Πλην* το Λλην του 

wfftai, 'ϋμηι •Α §γηωμιθ9 ^ ti^ ΐ^όμου άσφορίιτ τοΊςδΒ η τοΊςδ» 
ηϊς «9idftA>ic» h ^^ twffioig τίίηροσψιαττα iig ίχαστοτ έρ&νμημα ' 
Zu^Mvrmxak' η ^ir δΜίρεοις ωρισμίτη itnl ^al id ωσαύτως Βχει, 
«Ι di Aqvttg ii^miq %i έστι καί αίλοτε α^η ηερί roy ^τορηί^ 
οττα yi99(uu, π^ς tag τ£^ Xsyiytwf Ικάστοτβ μ^βαλλομέρη φέ- 
σίίς, ητΊορωτέρα τβ ηαί ααϋ•ερ$οτ$ρα γινομίρ^, δίοπ$ρ χαλως χάί 
ο Πορφνρίος h i^ ηιρΧ τωτ στάύεωρ τέχη^ ixuvo φράζ^, ^Ukoy > 
η των νοημάτων Λρεσις h λόγοις δνραται μηνυωρ* του γαρ^ λόγου 
ψνχψ δοκουντος ϊχην χαί αωμα,^ ^ μ^ των νοημάτων ^ρίοις dt^ 
ηαίως αν ψνχη του λογού ΡομΙζοίτο, η [δέ Ιρμψύα σώμα, πλην 
όσον ου ηάντα'ϊχπ τα π$ρΙ άρέσίως» Ή ουν διαίρίσις, ως ΒΪρψαί, 
παρέοιχ9 μέν ^ ενρέσεΐρ ηηγη*γάρ τις έστι των iv τοΙς λόγοις «ΰ- 
ρίσήοιέίνύ>ν έπίχειρημάτων ' σλ ηάρτα δε τά' iv τανττι επιδέχεται j 
ηολίί * γ»ρ•τ0 'ίτλατος της Λρ^σ90ζ, χαά uotta άνδρα fdtov, ατΒ 
ίο^τον ως ίφαμ9ν ιησης* Χμ ηρωνίν ft .ο τι ίστι πόλιτι%ον 
ζήτημα (ψ4ον*, διδασηαλΐί(ως ηάνυ πράτ^ρον η(£ίν του ηοληιηο^ 
ζητημαχος παραδίδωσι τον ορον* &(η$ τψ τ» δυναμιν βντον ηαΐ 
περί τίνα ηαταγίνεται σαφώς γνωνάι τους άνροωμενους» ^Ιστέσρ 
δί 4στι, σφόδρα τελΛίως αποδεδωκε %ορ %ον ζ^ιτηματος ορον, ω^ 
μηδένα των μετ αΐηαν φιΧοαοφνν η σ9φ¥η&ν προς&εϊναί ti () 
αφελύν του ορού. 2 Ald• ασηνζστίρα» 3 Ald. το. Par• «η/• ' 
Rhetor. ly. 5 



τοις λόγοις^ρι<τχομ^ων $ηίχ$ίρημάτων* QUsjca^aSi 
Β τα h avTJi ίήι^^^τζμ,* jtoi^ γηρ to.nKatp^ τί^ άρί^ 

*^ Σωηάτρου- tiVTMiimov * ivrccv&a λέ^.μ' χαΐ γαρ 
δίΜ^ρων Βίς ΧΒψαλαια τάς στάσΒίς^ qIqv τρ^ 0το^α<τμοι^ 
τυχόν eig παραγραφιχον , €ίς ί^ίγχίον άηαίτησίν^ uva 

10 μη δυνάμενο^ δι^' ορισμών τι τούτων hctftfjov άτί^οδοΰ^- 
vaif ίπειδη οντε των γενιχωτάτων Qvτε των μερμιωρ 
ivi αηοδονναι ορισμον, ίφροντιαε σαφψ^Ηας. δια τον* 
το εις παράστασιν εναργή των κεφαλαίων avayxijv 
έχει ^ δι* εργασίας οντά δειχννναι, ;cal ετηχειρημάτων ψ 

15 οίον οτι το τιαραγραφιχίτν τεσσάρας έχει ^ρύησυς• -ύτι 
'η βούλησις χαΐ ι) δύναμις δίά των έχχωμιαστιχων το* 
πων ηρόεισι χα)ί ίξης* χαϊ ίηειδη της ευρέσεως ίσταν oi 
της διαιρέσεως η Ιργασία χάί τά εν&υμηματα^ άνέίγχαίως 
ως τίνος ίγχαλουίττος^ ως παρά το επάγγελμα πράττει, 

30 λέγει το άντιηίπτον, φάσχων* εστί δέ σχεδόν 6 αν* 
τύς τω περί ευρέσεως* κοινωνεί φησιν η ευρεσις τη 
διαιρέσει ταύτρ* διαίρεσις μίν γάρ έστι λόγος ix δια* 
φόρωί^ νοημάτων προς εν τι τεινόντων το χατασχεναζό* 
μενον, ενρεσις δί λόγος ^ νοήματα διάφορα περιέχων m 

15 Πρόσκειται δί το σχεδόν' ου γαρ πάσαν εργασίαν εξέ• 
ϋ-ξτο της ευρέσεως, aJU' όσον το νπο&ίσ&αι χαϊ^διδά* 
ξαι, διό κάί ίπάγει, πλην όσον ου πάντα• έχει τ&^ήερί 
ευρέσεως * ου γαρ οσα αν τις ukoi μελετών , ταντα εις 
τον χαραχτηρισμόν τών κεφαλαίων, εϊπεν'^ 6 τεχνιχός* 

4 Ald. ivtmhnmw. h. Ι• et patillo Inrerlus• Far• ItrtinU 
ntwJ $ Ald. Ιξχε$ρ διεργασίας, 6 AlcL Ιογορ.' 7 Ald* 



ΕΙΧ .ΣΤΑΣΕΙΣ «( 

ρίττ€τ€β^,ονχ ^ioff^o γοφ ίχ^^φς αρχόμενος ^ τί,Ιστι^ 

fiffίσμiv,^τoiί^ sifihnxoS ζη^^μμτ^ς^ HQOdfiQWVm 

Μαζχελλίνον^^ Εζητησίχν^ τιν$ς, τι. δηηοτ% mgl 
SiaiQae€u)g. ί^αγγειλαμει^οςι κεφαλαίων ειπείν , ίμνιισβΊ] 
- yiv της ευρέσεως, χαί λίγομεν, οτ^ αντεπιτιτεν αντω• 10 
αλλ* ον μόνα τά κεφαλαία λέγεις iscrbg των νοημάτων* 
εστί . ii. ταίτα rijff ευρέσεως • ί^ά xovro ηναγκάσΰΊΐ ει" 
ηεΐν* εστ$ ί* ο α^τό^* είπων γαρ τούτο njv προ^ τα 
κεφάλαια. κοι>νωνιαν της ευρέσεως έδηλωσεν • Ει δέ τις- 
abioi καΐ δια τι όλως έχρήσατο εν&υμημασι , *® λέγομεν, 15 
ort ουκ ηδυΡατο ρρον ίκάστρν κεφαλαίου δούναι * οί 



€f ί/ tf 3 



γαροροί ούτε των ανώτατα) γενών εισιν ρυτε'των κατω^^ 
τάτω μερ(Ζν* οίον της οίσίας ου δυνάμ^&ά γένος ίί- 
ηειν, ο&εν ουδ* ορον ^\ (χυτης κυρίως λέγομεν* αλλ* 
υπογραφή *^ ταντιρ δηλουμεν • ουδέ πάλνν των κάτω- so 
τάτω μέρων έστιν ευοείν διαφβράς και ιδιότητας* οίον 
της κεφαλής του αν&ρώπου η χειρών η ποδών* δώ Vv- 
ii ορον πάλιν κυρίως αυτών υποδιδόαμεν ,^^ αλλ* υπσ^ 
γράφαην* φηοΐν ουν αυτός* οτι^ ου περί ευρέσεως λέγω,^^ 
άλλα περί κεφαλαίων* ου δυνάμενος δ* ορον ίκάστου 2$ 
δούναι, ίν&υμημάτικώς οντά παραδιδους δείκνυμι μετά 
τίύ^ χ$ψχλαίων την ευρεσιν* α^ιον δί ζτ^τησαι τΐ Ιύτι 
κεφάλαιον, χαΐ τί ευρεσις* και τις ή διαφορά κεφα^ 
lUtiov ^ και ευρέσεις. Κεφάλαών Ιστν μέρος λόγου ίχ 

SJi^a.n6Xim• efr• ρ. 64* L S• 9 Ald. ζψησαντΒς, 10 
AlcL ίρτίημασι», ' 11 'Ald« oQog» i2 Ald. υηο/ρηφη, τοΛτψ. 
15 Scribendttm puto: a^rodidoor/iai^• 14 Ald• Χό/φ. 

5.• 



68 '^ ΣΧΟΛΙΑ^ 

απορία* αμφοτέρων ϋΐηβ τΐΒςΛ: τα οντά ivre)^ έίχότϋ^ 
η xoiywvia ddxwrai* ού'μάΐ^ορ dlxata τύντό iattp η 
^OiVCtipia, eiXk^' οτι^ ^al τα χέψάΚαύί^ kai τα ίν&νμημα^ 
Ί^τα άρμόζβ^ν *^ Λί Tfj' ηαρονΦι ϋηο&έση* οΙόν iaxtv 
^μΐνΜηδΒίας η&οπο^, T^ailaj^' γαμοΰντ^ς^ίϋΜηβΟ^^ 
οντ^ άντϊ τΰρ τηζ η9^ήϊβ%ίας .χρ6νων' ^τ»άμ^9οί'τα τη^ 
άνασχίυης &Hvai *^ χιφάλαια^^ ουτ άντϊ των τΐι Jtfiy- 
Siicc πρεπόντων λόγων οφίΡ^ομέν totfg Πάύιψάη πρέπον^ 

ϊ^τας λέγειν j άλλα μόνους τους τζ Μήδεια* διαφορά 6* 
ξχντων ίύτιν αυτή* οτι ij μίν &υρεσις Ιη αππρον τι 
ίστί χαΐ προς την Ιχάστου δνναμιν χαΐ ψυσίν «έρ/σκβ- 
ται* τα di χΐφάλαια ώρϊσμένην^ ίχπ ^ιοσοτητα' άμίλει> 
γ^ ουν την αυτήν υπο&ζσίν τίνες οριζόμενοι χαϊ τοις 

15 αντοϊς χρώμενοι χεφαλαίοις, ου τοις Χσοις χρωνταν νοη^ 
μασιν^ αλλ* oi μίν πολλοίς ^ όΐ Si εΧάττοσι, *^ χαΙ οτϊ 
τα μίν χεφάλαια άπό των αγώνων *^ άρξάμε^α εις τους 

HJ άγωνας ληγεν^? χαϊ iv μόνψ τόυτω τω μέρει του Ιά^ 
γον ευρίσχονται* η /4cVrO^ ευρεψς εν παντϊ μέρει λογού* 

J0 χα\ γαρ Ιν τοις προοιμίοις εστί* χαϊ την δρηγησιν' δι 
αυτής έργαζομε&α, χαΐ τοις α^ωσιΡ αυτή περιέχει τα 
σπέρματα* χάν τοις ίπιλόγοις γανείσα το παν συμπε^ 
ραιοϊ του λόγου* τούτο ουν ειδώς ο τεχνιχος jlva μη 
ρρμίίΤωμεν τούτον αγνοεΐν χαϊ μηδέ μιαν ηγεϊσ&αι τον- 

ΙΒτων διαφοράν, προσέ&ηχε το σχεδόν' 'ίνά δι* ενός iv- 
&υμημάτος }Caϊ την χοινωνίαν χαϊ την διαφοράν ορί" 
σηται• Πλην, Τινές φασιν οτι ταντόν εστί το πλην 
τια^^ σχεδόν* ημείς δί λέγρμερ^ οτι σαφψειας ϊνεχα 
μείζονος τούτο πεποίηχεν* iv μίν γαρ τω ειπείν σχεδόν^ 

30 εγινώσχομεν οτι εστί τις αυτών διαφοράς' ου μίντοι τον 

15 JucL αρμόζί^. ί6 Αΐί. ^i/yai. . 17 Ald• έΙά:ΓΤθρ^4• 
18 Ald. ά /oywr. 19 Ald. λέγει. 30 Ald. τά^ 



£J^\SlTJiZJSJS «9 

Siifl '£§ρηχάη• ΜΛοπαφΊη^σον^ τ#ττ«[ ίωλίί» ki^ '4^e^ 
Siag* xaizot ya ^ίζηκώς^ JZiAo^voyviftfOtA» V9' τ&ηοΙΚά 9 
ίατιμαηηΐΐ^^ ortf bv 9ta0e^ ^ IhlMihn^fjifo^^^^dl&^fiii^ τοΰ 
xu nolXa itmiif σημαίιι^άή^ τηρτ ποσόνήτα, Sn oi nSacc* ' 
iut Sl τον ηληί^ SffXSv Vffif ηοι6τητοί, mit» ^ xtoQia r^ 
μη awaSqvxa τη ,ΙΙ^!ο^αιηηΐοω• ;Καί πύωτον' diy 
ΟΤΙ iaj) ** ηοΧι^τιζον. Τονζο Βΐ^,Μινονχιοζνόν άπο-^ 10 
THve^ca' ixeivog γάζ ονχ iiti^iyx^u pgw roiJ πολί^τιχον 
ζητψιατοίΐ, QCTqnof δΐ ntQl τ<ίϊ« " ^«g^i^ τον, ί^πί^ατρ^ 
rw ΧΒφα^ίων ^m^hf ^ nghf ay n^ αψτοΰ δίδάξαι tw 
ζητηρ^α^9^9 ti nou, αρα, iari»* ζητί]μμιδέ iaji^ ηραγμ» 
δύο τ χα\ πλύφνας^ λογο^βς ίπιδεχομ^οϋ^ ivtattimfn ah- 15 
^λοι/^. JIoXiTUiihfP δ^ λίγσνσρ rd μτ^ η^φ Tieg^e&oi^wg^ 
τας ipwftxaq tHfunafitiKyif ^ ώΙΑώ^ϊη^ ϋθβ9Ϊ}ς^οίά(ί ij[W 
τφ xqiaiv^ ' -^'^'^ '^\ " ''';< 






^aicSf ij του * ανμφέρογτος,η uai πάηψβμα,η urw. ^ ^l^jffif 



•»»\ •\^ 



Σνρ,ίαχοίΐ• ^^ίγψ(τ^η^δ)€ί9τά$ δια τσύς a&XijTaq 
Ζξά ηάγγοατι^σίάζ^^ οΐ στέίράνωι^. αμφισβητούσα δια. χζί^Χΐί 

31 Ald^ #ιιτ}ν βκ το ηοΧιτ•. 

i Ald. iarZp,, i τον ΐ(α2οΰ ζ" το? Ven• om. ' S Poet 
τίψω^ pergU Yen. χίτρς jup iqv o^oV η ίιμφιαβ/ίτησις» ΛαφοραΙ 
9$ τα Ιοιπα . π5ς yotq, τΜως ίχων ogog, /χ γένους /στ2 χαΐ ο*α- 
φο^ων*- Inrei^ «α^ tw &μφισβψιτίισ$ω^ af μΒΡ itf Χόχοΐζ, αϊ oi h 
ϊ^οις uolrt 6ς β1 τ!^ a&Xnrw τβ καί ^τ^ατ^ωχ&ν. ΖΤ^ος^ώ^ 



Α" Ί 



9f ΣΧΟΛΙΑ 

το io^imy yi«^«rif^ «iiV ^ npcmn^* nάL•p insMi τβτ 4o/Mfir 
αμφι^ιγϋ^ίωτ, αΐ,ιμίψ, na&iXov ^lr, timl mq al •φ^όαοφο» yn^ 
jwf *μ&ρλύψΡίαΙαμβάρ9νσα^^^ν, ψοΰ, ψνχιις• άί ,9i ,μ^ριηαΐ^ J^ 
4^1 ni^ «ia^v.fit^ ntq^. τωγ ;ro2aiXtty ^(ly^^^ouKj ^goaptl^^^ ^^4*^ 
fovg ixaqiratp cilmiv tm ^ ηα^ο^,ον i» .τ£;κ naq* ytudxot^ ημμίτ»^ 
ψομωρ η i&otP* b yaq ^τω^ τα noXnixif ζητημοιτα dianXhtH, τμς 
πΙαχΗς ix των naf^. imlvoig ^^a^ τβ jccr» ρομωρ ποιούμίτος, na^* 
οΐς ay xal δημη/οροΐί^ * oi μίρ γαρ . τώι^ ,αχροωμίρωρ βραχυΧο/Ιί^ 
χαΐρονσι, ηαΐ προς ποΑΒμο^ άντοΐς'ηαοα ανηέταιηαί δίαιτα, &ς 
Ααχίδαψόνίοί , ο{ 9^ χϋυς μαχράτίρους των λό/ο» ifixortai χαΐ 
ύ^ΙΙόψ ίίνεψέροί iff9 γί^ύμψ νπάρχονσιν, Ας*Λ&ηταϊοϊ* lua τωι^ 
dutaatpip όΙ μέρ'η(^ χίρδος' hgAui¥ , ρ^ Μ t^ iXff&mxif L• ηά^- 
tmv ζ'ητουαί* uo^ αηίως, άΛύψ nolvt^inov fiff ' τωι» άχροωμίρωρ 
&9ΐά(ρ2Τ^^ς φνοΜως-^τΒ χοίί.ηοΙαΒίας ο^μμήίφάΙΧιίί^αι ,χφι ηάί 
W^ ihy^Q^'' ^^f ixilvpip ft^<h!, ^ To% Ιίγοΐ:9. f στ* Bh ρόμος μ^ ΙΛ" 
γος χοσμψίχος χαΐ μηριμιχος τύρ ir tji πoL•τti^^ πραγμάτων^ t^m 
το χατ* αζίορ απορέμωρ» ϊ&ος di ρρμψορ α/ραφον , ix σνλίορις 
σνηστάμίνορ παραδΒίγματωρ. ii γαρ ΐχαστος, η τνχοι τωρ tvnth- 
jl&V^o^y Ι4&ιζρησί, nmihg αντ^ γ^γόνότο^ τρίίφοι τονς δημότας i% 
' ϊωρ ΰ^ώ' χροΫωρ,' προ9)ΐΙορ, ως ΜιΧτιάδη τβ χαΐ ΙΗριχΧϋ χαΐ Ορ 
^ΗΧΜ}>ύρτο^ ίχάσίω ίη&τ'άγχΒς, τ&^ϊ&η χαταχοΧονθ-Λρ* χαΐ naXi^ 
%&ifi^^ *Α^ηρηϋ^ τίττϊ]^ο<^ρέΊρ τωρ Βΐηατριδί^ τους παίδας, ο χάΐ 
μίχρι ημώρ δίΒΟωζΒτο χαί τ6 αρχαιο^Βρό)^, ως Θουκυδίδης φηαϊ χρω» 
^ilfiY 0Ραδύα&αί jiif ii^ ι% ί^^φοιΧ^^γριχωΡ• ΙίΒρί τον ρομΜ^ίρ^ 
το$δΐχαίου ζ xaUivr^ συμ^έρορτο^^ Τα τβΐ^ τωι^ τ^ιω^ ύδωρ της 
^τοριχηζ έμπ^ριέΧαβΒ τζ ορ<^ το^ noXitixov ζητήματος*" δια μίρ 
του διχαΐου το διχοριχορ δηΧωρ, δια δη τον χαΧου %ο ηορηγνριχορ» 
δια δi του ουμφέρορτος το αυμβουΧ^ντιχο^ , ΚαΧως )β του ρομι^ 
α&έρτος προαέ^χε* π$ρΙ. γαρ του δοχουρτος Ϊρ ίχασττι πόΧί^ δί^ 
Kcctpt; τβ χαΐ χαΧου ποιηται τους Χόγους* ϊτΒρορ δδ το δοχουρ πα- 
ρ^ το ο^Χη&ές* οιορ αΧηθ^ες μερ διχαιορ. £στι χαΐ συμφίρορ^ τους 
αρΙ(θτους αρχΒΐρ Ιχααταχου, xup ^Ιρου πτωχότεροι τυγχάρωσιρ, χαΐ 
τονιο ρομο&ηωρ i d^Tog nXaimp (ρ nohjtiq ψησίρ^ ύς ον πρ6τ$^ 



ΕΙΣ STJJSEIS η 

ψίούζ άνμψίζύν η ^βL•ύctu^y^aMά tb ηηαώ άρ&ρώηο$ς^ 
Eha Ιπύ 7ύχ\ ιατρωρ iofiif ik\ μίζον^' ζΐξ^ήμαχα* οίον 
τι μίν τά^ h ^Ινδία - σύ^τύ^β^ nQoq νγ^ίαν^ τί Sktoiq 
iit JSxv&tee^ ήρο6έ&ηχ% tb iit. των TttcQ^ itaatoi^ χΗμί"^ 
ψωρ* ΟΌ γαζ ix τοντωρ^^ίμφιϋβηηί 6 ίέττροζ^ οΛλ^ i 
^ητωρ* ii Hi ηοίλίχχίς kal' ξητορης xa&ohxa ju^rctj^i^ 
ρίζατται^ ώς 6 /ίημό^^^νης* οϊόν uiix iai^ev iittOQicavinA 
xai ψξνδρμερορ δννάμιν βιβάιάν^ xtησct(f9aι} y.ai no^ 
Xir ni^as γάρ απαά^ν άν&ρώηοις τον βίου 6 -θάνατος *^^ 
kal naQ^^jiiaxhnj^ ουδείς γαρ πώηοΧΒ ηλόΰτό^ 'ηύνΐ]^υ 
τρόπον * περι^γερετο* eidevai Si χρη,'ΰτ$ ^χα&όλον 
ιρ^/ασίαϊ tov ίηϊ μέρους ίγένοντο. '^δ ^άρ αγών νπίρ 
τον iiijofij oTfc άα&ενηξ Φϋ^ιππος f ονχΐ ΰΐ^ ει οί ίηίορ- 

ea^y η 6ίψΙοσοφοι>β«σι,1αύμύ^σΓρ» '^AUi^^iU μέτχό^^^ Sinoi^tt' 
δωρ ρρϋίηηα (GocU ι^/ονττο) πάττως ip τοί^ πρα ταυ.χ(ΐάψοίς joig 
ai^ortag^ ^al it μίι9* οτκ&ρ αζ€τρ δύφΒρον των αΑλω^' νστβροι^ 
δί *αΙ έκ δημίουρνωΡη ^ouftdaiuoyiOi di Tovg βαοίλύς έξ *Ηαα^ 
nknobifp γφνρτο παηως^ η χα» χωίοΐ u νηαρχοι^ν καΐ /7o(vocr- 
nqv τνρατριχωηροί; tJjp ψψχηρ* όντως το ρομιζομηον ηαν ιάΐς BVh 
ΨΌμωτέραις ηο^εόιν έχράτα iUaiov, aXX^ οΐ το Αλη&£^\η ΗαΙ πάρ* 
των αμα η τίνων* η γαρ ηζρί διχαΐον χαΐ χαΧου «orl συμφέροντος 
αμα την ίξέταύιν ηοίείται το noXtrmov ζήτημα ^^ η περί μόνων 
των ίύο' η nejfi kvig* το γαρ ως αίη^ως xt καΐ ηαϋάΧου χαΧορ 
^ τα τοΜίΰτα ζητύν ον ^οριιίης* ΒυχαίΙρως 4ηΙ τ^ οοφ, ωστβ 
Ιύως εχοντί σέμνως τ$ καΐ αξ^ωιματίχως τΐ(ν έχ του. (ΐίαντίου ίπάγη 
αηοφααιν, ηχίοτα (ητορα^ nDoa^xtiv αποφαινόμενος την ηερί των 
ως αλη&ως οντοψ xat χα&όλου ζ^τηοίν* φιλοσοφίας δε Υδια τα 
τοιαντα β$νκττομ$νος , η^^ρ.μονη τεχνωρ u χαΐ iiincm^/uciiy ηηγ?! 
υπάρχουσα χυριωτατα xql^ Αισχνλον' ου γαρ δοχεϊν άριστος αλλ* 
uvai ^/λβ*• τη;ν δέ αμφιαβητηοιν ταυτην ανάγχη περί τε πρόσωπα 
γιγνεσ&α^ xtX πράγματα. . ' 1 AJd. το ντο ν. DemosUi• loci sunt 
Oljntlu Ιί. ρ. 20. et pro Oor. p^ 258« 5) Al^• τρόποντιερί έ/ένετο. 



1 



t 

^ηΙοντη<^ας^. ονχί. δί novtQOP :φν0ίψΐ 4 ^^ονηριμ JjJ• iuu 
^UtecffakUci^^i' δυναμένη* tp -5|, h ταφ noLQ έχόστοις 

^^i(0Vf i^ ^μτ^^^αίμον^, ta των^^/^δεαμοίνιωγ μ(ΐμοττι$ 
^^εσ&αιί,^βντΒ, γμρ ίν *A\Hivaig Ιηαι:νΜ6μΦα ττ^ν J«- 

^f^mifMaiaVi ;pvTt iv ^ίαχεδαίμονί to τοΐς ^ένοις ίν τ^ ηο^ 
A<i d^ffoyafs j^nqixtov' ^^ ορτε .Σ&ενίλαίδας φευξετα^ με-- 
^τοιχίου -^yQ^ff^f \ ούτε ^Αλχιβιάδης^ πή περψείνας την 
ίμχνσΆψ(χν\ ίχεΐ^ο μίν γας Attlxqp ^ τοντο δ\,Αα^ω^ 
yixav' εΐ δε τ^ς χρΎ^σηται χαρ^σπίαστον ηοιησει, το ξηνη^ 

i^ ua* φνλάττεσ&αι δέ χαΐ τούτο χρη* οίον Αζχχξδοίψό^ 
νίέ^,7 ζψημα ^tελετύίvτag,;,yμη^ψ4ί0ει^.^ χάί είβ0}γελίφ 
ΜβΛ εί&αγίύχρ χαί ί^δείξει,.^. χρψίασ&α$, Wirilca γ,άρ^ 



. \ 



Λ. U 



6 Par. ac[ marg. *0 ϋ ΐΗρας ποΧψς,εϊς ίτίςαρ ου προς βρα^ 
χν ίπιδιυμων, ως ξένος, &ΧΧ(λ τΐιψ oYn^aw αντό&ί χατοιχτ^οσμενος, 
iXtytto μίτοικος^ ηαΐ νπο τοντων. ίχιίατφ ετ6» δραχμάί iiitioyxo δύ-^ 
δ(χα , omg ωνομαοτο μετοίηιοτ, 7 Ala»jict7itda^oyioi» 8 Par• 
ad marg. Φάαις όνομα, icri δίχης, η πάρα το tpaivtiv. τονς πιρί 
Χα μίταΧΧα αδίηουνιας^ ιχοροα /ραφην, η ΛβοΙ το ίμπόριον ηαηουρ^ 
γοννχας, η π^ρΐ τα ϋλιι, η, δημόσιον τα νινοαφιομ^νους η συχο^ 
φαντουντας jj περί, τονς ορφανούς ίξάμάρτατοντας' ύοινως δε φαοεις 
έχαλονντο πάσα», αϊ "μτ^νυσης των λανθανόντων αδιχηματων, Εϊααγ^ 
γύΐα δε δημοσιάς τινός δίχης ονομά ίστιν, έπΙ των άγραφων δη-* 
μοσίων αδιχήματών, περί ων οέχ ηάί τ6μοι, χα& ονς τοίς αρχον^ 
σιν είσάξονσιν, αΧΧα προς την "βονΧην χαΐ τον δημον etc^ quae 
•unt exesa• Far. 2• post vόμo^^ iiBi i^anescere incipit scriptu- 
ra in Par• 1,/ habet lacunam. ' * ',9 Par, 1. ϊνδειξις δέ, είδος 
/στ* καΐ τόυτο δημοσίας δίχης, υφ* ^ν τους ix των νομών είργομι» 
νους xivmp ^ ιοηνιν 9 ηράΐεων, εΐ^μη τούτων άτι^οιντο^ νηηγον• 



.Μ . ^ '> 



ΕΙΣ ;btasbi:s η 

χράτονς^ χαί iv τφ ηρός ^«κτά^, w χάί AwuSai^ 
μανίο^ χαί θηβαϊόί ουδ$:Λ tpSp παρ* iawoK^ sfiSiaa^ 
τοιαύτας δφρεας^ χαίτοι^ τζΛτα ουκ 4ξ^ττί9^ vofiU^ 
μίορ ualf χανταν&α iguvfup* ως χαΙ τ€βυτμ , εργασία^ 
των *Αττιχών ίστι νόμων* . μ μίν γαρ ηρ€νχξκτο ζητ^ίν 
ξχύτψ^ oTl• Τιμοχράτης μόνον ουχ iv βρόχοι τοψ τραχη^ 
Χον ίχων νομο&ζτεί, '** ix του Αοχρων νόμου ην αν η άμ•* 
ψίοβητησις, χα\ nahv ti τούτο rpf iv τω ^ρος Αεπτίνι^ν* *^' 
ώς το των ίφόρ(ΰν χαί το των γερόντων τάγμα ου yU 
ν^ται παρ^ cnrcoi^, Ιχ των Ααχωνιχων νόμω^ ^ άμ•»^ 
φισβητησίς , νυν δΐ τούτων μέν ονδίν έστ^ν , Βίς η,ίστνν 
δέ χαΐ «ποίδ^^ν ωσπερεί μψφόμ^ος A^ijvaim^ .Την^ 
ίτοιμόττιτα την προς το νομοΰ'εχεΐν χαϋ τψ ^vxoXiav}^ 
{μνημονεύσε του ^07φώΐ( Ιό^(ου' οτι ψανερ^ν. ia^v ^ηαρ 
οηττοϊς το νομ^^Χ^Ιν^, δψ χαΙ χρη(ΤΡρΙς αΑ ν^μο^.:χρων^ 
ται χαΐ τοις cnfjoig^* χαΐ nahv Αεπτίντρ/ μεμφόμενος^, 
ώς άφεΐόαενο^ τάς δωρεάς των ευεργετών^ είτιεν οί^ι, ο{, 
αίλαχον ηολίται ** xai .μείζους παρίχρνσι γ^ς ^te- 2^ 
λείας *^ δωρ^, χαΐ τοί/ς^^ευεργέτας των ιδιωτών δεσηό^ 
τας χα&κττασιγ^ iS-Sv δί~νρόσχειται, η 'ίνα άρχαίαρ-. 
άπόδείξτι ρητορι^χι^χ* οΐ γαρ voffpu άπα ε&ους εί^ίν' ρΓοι^ 
Κέχρωψ τεξωτον οινν^γμ^^εν. ανβρα χαί γυναΐχα^. 9ς ^aV 
δια τουτ<> δίφνηφ^ίχΐ^ι^^ΐ}* xni το από τούτον ίχράτησ^ν* 25 
ούτως \ χαί ο περί μοιχείας ν^μος^έτε&η* η οτι βουλό^ 
μένος αΰττ^ν xoivijV ωσπερ xai τηρ ιατροι^ν ^ποδ^αι., 
^πεν ί&ων' ονδί γαρ πάντες άν&ρωποι νόμονς ίχουοιν 



ηΛ mkXm^ l»ht$i^ UfntH ηρ$ς τοψ iqxtrta ομολόγονμίτΌυ iidt^ 
ιαίμοηος μηννϋ^ς, ου χρίσίως iXla τιμωρίας δ(ομέί^ον, 10 AlcL 

ψάμό^&ύν. .dli Ta)rlorPr«c€.-'«d Oi^at. adv• Lept. αΐ i. πο- 
Inuau 12 jud• Far. wiujdaq. Taylor L L ατύ,είας^ 



ff ' :ςχομα 

ίγγράφο^ςΐ.'ϊί iti&Xifi^ ^imUfii itoMAxig ίΛ ρήτορας το 9Θ^^ 
cctnl νομίμοΌ ΜαραΧαρφάνουαιν ^ ως χαΐ JημoσffiiHJς Λ^ 
τώ ΛίρΙ αύφάνον xai irt iv^ tti ηραγμοιτίχίι τόί&ος 
ώς νόμίμον' ίξετάζίταν* αλλά' χέΛ hf ivrUj^u ^AXxt^ 
5 βίόδής ΊεΙύάγηαι τα η^ρ\ SvxiXiaP γράψας ip ίχηώμασι, 
ial ζρινόμΒΡύς νηο ί^ονς ** διΧύχνριζηαι XiyWPy οη 
ii νόμοζ ίχώλυσεν άλλα ί&ός Ίηιτρέηη noietVy 8 αν τις 
βονλοιτό• IItρl του νομισ&έντος διχαΐον ?) τον 
χαλου* η σννταξις ούτως• άμφισβητησις L•yιxη inl 

10 μίρσυξ^ nml τον νοματ&ίντος διχαίον ί/ του χαλον χά\ 
ίξης*^ τα δί άλλα μεταξν* νομισϋ-έντος δί άντΙ τον 
νομω ** refl^rrd^• το γαρ φύσπ χαλάν xai δίχαιον χαΐ 
ανμγίροι^ φιλοσόφύις avihat, ζητέίν^ τό 9i kaL•v η δι^ 
χαίου η συμφέροντος οΰτως έξηγοΰνταί• τρία φασιν «ί- 

i5 ναι τα ηοίοϋντα την ύτάσιν^ ΰηαρξιν^ ιδιότητα ^ ηοιό^ 
τητα* q μίν ουν ρηαρξις τον στοχασμον ποιεί*' ζητοΰ^ 
jwev γάρ^ Η γΐγονε to πράγμα qoiJ* ij δί ποιοΤης τάς 
άΧλας ϊνδιχα πο^Τ ντασης^ ίπΕίδάν'γάρ το πραχ&Ιν 
ίηλωΰγ χαΐ τι το ζητούμ^νον, ζητοΰμΒΡ πάλιν, χαΐ u 

^ χαλον, η[ συμφίρον, η δίχαιον*• όπερ i(Trli^ οίχΒΪόν ποιό^ 
τητος*" παραλέλειπται τονγαρονν ταύτα τω τεχνιχω, ^ 
t€ νπαρξις χα\ ίδιότης*^ α ίστιν 6 ορός χαΐ δ &νόχασμός* 
διο χάί ίλλιηως ** ίχεί ά ορισμός *^ οντως ί* αν προ- 
αγάχοί τις απταίστως αυτόν *^ άμψισβίμι^σις λογιχη ίπΐ 

tS. μέρους περί νπάρξεως' χαΐ ιδιότητος xcA το5 νομισΰ-ίν• 
τος διχαίου τ; χαλου xta ίξης•^ 01 γάρ λέγοντες στ ι, συ 
ηαρέλιηέ η των στάσεων, άϊΧά χαϊ περ\ των^ τριών εί- 
δων τ^ς ρητοριχης διέλαβε δια του χαλόΰ χαϊ διχαίου 
XCU συμφέροντος ου χαλως φασιν ^ το γάρ πανηγυριχίχ^ 

1$^υ στασιάζεται, ο διά του xaL•ϋ βούλσντοί^ τον ορισμον 

1S Ald• ί^ψους. 14 AUU >ο^. Ρ^« ro/k^. 15 Α14* 



fog, άλλα mgl ηοληικόΌ ζηίτημάτόί' ol δ^ήάλίν Xiyov^ 
t€g ως τα ^^ τρία γίνή XM dtaaihiif ΊΆιΧωσάί ψο^υΐσν^- 
ta^, Λα μίν Ύσΰ χάλ^ν τας δΰάίοΧόγιχας ^ iia dh του ' 
συμφέροντος την π^ayμcttιxηv ήλίίύωνται^* η γαρ ^crcr- 5 
Χιγψίς txfioXff του αγώνος ^ανδίαβοληόυοα^ ούΰενοφ 
τουτοίν μ^ι^χύ* αΧλον Siifaoi^^oTi δυο χρόνων οντωίίί 
των ηοίύύντών^τας στάϋει^, πaρtXi]λυ&ότoς ζάΙμίΧλον- 
τος, η%ρ\ μί¥\ον ηαρύ,ηΧυΰ-ότϊί^ αΐ Stiia8i(f ΰτάσει^ί^ 
ορώντνα* τίΑτ' ^fXDoVTa δέ ηπραγματιχΐΐ ίχΧηρώσατο* iO 
ως ουν ισόρ^όηος ταΐς Χοιπαΐς ότάσώη^^ ivicdd-a ϊμνη^ 
μονευ&η* ω^ αηο μέρους του ?λού έίσάγόαένόύ^ txiTtfg 
γάρ ioTt Tcn/ra ΧΒφάΧαία* 'τ^αΧως'δέ hiroi iX^yov^ tt 
μόνον '^ρβ nuXiTUov ζήτημα η ήραγματιχη * ει δί ί'ς 
φασι^ από *^ μίρους το όλον ειηεν, Ιχρην ούτω προ- 15 
ενέγχασδ'αι* ^ώσάνά τζερι του διχάίόυ ij ταΰ συμφέρον- 
τος* oifrfii 'γίρ ' Sv έδόχει μέρους μεμνησδ-αι ηρος Λ- , 
(δασχαλβκν "του παρόντος* νυν δΙ ως πιρ\ τούτων ούσης 
μόνον ^τηξ αμφισβητήσεως άηεφηνατο* άλλως τε ουδί 
του μεγίστου χεφαΧαίου της ηραγματιχης, χα\ δν ον 20 
ηασα αυτής Ίστιν η σύστασις^ του δικαίου λέγω, έμνη» 
σ&η* το γάρ ίίαλον ου χεφάλαιον της πραγματικής \ 
αλλ* ϊπεισαγόμενον τοΙς χεφαλαίοις, ϋήερ ούδί χαλσν 
άΤΧ evbohv χάλΗται* άΙΙ' ονδ^ οΐ λέγοντες ta τε- 
L•xa χεφάλαια ta τρία 'τέαϋα είναι ^ α έν πάσαΐ^25 
ταΖς στάσεσιν ευρε&ησον^άι* χάϊ δια τούτων δηλοϋ-^ 
σ&αι τάς στά^τεις πάσας χάλέΐς άπέφηναντο* ηγνόη^ 
occv γάρ τΙ ποτέ ί&τι «λ^χά* τάυτα γάρ oix iv τοις 
άγώσιν^^^^^^αΐλ^'^ίν τί>ΐς ΙΗΛόγοις Ιστίν* τα δί ζη- 
τηματα των. αγώνων εΐαίν^^ /Πύς, ουν ,έτιαγγειλάμενος 50 
διαίρεσαν ζητημάτων άιεΣν. τονς^ άγϋνας άφέίς των Ιπι* 
λόγων ποιείται μνημηϊν*.ο13έ λέγοντας, οτι ψνσιχως 

16 τα €χ Par• recept• 17 Al^ υπό• 18 Μά.' αγί^ωαι^. 



\ 



I 

favtk» τα uufiiXnia ifnnmf^ h ncut^f^, tul^ ση£σ<σ», 
ΧΛη&αάι/ν ως ονχ αΐ XQtjmi fyvQ$m ^τά ζητψιατα9 « 
τάς στάσμς ηοφβνσιν^ m^^^ οΑ fS^xai,xaTfiurmvcd* οί,γάρ 
5 8^ XQkvai TiVig ίμμίη^ονσιρ, οίον οτί χαλορ το χολασϋ:ψ^ 
■ ναι τόlfδ$ η ouf$;&^v(μ'^ η rfSv τοΛοντω,ρ^ ταύτα ζψψ' 
ματά ^fniVy όλλ' ζξω&βν: ίπ^αγομενα* ν^ γαρ ζ*ΐτού*^ 
μένα ανάγχη η| π^ρ\ y^qfQ^etais ii ιδιότητος, , ^ ίχοΐβτητος 
Hvaf^^ αίατβ ί^λιί?ς ίχμ ί^ q ^οαϋτηχ^], του ορισμού j 

ΙΟη χαϊ ηάντα^ν αμμ;ι^ τινώ,ν.*^^^ Μίτίΰντιμι τοντο^ 

,. ουδί ** γαρ ίννατί^ν /^^. nfiiawv. αμ€ζ:φ€^^ ζητησιν τώ^ 
στάσεοί^ ^ γαρ αν ^αίταιμία «iV ατά.(7£^βΓ. ^^* ο^ 
τίνων iv ivl ζ^τψυοξτι.^ ηλΗους γαρ ixqtatfj .^{(ρΒ&ηαεται* 
τι ουν TQ )^γόμενί(ν\ τινίζ μίν ηερί Χ'ξς πραγματιχης 

15 οπΒλργη,ααντο τον Χόγον juvaiy οτι αντη ίνίοτβ^χ^Ι δι' 
ίνος χαϊ βιά ηλειογών μελετάται χεψαλαίίαν * ρϊ tq^; 
ανωτέρω ηεριηίητουσιν αμαρτημασιν* ..^Ailof cTta. τψΐ{ 
ξγγραφορ μετάληψί,ν είρησ^αι βονίογτ^^^ ,τ<{ντο,^ ητ{ζ 
ουδέποτε μόνη μελετάται, αλλ* h^fOiL incpfaip^fjiBvo¥ 

jO !χ^ ζψν^οί Tjl παραγραφή; το της, ευάνδιχίας.* τίΜίς,^δ^ 
Ητι δίά τα τελιχά χεφάλαια ξ^ηεν τοϋτο* α δί^ ii^neea^ 
άρίσχεται 0τάσεΐ9 iv έπίλργοις* ^iQ^ ηοΛνν οτι,χην^ίττίΓ 
ηλοχψί αίνιττόμενος των• στάσεων λέγει ταντα^ ο,τι η(^ 
Ιαχις ** πραγματικοί χατά στοχασμοί ενρίσχεται ■ xec^ 

^^ άντινομίαν ^^ χατά μέν ε^ηνομίαν ^ . οίον πατήρ τον, 

,- νΐόν άνελών τνραννονντα άξιοι μη γ^άφεσ&αι^ μ^το^ 
του σχήματος νόμου τοΰτο χελεναντος* χατά δί στο•, 
χασμσν οι βουλομενοι τάς πύλας ^^ τψν πολιορχορμέ'• 
νων ίξαίφνης άνοίξαι' χα\ ετεραι J^ ^^^ σχάσεων i^i•*^ 

^^ πλοκοί* χαΐ Jημoσ&ivηg τον πζζραπρεσβείαςιμείβτων^ 

19 Ald. fxttr. 20 Aia. wtvmv. 7i Aia. θλ P«r« od^ 
t2 Ald. δνρατ&ψ. ia Ald•^ et Far• narHnv^ eeripsi .πασ&^ 2S 
Ald. naga μ^ ilmr. 24 JJd. ntni πρνγματίίίη• > ϋ Ald« 
ίπΐΫομΙα» , . 26 Ald« nu»^^ 



% 

rt&iuUQ μηά&τατίχάς χαϊ άρτίγχλημαηχας χΐ&ηύι*^ 
xcA 9τ$ γίνύπηί' Sa&* otB αΐ ατάσΒ^ς αλλήλων χ€ψά* 
Xuta* oviwc •Γ* Sht ατβ^ΐς ano πραγμάτωρ nSam αϊ 
ΧΛ loyixal χαϊ νομιχαϊ ίμηίΜωαιν' όταν δί αηο ρίμό9 
^ τα αη ορχης άχρι τέλονς, atrti&euxai μίν ονχ ^vQt- 5 
^yflommi^ ΐΗ>μαίαΙ Si^ iit* &¥ δέ ^am ηραγμάτών^ τ6 
iwcerrmp* ί]'ηάλι.ρ οη μ^τά τον στοχύσμονρ ηασαι ai 
λοΛαΙ στάσης τοΐζ Μλ^^λων χέφαλαίοις μύ^τώνται χα'^ 
γα r^v τάξ$ν μόνον εναλλαγής τίνος γενομένης ' τούτο 
ονν t<ni το η ηάντϋτν α μα η τίνων ^ το ΙνίοτΒ άλλα αλ* ί* 
Χοις έμτίίητπν χεφάλαια* i] Xai ort tci άντιβ-^τιχαΐ τεσ^ 
σαρ€ς στάα^ b^ αλλήλων μύατωνταί^ η οτι αΐ χαχα*- 
uxtval των στάσεων χοιναί χαϊ. η μη χεφάλ(χια ενρί^ 
ύχετεα^ αλλ* oW ewoiai ίχομεναι^'^ αλλήλων ίμπιπτον^ 
cmf* ν ^'^* V Τ^ραγματιχη το μΙν δίχαιον εχεί' ^• διάiS 
των. άντιθ-ετιχων* το δί νόμιμον διαίτων νομίμων* το 
δέ ουμφερον ύτοχαατιχώς μελετώμεν * ως χαϊ ^ημοσθ-ε^ 30 
νης iv τω χατ' *Ανδροτίωνος ^ χαϊ άντιληητιχον τε&ει^ 
μώς *^ xε(faλaύnf το, φησεί^ τοίννν τούτον τον τρόπον 
αηάσας ειί,ηφεναι, τας βονλάς* χαϊ λύοας μεταληπτιχώς 30 
m γαρ ει τι ηώποτε χαϊ ε^^ς* χαϊ πάλιν την προ αν- 
τον άντί&εσιν χατά ^® άντννομίαν ίργασάμενος' 6 νό- 
μος φηοϊ ττί βονλ^ μη ίξεΐναι χαϊ μη πονησάμενρ τάς 
τριήρεις αίτεΐν την δωρεάν, χαϊ λνσας αυτόν χατά ρ^μον 
χαϊ διάνοιαν* ίγώ δέ τουναντίον ηγούμαι χαϊ ίξης* χαϊ συΧ^ 25 
λογιομον τελεων εΙργάύαΤο, άποδειχνυς οτι τούτον εστ^ 
Tq^^ ίρωτησαιτω αιτησαι' δι* ων φησι' χαίτοι τους μη 
αιτουντας , μη δέ λαβείν άξιοΰντας ουδέ ίπερωτάν προσ•^ 
ηχεί την άρχην* οτι δέ το συμφέρον στοχαστιχώς ίξετα^ 
ζβται , δηL•v από Jημoσ&εvoυς χαϊ τοΰτο ' πρώτον μίν 50 



37 JJd. ϊνιαι ϊχομίν. 2ft Al^. ϊχην. 39 Ald« tc^cuco^ 



SO Ald• iuna om• •5ΐ Ald•' τ»• 



SXOAIA- 

Μοί,φιλο&όψοι δια Xifwp αμφισβψΌνύι ^ ι^αΐ ίά^ζοί aroi 
γ^ωμΗφη^ χαϊ 61 Xomul navrtq^ οσο^ titq' hyyiMceq inl••' 
ΌΤημα^ μετέρχονται, χάϊ ίτέραν nQOtri&ipuv διαφο 

Άπηοίν* *Eni μέρους. 01 γαρ φιλόσοφοί) ον ηερι τα 

5 μέρίκα , άλΧ' ίΛΐ τά χα&ολιχά τον λόγον ίχονσι * δια δέ 
του* i% των ηαρ' ίχάστοις χΒΐμένων νόμων^, 
η i&»v, δίδάσχην 6 Τ€χνιχ6ς, ou προσηχΗ τον ^τορα 
τοις iv ίχαύττι noXu διχαίοις άρμόζΒσ&αι* οίον πηΦ, 
τον *A&rpfcaov ^τορα ου χρη τοις έγχωρίοις νόμοις μό* 

ϊΟηπηί'όρμόζηίϊ&αι, άλλα χαΐ τοΐς iv Ααχ^δαιμσρία , xcA 
έν Κορίν&ω, χαΐ τοΐς ίχασταχου* Ηνα ου αν άφίχητα^ 
iv ίτέρα χώρα με&αρμοτττι ίαυτον, χαΐ στοχαζόμενος 
Των παρ* ίχείνοις νομίμων τους λόγους ηονηται, ** χαΐ 
χαταβάλλί] τω τόπω την τέχνην. ει όέ μη, λησεν αν 

ί,Βαμαρτάνων, ει τοΐς αυτοΐς έπΙ ηαύι χρησεται. η έΟ'ων. 
Ιπεώη τίνες τα ε&η άναγροηράμενοι^ νόμους ίποιηοίχν', 
τινίς δέ xai ε&εσι μόνοις χα\ ου νόμοις έγγράφοις χρων^ 
ται ωσπερ οΐ βάρβαροι^. Νομισ&έντος. Τ^όμώ χρα- 
τηοοντος^ νόμω γαρ χρατεΐ τά έν πόλει δίχααχ• 01 

J0 μέν γάρ ρήτορες ουχ ϊηονταν^^ τω γύσεί διχαίω , άλλα 
τω νοαισ&έντι* οΐ Si φιλόσοφοι, τοΐς φυσιχοΐς* όύ πάν- 
τως δέ το ** νόμω χρατηύαν φύσει δίχαιον. J ιχαίου, 
η χαλοϋ^^ η συμφέροντος. Φασϊν οΤΐ λείτΐει 
τω ορω' ταύτα γάρ πάντα έχτός Ιστι του στοχασμού 

55 xcci f ον ορού . ου γάρ ζητουμεν έν στοχασμω περϊ δι- 
χαιου η συμφέροντος η χαλου αλλ* αυτό τούτο, ει όλως 
γέγονεν• οίον ει προδέδωχεν ^ίίσχίνης Φωχέας' χαϊ πάλιν 
έν ορω ου ^^ ζητουμεν ηερί των ηροειρημένών χεφα^ 

λαι* 

43 Ald. Ttoiiitm. Fro ηαταβάΙΧτι legendum videtnr μηΛ' 
βάΧλη. 45 Ald. ίσοιται. 44 Ald. Par. ηάντας δδ τψ ψ6μ(^. 
fcripn ηαηως di το ψ. 45 Ald• μομΛ. 46 w tfPar. ineerui• 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ «1 

jLaimp* άλλα τίρ^ 4^ασ$ρ ηοίθύμΛ&α• o2oy οη tffium 
το,η%η^γμίνο¥ η οο* χαλ ήάτεραρ κλίηνης citog η i^ 
ρόσνλος α νφΜλομηπ^ς ta Huarvuia xv^put^u ix του U^ 
^oiu ^A^unf δί iinuif τον τίλαορ του ηολίπχου ζητημύΐτος 
ορον, aiAi^ixiiV ζητημά imi^ άμφ$σβητψβ$ς Xo/tmi i^clft 
μίρονς in τΰν mtQ* ίπάοτοις κ$ίμέρ»ν νόμων' η i&iiv 
ηΛζΙ ovaiciQ f. η ονόματος ^ η τον δικαίου η χαλου η ανμ^ 
φέροντος* τινίς δέ λέγοναν^ οτι τα τρία άδητης ρητΦ' 
ριχης ηΒρι^λαβίν ο ορός ' αλλοΛ, δ* ώς τάΰτα ηραγματι-' 
xijp μόνη η^^ιλαμβάνπ ατάαα^* η ηάντφν αμα η ttr^ Ι6 
νών' ίΜίδη uaw υπο&έοης χαΐ μιχταϊ^ ώς αί των ψη* 
ψίσμάτωΡ'άτφοράί, συμβουλίυτίχάί αμα χαΐ δ$χανιχαί^ 
χαί αΐ των νόμων ησφοραίρ ανμβούλωίτίΜύ χάί έγίίω^ 
μutaτίxai^ 

Τψβ α αμφισβήτησα τοντψ ipapttj luql ta nQ6σwsta uta ηρά^ 15 
y/fofa t&flM* up nXilani δψίον διαφορά, ifif ti&g iniypovo^ ^ 
9unf ^A| τα^ δ^αιρέσας συηδ$»ρ τας tlg τα Mmpalaia titf ζιιμψά^ 
tmfg %al iaa οίως διαιρύσ^α& δ^τατα*• 

Σνρίανον. Του ηολιτίΜου * ζητήματος γένος την 
άμφίοβητησίίν αποδιδους άτάχτως ηάνυ διδάσχέΐ ημάς 

1 Veii• ΤΛ 9ΤοΑ|Τ• ζψημ• 'yb^i t^i^ \^(^Ψ^ ορίσάμί^ς e. η» 
β* ίι•ρ η^/Ι ηοΊα αΙΙα σν^ίσταται, αίττη. Φηβϊψ xAif ως n^ji ηρο» 
mona lua ηράγματα ua^ ηάΚως ηανυ ti ίν&ριη 9Τ^• ον yiiq cUf 
t8, nolnttaip συσνφ^αι ζητησι /f, μίι ηροσάηου τη νψ» .τ. δ, χ* ηρί» 
γματίς τίρος ^Μγοράης, rn^l ol• η ίψφισβ. σν^Ισχαται* fiyev γαρ 
^ati^ttv ^άτίρορ μσύστατορ * mp η^Λίστη δ^ηον δ^χφσρά . Οΐ μ^ 
wp έξηρίτίάν έξΒδίξαΡτο ηροσύποφτ προς ηρα/μαηί' ^ γαρ τού^ 
tmp αχριβης ΜΟτοί'οησις , ως αυτός φψτ^ρ άχΒρΒ9τ4ραι^ ημί^ τωρ 
noL•τt^tw ζητημάτων αηΒρ/άζηα^ τψ ' διαΙρ9αίρ * τι^ τι &δΐ€άρίτα 
ual διαιρσνμηνα σαφώς παραστί^σηι* μαρτυρύ δί κάΙ αντος τρ ^ 
^yi^an ταύτ^ι ά^'ς htenpa^ πρωτας μέρ τίς ηρος aJUfyilei δΜ* 
ψορας των ηροσωπωΡρ δ$ύτ$ρορ δέ τας τωρ ηρα/μότωρ• 
Hh0ior»lY. β 



β2 ΣΧΘΑΙΑ- 

^oirwnaxalnQayfHJtuef ίορί & συνίσταται mPr^^ ηώ- 
ρυ α 'ταχλως το ' άπίγ^η π^όώίτηάι* συ γα^ qIov τη ηο^ 
Xi^LXow συστψίχί^ ζήτημα, ηροσώπσυ τ$ νψ^στύτσς,' τον 
'δκίΝϋραττομένουρ χάί ηράχμαΤο^ τννος, ταίζΐ ^ύυ η άμ^ 

δ ψ$σβητίμής ivpt γαρ Swri^op ασνστΜϋΦ^ ^tor^fi^ Si 
^Μψοράν ^Ιπ^.προσώηων 9tfi6sng6tnn7t)» ^ΪΗ^^μάο- 
TtJV' προς ^πράγμχντα* ανΤη γαρ άριστη ίξηγησι^^- xcA 
Τΐης Τ(ιν. τβχνογράφού ν βαΒ-^άτης ίπάξίο^ διάνοιας* ^ 
γ/αρ των ηροσώηωρ τέ.καί ηράγμάχων αχρίβης itatavo^ 

ΛΟψΗςΒνχΒρ^στίραν ψψ,ίψ , ίίς χαΐ αυτός ψησι^τγρ^ των 
ηολιτίχων 'ζητημάτί»ν ά^ργάζηται διαίρΜιν, τα t^ άίιαί^ 
ρ^τα χαΐ δΜΐ^ρουμενα ?^ σαφώς παραστνσΗ* μαρτυρά 
Si χα\\ αντος TovTif τρ ίξ^γησ$ι^ ανά μέρος ίχάστήρ 
δίΜψοράν παραδονς προσώπων χαϊ πραγμάτων άλλα 

15 χαΐ μη άνααίξ• 

Σωπάτρου. Μετά τον ορον του πολι^τιχον ζητη-^ 
ματος άχολού&ως χαΐ ίηρΙ της νλης τούτου διαλαμ» 
βάνει» ως γαρ ϋλη γραμματιχης τόΰ λόγου μέρη, οϋ4 
τως των ζητημάτων τά, πρόσωπα χ<Α τα πράγματα* το 

20 ^i άνάγχη προς Diivovxiavbv αποτπνόμενος fi&4ixeVj 
αντος γαρ βονλεται ζήτημα γίνεσ&αι έλλ^πίς πη μίν 
προσώπου , πη δέ πράγματος* προσώπου μίν, ,ώς το τις• 

32$οχΒΪ γαρ έλλείπειν, διά το αορισταίνειν * πράγματος δέ 
ως ίπΐ του συνεχώς χεχρημένου τοΐς άνδροφόνων χα» 

^^ϋ-αρσίοις, χαϊ χρινομενου φόνου* ένταυ&οί γαρ ίξ υπο» 
νοιας λέγουσι το πρόσωπον χρίνεσάΌΐ, άνευ πράγμα» 
τος, ούχ άχριβώς δί ούτοι* αντο γαρ το χεχρησ&αι τοις 
χα&αρσιοις πράγμα Ιστν το γεγονός Ιν χαίρω παρά του 
χρινομενου προσώπου χάί παρέχον υπόνοιαν προαγόμε^* 

hOvov εις άπόδειξιν αφανούς τίνος* δοχεΐ.μεντορ χάί ai'^ 
τος ο τεχνιχος υποχατίών ίαυτ^ εναντυουσΰ-αι διά του 

t Ald• διαιοόμ^να. > 



ΕΙΣ. J^TJiEEilS 88 

τόηον δΐ αίΧως ίπέχ» ίΐροσωπσν* ΟλίπΙ^γάρ ίη προ^ 
ϋάπωτ ούτως αν γέροηο* ζιψτ^μα , οΛΧ* ουχ im τουτσψ 
ον γαρ oye^ ηρο^ηίηον ίϊηϊ -το ζήτημα , οΑΧ* ίχ^ 'μίν 
τ» ^τρ6σωηοΡ9 αόριστον δέ *χ<ώ μη επιδεχόμουν ίξίτα* 
atv, δφ χίά δσΧ€ί iXXimBtVm iav πλείστη δηΛονΒ 
δραφοζά^ ηροϋώηων ηρο^ ηρούωπα χαϊ πραγμάτων 
προς πράγματα \ των γαρ πάνυ Χ/πνωνοήντων xca ή 
^φό^^ώς χννος xai )ίύχου, συ• των ίτερογίνων* προ-' 
σωηωνί δέ^ δαχφορα^ ράχιΤ'ό τα μέν ίστί χνρια^ τα* δβ 
προσηγορικά,, ταδί προς τι χαϊ ίξης* χάί πάλιν τά ί6 
μίν €Ρδοξά xai, διατοντο ίξ$ταζ6μ$ρώ , τα δΐ αδοξν^ 
χαϋ άαυατατον δια yToiStQ πϋΐουντα τ& ζήτημα^ αί γουν 
χωμάσαντ^ς δάία χαι ίν τψ ορυγματι χαταβληϋ-ενπς^ 
imo μίν πορνοβοάχαν twfo πα&οντες^ άξύστατον ίχον^ 
01 το ζήτημα ^ ντίο δί^ντρατηγον ^ κριίοσοφον ϋννι^ 1S 
ατάμένον• Τάτ jiiv γαρ δια το ενδοξφν εξετάζονται^ 
το δι' άν^έταστον^^δψ το Άδοξον*^. εαται^ δί άπο τ£!ν 
Μόξιων αντίγχΧημά «το- ζητ^)μα^' το γαρ ευδόχίμον τόδ 
προ<ΓΒ'^Μ<^ δύναται αντεγχαΚφ ,τψ Jδιxaίως «ςρ'; οίς 
^ίλγαινον άντιρηά&αι^ oix^ hi δί ^αί ο πορνοβοσχος^ fO 
iAXk xal πραγμάτων iax\ διαφορά* Λ γαρ τον π^ποι^ 
&6τα αϊτιώμΛνος άντέγχΧημιΐί ποιήσει y ov6i ϊτ^ρ^ν, aU 
τιύμ^νος μηάστααιν^ χαϊ πάλιν δ ίπ . έξον(/ιας ,ίν^τον^ 
το ηραγμα ποιούμενος ^ άντίληψιν ,χαι ο. περί μέλλον^ 
τος ζητών πραγματιχην, χαϊ άηλως εχα<ίτον τι τ£1ν χρω^ Μ 
μάτων του πράγαατος αμειβομένου f^ ετέραν οϊδΒ γενο-κ 
μένην Ttpf στάοιν* &ό χαι πρόσχειται το οαα ολωςδι», 
αιρείσ&αι δύναται** Sxc(Ctov γαρ τούτων αμειβόμενοι^ 
χάί σννεστηκος ποιεί, χα\, ά(τύοτιηον * χαι, επειδάν συν^ ^• 
ΜΟτηχος δπχ&Τι^ (ίοτε χαιδιαιρε&ηοεχαι* χαϊ γαρ oiu^so 
τκηρέί/Λΐ ταύτα.'] ει ψάρ ^διαιρύταί,^ ίτυνίύταται* xtci ti 
συνίσταται i διαιρεΐταΐ0 . 



τ. τ 



6.. 



8Ι ΣΧΟΛΙΑ 

t 

ΜαρχξΧλΙρον.^Α'ίαγΗαίωςΜροσί&ηχΒτ(η^ο•ί0ίέ$Μ 
9η ix χύν προσώηων 9αΛ tiSv ηραγμάτωρ η awncun^ 
του Λολιτιχον ζητηματοζ* έξ άμφοτίρωρ γαρ rovrmp 
ηΧηροννται τα ηροβληματα* ων ' xcrl η άμφ^σβητηο^ς 
Β συνέχΗ τίρ^ μ^ίχην* ανάγκη γαρ τ&ρ μέν^ ηράττΒίΡ^ 
τον δί νηο τίνος ηράτησ&αι* U δί ^ μη (Ατφς 9χο^$ 
ηως δυνατόν ύη σννίστασ&αί ζητησιν ; υϊον 6 δ&να τό• 
δ9 τι ηοιησας κρίνεται* η ο δηνα τ6δ% τι 'Χατορ0^ίσα9 
^ οπωσουν ^ύεργ^τησας αΐτη δωρεάν* η πάλιν 6 bw0a, 

ίΟτόδί τι συμβουΧεύ»• Των δέ προσώπων xcci των προ» 
γμάτων διττή η ανωτέρω ^ διαφορά* τά μ^ν γαρ cnn 
των άψορμην πρ6ς άπόδίφν δίδωσι, τά δί (hftnacuig 
ivtxa παραλαμβάνεται* δίΜίρέΙται δί τά πρόσωπα xai 
τά πράγματα τά Ιξέτασιν ίπιδεχόμ^α χαΐ οσα οόμ 

iS ίπιδίχεται* ύλη γάρ του πολιΤΜοϋ ζητήματος ta πρό*^ 
σωπα χαΐ τά πράγματα, ωσττ^ρ τής γραμματικής τά 
μέρη %ου λόγου.' ^ίΐν πλείστ^η δηπου διαφοράέ 
Ίϊνίς €ίρηκασι διαφόράν την ύπο των προσώπων άς τά 
ί^ράγματα^ ίστι δί ούχ ^τως, ων γάρ κοινωνία πρόσ-* 

t^ εστίν άλληλοις, τούτων χαΐ δέαφοραν άρίσκομεν• oJ^ 
δί ονχ υπάρχει κοιί^ωνία, τούτων ουδέ δίαφοράν dv.M 
λέγειν καλόν* οϊον ούχ εστί λί&ου κοινωνία προς αν* 
ϋ'ρωπον, ουχουν ουδέ* διαφορά* εστί δ' άν&ρώπου κόι^ 
νωνια προς έτερα ζώα, ουχουν καΧ διαφορά* διαφοράς 

2Β.ουν λέγει πραγμάτων προς πράγματα, καϊ προσώπων 
προς πρόσωπα* ει γάρ πρόσωπον εν (χύτό κα& mrri 
προς τους χρόνους έχει διαφοράν, ωσηερ έπί του Μιλ^ 
τιάδου * άλλος γάρ ευδόκιμων ώσπερ Ιν τοις Περσικοίς 

^λαμπρότητα μεγίστην έχων καϊ δίναμτν εξετάσεως χαΐ 

iO ποιότητος μέγε&ος και κρίσιν προσώπου ^ άλL•ς δί εν 
τψ δεσμωτηριψ έξ ίλέον ^ Ttjfn σωτηριαν &ηρώμΛνοςρ 

δ Ald• ΰρ. 4 Ald. δέ om. δ Ald. am τίστω. 6 Ald. ί ar. o&rt•^ 
•cripsi ουδί Infra 1. 39« ηύ ex Par. recepi• 7 Ald• Halov. 



dnf 0αφΰ^ 9Μηρ!»ομ9» * /χ Si της δ$4Μρίνί^ς rip^ στάτ 
aw* οία^ μ^Α^ύν liy^^Q, ί^φι,νόμηιρς φονσν^ Όυχ ίψότί 
Vivaa' χαΐ γνωρίζας οη, στοχζίσμός iamif ' ΐ| nahv Ifj . 

9Λΐξμα τψ^ατάοιν* ΚάΙ οιί«^ς,$ί Stuiffifad<etk 
tiiVdTtti^ li γαρ χ^μΜμ^Φω^ ηρα^μα η, ηρόοίοή^ 
ίχμ ΨΙ ίξέψοσα^* τίφνάμΒΡΟίΡ Si liym^ τα ίχον ^^ rni/ii^ 
fsotinfta ^ χρίνβτα^^ dl των '• ηραγμάτωρ , τα μη \<ώμο)ΐότ 
γτΐμένα χαί.ίχφηα αντίρ^ηφ»^ τά Si ύμάλογημένα wA 

ifoveuM^ THfa^ το ηραγμα ουκ ig[H ίίώ4('Ψ^^9 oura ^^^ 
0M9un^f ίμολ(ψΗτα^ γαρ i φόνοςτ χαι mm Sxu χρί04»,^§^ 



\ • «ι Ί ■ , > ' i 1 



νΰνς ηοίάτης Ινίο$ό^ i^^tft ά^ς ύ ίγωτη&9ΐη^ ntdug ΒΪη atoL 
σεως το ζήτημα χΐβΐ rh loiovroy* olor ^a ψέονζ κωμάζρηας 4 
JBton^afijg ϋ^ιυ/μα ηοιήαας iittSiictTo , xce^' x^iVrra» φ^ον , ' tVno^ 
μι ttp αιηκγηΙημ^Μΰί^^ φ^σω fag a^iLO» ηΟαρ tol• ηά&ονς* tl di' 
ηοφηβοαη^ν \η^ο&ύμ^φ» 1(pt^ {ηή&έ^&μίΡΌν ^U οφγμα, Α ουρ^ 

Χ$ξ i7(^ iS^ π^αχμάτφρ j^ iir al^oi ^ Ugua μνονον^ tvgajvitP ayui,^ 
»1^ xglptrff* {foypv^ μη(ίΙηψΙς i^^P η στάσις' ikp^ Αβ η^οβμΐφτ 
fftu^ Ugua fivov0a xiguiwjo»; αν^ίκτΗνέ %αί T^gtifnm iasfidag, ogo^t 
ti tiui^ua, ί6ψ TVQ€trfop oh^uup, i^oy χιύ η του πράγματος ι\α^ 
φορά yr&abf μ!θΐ> itty στάσιωρ δ^ωκβτ^ naUn ib» ^ηό&ωμαι τ6ν 
&νύ6βηα\ τ^τ ϊτΡί<ρ! τοτ itupigqyia. ανστξρ^^τηίΡ Μ τονς 9^οΙ$μί^. 
ρν^, δημοϋίωρ χριψομιρον, έ» της ^^aφogiς xqv ηράγ^ματος ^ 
%iy^ adkfiu^ τί fth 9ψό<^Μ»» tk Μ Uiitnmor^ ^X^» ^^^ α^στοτ 
Toy». μ4 έπί ffir $ϋφρ <^%φ£• 9 M^t δμχφοράρ^ ΧΟ Λ|4• 



'άίϋοχχίίίφί^^χ&τίί" τον ηαρά ^ημΌσ&έη^ xiQuevov ^όμον 

TOi^ ηρόσώ9$Φ)ύ'':06ϊν«ντίον ίξέτασαι^ ίχη^ χαΙΙσχί/^ταΛ 
ί χρ^σί.Ί^^'4)&ά^^ύίμ9λό^ηΤΜ* *Λ ta γάρ μη ύμύλογημίιη^ 
W m^wta^iHumQ 9ΐ τις* 

- : ^ Λά» ^St ζηνημα, ύ μοΧογίίμίΡΟΡ ^σ¥ »τΑ^ ηραγμ($ 
^6ΒΛ^ψη ζ^^ το nfQ0tinOV ^ώμ^λο^ί/ί^ίνο^ ^ 'wvatnf/nitf 

Η ο roi^rSif ηραγμάτωτ ^ά^λνίΐύτέρων αι^α^•• ' χαί^^λίχομ^ψ^ 
ϋη ύυ6ί[4β6ίΑη&ί!^τύ rfQwim roS^ τίΟίΒνμέιηίί dnfv^faif 
^ύΐηϋΜ'\}πςίίτος^ yi^i ίράσ^ς νψ€στηχ9Ρ* dra ms9fju^ 
'j(&iil• 0€^γμα^^ψ Su nQO(mm$ ψύ^αχομίρ 4t¥iv η^ά^ 
ypaxu^ <;νΡ9(τνψύβζ notoiifta-m ζήτημα' ^Μ^ν\ύς\Μ 

15 τοντσν x^ ηη^ϋ^/μίκτος^ ίτίίΒΧζτησί τκ Vnl• σημίίοίς 
ψάρμάίων^* ^Ι. άντ9γχα^Ό0ΐν^^ΆληΚ$ίς αιχμάλωτος xak 
μητρνιά^ iSoif γάρ ίνταν&α ονδίν ίχομ^^πεπραγμέ" 
νρν ηαρ^ αντψν^, ifi^a ja, nQ9^¥fna Jqn τα η^ιονντα 

το ζιμημα, , , 

* < 

- Συριανού. Ka&^olov ηροσωηα xaXii ίξηαζό* 
μΒνά^ τα ΙχΟντά ηνα ποιότητα^ Ιξης η ^Ι τό '^ρ6ς^ 
'ώπον ϋλη γνωρίζεται οΐον Περικλής^ ^Αλχιβιάδης^ ^i- 
25 νης^ ' πλονσύ)ς^ ρητωρ ^' στρατηγόζ\ t« δί ανεξέταστα 
ποιότητα μίν , ovoi (χιαν έχει ^^ οι ης αν τις ευπο^ιαν 
τινά iv τι^ νπο^έαείι σ/οιη,^ ^ωσπερ τα αόριστα^ εικόνα 

^ « •■ 

1 Ven, ' ^iSyaa^ott, %' Ven, Ίξηαζόμ^να 9ΐαλΒΐ τα ιχοντα 
ηοιότητά τίνα. 5 Ven, ηλοναιο^ϊ ηέ^ης^ ότρξίτή^ος^ ζητωρ^ ' 4 



Ν ΕΙ2 ΣΊΜΣΣΙΣ V 

&-^ς^μ»' ώς-χφι ,τ^ mv ηράτματος mialait&tiif ηοιό~ 
τη», x4xe^<y fitpm&amt xw ηροσιίίτω τον χαρβρηϊΊρίΤ 
osfoiov γαρ m ρ το ιιραγμα, χρηανό» ή' ψανίαν', τβ»ν> ' 
χον χα* XQ 3τροα»Μί9¥, wff χβιΐ ^««ράηκ ^ββ^-' οΙ(>? • 
^Κος, TQfOvroc xai ό λόγος, καί-οίος ό Ι^/ος•, τοΜτίπΜ 
«Of αί η^Ε'^^ 

^αηάτρον^ JTlfOTif διαίρατις (mrtj ^Ur ηρο(τά- 
fun' ele ίξΐταζ^μενα χαΐ ayE^freffra* ίξετ^ζΛ/σ&αι ονχ IV 
f«S ό'Μ» τ(^ άμγίβάΧΛχαάαι^ A<V«* θύ '^e^ αμψφάλίΛτ 
^, ΰ ^Ισχάιης iv- τΰ ίίαροίΐρΐσβΐίίΚ ^ iorif -φ χρι^ 

ααρχο^ ty τΰ.χατμ Τιμάρχου^ άλλάτί^ ίξί;τάζ(β&αί, ^V 
^ai δια των ϊπομίνων γίνετμι φραιρόν-^ το ν l,riy, ΧίΑ ^^ 
^γοζμί^ν ηαρίχΐΐν τω λόγψ σημαίνα' τοντίατιν 0« 
ηρος an^tt^fu ttav χρινομίνον ?- amntitS' '^o ^i αίίως 
■fllTi ιοί» «Jf^. • '^ijnrmn' δί, ίιτί.τί τα μη ίξεταζ/ά^ 
μητ(χ τόποψ Si «ί^οχτά πραιτύχόν α^9 ^' tf}^f^T>• τάτ- ' 
Te^a»^ χαί ^MtyjiV,';.^»»^. >οϋχ. ^^οχ^Γν avro ninf ot- IV 
ji&a* μ4 ^oi roui MwwKtos τβπαιι^ΐνηι ,- twto di μ 
yal μ^ vXtjit αν^ίχα ήρο^ίτόν XayoV, βϋΧ' ύνν βχημα 

or, ζ,τ* ^a9^>l.-η, τύτ*^ ^βρίιΰαωσν t)f^^ .^^ ΰΐ jr^ UNolav&qv 

T^ Ι nt tDi^ αο(Ηθτσι; η^οσοιίπαι; jfapBxng^ai 

li μι itTZfay/ittrot', ίτζόίηΐύΐτ , ΰί TOIoVTOf Φ 

π^ά! ίίΐτιβτοί' π(οαιρ(0((ι);' ^(ιαι fifiuf, ti 

λ( Φ νοαίατ ιιναι χαΐ τοΰ itmpa^OTOC /^νμη• 

φΐίίοσβφΐα; κιφαΛαιον πρύ; Tovfo βΧέηκ» ιό το•ό>4ι ffivf/iui; /βοα' 
οΐβ; ό 'βίος,'ιοΐοΰτος 6' Χ6γος' οίας ο Χόγ^ς, τοιαΰιαι αΐ π^άΐιιΐ• 
7 Ald; πΟζά nftffl. ' 8 Ald. 1ό/νν. Par. χρινομ^ην. 



S4 fraii XofifimmM^ Tb γαρ mtfi0t€$Ti tig in^ . 1^μία$ 
f^ioaiipayii ^ματ^^ JmqiulS^P μίύ oif ^^ ^ywnm fy^ 
^ ?ov y$y9inia&m τον φφ^οΡ,^ &ση$ρ $i J1|μoσ&i>ης ηαρ^ 
iatmwo^ xcA γμρ inl ravtov fiwtctw ^y^iPf fag ilkd^ 
uiviv rojStto ηνιψμιχίναι^ &mfQoiPtm rfi ^ιρορ$ηξ xcA 
wpivPi^u.tqiiXiyti^f\ χαΧώς ΛΜίϋίημΦΡ MiluPta-nfo^ 
ηρορ, χάί «ας ^^ρίστα^ον ^unuxarct ^^ t£h ίμοίωΐ^ 

(Q ίπιϋνμητψβ YVfiod-m^ ^al naJuv gri αδύνατον τούτο ^^ 
'itan^a^aB-M άΐτιμοο&έντι τΐητ τοέ^ς αϊχμαΐ4&χού^ Xv^c^ 
^woVt ^ov τ^'ινόλβως χηδόμίνον, τον 9ήμαγ<ιύγί^^ 
ifihta, τύν 0ωφ^ονος ftiov ^' φ^()(ντίζοντα* httav&^ 
γαρ to ίξέταζομένον ^ψ παρέσχε mtAAtJy τοις β6υλομί• 

ikyoi^ χατηγορίίν χάΐ ουνηγορΒΐν^ το μέντο$ αόριστο» 
^Χην μίν ο& Τορηϊ^^> ^^ ^ί QV^F^m τ4 ηρδγμϋ^ 
Αφορμή aittl fiveai^ hrfP^ 

Μαρη^λΧίνον• ^Εξηαζομ^να Ai^a»> τά ίχοντα 
-ηοίάτητα χαΐ χορηγίαν νοημάτ^αν %α\ ίηιχ^ίρτ^μάτων 

10 τα! Χέγοντι^* το δέ τί^ άορίοτορ αν νοιΐματ(»ν 96πορίαν 
ανχ η(€ΐ* ονψΒ γαρ γένο^ wt% αγ»γ^(^ W9i ηαίδ9ν$Ης^ 
iUt τοϋτο ουδέ μία χορηγία an6 τοΰ ηροίτύπον ηρθ(^ 
γίνεται* Ιστίον δί ύςάηο νου ίηο^βψένοϋ πράγματος 
δννάμε&α ηοΧΧάχις ίηινοησαί τ^να τω ηροαώπω ^οη&Βΐ^ 

15 αν χαΐ άφορμι^ν* Ιχέις ηαρα τω Jήμoo&ivep rd πα^ 
ράδηγμα* rxovov δ* !γωγέ τι/νος oviafiSf οίον Τί ψά• 
σασ&αι, ως ουδί τονς Χιμένας χα\ τας αγοράς Jhi^ 
,δώϋοίξν avxif χαρηονσ&αι* ίη^ιδη γαρ αδηΧος ην η 
ηοιοτης του ειρηχότος, «Γτβ ψ€νδές^ βΐτ$ άΧη&ές, τρ 

80 γνωμ?! συνέστησα την του ηροσύηον μαρτνρίαν ^^ ai^ 

9 Ald. δθΜ9Ϊ γ9γ9:ρύα^Λΐ, 10 Ald, oC 9%wa. 11 Ald» 
vunomwta. 13 Ald« τουτο/ρ. IS jUd» ούψρΟΡΟ pkof^ 14 
Ald• f^ τον nq* μα^τν^^ 



ψ f 

ηύν• f4 γάζ χόηΛ θηταΧί^ Sfti τούτων 9ioi δωίψ 
xtfyj^ ev ΦάλΛ^ον Χαμ^άνξίψ^ Τόηαν S^ αΧ^ω^ 
i^iXi^ nggaiinqv^ τ4 γά^ τις fto^tmo/if t^u fonqy 
ηξοσύηον^ ifiirqt μίγ γί^ρ διά rqv χ^ίίαν* ineiSfi ημν^ 
τως 8^ τ& π^όβλημΰ^ ηζόσωπρν Sxuv, aqybv δξ ί<ΐτι^. 
προζ ϊξίτασι^^ ίη€ίδη γάζ ix χων ^γχωμ^στιχόίν ίχπ 
fififi ηοίάτητα τα πρόσωΐξία,, qlop γένους ^, αγωγής^ ί^ι^ 
ττΐδίνμάτ^^ (^ <2τ γΐ'νωσ,χομίν, onoiojs ϊχςζστδς (στιν^ 
ίφ* ftfy yiyqpsy § ϊτράψτι, ^. ίπ$τηδΒρσΒγ ^ irrpa|ev, 
ri 9i τις napxfov ςζη€στί()ηταί τονταν, δια τοΰτό ψα^ ^• 
fUi^f ίξίτασιν ον^ Ιχξΐν το τQJ^oΰτov^ ού μην ovr^ μσ^ 
VW ΙξίηεοΒ της ίξετάσ^ωα, αλ^α χμΐ ja (ξισάζοντς» δ^6^ 
λον τύμ ηροβλημότων ^ οίογ δύο viojL ήλονσιον iStoP 
ρΛί^ηΙονς inh τΰγ ίΧΚηΧξβν oixuSv Ιξιόνταξ χαϊ '^fiivov^ 
αψ αλλήλους αον^ιίας* δι* Μρυ $* dnqVf ίτιαδη μιχρά Μ 
τις U γένοιτο διάφορα ^ σνστάσιν λαμβάνει^ πάντων δί 
ίνχων Τοφν η έξέτμαις Ι^ιλέλριπίν^ ο γαρ μν 4 f^^" 
ρος Ιηκνεγ^^ι τ^ προσώπων^ TQUr^ ^αϊ αίσιος ίαλωχΒ^ 
ftai λαν^ί'άνει μαλΙ(η^ Ιαντου χατ,ηγορων^ οίς α^ιδίν εχιρ 
}4γ9ΐν Kftra τφ/ ^τίροψ , ο μη^ :κα) ^τντός (paivntxi πράξμς. 24 

Τ&ρ δ^ ϋΐυ έίίταζομίγ»ρ Ισ^υφίτάτητ (ih ϊχει δύναμη τ^ <^f<^ 

^uf^idvoik ^Εήτά ^ μ^ τάς ολας vw ηροαώη 
fwv διαφοράς ηαραδιδωοι^ rifv δέ πρωτιστην τοις ώρ^τ 
σμένοίς ^^οδίδωσι^ χαΐ χνρίύΐς τάξιν, διά δύο αιτίας* t^ 
$τι δί nSaa ιη m^ (κύτύν ittij π^όδί^ο^ * ix fij^ Unon 

% ι ι -■ ■'■■Ι' 

1 Ven^ όΤοτ'( 17(^ι»Μ{ς i Λ* η, τ. τοιόΛτα non habet• % 
Vea. bnk μίρ τ&ς ilag διαφοράς Ί^μίρ ηαραδίΰωσ^ τ&¥ ηροσω^ 
fcw, tV δί m^tattjp άποδ. t(ft*y τ. &ρ. «αΐ τοίς ηυφίς δώ 
δνο jaha9 9ΐ1τ1άς. Ι Υρη^ πρόδηλος Απ»ι» Λι ιζς Ιατορίας, 
γίρος, Αγωγ^^ 4>ητηδίύματ§ι^ ngaittg. ΚαΙ BtSn τά «ί^ια, ωςηαί 
«νια; ίή$99^ίΛΦ ίΗκτψοΛηιαιί ηοΙΧους έηιδέχϋηαι fdi^ -ίρδηφβ^ 



λον^ imSi^fBTai. τζοπονς* 6 γάζ ^εριχλης d^ ^jgo^ ^q- 
ραλι^φ^εΐ^ , :^ ωρισαένον τέ iau πρόσωπον , xal προς %C 
πατήρ ^γαρ xal δεσπότης ^^αΐ rj&ixbv, (pιλ6^oλL•ς ^- γαρ 
Β χαΐ ρητωρ^ α yovv Θουκυδίδης παρμλαβώγ (χυτον ευ•- 
•βνς ^ ix τϊίς του προσώπου, ποιότητος ^, το, άξώπ^στον 




χ^αΐ ιρμψενσαι 
ΙΟχρείσσίον. tt μίν ουν Άδοξα εΐη τα xy^ia τ^ρόσωπα, 
αυστατιχως. χρησομε&α tj[ περί αυτών yXri*• εΐ δέ ador 
ξα -f ^ οίον ΦιΧοχράτης i} Φρννων η *4ρ^τογειτΰη^ ^ i^ 
των ιναντίων ^^ δ^βα^υ^ν είχΐ)^ει^η(ΐάτων^ 



Σωπάτρου^, Καλως^ τω ω/ρ^σμενα πρί^χειταν το 
15 χί)ρια, • τοντο γάο φησιν , ort τοϊ^ χυ^ίοί^ δεζ πρ^σχ^'^ 



χ. τ. λ• 4 Ald• παραφ&6ΐ^, 5 Ven• Kud φιΐόπολις γ*^^ 

^ ένάνς Ven,. wn^ 7 VSb». il^^fatoY ofojUttt Λα»^ '^ ^Atd^ i^- 
μψευσβ.^ 9 Ven^ «io^>t. 10 Ven. ^ilor i.H d^^fiaX» Par. 
^d marj,Vi^i<y/i^a χαλίΤια»,. ων ή wwipjfj; Α' w^; ίστο^ίβις^. w^i-. 
crrcet, χα* δηλά ianv αντοΊς τα πίπραχμένα, χ«2 παρο^ ταύτα ουχ 

τάχχ^*ι χα* TTf^f /7f^iM>lfebt^ oi>^ii9 S^ ιΓΐ!^^*»^^00 1p^ Tcnretni^y visS; 
φ^οιη^ματος ^vrou 5«ixrr/MVov 6e loif l(npρ^aς^*' ^k.i^MV^miio 
ίφορμας c/e^ λό/ων, μίαν. μίν τί^ψ- αηο τορ. ηρύ^φίβίος ,. έφ\4^ 
ΜρΙρεται μοίχξία, τνχο^ν ^ ηροίοοία ^..liigqu^. ^ ,fW-a^«^ W fcno^ 
^I5^ iU^pi^e^ j^a^ tVi^^»' *«»« ^drffju)ad:m^vg , φς ^ροδ^τν^η ομφ^τ^. 
^&ev έη^χ^ρψο^ιερ , του τη αηο του ηαρί^,ηρς ττρύγματος , οτ» 
Ηκόνα <KVT(m cOTJjae Φ^ί^πιρί ζ η τοι^υ^ον , τον,.τ^ άιιό.τ^^ ίαιο- 
f^$» οτί xfmP^^'^ ^fya,.j|ay ?|ομϊ,• ase^OTt ΜπδΙ^ ,τον ά/Αρμ 
f^MUona f<y«ir« ό ΜμδΙας αρα$ -^ ΓθΠφΐ^^.^^βααΚ ^ , .... 



a&t»'^^ Tua iψf αηΛτης' faro^jfl^ Sucyvm&afi ti γαρ 35 
μη τσ9ν& ^&vSi' tofa^ vlfit^mtfd^u\TQ χνρίορ άγνωστα 
8y, mI fi^nw wxti tiif ηαζενθνς χαίρ^ ο fUfl^.cnH 
τον γιγ¥θ9το λόχος ip ^9ό<η^ ηΧη» ταύ wtmq Ιστορίας ν 
χρπΜ τώρ ί^9η ^^ η$ηραγμένΛ» αντφ* α καΐ άμεταχίιηιτα S 
Μ φυΧάτη^ν^ ϊηζ ^τ%η^^^ μ^^Σωηράτηρ ^τορα βισ- 
αγά/αμΒ»^ η ^ιιμοσβ'ένηνφίΧοσοφον η φΛόηολίν Φρύ^ 
fwifam ΙΪ€($9ύίψ Si xof Jifpoa&dmjp iig ψ$όδ8ΐγμα ηαρ^ 
£Ur/9ar, ώς ίπαμψο^ιρίζοί^τα' ηρος τ^ iftcunm ^ud ψό^ 
γορ^ ΧίΛ nifl ^i^ /ίημοο&ξ^ορς μικρόν ψπροσ&€Ρ «Γ- ^θ 
ρψαι* ΙίΒραΛην d^ ivvaxom ψζ\^ inaivui^ άηό rt τ^ 
^tyctloqfvikicg itaiion φιλότκΛις^ iml ^hv ψίξαι ώς ta 
ϋπίρματί}^ τον JIU^mvinffiumA^ ηαρϋχόμεΐΗηβ ηοΧέμον* 
τα ιάρία ϋ^ροέταξ/^ *^ τφΡ' aijia^ ώς ηΛννΙοηρα' *^ 
χαΐ oTi το f ^ αη* oOtou ηολλάχις^ τον ηράγμαχος tiAi/y ϋ 
χορηγιί^ ώς^ in\ *4ΐ8ξάνίρο^ χα\ ' ' ^ημοσύ'ένονς^ oUnf 
ίγραψί» IdXi^ap^q μ^Τ€ίΤ$ρ^ί^ρησ^ ^ίμι^ν^ ύς.άροιβ^^ 
h τοίς Χογ^σμοίς ^αριίάν Tuj^rrptwta rcAarra eihjtjpora 
Αημοα^ένψ , 9ΜιΪ χρίν€€αι^ ηαρ* \4άη»αίοίς ηρο^οσίας 
^ημοσΛέίβης* tovtq γάρ ΧίΛ -α^'Τ^ς laT^igcq χόΛ αη'Ρ^ 
carrov ηράγματος vAjyi* χορι^γη^ .ίχ^ος γαρ *AίJξaVSρo9, 
ύΐα ηρότ^ράν χάΐ ΦίΙ^τίηοξ' *Μϋ^ν^οίς^ χαΐ Sw τάννα 
^ημοσ&ένης ^"^ '--^ '•^ "^ 

ΜάρχεΙί,ίνοΊΐ* • Ai ανφτατΜ τωρπροαίίπιαν Sia^ 
JφQρal.δυo\ ων η μίν ίχΗ ;rof (ji;a!^ra , ij δέ ορκ ίχει,* χα\ 35 
ή μέν..ουχ έχουσα χεχώρισται^ 1ίψ&\ίαντην, η $i έχουσα 
Ιίιαιρείται^ εΐζ Ιδίαγ xai JfOf^^y*- wi ij lUp-l^ia nput τά 

II AU, nooKHa&M» i2 Ald, ΒΪβη^ .13 ϊνα iv/py -^ 
-^ φιΧαόοφον Αία, om, recppi ex Par. 14 Ald• προ^ήα^β• 
15 Ald. Λολ>/5δί«ρα/ • 16 Ald, τβ/ JPar, χα/. IT Ald. δη^ 
v^o^' sequente lacuna • qnae est etiam in Far. , cui debeo 
leetioiiemy ^ημοσ^έτ^ς• 8Upple:'ii(^&na« πρόδοαίάς. 



Μ ^ξΧΌΛΓΛ 



. 1 



i βίος^ εηρος γαρ IliQinkkvq βίος ψ άλλος θψίίηϋχΧέτ 
QtVf ίλΧσς ΜιλτΜδρυ^ q Η χο$νη τί ήΐώά^^ α 3ui 
ψχλ^Λσι, προσηγορίχά* κοαιη Si ηολλύρ άϋρι^Τία^ inui^ 
• tccOta άρμόζπ ίν&υμηματα' Ιη\ ηάττών τώ^ ομοίωρ 
ηροσώηωγ' ά. η$ρϊ πατρός Χόγός η^ρΐ nayttn^t ό ^fea^ 
^ηοτου ομοίως χαΐ δούλον* αν γαρ ^oyQi^ eV ηράσιοτ 
ηον ixu χα&άπερ if iSia πο^άτή^ ri χύρίορ] ηοηί γαρ 
χα τ^ρος τ$, τα διαβιβλ^^ψ^ία^ τα ^&ιηα^ 'rc^ xctfa ονμτ 

V^ ηλσχψ ηροσωηξχα χαϊ ^^γμαΨοςΐ9 τα ίήλα ηροσηγορ^^ 
χά* ταντα πάντα, ίίσα ^ χο^η ποΛύχνις αοιύ προοωπ€ί, 
τδ$αφ$ρ9ί άλλ^|λωyi* τα πράς τι των δύφιβλημέν^ν* τα 
ίίαβίβλημένα των n&umv χζΛ ίξης^ Swiati ii τάξβ^ 
Προήγαγα τα, πρόσωπα ^άρξβίμϋνος γαρ απα των ικΛβί- 

Ο ατψιν χορηγίαιν τφ λέγοντα παρίχηνί δυναμένωΐν, Su^$4H^ 
μέχρι tfiv uXm^amv. 'Ισχυρότατης μίν 9χέι, ^ . fija^ 
tivafuVi τα ώρ$σμίνα xm χνρια' Ισ^ρ^ρά Si χαλύ ονχ 
άπλως, άλλα τα πλ^ίοίνα τψ^ ώπορίαν πίχρ^χίψΜνα ' δ^τ 
λοκ Siy ώς τα χνρια βασιλ^υ^ των πάντων iv άπορΙ^* 

9^ πασοψ γαρ αχιδον iv ΰΛταΐς ποιφτητα π^ρ^ύΧτιφο^ χαί 
νλψ^ λέγω δέ νλιχν ftjv π€ρ!ί fa γένη χαΐ πράξης χαί 
πΒρΙ τά επιτηδεύματα ίξίτασιν• ώρΑΟμέινα δέ ί&ξηΐ, ων 
η ποώτης iv ταίς Ιστορίαις xcti iv τοίςποιημασ^ $ir 
ρίσχεται^ Καϊ παρηλήφαμε^ αντων γένος, άγωγην, πα-? 

^Βτριδα, επιτηδεύματα, πράξει f xql πλει<ίτην ενπορίαν ^ν- 

' ϋνμημάτωγ Ιν ταί^ Ιστοριαις έχέΐ&εν λαμβάνημεν^ €Ϊί- 

^ότως ουν προτάχτοιτο *^ τΰν ίλων, ϋτι τε πλτ}&ος iv^ 

' &νμημάτων δίδωσιν άπο τΟν ειρημένων τοΐ^ ποιημασϊ^ 

^ Ισ,τορίαις, ίξ ων τοί} λόγφυ τα ςτηέρματοζ, χςΛ οτι 

|0 πολλών προσωτ^ων επέχει τάξιν το χύριον • ε* γαρ λά- 
βωμεν Λιψοσ&ένψ ίν προβλημ^γι^ ϊσ^εν ^\ ^ο^ι^ευ^ 



EIS STJSEIS 

ta h xoif ζηι^ήμασ^ ml Tfu^* %¥ Ιμηίητσιηα χρίφ^Κ 

Ιβύοντα H^MtchnniaUHQ in^ivai, η γραφόμβρύν riafaigt 
ίποΙ&^&ύμ^ΡΦίβ, ψΛΜίατψβ ifyaaiccp ao^ nia-^iop ^ noto^ 
η^ς τσν ηροσύίΐ^ν §ξίΛΐ^ίχ$τΛ$^ αφ* ω¥ ύρητα^ γάρ τ^ 
θσνχΌδίίρ fUQl αντον^ ωση^ρ ^γαρ απ& ϋ^ισανρον Jiifu^ 
^ρμνβ mctpaf ηθΐίης ^0ης nf^ μείρτνρίικς• καΐ nalmi 
U %€¥ θ€μί0τωΛία νηο&Φίμ9&α , χάνταΰδ'α ηολνς ijuiv 10 
• θορχυδίΰψίς μαρτυρΛ^, βς ηερί fXiivBv φησίρ* ην γαρ 3$ 
^ ό θΒμΛΟτοχΙης JkficuOTara, ίη -φύσεως ίσχύν δηλω^ 
ϋας• ^ΙστίσΡ Si ώς ον μΐϊνον ini t£v hSo^/mf χα\ aya^ 
9w ανδρωΡ τα ωρισμένα nXsioi^a την ιύχύν Ιίχζν kal 
^Ύξν άηορίάνψ uiXit χαϊ ifA των άδόξβον xcA την ivav^ 15 
τιαν ΙχσρτωΡ ηρ^αίρ^ύιν* u γοΰν χατι^γοροίης Φιλα^ 
χράτσνς η Φρη^Λ^ος η τίνος aλL•v των iv ταΐς Urto^ 
ρίαις,χ€χωμψδημίνω¥, ηολΚων αφορμών ug χατηγορίαν 
ύηορίαν άρησϋς• 

'Swtt^atw ti tu προς t$* Λο¥ ^ ϊΤΐΗη^, ^ς> Μίος^ dmmfit^i. 20 

ι 

Συριανού• Ταντα $ι xcu ηροσηγοριχα ίστι χαϊ 
Tttvtj}. '' την των χνρίων νηοβίβηΧΒ Svvc^iy, άΧλ* ουν 
iub Tt^q ηρος ζλλο σχέσιως^ διηΐην ηοωτ^των ,χορη-^ 
yiw * ηαρέχΒΐ τφ λότ^^' ο γαρ ήατηρ h Ρΐροβληματί 
9ίαραΧηφ&^ίς ^ ^ η φίΙότ$Χί^6ς iari > χαϊ σνσταόιν ^ but^ )5 

1 Λθ¥ Ttbeui^p i. Β. Β^αηίν^ς^ Ven* onU S Mx^ tavf]| 

^οβ4βηΗα τη^ τ. Jt. δ6γ• Veik» S Veni δϋϊΐηρ twa no^otitM 

ΛηόρΙορ χύρη^ί. 4 Ald. 1ίοίραφ&9ΐς% fe Vea. ovotaaw 

^^Ας iqi^htP νοίς ΛΪτιαα&Μ βονλομίρο^ , oirt^ χοΛ ^ΰσχίρης , 
«βία d^ooOi^Vi ϊφη, Hicilif^OTftei Μοτηγορύν η&ονς iif %ΙΛ§ mftf^ 



90 SXOAIA 

IfOD^ u γαρ Ηάτίρά ϋις ξ^ποί^ t;ioif ίίη^οησομ€ν* xa\ ο 
δονΧος τίνος ίστί δουΧος* όχίσιρ γάρ ϊχπ nqma ηρος 
ϊτερον^ Uai leL•t6taL• μίν των ώρισμ€νων, ot$ τα μίν ώρ^- 
duivu nifi^yvictP ίχΒΐ χαΐ fiiflatov tifv ηοώτητα^ τα Sh 
( ηρος ri ου πάντως, ti γαρ χαΐ χρηστών των 9ΐατ£ρων 
fo πρόσρημα, άΧΧ* ^υρίσχομίν^Χίνας ^α\ ηονηρονς Χαϊ 
φροντίσέενταί ίΧαττον της ψνσ^ως* ως ίη\ Φρυνωνος^ 
ος xatsXtJU τον vihv iit αισχροτητι Φι)ίίηηφ, όμως Si 
μετά τα ωριάμένά tHv αΧΚών ίστιν ένηορώτ^ρα ηρος 

^(^έ^έταόιν* η γαρ kai μί] ίχομ^ν iv ταίς ίστορίαις αν- 
των τήν ηοίοτητά, 9ΐαντ^ς γαρ Ηερ\ αυτών το^υτ^ην 

ΖΐΒχομ^Ρ νποληψι^Ρ Ttul ^οξάν^ ΜρΙ τω^ ηατίρων, ot$ 
χρηστοί, φιΧότ€χνοί, φιλόστοργοι, όωψρονέστεροι ταίς 
ηΧιχιαις χαδ-^στώτές* ωύαυτώς Si καϊ ^ερϊ των υπολοί^ 

ΙΒηων, vUSif φηύι χάΐ φίλων icttl των ομοίων ^ κοινήν 
vnovoutP ^ίΧτφϋμεΡ ^ Si tjV oit άίϊορηύομ^ Χόγων• 
ωση€ρ οτ* αν ορίσω* ηατίιρ ηορνέύοντα ^ τον νιον atto^ 
κηρύττει• ένταν&α γαρ καΐ άηο της ποιότητος κατά- 
φνσιν Λολλην εχομίν ίν&νοίηματων χορηγΐ€βΡ, οτι^ φι^ 

Ιΰλόστοργος 6 πατήρ, xca ου μάτην εις τον- ηαΧδα Λυ• 
mhcu* ποίος γαρ πατήρ ον htxtv, ον ίΟ-ρεψί, uuju^ 
φιλεΐν αναγκαζουσης της φύσεως ^ ει μη τι προσγίγονέ 
πάρα τον παιδος αμάρτημα, δώ πάλιν άνοιας τεκμηι^ 
ριον ίκφέρεται μισών* καϊ γαρ το μίσος των πάτερων 

ts πο&ου πάλιν συμβολον* μισεί γαρ οτι μη καλώς πράτ-* 
τοντα ΰ'εωρεϊ• καϊ το μίσος ivrav&a σνμβαινΗ δι ερω• 
τα• ^0 δέ λέγων υπίρ τον παιδος φ)ησΗ' οτι ουκ άπο^ 
κηρυττειν προσήκει* τούτο γαρ προφασίς ίστιν αδειαν 
αμαρτάνσυσι μείζονα δοΰνα^* καΐ την άσελγεκχν inav-' 

S0 ^σαι σπανίζίοντος των άναγκ€αων καί προτρεψαι μαλ» 

λον 



■«Μ 






2TJSEIS 97 

Xov αμαρχάνην* Su Si vov&erup, SiSaoTtuv^ παραψυ-' 
XarteiVf aTUtXuVf φνλαχάς xa&undcvai^, άσχολίαν αυτψ 
τίνα ini&iivai, ηρος ην βχων τον νονν ολ^γωροίη ^ των 
ηϋίρσντων* ϊχη δί χαΐ την άηο του πράγματος Ι^έτασιν 
6 ηατηρ το ηορνενοντα ίχβαλέίν* ωσχΒ ου της φν(ηως 5 
δοχίίν άΧλοτρΐ4ζ ηράττπν^ α^λα ανμφωνα χαΐ έη^τηδαα 
τω της άνοΐας ίτνοματ^. 

ι 

Τζ^τψ Η ^ ttt itafiifiXn(d¥a* oSop, &οωτό^, μοιχοί, ησΙοΜς. 

Συριανού. ^Αα&Βνέατ^ρα ^ ταύτα των ηρος τα,. 
ίς μίαν μόνην ποιότητα παρέχοντα * προτερενα^ δί των 10 
η&ίχων* ώς τούτων μίν εναγώνιων όντων ^ των δί gi9t- 
χων ουδέποτε τοιούτων ενρισχομένων* ει μη τι αρα νπο^ 
χρινομέροις ημίν χατα μίμησιν ων μετιμεν ^ προσώπων, 
δνσχόλϋτν φημι τραχύτητας χα\ χατηφων χαΐ το παν 
οτωυν μέμφεσϋ-βΐ των γιγνομένων είω&ότων, οΐς η χω^ 15 
μωδια τα πολΙα χαίρει» Αιαβεβλημενα δί χαλεΐ τα δια 
την φαυλότητα του τρόπου μισούμενα, ων αΐ πράξεις 
€/νταϊ χατηγορουοιν• ^Απορουσι ^ δε τίνες, πως χαϊ 
τονς μοιχούς f χα&* ων αΐ παρά των νόμων τιμο)ρίαι, 
τοίς χόλξχξι συνεταξ^χν, όυς λοιδορείσ&αι μίν είω&αμεν ^^ 
δια το των τρόπων άπατηλον, ου μέντοι χολάζουσιν , οΐ 
νόμοι* ^ evioi^ μίν ονν μοιχούς τους μοιχνχους τον τρο^ 



"■■ ; ' 



9.Ald» ϋίγοςο^ΐφ 

1 Η Υβη• om* 2 ^AaS-tHfni^f» ταυτ» '— -*^ χο^*ι Vem 
θΐη• ita incipiene: ΙίίΛβιβΧημίνα naliL 3 Ald• μημ^η/ ωρ μ9^ 
τ^οίμίρ πρ» 4 Ven. άπορησπΒ d- Sw τις, ηως χα* τονς ρυι*• 
Χ^νς^ χα&* ωρ αΙ τοσαντβί πάρα των νομΛϋΡ ζιμωρίαι, 'τόίς.%&^ 
ht^i σανίμιξί. 5 Ven. οΙ y^o/tio» om. 6 Yenv ^t^^oi μ$ρ olv 
μοιχονς φδίξΜτη τον; fioiziMoifg rifp tiip, oi ηρ6ς Μργκίχρ di 
f^ πά&ος HtiftyxJvtag* οί di αμείΡΟΨ έξήγονμίνοι λέγονσιν iltai, 
7ο της διαβολής όνομα oldtv ο τεχνοχράφος έπΙ τβ διαβολής κα} 
Hh§tor. IV. ^ 7 



, «8 ΣΧΟΛΙΑ 

ηοΜ ^ίί|ίτντο, ου προς ίνίργζιαν Si το ηά&ος χα« την 
ΐξ^ν i^evB/xovTccg' οΐ δέ αμεννον φασιν, ^ou διττάν το 
rrjg διαβρλης όνομα ^ ini τβ γαρ της διαβολής αυτής 
τόττεταί' ως πάρα Μ^νάνδρω* ουκ εστίν ovit διάβολος 
δ γρανς ένδον* καΐ Ιπϊ ^ης κατηγορίας, ως Jηfloσ&έvης Ιν 
τω περί του ατεφάνου φησίν* ^ορώ γαρ οτι τάς αίτιας 
χαϊ τάς διαβολάς j αϊς εκ του πρότερον λέγειν 6 διώκω^^ 
Ισχύει καϊ ί^ης^ οί μίν όυν μοιχοί υπο κατηγορίαν ώς 
παρανομούντες ανάγονται^ ^ ^ οΐ δί α&ωτοι καϊ κολο^εί 
10 υπο διαβολην Χαϊ 'ψόγον* 



^2ωπατρον* ΚαΧωί μέτα του προς rt τα διά•^ 
βεβλημένά, ού μόνον οτι υΛοβέβηκε ταύτα ^ καΌ-ο * ί*-* 
πλην έχει καϊ αυτά Μίότητα, αλλ* οτι και πρότερα τω^ 
τροπών ί} (pύtiις * δει δ^ τον "μεΧεΟίντα τά πρό$ τ* η 

15 δίαβεβλημένά χα&ολιχοίς κεχίρησβ'αι ίπίχέιρη^ασιν^ ώ$ 
και /ίημύσ&ίΐ^ης* Ηοί^ηρον, ω'Α&ίμ^αΐοι, πονηρον δ σύ^ 
κοφάντης καϊ i^ii• *1(ίτέοί^ δέ ως Ταΰτα ΰυ προ^ άπο^ 
δειξ,ιν συντελείς άΤΧά προς κάτάδρομην* και εστίν im^ 
λογικά* ό&εν ουδέ η καττήτορία τούτων λυτοί τόί/ ακρο^ 

20 ατην, προληψει γάρ fivi κάι υτίονοία ποί^ηρίάς εισάγε^ 
τα*, αλλά ηδεως προς τίρ προγίγ^νημ^^ην κατηγορία)^ 

Κίίριγύ^ς ταττομΜνο^^ inl ftip ίιμβοληζ, «ι; ήαρα Mivuvigt^* 
ουκ ε. 0« S. fk Β* έπΙ 9i χοιτηγο^Ιας^ ως πάρα /ΐημοοϋ^ένΗ 4ν 
τω ntgl του ατεφάνου iy προοιμίοις' ορω — — ^ — ^ ιτρότερο^ λ/-» 
/eiy ο δίύί^ων ΙσχνΒΐ^ otm m τφ ^tv/om nttqtX&ih ^ ά μη TOSy 
διχαζογτων ΐπαατος νμωψ τ^ψ προς τους d^kov^ άύέβπα^ έντοωγ τα 
τον λέγοντος υστέρου δίχάιά Βννοϊ*ως προςδέξηται * οΐ fiiy ουτ μοιχοί 
le. η. Α• 7 Ald4 et Par« άγονται* Ven* ανάγονται^ 8, Ald« 

et Par« oi ίιπλψ^ in exemplari Monacensi ex biblioUieca Jo• 
Alberti Widmietadii annotatur; ,,ineo judicio exptmgi debet 
negativa ista ου, ut patet legenti commentarium Sjriani ett^ 
perioru textus*^^ ^ 



ΕΙ 2 S^TASEIS 99 

Ihati&rflt^ της υποψίας ix της toii nquawtov ίιαβοΧης 
aftfOciiTtTOV γΒγενημένης, μετά τωΡ διμβηβΧημέναη^ δί 
lra|e τους μοιχούς^ χαΐτοι ini των τοιούτων άαυστά' 
των ^ έίω&ότων των ηρύβλήμάτων yivtd&ai* ίτίίδάς γαρ 38 
άμφ^βόλΧοι^ ίί μύίχσν Τίς mjgoi ίήΐ γϋνάνχϊ<, ΌυδΙ ^ι}- 5 
τημα ix Τοντόΐ) συαΤη^ΒΤαι^ δια ταύτα ivioi fliv τους 
μοιτ/ί^ονς kai tv viiovoUf τύ^χνττ^ ίξεδέξαϋ^ο^ μη μαηοί icai 
ύμολογημενονς* ηερί ων kal ζητησις ϊσται^^ κα\ αμ* 
ψισβητήσις* αΧλοί μοιχούς μίν τους ομοΧογόϋμίνους 
ίπέΧαβον i Iw μηΡ ml άξωΰ&ί ΛερΙ μοιχείας iioayt^&ai^ iO 
αλΙα ηερί ίτίροϋ, ώς inl τοντοϋ* 

ϊίοροζ τον ^ ίφί&ίΪΛ Α^ Uqa %ik οπϊά αΦάχ^Α^ΡΜ^ ϊμ& ψομρξ ύ^^ 

l»txiy άζ Ugov μη eioiipai* μο(χοζ αρκτΊΕυσας ανί&Ύ)μ% %αΙ n^hi- 

ttU αοίβεΐα^ ως tiotXutnf flg Uqop* 4ρτάΰ&α ytnq ύυχ η μόιχ^Ια, 

ulX* η ασέβεια κρίνεται* ^^ 

ΜαρίαΧΧΙΡόϋ* Τά ηρος τν ίτροΤετάχέ Των διοέ^ 
βιβΧημένων^ ως ΙγχΗρημαοι kXuoai Τίαϊ Χογοις ευπο^ 
ρονντα* η γαρ ψνόις τών προς Ά χορηγός Χόγων άφΟ-ό-» 
νων^ ώύ€ίνεΙ ^ ηηγη Τις νδωρ άνάβΧνζον&ά >cal Λλ^ρον* 
σα ηΦταμονς* ή ^ γαρ άπο της φύσεως χ^ίριώτίρα των ίΟ 
ίηο μιας τίνος ετέρας ΛροσηγόρΙας γνωριζόμενων* προα•^ 
ηγορια μίν γαρ kai 6 ηατηρ* προ&ηγόρία δί καϊ δ 
αύωτος^ ενπορώτερον δί δ ήατί^ρ προύώπον έχων ϊχ 
Της φύσεως χορηγού μ^ον* ΕΙ δι Τον μοιχον ίντςΛ&Λ 
ηροενεγχρ τις ηαίΡ ώς μέγιότον έις ίιατηγορύίν, Χεχτεον^ 24 
0U μοιχον ίνταν&α χαΧεί ον Τον φωρα&εντα, ΰυδί 6μο* 
Χογοίμενον^ η γαρ aV ουδί ζητησίς ην ουδέ Ικρισις^ 
αΧΧα τιμωρία χαΐ τόπος χόινος^ ου προβΧί]μά, φίΧΧιΙ^τ^ 
δοξαζόμενον χα\νπειΧημμένον τοιούτον , ώστε i^ υπόνοιας 
οΐ ♦ ΧόγοίΦ *ΆXL•l δί Χέγουύιν ομερ χαΐ βεΧτιον* οτΐ^^ 

^ -1 ■* 

9 Aid. αϋύστύηω^* 

ι ΑΙά. twt 2 Ald« ωσάν $1 δ Ald. $1 4 οί exf af ι ώβΰΐ^ή 



100 2X0 ΑΙΑ ^ 

ένϋχΒΠη χαΐ μοιχών 'χρΙρΒσβ-αι inl άλλotρίψ. πραγμΜ»^ 
Tt, iv ω ίνδίχΒται την ηοίΌτητα του μοιχού χρινΒσ&αι* 
τον μέν τοι ηατερα η υίον ix της ϊμφύτον ποιότητος 
γνωρίζομεν* χάί τον μέν ασωτον οΐίδέν χωλύπ χάί μβ- 
5 ταβάλλ^σ&αι^ τον ii πατέρα η νΐον μιας δια βίου 
ίχησΟ-αι ηροαιρέοΒως* ούτω yag αί ηροαηγορίαι λαμ-* 
βάνονται* τά δί ως ίτέρως παράδοξα' ohv u άρ^ 
&6ίη . πατήρ αστοργία η χακος προς νΐον η υΙος προς 
πατέρα' χαΐ οτι iv μέν τω προς τι δύο προσώπων πο/«- 

10 ότης έμπίπτΒΐ^ ένταν&α δί ενός* μοΦχον ουν χαλέί ου 
τον ομολογονμΒΡον f άλλα τον μοιχιχον την ϊζιν και πά* 
^ος ϊχοντα τοιούτον* ωσπερ χαϊ χολαξ πά&ος xS^* άδι- 
xijf• χαΐ άσωτος ix τίά&ονς' διο χα\ tέτaxτaι h τοί/« 
τοις ο μοιχός^ ως πά&ος ων χαϊ αυτός' ωσπερ γαρ 6 ασω^ 

15 τος μέτρον ούχ ίχει τρυφης, ουδέ ο μοιχός μέτρον ηδο^ 

* νης' χαί ο χόλαξ δι μοιχεύεται ωσπερ rr/v άληϋ•εΐ€ίν 

διατι δί ταΖτα έχάλεσε διαβεβλημέι^μ* τα γαρ η&ιχά 

μαλλόν έστρ τα διαβαλλόμενα μόνον», 6 δειλός, ό ψι^ 

λάργνρος, ό δύσκολος' άλλάλέγομεν, οτι διαβεβλημένα 

20 ίνταν&α λέγει τά μισούμενα ' ου γαρ h ψιλΐι μόνον 

, διαβολρ υπάρχει τά τοιαύτα, αλλά χαΐ μεμίσηταΐφ 

, Τηύ^τψ δΒ ' τα ηθ^ίκά* όΐορ γΜργοΙ, Ιίχνοι καΙ ti όμοια• ^ 

Συριανού. *Η&ικά ψησιν %σα ίχ μόνου του 
ij&ovg την εχΐηορίαν της συστάσεως η διαβολής παρέχει 
is τω λέγοντι' - οϊ τε γάρ γεωργοΧ ως επίπαν αυτουργοί 
χαϊ έηίηόνοί εισι και τω αμίκτω ^ χαίρουύι βίω' οϊ τβ 
φιλάργυροι ως μιχρολόγοι * τινίς και προς μόνον άεΐ 
τ6*χερδάινειν όρΰνΤές' οι τε αυ λίχνοι του ηδέος ίνεχα 
παν ότιουν' έτοιμοι ποιεΐν* ο&εν καΐ Μενάν^ρω τφ 



-Ul 



1 di Veii. om• 3 Veit. addit: φιλάργυροι, dvoitoXoi» ' S 
Vciw ,^μΐίποτέρφ. 4 Ven• σμιχρσλογοι L. 28• Ald, tov ηϋΜί. 



χά^ίστ» rbvfHov μψησαμένω * «λΑ τωρ tOtuiTi»y txi 
νπο&€σείζ πασαι σνμηληροννταν* eig ov χάί ^/ίρίστοφά^ 
της 6 γρ9ίμματίχ6ς ίυατοχώτςηα urmf fHHVo^ ω Mivcev^ 
ίρ€ ΧΜ βίε, fiutepbg αρ^ υμών ηότ^ρον αή^μψησ^χτο* ^ 
νηο διαβολην μίν ovp x«i ταύτα ωστι^ρ χαΐ τα προ τού^ 5 
Twy• άλλα τα μίν μισού μένα δια τάς• ηράξ$ι^ χαΐ το 
ϊπιτηδενόμενον τοϋ τροηον • τα Sh r^&nea ix μόνον τοΰ 
ή&ονς^ χαν μηδϊν οΛτου ^ χατζιργασμένορ γνώρισμα ^ 
Χαϊ δια τ6 τον ηθΌνς άπαίδεντον μάλλον ελεείται^ 

^^ω^πατρον^ %ίπο των ευπορωτερων inl τά ^πο^ 10 
pcJrf^• χωρεί* ου γαρ αγωνιστικά τα ^txa, 4λλ' ίπο-, 
χρίσεως* διο χαΐ ηΆ^ιχά προσαγορενεται^^ ως ψ9βνς ς^ον-» 
τ^ μίμηαιν αλ^,* ον χατηγορίζζς ^f αποδείξεως ποιο*, 
τητα* iv&* ει ης τεχνιχώς τα πολλά '^ών η&ιχων μ^τ*^ 39 
ίλ&οι ηρος απφδξίξιν χατοζσχενάζων , άσνστατον ^ ποιη-" 15 
σει^ οίον ^ ει ίρουμεν,' οτι γεωργός' συνεπώς την γνναΐ^ 
χα εις αςίτν χατιόνσάν αποπέμπεται, άσύστατον εστα$; 
ει πειρώμε&α δεικννναι εγχλημα τό εις αύτν χατιενα&ί 
απερίστατον γαρ τοΰτο, ο πάντες οΐ άγρόν οιχοϋντες 
πράττονσιν' ομοίως χαΐ επι του γελάσαντός παιδος τώί JO 
του πατρός δλισ&τ^ματι^ χαϊ τον γείτονα έχοντος πλοι;- 
τησαντα* ουτΒ ^άρ το γελάν ^ οϋτ^το πλοντεΐν εγχλημα^ 
νποκρψνομενων Si ημών ^μ η&η t<Sv ίποχειμενων ov^fTn* 
σεται' τά δΐ εσχηματισμενα ζητήματα τοίς παρον^Μ^ 
φίδεσι των ξητη^ιατόψ οΰ <ρτνετάγι]* ον γαρ^ων προσ^ΐΒ 

5' Ven• έη/Αίμησαμέ^φ ^ τι&σαι ino&ioHg Ακ «ftr Tpi^tnpom ^^i^ 
ιτών ουμπΧίΐζο^ύνχαι y δι6π$ρ χαΐ *Αρ. 6 γρ» ηΗη• nmoitiMsr εις -ρηπ 
"Ay ΙχΛνο. 6 πι Ven, sequitur: αηίως τ• WMV τα διαβ^βλη^ 

μέν» τίίς itga^Btg ϊχπ ίμχνηγο^αας^ o&Bft xttl μίσ§ί.%αι* τά δΐ ηβ'ΐ' 
•ά 4χ μόβου τ<Α ^&ονς, ψ^ μι^Βν, avfqis ματ^ιργααρέΐ'ορ γνώρι^/Λοι 
γίγνηάι, %αί δια το άπαίδεντον τον ι^^ονς έΙ^Ιται^ 7 Ald• 

ησνρίατατον» 



102 . SXOAJA^ 

ύηωρ JSatm η ίίαψορ& τοϋτο^ άλλα τω¥ Λραγματα^μ• 
τα γαρ ηρούωπα η χυρια^ ως ^ /ίημοσ&ένης άξιων ix^ 
ίο&ηναι ΦΜτιπί^ χατά τήν αΐτησιν αυτοΰ^ 7ta\ ^dya^ 
μέμνωρ €ίς^Αρχος inavaY^a&ai^ η τιρο^ τι, ως οΐ θε-^ 
Β ματτοχλέους παίδες άξισρνης τα τείχη χα&αιρε&ηναι^ 
α ο τιατηρ εχτμτε^, ώς αν μηδί μν^μεΐόν τον προδό^ 
τον vnQλiπQ^τQ^ προδότης γαρ δ^βλή&η* ϊσχηματισμέ'• 
γα ^k λέγεται^ ίηε\ μη χς^ενΟν ίχφερεται^ ον γαρ ο 
βονλονται τορτο ά^ν(ΐ^ν$ άλλί^ τα ivavrlov (ίίά τον 

iO Χίγειν Χατασχενάζουσι/ν^ /Ιημοαΰίνης μίν^ μεμφόμενος^ 
ώς Ηλως ^Α&ηνζύων τοιαύτας ηαρα Φι^^τ^ιοι/ αγγελίας 
χαταδεχομένων^ ^Αγαμέμνων ίί, ώς αίσχρον τους τόνου-* 
τον χρόνον χαρτερηοαντας άπελ&είν άηράχτονς^ οΐ δί 
θεμιατοχλεους παίδες^ ώς oy nρqδ6της q τείχεσ^ τψβ 

15 nόL•v ηεριβαλών% 

Μαρχελλίνου^ Ουχ ώς των ςίλλων ηροαώπων 
άμοιροίιντων ηθ-ους^ ταύτα μόνον προσηγόρευσεν η&ιχά^ 
χαι 6 πατήρ γάρ ηδ^ος εχει^ χαΐ τα χνριο^ χα\ ομοίως^ 
ωαπερ Q θονχνδίδης το ΙΙεριχλεονς πρόσωπον χαΐ η&ος 

30 Ιμφαίνε^ χα\ μεμίσηται " χαΐ ονδί εν πρόσφπον η&ονς 
άμοιρεΐ^ oy δονλος^ ον δεσπότης ^ qy πατήρ, ούχ υιός* 
χαΐ δει τόγ ρητοροζ χατί^ το νποχείμενον πρόσωπον το 
η&ος μιμεΐα&αΐτ^ λεγομεν ουν, οτι χατ^ ^ϊοχίϊ^ ταύτα 
μόν^ χξχλητα^ η&^χά^ αμΰξ γςίρ τω όίρομ^τι xa\ τόη&ο^ * 

%^ (ίννυτμχχονετα^ των ,τρόπων, ςίμο^ γάρ ry προσηγορία 
ίγνωσμενον χαΐ από η&ους έχον μόνον Ttpt μίμησιν, iv 
οϊς χαι Q Μένανδρος ερτ^ρεΐ^ δις^ της προ(^ηγορίας μό^ 
γης δεχόμενος ταΙν λόγων τα σπέρματα'^ ίσμεν ονν ci^ 
πάντες μιχρολόγους χαΐ επίπονους οντάς τους γεωργούς 

30 χαϊ μάλλον όμοίονς τω δρσχόλψ^ η γάρ^ γεωργία τοιοΪΗ 
τον απεργάζεται τρόπον ^ h Ιφίμί^ Τ^ν δίαιταν εχο^σ^ 



103 

xoi φευγουαα uuviSQia xcti ομι^ς χάί τάς αννδίΛτρι• 
βας των πλείόνξον, «| ων ανήμ^ον Ηχος γενέσϋ-αι τον 
τρόησρ^ ^ίίχνοί δ^ €«W ql φιλήδονοι, ΰσμερ χαΐ ηα- 
ράσιτοι^ Jia τι δξ μή χάί τ<χυτα h τοΐς διαβξβλημέ^ 
^Οίς^ίταξε, λέγω δη τονς λίχνονς χαΐ toiig παρασίτους; η 
οτι^ τά μίν δμχβ^β^ημίνα έστΙ τα μ^μισημένα* ταντα 
δέ iXuvnai μα)^ν διά το η&ος^ η μισείται' βΐχότως 
δί xcii τηάρτηιν ίλαβε τάξιν* τά μίν γαρ αγώνα /m- 
δίχεται, τά διαβξβλημένα ^ τα δέ η&ονς ίχη μόνον την 
μίμησιν χαΐ γίΧωτα χαΐ πλάσμζζσίν ίστιν ίπιτηδεια* 10 
δίον δι iv τοΐζ ηΟΊΧοϊς τάξαι ^ τά έσχηματισμ^να πάρε- 
Xuu* των γαρ ηθ-ιχών τά μίν ηΟ-ος μόνον ίχει χαΐ Λά 
ηΘ^ο^ ηλάττεται, τά di χαϊ η&ος χαΐ σχηματισμών* 
ςΤον γεωργός συνεχώς την γνναιχα pcvioioav εις αστν 
χρίνει πορνείας^ τούτο η&ιχόν^ χαΐ η&ους ΐνεχα ^τλάτ- 15 
%εται μόνου , *ίνα γεωργον δεί^ωμεγ ηΟ•ος• ^εχτξον δε 
τ^ μαΐ των Ι^χηματισμένωγ* φήμη ην τον ηατίρα συν-- 
είναι τξ γνναμμ jov ρΙοϋ, άηοπεμπεται ftpf γνναιχα ο 
νΐός^ ψοΰ πατρός απαιτούντος την αιτίαν% δι* ην ^$ω• 
&ησ(χτο την γνναιχα , Όυ }^εγει q ν^ός, χαϊ μποχηρνττει 30 
€wtqv Q ίΐατηρ^ ίνταν&α γάρ ;ίαϊ τό η&ος εμφαίνεται 
τον νΐον^ ρτ* ^εΚύπτμα^^ χαΐ σχηματισμός νπόχειται, 
δι ην αίτιον ονχ εϊίκν * αιν^ττετζίΐ γά^ χα&ατντόμενος 
την σννονσίαν τον πατρός προς τό γνναιον. Ιρεϊ γάρ* 
αίσχύνομαι τόν ηο^ερα^ χαΧ διμ τούτο Χεγπν όχνω* J5 
αποχΚεΙει μου τι}^ παρρησίορ q παττιρ^ ει&ε μχ>ι πρός4Λ 
αΙ?.ον ήσαν οΐ λόγοι, ον μηδίν εμελλ^ ίμο\, χαϊ οδν^ 
ρε^&αι ννν 'έτοιμοι τό πράγμα, χαϊ ανάγχη σιωπαν* 
ονδέ πάσχοντί μοι χαχως rijv αιτίαν ειπείν δννατόν, 
λυπήσω γάρ ονς ον δίχαιον* εα με αιγωντα σωφρόνως, 3 ο 
ω πάτερ, τωγ ιμάντων χαχων άνεχεσ&αι* μη βονλρ μα- 



9 Ald« τάί»ίς. 



■ν 



ϋ^έίν^ α χρντηζσ&Μ βέΐτίον, μη ζητΗ λόγους ^ ίξ ωρ 
έλγηΟΗς* λόγί4Ταί^^ την έμην αιωηψ* αηο9έχου σώφρο^ 
να λνπην ίγκαρτ€θουνη τψ ηαιδί &€ωρΰνφ 

' ΙΙψπτψ τα χατα σνμπΧοχην 9ύο προαη/ορι&τ' οίορ νέος πL•vaίotf 

5 τον%ρ»ψ ' γαρ ίηάηρον ΙδΙψ μίν μιχρον η oifdh Ισχνει' σνμπΧαηέί^ 

τα δέ Βίς fy &μφω δύναται, %ρΙοι>ν Αραδέξασ&αί» 

SSvQiavov, OlSsv ίχάτερον των προσηγοριών ά• 

ι ff&svig σφόδρα προς ενπορίςίν ^ υπάρχον ^ χαΐ δια τον^ 

το δυο προς ταύτο -συνηγαγεν , η τε γαρ νεότης ως ίπί* 

iOfiav άφρονέατατον χαΐ φίλσ.ρχον* * άεΐ γαρ οπλοτερων 

ανδρών φρένες ηερεϋΌνται^ σπανίως δί χαΐ^τω φρονεΐν 

άριστα διαφερουσιν* ίπ\ /' ονν του ^ιομηδονς 

ΚαΙ βον}.ιι μετά πάντας ομηλιχας ϊηλ^υ * άριστος* 

Ο τε πλούτος οτε μέν κακίας μαλίον η καΙοκάγα&Ιας 
15 ΙστΙν υπηρέτης καν Ίσοχράτην, οτε δέ κατά Πλάτωνα 
ου τυφλός f άλλ^ οζν βλέπων ^ αν περ άμ' επηται * φροτ 
,νησει* διεζενγμένα ονν άσ&ενξΐ προς τάς επιχειρήσεις^ 
συμπλαχέντα δέ μέγα τι καΐ σφόδρα '^ πολύ αυντελξΐ 
προς άρετην η κα^χίαν ρεψαντα* 



iO Μαρκελλινου• Ουκ* αδηλον τω προσεχοντι^ δια 
τι ταύτα μετά τά η&ικά τέτακται' αντίκα γαρ ix τον 

10 Ald. Xolaau 

1 τούτων γαρ ίκάτΒρον >— — avaSi^aadetti Yen• om• S ηρος 
ίυπορίαν συύτάοΒων Ven• 3 [ώ( inlnav άφρονεοτέρα nal^<pU 
λαρχος Ven. 4πΙ ηάν λΧά, Π. γ, 108, 4 Ven. καν τ^ φρονύν αρ^ 
σια διαφέρει, ο γουν ^ωμ(]δης χα^ βονλ}} μ• η. ο. ϊπL•τ* άριστος• 
διο 3 τβ η^οντος ο η μεν — — — υπηρέτης φησίν ^Ισοκράτης — - 
— , — άλλα οξν βλεπφν, αν περ ϋμα επηται φρονηοει ' δύζευγμενα 
μένουν χ. τ. λ. 5 Ald« επλευε. Par• έηλευ, H• t. 54• 6 Ald. 
ζσηται, Ven• Par• εττηται. Ald. et Par. ψρον^'αων, recepi ex 
Ven• ψρονηοει* 7 Ven• μέγα u 9ua οφοδρορ οποτίΑεΙ. 



Χογσυ γψωρψον^ ix δύο yaq φησι ηροσηγοριΰρ, ώς 
ίχάσχ'ης ftQOtfrjyoQiag ctvvijg xec&^ φώτήν άσ&βνουσης* 
xai ωσπΒρ χηραγωγοοϋ της ετέρας δεομένης προς το 
tnijvaif χαΐ δνναμιν τνρα χαΐ Βνηοριχχν λαβείν' ηως ονρ 
ονχ εύπορώτερα ίχεΐνα των ώσπερεϊ χατα σνμμαχίαν ^ 
ίίοβοη&ονντων αΧληλοις^ χαϊ μόνον ,στηναι μη"" δυνη^ 
&εντωρ' ει γαρ νπό&οΐΛ χα&* αυτόν μόνον τον ηλού^ 
awv τον τρεφοντα • τους αχηρνχτονς^ αφελοιο δέ οτρ 
νέος rjVj ηερηιρηχας Ιχάστον προσώπου την ποιότητα* 
xai εις ψτενΑν τόπον χαταχέχλεηαι • χάϊ πάλιν το ^ νέον ^^ 
χωρίς του πλουσίου άσ&ενες* διό χα\ είχότως σννηγαγερ 
αυτά 6 τεχνιχός εις ταυτόν* Ιπειδη χαϊ 6 πL•ϋτQς των 
μέσων, ου των χαχων ομολογουμένως' χαΐ η νεότης 
ομοίως* χαϊ νέοι^ γαρ σώφρονες είσιν^ συντι&έμενα δέ 
αμφω ηλειω την χορηγίαν δέχεται., τρ Ιπιβ'υμί^ της iS 
νάτητος δίδοντος την έξουσίαν του πλούτου • ό γαρ 
νέος ον δύναται τυραννεΐν πλούτου, χωρίς, οϋτε πλον- 
σιος δνβν νεότητος* ει δέ τις λέγοι , Βτι. πραγμάτων έστΙ 
μάλλον ταύτα ονόματα; ο πλούσιος χαϊ ό νέος, η γαρ 
νεότης ηραγμα χαϊ 6 πλούσιος , λεχτέον , ΰτι πρόσωπα to 
εστί, χ&ν πραγμάτων εχρ τι)» πρόφασιν* ix δέ τΐ5ν πρα- 
γμάτων τοις προσώποις τούτοις η δνναμις, τω νέω χαϊ 
τω πλ&υσίω* ομοίως ει χαϊ ix πραγμάτων έστϊν 6 νέος 
χαΐ ό πλούσιος, γέγονε πρόσωπα* σημειωτέον δέ, Ητι iv . 
μέν στοχασμω ίχατέρας χρεία είναι, της σνμπλοχης, έπ\%^ 
δέ των άλλων στάσεων δύναται 6 πL•vσiQς χαΙ ^ς^9^ 
αυτόν χρίσ^ν χαΐ ίξέταοιν ίπιδέ^εσ&α^ 



/ 



, 8 Ald• στρέφοττα» 9 Ald. tiy^ 



106 ΣΧΟΛΙΑ 

'^Μχτψ τα > χοτα ουμηίοιαρβ η^οαύηου ηαί πρά/μΛτο9» plor μζιρά•' 

ttunf χαλΧωπιζόμεί^σρ φ$ύ/Βΐ no^ydag• 

* Συριανού» *ΕπΙ to aa&eviaTccrop ^ ijSij'' χώρου• 
ύης της των προσώπων δυνάμεως χαϊ πράγμα συνίζευξε 
5 πρωσώπω προσηγοριχω* ονχ άδίχημα ομοίοχονμίνως 
υπάρχον ουδέ προς χαιρον ^ γεγονός^ ώς το παρεστά» 
ναι * τω νεοσφαγΒΐ σώματι, ^ άλλα τί} συνεχεία του 
χαλλωπίζεσ&αι rrjg πορνείας την υπόνοιαν βέβαιων. 

2ο}πάτρου* ^Εμεμψαντο r^V£g ώς παρά την ίπαγ^ 
^^γελίαν προενεχ&ίν του τεχνογράφου, πρόσωπον γαρ 
συνήψε πράγματι, ων ανά μέρος ίρεΐν υπέσχετο την 
διαφοράν* ωστ$ ου μέρος άλλα τελειον αν εΐη ζήτημα, 
άλλα χαΐ μονήρες* ου γαρ ίπι ίτερων ώς τα λοιπά λαμ- 
βάνεται, άλλα μόνον ίπι τον χαΧλωπιζομένου μειραχίου. 

Α Ι Maρxελl^^vo.υ^, Το μίν μειράχ^ον πρόοίοπον, το 
δί χαΧλωπίζεσ&αι πράγμα ^ άλ}^ ίρει τις, Qτι ovdiv δια• 
ψε^ει του Ιχ ivq προσηγοριών^ χαϊ γαρ χαΐ "ηλιχιο^ πρα• 
μά ίστι. Αξγ9με^ ουν οτι fv προσώπω ίστί, χαϊ μετά• 
ηίπλασται εί^ πρQσωnQV^ βχτος γαρ προσώπου ου δύναται 

J0 είνοα ηλιχία^ ώστε πρόσωπον ίστι^ το μεντοι χαλλωπί^ 
ζεσ&αι δύναται χα\ εχτοξ είναι προσώπου' άλ^ως τε οτι 
TQ χαλλωπίζεσ&αι πεποιηχξναι τί ίστιν^ η μεντοι ηλι• 
χία φυσ^χώςι iv προσώπω ϋ-εωρεΐγαί, ορχ anq τίνος πε-^ 
ποιημίν^υ ' <w πεπηγυΐα δΐ χατά του παιδος ^ διαβολή, 

j$ ουδέ ώμολογηαίνον ix του χαλλωπίζεσ&αι το εγχλημα* ^ 
είχος γά^ ^α\ δι' άλλο Tit χαλ^πίζεσ&αι ^ ωστε μη ψαί• 

i τα Aid. ςκη\» , est ιΑ Par« et Ven^ * 3 Yen^ ia&wiati' 
^oy, Pro ίίδη Ald. ίΤδη. S Ven. ngognmqw• 4 Ven^^we- 
ριστάται* 5 Sequitur in Yen. η iw vvm^q βοηΟΜ naqtima 
To δβσμωιηριον, ^aq^iixn ω δεσμωτα^, αλΧα — • 6 το ϊγηλη• 
μα — *αΙΙωηΙζΒθ&α$ ex Par. inserai• 



vff 

9ia&a$ τοις hnvY^avcvuiV άηδη^^ δ$5 χαΐ σημέίοΡ γίν%^ 
rtu Ιγτ^ημζχχος f qv)^ αντο το S /χλημα* η γαρ αν ουδέ 
στάσις ίμ^ , άλλα τόπος xo^voq • ^vmQ το χαί,λωπίζεσ&αι, 
χαύ-^ ^αντο διχβί τίτψος ίγχί,ηματος ίηαγομένου ίγχλημα 
Inoiow οί ψόμοί « J^a Tf δί €ΐς δίαφοράν ηοώτητος ^ 
ηροούηον το πράγμα παρ^ίληφίν* .ίδια γαρ η των πρα- 
γμόζτων χαΐ xiSfif ηροού^^ ίξέταοις^ το των προσώπων 
γαρ ^ ά^ξρο^ντσν uri^ ππ^ρ τ4ί πράγματα χαΐ τα ση^ 
μέΰζ τώρ 4γχλημάτων προσωτκΛν ποιου μ €V διαφοράς* 
οίον π4νης fti^voiQV χατορυττωψ , ij πλούσιος αφορών i^ 
ας τήν ^ρόποΧιν^ αΚΚά ^^ouev orf πολν διαφέρει το 
χα^λωπ^ομ€νον ro^ Χζχτορνττοντος ^ το μεν γαρ εις 
ηρόσωηον ί,αμβάνετα^, tq δ^ ^ίς πράγμα^ ini μίν ^ 
γαρ τον ^τορνττοντος πρόσκαιρος ίστιν ij πράξις* 
ίπ\ δέ τον ΧίΜφΗ^ομ^ου ουχ ίτι πρόσχαιρος η πρα» i^ 
ξις' τω μ€ΐραχίω^ άλλο; tq σννεχώς χαΧλωπ^ζόμεναν 
ορίζει i χάΐ ωσπερ βιον το τοιούτο ποιησάμενον^ δώ χαΐ 
h^ τάξει προσωπον^ λαμβάνεται^ δεί δέ προσχεισ&αι τό 
σννε^^ώς^ τό μέγ γαρ άπλωζ χαλλωπιζεσ&αι ουπω ση^ 
μύόρ πορνείας < η ίί συνίχεκί^ ^om την νποψίαν • εστί 20 
δι χαΐ rovTQ ειπείν^ οτι το μ^^ χαλλωπίζεσ&αι χαΧ iv 
αντω ϊστι τω τον ποιονντος σώματι^ το δί χατορντ^ 
TCIV η άφοραη εξφ&εν χα\ iv άλλω χαΐ των ίχτός• 
^oxiof» Siy οτΐί ονδί τύ μειράχιον ξχυτο xa&^ αίτό ποιεί 
ηρόσωηον ίξεταζόμννον χαΧ άπορίανί. ^χον.^ τό δί πρα-^ 2$ 
yfujf συναπτόμενον τό συνεχώς χαλλωπίζεσ&α^ δυναμιν 
xc4 ενπορίαν τω πρρσώ^ω παρεχετΜ^ 

> \ > 
^]^β^όμψ Το( ίηΐΛ nqooftyoi^mi^ οίον, στρατηγός *^ ^^Y^Q^ . , 

2υριανονη ^'Οπερ * ΙπΙ της των προσώπων πεμ^ 

1 Ven. ^Enl της πίμητης tfii' ng, τ«|. ως ia&» ηα(ημηαατο 
^mqw η ονδερ Ισχύει απ. τ. τ9λεν%€ίίοΦ haitr, άμ• «ί η^ος ^ 



}08 ΣΧΟΛΙΑ 

f 

ητης τάξεως ως aa&evig παρτιτι^σατο ^ σμικρόν η ον- 
δέν Ισχυπν * άτίοφιιναμΒνος^ τοντο tsXwraujiv αίζΒψη* 
νατο, άμνδροτάτην ώς ηρος τα ηρόσ(β)ηα 'ttjv ίσχνν ίχον. 
h ταΐς ^ηνστημονιχαΐς γαρ δίαιρέσέσιν αΐ ini ηλίορ 
5 δ^αιρίσ^ις ηρος τά μ$ρίκώτβρα χαί άηορώτΒρα χωροΰ^ 
ύ§ν^ χρη δέ τά άπλα ηροαηγορίχά άξιώματι. η^ρι^χ^ιγ* 
8/$ως αν άηορωτερα τά της νλης νηάρχη» 

ι. m 

^Σωήάτρον. ΙΤροσήγοριχά ίχλη&η ταντα διά τα 

: χοινην vXtjV χαΐ άφορμί^ν ^6γωρ Ιχ της περ* ίχαστον 

iO νηοχξίμίνης Ιννομχς noUiv• οίον* et λίγοι μεν, στρατη-^ 

folf ρήτορες ^ ού ηερϊ τονάε του ρηΤόρος, η τονδ$, άλλα, 

KOivfj ^ περί ρητόρων ας εχομεν νηοληψεις εις νλην λά^ 

γων προγεροντες* χατηγορουντες μίν ονν ρητόρων ,ον-» 

• τως ίρονμεν , ώ^ άεΐ . σνχ^φάνταί χαϊ φιλοηράγμονες\ 

15 ατε διχαστηρίαις σχoλάζovtες* σννηγο.ρουντ$ς δέ ως δη^^ 

μαγωγοί εΐύΐ ρήτορες y xai τά πολλά της πόλεως χηδον^ 

ται, χα\ σύμβουλοι άγα&οΐ' ασοτυτως δέ χαϊ περϊ στρα^ 

τηγων χαϊ των λοιπών y ληψίβ δί υλην ^ai από των 

> συμβάντων f νίκης φημί η ηττης χαΐ των τοιούτων: 

90 ταΰτα γάρ, ψ^μ^^ δη τά άπλα -προσηγορικά ix των, 

ίπιτηδευμάτων γαίνεται λαμβανόμενα* Xai L•τι χατ,ί^ 

το ίπαμφοτερίζον* Ισάζπ γάρ ίπί Τε κατηγορίας ,χζχ^ 

απολογίας* μίσα γάρ οντά χαΐ των εναντίων είσϊ δβ^ 

χτι^ά^ OTtoflJ ,μίν γάρ νίκη τ^ στρατηγί^^ ^ παρεπεται, 

^ρωτιατα τ^ ΙοχΙτ ξίΤ<^.* Sant^ γί/^ρ d^tMUtXiorf T«!iy ^v/Sy, »f^o- 
οδοί πράς το aa^tvdaTtQQy &ύ χωροΐ'ύΐρ^ £τβ της οΐκίίας, ξάτίας 
έπψηχιστοΫ αποηλίχνώμεραι , όϊηως %&¥ τα?$ έπιστη^οηχέης διαιρί^ 
atoip — r *— — χωρόίσιψ*^ έπισημψασ^αι αξισν, 3η χρί^ τα anXi . 
«- — ίηβίρχο^ ^ φς Tq της στραΤηγΙας Τ8 ^ttl . νις ^τορι^ς ' καΐ 
δίϊ τοΙς ίγχωμιασηχοϊς ακοΧου^^οΙημ τάηοις χρίΐσ&αι τοϊς έμη^ 
ητονΟίν, % JUd. π&ριηηρησατοψ δ AlcU ουδεν^ ϋχύ^ι». 4 
AlcL nQw^m ^ Ald* ϋτρατηγβί^. ^ 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 10» 

tm χα\ τοις inawotq χρηαομζ&α από της νΐχης Χα^ 
βόντ^ς όψοραην* οπού Si τουναντίον ήττα συμβαίνει, 
τότε χώραν ίχπ η κατηγορία 4^ 

Μαρχελλίνου. Προσηγορικά αυτά ίκάλεσ^ν^ ώ$42 
iv μόν?! προσηγορία ψιλην τίγν δύναμιν ίχοντα, ουδέν S 
α δια της κλήσεως δηλούντα ηρός υποψίαν κaL•ϋ 
η καχον* αυτό γαρ καθ•* αντο το πρόσωπον του 
κατηγορήματος ίμφασινούδί μίαν η δύναμιν ϊχΗ^ πο* 
τερον άγίΐ&ός η φανλος^ χαϊ ποτερον ίπϊ συμφέροντι 
της ηόλΒΦΐ>ς ηγούμενος, η τοις πολεμίοις τα κοινά προ- 10. 
ηίνειν ηροαίρονμενος* im πάντων joiv των τοιούτων 
ποιησομεν από των υποκείμενων πραγμάτων τάς ποιο* 
τητας άναπλάσαντες, καΐ προσλαβόντες της τιμής κάί 
άρχης το σχήμα των πίστεων ευπορησομεν ' ει μέν εΐη 
σναβάσα νίκη, φιίόπολιν άποκαλοϋντες ^ ει δ^ αν τον- 15 
ναντίον ήττα xoi φυγή, ix των ίφ* εκάτερα, ώς σι/μ- 
βαίνει, λέξει* . προς την τιοιότητα δί κάί τους λογΟυς 
άραοστεον* καϊ ει μίν άδοξων εϊη το ηρόσωπον, κατά»" 
φορικώτερος 6 λόγος εσται, ει δί ίνδοξότερον βδ?, Ιπ^- 
εικεστερος* ουκοΰν ου πολ^ διαφέρει ταύτα του τίς-, aO 
πλην οτι το^τίς ουκ ίξετάζεται παντελώς • 6 δέ στρα- 
^^γος ηροσκειμενου τον πράγματος υπόνοιάν τίνα καϊ 
Ιξετασιν* έκ τίΐς τιμής επιδέχεται, 

ΤοηηΙ δί δηΧσ¥ fiiVi ίζ πάΐ κα&* % ίμτΛηηΐ Χοίς ζητημα(Τί κοίΐ 
notta nXdwft' avtUtf' ο ^ημοα&ίτης nnl πατί^ρ ην δηπον, χαΐ (^ 2Β 
η»9 χάί η^Μβενη^ς , tfy δέ »αΙ στρατιώτης* σ&εψ χαΐ μtlζopΰl 

ϊχΒΐ δνραμ^ τα άρισμένα nal κύρια• 

Συριανού καϊ Σωπάτρου• ./ίιελών ' την τών 
ηροσώηων ποιότητα, ίδίδα^εν ώς οχίκ άνάγκάΐον ίδί^ 






1 Α Veneto liaec et ^iae deinceps S/riana Aitribuunttir 
abfiint• ^ 



110 2X0AIJ 

ίχάστψ ίξίίτά&σ&αι* άλΧ* ίύτιν οτη χάί nXeiovBg ηοώ^ 
τητες άρίσχονταν χατά τούτον χαϊ έφο^ααί* χαΐ τούτο 
δια τον παραδείγματος έσι^μανεν* αφ* ου χαϊ δηλον^ 
ώς ίχαατορ των χυρίων ηλείοί^ας ίχα nototijttcg^ δώ 
ixal ηροτέταχταν των λοιΛων* ίστί μένίοι χαϊ ϊχτος 
των χνρίων άρίίν hf ivi των ηροΰωΛων ΛλέΙονας ηοί^ 
ότητας^ ας inl τούτον ^ τριύαριστάς * Ιταιρονντα τον 
vibv απέχτπνη^ ΧαΙ χρίνηοι φόνον* ankovv μ^ν yaQ ο 
τρισαριϋτενς ^ χάΙ ηρός η δί ώς ηαΐΐΙ^ρ' ώστε ου μόνον 

10 χατά μίαν ίχάστην^ άλλα Χαϊ χατά ηλείοναζ άνάχχη 
ίμηίμτειν τάς ηοιοτητας των ηροσω9ΐων* χρη μέντοι^ 
είδέναί, ως Ιν μίν τοΐς άορίστοις τω ορω τον ζητη-»^ 

^ ματος TJtbi τγ νποχεψένρ iiXy ηρούέχει,ν δεν* iv δί τοίς 
ύρίΑΐμενονς τοις ^ από της Ιστορίας ^ μετά των άπο τον 

15 ζητήματος* iv μίν ονν τοΐς χνρίοις ηολλαϊ ίμπίπτον^ 
αν ^ ποιότητες αΐ από της Ιστορίας^ ίν δι τοίς άορί» 
στοις όλίγαι^ , αί άπο τον ορού, δκ χαϊ μείζονα εχεν 
δνναμιν τά ώριύμένα χαϊ χυρια. 

JiXa in ntqi btaatoif νης ίυνάμ$ω$ idlijt ytovta Χγηα&αι αυτοΤς 
SO &ς &ν ο uatqoi διδζ• 

^νριανον• Τό ως αν 6 χαιρος δίδω οντο}. 
τοντεστιν νΧη χαΐ περίστασις χαϊ μέ&οδος* οϊον ποίον 
προς ποιόν ποιείται την χατηγορίαν ί) άποΐογίαν• πό- 
τεροι/ ενδοξον προς διαβεβλημένον , η τό άνάπαλιν' ij 
,US τούτο λέγει* ρτι τάς ίπτά σοι ποιότητας ειπον, Ιίνα i^ij^ 
σοι γινώσχειν την ίχάστον δνναμιν* οϊον το χνριον 
ιδίο)ς χαι τά λοιπά ^ α χατά μέρος έδίδαξεν, ον μέντοι 
χαϊ περί της ίχάστον δννάμεως έδίδαξεν• 

t Ald. τ(<σαρ(^Τ€^ li. 1• et pauUo post• δ Ald• ττ^ς. 
4 Ald. έμπίπτουααι. 5 Ald. %• 



\ 



ΕΙ2 Σ ΤΑ2Ε1Σ ill 

Σωηάτξον. Το ώς αν 6 χαιρος διδω^ η$ρΙ ταν 
χνρίων μόνον itQTjtai^ iv fiiv γαρ τοΐς άλλοις αϊ (χύταΐ 
ταχ&ολου ποιότητες Βίσιν^ ini δέ των κυρίων , άλλοτε 
άλλως* δώ χαϊ $€Ϊ τους Καιρούς φυλάττεσ&αι* χα&* 
(βς το ζήτημα μελετίΰμεν^ 'ίνα ταΐς προϋπαρξάσαις πρά- δ 
ξησι χρηύώμε&ά ^ μόναις, άλλα μη χαΐ ταΐς μετά ταυ^ 
τα* οίον Η χρίνοι/το /Ιημοό&ένης ως σνμβουλενσας βοη* 
ΰ^ύν 'Ολνν&ίοις, ονχ αν εχοις ^ίπεΐν^ οτι xai προς Φί- 
λιηπον άηελ&ών έσίωπησεν* οντω γαρ γέγονεν' ονδ* 
οτι συνέβονλένσει^ Ιν Χ-αιρωνεί^ μάχεσ&αιτ αλλά δει τα 10 
ηρ^ τούτων μονά ϋ-εΐναι* χαϊ πάλιν ει χρίνοιτο ως συμ^ 
βψλενσας βοή&είν Βυζαντίοις, χαϊ Χερροννησίοις μνή- 
μην μίν αι> εχοις των ^Ολνν&ίων, ου μέντοι χαϊ των Ά 
Ιν Χαιρώνεια ^ ύστερον γάρ ^ουτο* ^ τούτο ουν χελευει 
φνλάττεα&αι^ iW τα προΐίπηργμενα μόνα ,τι&ωμεν^ is 
μεληων^ες to Τοϊουτο ζήτημα ^ μη μην χαΐ τα μετά 
ταύτα* ώστε περϊ τΟή^ χυρίων το ως αν 6 χαιρός δίδω, 
ίίρηταΐ μόνων* άλλ* ουχί χαϊ περϊ των λοιπών* τούτων 
γαρ μσναη^ 'ή δίάγί^(ύσι$^ τοΡ χαιρόν Ιπιτρέπεί • φυλάτ-^ 

ΧεινΛ 26 

< ■ 

ΜαρχεΧΧινόϋ» ϊΐΐ πέριίχει τα χυρια χαϊ τα ίτέ* 
ρα πρόσωπα, Κναγχαΐον 7uρϊ ίχάστου προσώπου πρώτον 
διαγνωναί την δυναμίν kai την ποιότητα* ει γαρ ευρί-^ 
σχεται iv ίνϊ χαϊ άλλο πρόΰωποι^ άλλ^ ουχ ίπϊ πάντων 
τούτο ^ συμβαίνει, ως αν ο Χαιρός, φησι, διδψ χρηύτίον* iS 
τουτέστιν η υλη, χαϊ πίρίύτασις χαϊ μέ&οδον^ προς την 
των βιβλίων ίξέτασιν των παρά τΐορηταΐς τε χαϊ ρητορ-^ 
ύιν * η γαρ των προσώπων μετά άχρίβείας ποιότ7]ς ^|e- 
τασ&εΐσα παρά τε των ρητόρων χαϊ ποιητών τάς δια^ 
φοράς τί ^αϊ με&όδους αΐς χρηστέοι^ ηαρίστηύι χαϊ πα» S0 

6 Ald« χρησομΒ&ά. 1 τοντό Idtenml Ald« om^ d Ald^ 



112 ΣΧΟΛΙΛ 

ρασχΒνην ηςος την νϋζΒσιν* δέΐ δΐ xcA τα ζΧδη tSv λό« 
γων οποία itp^ ίχάστον των προσώπων παρξ^ηπται σχο^ 
nttv* διάφορα γαρ 'ενρεΟ-ησετίη . αντίχα 6 Αηαοα&ένης 
Ιν τώ χατά Μειδίόυ ηρος το πρόσωπον χαταφοριχψ χέ^ 

^χρηται λόγω* iv δέ>τω προς Αιπτίνην νπίρ διαβεβλημέ• 

' νου προσώπου Κτησίππου προς ενδοξον , ίτίρου ίδεη&η 

λόγου* το ουν ως αν ο χαίρός διδω^ ^τουτέστιν η χρεία 

χαΐ η των υποκειμένων περίστασις* ου γαρ άεΐ τα ΒΪρη-' 

μένα συμπίπτει τω χνρίω" τεχνιχώτατον δέ το των χα^• 

ΐορών στοχαζόμενον μτ έχπίπτειν του προσηχσντος• 



Τα fuv ουν έξίταζόμιψα των ηροσωπων TcAxa^xal Su τοΙς ίγηώ* 
μιαύχιχοίς άκολον^ουνΐα τοποις χρηί^α^ τοϊς έμηίπτονσιν» 



Συριανού. *Εγχωμιαστιχούς * λέγη τόπους ye- 
νος^ άνατροφην yf επιτήδευμα , πράξεις* τα δί τοις έμπίτ 

1 Ven. * Εγχωμιαστιχους μίν ψησι. τόπους, ους χαϊ ανωτέρω 
ΐφαμ^ν, γένος ^ ανατροφών, επιτηδεύματα, πράξεις, το ds τόΐς /μ- 
πίπτονσιν ουχί τοΊς (νρισχομένοις δηΧοΙ, ουδέ γαρ πάντως ίξετύζειν 
fifiiv fxa(na σνμφέρη των ,άριαχομένων , αΙΧα τοΙς Ματα τ^χνιχην 
^^ωρίαν τφ Χέγοντι λυσ^τελουσιν* χαν γαρ ωσιν έπΙ τίνων προδί^ 
Χοι πατέρες ^ πα,τρϊς, αδοξον δέ τ» έχοντες, ηαραλείψομεν , ως χάΐ 
Ατ^μοοΒ'έντις έν τοΊς περί τον στεφάνου πεποίηχεν νπερ ίαντον λε- 
γων' ΓέΙωνα μίν γαρ θάνατον χαταγνωσ&έντα , δια την ΝνμφαΙον 
του έν τω Πόντω προδοαίαν χαΐ ττ/ν μητέρα ως Ρυτίδα (sic) χατά το 
γένος, ταντα γαρ ΑίσχΙνης iv τφ Χατά Κτηοιφωντάς φηοι, παρη^ 
Htv, έπΙ δέ την ανατροφην ως χριίοτην ονοαν χαΐ τάς πρά$Β^ς tif^ 
•^υς έχώρηαε λέγων, έμοί μεν τοίνυν vm/^|e παιδί μεν οντι φοη^ 
άς διδααχάλους χαΐ tu k^' έν δε τοΧς χατ Αίαχίνου lo/ot$ έπΙ 
τονς πατέρας ως ΧΙαν άδοξους, πρ6 των άλλων ετρεψΒ τον λογον' 
cim άπορων δέ , οτι χρη περί σον χαΐ των αων ππεϊν απορώ , τον 
Τίρωτου μνηο^ω * ποτερον , ως 6 πατήρ σον Τρομης έδούλενσερ , <« 
τ« ηαΐ χρ^ισίορ in τ^ς αγωρις η της περί τους λογούς {ασκήσεως 



ΕΙΣ ΣΤΛΧΕΙΣ 1IS 

kroWiVf ύν τοις ά^ισπομένοι^ ψψίν* 'ύ^, γΑρ nip^ 
xmg ίξετάζαν hcaatc^ σνμψέρΒί tm ι^ρΜίόμένων, α3Λα 
τοίς xtxra ηχνίχην. &a(»fiav''tm Xiy&im' awtekovffi* χαψ 
γαρ »(ην ίτά XK9W» πατ4ρ9ς\ 6Su^0f.f ϊ} ^η:ατρ}ς>^ ηαρα* 
ΙύψοΜν * rit δί ηρος ανϋτασιν ίρονμέίτ^ ^τά βΐάήτοντα i 
σ$ωπώντ€ς^ οντω χαΐ Jημoa&ipης iv τω 'ταρί νου στε-^ , 
fatnw τατιοίηχΒ^ ΠΚωνα ψΛν τον ηρο^ -μίμρϊος ccirou 
Μάηπσν, ^ος φυγάδα %αΙ ηρος tw δημοχ/ iSOvartf iuxxcl•^ 
γνώσ&ίντα^ δια την προ39)<Η^ NvutpcdoO' τον h τψ 
Πσ^τώ^ ΧϋΛ την, μητίρ^Ϋ af^xS^&ida τ6 }φος^,α δή i^ 
ηάντα iv τω χατά Ktfja^ipcSirrug Αίσχίνγ^ ηαρέϋ^^η^ 
σφωπη^^ας ι έπϊ δί Την έάντον άνατροψ /jv ' ώ^ ^^ρηοτην 



'.ν•ί^ 



» t 



νπη^χ9Ψ tnrt&f τΛτο παραΧέλοιπή^* in γ&ρ της το^αίτης αχριβους 

♦■ ' , • - . 

'utp προαωπωψ ^Βτάσίως τβ ίιαΐ χοησεως καί ποΙάς Ιί^ίας ΙπιβάΧ^ 
Xiiv ηροο^ηη to7$ Ιίγοίς χνωαόμι&α, 'oToy &$ 2ίηβοί^έι^ς^ h tot^ 
προς ^νηΐΐήρ^'^νπέρ dmjhfihifih^v' Πρόσωπον Κ^ηϋΙήηού ^ rol•' Χοι^ 

iiif^^o^ χίΛς Χβ/ονς, [η^μ^ηίρψ ^xijf^poM χάί θα» tivmxfQrt^^^ li^ 
iHof, . liy^, oviiip γίρ ψάΐίη^ iqi» σοίΤ'χαί mli$f, ηί^γηρ 4 πάτ. 
ρνχρψηος ^ηι> Ji&t%lv%gt S{9, iμov f9 ^'«χβρ Χβτφ* . h ^if^ xatk 
^Λ€ΛδΙον ηνιμ β^αβΒβΧημ^νου. πρρ<Ηίπου χοφωτ , καταψοριηντ^ρι^ μ(Λ^ 
ΊραχυτύΛψ (ηι των Xoyw Ιδί(ξ%έχρητα^\έν δέ .τίο περί τον cfrc^ce- 
ψον ηίρί τωτ Mo^wf πράξ%ύρ τον ^lw dianXixsi λό/ον, τζομπίτ- 
9mt£otf τΒ ηα^'Ιαμήροτέρψ ηαΐ' tt^tiSi^ tin$i¥ iv >^<jirroi9 < ^ωΐ' λο- 
χωτ άά ΊιΙαν'Η^όηρ^ίσΙων^ίΐέΛ' tfi^ HlonutStl^ > ηρο0φ6ρουί αεί toU 
νΐτόΜίμένϋ^ httii&htu n^«uito$q o^i Ttf^ τνιν liymv Viioiq\ t^. 
fth ovv ηρόχΒίρσν vlf^ t6¥ fyx4^^M)t<itlJc£y tond»*. χρ^οεως icoitivttiift 
tntif, tathB diii ηάαης }[χ$ίν φι;λ«ί(ΐίί^^ μη τ» ftal ηρος&ΜΜΛ iva/-^ 
»ua&Sfuv ^ίοζί^^ρ'^&((η^οι^^^μκν^'^ tOd. Ι. 446•]ν^ΐΑι» τβτ 
μh ηρος ανστασΐ9ίιμ$Ηρα^^ ιίρ•ΐ^, tiu δΐ βλάητοντα αιωη^Ι^ομΒτ* 
§ήΙ di τ&ν ίναπίωρ το ivAnaUv tic μεν indvot^ <p»paiawthi' τάέω^ 
ηαράΙέΙψομΒν, oaoe^ di fiXaitaiv UcaA ίχτρύΐγί^δήύόμβν. "^ati di» 
τίζ ηβίρά τβ άημοα&ί^Η Mk2 ββ««ινΑ% fluth&ti^ .μέ&Όδ0ς «. %ί 1•" 

Ahetor. ΐν. 8 



U4 \... ^ΣΧΟΛΙΑ 

waav βχύ^ΐ /iifinf^ h ^ μίντοι^ τοΓς χατ* Αϊσχίιιον ηρο ^ 
namhq, αίλον Ιη^τους ηρογόνσνς ίχάζησίρ ώς άδόξ^νς, 
ψάσχων* ojmx cmo^m ί\ S rt ^ ;^ρ^ iWpi σον χαϊ των ϋΰρ 
iimiitj ξχήορϋ,Χύν ηρύτον μνησ^ω^ πότξρορ ως 6 πεαηρ 
5 σον Τρόμηςί iiqwAevaeV* ^i? η δί χρηστον i» της αγωγής 
ύχι 7uA Της ^ ΜρΙ λόγους άσκηοεως^ ηαραλέϊχ^ι^ει/ * χοϋ 
h τφ πρaς^ Asnripip^ νηίρ Βίαβ^βλημένου αροϋφίηον 
Κτησ^τιηον τον Χαβρίον παιδός άάωτίαν νοοουντος 
ήρος Ινδσξρν τον AenrmjP ^[οίούμ^ος τον λόγον , i)d^ 

iO χωτίρα χίχρηται. τγ iSicf .χξΑ ίτίΑΒίκεστέρφ, λέγων* ^vSiv 
γαρ φαυλον Jρω σ% * iv δΐ τψ^ Mcvta Μαδίοη χαταφορ/τ 
%ωτέρ^χ^^'^ρο()(ντ€ρψ^ x^oΛJy^τψntρ^ rw ρ^β^ά^ον, 
άπα των ένδοξων πράξεων τον όλον λόγον διαπλίχων, 
ηομηιχωτέρα χαΐ λαμηροτίρα * δέί γαρ μη μόνον τάς 

15 των ηροσώπων ίξδτάζμν ποιότητας iv τοΐς τοιούτονς, 
αλλά χαΐ τάς ιδίας χατ άϊΧηΧονς. τοΙς νποχπμίνιοις 
iniTi&ivap μροοωτιοις* ϊστί,τνς χαϊ }τ4ρα μαρά^θουχν^* 
δίδρ χαΐ . ^ημοο&ίνρ μέ&οδβς βιαιοτέρα* \fjj^ j<al τα 
ηρός inaivoit των ίναντίων *άπο .τ^ς, γνώμης δίσβάλλΗ* 

20χαΙ τά ' xtvovvr^ ^Εδόρύ^νάτώ τψ^ς δίξχνοίας . βέλτ^η» 
δηχνυοιν^ ^τιι/ίόσ&ένης * μίν ίΡ τω χατά 'Μείδίοη τη^ 
διά την ίπίδοτην' τί]ς τριήρόνς' μίγαλϋφροσννηι^ αν^ 
τόν χαταβάλλων* μεγα^ γάρ ^ην Ά&ηνηοί - χάΐ τό μό^ 

-. % Ali. nj^Q, , 3 Ald. ^^oV^ •. 4 AlcL τρκ;^ •. 5 Ven^ 
%k ua&* ίψωρ ΧΛ,νΛντα* AJd» lfH9oi(^• . 6 Ytt^ ,^μοσ^ύη^ς 
μ^ρ γαρ. h τφ uaxiit Μαδίου ορίιρ dnsivfip μ^/α^^οφ^οκανντα dm 
την inUhow τί\ς χψ^ρους^ μέγα γαρ ίρι ι^α* το .τρ$ηραρχησαι *4S(y^ 
ρησιν, μητ^ γ8 $η' τρ^Ψΐρή οίηρ ix .jfiv ohtiitip (τμδοντα^* i,Pi 
τητ altiay έξηάξμχς, δι^η^ τβΐΐτο atTtclnHtr^ διαβ%βΧημψθίΐ^ , ατίέτ: 
δπξφ το δοΜονρ Μοξορ, φημί,γα^ψ ως <ngatwig — 7-^ — ,— 
βπέύδντ'. SM(* το. έτ^μημα τοντο συμ^Ιηρωφ^ έηάγα* τ$ δ^λορ•^ 
i^ μηδί ανίΗπ^ϊΦ νητΛρ ^uif, ot» τι^ρ, ατρατάαφ φεύγωρ. ου φ^Χο^. 

%φΙ^ τΛτ^ έηοίησ• nul naXtv, βΙαΟι6μ$ίΐος η• τ. Χ. AldL inl* 
9mutp» 



EIS STJ2EI2 Π5 



] 



ifW τρίηρα^χψΜΐ^ μητι γ€ ίη χαΐ το τρίτια imSovvaty 
α δέ. δίαφάλλωρ άπα r^^ SictPoUtg ψησίρ * ώς atfctTeuxg 44 
€ίς ΐΕίβο%α» γοβομίιηις^ ^iw uvp τοις ίππευση^ αντορ 
(ξέΙ&9ύ^; ΊηιδέδωκΑ τριηφ^, δ^αφυγέίν το atQtxxaiu&ctt 
σπενδαν χαΐ ^hw αί^ϋ-όμβρος, οτι ξ^λα δια της τριη* 5 
ρσνς: ijviyxiP ^ Ιξ ^Εύβοιας , φησί ^αφίλ^ίων , χίύ > χρηγ 
ματμτμος^ ουλατουργίά ^ χίχοί/Βνη ^τριηραρχία τω χα. 
ταττητστω ,τοντψ ^ ^δί τω ηερί τον στεφμψον φάγοίΐν το 

βρί Χΰμρώνύαρ^γέχονος ara-/ 



m» • % 



. V'•.- * 



7 Ten. ηγηγ^Ι 8 Ald. UitovqYda. 9 Ald. χαί. Veti. . 
«t Palr. i• 10 Ven. τ^ς «ατ* ο ντον διαβολής, ο η 9η συμβία 

pavXitfitutog ah^oO π6λ$μ^ αρασ&ύη ηρος ΦΙλιτΐπσ^ το πεςΐ 
ΧαιρωΡΗΟΡ ατν;^ημα τ^ πόλΒΐ yiyovey, απο της ρ^ωμης avro σνρ-* 

ίατηοΒΤ — ΰυμβονΧευ&έττα χαι ηαρ ημϋητ μιν ίιύ yiyo" ' ^ 

jtfcytf, παρ* έμου δέ wt ονμβΌυΧτυϋίηα* • ου γ&ρ 9η ί& μ^β h 
nHXfi τραφέτη z^Ui ίΛά^ τέ γ$ Svtt %al• α^Μίρ^ τοοαιηψ μ»^ 
γαΐοψνχΐΰίρ προόηηίΐβ fyy^ioB^eup £ατβ «τξ; τωι^ 'Ελλψωρ ,αφ^ΐζ 
ίι$ί^ίψίησμί t ηαΐ ταυτο ug τοη rwp 4μβΰίΙΜ'α^ ίψίτ ;eo* olfQik 
U&fiffMJoi^i w^ χάτίκΧηρ, ημ$ρ0ΐρ ίχάστηρ^ fy ημύΐ ual Χίγοις ,. 
Itai 9^ρημίι^^ τηί, γΜ',^ρογόρ^ρ ίρίρις ν^ομ^ατα ορωσι/^^ 
ίίφίτηρ. ΜβχΙαρ ίτιάρξαι^ δστβ t^c ίίΛυ^^ίας αυηηαγ/Άτονς iS^&r 
loien^ff Jtaρaχω(/!ιaάι ,Φι^Ι^ιη^ί* Xotnor τοίννν ψ ctvtfynaXop, νμα 
nkaiip οίς έχΒΪνος ίπρβίη' ίδιηων νμ&ς, ivocvxuniad^i, δικαίως τον" 
TOi^, /;γοι€Ϊτ« μίν ημπς β αρχής • .Μΐπότως χάΙ ηροσηχόντωζ* Ίί/ρα^ 
ψ^ δη ιΛ^ανψΒβσύΙβυορ ^αά* χλ^ έΛοΧ^τ^υόμψ χροψους^ oμύL•γω^ 
ht f€ •μ^^ ^Μ ηΙίσν β$βαΛαψΛ\τψ kavtoiy γνύμψ ως αρίστης 
βουλί^Λτός μηβιαμηικως έφ* ίτέρονς μηάγέι ^ αίτΙα¥ λίγωρ^ tS 
δ! h (ita Οοά.) δαίμορος ^ — ^— . ij nirta •μα ίλψαΐ^η» ToSgi 
Suic» fmg ανίοτρίψΛΡΐί tl ^ημοά&»ρης i9m&t .Ό.Μ γΑ θονχυδί^ 
δΐής fj *όΙκ9ΐψ Μ^ρημέτοζ βΐφ τ» «ντο ηραγμ» ovjdtm\oi te^ej» 
hiifiakv^ ioA Λη9 y'iffi^ ^^Ρμίρον γαρ\^δΛ,τΙ oSK^piiU^aW 
oOif^ \Α>ρψάχη•ϋρβ , ί^ββηψμ Ati ηις γνώμης 4Μχμρησαη$ς κβίτβ-ν 
MUacetr 0ίτέρ>.^βαίλο*τα'* » Η^ ^^ρ Κ^φ^ρμΊος φηύΐ, σνμμαχβί^ 
«• γαρ ουδί^ς η» ίηούϋίοι h τ^ηροψρϋ γωΛμ»ύί ifw SOJ^ 



116 ΣΧΟΛΙΑ 

&og , άηο της^ γνώμης cwxh συνίστησΒΡ ίϊηών » ώ$ χάΐα 

ΧίτΙ τωρ' προγόνων, αξι» τά ανμβουλίυ&ίντα χάί ίξης^ 

^JSti ii nXiov την avrm γνωμών ffifiaUh , μηαύτα^ιχω^ 

inl τους στρατηγούς μιτάγη την ηίτίαν οητως\ uii η 

h 8αίμον6ςτνΐβος J η τύχης ισχύς , η στρατηγών , ψΰρνίότηςρ 

η 7ΐίάντ€6^^έλνμην€αΌ χάί ,ίξης^ Ό di Θουκυδίδης' naXaf 

ζητουμίνοΌ, δίφ ti οί Καρχμφηύΐ ρυδ€ΡΪ συνζμάχησαν^ 

αηο της γνώμης ίπιχ^ιρησας το cdrto χτυνέστησέ re χάί 

δύβαΧΚυβ * ρ uiv γαρ Κ^ρχυραίος συΡιστων τόΰτά φησρν* 

10 σύμμαχοι τβ γαρ ούδ^νός ** ηω ίχούσιο^ γεγόνασι χαΐ 

ίξης* και φησνν^ οτι, δί άπραγμοσύνην ^ 6 δί Κθ{^ίν&ίος 

διαβί^λλων^ οτι. ΙπΙ χαχουργί^ ifai ουχ^άρ^τϊί, φησιν, i^rc- 

τηδευσαν, βουΧόμενο^ προς τάδνχηματμ ρύ,δί. μάρτυρα 

ίχΒΐν• 
is Σωηάτρου. Τοΐς ΙμπΙτιτουσιν άντϊ τοΐς χρηΟι^ 

μεύουσιν* οϊον η^ρΐ Jημoσ&ivpvς λέγοντος f μη^βι^αζί^ 

a&ai^ το . dulov . αίτου περιτρέχροί, ιΐς ίπαινον * τον 

ηανηγυριχοΰ γαρ τοΰτο* τΐίν^ς^ γμρ λίγουσιν^ \οϊ ΧβΙ 

αμπνον^ τοις χατα χαιρονείρισχομίνοις^ wa^ft ^ηγη'^ 

30 <^^? όμοια ρ τω^ ώς &ν 6 χαιρος^ δνδω^^ οίον €» ^0ρρ^<ι^ 

Jήμoσ&έvη δια Την συμβουλην της σί^μμαχίας^^ϋλυν^^ 

ϋ-ίων, μη ώς Χητίότάχτην αυτόν δίαβαλγ^ fj 'μι&ότέχνον^ 

οτν Ιλ^υχΗμόνηΟεν Ιηϊ τω ΰ-άνάτφ της ϋνγατρός • Wktu 

γαρ ,γιγονιι ταντα • 



' " ' ■ 1' ί . ' '• τ 



^μιρ itgoufov σωφροσύνη, το> μη h ilXfnqitf αυμμαχίψ tji wHf ni^ 
Χάς γνάμ:(ί Vi^yxwdwtvap ^ vvp afi^vXi» uti^ ΛύΟύ'Λία' φ(ΐι^ΐιομ(ρή:, 
ο y tttf , Kogip&wg 4κ τον ipartlov diifimXw το πρΰγμΜ• ■ Sf9^« 
ψΛαΙ ii σνμμαχίαν dta το σύφρορ ovdtyof.m» Si^aO&at** το • {Μ 
Μ 'ΜακουργΙψ uci ονμ iQttfi ίΛ$τηδ(υσμρ σνμμαχορ ΐβ •ν3^ 
βονίόμηοι njifo^ ti ύιΙίίΜηματα oiSi χμύρτυρα Jir«tu- Μ oUk^ 
νίς ΑϊΑ. ΡβΛ om. , ree^pi eif. Vc iw ci TbucM Ϊ. Sl. -n - Iiio» 
9q$ Ald^hihet ^m9ρtψμoqwvηr^, ι ί^.^ . < . vu'. > ν' • ^r 



. > 



Mti^x^i^^iyoO• JStfiSQu 9i9u9ii€UU9Aif τον Ιογον 
το σχημα^ 4^α3β«φαλ<«ά»σ«ΐί γαρ mcvTnnf τώρ ^ί^ημένωρ 
^^• ΎΌ δΐ roioyTOP 0αφη χαϊ ivxQm} τον Ιόγον απερ^ 
γάζ$ταί^ ίξίτασιν δα έτύδίχεται. δίά τα ^iv ηοάτητα, 
Οίηρ ουχ vnaQyu τοϊς οαρίστοίς* δεί δέ ^tShftHi otkh 
»χΘλ«ν&έί τω ηροσωπίύ τά ίγκαομιαστ^ζά' αλλ* ον πόρτα 
€ίς ηάντα, 4πύ διάφορα ^^ τάηροσωτία^ χαΐ τψ μΐρ χυρΐ4^ 
δίά το . ύρίσ&αι το πρσαωηαν ηαντα αηολου&Η^ γίνος^ 
ηατρίς^ χαΐ ίξης* οίς χρηστέον^ ώς αν δοχιμάσωμίν σνμ^ 
ψίρειν, noλλάx$Q γαρ χάί σποπηοαί τ$να ηρσαηχΗ δίά i9 
την χρά(χ¥^ τω δί προσηγοριχί/ ουχ m. ηάντα ίμηί^ 
nru* ΙίχΗ δΐ πάντως τι των^ ίγχωμια^τιχωρ• χαΐ inl 
των χνρίων δi τοις έμπίπτονσι χαι ανμφέρονύι χρηοό» 
μ€&α* q y* oyv Jr^μoσ^'iv^f|ς έγχωμιάζων qv ηασιν έχρή^ 
pcnoj αλλά το μ^ν γένος Ισιωπησερ ώ^ ά^οξοτερον* iB 
άπο δί ToV αΧλων ποιείται, τον λόγον χα\ τον ίπαι• 
ψον * Ιμοί μίν [παιδί οντι, ψΨ!'''^% ν^ηρ^^ φοιταν εις τμ 
προσηχογτα διδα^α^ϊα» *' ^ίίσχίνην ^^ ονγχρίνων προς 
ίαυτον χαΐ άπο τον. γένους χαΐ άπύ των άλλων πεποί^ 
τιται \ffofov' μελετώντας συν τα μίν προς ημών ^^6|<• )0 
Μλευσόμε&α^ τά διάβεβλημένα δί παρησομ^ν^ έπι δέ teS 
αντιδίχον το ivavriov^ 

Oi» έ^ιδίχετέ^ di .iShf»aip τα τ$ ai^iata oTor th ιΐς^ μλΙ ti 
ΙβάζοτΜ δι α\ου ^ ofoy^ ' δίο νέοι πλούσια* ύ inl ry ^ x^ouv 
Hlfj^VQ* Q γαρ\ iv . τ^ς ^^ποι nmii τοί Ηέρου, τοίηα tioti ^$ni25 

Σνριανο'ί Itxtl 2ωπάτρον• Μετά ' τά ίξετα^^ 
ζομενα ΙπΙ τά ανεξέταστα χωρεί• ταΰτα δί έπΙ μίν ήε^ 



> % 



13 Ald. infdta<poQei, 13 Ald. διδασϋαΙΙά. Far, 6i6aam- 
Ιια• sorlpei i^aanaXiUt» ' * 

i AlcL oToy δυο riot — -^ -^ toi Ηέρου Ιστα^. Vbn• 2 
AU• TO. 5 Χβιΐφ'ΐκανως περί τ&ν έζέιαζομέτων προσώπων 'δια- 



ical 7Μ;αμ '^ιοντο ίξ^^^ν δοΗων φηαιν* Ιγύ Si ον σνμ^ 
^snQtafifivxivcu ^ φί]μί <9οι^ η^βεναν /^έντοί ai μίρ 
noXku xuV δ^ίνά^ έμςξντρν iSi* vni^ τούτων τά βίΧτιστάτ 
^ΎπΒριδης^ δίΐντψ νηίρ Φ(^ιη ^fJQ ίτίύρας ίξκίάζσν* 
τ^ αυτψ .τον i \0Τ€ ζαΐ. Εν^ία^ί^ίατηγορος αντης ϊγνω 
wrijfv, ωσαερ xai ο συνηγορώ Ύπξρίδης^ ^^ρ^ μικράν 
/$Μφοράν' rch^ μίν όπως σω^ησΒΤΜ'ίχ navjo^ τρόπον 
ζητ4!ΐ^, τον di όπως ααολέοείΛν. 

ίΟ Μαρχ$λλίνον. ΙΙαρατηρητεον ow χάΐ τά αόρι* 

οτα * πρόσωπα χαλ^ΐ* φνσει γάρ Ιστι πρόσωπα ^ ον μην 
ιξ^τάζεται^ ου γάρ (ίχΗ την της ποιότητος χατασχ^υί^ν 
η από γίνονς η από ίπιτηδενμάτων , η από πράξεων η 
απλώς Ηπεϊν των παραχολον&ονντων τω προσώπω, ων 

*δ γάρ η γνώσις αφανής , άδηλα ομοίως xai τά παρβπό- 
μενα* όπερ δέ ανω παραλϊλοιπεν ό τεχνιχός^ πληρώσας 
την διαίρεσιν αναλαμβάνει' γι δί τοντο ην; το ποία 
μέν πρόσωπα ίξετασι/ν επιδέχεται * τίνα δι άλλως χρείας 
Ιενεχα μόρης χαΐ σχήματος παρα^μβάνεται* περί δί 

20 των αορίστων ψησίν ό Πολξμων, οτι ίπΐ μίν των πλα•» 

σμάτων ποσ&ς εχεν χώραν δορνψορηματι, ϊοιχότα uovoV* 

ΙπΙ δί της άλη&ηας ουχ m' πως γάρ οίον τβ, ποιότη• 

"^ητός μη νποχειμένης ίξεταζειν πρόσωπα* όμως ου 

'πάντη άχρηστα* αντά μέν γάρ χα&* icnrra σνστασιν 

2S όνχ Ιπ^δεχεται εξετάσεως j εις άπόδείξιν δί ετέρων πάρα» 
λαμβάνεται* χα\ περί τούτον τρεΐς ημίν παραδέδωχε με» 
&όδόνς η τεχρη, ας χαΐ παρε&εαε&α* τά δί ισάζοντα 
δ& όλον ουχ οτι πρόσωπα ονχ εχει^ Ιξεταζόμενα^ άλλα 
διά τό ϊύάζον των προσώπων ον δέχεται εξίτασιν* δν» 

S0 ναται. δε τις ' Ιπί τούτων χαϊ . μιχρά διαφορά σύστασΐ¥ 
• δονναι τω προβληματι• 



Ei:S STA^£IS 121 

δΐύίφορά, 

JivQiayov xal 2ωηάτρον• Ουχ\ xctra ητν 
ηοσστητα φαμέν* * tcc μίν γαρ αγρίς ίητά προΗΟΐ, ' τά. 
δί τρία εχει^ μόνον ^ άλλα χατά τ^ν ποιότητα• πολλή γαρ 5 
χαΐ τούτων η ίνρος άλληλα διάφορα^ Φασί τινις * ίνδεως 
χάντίχυ&α τον τ^χνογράφον Ηβεΐν* ωσπερ^γάρ άναατίρω 
ripf τύν ηροσωπων νλην παρελιπεν, μιαν αόνην ειπών 
4π\ των ίητά διαφοράν την τμίν Ι^^^ωμιαοτ^χων τόπων ^ . 
^ μόνον τοΐζ ώρμίμενοις άρμοττει χαΐ χνρίοις, οντω xaV" i^ 
Tcev&a παντελώς την των πραγμάτων ηγνόησε διαφρ" 
ράν* ανται γάρ^ ας τί&ησιν^ ον παγτός ,είσν πράγματος 
διαφοραμ^ αλλά οτόχασμοΰ , μόνου* εΐπωμεν δέ ημείς 
ανω&εν αρχόμενοι^ τήν τών πραγμάτων διαίρεσιν' τών . 
πραγμάτων τά μεν /ση χατ sv&v^ / νά δέ χατά το 15 
,ίσχηματισμενον* η γαρ λέγει τις όνειδιζόμενος α^τό τό4β 
πράγμα ποιησαι^ όπερ χαΐ διδάσχει* διό χαΐ χαλεΐτεα 
χατά τό εν&ν* η άλλο μίν λέγει ^, άλλο δι βονλ^ται δεΐ* 
^αι* χαΐ χαλεϊται τούτο Ισχηματιαμένον* ^α\ τον μ^ν , 
xat εν&ύ τρεις αΐ ανωτάτου διαφοραί* το χατά χρίοιν^ 20 
το χατά συμβονλνν^ το Jcaτ^ φυγην χμ} βίωξιν* τον- 
των δέ το μέν χατά ανμβονλην άτμητον* το δι χατα 
χρίσιν τέμνεται 9 εις τε το χατά άμφκτβητησιν* ίν άμ» 
ψοτέροις γάρ χρισις εστί* χαι οντε χατηγορία^ οντε 
(απολογία 9 ^ άλλα χρίσις του εΐ, δει δούναι η τον ποιον 25 
δούναι' η το τίδεί δούναι* το δέ χατά φυγην xai δίω^ 
ξιν τέμνεται εις οχτώ διαφοράς* πρώτον έφ οις δέον 
ηοιησαι ονχ έποίησεν* ως ό .(^τρατηγος ο μη άνοίξας 
τάς πνλας ννχτωρ τών μίχμαλώτων^ ξλ^όντων^ χαΐ χρι» 

■ «ι 

1 Ven. ούτω δέ. 2 Ven. φήμΐ. δ Ven. πρϋίίηλν^^ δια^ 
ψο^, τα Μ.τρΙ» tjc^y μάι^ορ. Λίί^ Far. τά ^ τρΒΪς, omis80| 
έχει μότ^. 4 Sopatri baec euiiu 5 Ald• ηατευ&υ. . . t 



122 ΣΧΌΛΙΑ 

νόμ$Ροα* καΐ Ιφ* ίΛς8ίον μη nqiilctt^ l^p/i^^cy* ως i 
inayioXovd -ων αχπρν ^ αριατμ χαΐ γύ,ων χαί χρινόμΒΡος 

,j νβζίύίς' χαΐ cino τΰν της ^ρνχης ηα&ων* ως γυνή 

ννχτωρ διχχρνουαα χαΐ χρινοαίνη μοιχείας* η άψ ων ^ 

* univ Tig^ ως ο ίΐλονσιος ομώσας iv σνμποσίω τνράννη» 

σειν, χαι χρινόμενος^ V ^ψ^ ων Ιτερον ατιον χρινόμενοί 

% ηερ\ αυτού ^ 'ως 6 θέμΐϋτοχλης κρινόμενος, ίπειδη Τϊαν• 

ρ ανίας εφη "χρινόμένος, χοινωνον αυτόν είναι της προ-- 

, δοσίας*' χαΐ αί τρεις ανται, ας 6 τεχνιχος ^ροσέχομι^ 

ίΟ'σεν* χαι του μίν ^ara tq εΙΟ^) atiriy ij δutίqεσιςy τοίυ 
Si χατα το Ισ^^ηματιΟμξνον τρεΐ^ αύται ίίιαφοραί* χάΙ 
Ιχ του. μείζονος^ οϊον ^ημοσ&ενης η?Μ Ιπ) τοΐς αρπα-ί 
λείοις χρημ€ΐθι* χ^Λ ο μίν χατηγορος ψνγ^ • αυτόν fiy- * 
μιοΐί^ Q δέ τε&νάναι αξΐοΐ* τούτο γαρ Ισχημάτισται* ού 

15 γαρ απο&ανεΐν βουλεται, αλλ' δίνουν δια τούτου /αυ- 
τόν δεΐ^αϊ βουΧεται' τί}" πόλει»' ϊχ toi μείζονος δί λέγε- 
ται y δια το πρότειναν μείζον του κατηγόρου το οϊχεΐον 
ΙηιτίμΛον^ έτερον δι πάλιν κατά το πλαγιον^ οΊον. (^ημη 
συνεΐναι τον ^ιατερα τρ του υΐοΰ γυναιχΐ, χαΐ ^^όμος τον 

to τρισαρκ^τεά αϊτεΐν ο βουλεται γέρας' ηριστευσεν ο Λτα- 

" τι)ρ, Ιλειποτάκτησε ^ δέ 6 παις* κα\ ο μΙν πατήρ άξιοΖ 

εις το γέρας μενειν τάν υΐ6ν^ 6 δι παΐς (ρευχειν αιτείς 

ηλαγμϋξ γαρ την μοιχεία^ εισφέρει ^ καΐ ού φανερώς^ 

φάσκων αυτόν άξιον μίν είναι φεύγειν, την δέ γυναίκα 

35 Ικανην τον παχίρα &ερμπενειν^ καί οτι ου δεήσει ετέρας; 
jyvvaixog της μητρός ϋ-ανουσης τω πατρί^- τρίτον έΐδο^ 
το Ικ του ίνζχντίου * οΐον νόμος τον πρόδότου μηδέν εί- 
ναι μνημεϊον* κα\ ο{ &εμφτοκλεους παίδες άξιονσι χα- 
ϋ-αιρ^&ηναι τα τείχη , ου γ&ρ τοΰτο βΰύλανται, αλλοζ 

S0 δια της των τειχών άναμνησεως είνονν άποδειξαι θεμι^ . 
στοκλεα τϊΐ πόλει ^ καί ευεργετην^ αλλ' ου προδότην^ δω 

6 Ald• οχε^ρι. 7 AUL ζ. 8 Μά^ φνγ^. ,0 Ald. 



:ε^ΤΑΣΕΙ2 12S 

xeit αηο tm hwxkA ύρηιτίκ^^ *hcnniw/YaQ wwg τφ 

Λία^χ«λλ/νον. Κα&αήβρτωγ ηρο^τωηων Χίγων 
τηί^ ποιότητα, τα ισχνροτζρα χαΐ πλείονα τψ ίξίταρίν 
ίπιδεχόμενα προίταξε, τον οΛτον τρόπον χάΐ περί των S 
ηραγμάτοη^ τίοιέί, τα Ισχυρότερα, προτάττοίν των άσ&ε• 
νεοτέρων• *ΙστΙον Si οτι iv piv τω στοχασμω τα πρά^ ' 
γματα Ιατι τα σημεΐα' Ιν Si ταΐς αλλαις στάσεσι τα 
εγκλήματα f iv μίν γαρ τω στοχασμω ίπειδη περί της , 
ουσίας εστίν η ζητησις, ει εστι^ τ6' εγχαλούμενόν χαΐ εί^Ο 
γεγονεν Ουτ^ζ^ ^ς ό κατήγορος φησι, τά σημεία ίστι 
τα εξεταζόμενα* δι* ων σπουδάζομέν αηοδεΐξ^ι, χα\ σν- 
ατηναν το εγχλημα, iv δί ταΐς αλλαις Ιπειδη ,συχ ετϊ 
ηερι της ουσίας ίστιν η ζητησις, άντο το εγχαλονμενόν 
Ιστιν το ίξεταζόμενον. 15 

ΧαΙ Ισχυ^άτψ μ$ρ ίξέτασιψ ίπιδέχηαι το&τα, , 4φ* οΤς τις ον^ 

τος ως ηοιηοας χρΙνΒται, ως ο ^άπτων^' το ψζοαφαγίς αωμα in*, 

έρημΙάς» nptl φωραά$1ς ηαΐ φόρου φιυγων, 

^υρξ^ανοΰ• Είχότως, τονς γαρ λογισμούς , ων Inf 
βουλοίμε&α 9^ρ^τειν^ αεί προχείρους εχομεν\, χα\ τας20 
αίτιας ^ροηντρ^πιχότες* ,απρλογίιας' τε χάί ^ ποοφάσεις 
ηι&ανας^ at τολμωψνες .ήδβ Jil• -ποΜν , ούτως προς τά 
πράγματα χωρουσιν, 

' Σωπάτρου• ^Ισχυρότερα γαρ πζΛις- ίξετασιν ταν- 
τα, igi^ ρις τις ποιησας χρίνβτμ^^ η ίφ\ ,οϊς έτεροι. ^5 
*Ιστίον ίί ΟΤΙ εφ* οϊς εϊπεν ούχΙ ίξ ων* ηαίτοι το παρά^^ 
δείγμα , στοχαστιχσν ίπηνεγχεν* ^ δ^ ^€(ΐς στοχασμοϊς 
ουχ εφ* οίς ίποίησέ τις κρίνεται , αλλ* i^ ων* κρίνεται 

■ ' ■ ■ • ■ ■ ' ^ 

1 ώς ο ^άπτω/ρ — « φοίΌΐ; φενγώρ Ven. onu 2 Ald» etPar• 






pai SXQjtlA 

oQovm στάσισν* ηρος ο φαμ^ν^ οτι ον ηρόχει,τξχί αντ» 

ννν Ιδιαζόντως, mql riSv ϊμηιητόντων έχασττ) ,στάσΒΐ Sia^ 

Xa/ieiPy a^' απλώς mQi πραγμάτων ίξίτασιν i^fi^hr 

i 5 μίνων, χαί τ^ατεχρι^σατρ τω πράγματι σαφήνειας evBxev• 

Μαρχελλίνον. Πλ^ίστην ενπορίαν, χαΐ Ιξίταύιν 

ίηιδίχεται^ οτ αν ίφ" οίς τις αυτός ηοιψας χρινεται• 

τοί^ γαρ ίξ αύτοΰ ηιπραγμίναις του φεύγοντας μαρτυρεί 

χρώμεν^ς ο χατηγορος* χαί ηοΙΧψ ξξει την υλην^ χαϊ 

i(i ^υλογωτίράν ^χει την χατηγορίαν* τοντο $i δηλαν ijif 

τον παραδείγματος * άπο γαρ τρν &άπτειν ' η υΚη χαϊ 

^ ευπορία χαϊ τα ίν&νμηματα τω xaxnr^QV «9 W 
πέπραχ^^ ο φεύγων* ενδιαιρέτως χαϊ σαφώς την σνγχυ^ 
σιν φνλάττομενος » περϊ της τών ^αγμάτων δυνάμεως 

%} Χίγων στοχασμον * ώρίσατό μη έχοντα προσώπου ίξετα^ 
σιν, άλλα πρόσωπον αόριστον το τις, 'ίνα φανερώςημας 
του πράγματος ττ^ν ίσχνν χαϊ r//v ευπορίαν αυτήν καβ•* 
μυτην διδάξτι* χαϊ μη ταραχ&ώμ^ τρ συγχύσει!' μηδέ άνα^ 
μεμιγμενου προσώπου άμφιβάλωμεν , ει το πράγμα Ιστι 

10 το την ευπορίαν παρεχόμενον, αλλ' ίδια χαι τών πρα-^ 
γμάτων xai τών προσώπων γινώσχωμεν-^ την ϊσχνν, δια 

.. τι δΐ μη Μίπεν ίξ ων, αλλ* έφ^ οϊς, xe^ στοχαστίΧ(ή( 
ηνεγχε παράδειγμα ; ηερίεργον ηγεϊτο περϊ τούτων δι^ 
δίσχειρ, πάντα . γαρ πράγματα πσν χαϊ τα σημεία χαΐ 

S5 τα Ιγχληματα. 

^$ντ4ραρ δί, οχ* αν Μρσυ^ πρίξαττος amkQvg sU αντον * α^α* 
φέρηται th ΗρινόμΒρσν* βΤον * τρισαρκηέως ύηόνΛ ϊστηααρ οΧ 
• . ήοΐέμιοι, χάΙ tp^yt$ ηροδοαίαζ. 

Σι^ριανοΖ χαϊ Σωπάτρον• /ΙευΧεραν ' εχεί 

3 Ald. ^α η ?Aij. 4 Ald. niatqax^w. δ Ald. στΟτ 

χαομός. 6 Ald. yiydtntouir• ^ , 

1 in Ven. eupra' scriptum eet ημάς. 2 otop, τρωαρ. .— ,— ^ 
ngodoukig Ven. onu 3 Syriani expositionem ita exhiboi Ven• 



ΣΤ J ΣΕΙΣ ISS 

γ^σμονς*• ύν γαρ άλλοι η€ίΐράχύ<ί$^^ mSg αν,^^ΐΰ^ϊσμξνα^ 
αηοδοίημ^ν αιτίας * «Γ γί μη συντ^δει μέν αντοϊς * το δί 
aW€iiiv<tf,Tif\X€auf.navtit^viui)&info»m^ 

'Μα ρ xt Χ λίνου. ^tvtccS&a γαρ αΧλου μίν η ηρα-- S 
|ltf, λίγοχ'δη τδ (ΤΤηάα^, την έιχόνά, φανερως 9i itg cev^ ' 
τον ιχίι την άνάφοράν το χρινόμϋον^ αυτός γαρ ίστιν 
6 γεγραμμένος, ο&εν χαϊ χρίΡεται* ηως γαρ ηδύνατο 



V' 



ι 

τα δι noLQ* ίίλΧωρ ^ amxgvg ug ΨίμΙας^ίίψαφι^ξται, qmq^iayl φιχ^ 
ψζ^ίς», ζ'^ vnm^laq* τα μ*ρ ονγ ανηη^υς Βίς ημάς] αναφ^^Ό^Μψα 
τψβ δαηέοίχψ ϊχί$ τοξιρ, δι6τι πίπλαρημεΙ^ους έήώέχζται τονς Ισ- 
γΐ(ψονς* ωτ γαρ SXkoi ππιράχααίψ, πως α¥ &ρισμ(νας αηοίοίημίΤ 
αΙτΙας, it/e μ^ι ανν^ώύημίν αντοίς* Χο δδ ανναδίνά^ xtpnom^^ 
ήαντως vntvdvifor\ tadi i^ ΙπόνοΙας^ τηρ τρίτην Μιποτως ini6iyt•* ^ 
τάι teiiy.* noXi/ γαρ a^&wiait^w t^ i^^bfidtuUt^ πράγμα 'arwp9^ 
ρομτψοψ ίΤςΧιίΡα tov αι^τιίιρυς' «re|rJlM}/M^« ^^ <ί<ίίόδρΦ^χαΙ'ηατ^ 
τάηα9%ψ afiifima'titHSt0» v^OpoiSnt^ Λΐι^Μύς xb nai ψηιδους M^) 
σης &ηί;ζ9ΡΤα*^^ίπαρησ9ΐΛ^ δ*κ^αΐζ\τίς,^'τΙνοτ.^ίχα Ίηρ.χρίηιψ xSrr 

ον δ9ντ4ρ€α^:^,σΙτ\ψ.τέτριχίζΐ^, -α^α τρίτψ. τμ γ^ρ fMTftlv. ^ο>^ ώ^. 
μίϋότητά τψα δηίοί' χρίτψ μΐ9 9νν;^αυτο%ς^έπιτ9&ξί9^τ^ξίΡ., διόη^ 
τηρ 9νπορΙμρ ip το%ς ζητήμί^οιν ^^ίττορμ τώτ προΒίρτιμέτων , ημϊρ 
χορηγΒ%' /mc^^ δβ aita *%*Χηηε¥, έπ^ίπ^ρ^ αμφοτέρων μιτέχΗ των 
σρωίίρώ τάξεων, *οίον ίπΐ ^Αρχιδάμ^ν' το γα\^ πράγμα ixttat τ^ι 
μΜΨ ηρωτ^ι τόξα των πραγμάτων χοινωνιΐ, δι6τ$ πέπρμκται ^^ιδί- 
μω αλΧα τι^α, J^ ων %αΙ ,η της δίύροδοι^Ιας υπόνοίμ βίβαιουται* 
χρόνον α γαρ ολίγον ίν τφ έπιστρατ$υ€ίν δΰτριψΐν' ως χα» Θορ^ 
ηνδίδης φηαΐ, χαϊ τι^ν \4xttKfiv ορφοάς μονούς τους ΙΙ(ρ,ιχΧίφυς^ 
αγρούς χαταΧ^ΧοΜίν αο^ωτονς, ττβ os ΟΐΐηΒρψ παΧιν χοινωνει, οιο^ 
τί το πάρα 'ΠΒρίχΧίους π^πράγμινον Βίς,^Αρχίδαμον άναφίριχαί' οδ 
μάττίΡ, iXXit δια τα προχΒρον υπ* itviov του ^Αρχίδαμου πιρος χά"' 
^ *Α^αΙων γίγονότα,^ 



128 ΣΧΟκίΑ' 

τον ενρίσΜται^ τρν ποοχΗμένου ζητήματος, χ'αϊ άψΰα^^ 

^ ρονμένον τον των π(Βντηχψτατ4)ίλάντων νπο ΠεριιΑέονς 
^ίρημένϋη^,^ QvSip ήττον σννισταμίνον^ δηΧον οτι ,οώζ 
1^ αν €Ϊη ση μείον*, χαΐ γαρ, εΐ ορίσω όντως το παρόν ζητη^ 
μα^ χαΐ «w^w,;, ^Αρχίδαμος έτΐμνελ&ών ix. της -Αττι^χης 
χρίνεται ίίβ^ρω^^ συνίσταται * την γαρ χαγηγορίαν χαΐ 
το σημίίον άηο της ίστοριας^,ίχ$ι,\^ φη(4 ^^V ^ρ^δννοί 
χα\ των λοιπών χα\ ουδίν ξιΐταΜ των Περιχλέονς λόχων ^ 

10 εις άφορμην^ σημείον* αλλιώς aje ^χ^δεμοτε αδηλον άδηΧφ 
χατασχενάζεταν, άλλα τ/ω δ^λφ το αδηλον, ως ini τον , 
άφορωνψος νέον εις την.βχρότιρλίν χμΐ δαχρνοντος, Jx 
γαρ τον δαχρΰενν δτ^λον, το, αδηλον η τνραννϊς βεβαι^ 
ουται* ένταν&α, δέ χαϊ* Ερμογένης ααρτνρεΐ, αδηλον £?- 

15 vair τά σημείον ' φησί γαρ οτι των ηεντηχοντα τα}.αν^ 
των αντιχρνς ουδαμώς εις ^Αρχίδαμον άναφερετνα * ώστε 
τοντο ουχ εστίν είδος ζητήματος, το ίξ υποψίας λέγω* 
όλως δέ Tfivjo τέ&Ηχεν ^.Ερμογένης προς Μινονχάχνον 
ϊνιστάμενος* ^ ίπειδη ίχείν,ος ε^ίρη^ε^ σ;τρχασμον χαΐ από 

tf^ πράγματος ^^έλλ^πη, ρν xai παράδειγμα .το ,τον^ άσωτου, 
οβ φονον ο^ρίνετΛΐ, αφάνρυς γ^νομενον" soy ^ατρος• 
φνσιχώτερον δέ τοντο άποδεδωχε χάν * Ερμογένης βουλή-» 
τα$ πράγμα την άσωτίαν .χα\ ^ηαεϊον είναι,* ον γάρ 
Ιστιν η άσω;τία πράγμα, άλλα . ποιό:της, τό πρόσωπον^ 

^^σννιατωσβ\ ως χαι ΐΑρχίδαμρν τρ,^^Ι τον'ΐσ^&μον βρα^ 
δννάι^' &&εν ,owcfi αμειβομένου τον πρόσωπον ίπΐ των 
ζητημ^τ,ΐι^ν, τονταχν συνίσταται• * Ερμογένης μέν^οιψεν» 
γων τον ά^^ο αράγματος ίλΧιπη , στρχασμον ^ /^6 μεταξύ 
τοντο έφενρη»^ είδος. 

^ή Μαρχ^λλίναν. Κάχώς. έιπεν α μεταξύ τούτων 
ίστίν* το γαρ μεταξν τούτων μετέχειν &έλεΐζ \{χαΤέρων* 
τούτο δέ τοΰ μέν πρώτου ονδέν μετη^ει, τί άφ* ων 
Φΐυτος ίποίησεν, τον Si δεντέρον ολίγον τε^ρΐ τίί ^άφ* tcuK 

fre- 



^ Ε 12 2 ΤΑΣΕΙΣ ]2» 

triQog ίΛοΙησί μονοφ^* tcitiq δΐ ψύίοΡΒίχως Χίγουσνρ^ 
oTf Tcai του πρώτον μετέχει το αφ' ων αντος ίποίησεν^ 
ο γαρ άσωτος αφ' ων Ηροίττει, αντος, άσωτος κρίνεται 
χαϊ γνωρίζεται, αλλά λέ^ομεν, οτν ονχ ίτύ της άφα-- 
νείας tov πατρός άσωτος ίγενετο* άλλα προ δέκα, εΐΒ 
τίχοι] Ίη yal εΐκοσιν Ιτων* δώ ονχ αν εΐη- σημεΐόν τ/ 
ασωτία τη^ αφάνειας' δεΐται γαρ τα σήμεΐα^ τα είκ6τα.49 
η τά τεκμήρια άπο των χρόνων άποδειχννναι γεγονότα, 
tv οΐς ial τά Ιγκληιιοιτα γεγονεναι φάσκομεν* άποδε-' 
δειχται ονν ημϊν ίκ τούτων, ως ον μετέχει της πρώ• ίΟ 
της' τινίς δί ίξηγησαντο το μεταξν, το μηδενός των 
δύο μετέχόν* τ^ρίτην δ^ Ιχει τάξιν, ίπειδη πολν ίπό- 
ρώτερον ίστίν εις κόίτα^ηιενην Τω Λατηγόφο, μήτε ' αφ*• 
ων ίπθίήσενό κρινόμενος ονσης της κρίσεως, μήτε av: 
ιίι^ρνς εις άντόν άναφερομίνϋν τον πραχ&έντος tov ' ΐί^' 
κριν&μεΡοί^^* καλώς δέ προύε&ηκε * το ίξ υπόνοιας* ον 
γάρ^ εχομεν είηόντα τ^ ΙΙερικλεα Ιν τω προβληματι περ} 
Άρχιδάμύν^ αλλ* Ιξ υπόνοιας ο Αρχίδαμος ως στρα^ 
τηγό^ ων κρίνεται, ειπόντος Περικλίους, εις δέον άνη^ 
λίοχένα^ τά χρήματα, δηλσν γαρ, φησει 6 κατήγορων, 20 
ΟΤΙ ovJcyl παρεΐ)1ερ αν ει μη ϊω στρατί;;'», τω χα) 
προδονναι Χαϊ κα&νφεΐναι δύνάμί^' Το γαρ άλλο πλη-' 
&ος έπεται τω στρατηγώ. 

^JnioixB δ* ovdh του ζητήματος τούτου %αΙ ο αααηος Μ τω πατοΙ 
Αφοιτύ /1^0^^ φόρου ψίύγων, ΚαΙ ον» * αγνοώ /e, ως ψ^&ηαάρ 35 
τίΡΒς ι^ϋ $trai πράγμα έρταυθ•οϊ το χρινρμχρ^» 

Σνρια^νον• *ΕμΧ χοίν ζητήματος τύύτον το πρά»^ 

2 Ald• μί^ηοτΒ ο Μριρομίτος αφ&ρ έποΐηοΒν ούσης της »ρ• re• 
etltoi ordinem ex-Par. SAld. et Par. το, ecripsi τόν. 4 
Ald. ϋί&ψύ. Τλί^. ηροθΒ&ή%ί. \ • 

1 nid ovH αγνοώ — — ηρινομενορ Ven. om. •6ςύ6η1ΐ4 ita 
annectene: 'k<A γίρ Ml τ(&'ζψ. 
RhMior. IT. 



γ μα το tv&vvofuvov της τρίτης- υπάρχον ^ τάξ^φύς Ιξ 
υπόνοιας €ΐς τον ασωτον αναφέρεται* 6 γαρ πασαν τηρ 
ούσίαν οΰτως άχόσμως εις τα μη δέοντα χατανοΛίσχίορ 
ίσως χάί τψ παρανομωτάτφ των ζργων επεχείρησε , μη^ 
^ δένα τον σωφρονίζοντα βονλομενος εχπν . χ αϊ ουκ 
αγνοώ γε• ' Τοϋτο εις ένίονς αποτείνεται των τεχνό^ 
γράφων* οί τα έξ υπόνοιας πράγματα ώς ανεξέταστα 
ηαραλαμβάνουσ^ Ιν τοΐς ζητημασι χαϊ μελετώντες ον- 
τά* ix μέν του ^ πράγματος ovbi εν i χινονσι χεφά^ 

10 Xaunfj τα Si ίχ. του προσώπου μόνον έξετάζρυσι* των 
γαρ στοχαστιχων χεφαλαΐων τα μίν ix του προσώπου 
μόνου τανειται, ώς βούλησης χαϊ δυναμις* τά δέ ix jou 
πράγματος, ώς τά απ άρχης άχρι τέλους, άντίληψίς, * 
χρώμα y ο Χ(ύ μετά&εσις αίτιας χαλείται, πιθανή ά^ο- 

Ιολογία* ίστέον ^ δε ώς το πράγμα διχώς ^ λέγεται Ιν 
τοϊς στοχαστιχοϊς ζητημασί, τό τε σημεϊον. χαϊ ψό,πρα^ 
γμα αϊτό* το μέν^ ουν πράγμα, αδύνατον 7 (χλνπεΐν 
ποτε\ πώς γάρ αν η • χρίσις συβταίη, αη^ίν^ος του 
ευβννομένου πράγματος* το δΐ σημεΐόν έχλείπει μολλά* 

20 χις^ ώς ^ εν τοΙς έξ υπόνοιας στρχασμοίς* δώ τους τo^- 
ούτους ατελείς ix πραγ/ιάτΐ4ΐν μαλούοι στοχασμούς^ του 
τοίνυν ^^ χρώμαγρς.άύ τό σημεΐόν ίστιν^ ψπερ, μάλιστα 

2 Ald• υπάρχοττα• S Ven. h. 1• ineerit: ώς-ψη&» τίν9ς, 
μη eZrcfi το πράγμα irtav&a Μρινόμίτορ. 4 Ven• ουδέρ, 5 

Ven. inserit: μ^τάληφις• 6 Ven. Ιση δέ nixiipo' Ιστίοψ , ως 

το ηραγμα, 7 Ven. ποτβ aSwaxov tnXmtXvJ 8 Ven. χαΙ. 

Ald• Par. η. 9 Ven. &antq h τοΧς ίξ νπονοΐας omisso στο- 
χαομοΧς. 10 Veii• τον τοίρυρ χρύματος αά τ^ σημίίι^ 'μ$ιχομί^ 
ψοϋ Βΐ μη ifinlTtxn το σημίϊορ , y<f^ μάλιστα ο κατήγορος Ιοχυρί^ 
ζ$ται , πίρητίι τ^ αν ^Χη %ai η δ Α χρώματος απολογία * δφπ^ρ 
των τβ προ ^Μρμογίνους τίχνογράφων ϊνιοί, ual των μκτ iMtivov, 
Αχύλας τ§ ηαΐ Ευαγόρα^ , οί την 4η φιλραοφίαζ έη^ατ^^ψ τ^ ρητό- 
ρων συμμίξανης τέχνβ, τον χατα τορ αϋωτορ ζητημ^ος δίΛλοντες 



• t 



JFI -Γ ΣΤΑΣΕΙΣ 131 

ο 7UtrliY0Q(K Ισχνρ!ζβτ€α, δώ χαΐ rtA σι^μΒίον ixlaU 
aoytog , η^ριττη τίς αν Λη χάί η Sia tov χρώματος 
απολογία. ' 

Σωπάτρον• ^Ενταν&α ίφαρίρω^εν ο τ^χνιχος τον 
hcvTov axonoVy οτι προς Μινονχίανον φιλον^ίχως ιστα- S 
rai' χάΙ γαρ Μ^νονχιανος h rlj avtov τεχντι άτύ,ονς 
ix πραγμάτων στοχασμού υπόδειγμα το τον άσωτου τ«- ~ 
&ειχέν' δια τοΛτα ουν λέγει , άπεοιΧΜ] δ* ουδέν, άντϊ 
του ομοιόν ίστι-ν ώστε ει τοΰτο έχει Μράγμα^ χάχεΐνό 
εχει. 10 



■. \ •♦ 



Μαρχελλίνου• Καίτοι κουδίν εοίχεν, oυδi γαρ 
αφ* ων έπραξε τίς Ιστιν^ '.' oi/re φανερον όλως η άπε^ 
Ό-ανεν ο πατήρ * τον Μινονχιανοϋ δί είρηχότος. οτι εστίν 
ο^πλονς τέλειος στοχασμός , όταν ^^ χμ τα πρόσωπα χρί- 
vtiTcu χαΐ τά πράγματα, εστί Si 'χαΙ απλούς άτελί;^ ίχ 13 
μονω^ν πραγμάτων , 'εστί χαϊ άπίονς ατελής εχ μόνων 
προσώπων, οίτος φιλονείχως λέγει μη είναι ix μονών 
προσώπων στοχασμόν χρινόμενον, έτιιλΗπούσης ίξετάτ 

τοις i» μόρου του προσώπου ηεφαΧαίοις ίχρηααηο* θαυμάζω ii, 
$>1 μη ηρινομέρου πράγματος αΙτΙας τις αποδώσει ηοί το Χ(/6μ$νον ^' 

χρώμα. Φαίνεται δέ ηαΐ ο τηχρογράφος μη σφόδρα ^a^^w rij δό^ 
tjj ταύτιι * ον γαρ £ι^ οδταΐ( έρδοια&ηηάτιρον νινοίτύρω τ« *αρ νΰρ 
έχρηοϋηο τ^ Χόγφ, ίΐωϋ^ώς inotpalita^ai δια^^δψ, h οίς w 
αντφ χοτβΐί^αηΤί' αρέσηνι τα Ιίγόμν'α &ς inuoB' τΐ γαρ &ς &1η» 
^ως τβ *αί Μΐ^όΧου iutlov η συμψίρον, η τα τοιαύτα ζητείν oi- 
^οριχΐ^ς ' oi μέν ουν ώ{; ατΜς in. πραγμάτωί^ το *ατά τότ ασωτορ 
ζήτημα δι$Χόντίς ουδέ χρωματι οίως ίχρησ^ο''ύ δί ηατάΈρμο^ 
γέτηρ βούΧοιτό τις ίίταυ'&α χινησαι χρώμα, Siilw ο τι των π^πΧα- 
γημένων τίνα χρωμάτων έρύ — — — ^ οτι προς άποδημίαν τίνα 
Ια&ραιαν εστάλη* αποΧογησηαι δ$ οϊμαι ο ίσωτοζ ηαΐ 4ρεΧ τι. 
01 μ^ρ ϋΧλοι φασίν,κ, t. Χ. ν* ρ• 133. L 11•• 1 11 έσύν ex Par. 
recepi• t2 στοχασμός, ίταν mil -.««.« ηαΐ απΧους άτύης 

Μάφ om. f recepi es Par• 

9• • 



132 ^XOAIA • 

χίΒως τωρ nQttYUoctvn^ i χαΐ nctQcetl&ercu το τουάσώτοη 
ζήτημα* βονίΛΤαι ονν (ΤνλΙογίίΤασ&α^,^ οτι η αφάν^να 
πραχμά ίστνν ίξεταζόα^νον y του Mwovxuevov λέγοντος^ 
ρτβ, iv τοις το^αντοις^ ζητήμασιν οπον, το αημ^ϊον ονχ 
h ϊοτι φαν^ρον, τόδέ πρόσωπον ίξ^τξχζομ^ον ^ άπο του 
προσώπου ίστιρ ^ κατασ^ζίυη χα} r; τιασα ίξίτασις χαΐ 
απορία^ ονχ άπο τον πράγματος' λεχτέον ii, οτι ίπΒίδί/ 
το πραγμά Ιστιν ίν στοχασμφ το σημeϊόVf το δέ iyxa^ 
λουμ%νον άφανί^ Ιανι χα\ αδηλον, δπ ψξξνΒρον είναι 
10 το σημέΐον χα\ όμόΧογούμενον , 'ίνα το άφανίς ix του 
^ φανερού χατασχευάσωμεν ^ ννν δί η αφάνεια ονχ εστί 
φανε^ον σημεΐάν τοί? οη άπε&ανεν 6 πατήρ' ουδέ γαρ 
ει αφανής γίγννε πάντως οη χαΐ τε&νηχεν* ώστε πως 
δύναται του πεφονευσ&αι νπο του παιδος τον πίχτέρα 
15 σημειον . είναι η αφάνεια , οπον χα\ τούτο άμφίβολον , 
εΐ^^ όλως άπίΟ-ανεν* άπο μίν ονν της αφάνειας ονδίν 
δυνατόν χατασχενάσαι] άλλα το πρόσωπον μόνον y λέγω 
δι το είναι ασωτον, ποιεί την νποψίαν χα\ τί^ν συστα^ 
σιν του ζητήματος y ^τίαϊ τήν άφάνεΐίχν διαβεβλημένον 
30 τό πρόσωπον, φόνου τεχμηριον ποιεί* οτι δί η ποιότης 
του προσώπου χαι το άδρξον ποιμ την νποψίαν '* χάί 
ου το σήμερον, άμίλει εάν πλά<^ρς ενδοξ/αν πρόσωπον, 
η τό τις άντΙ tqu άσώχου λάβεις ^ άσύστατον γίνεται* 
ciov iav όρiσωμεVy πατήρ τυ^ος αφανής γίνεται χαϊ 
7S χρίνεται» Σημειωτέον δέ^ οτι xcu ^ημοσ&ενης άπο της 
ίπιειχείας τό εναντίον άηω&είται φόνου διαβολήν Ai- 
γοντα πεποιηχώς τον Λίοδωρον* τον πάτερα ως άπε^ 
χτονα ίγώ τύν *' Ιμαυτοΰ* τό γάρ Ιγώ ΙπιειχεΙας εμ^' 
φασιν έχει• 



il ΛΙά. ξ. 14 Ald• ίπόψειω^ . 15 τον es Par• recepi. 



ΕΙΣ 2TA2E1S Μ8. 

ι 

OavpmCm di Λ μη ιτρικομύ^ν τΛ η^άγμα^ος, βΜοβ τις inodmuu 
»ai το ΐΒγομΛψΌν χρΛμα* ατιοΧογηαβΤΜ i^ οίμμί i aamtag 

ηάΐ iq%i τ*. 

Συριανού. ^Ενδοιαστιχως ' τ()ν Χόγον ηροφερη* 
οΊδ$ γαρ μη σφόδρα &αρ^ών τη δόξτι tovtij' οΐ μέν^ 
OW ως άτελίς ix πραγμάτων το ηαρον ζήτημα duXov^ 
τ€ς ουδί χρώματν ^ όλως ίχρ^σαντο* tl δέ τις χα&* 
Έρμογίνην inl τούτου χρώμα χινοίη^ των πεπλΰ^νημί^ 
νων τινά Ιρύ* ώς iixog υη* ίχ&ρΰν ίμών άντιρησ&αι 
τάν πατέρα η Ητι^ λα&ραίαν άηοδημίαν ίστάΧατο* xaliO 
ίρηΐ τι* οΐ μίν αΚλοι ψαΛν, ώς έχ βούλησης τΒ χαΐ 
δυνάμεως παραγραφιχου τβ τον άπο των λ^ιποντων ' 
χαΐ Ιλέγχογν άηαίτησίως πλατρν^ι τι)ν * άηολογίαν ο α-- 
0ωιτος^ ο δέ ^Ερμογένης χαϊ τοις ix τον ηράγματρς xe^ 
φαλαίοις φησί δέίι^ αυτόν χεχρησ&αι^ * ** 

2ωηάτρον• Βαυλομ^νος ηιστώ^αα&αι τά παρ* 
ξίυτου χαχώς ^η&ίντα συλίογκτμω χίχρηταν τοιοΰτι^'^ 
ηάς στοχασμός άηολογίςχν ίχπ' η άηολογία Ιχ της ^ue- 
ταΟ'ίσξώς ίστι της αιτίας* αυτή Χύσις έστΙ των απ' 
άρχης άχρι τίλους* ταύτα τά πράγματα Ιστι^ ηάς άρα 10 
στοχασμός πράγμα ϊχει το χρινομ^νον^ διο^ χαΐ 6 πα^ 
ρών^ άπο του iv ο^ω 6. σvλXQγισuifςf άπο ,γάρ των jue* 
ριχων ίπΐ τά χα&όλου άνατρέχπ^ παραΧιμπάνων το 
συμπέρασμα διά τό πρόδηλον• χαι ούτω μίν ουτος^ 
iOiXB δί τους ανόητους ^αραχρουόμενος* άΧΚ* ημιΐς tS 
ούτως φ^σομεν* οτι άπολογησεται ο χρινόμενος χαϊ 
άνευ μετα&εσεως αίτιας άπο βουλήσεως χαΐ δυνάμεως ^ 
απο έλεγχων απαντήσεως^ άηύ του παραγραφιχον ^ ου 
γαρ ει πάντως άπολογιαν εχει^ ηδη χαϊ άπο μόνης της 
μετα&έσεως, έπεϊ μηδί οΐ άτελεΐς εχ πραγμάτων στο- 50 

i Ald. Μια(ηι%ως. 2 Ald. χρημβιτι. S Ven. XmipTW* 
4 Ald• ηλ»ιρ ύ τψ anoL•yiaw αοωτος. correxi ex Ven. et Par• 



Λ 



13f ΣΧΟΛΙΑ 

χασμοί, ovg μΜΤ* ολΙγοΡ igu, rfi της απολογίας ηιση^ 
γησ^ χάί την μ^τά&^αιν Μάγονοί της αίτιας* οτι 
μηδί η κατηγορία απο τΰν αη αρχής άχρι τέλους ίστίν, 
ως χα\ αυτός iv τοις ίφ^ξης δείξει λίγξον• οτι τό ίξι^ 
k ύάζον πράγμα ού κρίνεται * ει ονν ίστί τι πράγμα μη 
χρινόμενον χα&ο ζήτημα , ix της τον προσώπου μονής 
ποιότητος την άπολογίαν χινουμεν, ohv βουλήσεως , δυ^ 
νάμεως yai των ίξης' η καϊ Ιπΐ' τούτον απολογία μεν 
ioTiVy ον μέντοι χαΐ απο τον χρώματος* ωσπερ γαρ εν 
i Ο τοις άτελεσιν ix προσώπων στοχασμοΐς η βονλησις μίν 
χαΐ η δνναμις ίχλείπει, χαΐ οσα απο τον πρόσωπον* 
Ιχ δέ των απ* αρχής άχρι τΑοι/ς καΐ των λοίπων η 
χρίσις γίνεται^ οντω δηπον χανταν&α χαϊ ίιύ πάντων 
των Ιχ πραγμάτων ατελών στοχασαών, ονδίν άτοπον j 
t5 xai είναι άπολογίαν χαΐ μη προς τά αη άρχης άχρι 
τελονς δια γο ίχλείπειν (χυτά τγ του πράγματος Ιχλεί* 
ψει* πλην χαϊ αυτός το μίν οτι άπολογησεται εΐρηχε, 
τ/ δέ ον προσε&ηχεν* ει γαρ Ισχνρον το παρ* αυτόν νυν 
χομιζόμρ^ον εις άποδει^ιν^ έδει χαϊ το άπολογησεται 
20 προσ&εΐναι* ^ τό γαρ τι ονχ άφωρισμενως * επϊ τον χρώ^ 
^''ματος, άλλα δύναται χαϊ επϊ της άπό του παραγραφι^ 
χοΰ χινουμένης απολογίας χαϊ των λοιπών μεταλαμβά^ 
νεσ&αι* *Ιστεον δέ, οτι χρώμα η μετά&εσις λέγεται της 
αιτίας δια το πρόφασιν παρεχειν της απολογίας χαϊ οί- 
25 ονεΐ χρωννύναι τον λόγον* ως γαρ το χρώμα τυποΐ το 
' τοιόνδε τι είδος f ούτω χαϊ η μετά&εσις της αιτίας τον 
όλον λογον* ουκ άλλο δέ αιτία χαϊ χρώμα* άλλα ταυ^ 
τον μέν, ix παράλληλου δέ χεΐται. 

Μαρχελλίνου. Τεχνικώς χαϊ ακριβώς συΧλογί^ 

30 ζεται • ει χαϊ κακώς φιλονεικεΐ* ει γαρ πάν ζητημά φη• 

σιν άπολογίαν έχει, τό δέ χρώμα η αιτία τον πράγμα^ 

f Ald. «^oc^iM• AlcU 



EIS ΣΤΑΣΕΙΣ m 

τός {ύτή^^ Ζ Ιση τον σημάου^ ηω^ αρα ζητη/^ά ηρα/μ($ 

ξ^β^• αλλά λ&ετίον, οτι ηϋν μίν ζήτημα ατιοΧσγίαν {χη^ ^ 

αλλ* ου μόνον το χρίομα a7toh}Yia t(nW, άλλα ix της 

Τον ηρούώηον ηοιοτιμος γινόταν απολογία' λέγω δί άπο ( 

βουλήσεως χαΐ δυνάμεως^ γίνεταί Si χαΐ άηό τον πάρα-- S 

γραφιχον, ώσπβρ ίνταν&α. ίρπ γάρ* δείξον u όλως 

η€φόνινται 6 πατήρ* ώστε ον^ χρώμα το' τοιούτον* δνόίν 

γαρ οντοιν περί το ζήτημα ^ προσώπου χαΐ πράγματος, 

οτε μίν αμφω ίστίν εξεταζόμενα χαϊ τίλείος 6 στο^ ^ 

χασμος εχατίρων, του τε πρόσωπον χά\ του πράγματος j 10 

ίμπίπτει, τα χεφάλοηα, οτε δί το πρόσωπον μόνον, τα 

του πρόσωπον μόνου Ιμπίπτει χεφάλαια* οτε δί' τά 

πράγματα, τά τον πράγματος* ίστ& δί τα μΙν τον 

ηροαώπον βουληύις χα\ δύναμις* τά δί του πράγματος 

απ* άρχης άχρι τiL•υς, μετά&εύις αιτίας, ο χαΐ χρώμα 15 

καλείται, άντίληψις, μετάλφρις, πι&ανη απολογία' το 

δέ ηαραγραψιχάν χα\ Ιλίγχων άπαίτησις εξωϋίν Ιστιν* 

ίχλείποντος ουν τον πράγματος ixλεiπu χαΐ τά τούτου . 

χεψάλαια* χαϊ πάλιν Ιχλάποντος του προσώπου εχλείπει 

χάί τά του προσώπου χεφάλαια. *Επιλείποντος ουν ώίβ 20 

τον σημείου, συνεπιλείπει χάί το λεγόμενον χρώμα, roi;r- 

εσττν η μετάΟ'εσις της αιτίας, η το νπεν&ννον εις το 

άνευ&ννον μετα&εΐσα* οίον συνεχώς γννη νυχτωρ ία- 

χρύει xca χρίνει avTtjv ο άνηρ μοιχείας' τον γαρ χατη^^ ' 

γόρον ίνταΰ&α το σημεϊον εις το νπεν&νί^ον άγοντος, is 

ΟΤΙ Ιδάχρνες. ζητούσα τον μοιχον μετατί&ησιν αυτή το 

σημεϊον προς το άνβύ&ννον* (fησει γάρ δια τούτο δα^ 

χρύειν, ώς L•γιζoμivη τα Ιπϊ Ty χηρεί^ χαχά, μηποτε 

χαΐ αντη τοις άυτοίς περιπίστί' αρ* ονν ονχ Ιμπίπτει Ιν τ^ 

άσώτψ μετά&εσις της αιτίας y ναί* ονχ άναγχαίως δί' so 

δύναται γάρ χαϊ μη λύσας το της άφανείας γρησασ&αι 

τφ ηαραγραφιχφ, χαϊ τ^ τών- ίλεγχων απαιτήσει, χαϊ 

συνίσνηχεν^ h δί τοις αλΧοις ζητημασιν, iav μη χρησψ- 



ίβΰ SXOMA 

ται T^ μηα&ίσΗ της αιτίας ^ ου σννίστηη^* pSov δ 
παρι^ηάμενος τψ ν^οαφαγίί σώματι ^ iav μη t&^ δια 
τι παρίστατο y νηά&ννος Ιστ$ν Ιν δέ τω άσωμάτφ 
xaif μη λνσρ- το της άφανΗας, (wjw δηΐ^ν οτι ανψος 
h αντον ϊφ6ν$νσ6ν• 

νης^ ttal πλούσιος y Ι»άτ«ρο» ωραίας Bxortsg χνραΐΜας, »^φωρώ(α« 
aw^ αλλήλους iξt6rfaς άπο τώι^ αλληλωτ οίκιωτ^, ηαΐ μοιχύας αΑ- 
ληλύΐς άγτί/χαλονσιη* irifw&u γαρ αυ πάλιν τα μ$ψ πρόσωπα ί^αλ- 
^0 λάττοντα^ ίπιδέχηαι εξέτασαν, τα πράγματα δέ ου , δΛ το 

• ΙαάζΗν» 

αυριανού. Την ohdav^ δόξαν bupahu bncnj&a 
φανΒρως, ως μόνα τα δι όλον ισόζοντο' των πραγμάτων 
ουχ επιδέχεται ίξίτασιν kv τοις ζητημαοιν* τα δ\ αΚλα 

ΙΒ πάντα χρίν^σ&αι^ διαγορεύπ* ίπιστήσαι^ δί αξμίν, ωσπερ 
iv τοις προσωποις δύο τινά ησιν ανφταατα^ τά τβ αόριστα 
χαΐ τά Ισάζοντα δι oXoVy ούτω yuA iv τοις πράγμασι τά re^ 
έ| νπονοΐας χαί τά Ισάζσντα ' τιαϊ ανάλογα τοίς άορίστοις 
τά έξ νησνοΐας * ώς'^ γάρ έχει ουδέ μΙα ποιστης ώρ^σμένη 

30 τον αορίστου χιχτηγορεΐται, ούτω χαΐ τφ <| νπ&νοΐας πρά» 
γματι ουδέν τι βέβαιον τεχμηριον χορηγεί την σύστασΦΡ» 

52 Σωπάτρου. Ανω μ^ν έν τγ των προσώπων διδα* 
σχαλία, έπειδη προνχΗΤΟ (χντφ περί προσωτύων ανεξέταστων 

i οΓον πέτης — αλληλοις αιτηγϋαλοναιν Ven• om. 3 AlcL 
π^ψοράτιααιν. S Ald. olwiv, 4 Ald. δι* άλλάττοντα. 5 
Ven. '£rtav&9 φαν(ρως την olxtlav έϋφαΙνΒΐ γνωμην^ ως μόνα τα 
διόλου έξίοάζοντα των πραγμάτων φησίν ίξέτασιν μη ίπιδέχΜ&αι iv 
ται; ζητημασ^* τα δέ'^λλα πάντα ηρΙν(θ&αι διαγορ$ύ9ΐ' έπιστησα^ 
δί αξιον^ οτι, ωσπΐρ h τοΧς προσωποις δυο τινά 4στι τα αν^βταστα 
τα τ• αόριστα τά τε ίξισάζοντα διόλον $u τ. k 6 Ald• ^στ^ 



EIJ^ ΣΤΑΣΕΙΣ 137 

atuVf ηαςύΜβε» ^^άζιιηηα το δύο ρίοί ηΐούσίοι d ΙπΙτφ 
XQhnHW οάληΧοος^ το ψΰν ήραγμάτων aOQMnw xccTceX^ 
ηώρ• ΈντοΛ&α δέ ίηβ$δη fiovlerm m^H τίραγμΑτοη^ iv^' 
ξ^τάοίων tiTtM^f αναήλάττα το ηρόβλημα^ χαΐ Χαμβάνα 
δί€»ψοραΡ μίν ηροαώπων^ ατινα δύνατξη έξΒτάζεα&αι^' Β 
πράγμα δΐ φαάζον , το έξιέναι άτιο της οικίας •, o&sif d 6 
έτερος χρηαεται αντφ ώς τεχμηρίφ της μοιχείας, τοντο χα\ 
6 έτερος τίατα την των προτέρων Χ(χτααχευην' ίρείγάρ ^ 
πένης, οτί την ίμην έμοίχενσα^ γνναϊκα^ πλούσιος γαρ u* 
τα δέ γύναια μάλλον πλούτφ χαίροναιν^ άλλα χαΐ ό πλου' 10 
ύιος τφ πένητα, οτι ει και τιένης εϊ, άλλ^ ουν &ωπεΙα καϊ 
χολεεχεία χρησά μένος, οις υπάγονται' μάλιστα γυναϋζες,ΐαχν^ 
σας μοιχένσαι τονμον γύναιον, 

Μαρχελλίνου. *Ισάζοντα καλεί τα έχοντα τάς 
προτάσεις ΐσας χάί πίστεις τάς αντάς τοις άντιδίχοις, ο γαρ 15 
αν ηπρ τιί κατήγορων τοδ ετέρου , τοντο χάί ie^rrav ψαΐ-- 
V9Tiu κατήγορων κατά το ποιητικόν' 

ΐάν ί* ολίγον δφς διαφοράν, συνίσταται το ζήτημα, οίον 
ίβιάσατό τις δύο κόρας κατά τοΛτόν ' νόμου οντος η γα^ 20 
μνν η ϋ-άνατσν αίρείσϋ-αι του βιασαμένού , η μίν αίρεϊτοΛ 
τον γάμον; η δέ τον -θ'άνατον* hncA&a γάρ η μΙν βία 
ίση καΐ τά τιρόσωπςι των ηδιχημένογν* ουκ εστί μέντοι η 
άίρεσις ΐση, και τοντό έστι το ποιούν συστηναι το πρόβλη* 
μα* καΐ μέντοι τά πρόσωτια διαλλάττοντα συνίσταται, ώς 25 
έπΙ του τύνητος καϊ του πλουσίου * δύναται γάρ λεγπν 6 
πένης' συ μέν χρήματα έχων ριχδίως επει&ες* έγώ δέ ηπό* 
ρουν καΐ ουκ ηδυνάμψ πέίσ/η^' ο δέ πλούσιος έχει ταύτα 
ειπείν ' οτι^ χολακείαις μάλλον η χρημασι χαίρει τά γύναΙα^ 
έξάγΗ δέ προς ηδονάς η Ό'ρύψις, καΐ η φύσις' καϊ ου χρη^ 30 
μάτων ένεκα συνάννα βούλο/νται. 



8 AlcU ο\ι»ύ»^. 9 Ald• et P«r• %nww. H. ν. 350• όιιποΐοτ• 



138 ΣΧΟΛΙΑ 

Λίηα ttAtm tohnm Jhtip ϋ αντβτ ίη^γιΛναι xi η avpiOtSna ιρα} 

ΜαρχελλΙνον* *Σχ&έμενος ημίν των η προσώπων 
οαά των πραγμάτων δίΜψοραν βονλετα^ χαΐ το χρησψον 
5 της τούτων διχχφορας ειπείν, χαΐ προς τί συμβ(ίλΧ$τα$ του• 
των ij γνώαις ' οτι, ψηόϊν, έ| αντων γινώσχομεν τα σννεατωτα 
των προβλημάτων και δναιρέία'&αι, δυνάμενα* άπο γαρ της 
ποιότητος των προσώπων xcu των ^ πραγμάτων η χαΐ άμ• 
φοτέρων συνίατατεα το ζήτημα, όταν δέ μήτε το πρόσωπον 

10 μητΒ το πράγμα εχρ ' έξέτασιν ποιότητος, ασυστατον %α- 
Ό-άπαξ χαϊ άδιαίρετον το ζήτημα, τιρος αμφότερα ουν συμ• 
βάλλεται των τε προσώπων χαϊ των πραγμάτων η φύσις 
εις το γνωνεα τό τε άσύστατον χαϊ το σύστάσιν έτιιδεχόμε^ 

. νον. Καλώς δέ ή προσ&ηχη του χαΐ διαιρεισ&αι δυνάμενα 

16 των ζητημάτων * τα γαρ συνεστωτα χαϊ διαιρείται * ει δέ 
μη συνεστηχοι, ουδέ διαίρεϋΐν έπιδίχετΜ * τ*ν^ δί μίμφον*' 
T(u τον Τεχνιχον λέγοντα χαΙ οσα μη σννέστηχε τ£ψ ζητψ 
μάτων* ει γαρ ζήτημα φησι, xcu συνίσταται* προβλήματα 
μέν γαρ πολλά χαϊ άσύστατά έ<τη, ζήτημα δέ ουδαμώς αν 

30 χλη&εΐη, ει μη τό συνεστηχός. Αεχτέον δέ οτι χαταχρη• 
στιχώς είτιεν ζητημάτων, δέον ειπείν προβλημάτων• 

1 χϋά οσα μ^ι owi<mjntr Ven. om• Tum secpiitur : 'ίηανως 
ημίις nqoTf^hiH προς Tt^y αηριβη ηατατόηοιν, της τ$ των προαωπων 
ηοϊΐ των πραγμάτων διαφοράς' το γαρ τέλος οΐ μικρόν tlvai τοντων 
αποφαίνεται, ίΥγί τα συναηωτα ηαΐ διαιρούμενα των ζητημάτων ηαί 
χα αανστατα δια τούτων έηιγνωυόμι&α' ασυστατον δέ ζήτημα τας 
i( ίϋΰίτέρου μέρους των διηαζομένων συνηγορίας oint ϊχόν (((ωμίνας, 
ta μέν γαρ η rot αμφω %άΙ πρόσωπον έχοντα παΐ πράγμα κρινί» 
μ$νον. Τεσσάρας τούτους ηανονας χ. τ. λ., η% Ald. S uoTwp 
πραγμάτων — — μητ9 το πρόσωπον AlcL Om• rcttittti βχ Par. 
S A1<L ξτΜ. 



είΣ ΣΤΑ2ΕΙ^ 139 

Τα lih χαρ ?fO» νμφω ΜϋΛ n^iamtw txmnu ηΛ ηραητμΛ »ρΐ96μ^ 
ΨΌ9 9 ΤΟ irff^oy γη ηάττως ηαΐ τ<Ας 4ξ Ism^i^ov μίρονς Χογονς σνρ 
τψ ηι^ανψ διαφόρους τβ ηαΐ ταΐς nUnwiv ΧαζΌΫονς* Γτ* τ% om^ 
ίσύ ψαρά τοίς δίΜασταΙς το -ήις ηρίαπ^ς αφορίς, ηαί μη προηλημ* 
μέτορ tJ ηρίση^ δυτάμ»6ρ τβ πέρας Χαβύρ ονΗοτψα». ^ 

Σνρ^ανον. Τίσααραζ τούτους χανσνας ημΐν πα- 
ρ<χδίδω(Τ$ της των αννεστηχότων έταγνώύΒως * πρώτον μέν^ 
Hva πρόςωπόν τ« χαΐ πράγμα ίχρ] * χρινόμίνον, ήτοι ί|€τα- 
ζε(Τ&α$ δννάμενον* η το ϊτιρσν 'πάντως* δεύτερον ^ ωότΒ^3 
τας έ| ίχατέρον μέρους διχαιολογίας τΗ&ανάς τβ χαΐ δια-' ^^ 
φόρους είναι χαί ταΐς τζίστεσιν έρρωμένας» Τρίτον^ ωστ4 
τον διχαύτην μη προαΧηφότα την χρίαιν οΐχο&εν έπΙ το 
δίχαστηρίΌν Ιέναι^ αλλ* έχ των φαινομένων^ iv rjf δίχρ^ 
την φαινομένην αυτφ διχαίαν τε χαι άδωροδόχητον ίπάγειν 
\ρηφσν. Τέταρτον, ώστε μετά τάς προαηχσύαας διχαιολο* ^5 
γΐας δίψασ&αι το ζητούμενσν έπιδέξαα&αι πέρας,* ει γαρ 
άπέρατα ' τα τηςνπο&έαεως ύπαρχοι, λΐ&ον ίψην * ίο- 
ξ!θμεν διχαζόμενοι περϊ πράγματος, φ πέρας^ αδύνατον 

ι 

έπι&ειναΐφ 

Σξοπάτρου. /ίιδάξας τΐ το πο^τιχον ζήτημα, χαΐ30 
τΙς η νλη του πολιτιχον ζητήματος χαϊ ετι προ&είς την 
διαφοράν της ύλης, τουτέστι προσώπων τε χαϊ πραγμάτων, 
αναγχαίως έπϊ τον λόγον των συνεατώτων τε χαϊ άσυατά" 
των έρχεται, *^Ορον ουν του συνεατώτος ζητημίχτος λέγων 
πάντα τα άσύστατα περιλαμβάνει χατά το εναντίον' «/25 
γαρ τα χαϊ πρόσωπον έχοντα χαϊ πράγμα χρινόμενον συν» 
ίσταται, πάντως τα μηδίν εχον,τα τούτων άσύστατα γίνε^ 
ται συνεστωτα ζητήματα, ως χαϊ Μινουχνανφ δοχεΐ,-έχ\^ 

1 Ven. ϊχωσι κριν. οπ^ρ iaiiv έξη. 2 Ven. Χίγομίνωρ. ^ S 
Ald. απέρατα. Ven. άηέραντα, Par. άπέραστα. *Απίραϊος a πέρας 
fomiatum usitatUm esse negat Herm. ad Arist. Nuh. 3., sed Sy- 
rianom sic scripsisse docent sequentia : φ πέρας αδύνατον Mi^X- 
vai. 4 Ald. Ώλιψ. Ven. Ιψύν. Par. ίψ%ΐΨη 6 Ald. φτιβρ aJwa<• 
for ^uffiiraii eorrexi ex Ven• €t Pat• 



140 SX0A14 

TQimf τούτων' αιτΙον^ συνίχοντος^ χρινομίνον^ χάΐ c£nofif 
μί^ η τον χατηγόρου φωνή, ο χοΛ οντω, λέγηαί δια το την 
cchlotv της κρίσεως μψνΗν' σννέχον δέ η απολογία^ πάρα 
το εις αντον συνάγ^ϋ-αι τον λόγον ' χρινόμενον δέ^ πβρί ον 
5 οΐ δίχασταΐ ζητουα$* τοίς ονν αννεστηχρϋΐ των ζητημάτων 
άνάγτίη 7ΐάντο)ς τα τρΙά αυντρίχην* u γαρ hf τι τούτων α- 
noXinoiy άαύστο(τον* εΐηγάρ μη ίχει αίτιον ^ άσνστατον 
ώς τα άπί&ανα* πτε συνέχον μη y, ομοίως ως τα μονομ^τ 
ρη' Ητε χρινόμενον πάλιν ένδεί, ώςαντως άσνστατον, ώς 

§0 τα ίσάζοντα χαΐ τα άπορα. 'Σρμογένηςβέ πολλφ^ έχείνον 
'σαφέστερσν διδάσχει* τεσσάρας γαρ τρόπους συνεστώτων 
έχτί&εται, δι αντώγ χαΐ τα μη σΐ(νεστώτα μηνύσας* τριών 
γαρ όντων ώς ηδη εΐρηται^ αφ* ων παν ζήτημα συνιστά^ 
ται, αιτίου, σννέ^οντος, κρινόμενου, οΐ τέσσαρες ούτοι έχ 

15 τούτων τρόποι αποτελούνται, συνε<^ωτος ζητημχίτος, ους 
χαϊ παραδίδωσιν ένταυ&α 'Ερμογένης, δι*' ών φησιν* ητο^ 
γαρ άμφω χαϊ πρόσωπον έχοντα χα\ πράγμα 
χρινόμενο,ν. Τουτέστιν οτι τα σννξστωτα ζητήματα η 
χαϊ πρόσωπον ίχει χαΐ πράγμα χρινόμενσν χαΐ εσχ^ τοννα 

30 πρώτος τρόπος'^ η πάντως το έτερον* αφ* ου χαϊ έπε^ 

λαβοντό τίνες του τεχνιχου, ώς Μινουχιανφ συντρέχοντος 

' δια του ρησειδίου τούτου, ίαυτφ χαϊ έναντιουμένον' άνω 

μέν γαρ ουχ έβούλετο ελλιπές έχ πράγματος είναι ζήτημα^ 

ένταν&α δέ φάσχων η το έτερον γε, τιαντως^ δηλός έστι το 

25 έναντίσν χατασχευάζων • άνάγχη γαρ το ζήτημα η πρόσω^ 
πον εχειν, η πράγμα* αλλ* άπολογουνταΙ τίνες περϊ του» 
του, ώς περϊ του εξετάζοντος ειπεν, η το ετερόν γε πάντως• 
όπερ μόνον άνεζεταστον τΰν πραγμάτοιν* δεύτερος δέ τρό» 
πος 'ίνα ίχάτερος αυτών τα&ανούς εχρ λόγους χαϊ ισχυρούς^ 

30 Τρίτος, 'ίνα μη J/ τιροειλημμένον τοίς διχάζονσι * τέταρτος^ 
Ίνα μη το πέρας αδύνατον y * χαϊ ουχ έπειδη ταύτα πάντα 



β Μά* ηολλωτ. 7 Ald• aπoL•γiϊτaι. sine praecedente £U\ 

\ 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 141 

Φτηστηχος notu ζήτημα νφ* Ι r ταττόμίΡον , η9η χαί οσα 
ΟλώΡοντα αανατατον nouV αλΚ* έξαρχ$Ζ xcd μόνον iv 
Άλύπον τφ ολφ λνμηνασ&(η* αχτπερ γαρ η μίν των χορ^ 
δων παύών ΰϋμφωνία αρμονίαν ' ψ)ΐΑΪ, άρχΗ δέ προς άναρ^ 
μσστίαν χαΐ η μίας χορδής Άλειψις* €i βούλΗ δί χάν τοις 5 ' 
Ι^ίΰμοίς • θΐ πάντες γαρ ηροσόντες τιροσδίΌρκΤμοΙ τελείους 
ίΜυτους αηοφαΐνουύΐ,ν ίχάβτους* άρχεί δέ προς το άτελίς 
χαΐ η^ ίνος ηροαδίοριόμου ίνδεια, όντως χάνταν&α* το γ^ 
συν αν&ρωτιός έστι ζώον λογιχον &νητσν, Ιχανον ητοί το 
ζωον η το &νητον η οτιουν τούτων άφαιρε&Ιν άτελη 10 
Tuxtatnijacu, 'Ιστέον δέ ort ταντα λέγω' oloV τα μέν 
γαρ ητο& αμφω Χ(ά πρόσωπον έχοντα xai πράγμα χρινο^ 
μενον δια το άπερίστατον ίιπεν' άπερίατατον δέ έστι το 
μήτε έχ προσώπου μήτε έχ πράγματος ίίλην ίχον* οίον 
φόνος έγένετο εν τινι πόλει χαί χρίνεται τις* το tt γαρ τΙς 15 
αόριστον χαί χρίσιν^^ ονχ έταδέχετΰα* το τε πράγμα^ ό54 
φόνος λέγω, χρόνφ ουχ ^ησημαινόμενον^^ , άνεξέταστον* 
ομοίως χαΐ Vo άποχηρυσσει τις τον νίόν έπ* ουδεμία ahia* 
U γάρ χαί τό Του νίον πρόσωτιον δοχεί των εξεταζομένων 
iivcu* αλλ* νλτρ^ ου τιαρέχει' έπ αιτίας γάρ υίοϊ άποχη^Μ 
ρύσσονται' ο&εν ει προσ&είης τφ μέν άνω τον χρόνον 
μετά τον ύημείου' οίον οτι φόνος έγένετο «ν τινι πόλει> 
χαΐ χατά ταντόν ευρηταί τις ίιμαγμένσν έχων χιτώνα^ συν^ 
Ισταται," χάν γάρ το πρόσωπον αόριστον j άΚλά γε^^ τ^ 
έτερον^ το πράγμα λέγω , μετά περιστάσεως, χρόνου φημί 25 
χαί αιτίας' χρόνον μέν, τον ^ατά ταυτον, αιτίας δέ τον, 
ψΐμάχ&<Η' πάλιν συνεχώς ^τις χρινόμει^ος φόνου άπέφΛίγεν* 
έγένετο φόνος χαϊ υπάγεσαι' η περίόχασις πάL•v έντανϋ'α 
άτώ της του προσώπου ποιότητος, ονχ έχ του πράγματος* 
ουδέ γάρ έχει σημεΐον^ δι ου δύναται χρίσις γενέσ&ΰα* 59 
διο χαϊ συνίσταται* Th δέ χαί τους έξέχατέρου μέρους λό- 

8 Ita ecripst ex eon;., Ald• etPar^ &νμχρω¥ΐατ, omiseo &(^μόνΙ^. 
9 Ald. tl iO ital ηοίαιψ A1(L om• , 11 Ald. ίχισημαινόμιφ»^ 
12 Ald. ill* iyi. 



142 SXOAIA 

γονς δια το μανομΒρές* το γαρ μονομ^ρίς τους ίξ ίχατ6^ 
ρου μέρους λόγους ουχ ϊχπ' αλλ' η χατηγορίαν ί^η^νροψ 
αηολογίαςυπούαης, ως έπι του ηορνοβοφίου του τους δέχα 
νέους χωμάζοντας ένηδρΒυχότος* ίΛ^ταν&α γαρ baisijui ή 

• 5 απολογία * το τ9 γαρ του ηροαώηον αδοξον^ το τ% πλη&ος • 

των νέξον^ φ ηρχεσίχν " χαί δύο η τράς ηρος αναίρ^βαν. 
Το τ% ηραγμα^ οτι ουδέν έτζαχ&ίς ην το χωμάζπν " ουδί 

^ γαρ έπ^βούλευον η ίχλεπτον, η η τοιούτον άλλο έηοΐουν^ 
IV* ϊχι^ προς τoϋτq^ χαταφεύγΗν* το τβ δολφ άντιρησϋ-ΰα, 

iO αυτούς πασαν περιαιρεί άτιολογίαεν* χατηγορίαν μίν ουν 
Ιαχυράν απολογίας άπούαης (Ατως * η αηολογίαν μέν Ιαχυ^ 
ράν, χατηγορίαν δέ ουδ* όλως' ώςέπί του μΗράχίου^^ του 
ωραίου χαί σώφρονος/ ο έρωμενον νηο πολλών χαϊ μη 
ίνδιδον^ είτα ίχεινων μη τυγχανόντων^ xai ίαυτους βροχ^- 

Ι^'ζόρτων^ αυτό υπεξελ&υρ^^ δια τούτο της πόλεως μέχρ^ 
του εις άνδρας άφιχέσ&αι ύστερον μετά την ίπάνοδον, 
χρίνεται φόνου * χαΐ γαρ ένταυ&α ίχ του εναντίου το σω•> 
φρονειν το μειράχιον χαϊ τοις μίν χαρίζεσ&αι, τοις δ" ου» 
τό τε άγνοείν έξ άρχης το γιγνόμενον' είτα μετά το γνώ» 

S0 ναι υπεξελ&είν αχρις άνδρω&ηναι' χαι αυ&ις Χξχτελϋ'φ\ 
χαί τό του πράγματος άνεύ&υνον άπολογίαν μέν ίσχυράν 
δίδωσι, χατηγορίαν δέ ουδαμώς. Τό δέ συν τφ τα&ανφ 
δια τό άτιί&ανον* άτιί&ανον δέ έστι τό την χατηγορίίχν 
παντελώς εναντίον της του προσώπου ποιότητος γίνεσ&αι'' 

2soiov ει ^ωχράτης έγχαλοίτο*^ πορνείας η^Αριστείδης χλο- 
πης' διαφόρους δέ διά τό ισάζον' τούτο γάρ εχπ λόγους μέν^ 
τους αυτούς δέ. 'Ισχυρούς δέ διά τό αντίστρεφαν * άντιστρέ• 
φον δέ έστιν^ οτ* αν ων τις λέγει^ πρότερον τούναντία ύστερον, 
λέγρ, χαΐ τά μέν ξχυτού χαταβύλρ^ τόϊς δέ τού εναντίου 

ΙΟ^ρός άπόδειξ/ΐν χρηται. Τό δέ ετι όπερ έστΙ πάρα 
τοις διχασταίς, χαΐ ίξης\ διά δύο φησίτό απορον χαλ 

1S Ald• ηρΜνύΰίψ, ϋ AlcL μϋραηείον. 15 Ald« υτηξεί^ 
^tSv. 16 Ald• έγκαΐύτο. 



W 



EIS 2 ΤΑΣΕΙΣ 143 

xo^SwmroiP^ iv άμφοτίροίς ^άρ ταντοίς το ηίρας χαΐ η 
rw opcccOTciv χρίσφς ixkiXomcP * το τε γαρ αηορον αντο 
Ιαντφ €](€ΐ την χατασχευην kvavxlccv* το τ% αδύνατον το 

ΜαρχεΧΧίψόν. Χαραχτηρα ημΧν χαΐ ttx&va νηογρα^ 5 
(fu τω¥ ζβγτηαάτων Mivowuavog φάαχων^ οτ$ παν ηρό^ 
βίημα έχ τρϊα/ν συνίσταται τούτων, αιτίου, σννέχοντος, χρα» 
νομένον* τοτ μίν ουν αίτιον ίστιν η του χατηγόρου φύσις, 
οίον άτΐέχτείνας η Ιεροσύλήσας, η ο τι δη ποτέ υηάρχα 
το εγχΧημα' το δέ σννίχον η τον φεύγοντος άπόφασις* ίο 
οΤον ονχ έφόνευσα* το δΐ χρινόμενον tv τοις διχασταίς 
tavaXdsUTcu, το χρΐναι ειάπέκτεινεν* 6 μίν ουν Μινουχια^ 
νος €^ως* ο δΐΈρμογίνης ευδιαιρετώτερόν ηως χαι άχριβέ-' 
ΰτερον τσν τιερϊ τούτων ημϊν αποφαίνεται λόγον\ δήλων 
ανντομως χαι ως έν χεφαΧαίφ χαΐ γενοζώς τα άσύστατα 1 5 
χαΐ άτΓΟΧλείων^'^ ίξώ της μορφής των συνισταμένων, χάί 
μί&οδοΡ Ίιμίν διδούς του μηδέ τα άσύστατα αγνοεϊν* δη» 
Ιον γαρ, στι τά μη εμπίπτοντα τφ χανόνι των συνιστάμε^ 
VUV άσύστατα ίστιν* λοιπίτν λέγει τρόπους, οίς γινώσχο^ 
μεν οτί όννέστηχε, χαΐ τον χανόνα ημΧν των συνισταμίνοιν 2ii 
*χα&όλίχως ορίζεται, Τϊσσαρα τοΛτά^ φησι, προσεΐχαι δει5& 
'^οΐςζγ^μασι' πρωτόν uiv προ^ξωτιον χάί πράγμα φτα» 
ζομενσρ " η to ίτερον * χαλώς δΐ έπψωρ&ώσα-έο * ίπειδη 
εστίν οτέ ΧεΙπει μίν έξέτασις προσώτιου, το δί πράγμα χρι^ 
νόμενον σννίστησι το ζητημά •' δεύτερον δέ το τόύς άντι- 25 
δίχους αμφότερους λόγων εύπορείν διαφορυίν τε Χα\ πι&ανων 
χαΧως δέ τέ αμφότερους* ου γαρ το χρινόμενον έν τφ συν* 
^στηχότι ζητείται μόνον, άλλα χαϊ το του χά-έτ^γόρου* 
τρίτον δέ το 'τοις δίχασταΐς άδηλόν είναι το χρινόμενον 
xai μη προειληφ&αι την χρίσιν* τέταρτον δέ, το δύνα* so 
σ&αι πέρας^ ^^β^Ρ^, f^ χρννόμ$νον'* οΐ τέσσαρες, δέ ούτοι 
■■ ■ , - ί ' ' 

17 Ald• imaxlimv• 



1 



141 ' ΣΧΟΛΙΑ 

τρόποι υπαινΙττοντΜ ασυ(ηάτων τρόπους ίπτα, ως imSd^ • 
^ouev' διΛ μίν γαρ τον ππέίν τά ίχοντα αμ'φω χαϊ 
πρόσωπον χαΐ πράγμα χρΐιΡΟμ€νον tf το Ιίτβρορ 
δηλοΐ^ οτι τα μετέχοντα μητ€ τιρόσωπο^ μητί ηρδγμα χρι^ 
5 νόμενον ασύατατα χατά το άη%ρΙστ(χτον' ατμρίστα^^ν 86 
έστν το μη €χον μηδέ μίαν περίστασιν, μη&ί έξ^ύξν^ 
μήτε evfio^lcaf^ μήτε νλην• Jm δέ τον είτιείι^ χαι τονς 
έξ ίχατέρον λόγους μέρους ίοχνρον,ς^. έδηΐωοεν^ 
οτι μη έχων έξ ίχατέρον μέρους ισχυρούς λ^γ^ς άσνστα" 

10 τον χατά το μονομερές' μονομερές γαρ ίστ§ν, h φ^το 
μέν έτερον των προσώπων ισχύει τοΐς λόγοις^ το δί έτερον 
παντελώς άσ&ενεί, ^Ιστέον δέ^ οτι τουτφ^^ περιέχεται 
χαΐ το ίτερορρετιές' δια δέ του ειπείν σνν τω πι^αγφ^^ 
ίδηλωσεν^ οτι γό μη έχον λόγους πι&αρονς άρνρτ^μον, 

15 χατά το άπΐϋ'ανον * άτιί&ανον γαρ έστι το μη εχρν ηι^ 
Ό'ανονς λόγους' ως εΐ τις τίλάσσοι^^ πορνοβο^χρϋντα 
2ωχράτην^ 07%ερ τιαϋ-άπαξ άπί&ανον* έν τουτφ, δέ ευρί" 
0χεται χαι το αδύνατον ' πολλών γαρ άπι&άνων σύνοδος 
ποιεί το αδύνατον^ ως μετ* ολίγον δηλωσομεν' διά δέ το 

iO ειτηΐν διαφόρους διά το Ιαάζον' έν αυτφ γ^ίρ^ο^^ δια-', 
φόρους τιροτείνΌυσι λόγους ^ άλ^ τους αυτούς *^ ^^μ,δί, 
του ειπείν ισχυρούς το άντισ^ρέφον* άντψχρέφον γαρ 
έστιν, οτ αν τοις άΧληλων οΐ άντΙ^διχοι περιτ^ο^σι λόγοβ^, 
ούτος τοις ^είνρίρ, χαχεϊνος τούτςν, ο έστι περιπ^αε^ν ΤβΣς. 

ib:άλ^ηλωv' άντηλί^ί^ιτο γάρ- οντος τά έχείνου xfj^i ί^εινος 
τά τούτον' διό χαϊ άντιστρέφον έχλη&η* εις πίστιν ουν 
άοί&ενές ί^ο :^ριοϋτον, ουδείς γάρ αυτών ετι πιστεύεται \ 
έν ^ούτφ ευρίσχ^αι χαϊ το αδοξον ' χα) έν αντ^φ γάρ. ό 
διχαστής ου χαταδέχετ(α την χρίαιν* διά δέ του ειηεϊν το 

18 Ald• fAttu. 19 cfiv t$ m&dr^ :— .^ -^ — ηι^άνους 
ααυστατον Ald• οιη•ι correxi ex Par• 20 Ald. et Par. 

nXaaou 



. .i ^ 



\ 



Ε 12 ^ΤΑΣΕΙΣ 145 

της κρΙίίΒως αφανίζω ϋηλοΐ oti το μη ίχον αφανή 
xqkii^f συ συνίσταται χατά το. προειΧημμέ^σι^ , hf φ ηρο^ 
tattkritfd^ficnf'^^ οΐ Sauunal* 9ia δέ του ειπείν δννά• 
μΒνον ηέρας λαβείν^ ασυστατον κατά το ατιορον* 
αηορσν γαρ ίστι το μη δυνάμενσν ηέρας λαβείν" δι' ων 5 
γαρ προτρέπεις bf τφ απορφ^ άποτρέπε$ς^^ hcA δι^ ων 
αποτρέπεις^ προΐρέπεις* οίον 'Αλέξανδρος οναρ εϊδεν ονείρφ 
μη πιστεύει, ^(άβονλνύεται^^" έν δi τφ Uyuv αυτσν^^ 
xai τους έξ ίχατέρου μέρονς λόγους ισχυρούς 
μηδείς ψιλσνεΐύαΐτω λέγειν , άνάγχίξν ^εϊναι χα&άπερ έπι 10 
τρντάνης έξ ϊσου τοις μέρεσιν είναι διχαιωμάτα • γελοίοι^ 
γαρ χουτό γε* έπά χαν ταΐς άλη&ιναΐς ντιο&έσεσιν ού 
πάντα έξ ΐσου τα διχαιωμάτα* χαι ου δια τούτο τα της 
υπο&έσεως άvfJρητaι* άλΧ^ αγωνιστιρκοτερον μέν το είναί 
την Sivauiv ισην, ου μην άσύστατον, ει μιχρον το έτερον is 
Ισχύει πλεΐον^^ ^ατίράυ* αλλ' ίάν μίν χα&άπαξ το ?γ€- 
ρύν άπορ^9 τ6 δέ αλλο'πα&αν ^xfj' την ευπορίαν, τότΒ 
ασυστατον χατά το μονομερές* έάν δί άαφοτερα μίν 
iffxvjl τά μέρη, πλέον δέ &άτερον ίσχίηι *^ Ό-ατέρου^ συν^ 
έστηχε μίν^ ελαττον δί ισχύει ^ο εν μέρος* χαΛως δί εϊτιεν 20 
συν τφ πι&ανφ χαϊ ου τφ άλη^ει* άμηχανον γαρ ίχατέ* 
ρους τοις αλη&έσι χεχρησ&αι τους άντιδίχους* ει γάρ 
^αίντια ίοευχοΐς λέγσυσι, πως δύναται χαϊ ούτος χάχεΡνος 
αλη&η^^ λέγ$ΐΛ^• Το της χρίσεως αφανές•. Άφανίς 
λέγΗ τίι έχβάσει* ου άφΰτνης η εχβασις^ τούτο χαί Αημο^ 35 
σ&ένης%ν τφ χατά Αριστογείτονος έτασημϋ^ίνεται* προς 
άπαντα ίρχονται τα διχαστηρια* οι μίν διχασταΐ άγνο^ 
ουντες, Stw ψηφίσσνται χαι τύ ίξης* οΐ δέ φεύγοντες 
με&' ίαυτοϋ * δείξων ίχάτερος τά των νομών δίχαια 
Ισχυρά" ει γάρ δη η^ρο της χρίσεως εΐδείη 6 διχαστής, so 

. ^ 

31 Ald. ηρο*οιτίλ§1φ&. 3S Ald. βουΧηαι. 33 αυτορ χαΐ 
τον; -^ s-^ -^ ^doif. Ifytw Ald^'X>m«j restitui ex Par* 24 
lld. nXoiof• 16 Ald. ϊαχύη• 26 AlcU aln^ii. 
Rhitor* IV. 10 

/ 



14β JSXOAIA ' 

56 tm &ησεταί, ηως σν ' njvakXofs ηως σνναχ&ησεται ίρ^, 
χασχηριον' αημίίωτέον ουν χαΐ τοντο^ οτι δπ συνεατη* 
χέναι τω άγνοπν to nifag τον δί^ζοντα, χαΐ τι^ι, την, 
χρηφορ πρόί^ϋ-ηίί^ταί* δυνάμωναν δ^πίρας Χαβεΐν^^^ 
5 αχολού&ως καΐ τοντο* τι γαρ οφύίος αγΰνος το ηίρας 
αηορον ^^οντος» ^ 



.» < 



Τα β* oiv^ Λίψος ^ηύτωρ Mta τάντα ααυοχατά latn^ ιί^νηβι Α 

Συριανού χαΐ Σωπάτρον. Τα χα\ ivog μό^ 
10 jnov των τεσσάρων αποδέοντο^• κανόνων Jv τοις άσν- 
ατάτονς τετάχ&αν δίκαιον' .διδάξας δέ τα συνεστώτα παν- 
τα δια της αναιρέσεως των σννεστωτων είσήνεγκε τα 
ασύστατα' ψηο^Ι γαρ* τα δ' ουν τίνος τουτφν ίνδεα. 
ταύτα ασύστατα. (στι • και γαρ i^i^ των, άμεσων ivav^ 

ίΒτιων η ϋ-ατερον ^άναίρεσις "^άιτερον Jίiqάγει* ως σκο^ 

\ , ■ ' 

• ■ » • . '1': > •• 

J7 Ald. Xiysi, 

1 Ven. Τ« δε ου τίνος ονψ τοίτωγ Mta ασνστατά itni' τ« 
δέ ΜαΙ Μς — δίχαίον' ηαΐ πρώτον άανστατον ίίδος το μονομερές* 
τοντο πάρα τον δεύτερον έστι κανόνα, ου γαρ έχει τας έξ ίχάτερόϋ 
μέρους διηαιοΧοχΙας έ^ρωμένας, ^περ εκείνος ημϊικ ηαρηγγεΧΧεν * ^λ-^ 
Χα &ατέροιν τοΧν μερόϊν την παυαν Ισχυν ηροςνέμει τ$ Χόγε^ *^ ο δί 
^ΑκύΧας το κατά τον ηορνοβοσκοΡ παράδειγμα του κατά πρόοο^ιηον 
' αδόϊου τρόπου φησίν ύναί * δεύτερος το ίίαάζον δίόΧον ν 7ονπ> παρο^ 
χον πρώτον κανόνα έατίν, ούτε γαρ πρόαωπα οντβ πράγμνιτα ϊχει 
κρινόμενα, aiUa τω Χαάζειν αούότατον ποιουίτ^ τψ κρίαψ. > , -Τρίτος 
το ανταηρέφαν* κάί τοντο παρά τον δεύτεροι κανόνα έστΙν ον γαρ 
Ισχυρά τα των πίοτιων αΐτοίς, αΧλα αα^ρύτατα, ποτέ μεν τάδε, 
ποτέ δε τα εναντία διεξιόντων' διαφέρει, δέ του Ισάζοντος,, οτι έκεΐ 
μεν τοΙς αΧΧηΧων, έντάί&α δέ τοϊς ίαντων οί δικαζόμενο^ περιπί* 
πτονυε Ισγοις' τέταρτον το όί^ο^ον ' τοντο ίκριβως πάρα τον τέταρ^ 
τον κανόνα ΙατΙν, οΐ γαρ δύναται πέρας Χαβείν* tam.ttanait cod• 
ad• πέμπτον p^ 156• 1. 19• . :, . 

.Λ . »< ( , 



Ε 12 2 ΤΑΣΕΙΣ 10 ■■ 

τος μίν ψ&ς* V ^ο ίμπ€(Χιη^* tovtq Si ftow,^ iut το 
τά μέι^ αυν^στωτα &i(fiv ΗύάγΗν^ αρσιν δΐ τά άσν^ 
ατατα* φυσίχως Si τηρ &έ0ΐν της άρσεως πρΌηγέίσϋ -cti» 
*£ζητησ€(Ρ δέ, τίνες, τί δηηοτε ηερί διαιρεσΒως συνεστώ» 
τφύν ΙηαγγειΧάμενος ζητημάτων nouia&cu τον λργον , & 
VW ωσηερ ίπίΧα&όμενος, τα μίν ίπάγγελμα άνεβάλετο^ 
ηερί των άανοτάτων δέ ονδίν diqv nouha^ την διδα^' 
σχαλιαν' χαίτον άχρησψα Τίχυτα χαΐ μνωφελη* τά βί 
σννεστώτα χρειώδη χαϊ ίηωφεΧη* λεγομ^ ουν ηάν το 
μη ον ifViUL• ηρώτόν ίστί του πραττομένου , ix γαρ τον ^0 
μη είναι το πραττόμενον συνίσταται • ix των ουν άσυ^ 
στάτων ηρος τα συνεστηχοτα φερόμεΟ-α* αναλογεί μίν 
γαρ rot^ μίν μη, ονσι τά άσνστατα, τοις δι πραττο^ 
μένοις τά συνεστηχοτα* αλλώς τε 6i χαϊ οτι έδει από 
των απλούστερων χωρησαι χαϊ ίπΐ τά ^ολυνλότερα'' ηο- Ι δ 
ΧυϋλΌτερα δί τά συνεστηχοτα των άσυστάτων* τά μίν 
γαρ ηολυει$η χαϊ διάφορα* τά δΐ άσυστοηα μονοειδη." ^^ 
ίνος γαρ ΙΧλελειμμένον * των τριών , αίτιου φημι ^συν-- 
έχοντος η χρινομενου, ασυστατον γίνεται* άχολου&ως ουν 
ia μονοειδη χα\ iv\ γνωριζόμενα χανόνι χαϊ σαφή ηρος^^ 
ίξετασιν των πολυϋλοτερων ηροτέταχται, ως αν σαφής 
τε 6 λόγος αυτω ίχ τούτου εΧη* χάί τρ των ivaviip^v 
ίπιγνώσει τά εναντία διαδηλότερα γίγνοιτο* τρ γάρ των 
εναντίων ηαρα&έσει τά πράγματα χρίνεται χάί προ ^ 
των συνεστώτων την τούτων εισάγει διδασχαλίαν' ηη26 
ulv δι' ορισμού, πη δέ χάί δια της των xad-' εχαστα 
ηροαγωγης, ην χάί χατ" είδος χαλει, σοφοΰ τι ποιών 
χαΐ προμη&ους διδασχάλου* άντε γάρ το όνομα άχριβη 
γνώσιν του νποχειμίνού ποιεί ^ ούτε ο Χογος^ χαν εις τά 
μέρη διέξεισιν^ εστ άν χαΐ η πείρα αυτή μαρτυρησρ W 
οϊς μΙν αίσϋ^σει^ οΧς δί χάί παραδείγματι, ο δηλουν 
βόυλεται το ειρησετάι δέ χάί χατ* είδος• 



10.. 



/ 



148 ΣΧΟΛΙΑ 

Μαρχελλίνον. *ΕπΒϊ9^ ωαηερ φησϊ τα χοΧοβαψή 
χαλχώμ(χτα πΒρι4χΗ χρυσού ^ρΰμα χαϊ noUi ayvoutVf 
οϋτω φησϊ χάι τρ 6μοιότητ& έγχίνεται ηλάνη^ χάί νο- 
μίζι^ τΐ^ itno της ομοίότητος σννίστ(χσ&αί τά άσνστατα* 
5 Sta τοντο λέγει, χαϊ xccra είδος των άσνστάτων ηρος 
χρίσιν αχριβη^ ^αί λεγε$ ίχάστον το όνομα ^ τον ίίρον, 
το παράδειγμα f ϊνα Ιχ πάντων βεβαΐ4ΐίση'των άσνστά^ 
των την γνώσιν• 

Ι Καί πρώτον μεν' ασυστάτωτ etiog το μονομερές 9 ζ «βΐ τ& των Χο^ 

iO ytay μ^ι ίχατερώ&εν Ισχυρά * οϊον ηορνο βοσκός δέχα νίους ηωμά^ 

ζοντας έτύ την οΐκίαν αντον, όρυγμα ποιψ^σοίς, l•πoδfξάμεvoς , αηί* 

tnnvB κάί φόνου φεύγει,» 

αυριανού. Παρά τον δεύτερον ίστι τοντο χάνο-* 
να* ου γάρ έχει τάς ίξ ίχατέρου μέρους δνχαιολογίας 

15 ίρ^ωμένας f 07uρ ίχεί παρηγγειλεν , άλλα &ατίρω τοΐν 
μεροΐν την πάσαν ίσχνν^ προσνέμει των λόγων • ίστεον 
δί^ ως 6 jixvJ^ag το παρόν χατά τον πορνοβοσχδν πα» 

. ράδπγμα τον χατά πρόσωπον άδοξου τρόπου φησίν uvau 

ι 

^Σω πατροΰ. ίίσπερ ίπϊ των πραγμάτων χαΐ των προσ» 

30 ωπων της διακρίσεως από των ισχυρότερων ηρΤ^ατο , όντως 

57 χάνταν&α από των άπορωτίρων' τά γάρ μονομερή απορω^ 

τερα χάί των άπερι/στάτων* ο γάρ μη πανταπασι φ&εγγε^ 

σ&αι δυνάμενος, ως ο πορνοβοσχός άπορωτερος τον ως πα^ 

τρός ποσώς φ&εγγομενου* χαν γάρ αίτιον μη ^χρ της τον 

15 υίοΰ άποχηρνξεως• αλλ* ονν ως πατήρ έξονσίας έπείληπτο.^ 

Ιστέον μεντοι, ως ον μόνον άπό τον φεΰγοντος το μονομε^ 

f ρές ως έπΙ τον προχειμένου, άλλά/χαΐ άπό του Χ(χτηγόρου 

ενρίσχεται* ως επΙ του σώφρονος μειραχιου, ως εφ&η* 

μεν ^ είπόντες* εστί δι άσύστατον τούτο* το μίν άπό 

1 AlcL ίηύΙη<ηύ. 2 Ald. ^φϋ^η (Λν' εϊηοντος. 



.*■ 



•ν 



Ei:S ST4^f:i^ 149 

τον ffmfYOVtOQi του σν»έχίο^ος ίχλΗηοντος^^ - τ6 δί άτΛ 
τον χατηγόρον^ τον αίτιον*' ωστβ το μοίπ^μ^ρίς γ'^νετα^ 
^ του συνέχοντος ι^ του αίτιου ελλείποντος^ ου^ ηγνό* - 
ijas δί ο ' Ερμογένης J το άηο του κατηγόρου μονομ^^ 
ρίς^ ως τίνες φιλονεικουσιν ^ αλλ' 'ηρτίέσ&τι Μ ηαρα^^ 
δύγματι οηοίω ονν χαραχτηρισαι τον λογον^ htu οτι* 
οίδί τοΰτο , δηλον αφ* οί9 φησιν ^ ω τα των Λόγίο^ μη 
ίκατέρω&νν ισχυρά* το γ^ρ ίχατίρω&εν πάντως ki*' άμ» 
φοίν, του τ% διώκοντος του τβ φεύγοντος•^ λ(ψβάνετα$* 
αλλ* ουχί ίπΐ τον ίνος^ αφωρι,σμένως^ Ίστέοιν δέ^ ωςΛΟ 
ταύτα τα μονομερή δύναται χαΐ αυνιστΰτα γ&^ίσ&ία, 
U το μέν άπσ του φευγοντος την του προσώπου ποιο* 
τητα ίναλλάξει^ οϊον άντΙ του πορνοβοσχοΰ στρ/ζτηγόν* 
το γ&ρ του προσώπου ίνδοξον ονχ Λτοίμην την διαβο» 
ληη ποιήσει^ ίχει γαρ. την άγανάχτησιν δια τ^ν ύβριν^^^ 
»άϊ ?; των διωχοντων ποιότης παρέχει την ίξέτασιν δια 
το, ηλη&ος των φόνωψ* .το, δί ά^ο του διωχοντος ει 
anh τον Ινδοξον εις αδοξορ άμειφ&είη το πρόσωπον*' 
ει γαρ τό σώφρον μειράχιον^ τοις μίν των εραστών λε* 
χ&είη χαρίζεσ&αι^ τοϊς δ*^ ον, σνοχον ίσται ως αδοξ»ν %^ 
της των βροχισάντων αυτούς αναιρέσεως *: έχει γαρ χα-* 
τηγορίαν το προδιαβεβλησ&αι το πρόσωπον ^^ 7^α\ προ^ 
μοέλγείΜ ίνίουξ, αντο (κδεδωχένα^. 

Μαρχελλίνο,υ. ^Έ&νι τα γενιχώτατα εΐίη των 
ίσνστάτων δύο* η γαρ τά Ιναργη χαΐ αυτο&εν δηλα%^ 
ον ζιμεη^ΐ' οίον ωσπερ h ημέρ(ξ ου ζητωμερ,, ει ^μέ^ 
ρα Ιατίίν•. ?} τσ ίίδυνατα ενρε&ηναι^ οίον «^ άρτιοι of 
αστέρες' λβίπεται λοιπόν είναι ζητήματα έχεΐνα.^ α xa^ 
Ιαντά μίν αγνοΗΤτά Ιστιν^ ajfo δέ ζητησεοις ευρε&ίΐναι 
δύναται* .προτ£Τ<ΐίΧΐΓ<τ» * δί το μονομερές των. άλλων > ^^ 
οτι ίχάτερον- πρόσωπον oin^ εχει^ τψ ϊσην χορηγ^ιν^ 



Τ 



150 ΣΧΟΑΙΑ 

αλλά το μ^ «V πάντων χνρισιτίστι, των λογων^ το Si 
aVio παντελώς ovSiv ίχΒ$ emuv* iv τοϊς αλ^ίς άσυ" 
ατάτοι4 ίχ^^ ^^ λέγειν ίχάτερον ηροσωηύν^ άλλα χα&* 
Ϊτ6ρ6ν Tt άύύστατον δια το μη πι&ανον uvai^ τον λο- 

'^yoVj ή\Λ* ,άΧλο τΐβ. πάνυ δέ άανστατον^ όταν μη cxji * 
τι λεγην χα&άπαξ &άτερον πρόσωπον* οίον 6 πορνΟ" 

, βοσκός' ίχει μίν γάρ τι λέγζιν^ το χωμάζειν τους yi- 
ονς* άλλα. δια την ποιότητα τον προσώπου άσύστα^ 
τόν ίστιν* ^αϊ γάρ ίπραττον οΐ νέοι τοΰτο^ έφ' ψπερ 

ΙΟ.ηδεται ο πορνό βοσχός* ιι δέ ην στρατηγός ο ποιησας 

,τό όρυγμα είχε λόγον ^ ένδοξου του προσώπου οντος^ 

ίστι ί ' οτε ^ nahv ό μίν χατηγορος άποχέχλεισται ^ 

λόγων J ό δέ φευγων πασάν έχει την έξετασιν ως έπΙ 

τούτου* νόμος τόν ηταιρηχότα μη πο^€ενεσ&αι* μειράχιον 

ίΒηταιρηκός χωλύειό σνρατηγος πολιτευεσ&αι* χοά χρίνει 
αίτόν ύβρεως τό μπράχιον^ ουχ εχπ • ουδέν λέγπν* ο 
δέ στρατηγός πολλην ^πορίανίχει xccva τούτου τψ ix 
^της εταιρησεωςφ 

Jn/tMqov το Ισάζο^.δι* ΖΧου* ίΧον δύο νέοι ηΐούσ^οι, kxittQOi 
%0 ωραίας ^zovug γυνα7*ας^ χατα Jtnnor πξψωί^άχαοίν ^ξιόντας αίλη^ 
λονς έ» τώτ άλΧηλωρ oiui&v χαΐ μο^χύας luJj^loig irtByxaXovaof• 

Συριανού• 'Τούτο παρά τον πρϋτον χανόνα 

χίστιν' ούτε γάρ πρόσωπα οίτε πράγματα έχει χρινό» 

μένα* άλλα τψ ^ ισάζειν άσύστύιτον ποι^ϋσι την κρίσιν• 

25 Σωπάτρου• Καλώς τό δι* όλου* «Ι γάρ όντων 
των περιστατικών J προσώπου J πράγματος, αίτιας, χρο^ 
νου, τόπου, τρόπου* ει μικρά τις τούτων Ιμηέσοι δια^ 
φορά, συνεστώς ποιήσει τό ζήτημα, ίπϊ προσώπου μέν, 

ει ο μέν πλούσιος, ο δέ πένης, η νέος η πρέσβύτης* 

^"•■-■— — — — — .• > » ΐ 

5 Ald. 9xeiv. 6 Ald• ό. • 7 Ald. aninlii&fal. Par. airo- 
KfJiZwaia*. 8 Ald. εχ€$τ. i AML to. ' 



ΣΤΑ2ΕΙ2 151 

ύΜομ^ν η^φωραχέναι άλλγ}Κους* inl τόπου δΐ, οίον ο 
μίν iv βαΧανύω^ 6 Si iv οίχίγ^ ^ ίπΐ τρόηου δέ ^ οίον 
ό μέν ταΐς ϋ'^ραπαίρίσι διαλεχόμεί^ος ^ 6 δέ αντοπρο-' 
αώηως' αιτίας δί^ οίον χάλΚους^ πράγματος δβ^ BioS 
uiv i^ofv^ ο δί φιΧων' Χαλώς ονν το δν όλου πρόα» 
ΧΒ^τ€^* OTf ολίχη τις ίμπισουϋα τούτων διαφορά συνε-^ 
ύτώς ποιηΟΈ^ το ζήτημα ^ ^ίχότως δέ ταύτα δευτίρορ 
'^«^ τάξιν* xotvvivii γαρ τω * μονομερή τούτω* χα\ 
λόγους- ουχ ίχΗ* χαϊ οτι ωσπερ διπλούν μονομερές αν ^^ 
η!η* παρ' ούδα^ερορ γαρ μίρους λόγοι ευρίσχοντα^* 
τούτω δέ δ^φίρΗ^τω iv αέν τψ μονομερεΐ ix του 
ίνος' μέρους πάντη μη είναι λογον* ίνταυ&α δέ είναι 
μέν^ άχρηστου; δέ/ τω τοίίς αυτούς είναι' ί)Λείποντος 
του χρινομίνου* δ γαρ διχαστής ταύτα λεγόντων αμ- 15 
ψοτίρων ά7μ>ρεϊ ηρος την χρισιν• « 

Μαρχελλινον. Καλώς το δι ολου^ τοντίοτι χα-- 
τα τα πρόσωπα χαΐ τά πράγματα' χα\ το xar* αυτόν 
δέ ουχ άπλως* αλλ* ϊνα μηδέ ^ παρά τον χαφον δια^ 
ipoga τις ^γίνηται • οίον ό μέν νύκτφρ^^ ό δέ μεθ-* ημε^ 20 
^αν* * δύναται γαρ ό έτερος^ λίγξΐν* ουχ αν μεΟ•* ψΐξ^ 
ραν ταύτα έτιοιονν* η δέ ννξ μάλλον πρ!}ς μοιχείαν άρ^ , 
μόττει' άλλο παράδειγμα του ισάζοντος* δύο χατά ταύ• 
τον ίπΐ ενα βάλλοντες σχοπόν^ ημαρτον μέν άμφότερρι 
του σχοπού* βάλλουσιν άλλτλους χαϊ χρίνουσιν άλληλου^^* 25 
εστί δέ ενρεϊν χαϊ χατά αΐτησιν δωρεάς ίσάζον' οίον δύο 
χατά τούτον άριστεύσαντες αιτουσι τον αλλήλων t9'a• 
νατον. 



2 Ald. otic^. 3 Ald. txw. i Ald. το. % Ald. 



•r 



m. SXOMA 

h di π(ΛραΗθΐτα^χψ φάσηωρ ίχϋψ, oim ofUXtir SU/e τ6χονς\ μ^ 

ταξυ ntnoiijTon xgtSty ηποΜπας i 9ημος ' μαΐ ο . μέτ ύς nagaxaTul•' 

^Ίχψ απη^ίΐ., ο δε ως χρέως ' ουκ οφίΙλ(ΐν tXfytff' 4ντάν&α yof 

5 οΰτ9 δι4φο^α οϊτ8 Ιαχνρα τα των ηΐστεωρ αυτοΐς' nBQtnntig^ya^ 

Ίο%ς ίαντ&ρ αμφω γεγοναα^ Χογοις, 

2υριανοϋ• JQd τοντο ηαρα τον δεύτερον xoPQVa 
iauv, ου γαρ ισχυρά τά των πίστεων αυτοίς^ aM4i4H»r 
^ρότατα, διαφιρ^^ δί του Ισάζοντος* otk ixii μίν τοίίς 

iO aiXriXmff ivrceh&a δέ τοΐς ίαυτων οΐ δίΛαζόμενοί π^ρι- 
ηιητουσι, Χόγοις, αντιατρέφουοί γαρ χαΐ ίναλλάττου^ 
σ^ τους λόγους, ο γαρ ίλεγ^ν 6 κατήγορος nρoτtρo1ff 
ηάλιν λέγΒί, χαι δια τούτο άντιστρέφον xcdwrcu* iau 
δι άσυστάτον, χατά το χρι^νόμενον' χάί γαρ υφίσταται 

isv μέτο συνέχον ' χαΐ αίτιον, άηορύ δέ προς την χρίσου 
ό διχαστής* συσταίη δ* αν τφ ηροσδιορισμω της ηοιό» 
τητος * οϊον iV όντως ορίσωμεν, άπρτ^ι τις δάνειον χαΐ 
τόχονς* 6 δι αργνριον μίν ίχειν^ ώμολογει , * τοχους 
δέ ον /αλλ* ουδέ δάνειον* προσδιορισμός γαρ τούτο Ιστι 

%(^της ποιότητος* τρίτην δέ τάξιν εΐληφε τούτο* Ιπεϊ ίο- 
χεί πως εχειν λόγους* χαΐ τοϋτο τον ισάζοντος διενηνο^ 
^(ε* χοινωνειΓμέν γαρ χαϊ τω μορομερεϊ χάί τω ισάζον^ 
th ^ τω μέν αονομερέί χατά το μη ίξεταζομενονς εχειν 

1 Par. xqioq. 3 Ald« ntgtneroTg» S AId« αννίχην. 4 
Ald. ομοΧό/Βί, 5 Par• ad marg. xal όταν τα πράγματα Ιοάζτ], 
ονχ inl&arov το πρόβλημα, αΧλα σννέστηκ9Ρ* ηαΐ γαρ ^ημοα&έ* 
ψηρ δί έπαίΫΒσάμε&α τίιψίστορίαν τούτων αφ^ ων αυτός Χίγζι πιρί 
Ιαντοΰ txorttg' αΙΧα ua\ χρινουμεν τας ίφορμάς Χαβόντες απ* 
ΜαχΙνου χαΐ Δείναρχου %αΙ *ΤπερΙδον, οτε δί dg μηδέν ϊχομ^ν την 
ίστορίαν έναντιουμένην , ον* ασύατατον το ζήτημα καΐ άπί&ανον, 
oUkv ως 4πΙ τοντου*• ανρει τις έπΙ τνραν^ον , ίτερος προ^παντηαας 
ίνεΧΧε χαΐ της δωρεάς αμφισβητουαι , τούτο γαρ ηατά το ίπΐ&α^ 
νον ασ&ενες δείξει, εί τύραννος δορυφόροις ηομων αφύλακτος ίάλν, 
πΧ^ μελετάται δια το μηδερ &φ* Ιστορίας βλύηεσ&αι. 



EIS STASEJS 153 

τους Χογόνς, δίαφίρη Si άμφοτέρφο^• τον frh ηρώ-ύσυ^ 
St$ u χαΐ ^ηιρηστίή/ς^ αλΙ' (nm ηοζ ίχοίτέραν μέρί^υς 
ίχίί λόγους* τ^ά bi δηβτίρον^ οτί ου τους ίχντους^ άλλα 
ii€Uf όρους ϊχα Ιόγους * χαΐ οτι το μίν δευηρον αμα xcA 
Ιν τω αυτ^ χρ^φ ^ov^ λόγους 9χξ^ γινόμενους * iv δί 5^ 
τούτω J iy ϋλλψ χαΐ αλλω χρονω' ,χαϊ οτι iv μίν tΌf^^ 
ίξισάζου<η τοϊς αΧληλων χρύνται λόγοις ηρος μίν άλ* 
ληλΛτν άνατροπτιν, ον μέντοι χαΐ ίαυτων* iv δέ τοις 
άναστρίφουσι ηρός άνατροηην αυτών όρα τά ηαρ* ixci* 
τίρου λεγάμ$να^ έζψιτηται δέ^ u δΐ4»φέρΗν άη^δΒΐχ&η το iO 
αντιστρίφον του ίσάζοντος , ηίυς ίνταυ&α (χυτός φησιν, ^ 
ίίτί ου διάφορα J ούδί ιύχυρα ta των πίστεων* φαμίν 
€υν ώς 8ui τουτό φηύΐν ου διάφορα, ίπειδη οϊς 6 διω^- 
χων Ισχυρίζεται πρότερον, τοΐς εη^τοΐς πάλιν 6 φεύγων* ' 
τοις αντοις μετά ταύτα 6 διώχων' χαΐ τοΐς αλλήλων ix i$ 
τούτων αλίσχονται πτεροίς* δώ χαίτοι διάφορα χατά5Ι9 
τούτον οντά, oir διάφορα μετά βραχύ εύρίσχεται* άμεί^ 
βουσι γαρ ττ} τάξει του χρόνου χαΐ τάς επιχειρήσεις* 
διάφορα δέ μη ^vta ουδέ ισχυρά έστιν* ουδέ γαρ ίπ^ 
άγονται τόν άxρoatf|V , τά οίηεία αρνούμενος ϊχαστος 30 
χαϊ inl τά τον άντιδιχου χαχαφ^ύγων* άλλοι δε φασιν 
ώς ου διάφορα εϊηεν, αλλ* ούχΐ^ου πολλά, οτι γάρ ου 
πολλά, ivTctv&a γνωστίον* ό μ^ν γάρ παραχατα&ηχγρ^ 
απαιτεί, χάί μια αποδείξει χρ^ται τω λέγειν, οτι, συ 
είπας* ο δέ δάνεψν ομολογεί ^cii^ ισχυρίζεται το, συ aZ*2( 
π€ίς, χαΐ αυτός * ' . . 

Τίταρτορ κατά το απορορ* συ μη «ττ* Jivaiv aqiiv μηδϊ η$ρας* 
οίον ΐ4Χίξανδρος ο βασιΧΛς οναρ itdty φνείροις μη niojevtiv, xotl 
βονλ$υίται'^ ο η γαρ αν σνμβονΧηηι τις έντάΰ^α, το ivvtnlov «ίτφ 
περανϋ* 50 

2ωπάτρουΦ *Αδιάφόρως χρηται τγ τάξει των 

J " ■ ■ 

6 AlcL φηαι. 1 Ald. fioilnau . 



/ 



15• S(KOAIA 

βονστάτξαν * χαί λαμβάνε xha^w ΒΪδος xcera το ζπο^ 
fov, οπβρ iv τω ορ^σμφ τ^λ^υταϊον ί&ηχ^* γίνεται Si 
το απορον^ ηνίχα τις τοίς ιδίοις ivapuoStai Ιοχισμοίς, 
xai alL• παρ* ο βονίΒται χατασχΒυάζα * . οϊον 'ιν* ^ xh 
^ 5 χατασχΒυαζόμίνορ TJj χατασχ^ντ} ίραντίορ " οτ' αν γαρ 
ίτυμβουλευρς^ οη τοις ορ$ίροις Sei ^ nei&Ba&cu, αυτω 
τω νυν ονίίρω ηηίστηαας.^ ογ' αν δΐ μη nei&ao&ai 
ίχυτω, έηίστενσας τω Ουμβουλενοντι μη mi&Ba&ai* χοι- 
νωνέί δι χαΐ τοντο τοίς προλμβοϋσι^ τω άχρηστους ίχβιν 

10 τους λόγους^ διαφίρη δι του τβ ίσάζοντος χαί του avU" 
στρέφοντος* του μίν Ισάζοντος^ οτι ου τους αυτούς €χη 
λόγους^ oidi τους Ισους* του δί αντιστρέφοψτος^ χα&ό 
iv μέν τω άντιστρίφοντι τοΐς ιδίοις λόγοις ivavTuwv^ 
ται* χαϊ γαρ τα ηροαρηριίνα αρνούμενος inl τα του 

15 ίναντίου χαταψενγΒΐ* 'iv δί τω άηόρψ 6 διώχων διάφο^ 
ρόν τι ίχηι την ίξέτασιν^ χαί ix διαφόρων γινομένην 
αποδείξεων χατασχευάζεσ&αι* ο τβ γαρ συμβουλεύων 
ηεί3'εσ&αι πολλά χάΙ Ιχανά προς άπόδειξιν έχει του 
πείσαι* ο τε μή πά&εσ&αι ομοίως* το δέ πέρας της 

30 συμβουλής ίαυτω ένανηαύμενον , ουχ έχει την χατασχευ-τ 
r]Vf ου γαρ οί λόγοι πίστνν ούχ εχουοξν Ινταν&α^ άΙΧα 

- το χατασχευαζό/ανον . έν€€ντίΰν ον τοις χατασχευάζουσ$ 
την απορίαν δίδωσι τφ άχροατρ' ^ iv δέ τω άντιστρέ^ 
ψοντι έν ίτέρω χαϊ ίτέρω χαιρφ συμβαίνει το έναντίω^ 

%^ μα* ομοιον τούτφ χαΐ jd χατά Κοραχα χα\ Τισίαν , 
χαι 6 Κροχοδειλίτης y αλλά χαϊ το τοιούτο πλάσμα* μάν^ 
τέως Ονγάτηρ υπό λτισταίς έγένετο' ηλι%ν 6 μάντις αι^ 
των την παίδα, οί δί ωμοσαν ίχύτω δώσειν ει τάλη&η^ 
μαντεύσαιτο περϊ του πότερον λιμρεται ^ η ου* 6 δΐ^ 

30 0^ ληψομαι, εφη* χαϊ βουλεύονται οί λτ^σταί* ει γαρ 
δοίεν αυτω τψ χόρην , ψευδομένω δώσουσιν* εφη γαρ* 

« 

3 Ald. et Par. ^tiv. scr. ^iL 3 Ald• ίίψνιΐ^. 4 Ald» 



Εΐ:Β :i ΤΑΣΕΙΣ 155 

w ληψομέϋ' u 8i μή 9oUv\ σνχ ηκ>ρχησοΌσιν , αλη• 

&%νσντι μη ηληρονντες τάς. υπόσχεσης* σνσταίη δ^ αΐβ 

ταύτα ηάντα τον ίκ τον χρόνου Χαβόντα' ίιορισμόν• 

οίον τον μίν χατά Άλίξανδρον ονειρον όντως* ονε^ρον 

*Αλίξανδρος^ bISbv τοΙς μετά ταντα ονείροί^ς η τοΐς με&* Ι> 

ψ]μίραν μη πιστενειν • το δί χατά Τισίαν χαΐ Κόρακα , 

uXiyov^ εΐ εϊσω των δύο Ιτων νίχησώ τίρ^ ηρώτηΐί δίχηί^ . 

το δί inl τον μάντεως, ει eiSrrof, σήμερον δί ονχ αποτ 

δοιητε, αυριον δέ* 

ΜαρχελΙίνον• Τοντο άχριβως * τιαρά \όν re- W 

ταρτσν Ιστι χανόνα* ον γαρ δύναται πέρας λαβείν φ 

Αντό&εν από της προσηγορίας πρόδηΧόν το Χεγόμε^ 

rov* δεί γαρ το σνμβοΧσν τοιοντον εϊναι.^ ώστε χα\ σϋμ^ 

βονΧενειν περί των δυναμένων πέρας λαβείν y οίον βοη^ 

&ησαι *Όλνν&ίοις^ η σπεισασ3•αι ^ πολεμίοις η άλλο • iS 

T^, περί ου πρόκειται συμβονλη. ει γαρ μη όντως 

εχεν^ μάταιος η ^μβουλη τέλος μη έχουσα* ένταΰ" 

&α δέ εχάτερος των σνμβούΚων εις ίναντίον τω σχο* 

πω πέρας τελεντησει* ει μίν γαρ τω φο^νέντι ονείρω 

πεί&εσ&αι συμβουλεύσει , ίναντιύματι^ μεγόλω περιπε^ 20 

σεΐται* οϊςγάρ κελεύει πεισ&ίντας τω (ρανέντι ^ ά;τ^60 

στεϊν τοις ονείροις , πέπεισται πάλιν ^ ονείρω μή π^στεύ^ 

ειν συμβουλεύων* ει Si πάλιν λέγει ^ οτι δεί πιστεύειν 

ονείροις^ τί ηπίστησε τω φανέντι* καΐ αΧλως ει μΙν 

λέγει ό σύμβουλος ^οτΐ δει πεί&εσ&αι τω φανέντι* χα- 25 

λον γαρ το πεί&εσ&αι τω ονείρω j δια γαρ τούτου ση* 

μαίνουσιν ημΐν οι &εο\, περί ων βούλονται* το αντο 

καΐ έπΙ πάντων ονείρων ισχύει* οικούν πασιν πεί&ε^ 

σ&αι δει τούτων τω λόγω• Ειχ^ό τ ω ς ουν απ ο^ 

ρον έκλη&η• απορον γάρ έστιν, iv ω το εναντίον ου ιο 
— — — , 

6 τοντο αχριβως — — πέρας Χαβύ» Syriano attribuit Ven. 
7 Ald. ntlaaa&ai. 8 Ald. oU' οτι. 9 Ald. χα» αλΧως 4 μέρ 
Idyu ο &ύμβ. iu Stin, τφ φανέπι h. 1. inserit et pauUo pptt 
eoo loco repetit• Delevi primo l9co,,'ut eet m Par. 



15» SX0414 

ν 

inojQinu* xnXHrah di^Hol μαχόμ^νον^ δίϋβψερα £έ τον 
άντιστ^ξφοντας , οτί iv μίν τω άρηστρίφ^ντρ τοίς iav^ 
των μόνον Xqyaig ίναντι^ύμι&'α % ου τψ βουλεύματα τΰ 
Β iccvTsiv ^^ άντ^ηίπτομεν^ χάί ϋ-άτεραν ΰ'εηέρου ^(ορε^ 
τ$ΛΑν γίνετϋ^,* τφ μίν γαρ αηαιτονντα το δάν^ο» αχο• 
Λ0$ ην το αποβαλΦ τα χρήματα, χαΐ ου μάχεται τγ 
γνώμ•^ Τ^ Ιαντοί'» ^^« ηαραχατα&τικ7]ν 6?« dotvuov λέγΗ* 
iv δέ τω anoQtf iav Btnrjg μη πίστευαν , ηιστευείς τω 

10 φανέντί, χαΐ hf τουτψ τα ίναντία τΐι βούληση περα^ 
νονμεν, ου τφ λογω^ ορα Si ηώς φησι πρώτον μίν .το 
άνομα αψορον, ου μη εατι, πέρας ευρείν χαΐ μετ^ ταϋ^ 
τα το παράδειγμα* εϊη^μεν δέ χαΐ αίλο παράδειγμα 
παρά το χείμενσν* εγρα/ψε τ$ς ψήφισμα' μη χυρωΛ-έντος 

^%^ αντοϋ γράφει έτερον, ώστε μη πιστενειν ψηφίσματι, ει 
γάρ ^ΐίεισΟ'ε^μ^ν cnrr^ λεγοντι, ευρισχόμε&α τω οάτου 
^ιστεύσαντες* $ί δί βεβαιώσομε» το μη πιαι^εαιν^ τ^ 

' παρ* mvov γραφίν άνατ'ρέπομφ^: 

%ύ νοβοοκουρτα , ij ΐ^ιστβ/Ι^ adtKovvTtf. 

Συριανού• ΚαΧ τούτο παρά τον δεύτερον Ιστι 
χανονα* ον γαρ ix πι&ανών συγχειται λόγων, αλλά 
ταίς πάντων ακριβώς εναντίων δόξαις ^^ ου συνάδοντα 
λέγειν επιχειρεί* τριών δι όντων *^ περί εχαστον των 
35 πραγμάτων, χρήσεως χα\ φύσεως χα\ δόξης, τα μίν δύο 
τώ ρητορι άπονενεμηται, χρησις χαϊ δόξα, φύσις δί 
τοις φιλοσόφοις* αυτών δί τών δύο τών παρά τοΐς 



om•, Ald. SwiQaTi^q τις πΧάττΗν. 12 Ven• addit: mal τψ χζη;» 
ϋμ^ της Πν&Ιας, 15 τρΛρ di ortciv sqq« usque «d finem liu« 
jut sectioB•• Vmu lum habel• 



ΣΤΑΣΕΙΣ 15» 

^roQutf xvQuiTiQoy το της χρήσεως, ani γαρ cwtijg 
χαΐ η δόξα αναφαίνεται* ** d γαρ χαΐ τάς ψνοΗς ov9C 
ίίηζητσΰσι των πραγριάτων^ αλλ* συν ix της χρήσεως 
οΐμα& τάδε τι ηερί τονδε τον πράγματος νομιζονσιν ^ ^ 
oi νοαίζονσιν, διοΛερ το αηορον πρώτ&ν έταξε tovs 
άηι&ανου' ως το μέν am της χρήσεως ίχον,την βλά^ 
firjVf το δί αήο της^οξης. 

^Σωήάτρον.^ *Ασ^ενησάντων των ασυστάτων in\ 
τα \μαΧλον έχοντα λογ^ίν χωρεί* σχοππ γάρ^ οτ$ το μέν 
μονομερές ίχ.τοΰ ίνος iaxv ηάντη ϋλελειμμένσν• το δέ 10 
ίξιαάζον έχει μέν ίξ ίχατερον λόγους , τους αυτούς δε* 
το δέ αντίστρεφαν έχει μέν διαφόρους λόγους tuu τους 
ίχυτούς^ ηί^τιν δέ ονχ έχοντας* το δέ αηορορ χαά, λό^ 
γους εχει^ χξύ ου τo^fς αυτούς χαΐ ηίστιν δεχόμενους* έχδΑ ι 
τοΐ χατασχευαζομένου το άσυστατον* το δέάπίϋ'ανον υλην 15 
έχει πάντων πλείονα^ διό χαΐ σχεδόν σννεστηχεν* ώστε χα^ 
λως ηδη εΐρηται* ωσπερ^ίηϊ των εξεταζομένων προσώ^ 
πων^οΛ πραγμάτων aith των πολυϋλοτερων ** δηχώ^ 
ρησιν ίπί τά άπορώτερα χαϊ άσ&ενέστερά , ούτω πά- 
λιν ίντάυ&α από των άτΐορωτέρίον επΙ τα ενπόρωτερα * 20 
ώς γαρ ixH τω συνιστάναι χαράχτηριζόμενα έηεζητει 
τα πλείονα σνστασίν χορηγουντα προτάττειν , οντω χάν-^ 
ταυΰ'α τά τω άσνστάτω το ίαυτών ειληχότα γνώριμον 
τά άπορώτερα τΰν ευπορωτίρώΡ προτι&ίναι φιλεί* ταυ-' 
τρ τοι χάΙ τους του χανόνος* τεσσάρας προςδιρρισμούς, 2$ 
oh χατά τάξιν Ιπ\ των υπoδειγμάtω'v φυλάτ^ειν άλλα 
φύρδτϊν χα\ άναμίξ, ώς "Άν η^ρεία των ασυστάτων την 
τάξιν παρϊχηται' ίζητησάν δέ τίνες ^ πώς τά ^ιαρόν ασν- 
στατόν έστι* χαίτοι χαΙ Σωχράτης χαϊ Άρισίείδης γρα-^ 
φας υπέμειναν* χαϊ ο μέν Ιξωστραχισ&η y ^ωχράχης δίζο 
ϋ-ανάτω ίζημιώΰ^• είδε μη ψ χατά ταύναν χατηγορία, 

• 

14 Par. άναφύ^Ηίΐ, 1S klLnolvvUM^tfv.ttttt.x^^Yovyta.' 



■Ν 



158 ΣΧ04ΙΛ ■ 

smg !ργ(^ Ιχβ&αα φαΐρίταί* φαμίν ot/y ως τοντο ^^ 
ani&avov itrrl• xa\ τα τοντψ όμοια f ηνίχα χατ* αντο 
τοντο xad'* ο ίνδοξάν ίστι το πρόσωπα ηαρώτό τίς 

61 διαβάΐλπν. Σωκράτης τε γαρ ίπϊ σωφροσι^ντι βοώμενος 
S χαί Άριατύδης' ini όιχαιοσυνρ άπί&ανον ηοίήσονσι τον 
ίηιχειρονντα f ^ni τούτοις αφτ^ίς γράφξσ&αι' οϊον Σω• 
χράτη μίν ίπΐ ασύ,γύ^ , *Αριατμ$ην di ^ni άδιχίφ • tjvU 
χα δέ ου χατά τοντο, χαϋ•* ϊτερον δέ, πρόσξοηον γαρ 
ονδίν άναμόρτητον , συνίσταται* οϊόν u Ι^ριστείδην Αβί- 

10 ποταμίου τις γράψεταί ij νηερηψανίας, *^ Σωχράττϊν δί 
ασεβείας' α χαι χατ* (χυτών γεγενηαενα, τον μίν άπα* 
λταν&ηναι^ *• ^Αριστείδην δί ίξ^στραχισ&ηναι ηεποίη^ 
X€V| όντως χαΐ ^Αχι)Μα μίν δειλίας τις γραφόμενος η 
λειποταξίου αηιΟ-ανος* ηροδότην δέ χαι χρημάτων τ/τ-^ 

15 τσνα 1j νηερηφανον, ηι&ανός* ώστε τά άηίϋΌνα χατά 
ίναλλαγην του ηράγματος aw*unaTau 

ΜαρχεΙ,λίνου., Ονχ άχνοονμεν άηο της Ιστορίας 
την τούτων ποιότητα , διαβεβοημένοι γαρ οΐ άνδρες επϊ 
τοις βεΧτίοσιν ^σαν* 6 μΙν * Αριστείδης ίπϊ διχαιοσνντι, 

20 6 δέ 2ωχράτης ίπϊ σωφροσύνη* ει τοίνυν ίπιχειροίη τις 
τά ίναντία περιτιϋ -ivai της δόξης, χαι λίγοι τον σαί- 
φρονα πορνοβοσχον, i} τον δίχαιον άδιχονντα, τίς άνί* 
ξεται παντάηασιν ani&avif διμβάλλοντος* αλλ* εϊηοι τις, 
οτι μεταβίβληται πολλάχις χαΐ γυσίν' άλλα φαμεν, οτι 

25 χαν άλη&ές τοντο δωμεν μβίαβάλλεσ&αι , άλλα δίά την 
δοξαν των ανδρών την ηδη χρατησμσαν ως νομον απι- 
ϋ-ανον ίστι το πλάσμα * μάχεται γαρ αχτη χαι τ^ αλ)^-, 
ϋ^εί(}, δέεται δέ χαι η άληϋ-εια του ηι&ανοϋ* χαΐ γάρ 
αυτό το άλη&ές, ίάν μη εχτ] to πι&ανόν, μάταιον εις 

50^^ πεί&ειν* δει δέ νοεΐσ&αι άηί&ανον, χαΐ αμα προ- 
χείσ&αι τ^ λόγφ το χα^* υπερβολην* τα γάρ προς υπέρ- 

16 AldUovr^•. 17 JUd. νπερίψαρίίΛς. . 18 Ald; ίποηΰψαι. 



ΕΙ2 2 Τ ΑΣΕ 1 2 ,l5a 

' ι 

βοΙηΡ αδόξα ασύστατα' τα δι μη ηρος νη$ρβοΧψ συν-' 
ίσταταν• Παράδειχμα άλλο του άηίϋ-άνου• Περικλής, 
τρ jionaaia συνοντα ^Σωκράτη κρίγβί μονχύας. 

"Extov ηφτα w adiimn/w• Jiw ti ' 3ίφρΙονς tig η Μαρβή^έΗας 
.m^ iq^ τύρ 'ΜΧψωρ euro» β^νΧβύίσ^-αί, ^ τον Hv&tw 5 

Σνρνανον. ΚαΙ τόντό ^άραηλησίως τω Λεμ^τω, 
παρά ^ τον δεύτερον ίστ^ xctvova* οντέ γάρ π^&ανοί, 
όντΒ ταΐς ' πίστεσιν ισχυροί οΐ iv αυτω λόγοι *' διαφέ^ 
qu δί του απι&άνου' οτι τό μίν αδύνατον ούδί μίαν^ίΟ 
ίχη του γ εν ίσ 9 αν φύσνν, ο δί αδύνατον 9τραχ&^ναν^ 
ηώς ουκ άτοπον ηράττπ^^ το δ^ άπΐ&ανον των ίνδεχο^ 
μίνων ί^τίν* ένδίχεταν' γΑρ\Σώχράτη τε δίά ψιλαν^ 
ϋ-ρωπίαν εταίρα * χορήγησαν τροφην ^ καϊ' ^Αριστείδην 
άπατη&εντα πραξαί τν α^ιχόν. •' ' i5 

' 2ωηατρου• Τουτόουχηδύνατο προ του απι^ 
ϋ'άνου τάττεσ&αι' εΐ γαρ και απο. των σφόδρα ασυ- 
ατατων εηΐ τα ηττω καταβαίνειν επάγεται ^ αλλ* ουν 
ώς βουλομενος δ τεχνικός άει τα πρόσωπα των πραγμά^ 
των πόοτάττειν και ίπΐ των παρόντων την ιδίαν εφύ^ 2 υ 
λαξε ηρό&εσιν* κάί το άπίϋ-ανον του αδυνάτου προεταξε* 

-ι ι • * ' ' . . ' ' 

. 1 . ΑΙ^ν εις• ,Veii• otor εΐ 2V^n τ*" *^ ψβνδΒ^ϋχιι^οιη, Fftr«\ad 
fliai^* Oinislano tov ατξΛ^ά^ν^^ισύστμτα γΐ^ται τάζψ*ϊμξί-' 
τα ρ αΑλ' 8τβ, ^ ίατόρία χατά,^τι ,οι^αΜ^οΙ ttpa ξνδο^ον, ιί κατ* 
ixtiro πίΐρψτσ τις, το τοιοντο μρ^σωηργ diafia^enf, pley d αδι^• 
ηον ^Α^ίοτμΙδψ τις λέγοι, y Σωκ^άτψ πο^οβοοκοΡρ ηατα γαρ το 
ίτιοοιωτιύμίτορ in αδύας τω βουλομ(νφ έστΙ πλάττην το ζητημοί, 
oJoif προδότψ ^ΙχιλΧία• % Ven. παρά, Ald. mql; Compen- 

dium scribendi in Par• mcertum relinqult, quomodo scripse- 
rit. cfr. p. 132. 1. 7. p. 156. I. 21. - δ Ald. τοϊς. 4 οίδιμίορ ' 

ϊχει aumoy nqavtuv Ali oiii., restitui ex Ven. et Par^ 

5 Ald• hiqap^ . ^ - 



j 
f 



\ 



\ - • ^• 

Ιβα ΣΧΟΛΙΑ 

χαϊ γαρ το μίν ani&a^oPf δια trpf τον ηροσώηου ηον» 
ότητα γίνεται, το δί αδύνατον δια την τον ηράγματος* 
^λλως Τ6 δί το αδύνατον ίηιτίταμένον Ιστϊν άηί&ανον, 
χαΐ παν μΙν αδύνατον άηί&ανον , ον μέντοι χαι ίμηα-- 
Β λιν χαϊ το μέν am&ecvov ix τηςπροαίρίαως,^ηδύνίχτο' 
γαρ Σωχράτης ηορνοβούχέίν^ αλλ* ουχ ^ιβονληο* το- δι 
αδύνατον ούχ ίνδεχομεΫον γ^ρία&ζα, οηερ ix φύσεως 
γίνεται , m xai το- anidOVov αδυνάτου τάξιν ίηίχει* u 
γαρ am&ccvov ίστιν ουχ αν εγένετο* ουδέ δυνατην^ει 

ΙΟτ^ν τίατηγορίαν ώς ίπαναβεβηχός* το δί αδύνατον δύ- 
ναται μίν ηι&(χνούς εχειν λόγους j το δέ πέρας άδύνα^ 
τον' όπερ, ύς εφαμεν, οίχειόν έστι του πράγματος' 
^οινο^νεΐ δέ τούτο σφόδρα τω άηόρω* ωσπερ γαρ ίχεί^ 
νου το πέρας αδύνατον , ούτω χαι τούτου* .διαφέρει δέ, 

iSOTi ένταΰ&α μέν χατά την φύσιν τ ωιΤ πραγμάτων τι}ν 
χοινην απάντων ίστιν αδύνατον* ίχεϊ δέ μόνρ τη αντόυ 
του χατασχευαζομενου φύσει , χαϊ τω του ^Αλεξάνδρου 
όνείρω χαϊ τρ του μάντεως προτάσει μσναις ταΐς χατα- 
σχευαϊς ivhvTia tJc χατασχευαζόμ,ενα* ίπΐ μίντοι του 

20 τον Πν&ιον %ρεύδεσ&αι, χαΐ τ ρ xoiry φύσει των πρα- 
γμάτων εύρίσχεται τούτο ίναντίον* ουδέποτε γαρ ϋ-Βος 

β2 ψεύδεται* πάλιν iav εΐπω, οτι Θεσσαλοί την^Οσσαν Ιπϊ 
το Πηλιον χαϊ τον *Όλυμπον βούλονται &ίντες άναβα- 
τον ποιησαι τον ονρανόν, τρ φύσει των πραγμάτων χαϊ 

35 τοντά Ιστιν ivavtiov» 2ιφνίονς δέ χαΙ- Μαρωνειτα^ 
υπόδειγαα τ/ι9•ϊ7σ^, xaitoi ου των αδυνάτων τούτο, ε^^ 
οΐ ix Πίλλης περ\ άρ^ης των * Ελλήνων ίβουλεύσοιντο , 
άλλα χαϊ xa&^ *Ηρόδοτον χαϊ θουχϋδίδην πολλαΐ πόλεις 

• τάς τύχας α! μέν ίπΐ το μείζον , αΐ δέ ίπΐ το ελαττον 

50 ημ^^ψσν* ουδέν ουν άτοπον χαϊ ^Σίφνιους η Μαρωνείτας 
τω χρόνί/ €χυξη&εντας προς τούτο ιδεΐν . 'Έοιχεν ουν ό 
τεχνογράφος τεχντρί συνιστάς $ των μέν ^ΕίΧηνιχων πρα- 
γμάτων ηδη ίχλελΛίπότων ^ χαϊ της ^Ρωμαίων άρχη$ γε* 
Ι νομε^ 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 'ΙΛ 



ψύμίί^, h n %* Ηλου Σιφρίσνς χαϊ Mccftavkhag ασ&^ηίς 
ηαρΒίληφαμεΡ* ψησϊ * ^άρ ixsivog iv συμβονλ^ηιχοΐί^ 
tl μίν Σίφνιοι η Μϋίρωνέΐχα$ ηηρΐ αρχής αυνεβουλενον , 
Μναταίη δ! αν χαΐ τοΰτσ ίνάλλαχ^ ηροαώτιον* ά λέγοί" 
μεκ9 ^ ΛβρΙ ^i^ ^Οασης βουλώνονται οΐ ^Boi* inl δέ της s 
άρχης /Πλένονται * Ααχεδαιμόηοι* ίπϊ δί της Πυ&ι-- 
ας, U τον πρόμαντιν $ϊηω ψενδεσΛαι^ ώς χαΐ ΐ/ημοσ&έ" 
νης ηολλάχις την ΠυϋΊαν ξριΧιηπίζΗν ileyev• 

ΜαρχελλΙνου» ^Ισμεν οτν χα&άηαξ αα&ενη ^ 
ταντα τα γένη χαΐ εντελή* ηό&εν ονν τούτοις η ρώμη; 10 
no&sv βονλ&νσασ&αι δννατον ηερϊ ηγεμονίας xai μά^ 
λίστα της 'Ελλάδος άηάσης; μείζον γαρ Της δυνάμεως 
αυτών χα&* oL•v τό εγχείρημα* παραπλησιον δ^ χάϊ tnl 
τον Πυϋ-ίον* ηώς γαρ ϋ-εον 'ψεναασϋ-αϊ δυνατόν ^ ώς 
τον ίηιχειρονντα τα τοιαύτα ηλάττειν ζητήματα ενη&η ι$ 
χρινονμεν ,χαΐ άνόητον* ομοων δί χάχεΐνο, *Αλεξ(χνδρος 
βονλέυείαι μετα&εΐναι τμς νήσους εις ηηειρον * φασί δέ 
τννες, ΟΤΙ ον τάξει λέγει τά άσύστατα, ίδει γαρ ύστερον 
.ταχ&ηναι το aniAccvov τ0ν αδυνάτου, . xa&^ ο το άδύ^ 
να'9ον^ ηλέον ^(ίύύτατόν: Ιστ^ν* . οι δι βουλόμ&νοι τάξιν 20 
Αχειν φαο}», or^ τό αδύνατον ii^ του άπι&άνου συγχει•*^ 
ται' συναγωγή γαρ άπι&άν,ων άτψτελεΐ το αδυνατώ* 
άτοπον JSi ημάς το γα^όμεν^ν, χαΐ ^^re^oy ζητεΐν, ηρύ^ 
το αποτελούν χαϊ ί^οιοΰν ειδένάι*, πότεροι γαρ τρ ψύ" 
σει τά ηόιρψκτα τβ^ν γενομένων, ^σπερ ,ηβτηρ χαΐ μη^ %s 
τηρ ?^ νΐοΰ^ ονχ άγνοησο^ς δίζ, ώς άσ^-^ίς^ χαϊ σοί&ρον ■. 
το χατά Σιφνίους χαΙ Μαρώνείτας του αδυνάτου παρά-', 
δπγμα, *ηροσεδ^&ή της τον ψ^ύ^εσΘ-αι^κ τον Πύ&ιον, 
προσ&ηχης* ούχ αδύνατον γαρ η;ν ίχείνους,περί άρχηζ 



6 Mi, φααΐ. hl* AlA^etFΛΓ•^ι<pvloυς^Maρωy$lτaς, posuino* 
minativiim• ' 7 Ald• ΙιγίΙμετ ntgl μίρ ούσης, βονλόνται» 8 Ald• 
βονίοηαί, 9 Ald« ia&tyit. 10 AlcL ίμηρ&τ. Far. κάΙ μ^τηρ• 

Rhetur. IV* 11 



MS 2X0 ΑΙ Λ 

τΰν 'EiX^fnnf ν^μφισβη^^ίν* ηιΛ γαρ ξά Μνχφ^α$ μΛ^ζρω^ 
ηοΧισμα, ως μέμνψαι θουχυ&δης, όμως ηρξ€9^ 

^£βδομορ ' nata το αδοξοτ• οίοψ έημισ&ύαας τις τι/^ i0Vtw γυ^ 
ψάίχα, τ6ν μιΟ&υν oim νποΧαμβάηιιι^ ρ δίχάζηΜ ' τφ 
5 ριαθ^ωοίίμίη». 

SvQiavovm *^Αδοξόν ψηανν ^ ίνταν&α ου το evre- 
λίς, noXkcc γαρ xai των ευτελέστατων πραγμάτων i?|/- 
tahvv iv ζητημασιν Ίτηδεχεται^, άλλα το χαχόδοξον χαϊ 
αϊϋχρόν. ^Ιστεον δί, ώς *Αχνλας αδοξ/ον χατά το ηραγμ^ 

10 τον τρόπον τούτον χαλεί* ημάρτηται, di χαϊ οντος 6 τρό- 
πος, ^ παρά τε τον δεύτερον χανονα χαΐ παρά τον τρί- 
τον, ποιαν γαρ Ισχνράν ^προβαλεΐταν πίστιν άνηρ προσ- 
αγωγός της cevTOV γαμέτης νπίρ οντω δαχβεβλημεν^ς 
πράξεως χατηγορείν ίπιχειρων* ποιος δέ διχαστής σω- 

15 ψρονων ου προ της χρίσεως χαταλενσει τον μηδέ των 
οίχειοτάτων δι* αίσχροχερδειαν ψεισάμενον* * φστε χαϊ 
δια το προειληφ&αι τν χρίσει ημάρτηται• 

Σωπάτρου^ Τοντο το είδος παρ Αίσχη^ον Ιη^ 
νεν6ητ<η; ο ϋαφως h τω χατά Ί\μάρχον δείχνυσιν* ii^ 

30 οίς γάρ διαλαμβάνει περί τον χατά γρaμμάtεϊόv ηται^ 
ρηχέναι χάί Χΰπτάσχ^νάζύ ώς άχρηστον* χαΐ παρά' ταυ 
^ποιηχοτοζ^ χαϊ παρά * tov πεποίτΘ^τος μίι δυνάμενύν 
ίμφανισ&ηναι, άλλα διά τι}ν των άχροωμένων αίσχύνηρ 
χραυγης τε χαΐ θορύβου λίγίαν τον λίγόντά άπόλαίειν, * 

35 ^δίδαξε τοντο , οτι σνστηναι ου δύναται* h ο\ς 6 
άχροατης αίσχυνόμενος, ώς αν μη τοιαύτη - τΐι πόλει 
ύβρις προστριβή ^ τόι^' λέγοντα ου προσίεται* του at^ 



ψ " 



1 ν^η. ίβδομορ το αδοξοτ•* omissis sqq. usque ad μια&ωαα^ 
μέτω» 2 Ven. irtav&a φηαΐΫ, 3 q τρόπος Ven. om, 4 
JUd. φΐϋνμχνοψ• 5 Ald. ntqi» 6 JUd• αποΐάβΗν• 7 Ald« 



> I 



i: ' . .\o*- 



£IS 2 ΤΑΣΕΙΣ flf^ 

τΐον ii ϋυνκηαμίνον, αν χαΐ νόμος ^ ^^τ(^ nQoatB^teitJ 6Λ 
του δννασ&αι JovTO ηράττΒσ&α$^ iv τοις ί^ταζομίνο^ 
ioTtu το παρόν ζήτημα * ίστέσν δέ, iitf. ini των τοιού- 
των των μέσων διί ηναι το πρόσωτιον, το δί ηραγμα 
χα&* νπ^ρβοίην αδο^' ίτύ γάρ των δ^αβιβλημένξί^ Λ 
ίξροσώηφν αυνίβταχαν* iav γάρ λέγω^ η^ρν<)βοσχον γν^ 
ναΐχα μισΟ-ωσάμ^ον^ ^tccl μη άποί^βσντα tbv ρισ&ον 
δι,χάζεσ&αι • τω μια&ωσαμένω^ δύναται δίά την τον 
ίΐροαώπου ηοιόττ^τα σνστασιν εχειν* τα γαρ της άδ<^ 
ξίνίς ini τούτου ουχ ίσταν* διαφίρπ δέ τορτο των δί^α^ίΟ 
βφΧημίνων^ χα&ο ixet μίν ουδείς ίστι λόγος άπο 
τούτων* ίντανθ-α δί Χογοι μέν €ΐσίν,'αηο^ί των διχα^ ' 
ατών άποδοχίμάζ^τα^* ασύστατσν δέ έστ$ παρά το χρι^ 
ρόμενον• 

ΜαρχΒλλίνου. Εϊχοτως παρτιτησαντο το αδοξον 15 
οΐ τιχνιχοϊ ως άσυστεετον, βΙ χα\ τοϊς πράγμασιν ΙσχνΒΐ, 
ΙπΒίδη τά ούτως άδοξα χαΐ μΒμισημένα ουχ αν Ιη αν- *^ 
της της άλη&Βίας ΒυρΒ&Βΐη* Βί δέ χαΐ Βυρίσχεται^ ουδείς 
αν αυτά ηροσδέχοιτο* τις γάρ τηίσθ^ίη περί των τοιοΰ^ 
των άχούειν* περήφανης ^ γάρ της άδοξίας τι υπερβολή, 20 
το ίχμιο&ώσαι την οίχειαν γυναΐχα* ουχ αν ουν οντώς 
Ιπ άλη&Βίας mrrs iv πλάσματα περί τΟν τοιούτων δι^ ; 
χαζεσ&αί τις τολμήσει^* ει μέντοί το πρόσωπον άδοξβν 
Βίη, χαί το πράγμα συνίσταται* τω γάρ άδοξω^^ xca χίΐ^. 
μαϊ ΧΒΐμενω προσώπω χαΐ τ6 αδοξον πρεππ tHv Ιργων. 35 
oV αν.δέ διαφίρρ ** to τε' πράγμα χϋΛ το πρόσωπον , 
ου συγχωρησειεν η ανωμαλία συνεστάναι το πρόβλημα* 
αδοξον δι λέγει νϋν ου το παράδοξον, άλλα τό' χαχόδο^ 
ξον χαΐ αίσχρον ,χαΐ ασελγές χα\ ' παρά την του Λβρ- 
σώπου ποιότητα* πως γάρ ουχ αδοξον άνηρ προαγωγός 50 

χαΐ μισΟ-όν της πράξεως Βίςπραττόμενος ** χαΐ χα&ίζων 

■ — 

ξορ, pofttti dativum» 1 1 Ald« 9ίαφ4ρ9ίφ ' 11 Alil• Ης ti η^αττόμχψσν• 

11.. 



ο 



ΐβΙ ΣΧΟΛΙΑ 

inl ηορνίίψ ϋιχαίηηριον* ηαράδΗγμα αΙΧο. ^iXoxqo^ 
της ixfiuT&waag τάς ^Ολνν&ίας γνναΐχας xca άναχχάζώ^ 
ψίρξίν ίαντω 'Λν μισ&6ρ^ δημοσίξον άδίχημάτων φευ• 
ye*• €1 Si τις είΛΟί, οτ* ioixs τω μονομερείς χαχεί γαρ 
'5 το πρόσωπον άπο χριλης μονής εννοίας γινώσχεται^ 14• 
γομεν* aiX^ ίχεί tv τω μονομερεί το πράγμα ονχ εστίν 
^δοξσν ttid'*^ νπερβοΚψ^ ωστιερ ivtav&a. 

^Ογδοσν ' «βτ« το' untQlatatw* οΓοτ αηοηηρνττΗ τις τον Ιαντοΰ 
vi6r έπΓ* ου$Βμίψ ahl^, τάυτα γαρ oiu αν βΓΐ} ζψηματα. 



10 Συρ^ανον• 'Έγνωσται πολλάχις χαΐ h προγν• 
βνάσμασιν ς οτι> εξ έισι τα περιστατίχά μορνα^ χα\ τούτων 
μετά γε το πρόσωπον χα\ το πράγμα σννεχηχώτατον 
ηαΐτία' άηερίστατον ονν δια τούτο χαλεί το μηδεμίαν 
προφαγη αΐτ'ιαν της ^ χητηγορίας έχον* Ινταν&α ονν 

15 τελείως ίχλείπει^το τε πράγμα χαϊ το τεχμηριον* όπερ ονδί 

( Μ των ατελών ίστιν ίχ πραγμάτων στοχασμών ευρεϊν ποτέ* 

χα\ ούτος ουν 6 τρόπος παρά τον δεύτερον ίστι χανόνα* 

^^ μηδί μίαν ισχνράν πίστιν Ιφ* οϊς Ιγχαλεΐ παρεχομένου 

,τον πατρός. , 

20- ^ Σώπϋ^τρον, Τοντο ηρο πάντων τάξας ^ iv τφ 
^ορισμώ των σννεστώτων xai χαλίος τάξας ίνταν&α D^- 
jcaifti^ τείίΜνταΐον αντ6 τάιτ^* ^cal γαρ πάντων πλέον το 

, , ασυστατον έχει ^ δια τ6 ίχείνοις μέν ποσώς προσεΐναν 
}άγους\ τούτξο δ* ουδενός* άσνστατον δέ περί το αΐτων 



i Ven. "Ογ^οον το ατηφηατον» "Σγνωϋταί ηοΧΙάκις ημίν ηαΐ h 
τ, 7Τ• ou i^touv [eic : Ald. IJciaO τα πίριστ. μόρια, πρόσωπον, πράγμα, 
τόπος, χρόνος, αΙτΙα, τρόπος * τούτων 5i μηά το πρόσωπον »αΙ το 
πράγμα αυναηιχωτατόν ίστιν η αιτία, απ, ονν χαλίΧ, το μηδί μίαν 
πρί αΐτίαν της κατηγορίας ^χον — — — — — ατίΧών έ* πραγμ. 

jftfi^aOr/iA' .niM^ σνμβαΙν9ί. ΚάΙ 9νπ>ς ονν nt^fa τον η• τ. λ. 

.9 Λlά•,aUl€^.,τφ^, ηαψηγορίαν* ^ λΐά• τάξεως. 



yiifwrai* o&9tf ei τούτο λάβΰ$^ auviaregnu^ ίξαιρίτα^ς JI, 
τφ^ αιτίαν xaXti περιστασ^ν, δια το μη δννασ&αν avtv- 
ταύτης χαΡ ηροσωηον μη χαΐ πράγματα το ζήτημα σν- 
στασιν ίΛΐδέχ€σ&αι' * ασηίρ * χαΐ ηραγμάτων ηάλιρ 
xca ηροσώπωρ έχΧ^Ιοιηότων ^ χαν η αιτία πη• αλλ* ίπ & 
Ιχάνων μίν των δυο ίχλίλοιπότων το άσυστατον* iv^ 
ταυ&α *δέ της αίτιας μόνης δώ χαϊ χατ^ έξ,αίριτον α- 
η^ρίστατον χίχληται* οτι ο ixitva αμφω ίχλείποντα 
noUCf τοντο δύναται μσνον ίχλέίηον* οί/τβ γαρ πρόσω* 
πον ixL•iπov μόνον άβυατατον ποιηαπ* e!/e ^ort μιτά 10 
αορίστου ζήτημα ιίΒλετησαι προσώπου ^ (Λτε πράγματος 
μόνον* Ηπ$ρ τό χατά τον ασωτον άπο της τον προσώ^ 
που ποιότητος μόνης η} ν. σύστασιν ίπιβέχ^οίΐ, αίτιας 
δί ίπιλύοιπνιας ως ένταυ&α άαύσταταν πάντη* o&tvG^ 
είχότως, ως τοίς δύο ισοδυναμούν, άπ^ριστατος χατ ίξ^ 15 
αίρ^τον ίχλη&ηφ 

Μαρχίλλινον• ΠίρίστασΙς ίστιν νλη τον πλά* 
σματος, οίον οντά τα ντωχείμενα χατα το πρόβλημα* 
πλείστα μίν ονν Ιστι τα περιστατιχά χίά πρόσωπον χαΙ 
πράγμα 9 χαΐ αίτια χαΐ τρόπος χα) χρόνος, τό'δ^ xvριώr^^ 
τατον χαΐ * μείζον η αίτια, χαΐ από ταύτης αί 
αφορμαι τοϊς λόγοις γίνονται χάί φύονται* τούτον δί 
Ιλλείποντος ανυπόστατοι γίνοιντ* '^ αν ta νπο&έσεις* 
χα\ χρεία μεν ίστι της αιτίας ίν πάσι πράγμασι, μά^ 
λίστα δί iv τοΐς μεγάλοις* ωσπερ ονν xai το προχείμε^ΙΒ 
νον* «Γ• γε πατήρ παϊδα άποχηρύττΗ' χαΐ διΐσταταί 
πως τα ηνωμένα Ty φύσει, πώς ονχ ανάγκη των τηλΐ" 
χούτων άξιόχρεων φαίνεσ&αι την αίτίαν, όταν δ^ μηδ^ 
η τυχούσα νπάρχτι, '^^^^ λόγον εχοι αν το νποχείμίνον, 
όρωμεν δί χαϊ τονς τεχνογραφους παραγγέλλοντας , οτ 50 



4 Par. inidiiaa^ai. 5 Ald. ωστ•. 6 Ald. n»l οηκ 

7 Ald. iyvnooxmt^v γίγνοη*• 8 Ald• εϊς γε•\ '^. «. ' 



16β SXOjilA 

αν μη ηάνν ηιστΒνόμενον νηάΐξχτι πράγμα τάς αίτιας 
ηιστωτιχάί παραπλέχειν crvrw, χαϊ μν ηάντη γυμνά τι^ 
d-ivai τα άπι&τονμενα* οΰτως ϊαχνρον η αίτια* άμίλει 
h τω κατά Μεώίον ο Jημoσ&ivης μη δυνάμενος Λα- 

S βαλειν την iniSoeiv της τριήρους ^ ευεργεσίας γαρ ην^ 
άυτην μίν ου δΐίβαλε, τήν δέ ^ ahiav της ίπώόσεως 
αιτιάται^* ηάλιν Ιν τω υπέρ του στεφάνου* έπειδη τά 
της τύχης εν φαυλω ην άποβεβηχοτα την αίτίαν παρέ^ 
χετα^, δι>* ην ταύτα συνεβουλευσεν* σχόπει γάρ, φησι^ 

ίο μη τά ίχβάντα διά την τνχην^ αλλ' ει της πόλεως άξια 
πράγματα εΐλόμε&α' ^ρον ο αν τις χάν τοις χρηφίσμα^ 
σι, χάν τοις νόμοις πολλαχοΰ προσχειμενας τάς αιτίας, 
δι ας ίγένοντο οί στεγανοί' οίον δεδόχ&ω τω δήμω 
στεφανώσαι //ήμοσ&ενη χρυσω στεφάνω* είτα η αιτία, 

ύ αρετής ενεχα χάΙ εύνοιας' είχότως ουν, ει χαϊ τά άλλα 
περιστατικά έχει τό πρόβλημα, τοΰτο δι λείπει τ6 της 
αιτίας, άσύστατον* ωσπερ ίπϊ τον προκειμένου * εστί 
γάρ πρόσωπον ο παττ^ρ* εστί δί χάί πράγμα τό απο- 
κηρύξαι* αλλ* επειδή τό χυριώτερον η αιτία λείπει, ά- 

νϊ ούστατον* πως γάρ ουκ άτοπον την φύσιν έαυτη πολε^ 
μεΐν , και άΐλοτριοϋν τους παΐδας μη ύποκΗμίνης αϊ-- 
τίας* τό γάρ σ^νίχον τά τοιαύτα μάλιστα η αιτία ίστίν* 
εΐ δέ λέγοι τις, αλλ* έχει την του πατρός ίξουσίαν, 
ίροϋμεν, αλλ* ουκ αρκούσαν προς δικαστάς* ζητονσι 

15 γάρ αϊτίαν. Τινές δε φασι κα\ άλλους άσυστάτων τρό- 
πους * λεκτεον δέ , οτι καΐ ούτοι ανάγονται εις τους προ-» 
ειρη μένους* ποικιλίας δέ ένεκα και γνώσεως ουδέν άκαι-- 
ρον κατά τούτους λέγειν' εισϊ δέ ούτοι, 9^ατά το α^ρβ- 
πές, οίον ηράσ&η τις της ίαυτοΰ αητρός, 7ίτησε τον 

%0 πατέρα δούναι αύτω εις συνουσίαν, δίδωσιν ο πα-^ 
τήρ, και κρίνονται οί τρεΙς κάκου βίου* aUio του αί» 



2 τ ΑΣ ΕΙ S 1W 

toff ηάράδϋγμα• Σωκράτης aQuntatmQ γτησ$ ηοΗτσυ 
ϋσίαν HQ το γέρας* καχά το ηάντη αδηλον* δύο τίνων 
ht πολέμου σω&έντων, χαΐ αναχωρηαάντων αμα^ ο ίτβ- 
ρος ΙηανΒλ&ών χρίν^ται φάνοϋ • αδηλον γαρ ηάντη , 6t 
δλως τέ&νηχ^ν* άλΙά μην ονδί άηο της ηερι το πρόσω->^ 
ηον ^ηοψίας σνστηναι δύναται,* ^ωσπ^ρ ο αοωτος, οντ€ 
γαρ €χ&ρ6ν πρόσωπον ovre άvτίπoL•τBvόμitιoVf ovtis al^ 
λο r^ των τοιούτων ώρισάμΒ&α' αλίο του αντοϋ παρά^ 
. δ8$γμα* δύο τις ίχων παΧδας^ Ιπ\ τύ,Βυτρ προσχαλξοά^ 
μ^^ος *® τβν Sva δηιλεχταί τι αντω* μετά τον τον πα- 10 
τρος &άνατον άξιοΙ αντον ο αδελφός είσενεγχόντα ον 
ηχονσε^ παρά τον πατρός &ησανρ6ν οντω μερίζεα^αι 
Ττ^ν &vffi(iev η μη χληρονόμεΐν* απ* ονδ^νος γαρ δύναται 
τεχμηρίου δείξαι, οτι περί ^ησανρ^ν είταν ο πατήρ* 
χατα 'τσ πάντη φανερόν * άποχτείνας τις τον icnnov i^ 
εχ&ρδν χρίν^ΐαι ψσνον^ φανερον γαρ ίπί τούτον', οτι 
ovii μία iaxlv mria τω χρινομένω, aXka χοινος τό« 
ηος, Χ€χτΑ το αύτο πέρας άσύστατον* νομός τονς παΐ^ 
δας Ιξ Χαον χληρονομείν* δύο τις έχων παΐδας άπεχηρν^ε 
Τον ίτερον' νπο λτισταίς γενόμενος 6 πατήρ μεταπέμ- ϊΟ 
πεται τον αποχηρνχτον* ίχεινος έλ&ών έλύσατο* Ιπαν^ 
ελθ-ών ο πατήρ παραΤί&εται εξ ΐσον τους παϊδας χλη^ 
ρονομέίν, άναλαβών τον άποχηρυχτον, χαϊ χρίνει αυτόν QS 
παράνοιας '* 6 παις 6 ίπΐ της οίχίας* αμφότεροι γαρ 
ίξ ίσον χληρονομονσιν οΐ παίδες* χαϊ το αυτό χατ άμ^ J^^^ 
φοτέρους πέρας εσται * ει uiv γαρ δώμεν, οΤι παράνονς 
6 πατήρ, ονκονν χαϊ τότε παράνονς ην, ηνικα άπεχη-^ 
ρνττεν* *^ ει δί ον παράνονς, η διασχενη τον πατρίς 
εσται χνρια' χατά το άναχόλον&ον* έγέλασεν ^Αλχιβιά-^ 
δης έπαγγειΧαμένον τα περί Πνλον Κλέωνος, xai έπανελ" 30 

10 Ald. προχαλ$σάμερος• 11 Ald. naqotviag, νεατ• παροα» ' 

νΙας, mana recentiori super ο» scriptuin est α• 12 Ald. im^ 
χηρνττε• 



Μβ 2X0AI.J 

ι 

■β-ων ο Kkif0»\ χρί^ί «nitov βλάβης, άναχόλοί^ον y&(f^ 
τό χρΐναι βλάβης* iav δί Οξίορς^ νβρεως, awiaxatai* 
ϊχλη&η 5i ούτω παρά ^^ το μη <ίνμφϋίΐηψβα9β ίχπν τψ 
αδίχηματι, τγ/ν χρίύιν* χατά το άπί&ανορ ομού χαι άδύ^ 
5 νατον χάϊ άναχολου&Όν, ίχατόν τις ίνρών μοιχούς Ιηϊ 
τγ γνναιχΐ . ηάντας anixxuvB χάί χρίν$ται βλάβης * <mf• 
ΰ-ανον μίν γαρ το ίχατον uvoh μοιχούς* άδννατοΜ 6i 
το τοσούτους '^ ίνα φορευσαι, α:Ραχόλον&θίβ δι το βλά• 
βης χαι μη φόνου ,χρίνεο&αι* χατά το χαχοίΐύύτατο^* 

10 ίρασϋ-ύς τις της μητρυιας, γτηοΒ τον ηατέρα φάσχωρ 
άπολεΐσ&αι^ €1 μη λάβοι^ δίδωσιν 6 ηατηρ. μβτά τριη^* 
μίροη άηοδιδωαιν ccvTi^v τω ηατρϊ nάL•Vf ως^ ηληρω^ 
&εντος του ίρωτος* ύστερον ίάλω συνων άυτρ^χοΛ q 
μίν ηατηρ τε&νάναι αυτόν άξιοΐ χατά τόν νόμον τον 

45 λέγοντα, τον συνοντα *^ τρ μητρυιψ τεδνάν^* δ δ^ 
ηαΐς άξιοι χρήματα ixTiveiv ^^ χατά τον χελεύοντ^» νο* 
μον, Η τις άηοπψψάμενος την γυναϊχα χχΛ αυΟΊς άλφ 
συνών cnrry, χρημασι '^ ζηοιοΰσΰ-αι* • χαχοσνστατον ονν• 
Ιπιιδη αμφότεροι ευπόρουσι λόγων* δια δέ το άδοξον 

^(^ γίνεται aoiHTTccTOV , ίπεί άντινοαία αν εο]*^ χατά την 
αναντίρρητοι άπολογίαν, ίηίμφ&η^^ ^ημοσ&ίνης ηρεσ^ 
βευτης εις Φώχ^ιαν.^ *^ Αισχίνου Ιν Tjf ηολει οι^τος\ 
ίηανιων ενρηται ,νεχρος άσχύλευτος^ χαϊ χρίνεται Αι* 
σχίνης φόνου* ίνταΰ&α γάρ αναντίρρητος η απολογία* 

11 φησει^'* γάρ ώς ου δίχαιον χατηγορεΐσ&αι τόν αμα ημΐν 
ίντοΛ&α τυγχάνοντα* εστί δέ τό- ίχυτό χατά τινας τω 
μονομερει' διαφέρει δί όμως αντου^ οτι iv ίχείνψ μίν 
λόγοι *είσΙ του φεύγοντος ει χαΐ αδεχτοι* ίνταυ&α δί 
νίχη πάντως* άσύστατον δί τοΰτο, χατά τό αίτιον* 

15 Ald. ntgt, 14 Ald. toaovtotg^ 15 Ald. cvwwrtoi• 

16 Ald, /xTiZrfir• 17 Ald^ χι^ματα. 18 Ald, ίτάμφη. 

19 Par. Φύμψψ manu recentiori •ηρ6ΐ*•αΓίρΙηιιι : a«ay• 30 

Ald« ψνΟΗφ 



Tuna το αναπολόγητον* τψ^ liq^wiP νόμφς naq&ivov %U 
wu* ίνρηται liQet» άτόχωρ, ψορονοα. ;ml κρίνεται, noo^ 
veiag* ούδί γ)αρ, οτιονν ίρ^ίπροςάποΐογίαρ' htxn Si 
τψ μονομβρ^ί' ^ujnjvexs δέ χχυτοΰ, ow iv ixmta μ^ν ο 
ίράγωι^ λύγοΛ^ς ϊχ^ι^ U χάί aSixTQvg• ίνταν&α Si ου- 5 
δαμως* άσυστατον δί τοχ/τα, χατα τό σννεχον* χατά 
το icoxiX^DtoVj ο rivtg ^* χαϊ χατά το αχρηστον ίχάλεσαν 
ηίρας: νόμος τον.γνησιον χαϊ τον νο&ον ίσοχληρονόμους 
ihaiy icnf' τον νο&ον ο ηατγιρ Βίς τί^ν οίχίαν Βίσαγάγη, 
ϊχων τις, €ίαηγαγεν hi πάριων ^ χαΐ διέ&ετο ίξ Τσου χλη^ 10 
ρονόμονς etvcu* άπΒ/ίίω,* iitti γράψΒτα^ δ γνήσιος τάς 
9ια&ηχας ηαρανοίας' ^^ χάί νιχα, άλΙ* ουδ^ πλέον ϊχη* 
χατά γαρ τον.νόμον κληρονομεί το ϊάον 6 νό&ος* διο 
καϊ ίσοτέλ$ντον εχΧι^&η* διά το μηδίν πλέον της ίίττης 
την νΐχην ποιέίν' lifwxe Λ τφ ΐσάζοντι,' διαφέρπ δί οτι 15 
bui ,μ4ν ίσάζοντΒς οΐ λόγοι δι' όλον* ένταυ&α δί Ισά^ 
ζονσι μ^ κατά το τίλος, διαφέρονσι δί τϊ} κατασκευή* 
άσυστατον ίί iart το κατακρινόμίνον * κατά τ& καχό'- 
η&βς* γνησιον καϊ νο&ον υιούς ίχων τ^ ϊγραψΒ κληρο^ 
νόμους, διανεΐμαΐ δέ την ουσίαν τον γνησιον, ^ς ί&ηκί^20 
την μητέρα του νό&ου εΙς μέρος* 3^αϊ την L•mηv απα- 
σαν ουσίαν εις το λοιπόν μέρος * παραπλησιον δέ ΧαΙ 
τούτο τφ προειλημμένφ* διαφέρει δέ, οτι έχει μέν κατ 
ι wvoiav του κρινόμενου οί δικασταΐ ποιοΰσι την κρίσι/ν^ 
kvTav&a δέ κατά το όμολογούμενον* δυνάμε&α δέ κά^ 35 
αΧλα άσύστατα Ιπινοεΐν , αναγόμενα δ* όμως ίπϊ τά προ* 
ειρημένα τφ τεχνιχφ' Ιτίειδάν γάρ έχπέσωμεν των συν-' 
εστηχότων, τότε η διάνοια τέμνεται εις διάφορα πλα^- 
νωμένη. Κατά το τεκμηριον δηL•v* οίον ^4ίσχίνης χρι^ 
νόμενος έπϊ τώ προδεδωχέναι Κερσοβλέπτης ^^ έ^δειξεν 30 

β ο 
21 Ald. et Par. ο? τι^β^• 33 Pai*• ηα^οινίϋ^ς* 33 Ald« 

Κ^^ονβΧίπτψ et ρ. 170. Ι. 2. Κερσουβλίητίΐς. Gfr• cum hi» Sy* 

rUnam codicU Vnn* «d p• 69• Aldinae i&fr• ' 



« 



\ 



y 



170 :ςχόαια , 

imaToXriv Srikwuoty^, ως ηςΛν αυτόν inl την ηζ^^ίβάοι^ 
ίξ6λ&€Ϊν Κερσοβλέπτης ην άλονς νηο ΦιΧιππου' χαί 
ϋ&ουδίν ήττον κρίνεται' χατα το αποροΡ iv χατη/ορία^ 
ον χα\ χροχοδειλίτην φααΐν οΐ Στωϊχοϊ, ος διαφέρει τον 
* ετέρου απόρου ' οτι έκ« μέν έν τω βονλε^σ&αΐ iaviV 
άτιορία, ένταΰ&α δέ tv χατηγορια χαΐ ατιοΧογΙα. 

ϋα^ά ύ xtAta efJi; των ασνστητων wiiv * Ixtqa , fy/Vff * \thf 

άσνστάίωτ, μύ,Βίωμίνά δε όμως• 

* . ". • ' 

Συριανού» Ju^^fX&m τα ηάντη αύύστατα oim 
^O α&ροως έπί τα συνε^^τώτα χ^ρεί^ αλλ* ifu τα μέσα τώφ 

τε ^ συνεστώτων χαΐ των άσνστάτων* οί ί^άρ τρεΐς τρό^ 
' noif ους ίχτίϋ-εται^ Μτίχονσι τ Αν μίν συνΜτώτων bu 

ηλέον, των άσυστάτων έπ Ο^αχιατον. 

2ωπάτρον. * Τέως μίν τα ηάντη αννεστώτα ανέ^ 

15 βάλετο, ϊνα απο των άτελείττέρων 4πι τα τέλεια ηροϊων 

χατάλληλον τίχντ[ ^ την διδασχαλίαν Λοιηστι* Τελειότερα- 

δ^ τα νυν των προειρημενων, ατε τννας άφορμας έχοντα 

λόχων, * χαν μη συνέστηχεν. 

Μαρχελλίνου• Ταντα ήττον ααυστατα οντά βδ- 
10 ηορίαν τίνα έχει βραχεϊαν προς μελέτην • διαφέρει δέ των 
αουστάτων, οτι τα μίν αύύστατα μελετασ&αι ου δύνα* 
ται ούτε πλάσιν έχει* ταύτα δέ μετέχει χαϊ της των 
άσυστάτων φ^υσεως χάι της των σννεστάτων μελέτης* 
ον δ^ τρόπον ημΐν τα άσυστατα έξέ&ετο έξαίρων αυτά 
35 των συνισταμένων^ οΰτω χαΐ τά έγγυς ^ άσυστάτων προ* 
αναιρεί, 'ίνα χα&αράν ημΐν την των- άσυστάτων παρά-- 
δοσιν ποιησηται *• είχότως δέ προτάττει ^ τούτων τα 

ί Ιγγυς μίν ασ. μίλ. δέ (^μως Ald. om., recepi ex Ven. et 
Par. 3 τβ Ven. om. 5 Α1Λ. τ^ίτψ. 4 JUd. λέ/ωρ^ 

5 nQoonfaiQii, ϊνα χα&» η, Tf;r τωρ άσυστάτων Ald• om• 6 iid^ 
ηα^άδωσι^ ηοιησηαί. 7 Ald. προτάττΒίρ. 



ΣΤΑΣΕΙΣ 171 

Stcvisxata^ ηως γαρ ημάς δυνατόν ην τα ϊγγνς ασνστάτω^ 
yvwvat^ μη ίΐδοτας όλως τι Ιατνν άσυστατον; χαλως δέ το 
Ιγγνς OVH αυτό τι ierrtv ου Ιγγυς Ιστνν, αΧΚα παρόμοιον• 

ΙΙρωτον * μεν το htQO^fenig' Jiof ιιαχαφυγοντος ΚριτΙου in\ τας 
Άρμο^ίο» χα» *Αρίατο/φοΡος elxovag βουλεύονται οΐ *Α&ηραϊόί, d δ 
χ^ ainw αποαπψτ, τουτί yuq, μονομιςίς μ^ ου» ίστιν, 

Συριανού* Τούτο ηλησιάζΗ ulv τφ μονομδρΑ 
χα&ότι ^ ϋ'ατέρφ τοίν μεροϊν πολλην σφόδρα χορη- 
' γα την δίχαιολογίαν, ωσπερ Μίνω ^ την ολην' δι^νηνοχε 10 
δέ τω iv ΙχΒίνω μίν το Ητερον μέρος μηδί μιας ^υπο^ 
ρην ^αηοΧογίας, Ινταυ&α δί βρ(ΧχεΙς ♦ ejjiiv τους αυνα^ 
γυ^νιζομίνους των λόγων. 

Σωπάτρου. ^ Εγγύς άσυστάτων ταύτα" Ιππδη in 
αμφοΐν τοΐν μεροϊν εχουσν ταύτα λόγους, αλλ* ουνασύ^ 15 
στατα' χάΐ γαρ inl του παρόντος λόγοι, μίν άψ' ίκα- 
τέρων ηροοώηοίν είσϊν, ου μην ισχυροί* άλΓ ουδέ πάν^ 
τη ύΧελειμμενο^ «λλ* ίνϊ μέν μίρπ έλλελεψμένοι xa\ 
πλείονες, τω δέ ίτέρφ ευτελέστεροι, μέν, έχοντες, δέ προς 
την άπολογίαν ισχυν' διο καΐ ίτερορρεπές λεγετα^^ έπείτ- 20 
δη χατά το εν μέρος πλεονεχτεί, από μεταφοράς της 
πλάστιγγος • χαΐ γαρ εν τω ζητηματι ω παρέ&ετο ό χα- 
τηγορος έχει το πλεΐον' ^ δύναται, γαρ ειπείν, οτι δια 
τοϋτο τους περί 'Αρμόδων χαΐ "ΑριστογεΙτονα τετψηχα- 

1 Par. ad marg. Έρταυ^α yltq ο μΒν ^ΐΜτηγορος ΙσχυΒί το 
χατα τυράννου Χέγων, ο 3s αποΧο/ονμΒνος ταύτψ μόνην e/e» «ττα- 
ΧογΙαν, το μη δύν αποαπ^ν U τον Ugol•' διαφίρπ δέ του μονομ$^ 
^υς, ΟΤΙ ixu μ^ ηαντΜς άπορπ , ίυταυ&ί δ' ϊχη μέν λόγους, 
ου* Ισχυρούς δέ. — Ven. om. πρώτον μέν — ίτ^ρορρεπές δέ. 
J Ald; κα&* 8τ*, tum Ald. ηΐψ. Ven• et Par. ηοΐλψ. δ Ven. 
IxeSro• 4 Ald. ίρχης* Ven. et Par. βραχης. 5 Ald. nXiU 



/ 



172 SXOAIA 

/tev, InuSri τυράννων ήσαν οφαγύς* ovxow xtu tow 
in ixHVovg χαταφνγόντα xvQcewov anoSQopcu την r^ 
μωρίίχν ου χρη, ivrav&a γαρ η μίν κατηγορία χαΐ ή 
ηοΜτης τοϋ προσώπου του Κρντίου την μεγίστην ίσχυν 

5 ixu χαΐ χαταδρομην• η δί απολογία βραχνά τις έστι 
ΧαΙ γΧισχρα' * οντε γαρ Ιπαινισα^ δύναται τσυτον^ 
νπ^ρ ου τους λόγους nouhai* οτηρ^ έστιν άεΙ iv ταΐς 
απολογίαις* σντε έλλελπμμίνης της του προσώπου ποιό^ 
τητος ίπί τα πράγματα χαταφεύξεται. ως ου δυνατά πε* 

10 ποιημένα^ άΧλ' άμφοτέροις τούτοις άλισχομενος^ έπΙ τον 
των είχάνων νόμαν χαταψενξηαι^ ως χρη τούτω την δη^ 

' μαχρατίαν χυρωσάι τω μη τον κρατούντα νόμον λυ&η" 
ναι* ^ χαΐ (χυτός δέ πως άσ&ενης δια το τυραννοχτο^ 
ρων εικόνας τό. χαταφύγιον είναι• 

15 Μαρχελλινου. *Ετερορρεπίς καλείται τό μηδί ϊάηΫ 

την χορηγίαν ίχατέρω&εν εχον^ ώς ίπί τρυτάνης γαρ 
ίτερορ^επές τό ρεπον ίπΐ εν μερος^ ουδέ του άλλου 
ήavtελώς οντος γυμνού* έχει δε τίνα συγγενειαν προς 
τό μονομερές^ αλλ* iv μέν τω ετερορρεπεί^ ει • χαΐ μη 

10 ισα ίχατέροις τά της Ιξετάσεως , όμως ευπορησει λόγων 
Ικάτερος' Μ δί του μονομερούς ούόέν άλλο, η σιωπαν 

^7 λείπεται τφ ετέρω * ωσπερ επΙ τρυτάνης είρηκαμεν, η μίν 
μία των πλαστίγγίον μεστή ^ η δέ ετέρα παντάπησι γυ* 
μνη* χαϊ γαρ ivT(tv9'a 61 μέν περί *Αριστογείτονα τυ- 

J5 ραννοφόνοι, ο δέ Κριτίας ωμότατος κα\ τύραννος* ουχοΰν 
ευπορώτερος εις ^ λόγους ο συμβουλεύων άποσπαν * ώς 
ου βούλονται σώζεσ&αι τύραννον οΐ τυράννους άνρρηχό^ 
τες. Οΐμαι f αν αυτούς, ει τις ίστιν αϊσ&ησις τοϊς 
τετελευτηκόσιν , αυτοχειρία τούτον άνελεΐν, όμως δέ καϊ 

50 έτερος βραχεώς εύπορησπ λόγου, οτι νόμω δεδώκατε 

\ 

6 AlcL γΙνοχψΛ• 7 AlcL Ιιβψαι. 8 Ald. •ί om. 9 



ΕΙΣ 2 ΤΑΣΕ Ι JS Vn 

τοΐςηρε^^οφονοΐζ άσνί^ν• nvlg δί παντελώς φανερΰς 
άσνχηατον άναι βονίονται τοντο* ίππδη βουλής, φησιν, 
ου nQoaidUj των. μίν νόμων' άντιρημ^ων νπο Κριτίον, 
ίΐά&ης δί της πόλεως άναατάτον γενομένης• δώ καϊ Ιίρ^ 
ΐττείδηί λέ/ων τον λογον τούτον δια βραχέων ίη^ρωβεν^Β 
ως ομολογονμένον του δείν άνελέϋ&αι τσν τνραννον ' χαΐ 
σχεδόν ουχ ως ζψημα, aiX ως χοι,νον τόηον διεξηλ&^^ 
6 αυτός δέ 'Αριστείδης έν αλλω λόγφ ίμηχυνε, ** χαΐ μη 
ϋ-αυμάστις, kv μίν γαρ τφ ηρώτω^ χατά την βα&ύτητα 
καΐ την τέχνην ίμελέτησεν* h δί τω δευτέρφ την ίαυ- ίο 
του των λόγων τιεριουσίαν η&ίλησε δειξαι' τινές δέ m&a^ 
νώς ίζητησαν' ει το μονομερές χαΐ το Ισάζον δι' όλου 
ασύστατα , το δέ ίτερο^ρεπές έγγυς ασυστάτων , ποια Jibi- 
πον τα συνιστάμενα; ixccOTov γαρ των πραγμάτων Sv 
τι τούτων εστίν χαΐ λέγομεν, οτι τα ίσάζοντα λέγειν, 15 
ου τοις διχαιωμασιν, αλλά τοις έγχειρημασιν* oV αν 
ίσα τινές πράξαντες περί των '* αυτών έγχαλωσιν άλλη^ 
L•ις' τα γουν χατά το δίκαιον έξισάζοντα, ταύτα ^* 
ετάζεται^ τά δέ χατά τους λόγους άσυστατά έστιν» 

4 » 

£Ϊιβ το ηαχοπΧαστοψ, οίορ » μετά τψ mxiov έπιστολτρ^ 'γράφει 20 
τις, ηέμπην KXiwa^ στρατηγείρ, ijnalip πρόηείται Maqdovlt^ 
αναχωφισαντι μηί χψ ητταν απολογία παρά βασιΧεί* η ηλάσις 
γαρ τιμάρτψαι παραπίησίως in* άμφοΊν* inu τε^ναύι γάρ δηπου 
Κϋωτ τβ litt^ Μαρδόνιος' ο μέρ ηρο tw 2ν»ιλ*)ώτ, χαΐ Μαρδό^ 

νως nfj^y η inawtl&uy TOVf ψυγοντας Tf»y .Oc^dctr. 35 

Συριανού• 'Ροΰτο πανταχό&εν μέν συνεστηχε, 



10 Ald. έμηχυται. 11 Ald• πράξανϊες περίτάξηαι. omift- 

tit τωρ αντωρ ίγχ» tavia ίξηάζηαιΐ iU ut η%ρΙ et έξηά- 

ζηαι in unam vocem conlraxerit. 

1 Owp μηά τήτ NiisUov — , rStP Περαωρ Yen., om. .1 

AlcL ηίμη%ι KXwtp.i Par• ad niarg. ΚαχόπΧαοτορ , όταν π^ρ* 
ίστορίορ ρ σνρι»&Βψέρορ τρ ζήτημα, ρίορ 4^ά , τοη 1(^ύίΙέως ^ά^ 



174 



ομΙλ 



μονψ δΐ ^ην ftQog ' τα προαωηα παρ^ξίχασίν χωλητου^ 
οαν^ ίχΗ^ διότι τονςτε&νεώτας ως ζώντας νηοτι&ηαι* 
ά γονν αντ\ του Κλέωνος γράψίΐέ τις Θψ^αμέντρ^ ^ ^*Ά*". 
π€ΐν στρατηγον ^ τύ,ίως ^ ίρρωται ^ το ζήτημα^ ωστΒ 
5 χαΐ iv τούτοις ημαρτημίνον παρά τον ηρότ$ράν ίατι χα- 
νόνα* τα γαρ τοι μη ίηοπίπτοντα * πρόσωπα ηώς αν 
4ίρίσιν ίηιδέχοιτο. ^ 

1 

2ωηάτρου. Πάρα την ιστορίαν τούτο* χαΐ,60ΐχ€ 
τω αδυνατώ' λόγους μίν γαρ ίχει χαΐ ίχανους χαΐ πι^ 

ίΟ ικανούς f αδύνατον δί την ίχβασιν* μξL•τη&ύη δ* αν 
χατά ϊχβαοιν^ μζλετη&πη ί* αν χατά αΧτησιν* ώς iv 
νπο&ίσει' ωσπερ χαι χατά μίρος εν τισι λόγοιςο Jημo^ 
α&ίνης φησι τω μα&^ vno&eaiv σχηματι χρώμενος* ti 
Ιχρινόμην μ^ν εγώ ^ χατηγόρα δ* /ίίσχίνης^ Φίλιππος ί* 

ΙΒην ό χρ'ινων* ταύτα γαρ ουχ ίγίν^το, αλλά xa&^ υπό• 
&€σιν έξην^χται* διαγίρΒί δέ τον αδυνάτου τα χαχό• 
πλαστά τω χρόνω μόνω • ου γάρ ώς αδύνατα τη ξ^ύσα 
πλόττεται, όπερ ΐδιον των άδννάτιαν' αλλ* ώς μη συμ• 
βαίνοντα τω χρόνω ταύτα πραττόμενα χαχόπλαστα λέ• 

J0 γιται• 

t ι, 

Μαρχελλίνου• Ίστέον, οτι τά τοιαύτα αγώνος 
Svixa χαι αποδείξεως συνεστηχΒ δια το συνεστάναι, χαΐ 
Ιαχύειν τοις πράγμασιν* άσύστατα δί αυτά χα&ίστησιε^ 
η Ιστορία χαι η τιαρ* Ιστορίαν πλάσις• ό γάρ αυμβον^ 



. ) 



ρατον αποσφάζαΫΤος ίαντορ Αιαηος δια riip τίίρ^οηΐωρ αφαΐ^εαιρ 
ηρΙψΒί ο Παλαμήδης τον Όδνασιη • δί^Ιορ γ»ρ , δτι πρίρ τ$ΧΒυνΙ]σαι 
τορ *ΑχιλΙέΰί τέ^τηη^ρ ο Παλαμί^δης , ffvpiaxatal• δί τοντο , u μ^ 
XttuTm χατά τ^ιρ αϊτηαιρ οϊ>τω' καΐίουμέρηρ^ dop Χρα ης n(foditjf 
&τ« oViiPf 0U nttq* ΙστορΙορ Χίγη, 5 Ven. ntql• 4 Ald• χο• 
Xtvovaop. δ Par. θηραμέρη. 6 Ven. Ί{λ$1ως, 7 Ald« 

tgwiai. 8 Yen. - νπόιτβτ • * 9 Vem έπίδέξοίτο. 



"^ 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 1» 

Ikvwp ηίμφαν Κλίωνα στρατηγονύς SmUiaVj χαΐ πά-- 
λιν ο αποχρινόμ^βς nof^q ficcatXel Μαρδόνιος ^ ενη^ρψ- 
αουσι, μίν ώς ίπΐ των συν^στηχότων ά^ιβως χάϊ ivdv^ 
μνημάτων xai παραδειγμάτων* μόνος δέ cniTotg ίμτ^οδών 
δ της Ιστορίας χρόνος^ δια το αδύνατον χαΐ μη ένδξχόμε-- ^ 
νον' ioiTU γαρ ούτος δ τρόπος τ^Μδννάτω' τον γαρ άπο• 
ϋ-ανόντα παίς δννατον πέμτιμρ ; -διαφίροι δί^ οτι το μί^ 
αδύνατον ποοττελώς χαΐ iv μμντί χαίρω αδύνατον δμο^ 
λογηται, rq δέ γενίσΟ-αι μίν δυνατόν* δια δΐ την Ιστοτζίβ 
ρΐ€τν μύνην άδύνατο^^ * χαι το μέν φναι μδύνατο^^ το δί ίο 
ον φύσει , αλλά τω χρόνω της Ιστορίας * ου γάρ awjj- 
χμασαν *** Νιχίας χαι Κλέων• /ίιατί δί μη μετά των 
άσυστάτων τοί/τρ εταξεν, άί γε χαχόπλαστόν ^ση, τά 
δέ χαχόηλί^σ^α ασυύτατα^; η δέ χαΐ εστίν άύύστατοΡ^ 
δια τι μη εί^ιχψ αυτό ό^ι^μα^ι ίχάλεσ.εν ως το μονομ^ \Β 
ρές , χαΐ τά άλλα , αλλά' %(^ χορνψ; πάν γάρ άσύστατον 
χαχόπλαστόν* λβχτεον δέ^ οτι^δεί προσχείσΟ'αι το παρ' 
Ιστορίαν* τ<Λτο γάρ ϊδιον τούτω* 




Συι^$ην9υ\ Ktu τό προείληαμίναν f^ χρίσει τοια- 
το φανερύηίτα ηαρά τον χρίταν iVri xioivovaf' xta η : 
μέν nJi^oiQ: αΑτου πά^α χτννίστηχεν^ . οί δ^ xptiral ^$ρδς 25 
της γΐτνα$9ώς,^4^-9^ηβν&ότε$'^ ' :QO^'> μΐάν^χατ^αυτη^ έξ* 
οίσουσι^ ψηψον* χάν περιψανΪΜ; ίλεγ^οιτο ^ μεμοιχευ^ 

i(i k\^^ συνη^μα^ϊ. l»ar. cwWJjrjaeioray; > ^ ' \ ν . 

L34• 5 «αΐ Ald. om• 4 Ald. antJio¥&6xtq, 5 Ald.if/- 
σονοι. Par• ίξοίσονσι. Yeju,^itvff^ ,rf y^^ ^^M^jcPh . 



* 

SmnarQOV* Π^έιΧημμίψον γαρ ^ ht&a ήρδδηλσς 
η των διχαστών χρίσις διά την ηόιοτηΤα του χρίνομί* 
νου ασώτου f η άναιντίρρητον ίχουσα άρΒτην^ χαϊ Sta τον-- 
το προδήλως σωζόμενη^ χα\ ό μέν τεχνικός δι* άρετίιν 

Β μόνην Xiyu τ6 ηρο^ιΧημμένον* γίνηαι δί χ(Λ δια χα- 
xUxv* ώς αν ει Πλουτίών"^ χρίνοιτο προαγωγίας* ηρο^ 
$ίληητα^ γαρ η χρίσις* οτι χατάψηφίόΰνται αντου τω 
$ΐναί ηροαγωγάν* η oV Sv 6μολογουμίνως ίμαιρηχύς 
χρίνηται' *6π€ρ Αισχίνης χαϊασχ^υάζΒΐ^ iv τω χατά Γι- 

10 μάρχου. Αέξη γαρ τους' Τιμάρχου συνηγόρους η έκ 
^ών ηταιρηχότων^ η των συγγινομένων τοϊς παισίν^ ^ 
των άσωτων tlvai* τοϋτο γαρ ονχ αηλως λεγει^ άλλα 
ήροχαταΧαμβήνων tov διχαστην ας tb ηάντως χατα^ 
Λΐηιφισασ&αι y δβδιότα μη ίχ'τοΰ atfHVai την ιδίαν υηό^ 

'ihvuitcv Χάβτι Τιμάρχω* ίζητηΤαι δί, δια τΐ ανω μίν h 
τω χανόνι των συνεστάτων χαϊ ασνστάτων βίπεν το μίι 
ηροηλήμμένον Ty . χρίοΗ ^ δυνάμωναν Tt ηιρας λαβείν 
συνίστασ&αι* μη συνίστασ&αι δέ τα fcij όντως ίχοντα* 
Ινταυ&α δί ίγγυς των συνεστώτων το ηροειλημμίνον 

toha^e Tjj χρίσει* χάί λίγουσιν, οτι προς αΧλο χαΐ aXL• 
τουτό φησιν* u μΙν γαρ ϊν&α γίγονη χρίνόΐτο, συ σν- 
στησεται διά την ευεργεσίαν^ )ύύ γαρ' τις 'άι^ίξεταιτη^ 
άεργεσίαν χρινομένην ίδεΐν' ει S* άλλαχη που η ^ρί- 
σις συόταίη*. των μη προειλημμένων /ά^ > eaci χ&Ι 5ν- 

%Βναμένων χρίνεσ&(α* της γαρ ευεργεσίας ίχτός είσιν οΐ 
χρίνοντες* φείσονται 5* όμως της γύναιχος. άχηχοοτες 
την ίλευ&ερίζκν Λ*, αίτης της πατρίδος]γεγένημίνην • 

Μα'ρ χ ελ λίνου. Προπλημμένον ίστίν, Ιν ωη 'ψηφός 

η παρά των χρινόντων άλογωτέρα πω^ φαίνεται* toi;r• 

Μ ίστι το Tfj γνώμτι του διχάζοντος προδχδηλωμενον , χαΐ 

. φαν^ρον έχον τέλχ^ς • διά τι δί νυν- ip τρίς ίγγυς άσυ^ 



7 Ald• liiuvthnf. '^an ΠοΧΙοιηΙατ. 



n 



Ε 12 ΣΤΑΣΕΙΣ 177 

tnatiOP !&ηχερ αυτό* xcU rtveg μέρ φαβνι^^ Ζτι ως ht 
ηαρα^δρομρ cnrro λίγέι χάί άιν$ττεταί * ip τω ορω των 
συνισταμένων ως π^ρΐ άσυστάτου* χατανοησας δί, οτι 
U χαΐ σφόδρα ευεργέτησαν η γυντί, αλλά χα&ο διχα^ 
σταΐ προς τ6 δίκαων χρίνουσιν, ον προς την έυεργε^^ 
σίαν άφορωνται χα&άηαξ, ουδέν του δι^χαίον ηρουρ^ 
γιαίτερον διχασταΐς, ίξ ου χαϊ την προσηγορίαν ίχονσι^ 
δια τοντο ουχ ίταξεν αυτό το εϊδος ίν τοις άσυστάτοις, 
άλλα χαϊ τοις έγγνς ασυστάτων^ άχριβέστερον ημΐν το 
είδος αντοϋ παραδιδους χαϊ την (ρυσιν* τινές δέ φασιν 10 
οτι άχριβέστερον ίν τφ ορω σνμηερνλαβων αντος ίδη^ 
λωσεν ημΐν οτι άσυστατον* έταξε δέ αντο χαϊ Ιγγυς χών 
άσυστάτων, ϊνα άσυστατον μίν γ παρά τοις ευεργέτου» 
μένοις διχασταΐς* εγγύς άσυστάτων δέ παρ* άλλοις δι^ 
χααταΐς• Πάλιν ον τελείως συννστάμενον* ει γάρ χαϊ ί5 
ξένοι οΐ διχασταΐ^ αλλ* όμως χαΐ αύτοΙ &αυμάζοναι, χαϊ 
κατοχνουσι χατείψηφίζεσ&αι γυναιχος^ Ttjv οιχείαν έλεν» 
&ερωσάσης πολιν^ η οτι προς μέν την &jvoiav των δι^ 
καστών άσυστατον εΐρηχεν αντο, προς δέ την έξέτασιν του 6θ 
ηράγμοττος μελετώμενον* έχει μέν γάρ ευπορίαν λόγων χοίί 20 
μελέτην ο τε χατηγορος χαΐ 6 φεύγίον, αλλ* η των 
δικαζόντων &ίνοια χοΛ το προδεδηλώσ&αι την χρίσιν 
άσυστατον αυτό ποιεΐ' η όπερ χαϊ άμεινον^ οτι τονχα- 
νόνα του συνεστωτος ζητήματος λίγων ^ ώρίσατο* οτι τό 
έχον τόδε χαι τόδε συνεστηχε* τά δ* ουν τίνος τούτων 2$ 
Ινδεα ου συνέστηχεν' είτα Ιπιδιαιρεΐ τά άσυστατα χαϊ 
λέγει, οτι των μη συνεστώτων τά μέν ««τ* χα&άπαξ 
άσυστατα, τά δέ εγγύς* ώστε τά προειλημμένον ει χαϊ • 
είπεν αη συνεστάννα άλλ* ουχ ομολογουμένως άσυστα^ 
τον είπεν» 50 



8 Ald« Μττεται. 



Rheior. ΙΥ. 1^ 



178 ΣΧΟΛΙΑ 

χινμέτη, δ$* ψ ο τνρατνος ar^^ai. 

SvQiavov xal Σωπάτρον. ^Ηηό^ηψαν ivrcw" 
&ά τιν^ς, ει το νηάρχΗν τΐ ευεργέτημα η αρά-, των διχα^ 
5 στων γνωριζομενον , τοντο αονβτατο^ πόαΐ^ ουχονν καΐ 
αΐ ίχντιατατιχαΐ ζητήσεις χαΐ αί κατά ρητό^^ xcu ίια- 
vot.ccv ονχ αν εϊηααν σννεατηχνΐαι' χαΐ γαρ iv τούτοις 
έατί τις ευεργεσία' iv μέν αντιστατιχαίς ως ίηϊ τούτου^ 
στρςίτηγος συνεχώς των σρατιωτών φευγόντων inl του 

ίΟ τείχους, το τείχος χα&ελών ηγφνίσατο, ,^χαΐ ίνίχησε 
τους, πολεμίους* και μετά τούτο κρίνεται δημοσίων άδι^ 
χημάτων* σαφής γαρ ενταΰ&α η ευεργεσία καϊ όμως 
κρίνεται' tv δέ ταίς κατά ρητον και διάνοιγαν, ως iv πο- 
λεμου καιρώ ξ^νος άνελ&ών εις το τείχος τον νόμου χω- 

15 λύοντος τοντο, ηρίστευσε, και κρίνεται δημοσίίον άδικη-- 
μάτων' δήλα γαρ και ενταυ&α τά της ευεργεσίας διά 
της νίκης, αλλ' όμως ουκ ασυστατον . φαμέν οι/ν, ως 
ουχ όμοια ταύτα κάκεινα^ kv έκείνοις μίν γάρ, τη αν- 
τιστάσει ψημί^ xccl τω ρητφ και διάνοια, ήτοι άμφω, 

%0 τά αδικήματα φημι καϊ ενεργεσίαι, δημόσια, i) αμψω 
Ιδιωτικά' δημόσια μίν ας επι του στρατηγού και του 
ξένου ' ιδιωτικά δέ οίον ' στρατιωτην 'ίππος άπεφερεν εις 
τους πολεμίους' τμόντισται 6 Ίππος παρά του στρατιώ-- 
του καϊ κρίνεται 6 ακοντιστής βλάβης ' ταύτα ουν είκό^ 

J5 ^ως εξετάζεται * έπειδη εν εκαστον των προβλημάτων 
ίσον ίστίν* εάν δέ το μίν νπάρχρ δημόσιον, το ευεργέ-' 
τημα, το δέ ιδιωτικόν , το αδίκημα, τότε τωγ ου συνε* 
στώτων Ιστϊν , μείζον γαρ κοιν^ πάσαν ώφελη&ηναι την 
πόλιν, ij ενα τινά περί την εύνην ει τυχοι υπομεΐναι 

10 και την άδιχίαν. 

Μα ρκελλίνου. * Επειδή * πολλην κοινωνίαν βχει. 



i Nihil homm ίη Ven• 3 Έηίΐδη η, η. ξχίΐ ex Par. re• 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 17» 

Τουχο ηρος το ρητον χαΐ Suivoiav χαί προς αντιστα^ 
CiVy ζηττίτέον thf^ διαφέρει τούτων* διαφέρει τοίνυν ^iy-'' 
τον xat διανοίας , οτι έχει μέν < κοινά αμφότερα χαϊ το 
αδίχημα ταΛ τρ ενεργετι^μα^ η πάλιν αμφότερα ιδιωτι^ 
χα • iv δέ τοντω χοινη μέν η ευεργεσία , ιδαοτίχον δέ 5 
το άδίχημα' της δ* αντιστάσεως διαφέρει* oti ίχεί μέν 
άντίρροπον το άδίχημα τω ευεργετηματι ^ έν δέ τω 
προειλημμένω αδηλον τό άδίχημα, xai ίδιωτικόν, χοι* 
νου οντος τον ευεργετήματος χαϊ φανερού, του δί ίτ€- 
ρορρεπονς, οτι ίχει μέν χατά το πράγμα αυτό ρέπει 10 
προς τό * έτερον των προσώπων ο λόγος' ίντ(χυ&α δέ 
το μέν πράγμα Χσον* ομοίως γαρ εύπορησουσιν ο τε 
μοιχείαν της γνναιχός χατηγορων, xai ο λέγων υπέρ 
της γνναιχός^ ίτερορρετηί δέ μόνον Tjf εννοΐα των ίι- 
χαστών• ^ 15 

ι 

Τίχα S* αν *αΙ ηαρα ταύτα ΐιδη τίνα άζί&ίΐη αΧΙα ' τοιαύτα* 
αΧΙά /β ntQl της των αυνιατύτων δΜίρέσ^ως ηδη Xsxtiw» 

* » 

ΜαρχελλΙνον. 'Ασφαλίζεται χαϊ προευλαβύί 



cepi• 3 Ald• τον• 

ί Ald. αΧϊά, Post τοιαύτα sequHur in Ven• tii^iv 6 τ»• 
χνογ(^φος, &ς η κατά μινρον των ουνιοτοΊτων ηαράλλαξις ηολλους 
αηιρχάζηαι των έγγυς ασυστάτων τ(^6πους * Χνιοι γουν των μη 
avToy, ων ίστιν Ευαγόρας ,τε ηαΐ *Λ%ύΙας ηα\ μέχρι δωδηια τρό- 
πων τα ίανατατα ηρο7]νίγχίχν , τίσοαρας αίλονς τυις παρά *£ρμογέ^ 
νους ίίρημένοις ηροςΟ^έντις' τον %ατά τον ηάντη ^tfXoV οίον αρι^ 
οτ^νς άνελων vibv φόνου νρ^νιται' τον χατά τον πάντη αδηλον, 
οίον ηαταΐέλοιπέ τις δύο ηαΐδας , ίζ Υσου τί^ν ονοίαν' ηηών τ$ 
προς το ονς ^ατέρι^ των νΙων ίτύίίυτηαε, χαϊ αζιοΊ ο ά^άτίρος ως 
ηίρΐ ^ααυρου αχονααντα άντον ίίςφερην χαϊ τον ^ηοανρόν τον 
jtccra το τΒχμηριον δί^λον* oToy ΑΐθχΙν»^ς χρινόμινος ίηΐ τω ηροδε- 
δωηέναι ΚΒραοβΙίητην 4π6δ$ιξεν ίηιστολην δηΧοναμν, ως πριν αΐτον 
inl την ηρεοβύαν ίζύ,ϋύν Κεροοβϋτηη'ς ψ αΧονς hnb Φιλίππου 

12.. 



180 ΣΧΟΛΙΑ 

Tcu, ^ μηποτε χαΐ άλλα ενρξ&είη * ασύ(ίτατα δΐ χαΐ ώς ουδί 
avayxcdca^ τιαραλπηΒΐ των τοιούτων την μνημτρτ ωσπερ 
άτύρεαντον ονααν των αουστάτων την φνοιν,. χαΐ την 
xaxictv* (fvau γαρ η χαχία ηραγμα nouiXov χαΐ άμη• 
Βχανον* οϊδ6 δέ οτι αν ενρΒ&ύη τοιούτον y etg τα ηρο^ 
€ΐρημένα άναφέρΒται* μίσος -ουν χωρεί* ουτΒ άντρων το 
Hvai άλλα ασύστατα* οιδ^ γαρ οτι ίσται χαί ίτ^ρα^ 
ουτΒ μην ίχτί&έμενος ixuva βούλεται μαχρολογην^ €i- 
δώς ώς εΪ r^ αΧλο ευρε&εΐη iv τούτοις i<niVm 



10 Σωπάτρον• Οιδε χοΛ αυτός ηαρύς τιρα^ ων 

νϊηρωτίϊν ioTi το ^ χατα η&ος χαΐ μάχην* ου γαρ πα'» 
ράόειγμα τόδε* νόμος τους πρεσβευτάς μη συμηλεΐν* 
ηένης χαΐ πλούσιος ίχ&ροϊ τα πολιτιχά^ ίπρέσβευον άμ^ 
φότεροι* ίναυάγησεν 6 πένης χαϊ προσηλ&ε περινηξά* 

15 μένος Ty του πL•υσiov νηΡ 6 δέ ούχ άνελαβεν αύτάν* 
άπεϋ^αν^^ χαϊ χρίνεται 6 πλούσιος* ίνταΰ&α χατά μίν 
το η&ος άσύστατόν ίστιν* ώμολόγηται γαρ οτι ώς ίχ&ρον 
αντον ουχ άνελαβεν* χατά δέ την μάχην συνίσταται* 
ij γάρ του νόμου ισχύς δίδωσι λόγους αυτω* τοΰτό τι» 

ΙΟνες μετάστασιν φασι^ δια τον νόμον* ίπι τούτον γάρ 
ψησι την αίτιον άνα&ησει ο πένης, όυχ eort ^έ* άλλα 
του έτερορ^επους* δια την προυπάρχουσαν εχ&ραν* ο- 
ηερ ουχ licrriy h μεταστάσεις *Ιστέον οτι Μινουχιανός 

%αί ονδέν ηττορ η^Ινηαι, Τορ αηορορ h η^ηηγορίψ, Sp «α» ΚρΟ" 
χοδΒίλΙτηρ οί Στωικοί φαϋΐρ* οίορ £να&Χος συρέθ-ετο ΙΤρωταγόρφ 
τγ αοφισηι δώαηρ μισ&ορ ^ ii i»;v πρύτψ δίχηρ Xiytop piinjaeiip' 
μα&ώρ δέ μη βουΧόμερος Xi/$ip νπο του Πρωταγόρου τορ μισ&ορ 
απαιτείται* ο δε αρτιΧίχει* εΤτε γαρ ριιιησειερ, oif διχαιος δούναι 
χατα τηρ σύρταξιρ^ εϊτε ηΧη&εΙη ώς μψτω μα&ώρ , ουχ άξιος απαι^ 
rua&ai. Ccfr• Geel. hist. soplii8t.p• 82. 830 διαφέρει δε του Ηερου 
απόρου, οτι i%u μερ έρ τζ βουΧεσ^αΙ έατιρ η απορία, έρταυ&α δί 
ip κατηγορίι^ ual αποΐογίι^. 3 Ald• προευβίαβείται. S Ald• νόι% 



ΕΙ2 2 ΤΑΣΕ 12 181 

μβτα των σννίοτώτων τάττη τα άδοξα* ημης SI μηα 
των ασνστάτωιν* ου ματιών δί τοντο 6 Μινονχιανός 
ίηοίησεν, αλλ' ώς ηδη Ιφαμεν, οτι αΐ άδοξοι πράξεις 
μετά μίν ίνδόξωρ προσώπων ασυατατοι* μετά δι άδό^ 
ξων εξετάζονται * η γαρ του προσώπου ποιότης προσφο» s 
ρος ούσα τγ πράξει, ίξετάζβΐν ενάγει τους άχροατάς• 

£Οονς γαρ ίρεχα ΐίροβλημάτωτ nta τρόπωρ περίεργοι Sv Λη ΙίγΗν 

h τ^ παρ6>τι» 

Συριανού• ^ΕσφάΙται ' ίνταυ&α, ει μν χατε^ 
χρησατο ειπών προβλημάτων* ta γαρ προβλήματα [ου ΐο 

1 Quae Ven• Syriano tribuit, coneentiant cun^ iis, quae 
Ald. Marcellino et Sopatro adscribit: Τοντο ίχριβως εΙς Mu 
povniavbv αα^Ιτρετα^* ixtivog γαρ i» vjf τιχιηβ nqo του n^\ tSiH^ 
ύτάσιων δΐίξ(1&ε%ν τα είΖη τωρ ηροβλημάτων αηαρ^&μύτα^, καΙ 
τονς τρόπους Χίγνιν cfi^ μ^ν είνα^ προβλημάτων πέντε* πανηγύρι•' 
Μα , dutavina , η&ιηα , ηα&ητίηα , μικτά * πανηγυρικά μεν , οίον 
μηα τα έν ΣαΙαμίν^ γράψει Θψιατοηίης &v8iv τοϊς ανίμοις' 8• 
γαρ χα2 συμβουλή πρόκειται , αλλ* ονν πανηγυρικον όλον το είδος 
του λόγου γενηαεται iiu τ*}λικοντοις ουαι τοϊς κα^ορ&ωμένοις* 9tF» 
MOPuia δε, οΊον τας Ιερωσννας των πμίδων εΐναι, αριστεύσας τις 
ζτησεν ίερωσΰνας τινός αφελέσ&αι* ελαβεν, τε&νι]κασιν αμφότεροι 
S τε αριστευς χοΖ ό- πρώτος ιερεύς, oi παίδες αμφοτέρων αμφισβη» 
τουσι τΐις Ιερωσύνης* ίνταυ&α γαρ ψιλή περί των δικαίων έστΙ μα•- 
χη* if&ixa δί, οΊον φιλάργυρος αριατενσα^ ^τησεν εΙς την δωρεάν 
του ^λονσιωτάτου τον κληρον άφελέσ'&αι* πα^ψιχα δε, οίον iv 
μανίί^ τις απτόμενος αντου τον υϊον απέκτεινεν' καΐ ανενεγκών φό- 
νου κρίνεται* μικτά δε, οίον τραυματίας τις αριστενς παρεχωρη•- 
σεν την δωρεάν ατρωτφ αριστεϊ, καΐ ο μεν αΐτεϊ ττιν γυναίκα aih• 
του λαβείν, ο δε μονομαχύν α^ιοι* πολλά γάρ έστιν h ταύτζ, η 
τε περϊ της δωρεάς μάχη, *αι το περί την γυναίκα πά&ος, καί 
του τραυματίου το η^^ος^ το μεν τ^ σνμφορί^^ το δε απειλτ^, ih 
δί ηαΐ τιαρακλησει σωφρονεΤν έ&Ιζοντος* *4κύλας δε νης διαιρέσεως 



182 ΣΧΟΛΙΑ 

των μελετωμένων Ιστίν* η Si cv μίλΒταται, ονδΐ ^ιδος 
ovSi τρόπον ίχΒΐ* δώ iSu ζητημάτων, αλλά μη ηροβλη* 
μάτων Βίπείν' ωσπερ Si ο ψν&ρωπος ίχεί χαρακτήρα * 
χ«1 iS^av τινά , όπερ είδος λεγομεν ίχάστον • λεγομ$ν δί 

6 τον τνπον τον σώματος ίχάστον ιδίαν , οντω 5r χαΐ τα 
ζητίιματα έχει χαρακτήρα και ιδίαν τινά* καΐ κα&άπερ 
ημείς προς τφ εΐδει. και τρόπον εχομεν καλόν η κακόν, 
ομοίως και τα πράγματα περί τούτων αμφοτέρων^ των 
εΙδών ΐρημι και τρόπων* Μινονκιανός εϊπεν, εΐδη προ- 

ίοβί^ημάτων είναι τέσσαρα, η&ικον, πα&ητιχον, δικανι^ 



ταύτης (mlaμβάvtτa^ Ιίχων, οτ* πρώτον μίν ατοπορ, οτι τφ dina^ 
nx^ ηεριληπηκω οντν του τβ h^i^ov χαΐ πα&ητιηου ίντιδιαιρύ τοΐ- 
τβ• Ιππία τh πανηχ^ψ^ιοψ οΐδέποτί ηα&" ίαντο εμπίπτον h ft- 
Tt>oo*y &ς μόνως ήψαχόμηον παρ^λαβίτ • τά τβ συμβουλευτικά 
ποΚίαχου ίνρίοχόμενα παφι%ιν' διοπερ αυτός Μρως διαίρωρ φησι, 
των ζητημάτων τα'μέν tlva^ v&txa, τα δέ παθητικά, τα δε πρα^ 
γματιχά, τα δε μιχτα, τούτους γαρ τονς τεασαρας τρόπους έν δι- 
ηαν^ηοΊς τε χαΐ σνμβουλευτίΜΐς εϊδεσι. Ιό/ων ενρίαχεο&αι • xai είδη 
μεν ταυτά φηαι, τρόπους δε τεσοαρας' ενδο^, ίδοξον, παράδο- 
tov, αμφίδοξον' ί^ίο^ον μεν, οίον Ά^αΙοι χαΐ ^ίαχεδαψονιοι 
μετά τα Μηδιχα ηερί της προπομπύας Αμφισβητονσιν' αδοζον, 
όϊον πορνοβοοχος ταΊς ίταΐραις τίθεται τα των Μουσών ονόματα' 
ηαράδοζον δε το δι* υπερβολην ώμότητος μισονμίνον, οΤίον ήενης^ 
ηαΐ πΧονο^ος (χ&ροί' χατεγνώσ^η 6 πένης 'θανάτου' παρεδόθη τφ 
δημΙ(ιΛ' πείαας ο πλούσιος ταλάντοις τον διψιον λαβών απεχτεινε' 
ηαΐ φίύγει φόνου' ιψφίδοζα δε πη μεν ενδο^, πη δε άδοξα' ο% 
ον στρατη/ος παρεσιησεν (πΐ oixr/itfTOfTOVc[iJd.Par. ρ. 189.1.25. 
ταςί αίχμαλωτονς χαΐ χρίνεται δημοσίων αδικημάτων ' τα μεν γαρ 
είδη xai τονς τρόπους διάτουτο μαν^άνομεν δηπου, ϊνα ταΐς οίχειαις 
Ιδεαις των λόγων χρωμενοι, τα προβλήματα μελετωμεν. Ή των τρό- 
πων φησί χαΐ των εΙδών χατανόησις ταΧς προσηχούσαις ιδίαις χί/^- 
σ&αι διδάσκει τονλίγοντα, ο\ΰν δ^χανιχώς το διχαν^ν χαΐ σνμβον- 
Ιεντιχώς το σνμβουλευτΜον . ^Επισημαίνονται τίνες κ. τ• λ. ρ. 190. 
ι. 33. Ζ Ald. ύρατήρα. Ptr. χαραητηρ^ί. 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 183 

χόν, μίχτόν* fi&txa μίν ουν uciv* iv οϊς οίχΒίότης τις 
έστίν• ως νιφ προς πατέρα η αδελφού προς άδΛφόι^' 
λέχΒται δέ χαΐ άλλως η&ιχά* iv οϊς διό&εσίς ri4Svif νπάρ^ 
χπ προς αλλήλους^ οίον ίρωντος προς έρώμενον ίστι δί 
χαϊ τρίτος^ τρόπος* οίον φιλάργυρων^ λιχνων^ δνσχό-^ 
Ααιν, μΛ/βαν&ρώπων J δώ χαί ή&ιχά χά)ΛΪτ€ίν δι^ το ij^ 
'&ους τίνος είναι έξαγγελτίχά • πα&ητιχά δέ είΰιν , έν 
ξης ίνεατί φόβος ^ οργή, λύπη, χαϊ τα το$αΰτα* αν γαρ 
τι, τούτων εχτι πρόβλημα τια&ητι,χόν εατι* διχανιχα δίρ 
kv οΐς %Ιίΐλή μάχη υπάρχει , περί δια&ηχης η ψηφίϋμά- 10 
των η νόμων* έν γίιρ τοΐς τοιουτοις ούτε ίγχωμνάζομεν 
ούτε χρέγομεν, αλλ* αποδείξεως μόνης χρΐ]ζομεν' περϊ γαρ 
του διχαίου 6 άγων μόνον' μιχτά δέ τα ανμπεπλεγμένα 
εχ τίνος των ήΟ-ιχών χαί διχιχνιχων χαΐ πα&ητιχων* 
τρόποι Ji τέσσαρες χαϊ αυτοί* ίνδοξος, άδοξος , παραδο^ iS 
ξος^ αμφίδοξος* χολ ένδοξος μέν έστιν, έν φ άμφω 
επαινείται χαι πρόσωπ^ίν οίαι πράγμα,^ οίον άριστείς αι^ 
τει Ιερωσννην * . ^όξος δέ 6 χατά το εναντίον τοιοντω* 
οίον Αριστογείτων έν σπάνει χρημάτων γράφει νομον 
παρ* Ά&ηναίοις μισ&ου μυεΐσΟ-αι* άμφίδοξος δέ, ο πη 20 
μέν επαινετός f ττη δέ 'ψεχτός* οίον αριστεύσας τις αιτεί 
πολίτου σφαγην* παράδοξος δέ, οτ* αν πάρα την δο^ 
ξαν των άχονόντων τι πράττηται * οίον πορνοβοσχος έχη• 
ρυξε τους απάτορας προίχα δέχεσ&αι* παρά γαρ την 5ο- 
ξαν των άν&ρώπων τούτο, πλην οι πορνοβοσχοί προς 25 
άργυρισν πάντα πράττονσι' περί τούτων ουν φησι τρο- 
πιΟν χαι ^ ειδών περίεργον αν εΐη λέγειν tv τω παρόντί" 
χατά δέ την όμωνυμίαν επιλαμβάνεται Μινουχίανού 
του γαρ πδους τριχως λεγομένου* πρώτον μέν έπϊ τον 
της ρητοριχης μέρους' ωσπερ ίλεγομ^ είδος είναι ρητό- iO 
ριχης το διχανιχόν φέρε η συμβουλευτιχον η πανηγύρι- 
χόν* δευτέρου δέ του έν τφ προβληματι χαΐ ζητηματι 

S Ald• τριτορ• 4 Ald• Far. τους. ser. xai. 



181 ΣΧΟΛΙΑ 

xcu τρίτου τον έξίχχγΒλτίΧον ιτης φρασίως^ ο μίν Μ^ 
νονχΜΡος περί eiSdiv διαλαμβάνων χίά τρόπων ου η^ρΐ 

71 των * της^ ρητοριχτς^ ου περί της ποιας φράσεως των 
είδαν προντί&ετο * λίγει/ν^ περ\ δέ των ειδών των iv τοϊς 
5 προβλημααιν* ο δέ Ερμογένης επιλαμβάνεται τον λόχον' 
Tji τον είδους ομωννμί^ λέγων περίεργον είναι περί εϊ^ 
δους χαΐ τρόπου λέγειν προ της των στάσεων χαΐ της 
των ρητορικών ειδών γνώσεως* ου μέντοι χαΐ περίεργον 
Ιποίησε Μινουχιανός* άλλα χαΐ πάνυ άπλονν^ Tjj παρ• 

10 ούσψι νπο&έσει σνμβαΐνον * λέγων γαρ περί πολιτικών 
ζητημάτων χαΐ χαρακτηρος χαΐ είδους αϊτών ^ οίχείως 
εμνησ&η και δ^ίλε ταΖτα εις τά προκείμενα τέσσαρα 
είδη' εστί δί έτερον είδος ζητήματος y καΐ έτερον η έ|- 
αγγελία της φράσεως* η μίν γαρ φράσις ίκ τον ρημα^ 

ίhτoς γίνεται* το δΐ εϊδος τον προβλήματος έκ τών h 
τω ζητήματι ευρισκομένων προσώπων καϊ πραγμάτων^ 
απερ νλη έστΙ τον προβλήματος , ην λαβών 6 ρητωρ 
μελέτα* και οτι ταΰτα τοντον έχει τον τρόπον ^ φάνε» 
ρον ίζ ων επιφέρει* τά μέν γαρ εϊδη και τονς τρόηονς 

20 διά τοντο μανϋ-άνομεν δηπον , Ίνα ταΐς οίκείαις ίδέαις 
τά προβλήματα μελετώμεν* ώστε καΐ αντος οϊδεν ως ου 
ταντον είδος προβλήματος κα\ φράσεως* άλλα μάτην 
ίρεσχελεί προς Μινονκιανον ένιστάμενος, 

Μαρκελλίνον• ΙΤοία ιδέα δεΐ κεχρησ&αν ίπΐ 

25 εκάστου ζητήματος καϊ ποίω τρόπω δει φράσαι τό ζη• 

τημα* προς γάρ τον τρόπον και η μελέτη' δει γάρ 

ημάς γνώναι, οποίος 6 τρόπος τον ζητήματος ήτοι Ιν- 

δοξρς η άδοξος ^ η άμφίδοξος , η παράδοξος* 'ίνα προς 

τον τρόπον άρμόσωμεν τονς λόγους* φησιν ουν 6 Τ€- 

ΖΟχνικός^ έγώ οΐομαι περιττον τό λέγειν περί ιδέας' σώμα 

- μίν γάρ της υποθέσεως οΐ λόγοι* η δί ιδέα και ό χα* 

5 Μάφ ToV• 6 Ald. n^vtl&nai• 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 18S 

ρίχχτηρ h τω λό/ω ϋΊωρΛται,^ iiumQ το Xtvxbv χα\ το 
μέλαν hf σώματι^ ου τοντο δί τον παρόντος βιβίύου 
τό ίπάγγ%Κμα* διαφέρει δί τον άδονς της ρητορικής το 
ομώρνμον είδος ^ ο ίστιν η ιδέα* χα&* ο το μέν εϊδός 
itrnv^ ον προτίτοίχταί το γέρος, οΊον 6 αν&ρωηος* εστί 5 
δέ το γένος τούτον ζωον, ο προτίταχται,* η δέ Ιδεα 
cnmj η μορφή τον άν&ρώπον* τινίς δί τον λόγον ωσ- 
ηερ kx σώματος, χαΐ ψνχης είναι, βσύλονται, * χα\ τα μίν 
δΐ€(νοηματα χα\ τας δ$ασχενάς ψνχάς ηαραΧαμβάνονσι,^ 
Tijv bi ϊδεαν xca το χάλλος των ονομάτων σώματα' ^ 10 
αΙνίττετΜ δί εις τον Μινουχιανόν* επειδή γαρ ίχεΐνος 
Ιμνησθ^ι περ\ ίδεων χάί τρόπων, οντος εις ίχεΐνον απο^ 
τεινομενός φησιν, ότι έγώ περί ιδεών ον λέγω ονδί τρά- - 
ηων* περιττον γαρ τοντο Tuxi εξω&εν τον παρόντος βι^ 
βΟον* είδος γαρ λέγει ίντοΛ&α την ιδίαν* ουδέν δέ ατο» 15 
πον ημάς, ει χαΐ 6 τεχνιχός παρηχεν, ίπιμνησ&ηναι 
περϊ τούτων, α φησι Μινονχιανός' νποτι&εται γαρ cZ- 
vcci ιδίας, πανηγνριχην, διχανιχην ,'ή&ίχην , πα&ητιχήν, 
μιχτήν* ιδεα δέ id^iv ή ίξαγγελία τον λόγον χαι τό 
σώμα αυτό χα\ ο χαραχτηρ ^ παράδειγμα μέν ονν ιδέας 20 
πανηγνριχης* σνμβονλεύει μετά τά Μηδιχά Θεμιστοκλής 
ανέμοίς ΰνειν* έν τούτω γαρ τω ζητηματι επαινον διέξ-' 
εισι των ανέμων* χαϊ ονδέν άλλο η εγκωμιάζει, δι* ων ' 
η νίχη τοΐς^'Ελλησιν Ιμπομπεύει* τοιγαρονν τοις λόγοις 
πανηγνρίζων διαπεραωΐ τον λόγον* δικανικής δέ παρά- 25 
δείγμα, τάς ίερω^ύνας τους παΐδας των πατέρων διαδέ^ 
χεσ&αι, αριστεύσας τις τ^τησεν Ιερωσύνην τινός άφελέ^ 
σ&αι παΐδα έχοντος* έλαβε, μετά ταντα άπέ&(χνον αμ- 
φότεροι, ο τε άριστενς χαϊ ο εξ άρχης ιερεύς' και άμ^ 
φισβητονσι περί της ίερωσύνης οι τούτων παίδες* ίν jo 
τούτω άναγ'καίως η ιδέα δικανική έστιν* ουδέ γαρ πει^ 
στέσν • τοις λέγονσιν, οτι πανηγυρική ίστιν, έπειδη σνμ» 

7 Ald• et Far• ϋύματι. .ecripei σώματα» 8 Ald. nic%iw. 



186 ^X Ο ΑΙΑ 

■ψ 

ηλεχεταί mrtw η aQuntla\ χαΐ η Ιερωσννη^ ηράγματα 
νλην ίχορτα πίο^ηγνριχην* ουδεμία γαρ ανάγκη κατά τον 
ηαρόντα αγώνα ^ η το ΟΒμνον άφηγιίσ&αι της ίζρωσννης 
ί) το ίνδοξον της άρ$στΒίας^ άλλα 'ψιλής μάχης περί 
Β των δικαίων τοις παισίν* ει τις δικαιότερος ίστιν άπο- 
λίχνειν του νόμου του κελεύοντος τάς ίερωσύνας είναν 

η των παίδο)ν^ 6 του εξ άρχης ιερέως παις και άφαιρε• 
ϋ-έντος* η 6 του ύστερον κατά γέρας και ίντελευτηααν^ 
τος Tji ίερωσνντι* ώστε δικανική η ιδέα' η&ικης δέ Λα-% 

^0 ράδενγμα οί (fιλάργυρo^ και ο^ δύσκολοι και οΙ γεωρ^ 
γοί* ταύτα γαρ ψ9ους ένεκα μόνου > παραλαμβάνεται^ ως 
χαΐ απ* αυτής της προσηγορίας γνο)ρίζεταν^ πάν μίν 
γαρ πρόσωπον η&ος έχει και Περικλής και Θβμιστοκλης' 
αλλ* εξαιρίτως ταύτα η&ικά' κοιί τά ίσχη ματ ισ μένα* 

15 εν οϊς δει τον αεταχειριζόμενον άλλο μίν λέγειν^ άλλο δέ 
δια του ηΟ-ους έμφαινειν' οίον ^ του ΙΤερικλέους ^Ολυμ- 
πίου κλη&ίντος^ εισηγείται *Αριστοη:άνης "Ηραν την 
Άσπασίαν κα^ίν^ ου μόνον δέ ταιτα' η&ιχά προσήκει 
καλεΐν y οσα δύσκολων η φιλάργυρων η παρασίτων έχει 

20 πρόσωπα, άλλα κάκείνας τάς νπο&εσεις, iv αΐς οί λε^ 
γοντες αίδούμενοί τινας αίσχύνονται καταφορικω χρησα^ 
σβ-αι λόγω^ καΐ μετά ηδΌυς προάγονσιν αυτόν, ωσπερ 
τον προς ^επτίνην 6 ρητωρ εποίησε* καϊ δεί εν τούτοις 
βα9ντερα Ty μεταχειρησει το ηα^-ος ίμφαίνειν' άμελει ό 

25 Αημοσ&ενης μετά η&ους προαγόμενος τον λόγον, και 
μοι μηδέν όργισΟ-Τ^ς,^^ εφη, //επτίνη' ουδέν γαρ φαϋ^ 
L•v ερώ σε* πα&ητικης δέ παράδειγμα* εν μανία τις 
άπτόμενον αυτού τον νίόν άπίκτεινε, καί κρίνεται φόνου 

. άνενεγκών* πανταχού γαρ ηά&ος περισώζεται ίκ των 

50 προσώτιων και εκ των πραγμάτων* τά μέν γάρ προσ• 
ωπα πατήρ και υιός* τα δέ πράγματα μανία καΐ φόνος* 
άκριβέστερον δέ το πά&ος γυμνουται κα\ δείχνυται, οτ 



10 



9 Ejeci ό, quod est inAld. etPar. — 1. 18. Ald. προσηηΒΐψ. 
Ald. οργιαί^^ίς, 1. 38. Ald• Far• et Ven. [p. 181. not•] αύτον. 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 187 

αΨ 6 ηατηζ ο χατηγορσύμενος λίχρ * iawtai. γαρ χαΐ /?α- 
ρντΐ]ΤΒς στενοντος ** του πατρός καΐ βέλτίον ίαντφ w 
τε&νάναι λέγοντος' δια δέ της των ηα&ων αφηγησ^ως 
€ΐς οίχτον τους διχαστας ίχβφάζοντος * μι;χτνς δέ ηαρά" 
δείγμα • τραυματίας άριστεύς παρεχώρησε την δωρεάν 6 
άτρώτω *^ άριστεΐ' χαιίο μέν αιτεί ^^ Ης το γέρας την 
γυναΐχα του παραχοιρι^σαντος ^ ο δέ άξιοί μονομαχείν- 
εστν γαρ τούτο έχ πάθ-ους χαΐ ζητήσεως* πάΟ-ους μέν 
δια τα τραύματα* ζητήσεως δέ δια το άμφιβάλλειν περί 
τί}ς γυναικός' προάγεται δέ xai τα τοιαύτα iv η&ει' iO 
Ιαν γάρ ελ&τβ πρωτοτυπως έπϊ την μάχην, οτι παρέχω^ 
ρησά σοι της δωρεάς, ουχ έπι τω άφαιρε&ηναι της γν» 
ναιχος, ουδί γάρ 6 νομός ταύτα βουλεται' οίς το μονΟ" 
μαχεϊν έ| ανάγκης περιστρέφεται ουκ ετι σώζει το πά^" 
ι9Ός, αλλά δει μάλλον πλεονάζειν *^ το πά&ος' διά μέν 15 
του λόγου φάσκόντος του τραυματίου έ&έλειν μρνομα-^ 
χεΐν, πειροψίνον δέ δια του πά&θυς δυσωπειν, ως μήτε 
της γυναικός άφαιρε&ηναι, μήτε εις μάχην έλ&εΐν. . 

Σωπάτρου. Ι^κυλας δέ τούτων μέν έπιλαμβάνε* 
ται* οτι τω δικανικω πιριληπτικφ οντι του τε η&ικοϋ 20 
χαΐ πα&ητικου άντιδιαιρειται ταύτα* επει&* οτι το πανη-^ 
γυρικον ουδέποτε καθ•* αύτο εμπίπτον iv ζητημασιν , ώς 
uovov παραλαμβάνεται ivTav&ct ' τά τε συμβουλευτικά 
παρείται πολλαχοΰ ευρισκόμενα, διόπερ αύτος έτίρως δι^ 
αιρών φησιν* των ζητημάτων τά μέν είναι η&ικά,ι τά 25 
δέ πα&ητικά* τα δέ πραγματικά, τά δέ μικτά* ταύτα 
γάρ iv δικανικοις τε καΐ σνμβουλευτικοΐς εΧδεσι λόγων 
ευρίσκονται* Ιστίον δέ, οτι είδος καλοϋσιν οι τεχνικοί 
ομωνυμως καϊ την ίδεαν και το είδος της ρητορικής' 
τουτέστι τά τρία εΐδη αύτης ' άμέλει iv τω υπέρ του 30 

11 Ald. atiffovuc 12 Ald. ατρότφ. 13 Ald α2τβ7η 

et 1• 11« ηροτοτύπΛίς» 14 JUd. πίεονάζ^ί. 



) 
188 ' ΣΧΟΛΙΑ 

στΒφάνου το μίν είδος StxccviMOv ίστ$ν , η δΐ iSia ηανη^ 
γνριχη* έπειδη περί εννοίας 6 άγων' τινές δί χεΛ συμ^ 
βονλεντιχην ίδέαν φασί* ** 'ψευδός δε* πανηγυριχη δέ 
ίδέα^ τα συμβουλεντίχά ίξετόζεται' φρόνημα χαΐ σεμνό^ 
5 τητα του προσώπου περιτι&έντος ίαυτω^ Ιίνα χαϊ πεί^ι* 
νποτί&ετξα δέ ο αυτός ΜννουχΜχνος χάί τρόπους ζητη^ 
μάτων τεσσάρας* ενδοξον, αδοξσν^ παράδοξβν, άμφί^ 
δοξσν* του ένδοξου παράδειγμα τόδε* μετά τά Μηδιχα 
^ί&ηναίοί περϊ της προπομ^ιας διχάζονται* χαΐ είχότως 

10 ειπεν ενδοξον τοντο ' οπού χαΐ τά πρόσωπα ένδοξα xccl 
τά πράγματα* ου γάρ άρχει το πράγμα χαταμόνας ** 

73 ενδοξον ποιησαι την ύπό&εσιν' ουδ^ cn) το πρόσωπον 
ίδέα^ άλλα μέρος της νποΟ'έσεως, τι ουν ει μη ώρισμί^ 
νον εΐη το πρόσωτιον, αλλ* αόριστον ^ πως γνωσόμε&α εΐ 

15 ένδοξου προσώπου τό ζήτημα * τά γάρ αόριστα την νλην 
ου δείχνυσι* ρητίον δέ^ οτι έπ\ των αορίστων έχ της 
των πραγμάτων περιστάσεως χαΐ η του προσώπου δόξα 
δείχνυται χάν αόριστον rj . ^Αδοξου δέ τιαράδειγμα τόδε^ 
πορνοβοσχος τΐ&εται ταΐς ίταίραις των Μουσών τά όνό^ 

2\)ματα^ χάί χρίνεται ασεβείας* ενταυ^-α γάρ άμφω άδοξα* 
χα\ εΐ τρόπον τί&εται το άδοξον^ διά τι έν τοις άσν^ 
στάτοις αυτό ηρί&μησεν* ει γάρ λυανανεται ttj συστάσει* 
πως παραλαμβάνει αυτό tv τοις τρόποις των προβλη^^ 
μάτων ως συνιστάμεΐ[ον * λέγομεν οτι iv τω άσυστάτφ 

25 δει προσυπαχούειν τό πάνυ άδοξον* ετιειτα έπϊ μέν των 
συνεστηχότων δει άχολου&εΐν την *^ του πράγματος 
άδοξιαν τ^ τον πρόσωπον χαϊ αμφότερα άδοξα* χαϊ 
γάρ η άχολου&ία η προς άλληλα ποιήσει τό συνεστώς* 
έηί δέ των άσυστάτων ^ δει τό μέν πράγμα άδοξον είναι* 

30 το δέ πρόσωπον ώμoL•γημέvov ως άτιμον^ Χνα η προς 
άλληλα διαφορά τό άσύστατον έργάσηται* οίον έχμισ&ώ-- 
σας τις την ίαντου γυναίχα χαϊ τον μισ&όν ονχ άπο-' 

15 Ald• φησί. L 9• AlcU ηροπομηίαζ. Ven. ρ. 182. not• ήρο-^ 
ηομηύαζ• 16 AlcL «ατό fioragm 17 Ald• τρ» 



2TJ2E1S 189 

V 

Ιαβύν SiTta^ttM τω μια&ωβαμίνφ* ip μίν γαρ τούτω 
το τιροαωηον ουχ ίστιν ώμολοχημέρον ατψον^ το Si 
ηραγμα aSo^ov* δια τορτο γαρ ου συνίσταται* ου γάρ 
δόξπ λόγον ixByif το την ίαντον γυνάΐχά τινα μισ&ωσαι 
χαΐ μισ&ον υπέρ της αλόγου πράξεως άηαιτεΐν' βι μ^- s 
τοι δοίης ίχάτερα άδοξα συνίσταται* τοις γαρ αδόξοις 
ηρίπΒΐ τά άδοξα πράττΒΐν* ina χαΐ οίχεΐον τοΐς άδόξοις 
το αδοξσν* χαΐ iv τούτω γαρ, *6τι αισχρός ων 6 ηορνο^ 
βοσκός χαΐ αίσχρον τι διαπράττεται, ούχ εστίν ^ άπω&η^ 
σασ&αι το χατηγορούμενον ως απιστον* Ισως δέ χαϊ ίο 
συνηγόρους προσήκει διδόναι τω πορνοβοσκω, ως άτίμφ 
χαΐ μη ίξον αύτφ λέγειν. Παράδοξου παράδειγμα' πένης 
XCU πλούσιος ίχ&ροί' χατεγνώσ&η 6 πένης &ανάτω* έχ- 
δίδοται τω δημίω, πεισας 6 πλούσιος τον δτμιον ταλάν^ 
του άτιέκτεινε χάι φόνου φεύγει* ταύτα τοίνυν εοικε χοι» 15 
ψοΐς τόποις χαΐ κατάφορα, ουδέ γαρ αδοξον το πρόσω ^ 
ηον και από της πράξεως αδοξον παρασκευάζεται' δώ 
Τίαι τιαράδοξον χέκληται* το μίν γαρ πράγμα δυσωπεΐν 
ου δύναται f πρίται δι βύδαμως r^ περί τον προσώπου 
τύχη • πάντα γαρ παράδοξα * τό αίτησαι ουτω παρά- 20 
δόξα καΙ άνάιδη περί ίχυτον ουχ οντά άδοξα* καΐ τό 
τον δημον άτιονεΰσαι knl τά άλλα ομοίως. ^Αμφιδόξου 
δί παράδαγμα* στρατηγός προέστησε τους αίχααλώτους - 
του οικήματος καΐ κρίνεται δημοσίων αδικημάτων' ίπι 
τούτων την άγαν κοίταφοράν εμποδίζει τό πρόσωπον 35 
ίνδοξον δν• και χρη πρότερον από της πράξεως διαβε- 
βλημένον αυτόν έπιδειξαι* ει&' οΰτως ηρέμα έπιτεΐνειν 
και τόν κατά του προσώπου λόγον' δια τοϋτο γαρ άμ- 
φίδοξον' έπειδη τό μΙν πρόσωπον ίνδοξον, τό δέ πράγμα 
αδοξον* διαφέρει δέ του άσυστάτου, έκει γαρ τό αδοξον 30 
λέγομεν, οτι πάνυ τό πράγμα αδοξον έστιί>, έντανβ-α 
δέ ούχ ομοίως' πώς γαρ ομοιον γυναίκα ιδίαν μισ&οΰν 
χαί αιχμάλωτους ^ροστησαι οικήματος• 



ΪΜ ^ ΣΧΟΛΙΑ 

Ttf μίν /OQ Μ^δη καΙ τους τρόπους ^ict τοντο ματ&άψομΒΤ Λ^^ιον, 
£κα ταϊς οΐχ^αις Ιδέαις των λί/ωτ χρωμ$νοί τα προβλήματα 

μεΧηώμί^Φ 

Μα^χελλίνον. Τά είδη φησί χα\ τους τρόπους^ 

Β τον μελεταν ενεχα χατά λόγον τα ζητήματα^ χα\ μη 

άνοιχείαν τήν ιδίαν χαι την έξαγγελίαν ποι^ϊοϋ'αι, του 

λόγον μαν&άνωμεν* ονχονν άχολον&ως χρη πρώτον μαν^' 

&άνειν το είδος των ζητημάτων* χαΐ τάς στάσεις χαΐ 

τάς διαιρέσεις τον πολιτι,χον ζητήματος, xai οντω περϊ 

10 ιδέας * ζητείν * ονπω δΐ ειδοτας την στάσιν χαι την 

δι^ρεσιν, οτιερ τοντο μόνον τύ βιβλιον επαγγέλλεται ^ 

ον δννατον τά εΐδη μα&ειν χαϊ τονς τρόπονς' τοΛτα δί 

τά εΐδη /Ιιοννσυος χαραχτηρας χαλεί' τά πανηγνριχά^ 

7ίη&ι>χά, παΰ^ητιχά^ σνμβονλεντιχά , μιχτά* ,δεί ονν τον 

±5 μελετώντα γνωναι χαϊ μα&είν, πότερον πανηγνριχης 

ιδίας το προχείμενον η ετέρας' ϊνα προς το νποχείμε^ 

νον τοις λόγοις χρησηται χαι προς τονς τροπονς ομοίως^ 

χαϊ μη διαφ&ειρτι τον ζητήματος TtjV άλη&η μορφην» 

S0 dtoy διχανικως το dixartxov χαϊ σνμβονΧεντιχως το ανμβονΙίντίΜίρ 
ΜαΙ έπιδίΐχηχώς το ίπιδιικτικον , χαϊ ΐχαοτον ως προαηχΗ 
' προοφόρως τοΧς υηοηίιμένοις» 

Σνριανον. ^Επισημαίνονται τίνες τω χωρίφ ως 
ονχ ορ&ώς εχοντι* ον γάρ πάντως το διχανιχον είδος 
S5 του λογον χαϊ διχανιχώς έξενεχ^'^ησεται' 6 γονν /ΙημΟ'- 
σβ-ίνης εν τω περϊ στεφάνου, διχανιχωτάτω των λόγων 
οντι, πανηγνρίζει, * Ty λαμπρότητι των οιχείων Ιναβρν» 
νόμενος πολιτευμάτο)ν ' ^ χαϊ Ίσοχράτης σνμβουλεντιχόν 
είδος λόγον διαπλέχων, πανηγνρίζεν πανταχον, Ι4ττιχών 

1 Ald• Ιδίαν» 

1 Ven• πανηγυρίζωρ πιφώραται, 3 Ald. τηποΙιηνμάτωΡέ 



ΕΙ2 ΣΤΑΣΕΙΣ 191 

ι 

άνδραγα&ημάτων ^ μνημτί, ίρονμερ ουν οη τοις αχρ^- 
βώς xccravoovci^v f ονδ* οτιονν * 6 τ^χνογράφος wcUvbtcu 
ημαρτι^χώς• €ΐ γαρ xai πανταχού η ηανηγνριχη ^iyxa* 
ταμίγνυται νλη τοις ηροειρημίνοις λόγοις^ αλλ* ονν των 
οίχίίων ιδεών τοΙς προχΗμίνοις 6Ϊδρ.σιν ουδαμώς άφί-Β 
ατανται Jηuoσ&έvης xai *1σοχράτης* αλλ* ό μέν τί} ta 
δηνότητι χαϊ τραχύτητι,, ηδη δέ χαΐ γοργότητί πολλή 
χεχρημένος^ διχανίχώς χομιδΐ] το διχανιχον χαϊ πανη» 
γνρίζπν δοχών ό δαιμόνιος ^ απεργάζεται,* ο δέ τον 
ηροσηχοντος πανταχη τω συμβουλεύοντα στοχαζόμενος 10 
η&ονς σεμνότητα τε ΧαΙ λαμπρότητα μεταδι^χων, αϊ^ 
αάλιστα του χατά συμβουλην άξίΜματιχοϋ είσιν άπερ• 
γαστιχαϊ, συμ βουλευτιχώς το συμβουλευτιχόν • δια πανηγν^ 
ριχης ιδέας περαίνει * ου γαρ η της όλης ίπιπλοχη άλλοιό^ 
τερον απεργάζεται το είδος' αλλ* όπερ ,άν ^ έξ άρχης δ 15 
τεχνίτης ίπι^^εΐιαι τφ λόγω πρόσφορον είδος βουλενσεται^ 
τούτο χαϊ την υλην ίξ άνάγχης ίπομένην δημιουργείς 
χα&άπερ ο'ί τε πλάσται, χαϊ οί γράφεις. *• 

Σωηάτρου. Ουχ αχριβώς ίνταυθ-α λέγει* ου γαρ 
άεϊ το διχανιχον διχανιχώς μελετάται^ το μέν γαρ πρό^ 
βλημά έστι του διχανιχου είδους* πανηγυριχοΰ δέ η ιδία, 20 
τουτέστιν η εξαγγελία χαϊ η ποια φράσις. διαφέρει δέ 
είδους η ιδέα* χα&ό το μέν είδος από γένους τέμνεται, 
η δέ ιδέα ποιότης ίστϊ της φράσεως* οίον σφοδρότης. 



S Ald. ανδρα&ημάτων, Ald. et Par. μνήμη. Ven• μι^ΐμ^• 
4 Ald, oioTiow. 5 Ven. τψ πανηγνρικην ^γχαταμίγνυσιν ίλην 

Ίοίς nqoiiq• Xoyotg^ ^Ιαοαρύτης τε χαϊ /ίημοσ&ενης αλλ* ουν των 

οΙχΗων αφίατανται, * αλΙ* ' ο μεν τ^ ^etrorr/r» πανταχού χαΐ 

γοργότψι, ηδη δέ τζ τραχντητι πολλΤ^ *ήΓ^• β Ven. δαιμονίως» 

7 Ald. 5. Par, «t. Ven. aXmq. 8 Ven. addit: ύδος. 9 αν βχ 
Ven. inserui. 10 Ven. addit: το δε Μοξως τα ένδοξα έξ ivbg 
την των ηροειρημίνων τεασάρων τρόπων ΙργααΙαρ δηλοΊ» 



192 ΣΧΟΛΙΑ 

ταπΗνότης, τραχντης, λαμπρότης* ηλην €σ&* ort χα) 
το εϊδος άηΐ της ιδέας λαμβάνετε^* διχανιχος δί δ 
ηερί στεφάνου* χαΐ γμρ ζητεΐτια χαΐ αμφισβητείται, 
ΜΙ άξιος στεφάνου 6 Jημoσ&ivης, η αη^ άλλα χαι οΐ 
5 φύ^ππιχοι συμβουλευτιχοι οντες, ti χρη άμφιχτυονα 
Φίλιηηον ποίησα^, ηανηγνριχώς μελετάται* χαϊ γαρ πο- 
λύς εστίν ίνταΰ&α Jημoσ&εvης χατά Φιλίππου δημη^ 
γορων^ άλλα χαϊ 6 προς Αεπτίνηιν διχανιχος ^^ ων τω 
πδει^ μιχτώς μελετάται\ συμβουλευτιχώς φ^ημι χαϊ πξχνη» 

10 γνριχως* γίνεται δέ τοντο χαι διχανιχως* μελετάται το 
συμβουλευτιχον^ οτε ίναντιουνται ημΐν συμβουλευσουσιν 
ί; νόμος, η ψήφισμα η τι των εν ρητοΐς' δει δέ τον 
μίν συμβουλεύοντα ήτοι τον συμβουλεντιχον ίπιδειχνυ» 
μενον λόγον, πανταχού φαίνεσ&αι &αρροΰντα* χαϊ τοις 

15 λογοις το μείζον ίνδειχνυμενον* ου γαρ άνεξαι τις συμ- 
βούλου ταπεινού γενομένου χαΐ μηδέν χρεΐττον έπιδειχνυ^^ 
μενού' τον διχαζομενον δί τουναντίον ταπεινον χαι μη• 
δέν φρόνημα έχοντα y άλλα τα ζητήματα ταπεινφ λόγφ 
ήτοι ίσχνω χαραχτηρι μεταχειρίζεσ&αι* τον δέ εγχωμιά^- 

20 ζοντα εμπομπενειν τοις εργοις, ίπιδειχτιχώς τους λογούς 
μεταχειρίζεσ&αι* ιστεον δέ οτι διχανιχος χαραχτηρ ίστιν 
6 ισχνός, χαι λεπτός χαι πυχνος, χαι συλλογιστιχος, ώς 
χαι αυτός φησίν εν τω περί ιδεών, ου χαϊ παράδειγμα 
6 χατά ^Λριστοχράτους f πανηγυριχός δέ 6 πομτίιχός χαϊ 

%h λάμπρος πανταχού χαϊ έπιδειχτιχός* ος ούτως ειρηται 
από τον Ιπιδειχννναι χαϊ τά χαλά χαϊ τα φαύλα ίχά^ 

' στου* συμβουλευτικός δέ 6 μετά πεποι&ησεως χαϊ &άρ^ 
σους το μείζον ίνδειχνύμενος• 

75 Μαρχελλίνου. Jixavixov λέγει Ινταυ&α την δι» 

δΟ χανίχην ιδίαν, ου το είδος • δηL•v δέ άπο του λεγομε- 
νου* ου γάρ προς τοι εϊδος η ιδέα* άμίλει εν τω υπέρ 

11 AlcU δίχορικως ϋν τωιτ. 



Ε 12 ΣΤΑΣΕΙΣ 193 ν 

άτ€φάνου Sixcevuoov οντος ^^ έϊδονς, ονχ Sarvif η ιδία 
Sisecnfixfjf αλλά πανηγυρική^ (χντίχα χαΐ των συμβοιπ 
λευόντων τινάς ορώμεν ίαντονς ίγχωμιάζειν ντιομύναν^ 
τας καΐ φορτιχόν τι ποιόνντας τω σεμνυνειν τάς iav^ * 
των γνώμας* ωσπερ 6 Περικλής πεποΊηται τω θουχν- S 
δίδτι λέγων* καίτοι ίμοί τοιοντω ανδρΐ οργίζεσ&ε. ^Eaii. 
Tohruv το μίν είδος συμβονλεντικον ^ η δέ ιδέα ηανηγν^ 
ριχ-η' η γαρ χρεία πεποίηκε τον εηαινον* δεϊ γαρ ως 
ίπίτΐαν σεμνότητος τω ανμβονίω^ ϊνα καΐ δννηϋγι δνσω^ 
πησαι* καΐ Ισοκράτης εν ταις ηαραινέσεσιν ομοίως iav^ ίο 
τον ίηαινών φαίνεται λέγων\ ίγώ δί τους φιλοσοφούν-^ 
τας ίηανορ&ω* ομοίως δί καϊ iv τω πανηγνρικω ευ^ 
&νς ^ αρχόμενος σεμνότητα ίαντφ κα\ ογκον καϊ φρόνη^ 
μα περιτί&ησιν* ίξ ίπιτιμησεως γαρ άρχεται ένδοξων 
ηροοώπων* των γαρ έξ άρχης τους αγώνας κατάστησαν- 15 
των φησι ό'αναάζειν^ οτι την τον σώματος άσχησιν 
ά&λων ηξίωσαν^ μόνος δέ 6 /Ιημοσ&ένης Ιξαρκεϊ προς 
το τοιούτον* iv γαρ τω νπ^ρ του στεφάνου δικανικού 
οντος είδους Ιγχωμιάζβΐ ίαυτον καταλεγων την πολίτ- 
τείαν , καΐ τριηραρχίας ίαυτοΰ και εισφοράς και λει- 20 
τουργίας ετέρας* ώστε διά το φορτικον καΐ προ&ερα^ 
πεία χέχρητεα^ λέγων* τούτων . τοίνυν ο μέν ίστιν προς 
ηδονην, τούτω δέδοται* ο δί πάσιν^ ώς εηος ειπείν ^ 
^οχλεί, λοιπόν iuoi* ώστε ον προς τά εΐδη της ρητορι- 
κής η ιδέα, άλλα προς τάς ιδέας μελετώμεν τηνδικανι- 35 
κψ ίδέαν δικανικώς' την πανηγυρικτ/ν πανηγυρικώς* ει 
δε τις άντι&ΐι ημΐν* δια τι ίν τψ κατά Μειδίου λαμ- 
πρού οντος του προσώπου, δέον η&ικγ ιδέα χρησασ&αι, 
καταφορικώς ύπεν, λεκτέον, οτι οργιζόμενος διά τάς 
πληγάς^ και &αρρών rjf του δήμου χειροτονία κατέδρα^ 30 
μ^* ώστε δι αιτίαν ονχ ώς έτυχαν ου^ έντανΰ-α τοις 

12 Scribenduift videtur ovti h. L et pauUo post 1. 19• 
hhetor. IV. . 13 ' 



194 ' ΣΧΟΛΙΑ 

Χόγοις χαταφοριχωτΒρον Ιχρησατο* νμίχρτησ&αι δι νομΐ* 
' ζονσν τω τεχνιχω βίπόντι καΐ σνμβουλεντιχώς το σνμ» 

βονλευτιχον* ως γαρ προς τά είδη της ρητορικής, ovt^ 

xai τ ας ιδέας ορίσασ&αι^ αυτόν φασιν' αλλά λέγομ^ν, 
5 ΟΤΙ. την συμβουλευτιχΐ^ν φησιν ιδίαν, ανμβονλεντιχώς 

μελετητέον, τοντίστ$ μετά ψρονηματος, προς γαρ την 

vkfjv δηλον οτί χαΐ η ίδέα^ 

Τους δέ μη πω ntql ψιΧης ' τ^ς ης τη λί/ομίνα MtipaXatadiatQh^ 
Οίως ' τωρ ζητημάτων έπ$ση$μμένους , μηδ* αντό τούτο τάς ΐΒ/ομέ- 
10 ννς στασβ«ς ιών προβλημάτιοψ πδότας, άμηχανον δι]ηον τών nqoti^ 
^μένων τι ηαλώς γινώοΜίν* δΜσχει ονν προ ^ γε indwtay τον 
πί(^1 Ιδίών λόγορ, χαΐ πάντη άνόητον, άλλως τβ xur ίπιχειρησωμέρ 
τι λέγην ntql αυτών ψυν, πλοίων αν ημΧν 6 του πάρεργου λόγος 

η του ίργου γένοιτ* αν. 



15 Συριανού χαΐ 2ωπάτρον• Οιδε του nohTixou 

λόγου τά μέν μέρη ^ ώς τά πέντε έχεΐνα, προοίμνον^ 
διηγησνν, άντι&εσιν, λύσι;ν, * Ιπιλογον * τά ίί κεφάλαια, 
ως τά στοχαστικά* τά άντίλητζτιχά, άπερ τοίς μέρεσι 
του λογού συμπλέκονται.* λεγόμενα δέ ταύτα * καλεί δια 

30 την πολυωνυμίαν , οί μίν γάρ συμπεράσματα αυτά χα- 
λουσιν, οΐ δέ έπιφοράς, οί δέ ζητήματα, οί δέ περιεχό- 
μένα * τά μερικώτερα τοίνυν άγνοσύντας * προς την τών 
όλικωτέρων τρέπεσΟ-αι^ ζητησιν , απερ εστί'^ τά τβ είδη 
χαΐ οί τρόποι, παντελώς άνόητον. * 

25 Μαρχελλίνον. Τρίτη[ν άποδίδωσιν αϊτίαν του 
μη περί ιδεών διαλαβεΐν τανυν' μίαν μέν, οτι δεΐ πρώ^ 



1 διαιρίοεως τών ζη;ι. — — έργου γένοη* αν Ven. om. t 
Ald. ηρός, 3 Ald. τα μέρει, ^x Ven. et Par. recepi μεν μέρη. 
Ven. τά μίν μέρη χαλονμενα, ως τά πέντε iniiva τά πολν&ρι]λυτα 
(eic.) 4 Ven. χαΐ ίπίλ* 5 Ten• αυτά. 6 Ald. αγνοούν- 
τες. 7 Ven. είσΐ. 8 Yen• add. φησι. 



ΕΙΣ STJSEI2 idS 

t 

TOif την διοαρεσιν imyvuSva$ των τίεφαΧοάων σαφώς ^ χαΐ ) 
την ατάσιν ήτις χα&εστηχΒ χα\ τα ηρόσωπα χαΐ τα 
ηράχματα, προς α άνάγχη τους λόγους ίηενεχχείν* άμη~ ' ^ 
χανον γαρ^ τον μη πρότερον έγνωχότα ταύτα ^ εχεϊνα 
μα&εϊν. Jεύτερov δέ ίίτι ου τοί παρόντος χαιρου περί ^ 
τούτων ειπείν η γαρ μιχρα περί αυτών ^ είπόντες ατε- 76 
Χη^ φησι^ τον λόγον Ιάσωμεν^ ταντον Μινουχιανω πα- 
&όντες* εις αυτόν γαρ το πάντη άνόητον αινιττόμενος 
λέγει* η σαφώς πε^ι (χυτών ειπείν βουλόμενος περιττόν 
τι χαι άπειρόχαλον υποίσομεν πέρα του δέοντος τον λό- iO 
γον ίχτείν<χντες* αμφότερα δέ τον δέοντος άμαρτάνΗ 
ΧΟΛ του χαλου. Τρίτην δέ οτι τό περί ίδ^ών έντελέστε^ 
ρόν έστι του περί διαιρέσεως' άτοπον δέ τό έντελέστερον 
ηρο του άτεϋστέρου διδάξαι* διό περί τούτων εΙς αυ&ις 
€ίπεΐν αναβάλλεται Φ Ίστέον 5ί, οτι τάς λεγομένας στά- i^ 
σεις φιησιν^ ου γαρ συντί&εται Μινουχΐ€χνφ την στάσιν 
από τούτον είρησ&αο ^η}μολογουντι^ από της γενιχωτέρας 
iv ταΐς πόλεσι στάσεως ^ χαι δια τοϋτο εΐπεν τάς λεγόμε- 
νος στάσεις y άντϊ του όμωνυμως λεχ&είσας* άλλοι δέ 
λεγομένας arrl του ούχ οιδα πώς τό όνομα τούτο έχού- 20 
Οίχς* ώς δηλον χαι από τών ίξης άφ* ων φησιν* ο&εν 
μέν γάρ εϊρηται στάσις, άντϊ του ου περιεργάζομαι^ τώ&εν 
%ίρη;ται τό όνομα. 

ϋραγματείας γαρ ϊδίας, χαΐ oi σμιχρας «2 μη χαΐ της μεγίστης 25 
χαΙ τύ^ωτάτης ίατίν ο ηερί τβ τίαν ϊδεων τον λόγον χαΐ της χρη- 
σ$ω$ αντωρ ίκάστης λόγος * vvy ' ovp περί ίκάνης ϋ^ς δίαιρέοΒης 

λεχιέον ^ς ύς τα κεφάλαια. 

Συριανού. Σφόδρα ^ την περί ιδεών ^ανυμνεί 
πραγματείαν^ ώς ϊ^εως ηδη έτζιστημονιχωτέρας τε χαΐ η- so 

9 Ald. αυτόν, ' 

1 ΐνυν ουν ηίρΐ Ικύνης — — — κεφάλας Ven, om• 2 ^Ek^ 
Μοτως αφόδρα Ven., 

13.. 



196 ΣΧΟΛΙΑ 

XmTiQctq^ δΒομίνην* προς τβ την ίηίγνωσιρ avtCh χα\ 
$ιάΙΐ4ττα προς την Καιρόν χρησιν ίχάστης* αλλ* 'ivtt 
μη το του ονόματος ξένον * ayvoovvTccg χαταλίηη τους 
άχροατάς^ άναγχαΐον πδέναι^ ως ίητά φησιν, elvat τάς 
S γενιχωτέρας ιδίας, σαφηνειαν, μέγε&ος, χάλλος, γοργο^ 
τητα^ ηθΌς, &λη&ειαν, δεινότητα, ίχάστην δι των ιδεών 
τούτων έν όχψώ τούτοις &ΒωρεΐσΘ'αι, iwoia, λίξει, με^ 
ι9'όδω, σχηματι^ χώλφ, awuijxii, ρν&μψ χαΐ άνα^ 
πονάει• 

fQ Μαρχελλίνον* Το διδάξαι ποία χρηύτέον ιδέφ 

χαΐ ποίοις μετασχηματισμοίς, οίον ry σφοόρόττβΐ, τζ 

τραχύτητα, τρ λαμπρότητα f χα\ οσα τοιαύτα» Πρΐον 

. είδος L•γoπouι χα&αράν iwoiav, άνάπαναιν, άγέλειαν, 

χα&αρότητα, ά τζ τιερί ιδεών βίβλω διεξερχεται* το ονν 

15 ειπείν, τις ίχάσττ] ^ αντών η χρεία χαϊ ποτέ χρηστέον xcA 
πώς, ου της τυχούσης πραγματείας* πολλάχις γαρ άπο 
τον σφοδρού μεταφίρομεν προς την χρείαν τους λόχους* 
ο γ* ουν Jημoσ&ivης την βραδύτητα χαϊ άλλα πολλά 
διαβάλΚϋϊν, ίπειδίι εϊδεν την σφοδρότητα μιχρον δεϊν 

241 τσν χαιρον χαϊ τό * χρησιμον υπερβαίνονσαν , άναγα^ 
γών ίαυτσν kn\ τα τών προγόνων χατορ&ώματα, μετα^ 
φέρει μέν από της σφοδρότητος τον λόγον άναλαμβά^ 
νει δέ τονς άχονοντας συν ηδοντ/, της παλαιάς ^ νπο- 
μιμνησχων ευδοξίας. 

25 2ωπάτρου• ^Επανηλ&εν ίπι την υπό&εσνν του 

συγγράμματος' υπό&εσις δε έστ^ν αυτών ως πολλάχις 

εϊπομεν περί τών στάσεων χαϊ της εις τά χεφάλαια 

διαιρέσεως (χυτών• 

• 

3 Ven• τύποτί^ας. 4 Υύη. xHtof αγνοουντας nataXhrjj τους 

ίκ^ωμέτους, αν. tldhfai' Ιπτό μέν φησ$ τάς γ^νικητάτας ιδέας — 

— — ίκάστην di τών ιδΗίν iv οχτώ τούτοις φηαι β-ίωρηοϋ^αι 

σντ&ηχτι, αραπανση, ^ν&μζ. 5 Ald. ίχάστη. 1. 19. AlcL αφοδρο^ 

τάτην. 6 Ald.TOt^• 7 Ald• πολιάς. Par• παΧαΛς. 



Ei:S 2ΤΑ2ΕΙΣ 197 

ι 
JtatqfiOii τοίρνρ ορ&ϋ^ς i τψ τ• διαφοράρ χ$Λ 9^ δύναμιρ tSh τβ 
προσώπωρ καί τ&τ πραγμάτων ηάί Iht τη;» Χ%γομίιη^ στάσιν 

, έη^/ψονς ' jou ζητήματος^ 

αυριανού καΐ Σωηάτζου. Τ^χνίχώζ πάνυ τα 
δια nXaiaifutv ιί^ημίνα ανντομως έπαναχεψαλαΐΌνται, την δ 
γαρ διαίρετιχην των ζητημάτων ίπιστημην μόνφ ηροσβΐ^ 
ναί ψησί'^ τω την διαφοράν ακριβώς ίπ8σκξμμένφ των 
τε προσώπων προς πρόσωπα καϊ πραγμάτων πρ6ς πρά" 
γμaτ^J καϊ την έκαστου δνναμιν, τοντέστι την ενπο^ 
ρίαΡ ην παρέχει τοϊς ζητημασι καϊ τψ στάσιν* ^ οίον 10 
έπΙ ιιΐν τών προσώπων πόσην νλτ^ν ίχει τα κύρια καϊ 
τα τψροσηγορικά , και τα άλλα, καϊ τι διενηνόχασιν αλ- 
Χηλων^ ίπϊ δέ των πραγμάτων σχοπείν δεί το κρίνομε^ 
voVy ει €χντοΰ τον φευγοντος ποίησαντος ίγκαλον μενού 
r^ ετέρου πράξαντος^ καϊ επϊ τών άλλων ομοίως' μετά iS 
δh τούτο καϊ την στάσιν είδέναι χρη^ ου γαρ πάντα τά 
ζητήματα ιαας ίστι στάσεως . Είδότες γάρ τά έξεταζό^ jy 
μένα, και μη^ τών τε προσώπων καϊ τών πραγμάτων 
καλώς τγ διαιρέσει χρησόμε&α • αν γαρ τά πρόσωπα τών 
εξεταζομένων jj, την βούλησιν καϊ την δύιαμιν ^περ 20 
Ιστϊ τών προσώπων ίπιζητοϋμεν, έάν δέ πράγματα y τά , 
ετϊάμενα τοΐζ πράγμασιν^ οίον τά άπ* άρχης άχρι τελου^^ 
αετά&εσιν αιτίας, άντίληψιν , πι&ανην άπολογίαν* ταν^ 
τα γάρ τών πραγμάτων ϊδια* καϊ πάλιν iv ω * i'?^'^}- 
ματι άπο μόνααν τών πραγμάτων συνίσταται η ζητησις,, 2S 
τά άπο τών πραγμάτων μόνα κινήσομε κεφάλαΐβ* iv 
φ di άπο μόνων τών πρρσώτιων, τά άπο τών προσώπων 

1 Ven. άδώς omlsso sq. τον ζητήματος. 2 ψηοΐ Ven. om• 
ϊ Ven. addit: γρονςι, rp λίγομενην xaWi δια το ηο^νύα^υιιον πα- 
Uv, οΐ μίν γάρ στάσιρ αϊττψ xaXovatp, οί δε γετιχον προβίημίί^ 
ot δέ πίρίΒχον, ως nsQiBmtxiiV των οϊχίΐωρ ΚΒψαλαΙϊύνρ εΤγΒ χαΐ nt* 
ρίίχόμίνα, ως εφαμβρ, τα Μ9φάλαιά φαμεν. 4 Ald τω. 



198 JSXO^IA 

μόνα* ϊτι δε, ψη<τι, det χαΐ την στάσιν είδεναι' άπο γάρ 
της στάσεως των κεφαλαίων αί αποδείξεις των πραγμά" 
των γίνονται* τινές δέ τοντο ίπανόρ&ωσιν ηγησαντο 
των προχεψενίον, οίον το ειπείν χαΐ εχαστον ώς προση^ 
5 κει προσφόρως τοις νποχειμένοις ' δια γάρ τούτον ipfi• 
ξατο, ώς ου τω εΐδει ^ άκολον&εί η ίδβα * πάντη, άλ- 
λά και TJj περιστάσεϊ τον ζητήματος. 

ΜαρκελλΙνον. ΠάΙιν νπομιμνησκει των προτε^ 
ρων ϋ'εωρημάτων f της τε των προσώπων κα\ πράγμα^ 

*0 τ(ον διαφοράς • καΐ το χρησιμον εκ τούτον αποφαίνεται, 
ώς εκ τούτων της στάσεως γνωριζομένης ^ ήτις ίστί, 
καΐ της διαιρέσεως των κεφαλαίων φανερώς Ικ τούτων 
ευρισκομένης* ει γάρ το πολιτικον ζητηαα περϊ πρόσω^ 
πα και πράγματα γίνεται, 6 την τούτων &εωρίαν άκρι^ 

15 βη παρέχων παρ* ίαντω, ραον και την στάσιν εξ αν- 

^ των εϊσεται και TJj διαιρέσει των κεφαλαίων επφαλείν ^ 
δννησεται' ενια γάρ τον πράγματος ^εστι τα κεφάλαια* 
ivia δι τον πρόσωπον* ωστε 6 τα πράγματα είδώς καΐ 
τά πρόσωπα οιδε και τά εμπίπτοντα εκάστω ζητηματι 

20 κεφάλαια, και την λεγομένην στάσιν• 

• 

*O&Sif lUv γαρ ^Χρηται στάαις, βΪίλ απο του ατααιάζίΐρ robg &γω^ 
νιζομένονς, <Γτ€ o&sp ονρ Ηέροις εξετάζει παρίημ^, 

Συριανού. Tipf περϊ τάς έτνμολογίας * λεπτολο-- 

γίαν οιδε γραμματικοϊς ' μάλλον άρμόζονσαν , ον μην 

25 ουδέ της των ρητόρων άπάδουσαν πολυμα&είας* ^ διό 

το μέν τι περί αύτης εφη* το δέ παραλείψειν * ίτέροις 

φησίν* οΐ μίν γάρ από του στασιάζειν τονς άγωνιζομέ^ 

5 Ald. ttdri, 6 Ald. oUt, Par. ί\ Ιδέα. 7 Ald. έπιλα- 
βην• 8 Ald, μίγαΧομίνψ. 

1 Ven, ετοιμολογίας, 2 Ven. inserit μεν, δ Ven, ίτο- 
Χνμα&ίας. 4 Ald. παραΧηψην kxaiigoig. correxi ex Yeii• et Far. 



ΕΙΣ ΣΤΑ2Ε12 199 

νονς 9ζρος αΧΚηΧους φασΧν ^ ώνομάσΟ'α^ την ατάσνν* οΐ 
δέ άηό τον ίχάτξρον των αντιδίκων ώς ini τίνος άσφοί* 
λσυς χρηπΐδος ίστάναι» ηερί τά οικεία δίκαζα. 



ωπάτρον, Ταντα προς τον Μΐ'νονκιανον αίνίτ^ 
TBtal•* αντος γαρ ειπεν, βη έιρηται ατάσις άηο του ara- * 
9ΐαζενν iv avTy τους ά/ωνιζομένους , ϊ] παρά τό ϊστασ&αί 
εΙς τό βήμα τοϊς δνκαίοις αυτών ϊκαατον^ η παρά το 
τους διχάζοντας ίν αυτοΐς άμφίβάλλενν^ ουδέ ποτΒ γάρ 
αμα πάντες ομογνώμονες γίνονται οΐ διχασταί* ϊπεί 
η προειλημμίνον εσται το ζήτ7]μα , η άλλως ^ άσυατα-^ iO 
τον* τινές δε φασιν είρησΘ-αι παρά το στα&εράς εχειν 
τάς αποδείξεις, προς άντιδιαστολήν των άσ^στάτων* καΙ 
γάρ ίχεΐνα ουκ εχουσι στα&εράς^ 

^Οψομα Si αφιΐς tlpui τούτο ' Μίνον η χάΐ σνμβεβηκος τωψ ζψft* 
μάτωρ απάντων, Ζπως ^ τούτων έπιχνωσόμΒ&α την μί^οδον ίνταυ- 15 
^^"ύνΐ ηροτάζας, ^ ποιησομα^ την αρχήν της διαιρέοίως το»ν xtfpa^ 
ΧαΙων απο του στοχασμού, αναγχαίως ως αντο δηίωσε^' iipfhiS δί 
ηοΛ περί των άλλων απάντων λίλύξηαι^ η δ^ ονν μi^ίkδ6ς 

ίστίίβ ηδε^ 

2υριανον. Των ονομάτων τά μίν προσηγορικά 
χαΐ * μόνως ioTiv^ ώς Χι&οι χα\ κίονες^ τά δέ σν/ι- 20 
βαίνουσαν εχειγην προσηγορίαν τω νποκεΐ(4ενφ πράγμα-^ 
η* ώς άν&ρωπάς τε άπρ του άναθ'ρείν α οπωπεν* χα\ 

5 Ald. Ven. Far. ίρησίν. Ven• ad marginem: S &ύος 27ΐσ- 
τω^ Iv ΦαΙδροΛ την δυναμιν ilvat tiJ^ ^τορ^ις, h οίς στασιαατ^^ 
Μύς Χχομ^* φησί γαρ χαΐ Ζωπνρος ο Κλαζομένιος προς τον Πλί- 
τωνα το της στάσtως ζνομα ίξ^υρην, ως ο &Ηος Πρόκλος iv τφ 
Ωλ(ηωνιχ^ φησι προς τφ τέλει, 6 Ald• άλλος• 

i τοντο. Ven. om• 2 όπως τοντων έπιγν. — — μέθοδος 

^ΰτιν ηδί Ven. om. δ Far• προ&άς, eupericripto ηροτάξας• 

4 Ven. ftiil h• Ι. et post λΐ&οι om. 



/^ 



y 



200 ΣΧΟΛΙΑ 

*isifftog αηο τον Ua&a^ τοις ποσΐ* ταχντατον γαρ τοντο * 
inl γης* τοιούτον ουν χοΛ η στάσις Ιστίν* χοινώς^ τβ 
γας χατά πασών χατηγορεΐται των στάσΒων, χαΐ συμ-* 
βέβηχ^ airrri τό όνομα, δίά τάς προα^ημένας Ιτνμο^' 
^ λογίας. *Επξΐδη di τον της στάσεως ορον ηαραΧέλονπ^ 
6 τεχνογράφος αναγχαΐον αν εΐη χαΐ περί τούτον /9ρ<^- 
χεα 8ιελ&εϊν" "^ στάσις τοίνυν ^στί πρότασης άπλη ρη^ 
τοριχη προς απόδειξαν χομιζομένη μιας φάσεως των ίν 
τω πρ^ιτιχω ζητηματι χειμίνων, χα&* ην η διαίρεσις 

ΛΟγίνετ€Η των χεφαλαύον, των προς πίστιν χομιζομενων* * 
ίπειδη δέ των προτάσεων αί μ^ν είσιν ^ άπλαΐ, αΐ δί 
διπλαι, δια τον άπλη πασών αντο τών διπλών TUtl τρίτ- 
ηλών ίχώρισεν* δια δέ τον ρητοριχη, τών τε ιατρών χαΐ 
τών φιλοσόφων* χαΐ ίπειδή iv ctvTy ttj στάσει πολλαί 

^ εΙσιν αΐ άποδειχννμεναι προτάσεις, διαχρίνων οντάς 



5 τούτο Yen• om• 6 Ald« ποινών» 7 Ven• add. όπως 
οψ flfup η της ατάσιως ίηίγνωοις έξ αμφοϊρ αχρίβ$στέροι yivoixo. 
8 Ven. addit: nqixaaiq μ^ρ ουν το γένος έστΙ του ορού, τα δί 
λοιπά διαφορΰίΐ' έπιιδη «• τ. λ• 9 Ven. απλοί, ο\ον αηΐη μίν, 
ήάν ζωον ψψυχον' διπλή δέ παν ψψυχον ουοία, xoit παν ψψυχον 
ηινύται, δια του απΧη πασών άυτο των τ» δίπλων χα) των τ^πλων 
προτάϋίων έχώριοίν, (Cod, έχώρηση) προς&ύς δ% το ^οριχη των 
tf Ιατριηων xoi των φιλοαόφων* πολλοί γαρ χαΐ παρ' 4χεινοις αί 
ηροτάοΒίς* ίπαδη δε iv αυτρ tJ στάσβι πολλοί ηοιρ αποδίίκνυμΒ^ 

ναι πρ. δ. αυτας ύιείνων ϊφη φάοίως τών h τοΙς πολιτιχοίς 

ζητημασι χαμένων, η γαρ Οτάσις, οίον, οτι τ6δ$ ορός έστΙν, li τι5- 
χοι, η αντίληψις, προς απόδ^ιξ^ν χομίζηαι μιας φάαιως, τουτέστιν 
Ι^σς αυτοτύους — — των χ$€ραλαΙων τών προς πΐατιν χομιζομέ^ 
νων, xad^ ψ ταυτην τψ μίαν φράαιν την συνεχτιχίρ^ τον ζψηματος 
η διαίρεσις γίνηαί τών χβφαλαΐων τών οριχών d τύχοι, 5 ύντ^ληπτι^ 

χών* έπ€ΐδη δε πολλά χεφάλαιά έοτιν έν τ$ ζητηματι άπο- 

δειχνύνται, δια τούτο πρόσχΗτα*, τών Λρός πΐατιν χομ. » 

φόνον tk το γέρας' λοβών άπέβίτηνίν, χοΐ μη noL•τwoμέvωv Ιτι τ. π. 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 201 

€ψη* ηρος anoSu^iv' χομιζομέτη μιας φάσΒως, rovriauv 
ίνος avτotBL•vς λόχου των iv τφ ηολιτίχω ζητηματι xt^ 
μ4νω^, χα&* ηρ η διαίρεσίς γίνΒταί των κεφαλαίων^ χαϊ 
ίξης* χατά ταντην γαρ την μίίχν φάύνν την σννΒχτόίω^ 
TcrriyV τον ζητηματοζ η διαίρεσις γίνεται των κεφαλαίων, 5 
xjbiv ορικων φίρε η άντιληπτίχών j η ων άν άλλων τνχτ^ 
ηάλιν ίπειδή ηολλα κεφάλαια ίστιν ίν τω ζητηματι, 
τα μίν ως μέρη τον πολιτικού λόγου, τα δέ το ηροκεί^ 
μΒνον άποδεικννντα, πρόκειται των προς πίστιν κομιζο^ 
μένίβγν* οίον ως έπΙ παραδείγματος* πλούσιος αριστεύω iO 
σας ζτησεν εις το γέρας ίχ&ρον πένητος φόνον* ελαβεν, 
άπέκτεινε, καΐ μη πολιτευόμενων των πενήτων m χρί- 
vtTcu δημοσίων αδικημάτων' hrrav&a γαρ το μέν άπο^ 
χρίνασ&αι, οτι άντίληψίς Ιστι το προκείμενον ζήτημα, 
ηρότασίς ίστιν απλή ρητορική* μία δέ φάσις ίν αντω iS 
ίκείνης συνεκτική αηίτη' '** αλλ* ουκ αδικώ την πόλιν 
τον κατά δωρεάς αοι δεδωρημένον άντιρηκώς, και κατά 
ταυτην άντιληπτικην ονσαν η πάσα διαίρεσις γίνεται 
των αντιληπτικών κεφαλαίων iv τω ζητηματι, α ** προς 
πίστης κομίζεται, το μη τον *^ πλούσιον άδικεϊν ώσ-20' 
αντως κάί *^ ifu του παρεσΐώτος τω νεοσφαγεί σώματι* 
το μέν ειπείν οτι στοχασμός έστιν η στάσις πρότασίς 
έστιν ** άπλη' φάσις δi ίν τούτω *^ συνεκτική ίκείνης '* 
flfi/rj;' αλλά ϋ'άψαι βουλόμενος παριστάμην* η ώς ίπΐ 
Μειδίου, οίον ^^ ασεβεί και υβρίζει Μειδίας* χορηγον 2S 
οντά μετασπών *• ίν Ιερομηνία* η φάσις μίν οΛτη* 
η δί πρότασις^ οτι ορός ίστίν η στάσις. *^ 



10 αντη Ven• om• 11 Ven• απ$ρ. IS top ez Fan et 
Ven. recepi. 13 Ven. η ώς, 14 iaxlp Ven. om• 15 Ven, 
αντ^• 16 Ven• ixtiinj, omisso sq. αντη» 17 οϊον Ven. om. 
18 Ven. με τυτηοη^» Ald• et Far. μετααπων» 19 Ven• addit: 

hio τον στοχασμού αραγχαίως, ύ^ %6 η^αγμα αντό δήλωση, άκο/- 



ia02 ΣΧΟΛΙΑ 

Σωηάτρον χαΐ Μαρχελλ^ί^ου• Κοινον το μτ 
iSiov, ψίρεται γαρ χαΐ χα&* έτερων πλείστων η ατάσις 
το όνομα , ίπί τε των ατασιαζοντων ^^ χάί πυκτευόν-• 
των ^' tSiov^ το ίξ αίτιας τίνος χαϊ νπο ανμβεβηχότος^ 
ώς Μεγαπίν&ης, Νεΐλος* εΐτ ουν φησι χοινόν το της 
^ στάσεως όνομα , χαΐ άναίτιον , εΐτε ιδιάζον ^ χα\ ίξ α!-- 
τίας τίνος ωνομασται, παρησω τοντο ώς μηδίν βλάητον 
η ωφελούν την της στάσεως δνναμιν* ειπωμεν δέ tuxI 
ορον της στάσεως* στάσις ίστί φάσις τουτί ηεπραχ&αι 
η χλη&ηναι, η ποιότητος ^* έξέτασις* ^^ προσχειται φά^ 

iO σις, Ιπειδη (ράσις έστΙν άπόφασις χαΐ χατάφασις) ο 
σημαίνει το αίτιον χα) το σννεχον η γαρ ψάσις ίστί^ 
το φηναι τον χατηγορον Ιπ αντο* η δέ άποφασις το 
άπολνσασ&αι την φάσιν την ίξ αντον* οίον έψόνενσας, 
ούχ ίφόνενσα* ίποίησας* ναι' αλλ* ου παράνομον το 

iS δέ τοντι πεπραχ&αι, δια τόν στοχασμόν' ίνταν&α μετά 
τ& αίτιον χάί το σννίχον, χαι περί του χρινομενου 6 ο^ 
ρος διαλαμβάνει* iv γαρ τφ, τις 6 πράξας, η στοχαστν^ 
χη ζητησις* ίν δέ τω τι χληχ^ηναι η οριστιχη* iv δέ τγ 
ποίότηΤι αΙ λοιπαι στάσεις* την μέν ουν αίτίαν ου λί- 

20 γει , δι ην άπο στοχασμού ηοξατο * Μινουχιανδς μέντο& 
λέγει τοιαυτην ^ οτι προτεταχται των άλλων στάσεων ο 
στοχασμός ' έπειδη άρνησιν έχει του ίπιφερομενου Ιγχλϊ'ι» 
ματος* χατά φύσιν δέ τοΐς άν&ρώποις είναι χαι άρνεϊ" 
σ&αι iv τω Ιγχληματι * τούτο δέ ούχ ίσχνρόν • χατά γαρ 

25 τοΰτο χαϊ αντίληψης χάΙ ορός οφείλει ^* προτάττεσ&αι 
των λοιπών, έχει γαρ χαΐ άντίληψις άρνησιν* οίον, έγε^ 
λασας, ουχουν υβρισας' αλλά χαϊ δ ορός* δ γαρ τω πε* 



ηαιότοηόν φησι προτηάχ&α^ των αΧΧων ατάσίων tor στοχασμορ, ο* 
ας ολίγον 'ύστερον αΙτίας έρεί. 20 Ald. στασιευόντων. 31 Ald. 
ηιχτενοντων. 22 Ald• Par. ηοιότης, sc/T ποιοπ/τος. 35 Ald; 
iiuUaaiq. 24 »αΙ Ζρος οφείλξΐ — — ital αντίΧηψις Ald• om• 



EJ2 2TA2EIS 203 

yjyr* πλούσιος ΛηανατΒΐνόμ^ος τάς χείρας χαΐ χρ^νόμβ- 
νος ύβρεως άρνησεται, ονχ ώς υβρίζων τοντο ίηοίηαιν* 
Μητροφάνης di δια το τα στοχαστικά κεφάλαια iv τιά» 
σαις ταίς στάσεσιν έμπίπτειν* καΐ γαρ τα απ* άρχης Ιν 
πάσαις εστίν ευρεϊν ταΐς στάσεσιν y βουλησιν δέ καΐ δν- 5 
ναμιν iv πλείσταις' άλλα τούτω τω λόχψ^ έπειδη x/)fl79 
άντίληψις και μετάληψις εν στοχασμω ίμπίπτονσιν^ ώ- 
φειΧε &ατερα των στάσεων τούτων προτάσσεσ&αι τον 
στοχασμού* η μεντοι άλη&εστέρα αιτία αντη* έπειδη 
αρίστη διδασκαλία έστιν αντη, άπο των παρ* ημΐν πρω^ 10 
τον ποιεϊσ&αι την άρχην* iv πολλοίς δί πράγμασι τοις 
'ημετεροις ζητονμεν πρώτον, ει εστίν, τι εστίν* είτα ποιον • 
τί ioTiy δια τοντο ^6 στοχασμός προηγείται, ώς περί 
τον ει εστίν έχων την ζητησκν* έπειτα ο ορος^ ώς περϊ 
τον τί Ιστιν* είτα αί λοιπαι στάσεις ώς της ποιότη^ 15 
τος' καΐ οτι iv στοχασμω περί ονσίαν εστίν η ζητη^ 
σις • πανταχον δί η ουσία , πρωτενει ονόματος κα\ 
ποιότητος* 

Cap. Π• 

J ιαίρεσι^ς ταν στάσεων» 

Ποαηος ουτιψος ow προχΈ&έντος ζητημειτος βΙ σνηστηχο6, έτασχρ^ 20 
πύτ dsi^ το ηρινόμ^νον, βι αφανές^ iariv ff φανιρόν' xuv μέρ 

αφανές ji, στοχααμος laiatm 

Σνριανον• Πάν ζήτημα ίκ τριών τούτων σννε^ 
στάναι φησϊν ο Μινονκιανός, αιτίου, συνέχοντας , κρινο^ 
μενον , ^ οίον πλούσιος έχ&ρω πένητι συνεχώς Ιπανα- 25 
τείνεται τάς χείρας, και κρίνεται ύπ* αύτον ύβρεως, iv^ 
ταΰΑ-α αίτιον μεν εστί το παρά τον κατηγόρου ίγ καλού• 

1 Ven. δη» 2 ai αφανές εστίν ^ — στοχασμός «στα* Veiu om• 
δ Ven• addit: οΧτιον μέρ γαρ φησι την, του επαγόμενου αΐτίασιν• 



fi04 ΣΧΟΛΙΑ 

μ€νον*' οίον ^ adixeig νβζΐζων χαϊ τάς xiiQcc^ Samg οί^ 
χέττ] ηροςάγων* συνεχον δι η του φεύγοντας απολογία* 
otov ουχ νβρισα^ αν γαρ ηΧηγάς έπηνεγχα* χρινόμενον,^ 
το iv τ^ των διχαστηριων χρίσει, χαταλαμβανόμενον* * 

δ πότερον υβριστής 6 δείνα η ου' 6 δέ * Ακύλας ίναλλά'ξας 
αίτιον μεν φησιν h ίχάστω προβληματι, τα απ άρχης 
άχρι τέλους* οϊον τα παρεστάναι τω νεοσφαγεΐ σώματι* 
το δαχρύειν νύχτωρ τ^ν γυναΐχα' χρινομενον δέ την του 
απολογου μενού φάσιν* συνεχον δέ το ^ εν τη των διχα^ 

10 στων χρίσει χαταλαμβανόμενον* παραγγέλλει τοίνυν 6 - 
τεχνογράψος την πασαν άπολογίαν τε χαΐ χατηγορίαν 
περί τί][ν εξέτασαν του χρινομενου ποιεΐσθ-αι, χαι ^μη 
ταύτης περιφρονησαντας επί τους χοινονς χατατρεχειν 
τότιονς^ ^ όπερ πάσχουσιν οί της τεχνιχης Ιργασίας των 

*5 λόγων άπειροι^ ® του μέν άποδεί^αΐ δια των ίντεχνων χαι «- 
τεχνών πίστεων ουδέ μίαν προνοιαν ποιούμενοι,* το δι 
ζητούμενον ως όμολογ^ύμενον λαμβάνοντες χατατρεχονσν 
των άδίχως ^ ειργασ μένων φόνους τυχόν η υβριν^ ^ η 



4 Ven. οίον h. 1. et paullo postante ουχ vfiqiua om» 5 
Vcn. χρίνόμΒρον Οέ το iv rjj t&v dimtamv χρίσπ χαταΧίμπανομΒ^ 
vov* παραγγέλλει τοΙνυν ημίν ο τ$χνογράφος %, τ• λ. omissis 7τότ€- 

ρον υβριστής χαταλαμβορόμενον, 6 Ald, τφ. 7 τόπους 

Ald. et Par• om^ , recepi ex Ven. 8 Ven. nal του μέν απο» 
dfi^ai ^io των έντίχνων χαϊ ατίχνων πΐατεων χα\ έπιχΗρημάτων το 
ηροχίΐμενον ϊγχλημα προνοιαν ουδιμίαν ποιούνται, το δέ ζητ» ως 
ομ, λαβοντις χατατρίχουσι των άδίχίος ηργασμένων τον φονον' χρη 
δέ τους μετά τέχνης έργάζεα&αι τους λόγους έπιχειρουντας τάίς 
αποδείζεσι σνμπλέχειν τάς έπιφοράς, ούτως γαρ ουχ Ιϊω τον προχει- 
μίνου φανουνται βαδίζοντες» πολλαχις γαρ τίνες εζω του προχειμί' 
νου λέγειν ϊνια φιλοτιμη&έντες αυτοί xa&^ ίαυτων φασιν αμωμενο^ 
tiiv χόνιν έφάνησαν ' ο γόυν Αισχίνης iv τω χατα Κτ, οΐχ αρχ. δεϊ- 
ξαι τ. γρ. παρ* αυτού ^ημοσ&ένει ψήφισμα παράνομον. αλλά προς* 
&εΙς, &ς ουδέ αξως τον στεφάνου /ίημοσ&ενης. 9 Ald. et Par. 1 1>- 
τιδίχων είργασμένον^ (Ald. ύργασαμ^ονζ•) correxi βχ Veneto. - 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 20$ 

Των τοιούτων• χξη Si τους μετά τέχνης ΙργάζΒύ&αι τους 
λόγους επιχΒίροΰντας ταΐς άποδείξεσί συμπλίκειν τάς 
έπιφοράς, αλλά μη ίξω του προκείμενου βαδιζειν* ** 
είηερ μή μελλοίμεν το του Μσχίνου ηα&εϊν xa&^ ίαν- 
των qaai,v αμώμενοι ** χόνιν* χαΐ γαρ α^ίσχίνη^ iv S 
τω χατά Κτησιφώντος ουχ άρχεσβ-είς παράνομον δείξαι. 
το γραφεν χατά του /Ιημού&ενονς 'ψήφισμα, αλλά 
ηροσθ-είς, ως ουδέ ϋξιος στεφάνου 6 ^ημοσβ-ένης πρό- 
φ>ασιν τω άντιδίχω της των οικείων πολιτευμάτων διεξό- 
δσυ Χίχορηγηκεν άφ&ονον ει δέ ίϊερί μόνον Ιστη το 10 
χρινόμενον, &αττον αν εϊλε Λημοσ&ενην Τιμάρχου' μά* ^ 
λ^στα μέν ουν δει πέρΙ το χρινομενον *ίστασ&(χι ττ^ν 
πασαν δικαιολογίαν^ ει ί* άρα ^^ η χατεπείγει εξω&εν 
τίνα παρεισάγειν y *' μια των τριών με&όδων χρησόμε-- 
&α ** των τεχνικών, αΐς ο τε Θουκυδίδης χεχρηται χαΐ 15 
/Ιημοσ&ένης παρ* αύτου μα&ων* ^^ η γάρ ίπι τά πρά• 
γματα άνοίσομεν την αίτιον* η ίπϊ τά πρόσωπα εξω&εν. 
η το βιανό^ερον εις έζύτον τον άντίδιχον* ίπΐ μέν τά 
πράγματα, ως iv τω περ) της παραπρεσβεΐας φησί ** 
^ημοσ&ενης, εστί δί άναγκάίον^ ω άνδρες ^Α&ηναιοι, 30 
χαϊ προσήκον ίσως ως κατ* εκείνους τους χρόνους είχε 
τά πράγματα υμάς άναμνησαι, Ιίνα προς τόν υπάρχοντα 
καιρόν έκαστα &εωρητε, *^ έτίϊ δέ τά εξω&εν πρόσωπα 
ως εν τω χατά Άριστοκράτους' άναγκαΐον δέ υπολαμβά-^ 
νω και δίκαιον αμα περϊ τούτων πρώτον ειπείν, 'ίνα μη^ 25 
δεις υμών τοις ε^ϋ'εν λόγοις ηγμενος άλλοτριώτερον τών 
υπέρ της γραφής δικαίων άκουγ *' μου* *^ ίπι δέ τόν 

10 AlcL δίχάζειν. Par. βαδίζειρ, 11 Ald. ίλωμετοί, Ί2 
Ven, Η δ* ανάγκη τις ημιν γένοιτο. 15 Ven• είσαγην, 14 Ven. 
χ(^σόμ6&α ponit post τεχνικών. ibJιa&ώy Ald. Par, om, re- 
cepi ex Ven. 16 Ven. /ίημοσ&, φησίν. 17 Ald. θεωρείτε* 

18 Ald. ακούει. 19 Ald. μόνου. Par. μόνορ. Yen• μον^ ut eet 
apud Demost. p• 238• 13. 



206 2X0jiIA 

αντιδι^ον avtiv* ** ώς h τω ηηζί του στεφάνου* ^* 

ζΟάξιώ δί, ω άνδρες *Α&ηνάΐθί^ χαΐ δέομαι τούτου ^^ με^ 

μνησ&αι παρ' ίίλον τον αγώνα' οτι μη χατηγορησαντος 

Αίοχίνου μηδέν εξω της γραφής ύυδ ixv ίγώ λόγον ου- 

δ δενα ίηοιοναην έτερον • άπάσαις δί αίτίαις χαΐ /9λα- 

. σφημίαις αμα τοΛτον ^' χεχρημενου, άνάγχη ^* χαμοί 
προς εχαστα των χατηγορημενων μιχρά άποχρίνασ&α^ 
χαΐ ίξϋς* χαϊ πάλιν* ει μέν ουν περί ων ίδίωχε μόνον 
χατηγόρησεν ^ίΐσχίνης^ χάγώ περί αντον του πρόβλημα-- 

10 τος ^^ ερθνς αν άπελογουμην* ίπειδη δέ ουχ ελάττω λό- 
γον τάλλα διεξίών άνηλωχε χαΐ τα πλείστα χατεψενσατό 
μου, άναγχαϊον είναι νομίζω χαϊ δίχαων αμα βραχέα 
περί τούτων διεξελ&ειν* έπισημηνασ&αν δέ άξιον, ως 
ουχ άρχει μόνον μικ των τριών χρησασ&αι με&όδφ, 

16 βουλομενους τι παρά το χρινόμενον ειπείν, άλλα χαΐ iv^ 
δείχνυσ&αι, οτι ^* διά βραχέων λέξει τα περί ^^ το χρίτ- 
νόμενον, χαϊ εύ&ΐ'ς ίπϊ το χρινόμενον ηξει* πανταχού 
γουν χαϊ /ίημοσ&ένης τό γε ^^ πρώτον προστί&ησι το 
μιχρά i] διά βραχέων περϊ των ίξαγωνίων ^^ ίρεΐν* άλλα 

20 3cai Θουχυδίδης προ /Ιημοσ&ενους' χρινομενου γάρ, πότε-' 
ρον συμφέρει βοη&ησαι τοις ^** Κερχυραίοις η μη, 6 Κο* 
ρίν&ιος ^* ούτως ηρξατο του λόγου, επϊ τον άντίδιχον 
μετενεγχών την αΐτίαν του παρά το χρινόμενον ειπείν* 
άναγχαίον Κερχυραίων τώνδε ου μόνον περϊ του δεξα-- 

25 σ&αι σφάς τον λόγον ποιησαμενων, άλλ* ως χαϊ ημείς 

20 Ven. ίπΧ di αΐτον τον α)τ• 21 Ven. add• πολΧαχου• 

32 Ven, τούτο» 23 Ald. etPar• τότ«• Ven. τούτον. 24 Par• 
et Ven. ανάγχάΙον ην μοι, 25 Ven, πρρβονλ(νματος. 26 Ven• 
οτι Τ0. 27 Ven. παρά. 28 Ven. Tf. 29 Ald• έξ ayovivr. 
Ven. post iQtiv addit : inayyiXXttai, xal ηρο /ίημοσϋ^ένονς ο θονκ, 
ΊοΊς τοιούτους δίίχννται η^χρημένος, κρινόμενου γαρ, ηοτ. 30 

TOff Ven• om• 31 Vcn• δ^α ο Κορ. οηως ηρ^ατο τ. λ. oinis- 

•ί• tqq• inl τον αντ» — — — %inuv. 



ΕΙ 2 ΣΤΑΣΕΙΣ 207 

τβ αδιχόυμνν καί αντο) ονχ Ηχότως τώΧ^μουνται^ μνη^ 
α&ίντας πρώτον χαΐ ημάς περί αμφοτέρων όντως χαΐ 
inl τον άλλον λογον livat* xai γαρ, ini τον άντίδιχον 
μΒτηνεχχί την αίτιον τον παρά το χρι/νόμενον ειπείν' 
χα\ δια τον μνησ&έντας ίνεδείξατο δι^ ελαχίστων Ιρέίν 5 
χα\ προς τον άλλον λογον όντως ieval• λέγων, το χρ^ 
νόμενον ίξετάσμν '* ορ&ώς ίπηγγειλατο• ^* 

Σωπάτρον. Περίττον ει αννεστηχοι^^εί γαρ 
ζήτημα πάντως χα\ σννεστώς*^ χαΐ οτι τοντο άλη&ές* 
μάρτνς αντός* ανωτέρω γάρ περϊ των άσνατάτων φη^ 10 
σ/ν* ταντα γάρ ονχ αν εΐη ζητήματα, ώς των ζητη^ 
μάτων τό σννεστώς εχόντων' ασαφώς δέ δοχεί το ί^ς 
ειρησ&αι* οίον το έπισχοπεΐν δει το χρινόμενον' λέγεται^ 
γάρ χρινόμενον χαϊ το φενγον πρόσωπον* ωσπερ λέγο^ 
μεν χρίνεταί τις φΌνον η νβρεως* λέγεται, χρινόμενον iS 
χα\ η γνωσις των διχαστών* χαι γάρ φαμεν, τί εχρινατν 
οί διχασταί' λέγεται χρινόμενον χαΐ το πράγμα y περ\ 
ον η δίωξις * ο ει χαί Ιτις νπολάβοι μόνον ειρησ&αι j^p^ 
νόμενον ένταν&α, ον χαλώς, ον γάρ άεΐ πράγμα τό 
χρινόμενον, αλλά χαι πρόσωπον* ωσπερ χαι ο άσωτος 20 
χαϊ γνώμη* ώς η μητρνιά η έν δόξ^] μανίας τον πρόγο- 
νον άποχτεΐνασα* ένταν&α γάρ τον πράγματος σαφονς 
οντος, φόνος γάρ, η γνώμη ζητείται iv^^ TJj άλη&εία, 
μαινόμενη η iv προσποιησει μανίας τόν πρόγονον άπέ^ 
χτεινεν* άλλα φαμεν, ώς τό χρινόμενον ειπών πάντα 25 
ταντα περιέλαβεν* ει γάρ χρίνοιτο, πάντο)ς ori- χαΐ διω• 
i{ov έχει χαΐ φεΰγον^χαΐ χρινόμενον, α δη τ^νες αίτιον 
έχάλεσαν χαϊ σννέχον χαί χρινόμενον* ώ(^τε ονχ ασα^ 



32 Ald. iitfaaaeip. 35 Ven. addit: η ^s μέ&οδος τζ? ii- 
αιρίσίως τώρ στάαζωρ τοιαύτη τΙς /στ*ν, η (ϊς td αυταζ τίμνονσα, 
Subjungitur ecbema aiaatcnr genealogioum : tum transit Cod• 
ad Cap• nt^ στοχασμον. 34 Ald• ip• 



20β ΣΧΟΛΙΑ 

φως είρηχΒν, iiyB τούτων απάντων ίστϊ η9ρίληπτι>χ6ν 

το χρινόμενον* Ιηύ γαρ $ΐρηκΒ ζήτημα των τριών 

awexnxoVy μάτην αυτω την άσάφειαν tvexaXeaccv, 

Ει αφάνες ίστιν η φανερόν. αφνχτος η διαί^ 

5 ρεσις• ουδέν γαρ μεταξν φανερού χαΐ αφανούς, ini παν- 

τός γαρ πράγματος ίστί τ* αφανές • οϊον η των διχα^- 

ατών χρίσις, χάΐ inl παντός ζητήματος εστί τι φανε^ 

ρόν' οίον h Tji άντιληψει μέν το, ει Ιπ εξουσίας τω 

φενγοντι το ποιεΐν* χαί εν ό^α> το, τΐ ίστι, το πε^ 

iQ πραγμενον" το ει oL•)ς υπήρξε τό πράγμα η υπάρξει^* 

βσΰλονται γάρ τίνες χάί ένεστώτος χρόνου τιϋ-έναι στο- 

χασμον, περί ου είρησεται• 

Μαρχελλινου. ΙΙροβλη&εντος σοί, φησι, ζήτημα^ 
τος πολιτικού, σχοπη^ον το χρινόμενον, τσυτέστι το 

iS εγχλημα' ποτερον αφανές ίστιν η φανερον* άφ^αν^ς δί 
λεγα χατά την ούσίαν , ον κατά κρίσιν * κατά κρίσιν γάρ 
πάντα ομοίως αφανή' άδηλον γάρ ίπϊ παντός πράγμα^ 
τος τό μέλλον κρι&τίναι παρά των διχαστών* άμελει το 

81 προειλημμενον δια τούτο δοχεί άσυστατον είναι , επειδή 

20 προέγνωσται τών διχαστών η κρίσις, οτι, ου καταχρη^ 
φιουνται τοιαύτης γυναικός* ουχουν προβλη&εντος ήμΐν 
ζητήματος ζητοϋμεν, ει χατά την ουσίαν αφανές .^τιν 
η φανερον έγχαλούμενον* καλώς δέ προσέ&ηχε τίτ ει 
συνεστηχοι* το γάρ άσυστατον έχβλη&ησεται' τινές δέ 

25 φασιν, οτι περιττον το ει συνεστηχοι* ει γάρ ζήτημα, 
δηλον οτι και συνέστηκεν' ου γάρ προσαγορεύομεν ζή^ 
τημα το άσυστατον* έτερον γάρ ^art ζήτημα, και έτερον 
πρόβλημα* ζήτημα μέν τό συνιστάμενον , πρόβλημα δέ 
το άσυστατον* καϊ τό μέν ζήτημα καλέσαιμεν αν καΐ 

50 πρόβλημα, τό δέ πρόβλημα ου πάντως κοΛ ζήτημα' άφα^ 
νές δέ λέγει ου τό μέλλον κρι&ηναι παρά τών δικαστών, 
αδηλον γάρ ου μόνον έπΙ τών στοχαστικών ζητηαάτων, 
αλλά και ίπ\ πάντων -τών παραπλήσιων, ο μέλλουσι χρ/- 

νειν 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 209 

VHV 61 διχαοταΐ* η γαρ αν ονδί δικαστηρίων iyhero 
χρ^ία^ u φαηρον f/y το μϋΛον χρι&ηναι, άλλα προει• 
λημμένον iyivtxo* acfavig ουν Xiyu χατά την ονσίαν* 
XCU φανιρον ομοίως χατά jrp^ ονσίαν * εστι δέ σφόδρα 
&(ζνμάσαί τον Έρμογέντρ^, χαΐ γαρ την άντίφασιν οϊδε 5 
πάντως τι χατορ&ονσαν^ οίον τό νάϊ η ον, ο ίστι ίττβ• 
χασμον* η τοδζ ίστιν η τόδε, ο ίστιν ορού* η μέλαν, 
if XevxoVy ο Ιστι της ηοιότητος, τρεις γαρ αΐ άνωτάτω 
ζητησπς* u Soti, τι ίστιν, οποίον τι ίστιν όϊον ονσία^ 
ίδιότης, ηοώτης* ουσία μίν iv στοχασμω^ Ιδιότης δέ iv iO 
ορω* ηοώτης δί iv ταΐς αλλαις στάσεσι ηάσαις* μητηρ 
γαρ η ποιητής των στάσεων πασών, iv αίς οποίον τί 
iOTi τό χρινόμενον ^* ζητουμεν^ χαλώς δί τ^ τά|€^ xi- 
χρηται* πρώτον μίν γαρ Ιστι το ει ίφόνενσε* δεύτερον 
δί χξχτά ζητησιν, ει νόμιμος 6 φόνος η δίκαιος, η σύμ^ 1S 
φόρος* ωσπερ ίπΐ των τιχτομενυτν πρώτον ζητοϋμεν, ει 
Ιτέχ&η* είτα τΐ ίστι, πότερον άρρεν η &ηλυ. είτα ο- 
ηοΐόν τί ίστι, πότερον μέλας η λενχός' χαλός η χαχός. 
Ει '* ,άφανές ίστιν η φανερόν* χαϊ πώς δννα^ 
τον ^φ<χνίς η* φανερσν πράγμα χρίνεσθ'αι, το μίν γαρ 10 
ονχ υφίσταται* τό δί περιττόν υπάρχει* λεγομεν ουν, οτι 
αφανές τρ ουσίοι, ου τω διχαστηρίω* τό δΐ φεκνερον πά- 
hv, iv ^ σν την ουσίαν ζητοϋμεν, άλλα την ποιότητα• 

^Εατι yaq στοχασμός αδηΧον πράγματος ΪΙ^γχος οναιωδης από τίνος 
φορκρον σημ^ν, η αηο της negi τό πρόαωποτ νηοψίας* οίον ν^φοί- 25 
ραταΐ τις Ό-άητιατ νεοσφαγίς σώμα in έ(^τΐ(ΐΙας, *id φότον φίνγΜ^* 
απο γαρ του &άπτ$ίΡ φανερού οντος α^ρανίς τι πράγμα ζητονμεν 
' - ονσίΛίΛως^ το τΙς ο φοτεναάς• 

Συριανού * χα\ Σωπάτρου. ^Ανω&εν άναλα- 



55 ^d« et Par. %ρΤνορ, in Par• mana reeent• •ttperecriptum' 
ηρινόμΒτον. 36 Ald. 'ης. 

i In Ven. nihil horum omnium reperititr• 
Rhetor. ly. 14 



.210 ΣΧΟΛΙΑ 

βόντΒς τδν ορισμον έκαστα αντον τα μέρη δι^σαψηαο^ 
μεν* πρόχειταί έλεγχος ^ αλλ' ου ζητησις* ίπειδη χαΐ έν 
ratg αλλαις τεχναις εση ζητήματα άδηλα χαΐ ταΐς επίτ- 
στημανς^ ωσπερ ίπί φιλοσόφων και ιατρών ^ έλεγχος δε 
6 ίστν μόνων ρητορικών δίά την παρά τών δικαστών έπι^ 
φερομένην 'ψηφον* έφ* ων γαρ τιμωρία, έλεγχος λέγεται, 
το δε ουσιώδης προς άντιδιαστολην,τών λοιπών στάσεο}ν' tv 
αΐς αφανές μεντοι ζητείται j ον, μέντοι και ουσιωδώς* 
στοχασμού γαρ τούτο μονού* καλώς δί καΐ τ6 άπο τ<- 

10 νος φανερού σημείου • δει γαρ το σημεΐον φ>ανερ6ν εί- 
ναι* αφανίς γαρ αφανεΐ ου κατασκευάζεται ουδέ δεί^ 
κνυται * r^yi^ /tAiVro* εδοξαν ίαντφ τον τεχνιχον kvavTl•" 
ουσ&αι ίνταυ&α* ει ανω&εν μίν iv τφ ηερί άσωτου 
ζητηματι την άφάνειαν του πατρός ως σημεΐον της 

15 αναιρέσεως αυτόν ίλάμβανεν* πάντως δέ η αφάνεια ου 
φανερον του τε&νάναι σημεΐον, Ινταϋ&α δέ άπο τινός 
φησι φανερού σημείου* άλλα φαμεν, οτι ει και εκεί ως 
σημεΐον, η αφάνεια λαμβάνεται, αλλ' ουν ου διαμάχεται 
ίαντώ νυν τών φανερών λόγων το σημεΐον' δει γαρ ει•* 

ΖΟ δεναι, οτι φανερά λίγο μεν τά σημεΐα ουχ ως οντά τών 
εγκλημάτων δηλωτικά, η γαρ αν ουδέ ζητησις κατελίπε* 
το, εΐ γε φανερώς ^ αυτό&εν έδηλοϋτο το έγκλημα* άλ- 
λά φαμεν τά σημεΐα φανερά είναι, ώς πράγματα γεγε^^ 
νημενα ντιο του φευγοντος η του διωκοντος * ει τοίνυν 

35 και 6 άσωτος όαολογεΐ την άφJάvειav, πάντως οτι φα^ 

^^νερον τούτο έστι σημεΐον' και ουκ εγαντιονται εαντω ο 
τεχνικός* τισι δέ εδοξεν ατελώς; εχειν ό παρών ορισμός^ 
ουδέ γάρ πάντα στοχασμόν περιλαμβάνει φησίν* /ν οΐς 
λέγει άπό τίνος φανερού σημείου' έχπίπτουσι γάρ τον 

30 στοχασμού, ο τε παράδοξος και ό άπό γνώμης και οί 
άντεγχληαατικοι, και οΐ άτελεΐς εκ πραγμάτων , οϊ δη καϊ 



2 Ald• φαηρός. 



ΕΙ2 ΣΤΑΣΕΙΣ 211 

/| υηοψίας; χίΛουνται^ iv nuat yaf τούτοις ovSky ψ(χν^ 
Qoif σημάον* ούτε γαρ iv τφ τιαραδοξω^ ου ηοΰράδηγμα 
τοντο' μάγος νπέσχετο iv τριαίν ημέραις τνραννον κα- 
&BliiV σχηπτον ' χ(χτ$νεχ&ίντος- ini τον τνραννον χαΐ 
άναιρΒ&έντος αίτηΐ 6 μάγος την δωρεάν οντε iv τω νηο δ 
γνώμης^ ου παράδειγμα η μητρνιά η iv ίό^ μανίας 
τον νίον τρώαασά, τον δέ πρόγονον άτιοχτείνααα' η δέ 
τις λεγον έπΙ μίν * τον μάγου σημεΐον το τον αχηητον 
Χ(χ€ενεχ9ηναι>* Ιτύ δέ της μητρυιας τρωσαι, τον δέ ανβ- 
λεΐν^ ϊστω ο τοιοΟτος^ οτι 'ταΰτα ομολογείται χαΐ ση^ 10 
μείον ονδέν άΧΚα μάλλον εις την τον προσώπου νπο^ 
tplcev ταντα άνατρίχει* το γαρ τον μέν είναι μάγον 
την δέ μητρυιάν δοχέί ταύτα γεγενησ&αι* τουτέστι τον 
μέν τνραννοχτόνον^ την δέ προγονοχτσνον έξ ίπιβονλης* 
ηάλιν οι άντεγχληματιχοΚ xai οΐ ατελείς ix πραγμάτων 16 
ύημεϊσν ονχ εχονσιν, *εΐπερ μηδέ πράγμα ίξεταζόμενον* 
Όντε γαρ έπΙ τρισαριστεως τον μητρνιάν έχοντος χαΐ 
αίχμάλωτον χαι hu σημύοις φαρμάχων αποθανόντος ^ 
οντδ επϊ του άσωτου νπεστι πράγμα ίξεταζάμενον' πρά^ 
γαατ^ς δέ μη οντος ονδέ σημεΐον ευρίσχεται, ώστε ει μη 2(f 
ταντα περιλαμβάνει 6 παρών ορισμός, άναγχαίως προστε^ 
^σεται αντω το η άπο της περί το πρόσωπον νποψίας* 
ϋΆτη γαρ ri νποψια είχός μέν ίστιν, αλλ' ονχΐ σημεΐον* , 
τά γαρ σημεία ίπΐ των πραγμάτων λέγομεν^ τα δέ e/- 
χότα ΙπΙ των προσώπων* τούτο δέ πεποίηχε προς τον 35 
ϊδιον σχοπον τον όρισμον άποδονς* χαϊ γαρ (χυτός ον 
βούλεται από μόνον προσώπου στοχασμόν είναι" άλλα 
φαμεν, οτι ονχ έχει ίλλιπώς ό ορισμός' δια γαρ μιας 
λέξεως τρόπον ψινά πάντα τά εΐδη τον στοχασμόν περιέ^ 
λαβεν' δια γαρ τον σημεΙον χα\ το εϊχός ίδηλωσεν* ^0 
τρόπον γάρ τίνα χαϊ το πρόσωπον νποπτον τνγχάνον 

Ι Ald. σψτου et paullo post σηηχόι^, '4 ΑΙιΙ. rifr, 5 Ald.^^ 

Μ.. 



212 ΣΧΟΛΙΑ 

σημέίον xa&Uncerm* tariov Si^ οτ$ ου ηας στοχασμός 
ηερί ουσίας * «/€* την ζητησιν^ άλλα χαΐ ηερί ποωτη• 
τος^ ώς Ιτύ της μητρυιας* χαΐ γαρ ΙχΒί ου ζητείται f 
τίς 6 φονεύσας^ ψανερον γαρ, αλλά ποία γνώμτ^ netpo^ 

BvevxiV* nahv χα\ ούτος τρόπον τι^νά περί ουσίας εχπ 
την ζητησιν kav μίν γαρ δΒΐχ&^, οτι έχουσα πεφόνευ-- 
x$Vf υπάγεται ώς φονευς τρ τιμωρία* iav δί αχούσα^/ 
ίλευ&εροϋται του ίγχληματος* δεΙ δί χαΐ τούτο εΐδένέα^ 
ώς παράδοξος σίοχασμος δια τούτο λέγεται' ίπειδη kv 

iO μίν τοις αΧλοις στοχασμοΐς ο φευγων αρνείται το εγχλη^ 
μα* Ινταυ&α δί ομολογεί* αλλ* ουδέ τούτο ϊσως χείρον 
γινώσχειν' οτι χαΐ παν ζητημέι η χατά δίωξίν ίστι 
Χ(ά φυγην, η χατά ίζίτησιν, η χατά άμφισβητησιν, είσΐ 
δέ χαϊ στοχασμοί τοιούτοι* χατά δίωξιν μίν χαΐ φυγην 

15 ώς έπϊ του πεφωραμένου bt ίρημίας νεοσφαγίς &άητον* 
τος σώμα 9 χαϊ χρινομένου ψόνου* ίνταυ&α γαρ 6 μίν 
διώχων έρεί πεψόνευχας, παρίστασο γάρ* 6 δί φευγων ^ 
ουχ άνεΐλον^ αλλά παριστάμην ελεών την φυσνν* χατά 
αΐτησιν δί, ώς Ιπϊ του μάγου* ίνταυΟ-α γάρ οτι μίρ 

30 αν7!ρηται δ τύραννος, σαφές, ει δέ διά τον μάγον"^ ουτιω 
δηλον* έντΰΛ&α χαΐ δ άντιλέγων μη έχ του μάγου τοΰ^ 
το γεγενησ&αι, 6 δέ μάγος λέγει άντιρηχέναι χαΐ χέχρη^ 
ται σημείω ry υποσχέσει* διο χαΐ αιτεί δωρεάν' χρη δέ 
γινώσχειν, οτι άντεστςαπται ένταυ&α πρόσωπα* xcd 

%Β 7^9 ^ φευγων την του χατηγόρου τάξιν ϊπέχει* 6 γάρ 
πρώτος λέγων το του διώχοντος πρόβωτιον χληροΐται* 
χατ • άμφισβητησιν δέ' οϊον τύραννος ρτησεν άλεξιφάρ" 
μαχον παρά ιατρού, φ^ησας δηλητηριον παρά του ιδίου 
ιατρού χεχομιχέναι* χαί λαβών έτελεύτησε παραντίχα^ 

6 Ald• περιονσίαζ h• h et paullo post Ι. 5. 7 τορ μάγορ — 
irfiXiyw ^ in Ald. onu t Ala. Par• ual, scripti nan* — 

1• 39• ηΰίραντίίί» ia Par. manu leriori insertaiii ett. 



213 

χαΐ αμφιαβητονύν» οΐ Sio της δωρ$3ς τον Tvqawoxtih- 
νου• χέχρηται γαρ ίχάτιρος σημάο^ς^ ο μίν παρά τόΖ 
τυράννον νποπηυ&έν• 6 ii το ηαραντίχα τε&νάνα$ rw 
τύραννο»^ τζ του φαρμάκου μεταληψπ* ^ δαδί τα σι?- 
μ^ίά ίτύ του στοχασμού άνεύ&ννα uvat χα\ ομολογ&^ 5 
a&cu τκρί τ$ του φή/οντος ,χαί του δίώχοντος' ϊδίορ 
γαρ στοχασμού το δυο πράγματα ϊχ^ν* w το μέν aPeu• 
&υνον χαΐ φανερον χαΐ Φ}μέΙον\ το di ντκύϋννορ , ο 
χα» αφανές ^ αίγιωνται δέ τίνες το παράδειγμα του στο- 
χασμού , ως άίτελίς ix προοίόπου^ το γαρ τις τύν άνεξε^ *0 
ταστων• αλλ* ίσως τω ορισμω χαταχολου&ων τω iav^ 
του. 'Ερμογένης f ος άηο μονού σημείου τον στοχασμον 
λέγει γίγνΒσ&αι^ του προσώπου πάντη χαταπεφρόνηχεν* 
ίμεμψαντο δί χαΐ ro λέγειν , τις ο φσνενσας* τοΰτο 
γαρ άντεγχληματος* ωφειλε γαρ ειτκίν συ τίς^ αλλ" είiB 
ούτος 6 φονενσας* ηερί γαρ ουσίας η ζι'ϊτησις* τρεις δέ 
τρόπους ημίν της των στάσεων άχριβους παραδίδωσι δι* 
δασχαλίας' με&οδον, ορισμον^ παράδειγμα* χα\ η μίν 
με&οδος Ιστιν οία τις υπογραφή της στάσεως χαΐ χά- 
νων' α δι ορισμός της ιδιότητος διδασχαλια^ χαΐ της 20 
φύσεως του προκείμενου * το δέ παράδειγμα τα είρημε^ 
να σαφή χα&ίστησιν* ωστε^ δια πάντων τούτων η διδα- 
σχόλια χα&Ίσταται* ίχρησατο δί χάί τ^ τάξει χαλως της 
διδασκαλίας' και γαρ οΐ διαλεκτικοί τεσσάρας φασιν εί- 
ναι τάξεις της διαλεχτώίης διδασκαλίας, διαιρετικην, 6ρι-2Β 
στικην, άvaλyτικηv, υποδειγματικψ* ρ καϊ 'Ερμογένης 
κατακολου&εΐ* πρώτον μίν τ^ με&όδω διαιρεί* έπειτα ^ 

9 Par• ad marg• ωστβ ψίΜα ζηίv^μa ηατα ίψ/φίοβιμτιαιν γίν^τ 
ΧΟΛ 9 σφύλ^μκψ προσέχΒΐΡ αχ^^βως» ηαί ϋρ άρωμερ ίΜάηρον τωΡ 
αγωρίζομέρωρ δύίαχνρίζόμΛΡΟΡ , iavtoy μίρ το παρ ηβποιηχίρΜ, 
hnpop δέ μηδ^ οΧως συμβάΧΙεσ^α^, ϊνα το μέρ ομόλογη ntnoifiui- 
ptUf χοδέ fui ομολογ'^, αλλά παρτύίς ίαυτοΰ φησιρ dpciito πραχ&ίρ, 
νότβ στοχαστίκης ζη[ηϊσ9ως ϊσται το ζήτημα^ 



214 ' ΣΧΟΛΙΑ 

δια τί/ρ υπογράφων ορίζ$ται, χαΐ τρίτον Sia των ηξχρα-^ 
δΒ^γμότων αναλύει» χαΐ άποδΗχνίπ τα είρημενα* το 
γαρ παράδειγμα διπλην αντω την χρείαν πληροί, άναλν^ 
τιχην φημι» χα\ αποδειχτνχην* τ^ μίν γαρ σπενδειν τά 
Β μέρη της υπογραφής λαβοντα i^ του παραδείγματος π$^ 
στουσ&αι το δ^ά τί ούτως εΧρηΛ^ι^ τρόπον τινά αναΧν^ 
τιχης* οίον το από τίνος φανερού (ίημείου ττις υπογρα^ 

S φης μέρος έστΙν* ο δια του φάσχειν, απο γαρ του &ά* 
πτειν, φανερού οντος, αφάνες , τι πράγμα ζητόΰμεν δη» 

10 λοΓ, αφ* ου δηλυν, ώς το δια τί ίχάβτη λεξις έν τω 
όριβμω πρόχειται, δια των υποδειγμάτων βουλεται παρ• 
ιστάνειν* το δί χαΐ παν ζήτημα σαφίς χα&ΐϋταν δια 
του αυτοΰ παραδείγματος άποδειχνυντος ίστί χατά τον 
ίνδεχόμενον τρόπον' χαΐ γαρ αί ρητοριχάϊ πίστεις η Λ' 

ΙΒ ίν&υμημάτων ij δια παραδειγμάτων γίνονται. 

« 

Μαρχελλίνου• Ό μίν συν Μινονχιανός ώρίσατο 
αρνησις παντελής του ίπιφερομενου ίγχληματος, βέλτιον 
δί 6 Ερμογένης, άδηλου πράγματος έλεγχος' το μίν 
γαρ ζητίΐσαι χοινόν ην χα\ των άλλων έτατηδευμάτων ' 

20 ^cci γαρ η μηχανιχη περί άδηL•υ πράγαατος έχει την 
ζητησιν* χαΐ άλλα di πλείστα' μόνω δέ στοχασμω ανά• 
χειται των χατ ουσίαν άδηλων 6 έλεγχος* ελέγχει γαρ 
τοις ιδίοις χεφαλαίοις το *® άφανες* oifx ειπεν δέ ζητη» 
ϋις αλλ' έλεγχος* χα\ 6 μίν έλεγχος χαι ζητ7ίσις, η δί 

35 ζητησις ου πάντως έλεγχος* ουσιώδης* ίπειδή περί 

^υπάρξεως η ζητησις, χαι την ουσίαν ζητουμεν, ει όλως 
πίπραχται το ίγχαλούμενον παρά του χρινομενου* οίον 
ίφόνευσεν ούτος* φανερού σημείου* &αυμασίως σφό• 
.δρα τούτο προσε&ηχε* πως γάρ το αφανές ίξ αφανούς 

30 ομοίου πιστοϋσ&αί τις δυνησεται* προς δέ τον εαυτού 
ορον χαι το παράδειγμα έηηνεγχεν άτώ πράγματος μό• 

10 Ald. το om• 



EIS 2TAS^:iS 215 

• . 

Hbov σχσχαϋμον* toxiov Si, οτι ylvircu 6 στοχ(χσα6ς oca^ 
τά Tovg τρ^ΐς χρόνους, παρζληλν&ότα, ίνεστώτα, μέλ* 
λοντα' χαΐ παράδειγμα του παρ^ληλυθ-ότος 6 &άπτων 
το νεούφαγίς σώμα* ώς ini πεπραγμίνω γαρ τω φόνω 
χρίνΒται* του δέ ίνεστώτος ο άσωτευόμενος πένης χαΐ^ 
λτ^στείας χρινόμενος* h$ ** γαρ νυν Ιρστεύην ίγχαλέί^ ' 
τα^• τινίς δ^ ου χαίως ψααι το παράδειγμα χεΐσ&αι, 
irtl γαρ Τ}} ηδη γενομεντι λρστεία χρίνεται 6 άσωτος* 
χαΐ λέγουσιν αλΚο παράδειγμα* αναγομένων *Α Μηναίων 
από Κερχυρας απαγγέλλει Συραχουσίοις ο ^Ερμοχρά^ *^ 
της την αφιξιν* ίδον^γάρ kvTov&a ψασιν ετι γενομένου^ 
του πλου, χαΐ εστί πι&ανον μίν το παράδειγμα, ώς προς 
,τω ανω' δοχει δέ μοι τον μέλλοντα μηνυειν επίπλουν St 
γενησεσ&αι* του δέ μέλλοντος, ώς άφορων εις την άχρό^ 
πολιν νέος πλούσιος χαί δαχρύσας χέά χρινόμενος τυραν^ 15 
νίδος ίπι&έσεως* φαμέν γαρ ccvtov τυραννησειν* ιστέον - 
μέντοι, ΟΤΙ χρίνεταί τις χατασογισμου iv στοχαυμω* 
οϊον νόμος μη γβμεΐα&άι την όρφανην μήτε τω ίπι^ 
τρόπω μήτε του επιτρόπου παιδί* επίτροπος απεχηρυξε 
τον έοΌτοΰ παΐδα , έχεΐνος έβιάσατο την όρφανην * ειλετο 20 
αντον γάμον η παις * μετά ταύτα άνέλαβεν αυτόν 6 πα- 
τηρ* χαΐ χρίνεταί' χατασοφισμου. 

*Saep di ρ φαν$ρορ το ηρινόμίτον, ηάΧιρ hriaxtnriw il riXtioy iartP 
η ijiXig. λέγω δέ ατ$λίς, ω προστί&έντος τίνος ως λείποηος ovo/icf 
τε 9ν&νς γίρηαι * ηάΐ μ$τα ταντα xntxhi εχε^ ζητησιν ονδέ μίαρ το 25 
πράγμα» ttv γαρ ji τοιούτον, ορικην nounai itiv οτάσα^• - 

^Συριανού. *Άφυχτος χάί αυτή η διαίρεσις^ τί- 
Ae/ot; γαρ χα\ ατελούς ουδέν μεταξύ * πάνυ δέ άχριβως χαΐ 

11 Ald. ΟΤΙ. Par. ad marg• Μδίναι δε χρη οτι. ον^έττοτ* 
οΐ ^ορες ενεστώτα χρονον ίηΐστανται , οντος γαρ ακαριαίος έστιν$ 
αΧΧα πασαν ζψησιν ποιούνται περί πράγματος η ηδη γεγονότος $ 
η μέλλοντος γίνεσ&αι. cfr. ρ. 235. 1. 50• 



216 ΣΧΟΛΙΑ 

, το ώς λεΐηοντος μροτίΗταν* ουδί γαρ άτεΧίς ηοη πράγμα 
ΐίς διχαστηριον εισάγεται* άλλα φύσει, μίν παν πράγμα 

^ χρινόμενον τέλ^ν ίστιν* η δί τον ορον ατέλεια περί το ' 
οχεΐν όνομα* δώ χαϊ ίπάγει, ονομά τε εν&νς γίνεται, dg 
b ειδώς οτι φύσει τελειόν ίστι^ χαϊ αμα τω π^στε9ηναι 
το όνομα, περί ου η άμφισβητησις , τ-έλειον γίνεται* 
δει δί είδεναι, οτι χρινόμενον νυν λέγει τ6 ίνεργη&Ιν, 
ήτοι το ix της ενεργείας γεγονός' π$ρϊ ου η ^ χρίσις* 
οίον άνηλ&ε τις ίπΐ Tijv άχρόπο^ν, ώς, άηοχτενών τον 

10 τύραννον, χαΐ ίδίωξεν* έτερος ίντυχών έφσν$υσε* νόμου * 
οντος τόν τνραννοχτόνον λαμβάνειν δωρεάν, άμφια βη^ 
τουσιν άλλί^λοις περί της δωρεοίς* ίνταΰ&α τό μίν πρα^ 
γμα η τνραννοχτονία φανερόν' ζητείται δι η ίχατερου 
Ινεργεια του τε άναβάντο^ χαϊ δίώξαντος* χαϊ του πε- 

15 φονευχότος φεύγοντα • πότερος τούτων ο τυραννοτηόνος" 
ό μΙν γαρ λέγει δεδωχεναι το σπέρμα χαϊ την άρχην* 
ό δέ λέγει την πραξιν άνύσαι, χαΐ ταΐς χερσϊ διαχρη^ 
σασ&αι. άτελίς. διττόν εστι το άτελίς ίνταυ&α* η γαρ 
τψ ενεργεία χαϊ τι] πράξει τον φεύγοντός έστιν ατελές* 

%0η προς την φωνην του Χ€χτηγόρου* TJi μίν ενεργεία ώς 
επϊ τούτον* χενοτάφων τις ορύξας χρίνεται τνμβωρυ^ 
χίας* ένταν&α γαρ τό μίν όρυγμα χαϊ τόν τάφον χαϊ 
χχντός ώμολόγησεν ό φεύγων, η δί τυμβωρυχία ούδ* όλως 
πίπρίχχται* ου γαρ υφείλετο του νεχροΰ την ia&ijra, 

25 ^* άλλο Tt τοιούτον* χατά δί την φωνην του χατηγό^ 
ρου* ώς έφ' ου ζητήματος παρατί&εται 'Ερμογένης* η 
μίν γαρ τον χατηγ όρου φωνή περϊ μείζονος έστιν, ό 
δί φεύγων άνθ-αιρέΐται τό ελαττον* χα\ η μίν πραξις 
τελεία , προς δί την του χατηγόρον φωνην ατελής , ' ει 

30 7^9 προστε&είη οτι χαϊ Ιερά τα χρήματα, σαφ^ί^ς αν- 
τος ίερόσυL•ς, 



Ι η A1J. om. 3 Ald« νομον» 3 Ald. ίιιύ.ες• 



Ε 12 Σ ταχείς 217 

MaQTttXXllfov. Φίχνερον Uyu ου το τοΐς Sixct^ 
σταΐς ομολογούμενον , η γαρ ονδί χρίσις ην, άλλα προ^ 
ΒΛημμίνον kyiv^TOj άλλα φανερον rij ovaia• έβΡ μίν 
ονν ειη φανίρον, χάΐ τούτο διπλούν υπάρχει τ^ ψνση* 
$ί γαρ χαΐ φαν$ρσν ianv, αλλ* Όν ηάντως τέλειόν S 
Ιστι^• αλλά το μίν ioriv αντον ατελές , το δέ τέλειον, 
άτελίς δέ ίστν το m προσ&ηχης δεόμενον εις άνατίλη^ 
ρωσνν* το συν ατεΧίς ίνταυ&α ποιεΐ την ζητησιν* χρη 
δέ σχοπ^ν το ίνεργηϋΊν, εΐ οτΑως ένηργηταί* δοχεΐ 
μίν γαρ το ηεηραγμενον τελειον είναι' άλλα τοένεργη- 10, 
ΌΊν iv τω Ιερφ ζητούμε," όπερ ^ημοα&ένης φανερον 
ποιεί* ξρ•ησι γοϋν την Ιεράνί εσϋ^ιτα* εΐ τοίνυν άτελίς 
χαλως Ιπηγαγε σαφηνίσαι ρουλόμενος* ω ηροτε&έν" 
τος τίνος ώς λείποντοςονοαα γίνεται, ως μη-- 
πω του πράγματος δια το ατελές της πράξεως όνομα ii 
δυναμένου λαβείν' χα&άπερ έπΙ των τιχτομένων παι^ 
δίων, εως aδηL•ς η φύσις, πότερον άρρενος η ^ηλεος,, 
συ δυνύται λαβείν όνομα* αταί/ δέ γνωσ&γ, τότε λαμ- 
βάνη την προσηγορίαν* ώς λείποντος, προς τίγν του 
άντιδίχου φωνην , ατελές γαρ ώς προς ταντην*» ονομά20 
τ ε ευ&ύς γίνεται, λαμβάνει όνομα το πραχ&έν* χα\ 
συχέτι περί του ονόματος άμφιβάλίεται. 

toT» γαρ ατάαις όριχν; ονόματος ζψτ^αις ntqi πράγματος, ου το 85 
μίν πέπραχται, το δί Ulnn προς αυτοτέΧίΐαρ του ονόματος' οίον 
& Ιερου Ιδιωτικά τις ΙφΒίΧετο χρτιματα • νόμου ηΒλεύοντος τον μ^ 25 
Ιίρόανλον τ&&ψάνα$, τον δε ηΧίτιτψ δίπλα διδαναι^ ως Ιερόσυλος 
νπάγηαι' i δέ χλύττης shai λέγει* ittv γαρ προαϋ^ι το χαΐ ίίρα 
είναι τα χρήματα , -ααψης γ$ οντος ΪΒρό ούλος' »αΙ οΐ» rr* i^si τλ 

πράγμα ζητησιν, ουδέ μίαν» 

Συριανού. 'Ονόματος εϊτιεν ζητησις* ουδέ γαρ ^q 
του πεποιηχότος ζητοΰμεν το όνομα* ου γαρ ανώνυμος 
6 πετιοιηχώς' αλλ* αύτο το άραγμα τΐ χλη&ησεται, αν- 



218 ΣΧΟΛΙΑ 

την την hiQy^uxv • axoXov&inv όΐ εχΒΐ> ο οροζ ηρος τ&ν 
στοχασμόν* διότι h μέν τω στοχασμω περί νπάρξείος 
η ζητησις', iv δέ τφ ορώ ηερί χλησεως• axoXov&el δί 
τη γενέοΗ η χλησις* ώσπερ έπϊ τον παιδιού τον άρτι^ 
5 γένους ζητονμεν, τι χρή ϋ-εΐναν * όνομα τω τεχ&εντι^ 
Ιστέον δέ, οτι χάι ορός έατι παράδοξος, οτε κατά τό 
πλεονάζον ελλείπει* ώς ΙπΙ τούτον* νόμος τον ολόχλη^ 
ρον ίερασ&αι* ίξαδάχτυλον κωλύει τις Ιερασ&αι* ζητεΐ^ 
* ται γαρ ει τίλειος 6 εξαδάκτυλος* δοχεΐ γαρ τω πλεονά^ 

i(i ζειν τοις δαχτύλοις ατελής είναι* αΐ γαρ νπερβολαϊ χαϊ 
αΐ ίλλειψεις χαχίαι* ομοιον χαϊ τοντο, νόμος τον χαΐ'- 
νον οπλον ενρηχότα δωρεάν λαμβάνειν* 'ιππσν τις ίίι- 
δαξε μάχεσϋ-αι χα\ αιτεί τό γίρας* πλεονάζει γάρ τοντο 
ύ(ατά τό εμ-φνχον παν γάρ οπλον αχρυχον* ωσπερ δί 

15 iv στοχασμω γίνεται χατά ψυγην χαΐ δίωξιν ζήτημα 
χαϊ χατά αμψισβητησιν , ούτω χαϊ kv ορω* χατά ζρνγίγν 
χαϊ δίωξιν ως ίπί του ιερόσυλου* χατά αϊτησιν ώς Ιπί 
τούτου* φιλόσοφος έπεισε τνραννον άπο&εσδ-αι την rv- 
ραννίδα χαι αΐτεϊ δωρεάν * χα\ άντιλεγπ τις * $νταυ&α 

20 ίχάτερος τον νόμον προβάλλεται* αλλ' 6 μίν φεύγων 
χατά το άπλως άπαλλάξαι τυραννίδος την πόλιν* μηδίν 
γάρ διαφερειν τον τον τύραννον άνελεΐν , τό πανσαι την 
τνρύιννίδα* ό δέ διάκων χατά τό περίεργον* ζητεΐ γάρ 
χαϊ τσν τυράννου φόνον, τοντο βονλόμενος είναι τνραν^ 

25 voxTOviaVy αλλ* ουχί τό άπαλλάξαι τυραννίδος τάς πό^ 

. λεις* χαι ίχάτερος αυτών την του νομο&ετου γνώμην 
προβάλλεται* χαΐ ό μίν φησιν, οτι ό νομο&ίτης τοντο 
μόνον έσχόπησεν , όπως τνραννίδος άπαλλά^ την πόλιν* 
και ^ του πείσαντα παυσαι την τυραννίδα ^ ό δ' άντΛέγων 

30 y'?^'*'» ^'^^ ^ νομο&έτης τυκτανοησας, ποια παρέπεται τφ 
τύραννον άνελεΐν βουλομένω, κα&άπερ τι παραμύ&ιον 

4 Ald• ^^αί• 5 Locum corraptmii asterisco notat Ald« 



EIS ΣΤΑΣΕΙΣ 2X9 

ΤΟ yigceg ώρίσατο • χατά αμφισβήτηση^ ίί , «Sg Ιλ' ixeU 
νον* άνηλϋ -i τις inl την άχρόηολίν^ ως άτίύχτενωρ τακ 
τνραννσν χαΐ i^fjQ* ^al γαρ έπΙ τούτον ζητείται, τΙς a^f.og 
λαμβάνε» ^ την δωρεάν , 6 διώξ/ίΐίς, η 6 υπαττησας χαΐ 
ανελών* χάί ο μίν την αρχήν , 6 δέ το τέλος προβάλω ^ 
Χεται* τω μίν γαρ ίΐλείηει η αρχή, τφ δαίξαντι δι τό 
τέλος* αλλ' (^ειδή χάί οροί. χαϊ στοχασμοί 4 παράδοξα^ 
^ρηνται' χαΐ χατα ^ ψνγην χαΐ δίωξιν χαϊ m χατά 
αϊτησιν χαϊ αμφισβήτησαν , άξιον ειπείν xc^a τΓχοινω- 
νονσι χαϊ διαφέρουσιν αλλήλων* χοινωνεΐ τοίνυν 6 παρά^ 10 
δοξος στοχασμός τω παραδόξω ορω^ xa£h' ο άμφοτεροί' 
ξένα τινά εισάγουσι' διαφέρει δέ, οτ$ 6 μίν στοχασμός 
αμείβεν την ;τάξιν του φενγοντος χαϊ διωχοντος* 6 δί 
ορός ουδέν τοιούτον ηοιεΐ* άλλα χαϊ οΐ χατά αιτησιν 
στοχασμοί χαϊ οροί χοινωνοϋσι, χα&* ο ίχάτεροι ευερ^^^ 
γεσίαν προβάλλονται * διαφέρουσι δΙ , οτι ίν μέν τφ στο- 
χασμω εις έτερον τι την αιτίαν μεταβιβάζει , ως έπϊ τον 
μάγου έπί τίνα τνχιρ χαϊ δαίμονα την του τυράννου κβ- 
ραυνοβολίαν 6 διωκων άνατί&εται, • χαϊ ίν τω στο- 
χασμφ άδηλον , εΐηερ εξ αυτού γέγονε το πραχ&έν έπϊ 20 
δέ τον ορού δηλον μίν^ οτι αυτός έστιν 6 πεπόίηχώς, 
χαϊ τά της ευεργεσίας πρόδηλα, τοϋτο δέ μόνον φησϊν, 
οτι ουχετι τυραννοχτοΐ'ησας ώς 6 νομο&έτης διαγορεύει* 
ωσαύτως χαϊ οΐ χατά άμψισβητησιν οροί χαϊ στοχασμοί 
χοινωνονσι μέν, κα&ό έν άμφοτέροις ζητησίς έστι, τίνα 25 
δει λαβείν χαϊ xa&^ ο έν άμφοτέροις πέπραχταί τι παρ* gQ 
έχατέρου προσώπου, διαφέρουσι ίί, οτι έν αέν τφ ορίφ 
ομολογείται τό παρ* έχατέρου πεπραγμένον, χαϊ εστίν 
ατελές χαϊ δεΐται,της άπο του έτερου πράξεως* χαϊ ο η 
μείζω έχει την ζητησιν τό διώξαι η τό άνελείν* έν δέ 30 > 
τω στοχασμω ονχ ομολογείται το παρ* έχατέρων πεπρα-- 
γμένον, ουδέ περϊ του μείζονος άμφισβητουσιν* αλλ* 

β Ald• λαμβάνει, 7 Ald• χαταφυγψ. 8 iid• ipti&itcu. 



230 ΣΧΟΛΙΑ 

ι 

Ιχάτ^ρος το fov Μρσν ηάρτως άνάώρ το nw Ιαντφ 
ηεριτϊ&ησίν^ άλλα χαΐ οΐ χατα φνχην χαΐ δίωξι,ν χοιναπ 
νοΰσι. μίν, χα&ο άμφ6τ$ροΐί άρνονντΰα το ηεπραγμένον, 
διαφέρουσα δί^ οτι iv μίν ορφ αρνησίς ίσην ίτίρου 
h ομολογουιιενον* h δΐ στοχασμω ουδέν ομολογείται,* χαΐ 
τω μίν στοχασμω εις ίτέρου σημείον ^ λαμβάρετΰα το 
ηραχ&εν* έν δί τω ορω το πραχ&ίν ίστιν το ίγχαλου^ 
μενον* m χοινωνοϋσα, χα&6 hf άμφοτέροις ^ φεύχων 
ομολοχεΐ άνεύ&υνον είνα$ το πραχϋ'έν* δίαφ^ρουσι δί, 

10 ΟΤΙ iv μίν στοχασμω το ομολογούμ^νον ουδίν μέρος 
τυγχάνει του ίγχληματρς.^ 

ΜαρχεΧλίνου• *Όρα πως ασφαλώς ώρίσατο* ου 
γαρ εϊπεν ονόματος απλώς ^ άλλα περί πράγμα• πράγμα 
δέ φησι το εγχλημα , η το χατόρ&ωμα * ου γαρ προσώ^ 

15 Λον ίστίν όνομα το ζητούμενον* έχει γαρ ίδιον όνομα 6 
Ιχ του ίεροΰ υφελόμενος τα χρήματα ^ αλλ* ix του πρά* 
γματος του ίνεργη&εντος ζητοϋμεν το όνομα* ιστέον δέ, 
Sti μόνον του χατα χρίσιν ορού 6 τερ^ιχός έπηνεγχε το 
παράδπγμα^ σιωηησας τον χατα αμφισβητησιν* το γαρ 

30 παράδειγμα προς το δεϊξία νυν το ίδιον της στάσεως 
ελαβεν* είχοτως δέ χαΐ τον ορον των άλλων προέταξεν' 
ίπειδη ωσπερ ίγγυς ίστι του στοχασμοϋ ^ χαί πνύ χάί 
αυτός της ουσίας δια το αδηλον του ονόματος' χαΐδτ$ 
περί ου τελείου Ιστιν, αλλ* ατελούς αμφισβητείται . 

3§*ky μίηοι φαηρον jj παΐ tiXeiw το κο^ίμ^νον^ η ζίιττιοις πιρί τψ 
ποιότητα τον πράγματος ϊσταται* οίον %\ δίκαιον, η σνμφέρορ, 
ti ϊννομον 9 ? τι τωρ τούτοις irartUiv, noit όνομα μέν γινιχον τού- 
τω ποιόπίς* ψοι δέ ntoi τι πραγίία εχΒΐ τιρ^ ζητησιν , η περί (^ 

50' 

π€^ τιψος ^^ γηγονότος, nScv μ^^'π%ρΙ μίΧΙαντος, ϊσται >^α- 

γματιχη. 

^Γψαμεν ηδη, οπ τρεις είσιν αΐ ανωτάτω ζητήσεις* 
9 Ald• σημΒίου• 



2 ΤΑΣΕ 12 221 



ij γαρ πΒρΙ νηάρξιως , ij η^ρΐ ίδισττμος^ η περί ποίότη^ 
τός ioTtv η ζητησις, ^κρί ης νυν ίρπ* ης xcu την διαί- 
ρεσιν άχολον&ως τοις πράγματι nouvrcuj πηων η η^ρί 
πράγμα η περί ρητον ειναν την άμφια βητησι,ν* η γαρ 
αμφισβητείται η ηραξίί^^ ομολογονμένων των νόμων ^ η 6 
της ηράξβίος ομολογουμένης j αμφισβητείται 6 νόμος' χαΐ 
ovSiv ηαρά ταύτα* δια τι δέ iv τ^ οριχ^ στάβΒΐ ειπών 
ΟΤΙ, iav τό λείπον ηροατε&γ χα\ τέλειον γένηται^ Όνχίτι 
λείπεται ζητησις, ivrcev&a φησιν^ Ιάν μίντοι φ>ανερον 
ff χαΐ τέλειον το χρινόμενσν* φαμίν ow^ οτι bcei ορ^ ^0 
χήν στάσιν τουτό φησι * δει γαρ h ^ίείντι το μίν πε* 
πραχ&αι, το δί Χειπειν* λείπειν δί χατα το όνομα μό- 
νον* έν μέντοι ταΐς χατά ποιότητα στάαεσι τέλειόν έατ$^ 
το πράγμα* (άτη δί τέμνεται εις τα ρητά χαΐ πράγαα* 
τα* χαί τα μίν ρητά ποΜ τάς νομιχάς* τά δι πράγματα 16 
τάς λογιχάς* λογιχαΐ δί λέγονται ονχ οτι ,ανται μόναι 
λόγιο βεβακΛνταί* TtacCh γαρ τοντο χαϊ λογιχών χαΐ 
νομιχών^ αλλ' οτι των μΙν νομιχων αΐ πίστεις περί την 
των ^ητών εξέτασίν εϊσι^ των δέ λογιχων περί τάς τβ- 
χνιχάς χαλσυμενας αποδείξεις , αΐ γάρ των νομιχων πι^ %^ 
στεις ήτοι αποδείξεις ατεχνοί εισι' τον τον μοιχον γάρ 
μη uaiivai εις Ιερόν νομίμου οντος^ ειζίσελ&οΐ ουδέ μιας 
τεχνικής χρεία πίστεως προς τό δεΐξαι παραβεβασμένον 
τόν νομ&ν* αΐ μεντοι τών λογιχων πίστεις έντεχνοι* αϊ- 
περ γίνονται προτάσεσί τβ χάι ίπαγωγαίς χαι συλλογι-- »5 
σμοΐς χαι παραδείγμασι χαϊ της ix του όμοιου παρα&έ^ 87 
σεως^ ας' η tov λόγου τέχνη ίπινενόηχεν* αΙ μέν ονν 
περϊ πραγμάτων τάς αμφισβητήσεις εχουσαι λογιχαΐ λ^- 
γοντάι* λόγων * γάρ^ ως εφαμεν^ δέονται χα\ ρητοριχης 
εις χατασχενην δεω^ότητος* αΐ δέ περί ^ητά νομιχαί• ου 30 
γάρ λόγους άηαιτουΰι πολλούς* αλλ' εξεστι χαΐ τοις 
Ιδιώταις προϊσχομένονς τόν νόμον των διχαίων τυχείν* 

Ι Ald. Uγv. 



222 ΣΧΟΛΙΑ 

ΤΟ γαρ kvQicitccTov iv ρητοΐς νόμος*" o&ev του ρτμου 
ηολλαχώς L•γoμέvoυf ίπΐ τε γαρ χρηφίσμάτος χαΐ ini^ 
στολής χαϊ δία&ηκης χαΐ κηρύγματος χαΐ νόμου, έχρερί- 
κηχΒ το χνρίώτατον 6 νόμος (αφ' ίαντου νομνχας χαλέ" 
δ ααι τάς τκρϊ ρητόν ΰτάοΗς* πάν γαρ ρητόν υπο τον 
νόμαν πάντως εστίν* χρη δέ είδέναι, οτι έπειθαν τιαρα^ 
λάβωμεν έν τάΐς Χογιχαΐς των στάσεων ρητον, εις άηό» 
δειξβ,ν αυτό ηαραλαμβάνομεν των ζητουμένων^ τΐραγμά^ 
των* αλλ' ουκ αυτά ζητουντες τά ρητά* προίταξε δί 
ίο τάς λογικάς των νομικών ^ τρ φύσει άχολου&ών* πρώτον 
γαρ υπήρχε τά πράγματα, και ούτως νόμοι έτέ&ησαν* 
ως και Αισχίνης φησίν* hc γάρ του τινάς άμαρτάνειν 
τους νόμους ε&εσ&ε* ζητοΰσι δε τίνες, αρα-κάί ο στο- 
χασμος και ορός λογιχαί είσι στάσεις, η ου* rkal ει λο- 
15 γιχαι, πώς μετά ταύτας την διαίρεσιν iπoιησato τών λο- 
γι;κών νομικών' άλλως τε και πώς αν λογικαΐ κλη&είεν* 
τών μίν λογικών υπό την ποιότητα τελουσών, οώτών δΐ 
άντιδιαστελλομενων της ποιότητος* περί γάρ υπαρξιν καΐ 
Ιδιότητα &εωρουρται' φαμίν ουν , οτι λογιχαϊ μίν χάί 
20 αύται , ου γάρ περί ρητά την ζητησιν εχουσιν, άλλα περί ^ 
πράγματα* ου μίντοι διά τούτο και υπό την ποιότητα 
αν τελοιεν* το γάρ περί τάς στάσεις λογικόν καΐ της 
ποιότητος περιεχτικώτερον' ως γάρ το iv ουσία λογικόν 
χαι τιρό του άν&ρώπου καί προ του ζφου* φαμέν δί, 
25 οτι του ζώου το μέν λογικόν , το δί άλογον • xcci ού 
δηπου διά τούτο τάς ασωμάτους ουσίας η της λογιότη^ 
τος ΙκβάλΙ^μέν y η υπό τάςσυν&ετους τεL•ΐv τάς άπλας 
άναγκάζομέν ' αλλ* αυτό τούτο το , λογιχόν προς αντί- • 
διαστολην τών αλόγων , κομίζόμεν , ουτω^ χάνταΰ&α τάς 
30 λογιχάς αυτό τοΰτο μόνον προς άντιδιοστολην τών yo- 
μικών παραλαμβάνοντες ούτε τον στοχασμόν κάί ορον 
τών λογικών άποδιιστώμεν , οντε μην υπό την ποιότητα 
τελείν αυτάς βιαζόμε&α* ητι τών τούτοις έναν» 



ρ 12 S ΤΑΣΕΙΣ 223 

τ ίων* τούτο περιττως χεΐτεα^ χατα(^χευάζοντ$ς γαρ τσ^ 
νομον^ d SixaioPy ει σνμφέρον χαΐ τα εναντία τοντονν 
ανατρέπομεν' χαϊ ονρμα μέν γενιχον τούτω ποίτ- 
ότνς* ίνταν&α τους περί Έρμαγόραΐί ελέγχει' έχεΐνος 
μίν γαρ ατάσιν έλεγε χοινην την ποιότητα* τάς δέ λο- 5 
γιχάς είδη της ποιότητος' ωσπερ ημείς στοχασμού εΐδη• 
φαμέν το διπλούν χαϊ απλούν ωσαύτως χαϊ ορον ' άχρι^ 
βέστερον δέ 'Ερμογένης χοινον όνομα την ποιότητα εΙ- 
πεν, των χατά ποιότητα εξεταζομένων' ως γαρ χοινον 
μέν όνομα το όν των γενιχωτάτων, γένη δέ αυτά τα δέ- 10 
χα• χαϊ είδη οίον αν&ρωπος , δίπηχυ^ '^ρί^^ΐχν^ λενχόν, 
δεξιόν χαΐ ίξης' χύριον δέ οίον Σωχράτης' οντω χαϊ 
έπϊ τούτον* xoivov μέν η ποιότης* γένη δέ,άντίλη'ψις^ 
αντίστασις χαϊ έξης' χύρια δέ ταύτα j ώς άτομα* άτομα 
γαρ αΐ xa&^ εχαστα στάσεις' προέταξε δέ τον μέλλοντα 15 
τον παρεληλυ&ότος^ οίον. τάς περϊ τον μέλλοντα στάσεις 
των περί τον παρεληλν&ότα • χαϊ γαρ η πραγματιχή του 
μέλλοντος έστιν έπειδη ο περϊ τον μέλλοντος λόγος βρα- 
χνς, ον γαρ διαφοράς επιδέχεται' δι' ων ύνδέ πολλφν 
έστι στάσεων περιεχτιχός ' διά τοντο ώς ολίγον χαϊ συν- 2(Χ 
τομώτερον τον περϊ αντον λόγον πρου&ηχε τον παρελη^ 
λυ&ότος* πολλών γάρ στάσεων ό παρεληλν&ώς περιε^ 
χτιχός, χαϊ διά τοντο πολλού χαϊ λόγον δεόμενος παρ^ 
εχώρησε τφ βρμχντέρω. 

> 

Μαρχελλίνον* Εις τρία διεΐλεν 6 τεχνιχός* εις 25 
αφανές f εις φανερόν ατελές y εις φ^ε^νερόν χάί τΆειον* 
πληρώσας τοίννν τόν περϊ τον αφανούς λόγον , ω τον 
στοχασμόν άποδέδωκε, χαϊ τον μετά τούτον τυν π^ρΐ 
τον φανερού ατελούς διεξελ&ών^ ο ποιεί τόν ορον^ /9οι;- gg 
λεται λοιπόν ειπείν περϊ τού φανερού χαϊ τελείον' έν φ ^q 
ονχέτι περϊ ουσίας ζητονμεν^ οντε περϊ ιδιότητος , αλλά 
περϊ ποιότητος* η δέ ηοιότης ον μία στάσις, αλλά γέ^ 

ι 



224 ΣΧΟΛΙΑ 

vogy Βίς ο παααι άΐ Xomal ύτάσας avayovtcci* ζητηϋαν 
δέ άξιον, Η φαν$ρον χαΐ τίλ^ίον^ ηώς m συνίσταται,• άλ^ 
Χα φαμίν, οτ& φαν^ρον Uyu ίνταυΟ-α. ου τω ίγτά,ημα^ 
τ*, άσνσταιον γαρ αν ην, ^ αλλά χαΐ τρ ονσία χαΐ rjf 
^ντιάρξει χαι τρ φνσπ του πράγματος• Ει νόμιμον, 
ιΐ SixaioVf si συμφέρον* ίνόμισάν τιν%ς ίνταυ&α 
μ%τά τον στοχασμόν χαΐ τον ορον η^ρϊ πραγματιχης ou- 
τόν ttnHV* ταντ;α γαρ φησι το δίχαιον, το νόμιμον xai 
το συμφέρον χεφάλαια πραγματιχης* άλλα φαμ^ν^ οτι 

10 δίχαιον ένταυ&α λέγΒν πάσας τάς στάσεις , hf&a περί 
διχαίων η ίξίτασις, xai ουχέτι αμφίβολος η ουσία* αν- 
δΐ ζητησις ίκρί το£ ατελούς , αλλά σχοποΰμεν τβΛβών 
οντος χαϊ φανερού, al δίχαιον το πεπραγμένον» ΚαΙ 
νόμιμον δέ πάλιν τάς νομιχάς* διά δί του συμ-^ 

15 φέροντος τ•ην πραγματιχην* εστί δί χαΐ χοινως νοησαί 
περί πασών των ύπο την ποιότητα στάσεων • οτι iv πά" 
σαις ταυτά χοινώς ζητοΰμεν* ει δΙχαιον, u νόμιμον , εΐ 
συμφέρον. *Ή τ$ τών τούτοις εναντίων' ως προς 
τά δυο πρόσωπα του χατηγόρου χάΙ του φεύγοντος* 

30 ο μίν γάρ χατασχευάζει , οτι νόμιμον , ο δί οτι παρά* 
νομον ix τών ίναντίων ώρμημένος• Και όνομα μέν 
γενιχδν τούτφ ποιότης* ως πολυειδης ούσα ' ουχ 
ηδυνη&η στάσις είναι η ποιότης* μητηρ δέ ίγένετο 
στάσεων* πλην γάρ στοχασμού ΧαΙ ορού αΐ λοιπαΐ πα- 

35 <fcc*' ίντευ&εν ωρμ^ηνται* έπειδη η ποιότης γενιχώτατόν 
έστι* γένος γάρ γενών έστιν* η γάρ διχαιολογία ειδι^ 
χον ούσα χαϊ γένος τών έξ αυτής χαϊ υπ* αυτήν στά- 
σεων* χαϊ άντι&έσεις ομοίως υπό την ποιότητα εισιν, 
ουσαι χαι αύται γένη μεριχώτερα• Καν μίν περϊ 

ΙΟρητόν. Τέμνεται η ποιότης εΙς πράγμα χαί ρητόν*^ 
χάί το μίν πράγμα ποιεί τάς λογιχάς* διά τι δέ προ* 

3 Par. et Ald. ijer* 5 AlcL ovactr. 4 Par. add« p, νομιχψ. 



s 



Ε 12 :Σ ΤΑΣΕΙΣ 22S 

ΗαξΒ, T^y ΪΛγίΛην; οτι ηρωτά i<m των ζητών rc^ ΐτρσ* 
γματα ' u δέ τις ημΐν το Jημoσ&ivovg * άντί,ϋγ^ νόμους 
i&$a&e προ των αδικημάτων Ιπ άδηλοις μίν τοίς άδι^ 
$(ονσιν, άδηλοι^ δί τοϊς άδίκηϋ-ησομένοις,^ λβχτέον, οτι προ ' 
των αδικημάτων ειπ6^ ου των πραγμάτων*, Aoyixyv* 5 
U δέ τις εΐποι, άλλα iv ταΐς λογιχαΐς ενρίσχεται νόμος, 
€$ς ίν'τω χατά Μειδίον^ φαμέν, οτι η σύστασις δητιου 
τον πράγματος το ρητον παραλαμβάνεται* και πάλιν kv 
ταΐς νομι^αϊς ου περί πράγμα ή ζητησις, αλλ* εις ^ ' 
κατασκευήν τον ρητον παραλαμβάνεται* φασί δε τινες^ ίο 
οτι έδει την μίν νομικην καλείσϋ'^χι λoγικηVf την δέ 
λογιχίρ^ π^αγματικην, ίπειδη καΐ περί πράγμα έχει την 
ζητηϋΐν* λεχτέον ί#, οτι έξ ων εχάτερα την ισχύν εχει^ 
bc τούτου καΐ την προσηγορΙαΡ εϊληφεν* η μίν γαρ νο- 
μιχη ix νόμων έχει* χα\ τοσύυτον δείταΐ των λόγων,ϊϋ 
όποτε καϊ ιδιώτης 6vvcetah ttS νόμω διϊσχυριζόμενος 
έοντω βοη&έίν* κάί σχεδόν ατεχνός ίστι πίστις, έκ να* 
μων άποδΒιχνυμενη ' η δί των πραγμάτων έξέτασις 
πλείονος δ$ΐται καΐ τεχνικής της των λόγων κατασκευής"^ 
ohc άλλαχό&εν των πραγμάτων ίχόντων τινά ροπην*!^ 
καλώς βνν νομιχην ίκάλεσίν την εχουσαν ολην την ζή» 
τησιν ίπΐ του ρητού , η νόμσυ, ij ψηφίσματος , η δια* 
^ηχης, η ίπιστολης, η κηρύγματος η τίνος άλλον ίγ* 
γράφου Φ Νομιχην ποιεί* ασφαλώς* ου γαρ εϊηε^^ 
τέμνεται, ίπει ού στάσις αυτή* περί ων ύστερον ίρον•ί$ 
μεν ίίχότως* Ιπειδη τα πράγματα πρώτα τΰν νόμων* 
6 νόμος γαρ Ιπί τοϊς ηράγμασιν * ο ονν ηέφνχε πρώτον^ 
καϊ προτάτΤΗ^τί} τά|β*. *Ή γαρ περϊ μέλλοντος• 
Σημειωτέον, οτι τριών όντων χρόνων, ίνε<ίτώτος^ πάρε-* 
ληλν&ότος, μέλλοντος^ ο Ινεότώς εις χρόνον οι παρα'^<^ 
λαμβάνεται, επειδή ακαριαίος Ιστι, καϊ α μα ε&τί τε καϊ 

- 6 Εχ oratione aepeirdlta* 6 lld. Pdr. aikxfiuo^i^tg. Tacite 
correxit Reielc. indd. Deraostli. s. v. νόμος, 7 Ald* ti 
Aheior. lY• |5 



225 2Χ0ΑΙΑ 

ftaQTJX&iV* αμα Tixrcrir* ηαιδίον χαί nct^fjX&ep 6 της/ 
yeviaewg χρόνος* δια δί τον imetv, η γαρ η€ρΙ μέλλον^ 
τος ίχει την ζητησιν, φανΒρον ημίν χατέστησΒ^ ti diix^ 

80 φίρΒί της δικαιολογίας • τω χρόνφ γαρ την διαφοράν 
S αίνίττεται* προέτα^Β δί την πραγματιχήν^ ίπ^ιδη των 
χρόνων των δυο, τον ϊνα, φημί δη τον }ΐέλλοντα9 μόνη ^ 
άπείληψΒ* χαΐ οτι δύο οντίον €ΐδων της ρητορικής, Βίς 
α ηασαι ανάγονται αΐ στάσης , σνμ/ίονλίντικον χαι ^^- 
xavucov, το μίν σνμβονλευτιχόν ίχπ μόνη, τον δί ί*- 

ioxavixov μΒΤίχει* χα&άηερ iv τω νηίρ τον στεφάνον, 
χάί τφ ^ ηρος ΑεητΙνην, χαι τω χατά Άριστοχράτονς. 

ΙΤραγματιχίι γάρ έατιν αμφισβητησις ntqi ηράγματος μέΧλοττος, $1 
δΛ γετία&αί rodt τι η μη γ$ρέ0&αι' dovyat η μτ^ δουναί* oloy 
βουλεύονται ΐ4&ηναϊοι, ii δη %^άπτΗν τους h Μαροι^ωνι 
IS ηίοόντας των βαρβάρων• 

Σνριανον χα\ Σωηάτρον. *ΑτιΚως την ηρα-- 
γματιχην ώρίσατο* τεσσάρων γαρ όντων ειδών της ηρα^ 
γματιχης^ το? τβ σνμβουλεντνχον χάί τον χατά άμφισβη• 
τησιν χάί τον χατά αΧτησιν χάί της των ηαρανόμων * 

30 γραφής, Ινταν&α δίο μόνα 6 όρκψος περιλαμβάνει' δια 
μίν τον ει δει γενεσ&αι, το σνμβονλεντιχόν* δια δί τον ^ 
δονναι η μη δονναι το χατά αΤτησιν* έχπίπτονσι δι τα 
λοιπά δύο* οντε γάρ kv Ty των παρανόμων γραφτή το ει 

• δει γενέσ&αι η μη γενέσ&αι, (Λτε το ει χρη δονναι η 

35 μη* αλλά το ει δει χνρω&ηναι* άλΧ ονδί Ιν τω χατά 
αμφισβητησνν η ζηττ^σίς έστιν, ει δει δονναι η μη^ τον- 
το γάρ ώμολόγιμαι* αλλά τινι δονναι* δώ, ει μέλλον 
ορ&ώς Βχειν, οντω προαχτεον* πραγματιχη Ιστιν αμ^ 
φισβητησις τνερί μέλλοντος πράγματος, ει δει γενεσ&αι 

S0 τόδε r^ η μη γενεσ&αι, ij δονναι τόδε τ* η μη δονναι 
τόδε, άλλα ϊτερόν r^, χάί τινι δει δονναι, χαΐ ει δεί 

6 j^ld. τό. 1 Ald. ηαρίι νόμων. 



' ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 227 

χνρωσαι toSa η μη χνρωσαιΤ ούτος γαρ η&ααν η^ριλαμ^ 
βάνει rfpf ηραγματρζην' dta^ μέν γαρ τον e/ δει γενε^ 
αβ'αι το xctra σνμβονλην' δίά Si τον δονναι τόδε τι η 
μη^ άΐΧ έτερο» τ*, το χατα ζuτησιVy ου γαρ τό ίοδ- 
Vah η UTjf έΡ τοΐς wxx αιτησιν της^ ηραγματιχης άμ^Β 
φι,σβητεΐταί ά!3ε(ίΐ, τοΰτο γαρ ομολογείται, άλλα το εϊ' 
δος της δωρεάς* όϊον πότερο» στέφανον, η ύίτησιν δη^ 
μοσίαν η τι τοιούτον, αλλ' ονχϊ ο αιτεί 6 μέλλων Ajf- 
φεα&αι* ωσηερ δ Κλίων αϊτών Πύ&ιος χαλεΐσ&αι με^ 
τά τα kv ΤΙνλω • δια δΐ τον τίνι δόνναι to χατά άμ^- 10 
ξριαβητη<5ΐν , δια δέ του ει δει χνρωσαι την των ηαρα^ 
νόμων γραφην, εϊρηται δί πραγμε^ιχη χατ ίξα/ρετον* 
ονχ οτι. χαι bV τάΐς άλλαις στάσεσιν ουχ εστί πράγμα'» 
τά, αλλ* οτι μόνη των άλλων πλεονάζει τοις πράγμα-* 
σι* χαΐ οτι μόνη τον μέλλοντα χρόνον Ιχληρώσατο, αΙί% 
J* άλλαι τον παρεληλν&ότα* χα\ οτι μόνη περ\ το δι^ 
χανιχόν τε^χαΧ σνμβονλεντιχόν χαλείται, αΐ δ* άλλαι 
περί το διχανιχόν• ψασϊ δε τίνες χα\ περϊ τον παρφχη^- 
μενον ^ην πραγματιχην χαταγίνεσ&αι στάσιν* χαϊ τον- 
του δείγματα παρέχονσι το περϊ την^ παρανόμων γραψην ιο 
είδος* οϊον ώς ΙπΙ τον ψηφίσματος ον εγραψεν Άριστο^ 
χράτης* περϊ γαρ τον ηδη γεγραμμένον, φασίν, ίστίν η 
ζητησις* αλλά φαμεν ώς ονχ εστίν η ζητησις περϊ τον 
ει γέγραπται η μη * άλλα περϊ τον ει δει χνρω&ηναι η 
μη, ωσαύτως χαϊ kv τφ προς Αεπτίνην, χαίτοι ίχεΐ γρα^ 25 
φέντος τον νόμου χαϊ δο&έντος. άλλα χαϊ ίπϊ τούτου 
ηερϊ μέλλοντος η ζητησις , ει δει γαρ ψηφφ των διχαστών 
χύριον γενέσ&αι τον νόμον η μη* χατά τον αυτόν λό- 
γον χαϊ ίπϊ της ίγγράφον πραγματιχης περϊ μέλλοντος 
V ζητηί^ις* οίον Φιλίππον την Έλάτειαν χαταλαβόντος ιο 
γράφει άημοσβ-ενης, έξελ&όντας βοη&ησαι τονς Ά&η^ 
ναίονς* ον γαρ περϊ τον χαταλαβείν Φίλιππον την 

Ζ) Ald• τον. tcripsi τήρ. 

15.. 



228 ΣΧΟΛΙΑ 

ι 

*Ekaxt%av if ζήτησες f αλλ* u χρη fion^itv ΰση€ρ Si 
έπΙ των ηρολαβουσών οτάσΒωρ ίλέ^ομ^ν uvm κατά φν^ 
γην χαΐ 9ίωξίν^ χατα αΐτησιν χαΐ χατά άμψίσβητησι;!^ 
Ηδη ζίξτημάτων^ qvtia χαϊ ini τ^ πραγματιχης, χατα 

5 ψυγην μίν χαϊ όίωξιρ^ ώς Ιπϊ του '^ριστοχράτονς* χατά 
αΐτησψ ύς ίηϊ τούτον' νόμος τον άρ^στέα αΐτέίν ην 
βονλεται δωρεάν, αριστεύσας τις αιτεί πολίτου φόνον, 
xctl βουλεύονται οΐ ηολΐτάι* τον δι χατά άμφισβητησιν 

gO τούτο * νόμος τόν χαλώς πολιτευσάμενον δωρεάν τιαρά 

ίοτης πόλεως δέχεσ&αε. Άριστοφων χαϊ Κέφαλος αμ^ 
ψιοβήτουσι της δωρεάς* ίατίον δί οτι χοινωνεΐ η χα- 
τα φυχην χαϊ δίωξίν ηραγματιχη τφ στοχασμω χαϊ 
τφ ορφ τφ χατα ψυγην χαϊ δίωξιν* ίηειδη ίν ιχάστψ 
(ζύτων ίστι χαΐ φεύγων χαϊ διώχων χαΐ πραγμά χρινό^ 

15 μενον, διαφέρει δέ οτι iv μέν τω στοχασμφ περί της 
υπάρξεως η άμφισβητησις, tv δί ^ τω ορψ της ιδιότητος 
Ιστιν η ζητησις* iv ii τγ πραγματιχΐι ούτε ηερϊ υπάρ^ 
ξ^εως, ομολογείται γαρ* ούτε περί ιδιότητος, ίγνωσται 
γάρ, τι ίστι' περί δί της ποιότητος ίστιν η άμφισβη^ 

to'^V^^^f όποιον δει νομίζειν τόν γενησόμενον χρηστόν η 
φζ^υλον, *ιν η χνρω&ιι η μη' η δί χατά αίτησιν πράγμα» 
τιχη τφ στοχασμω χαι τφ ορψ τφ χατά αίτησιν χοννω^ 
νεΐ μίν, iv ίχάστω γάρ xta νομείς Ι0τ)ν ο xcXeveov, χαΐ 
ευεργεσία περϊ την πόλιν γεγένηται* διαφέρει δί, οτι.ίν 

2S μέν τφ στοχασμφ αγνοείται, ει αυτός είη ό δέδραχως* 
άδηλον γάρ* iv δι τφ ορω ομολογείται μίν ό δράσας 
χαι το πραχ&Ιν παρ* αυτού* ζητείται δί ει χατά χόν 
νόμον εΐη πεποιηχώς^ ώς ό παύσας φιλόσοφος Tijv τυ^ 
ραννίδα* ίν δέ tIj πραγματιχρ ώμολόγηται μέν το 

S0 ηραχ&ίν υπό του άριστέως^ ώς ^ χατά το από των νό» 
μων διωρισμένον ίστίν* ίνίσταται δί ό άντιλεγων φα- 

7 h\a,' δ^ bm• δ ώ^ inserai ex conjectura: abett ab 

Alcl * ct Par/ νιάε aotam ad Tbeonit Prog• I• fine• 



-Fi-S ΣΤΑ2ΕΙ2 pa 

CXWf μίι δίίΐβ touevTag aiuiif δωρεάς• ή Si χατά άμ» 
ψκτβητηανν ηραγμο^ηχ^ χώνωψΗ μέν, xce&d h ίχάστω 
ίνο iiclv αμφισβητούντες, χαΐ αμφότεροι *ενεργέτ€α, χαΐ 
χρηστοί 7§ερι τίγν ηόλιν γεγειηίσ&Μ* * ίιαφίρει, Si στο^ 
χίχσμον μίν, οτι Ιν ίχείνφ ηαντάηασιν ϊτερος &ατίρον^ 
τίξ» ηρϋξβ,ν άνίαρεϊι^ ίηφιρΒί^ iv 9i TJj πραχματφχη ονχ 
άνααρεί 6 ίτερος τϋΰ ίτερου ΐρην πρδξιν, το πάΡ ίαυ^ 
τω ίδΜ)ποιονμ€νος f άλλα χατά &ϋγχρισιν αμφότεροι 
ηροΐαΟί χαλου χαλλίονα ίχάτερος ίχατέρον αποδείχννναι 
ίαντον πειρωμερος• Sρoι} Si, χα&6 h^ μέν ορω ομολογεί ^^ 
μίν ίχάνερός η σνμβάλλεσθ-ίΗ ηρος την πραξιν τον 
ϊτερσν^ iv μ^ντοι τίρ ηαρ* αντσΰ ηεπραγαίνω το παν 
xi&nai της πράξεως* kv δέ τρ πρ^χ/ματιχ^ περί βίσν 
δλον η ζητησις* χα\ βίος βΐψ ίνάμιλλος ίεωτον τοϋ^άν^ 
τι&έτον άποδεϊξίΗ λαμπροτερον διϊσχνρίζόμενος* ί&τεον %Β 
δί χαϊ τοντα^ δτ^ ίν xfj χατά ού^ησιν προΰγματιχη δέί 
χαΐ το Ονομα προστι&έν(Η της δωρεάς, ον μέντοι γε Χ(Λ ' 
iv στοχασμω ^ ορω* Sti χοΛ τοϋτο δηΐ είδεναι, ώς ον ^ 
μόνον έπΙ ηραγματιχης της χατά άμφ^βητησιν πλείάνα 
δύο προσώπων άμφισβητονσιν άλλήλοις^ ' άλλα χαΐ Ιν 2ti 
oρ(f Μοτε^ ώς ίπΐ τούτου τον ορον^ πυν&ανομίνφ ηνί 
μάντεων ^ τεσσάρων^ οποίον ϊξπ τοδ βίον το τέλος ^ ό 
μίν υπό λτ^στων αναιρέσεως εϊπεν^ 6 Μ έξ ίψονς πεσόν• 
Tij ο δί έξ ύδατος f^ δέ νπο &ηρ{ων* δκοκόμενος νηο 
λμστών άνίβη εις δένδραν, ίχεΐ&εν ^ατέπεσεν εις ποτα^%5 
μόν^ bnav&a &ηρίον ηαρατνχόν νποδεξάμενον χατέφαγε.* 
χαϊ άμφισβητονσιν qI μάντεις y τις ο έπιτενκτιχός ^ της 
άλη&είας* ίστέον ατι η πραγμςιτ^χ?} ου μόνον ϊνα μόνον 
εισάγει t αλλά χαϊ δύο' χςΛ ετι μέρος νόμου χαϊ ψ^φί* 
σμα^ος* τ<τντρ χαϊ ίηϊ σν,ν&ηχων χαϊ ά^λΰς ειπείν «V- $• 
γράφων τε χαϊ άγραφων^ 

4 addendnm Tidetur φόσχο^τκ• 5 Ald. μάπΗ»^ omiMo 

$q» Ti0aaQwr. 6 ίΛά, inianvitxig. 



230 2X0 Af Α 

Μαρχ9λλίνου. JESko^ τις ώς sdu ηροσ&Λ^αϊ^ jm4 

ηοιοτητος ηοάγματος' ίη^ιδη χάί iv στοχασμέ ηερί μίλτ 

λοντός ίστιν η ζητηαις Ινίοτ€, οτ αρ ίχωμην • UQiafo^ 

μενον πλονσιον tvQannfiSog ini&iaewg' άλλα λίχομεν^ 

^ ΟΤΙ προσέ&ηχ^ν, tl dn τάδε χενέσ&αι η 9ονναι η μη δον-' 

,yai, omg ούχ iat$ στοχασμού* kf μίν γαρ τψ στοχασ^ 

σμω 4V€OTi ζητονμ$ν, u τυραννησ^ι^ν ο νέος' ίνταν&α 

δί οηοΐόν Ti. €σται• την γάρ ηοιότητα βϋρηρ ίξετάζο* 

μ$ν* nahv έρ€Ϊ τίς^ οτν καν ταϊς αλλαις στάσεσι μέλ• 

10 λον τι ζητούμε, τσυτεστι τί^ρ ηρίσν» τΰρ διχαστών, άλ^ 

λα λ£/ομ$ν9 οτι χρίσις των διχαστών iv ix$lvaig μέλ* 

' λοντάς ίστιν, ίνταν&α δί το ηραγμα αντο μέλλει, ηες^ 

W συμβονίβύομεν η δούναι η μη δούναι' ίνος δΐ ίπη• 

γαγε ηαράδαγμα, ας άηδ τούτου Βίδότων ημών χαι τά 

1δ άλλα χαραχτηριααι* βονλευοντοα. */ί&ηναΐόι, Η χρη &ά^ 

91\pai τους iv Μαρα&ώνι ηεσόντας των βαρβάρων' ορ^ 

• ίντανϋ-α οτι η^ϊ ποιότητος μέλλοντος ^<7rty 6 λqyoς* 

d νόμιμον το &ά7ίτειν τους πολεμίους, ει διχαιον, εΐ 

συμφέρον* α ει χαΐ iv στοχασμω χαι ίίρψ ζητοΰμεν, 

30 άλλ* άδηλον έχαλεϊτο το ηραγμα χξά ατελές^ 

"Αρ μέηοι ηνιραγμα^ορ ji, nt^l ον η ηρίσις ι^δη, iroiroir μβρ οτομ• 
τοντφ dinatoXoyUtf ωοη9ρ ^e/ry noiotfig» 

Σωηάτρου. Jta του πεπραγμένου τον παρεληλυ^ 
&ότα εισάγει, ος τεμνόμενος τάς λοιπάς ποιεί στάσεις. 

^^^ίίσπερ ΙχεΙνω ηοιοτης* ΙχεΙνω φησιν ο τεχνογρα^ 
φας, τφ χα&* ολου^ τω φερομέρω χατά τε της περί 
πράγμα ζητήσεως χαί της περί ρητον, οτκρ Ιστϊν η ποι^ 
οτης* ωσπερ δέ η ποιότης πολλάς περιέχουσα στάσεις ου 
στάσις ην αυτή, άλλα αητηρ στάσεων, ουτω χαι η δι•- 

ΙΟχαιολογία, χοινον όνομα xai μητηρ στάσεων* περί γάρ 



7 Ald/ nQog^rm, t Ald* ϊχομ^ψ. 



EIS 2 ΤΑΣΕ 12 231 

τη¥ r« οιηΛηψα» χαΐ τά^ αντι,&ιτίίΐ^άζ στάσ^ς^ ηοιάτψα 
di tfp^ ηζίχγμαχιχί^ν ^Qfpca τφ γινιχφ ονόματι, » οη naql 
την ηο^ότητα αφορίζεται* iv&ev xai ίζητησάν ttveg^ δια 
τί μίρος της ηομηψο^ χαΐ την δ^χαιολογίαν ίχάλεσε* 
xaixoit της ηραγματίχης δμζ(χμ)λοχονμενον ίχονσης, ως 5 
έν ταίς των ηαρίχνόμφν γραφξκίς^ φεύγων γαρ ίνταΰ&α 
Χ(ύ δΐϋίχων* U γαρ τις προς αντιδ^στολην των νομι- 
χων τqυτo ίρεί ειρ{}ΰ&αι ' ίχείνων έχ ρητών ίχονσων την 
ηαααν ίσχυν^ έρονμεν, ώς χαι ή ηραγματιχη τοΰτο ίχε$ 
iv ^ τ^ των ηαραι^όμων Τ9^ΨΙΙ^ νομιχη γαρ ένταυΟ-α iO 
V εί^^*^* ρητον γαρ ζητησις ώίβ, πότερον παραβέβα•' 
CTcu η μη * ηερ\ ων iv ταΐς νομιχαϊζ αχριβέστερον δια-- 
ληψόμεϋ•<)^* φαμίν ουν. οτι ειχάτως μίρος της ποιότητος 
το δ^χαώΚογι^όν^ 0V γαρ άεϊ η ηραγματιχη διχαιολογιψ 
χρηται*" ει μη το χατο^ φνγην χάί δίωξιν της διχαιολο^ 15 
γιχης είδος ^ inh τον Ιηιηολάζοντος ονν χαϊηλεονάζον^ 
τος η ηρμγματαχη χαραχτηρισ^εΐσα μέρος της ηοώτητος ^ 
την διχαιολογίαν εσχεν* 

ΜαρχεΙλίνου% Καλώς ivrav&cf ohc ητιεν ζητη* 
σις, αλλά χρίϋις• χυρίως γαρ ivTcev&a ίλαβε Ttjv χρίσιν^ u 
(ηειδή mO-oXov iv ταΧς διτ^αιολογιχαΐς ίγχλημίττα ζ^ο- 
μεν χα) xaτηγoρiaς^ τοντο γαρ ϊδιον τούτων των στά- 
σεων^ αρ" ουν χαΐ iv ταΐς αλλαις λογιχαΐς ονχ εστί δΐ" 
χαιολογία^ φαμίν^ οτι iv ί^είναις μίν ηερί της τιμωρίας 
η διχαιοΧογία"" ίνταν&α δι iv ταΐς διχαιολύγιχαΐς περΙ%$ 
ccvTov τον ΙγχΧημ(χτος δικαιολογονμε&α το πε^ραγμένον 
δίκαιον είναι φάσχοντες' η μέν ονν δικαιολογία χαϊλο^. * 
γιχη , η δέ λογική ου πάντως δικαιολογία , ό γόνν στο- 
χασμδς χαΐ ορός λογικον μίν^ ον μην χαί διχαιολογιχαι' 
ϊρεΐ δέ τις, οτι χαϊ Ιν <ηοχασμφ χαΐ ορω ον διχαιολο^ $ο 
γη&ησεται ^ ο κρινόμενος * λέγομεν , οτι ου διχαιολογη- 

Λ ι 

1 Ald. ttQBia&ai. 7 iv lld. om. 3 Ald. ^υταιοΐο/ι- 
&ηαηίφ k• 1. et pauUo post. 



i32 2X0 ΑΙΑ 

ι9ησβΓαί, αλλ* αποΧογησ^αί* ϊως γαρ m η ουσία ταδ 
πράγματος χα\ ιδιοτης ζητείται^ ηως 9ι;χαί6ίογησασ&α$ 
δύναται' ίί δΐ καΐ διχαωίογησεται ^ αλλ* ετι αδηλον το 
πράγμα κα\ ατελές, χαΐ ονχ αυτό ζητονμ$ρ το ηραγμα, 
Β Η δίκαιον f αλλ' η δίκαι^ον τον τοιοίτον τιμωρησ&αί ο 
διχαστής ζητηοΗψ ^Ώσπηρ έχείνω ποιότης. ^EkBi- 
ν ω Χέγη τρ L•γιx7}* αντη γαρ είδος της ποιότητος* Βίς 
δύο διαιρούμενης της ποιότητος ^ είς τε λογιχην χαΐ νο* 

10 πάλιν y αν καΐ το ντο διαί(}ηαίΐς δίχα * ^ ' γα^ έρύ τι πεηοιη^' 
nivM, ως αδίκημα ο φ$ύγωτ χαΐ »ατά τι ηηιωΧνμέτορ η oy* sraj^ 
piy μηδαμ&ς φάση^ κιηωλνσθ-μι το τηπφαγμένοτ , ίηΙΧηψίΡ noul* 

Σωπάτρου. ^Επιπληξειε τις τω ^Ερμογίνει^^ οτ^ 
τον ηδίχηχάτα όμολογεΐν λέγει άδιχεΐν' ονδεϊς γαρ πω^ 

Ιδ μοτε, (ος φησι Jημoσ&£Vηςy^ ομολόγων άδιχεΐν ίάλω* άλλα 
άναισχνντονσιν f αρνούνται ^ λόγους πλήττονται ,- πάντα 
ποιουσιν υμίρ του μη δούναι διχην* δηλον γαρ ώ^ Ιαν 
ομόλογη φενγων ηδίχηχεναι f λύεται^ η άμφισβητησις ^ 
χα\ έπεται τϊ} ομολογία η τιμφρία* ^XQV^ ονν όντως 

^0 μίίλλον €ΐπείν* η γαρ ίρεί τι πεποιηχέναι χεχωλνμίνον 

82 ο φεύγων , ^ οϊ * ούτω γαρ την τε προφανή δ^αρ&οντο 
άμαρτίαν, ο^Ι την άντιληψιν μετά των λοιπών άντι&ε•^ 
. ψικων περιελάμβανεν , 

Μα)ρχελλίνου9 θαυμασίως προσε&ηχε το ώς• ού 

15 γαρ άλη&ως άδίχημα ο φενγων ομολογήσει * άνόητον 
γάρι άδίχημα φύσει τυγχάνει ον tv ταις διχαιολογιχάίς 
τό πεπραγμίνον • τινίς δε φασιν οτι ^eptrrov το ως αίι• 

^ χημα' αν γαρ λέγει άδιχεΐν* η γάρ αν ονδέ διχαιολο^ 
γίαν ^ ίηοίει* ώς άδίχημα ονν, ώς άπο τον κατηγόρου* 

$0 ίχείνος μίν γάρ ώς άδίχημα προβάλλεται* ο δέ φεύγων 



•"-Ρ-β^^^ϋ^^!-** 



1 Ald. •ί. % ά• fals. leg. ρ. 408. i Ald. ΙέγΛίαι. 4 A1<L 
δικαιολογία. 



ΕΙ2 ΣΤΑΣΕΙΣ ^ 23S 

ν 

ξΑχ ομολογεί ως αδίκημα ^ άλλα προβάλληαί η Sixaiov' 
&τή δί ειπείν οτι ηρος την ηιρίατααι/ν άφορύν ώιεν 
το, ώς αδίκημα, ορ&ώς προς τε την φνσιν του πράγμα•' 
τος χαϊ TtjfV περίσταύιν άρμοζόμενος' ίπειδη δέ φησ^ 
πεποιτρύναν τι, είχότως χα\ δίκ^Μολογείτοί' xai διχεαοίο^ ^ 
για xiscTtjTai το τou>vτύ* δια τι δΐ μη χαΐ η δικαιολο* 
για στάσις, άλλα γένος* λεγομεν οτι ονχ άπλως, αλλ' 
δτ^ ονχ * εις τρόπος υπάρχει, διχανολογίας , άλλα πολλοί* 
όσον δί τρόποι, τοσαυται χαϊ στάσεις. ΚαΙ κατά τι. 
δια τΐ κατά τι καϊ ον κα&όλον; λεγομεν, Hti ίμφεαΡΗ ^^ 
ώς iv τα!ς άντι&ετικάίς φύσει μεν Ιστιν αδίκημα το 
πεπραγμένον, κατά δέ την περίστασνν ου κεκώλντΜ^ 
αλλ* έχει ταντην ίτιικουρονσαν τφ άδικη μάτι. 

S 

"jSan γαφ ριντίληψ^ς ttnvdvvov πράγματος tlvai doitovrtog, ως 
νπεν&ύτον Μοττ^γορία' οίον γεωργός φάοσοφονντα τον νίον αποχής ^^ 

ρντηι. ' 

Συριανού κα\ 2ωπάτρον» *Ιστεον ώς ουκ εν 
^ει ο ορραμός ο άποδεδομενος της αντιλήψεως* δυο 
μέν ειδών οντμ)ν, ώς καΐ αυτός έφεσης iρεΐy της τε ίπ* 
€(υτψ τφ πέπραγμενω την κρίσιν ίχουσης, ώς ^Αλκιβιάδης 20 
ό κρινομείζος iv ίκπώμασι τά περί ^Σαφ,ίαν γράψας, 
καϊ της ix. περιστάσεως, ώς ο ζωγράφος ο κρινόμενος 
hf τω' λψένι γεγραφώς τά ναυάγια των i μπόρων μ'^^ 
καταιρόντων* δύο ουν τούτων ειδών αντιλήψεως όντων, 
πέντε δέ τρόπων^ τον κατά νόμον , ώς ΙπΙ τον τρισο^ρι^ 15 
ϋτεως, ον μοιχ^ντά, τις κατά tqv J[t6^V ^^^ μοιχούς 
νόμον άπίκτεινεν • τον κατά φύσιν , ώς επι τον ^Αλκιβιά-^ , 
δον, γελάσαντος τάίς ύπρ^χέσεσι Κλέωνος επαγγειλαμέ^ 
νον τά περί Πνλον^ τον χατά τεχνην, ώς ίπ) τον γρά^• 
%ραντος ζΰ^γρ<^φου iv τ^ λψίν^ τά νανάγΜ* τον κατο^ 30 

5 Ald• ovjc. 



231 SX,OMA 

t 

ί&ος, ώς Μ του ^Αριστοφάρονς κρινομίρρν αίτιας &a* 
νάτσν^ μΒτά τους Ιηηέοίς το δράμα ^ υπίξαγαγοντος- 
ίαυτ&ν Κλίυη^ος* του χατά το μη χεχωλύσ&αι, ώς ini 
του γεωργού ου χαΐ αυτός {μνηα&η ^ 6 αποδιδόμενος 
5 ορισμός • eV μίν *ών είδων τι^ριλαμβάνει, μόνον ^ το έπ 
ξχυτφ τφ πεπραγμέρΐύ την ζητησιν %ον, ώς ίφ! ου παρ* 
έ&ετο παραδείγματος του γεωργοΰ^ τούτο γαρ χαΐ αό- 
νον μηνύει το άνεν&υνου πράγματος είναι δοχοΰντος^ ώς 
νπευ&υνου χατηγορία* το δέ ix τιεριστάσεως είδος χατα^ 

10 λΰίοι^εν* αλλά δη χάί των τρόπων ενα μόνον οΙχε$ουτα$ 

τον χατά το μη χεχωλύσ&αι.^ ώς έπί του τιρορρη&έντος 

του γεωργοί πaρaδε^γJιaτoς^ άλλως τε δί χαΐ ουδέ μό^ 

νην την άντίληψιν ο παρών ορισμός ορίζεται ^ άΚλά χαϊ 

^την άντίστασιν iqp' αυτόν άγει xcA την μετάστασιν* 

ihχάxεΐvaι γάρ άνευ&υνα πράγματα εχουσι^ διό χαλώς 
εδοξεν Ιπιδιορ&ουμένους τον όρισμόν ούτω προαγαγεΐν' 
άντίληψίς ίστιν άμψισβητησις τιερί πράγμα ^ όπερ ο μίν 
διώχων ώς άδίχημα ίπάγει, ό δί φ$υγων την Ιξβυσιαν 
προβάλλεται του πεποιηχέναι χατά νόμον η ψύσιν η 

20 τίχνην η ε&ος η χατά το μη χεχωλύσ&α$* ώς ύπευ&υ^ 
νου η ix περιστάσεως χατηγορία* ούτος τον προαποδε• 
δομένου άχριβέστερος • ώς πάντα τά ελλιπώς έχοντα διορ• 
Ό-ωσάμενος* λέγεται δί τώρ της [άντιλτ^ρεως τρόπων 
6 μίν χ<χτά νόμον ^ διότι τόν νόμον ό φενγων προβάλω 

ΊΒλεται την αδειαν αυτφ της πράξεως παρασχείν* ό δέ 
χατά φύσιν' διότι το γελάν φυσιχόν^ αλλ* ουχ ύβρις ^ 

9Sxai τούτο προβάλλεται ώς άνεύ&υνον* ου γάρ τόν φι-- 
λόγελών τις χρίνει έπ* αυτω τούτω ^ φύσεως γάρ έργον' 

1 Ald. δραγμα^ t Par. ad marg. "Oqa 3τ• h τούτοις niui 
φύση μεν avev&wov το χρινόμινον, ΆΧΧ•&ίΡ δέ ηως, ηα&άπΒρ «*- 
ξ^ηηαμ^ρ, i» π^ί^ϋΠάσΒως vmxi^ifvo» γίνεται ^ αντΙ*α γαρ του agi^ 
στέοίς iav την υπόΧηψιν ntgUXfig, oxnUn δύναται η^ϋψα* ο top 
μοιχορ anoKtdrag. 



ΕΙ2 2ΤΑ2ΕΙΣ 2SS 



ο ii χατά τίχνι^ν^ έπύ χαΐ 6 ζωγράφος την τέχρην 
ηροβά}λΒΤ(Η τάς\ άφορμάς της γραφής τκιρασχύν* μιμη^ 
τιχη γαρ ηαιττος ουτινοαουν των αισ&ητων η γραφιχη * 
Q δί χατά ί&ος* ίρεί γαρ Αριστοφάνης , ώς 9&ος iv 
τοις άιονναίοις χα&€Ϊνα$ τά δράματα* 6 δί χατά το $ 
μη χίχωλύσ&αι* διότι €π* εξουσίας ίστίν ίχάστω ο βού-- 
ίεται iv ίχπώματι γράφηιν* οΐ iiiv ουν αίτιώμενοι τόν 
ορισμον όντως* έγώ δ* Μΐοφ αν^ώςεί μίν χατά tiV 
άπόδοσνν του ορισμού τις ά&υνοι χα\ την άχριβοΧο-- 
γίαν τϊ}ς αποδόσεως ούχ ευ ίχει 6 Ερμογένους ορισμός, ατε 10 
δη μη ix γένους άτωδ^δομένος χάί διαφορών* ει δέ χαΐ 
xa&^ νηογραφην ασφαλής χαί άνεύδτνος, χαϊ τω απλού• 
στίρω των φιΧαιτίων νιχων τάς ^ μέμψεις, πάντα γαρ 
περιλαμβάνε χα\ τά εΧδη χαϊ τους τρόπους, χάί τοϋτο 
δηλον χαΐ τοις μιχρον περιστησασι πηρΐ τά τοιαύτα* ts 
χοινωνεί δί άντίληψις στοχασμω, ώς χαΐ ίπΐ τούτου, συνε^ 
χως τις 'tv τοις ϋ-εάτροις. συρίττεται χαΐ χρίνεται χαχου 
βίου* στοχασμός τοΰτο χαϊ πάλιν τους φυγάδας Ιξεΐναι 
άποχτινννναι' * πολλούς τις χαταστείχοντας αναιρεί φν^ 
γάδας χαΐ χρίνεται χαχου βίου* άντίληψις τοΰ^ο. άμφό-^ο 
τερα δι χοινωνεΐ* χα&6. βίου ϊξέτασίς ίστιν iv άμφοίν 
XCU χατηγορία η αυτψ διαφέρει δι χατμ μίν Μινουχια* 
νδν, χα&ο h μίν τφ στοχασμω, αφ* ων Ζτεροι πετιοιη^ 
xaoiVf η χρίσις, h άντιληψει δέ αφ* ων αυτός πεποίη• 
χεν* η δέ άντίληψις* διαφορά παντός στοχασμού προς ^^ 
άντίληψιν αντη* οτι iv μίν στοχασμω άλλο το πρα• 
χ&Ιν, άλλο το χρινόμενον* εν δι άντιληψει (ζυτο το πρα' 
χ&εν* ούτω γάρ χαϊ οι στοχασμοί, οι άφ* ων αυτός τις, 
πεποίηχετην χρίσιν έχοντες, μάλιστα χοινωνοϋσιν άντι^ 
Χηψεσιν* διο χαϊ άντιληπτιχον εχουσι χεφάλαιον* €στΐ|0 
δί στοχασμού μέν η νύχτωρ δαχρύουσα γυνή χαι χρινο* 
μένη μοιχείας υπόδειγμα' αντιλήψεως δέ 6 του δολοφο• 

i JJd•. Ρίπω^τας, 4 Ald. anoHitrpwai. * t 



296 ΣΧΟΛΙΑ 

νη&έιτζος nhtftOQ vlhg τω πλονσΐω χαταχολον&ων χαΐ 
συχοφ(χντίας 9(ριν6μ^νος* άμφότ^ρον γαρ ττν ^ του 
.δαχρυπν ίξονσίοΡ προτενοννται,* διαφίρονσι Si, οτι Ιν 
μίν τφ στοχασμω σημεϊον ίστι, τά δάχρνα της μοιχείας • 

* iv άντιληψΗ >δέ οντά τά δάχρνα το άδίχημα • ίιι χοι^ 
νωνονσιν αντιλήψεις στοχασμοΐς iv τοις χατασοφισμοΐς* 
υπόδειγμα δέ στοχασμού μ^ν του Ιχ χατασοφισμου τούτο* 
νόμος τον άπαιδα μη Ότρατηγεΐν' &ίμενός τις νιον ίστρα^ 
τηγησ€* μετά τψ στρατηγίαν άπεχηρνξε τον νίόν' χαΐ 

ίΟ^χρινεται χατασοφισμου* αρνείται γαρ ένταν&α ηάντη τον 
χατασοφισμόν* οίον ως ου διά το στρατήγησαν ε&ετο' 
ει,γάρ ομολογήσει ^ άσύστατον' ίχει δέ μετά&εσιν αιτίας^ 
η την άταξίαν του ηαΜς η τό μη στίργεσ&αν ίσως 
ηαρ* αντου* αντιλήψεως δέ, οίον ίξείναί τοις πατράσιν 

15 ίσοχληρονόμονς τάττειν τους νό&ονς τοις γνησίοις * έχων 
τις νό&ον ix δούλης χαΐ γγησιον, εταξεν αμφότερους 
ισοχληρονόμους* 6 νόμος δέδωχε τω γνησίω της διάνο• 
μης την Ιξρυσιαν • ος την παροϋσαν ουσίαν μερίδα ϋ-είς 
άντέδ-ηχε τρ ίτίρα μερίδα την του νό&ου μητέρα* χαΐ 

t^ Ιπετρεψεν ίχλεγεσ&αι* είλετο μέν ονν την μητέρα* δι• 
χάζεται δέ ^τασοφισμου τω γνησιφ* άντιΧηπτιχον δέ 
τοντο* ττρ^ γαρ Ιζουσίαν ηροχαλεΐταν του ως αν ί&έλαν 
διανέμειν* διαφέρει οτι Ιν μέν τω στοχασμω έπΙ σρμ• 
βάντι το του χατασοφισμου εγχλημα ποιείται* το γάρ* 

ί5 ά^οχηρνξαι τον παΐδα την υπόνοιαν τφΰ χατασοφισμου 
πεποίηχεν* iv άντιληψει δέ ουχ Ιπισυμβίβηχεν* αλλ* 
αυτό χα& ζχντο το πεπραγμένον υπενΟννον είναι δοχε!^ 
χοινωνουσι δέ χαϊ οροις ^ αΐ αντιλήψεις* ίν άμφοτέροις 
γαρ εσ&* ότι ενρίσχεται εξουσία χαϊ ζητησις τον εί τον-- 

10 τό ίστι το άδίχημα* ως 4πΙ του (ννούχου, ον έπϊ Tjj 
γυναιχΐ ως μοιχόν τις ενρών άπέχτεννε* χατά άντίληψιν 
γάρ ούτος 6 ορός προάγεται* αντιληπτιχον γάρ τά d* 



ε 12 2ΤΑ2Ε1Σ ίβ7 

1 

vat ώς μο$χ(ή^ attoxruva^* το δί γ9 tl μοιχός 6 emfov^ 
^ος ζητέίν oqucov* χαΐ ορον μίν χοντο ηαράδΒΐ,γμα* αι^'-Μ 
τιλ^-ψΒως 3i της icarcc ορον Ιξιταζομίνης τοΰτο* ϊγροηρέ 
Τίς τά π$ρΙ Σι^Λίαν* πρου&ηχ€ δημούίφ* χάί χρίρετεα 
δημοσίων άδίχημάτων* οριχως γάρ ίξετάζεταί* περί γαρ $ 
όνομα ^Βί την ζητησιν * οίον ει δημόσιον τοντο άδίχημα* 
δίαφέρει δέ , οτί iv μίν ορω ίζερϊ ομοΧογονμένον άδιχτιμ<χ^ 
τος ελλιπώς έχοντος η ζητησις' iv δί άντιληψει αυτό τοντο 
ζητονμεν^ u άδίχημα τό έπ' Ιξ,ουσίας τον δεδραχοτος 
ηραχ&ίν• 10 

Μαρχ^λλίν'ον, Ζητητέον' πως ει άνενΟννον το 
ηεπραγμένον συνίαταται* χα\ λίχομεν^ οτι τρ ιιεριστάσε^ 
νπεν&ννον γίνεται* ϋ-αυμασίως δέ έχει χαϊ ή προσ&ηχη 
άνευ&ννον δοχονντος* ον γάρ πάντως άνεν&ννον* ονδί 
γάρ ειπεν οντος' η γάρ αν άσυστατον ην* δά δοχονντος iS 
ηρηχεν^ ουχ οντος* χαϊ πάλιν άσγαλως τιροσίθ^ιχεν 
νπεν&ννου* ονχ ειπεν άντιχρνς νπευ&υνον ^ η γάρ αν 
ουχ άντίληψίζ, αλλά μία των άντι&ετιχων ίγινετο* ^ο- 
χονντος διά την φνσιν είναι άνεν&ννον^ γινομένον δέ 
νπευ&ννον διά την περίστασιν* τινές δέ φασιν οτι xa-ao 
χώς ώρίσατο* αρμόζει γάρ χάί χατά πασών των άντι^ 
&ετιχών* ουδέ Ιν έχείναις γάρ ομολογεί τις νπεύ&ννος 
^ εινα^^ έπειδη ηΧωχεν* άμαρτάνονσι δέ* τουναντίον γάρ ^ 
iv έχείναις μέν νπευ&ννον πράγματος εϊνίη δοχονντος 
ως άνευ&ννον απολογία* τούτω διαφέρονσι της άντιλη- 2$ 
ψεως^ οη έν έχείναις μέν από φνσεώς έσχιν νπεν&ννον 
το πραχ&ίν* διά δέ την περίστασιν ^ λέγω δέ το άνα^ 
ζενξαι τονς^ πολεμίονς^ άντιτάττεται ό φενγων λέγων 
άνεν&ννον το πραχ&έν διά την ευεργεσίαν * το δέ έναν»- 
TiQV ίπι της αντιλήψεως* άνεν&ννον μεν το (ριΧοσοφεΐν* ιο 
διά δε. την τον γεωργον περίστασιν ως νπεν&ννον χρί* 
νεται* εστί δε χαϊ άλλο είδος αντιλήψεως άπο του συμ-" 

7 Ald. μέν. Par. ^^af. 



288 ΣΧΟΛΙΑ 

β^βημοτος * oXaw ϊίϊρέσβενσε Φρννων * η$ρΙ Βίςτ^νης ηρος 
Φϋίιππον' ίσπδίαατο χύν παΐδα ώραϊον ixH χαταλιηύν• 
ίγράχρατο αντον ηροαγωγειας inctVtK&ifVta /Ιημοα&ένης* 
9ULeVf ίλνσΒ την ζίρηνην Φίλί^ηοζ^ καΐ κρίνεται άημο^ 
Β οΟ'ένης δημοσία* ίνταϋ&α χαΐ ηαρ(χγραφιχα διάφορα 
ίμτκσέίται* ου δεΐ μΛ χρίνεσ&'αι^πΒρΙ ων ίποιησε Φίλιπ^ 
ηος Ιχ&ρος ων* ϊδη τ6τ% άντιλίγειν* τρίτον ίίτι ου δί^ 
xaunf ίφ* otg 6 δημοζ ίγνωχε χρίνεσ&αί μΛ, 

iO*EitP di ομολοχ^ τι τηποιηηέτα^, ας αδίκημα, όνομα μίτ naXtp ytpt^ 
ttop τοντφ artl&eaig' δίΜρησομ^ρ δ^ όντως ηαΐ tovro, ί^τοι γά^ 
ύς iavTOP οναδέχηΜ ποτ ο ψΒν/ων το yfyovpg, η ftg η ruy «$«»• 
S-iP aino μ$&1σίησι' καν μέν^ tlg ίαντόν ίναδίχηται, 

noui αντίατασιν• 

15 2ωηάτρου. Καλώς προσέ^χε το γενιχον, οΐ γαρ 
ηρο τούτον Τ€/ν^χοΙ πλην Mivovxuxvov άντί&εύιν μίαν 
ϊσασι στάσνν^ δια τοι τοϋτο, ίνα μη πλάνη τις Ιμπέσφ^ 
προσέ&ηχε το γενιχον, Ιίνα μϊγννσγι^ * οτι ου στάψις ίστϊν, 
άλλα γένος' στάσεων* εχαστον γαρ γένος τέμνεται εις 

ίΟ είδη* εσΟ'* οτε χαϊ εις υπάλληλα γένη* όντως η μέν ποιο* 
της τέμνεται εΙς λογιχην χα\ νομιχην * η δί λογιχη εις • 
τε πραγματιχην χαΐ διχαιολογίαν* ήτις δικαιολογία νπάλ- 
ληλον γένος ούσα τέμνεται εις άντίληψιν χαϊ άντί&εσιν* 
νπάλληλον δέ χαϊ αυτή γένος* χαΐ γαρ τέμνεται εις τάς 

tB τεσσάρας άνη&ετιχάς , άντίστασιν^ άντέγχληαα, μετά• 
στασιν^ σνγγνώμην* άντιβ-ετιχαΐ δέ λέγονται, εν τανταις 
γαρ μόναις ταίς στάσεσι, προδήλου τινός οντος άδιχη* 
ματος δ γενγων άντιτί&ησί τι^ ωσπερ χωλνων τι/ν ολην 
άτραηον τον λόγον χαϊ σπανίζων το εγχλημα* όπερ οντε 

50 Ιν ορω οντε iv στοχασμω, οντε Ιν ταΐς προλαβονσαις 
ίστϊν ενρείν* ον γαρ προδηλον έν Ιχείναις, ωσπερ έπϊ 



8 Cfr. Dem. de fale. leg. ρ. 412. 1 Ald. μψνση. 



> ' 



xal ζιγτ&Λαν* inl Si xwv άντ^&ηιχωρ ονχ όντως*' αλλ* 
6 μίΡ δίχαστης οϊδΒ το άδίχημ^ προς τοντο δί άρτιτί- 
&ησΙ τ$ 6 φενγωρ λντιχόν* το τβ γαρ χο^τασχάψα^ το 
τηχος άδίχημα ηαρα ry διχαστρ χρίρ^ται, προς υ 6$ 
φενγων την νίχην ^αντιτί&ησίν* το τε ταμ τρισαρκηέα 
τον νίον awXeiVj άδίχημα οϊδεν δ διχαστής' άντιτί&ησι 
δί τούτω το ήταιρηχίναι* ωσαύτως χαΐ το μη έν τα 95 
ώρισαένω πρέσβευσα χαιρφ άδίχημα προψανίς άντιτί^ 
ϋ'ησί τι ωσπερ Ιντιχδν 6 γάγων. ^0 

Μαρχελλίνου. ^H διχαιολογία, ως ηδη προειρή-^ 
χα μεν, τέμνεται πς δύο, τό τε χεχωλνμενσν χαϊ μή* το ^ 
μίν ονν μη χεχωλνμένον χα\ δοχοΰν είναι ανευ&ννον^ 
ποιεί στάσιν μίαν* το δί έτερον ποιεί την αντίβ-εσιν^ 
ον στάσιν μίαν, άλλα γένος, ο Ημνεται εις τεσσάρας ί$ 
στάσεις* τψ άντίστασιν, την μετάστασιν, το άντέχχΐη^ 
μα^ την συγγνώμης εϊρηται, δέ άντί&εσις, οτι άντιτί&η^ , 
σιν 6 φεύγιον ωστιερ ερρμά Tt δίχην ρεύματος φερομέ• 
νου τον διωχοντος* έπειδη χαι 6 ψεύγων ομολογεί tv^ 
Tavd-a το 'άδίχημα, χα\ δέεται τρόπον τινά ενρεϊν άπο- 20 
λογίαν άντιστησαι τρ ρνμι^ τον διωχοντος* τινίς δί αν- 
τί&εσιν δια τοντο ειρηχασι χαλείσ&αι, ίπειδη ίαντω 
άντιτί&ησιν 6 φενγων δια τον ομολογεΐν το άδίχημα 
όπερ άτοπον• Καν μ^ν εις ίαντον άναδέχε-^αιΤ 
τοντο λέγει άντιδιαστέλλων προς το / εγχλημα την αντί' 25 
στάσιν* Ιν μίν γαρ μεταστάσει χα\ σνγγνώμρ άχούσιον 
το πράχ&έν iv δί άνχιστάσει χαϊ άντεγχλήματι ίχού-* 
σιον.. έν μΙν ουν τρ άντιστάσει το πάν ίαντον τί&εται 
uvai δ φεύγων, τω σνμψέροντι φιλοτιμούμενος , χαχ 
&αρ^ών ώς δια της ευεργεσίας λύσει τάς αιτίας* έν δέ 50 
τω άντεγχλήματι ον το πάν ίαντον τίΟ-εται* άλλα τδ'μίν 
ίαντον, το δί τον πεπον&ότος, άξιον αντον φάσχων 



210 ΣΧΟΛΙΑ 

ων ninov&9V $1να$* ωαη^ ο τρφσαρίοτάς τον νΐορ α* > 
ηοχτείνάς noQivaona χάί χρννόμ^νος φσνου• ^Αντίσχα-^ 
σ^ν ποίΒί'. Μία τώρ άντι&ίτιχων ίστνν* ΐδων δι αυ^^ 
της το τον χρινόμενον ομολογέίν μίν ηεηραχένοα ο iy^ 

ΒχαΙέίται, χάί Hyuv ηδικηχίναι, άντι&ένναι δέ τι μείζον % 
ά^ργέτημα i^ αυτού γινόμενον του άδιχημίηος' ο fui* 
ράται, ο κατήγορος αναγκαίως άηοδΗχνυναι ήττον της 

' βλάβης* είκότως δέ ομολογεί 6 φενγων το αδίκημα* ου- 

δέ γαρ δύναται εξαρνος γ^έύϋ-αν^ ούτως δμολογούμενόν 

ΙΟέστ^* δώ καΐ άν&ιστησι^ τφ άδιχηματν τρόπον άποΧο• 

γί(χς άλογον* o&tv χα) άντίστασις κέκΧηται^ παρά^ το 

άντιατησαι το ευεργέτημα τω άδίχηματι• 

rimai γαρ αντίαταοίς, otw ομολογά ο φίνγωρ nenot^nirat τι &^ 
ίδΐίίημα <ίρ&ιστ^ tttqor τι ίνιργέτημα μπζον δι mrtoi του 
15 αδικήματος ηίπραγμένορ* 

Συριανού. Καλώς απεν ί^* αυτού του αδίκημα^ 
τος πεπραγμένον' χρη γαρ άντιτι&έναι τω δοκουντι άδι^ 
κηματι γεγονεναι ευεργεσιαν μείζονα δν αυτού του άδι^ 
κηματος ηεηραγμενην τφ φεύγοντι, Hv y δικαιολογίας 

20 άγορμη ηρος το ίπαγόμενον έγκλημα • αλλ' ετηιδη λέγε^ 
ται ουκ ορ&ως τόν φεύγοντα ϋμολογείν ηδικηκέναι δέον 
ούτω θεραπεύοντας τάν ορισμον άποδιδυναι* άντίστασίς 
ioTiv ΟΓ* αν ο μέν κατήγορος Ιπάγη τϊ ώς αδίκημα ^ 
6 δέ φεύγων αυτό τούτο άρχην ευεργεσίας λέγρ' και δ^ 

35 αυτού τού αδικήματος μείζον το πραχ&έν ευεργέτημα φ 



Σωπάτρου χαΐ Μαρχελλίνου. ^Θαυμασίως ή 
ηροσ&ηκη τού έξ αυτού τού αδικήματος* ούτε γαρ Ιπείύ* 
άξει ' άλλο εξω&έν ευεργέτημα * xai αμα έδηλωσε δια 
τούτου την διαφοράν της αντιστάσεως προς το άντι* 

στα** 

1 Ald. έΗιαάξη αλλό ϊζο&6¥. 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 9Ά 

OTtmxoif nitpaXcuOpr η μίρ γα^ Ιξ cenroC τον άδίχημ^§^^ 
τος ^et το ΜνΒρχέτημα, το'δέ i^ou&iP xcA ονχΐ ix τον 
a8i>itf ματος . na^aSuyyu του ^ηττιβτατιοίύϋ h τψ χατ' 
Αίοχίνον^ iv οϊς 6 ψιτωρ φησίν* αν τοίρν¥ άντΙ Φω« 
ximv χαΐ Πνλων Χ^ρράνησος ώς .η9ρύστ$ ty noXu Xi^ s 
γρ* ΜΙ δί τίς Βΐηοι, οτ^ χάΐ h μ^ίχατάσπ άρίσχομ^ . 
^υΒργέτημα ίξ αυτω) του άίιχηματος ως έπΙ του ανα^^ 
ζεύξαντος '^Αρχιδάμου h τγ νοσώ , άηο γαρ της άναχω^ 
ςησ8ως την η'ΒργΒΟίαν ηροβάίΧ9τα$ το αη νοσησείΐ αν^ 
τους^ ίροΰμ^ν^ iiu πρώτον μίν τούτο άνΰύρΒοίν τι^νος 10 
ϊχΒϋ XCCXOV η φνλαχιγν τινοί μέλλοντος χοιχου, oi γένο» 
μένην τανά χατορϋ-ωσνν* ίίτΜτα αίηΐόν έστιν iv τούτω 
το ευΒργέτημα χαΐ χατά στοχ<9(ηίΧην ζητησιν, ζητοϋμΒν 96 - 
γαρ, ηότΒρον δια την νοσον i] ηροδοσίαν άνΒχώρηΟΒΡ* 
h δι Tjj άνταηάσΒί δΒΐ 6μολογΒΪσ&α^ την ' ΒυεργΒσί{τν , iS 
ονγχρινΒσ&αι δέ προς το άδίχημα* αννίζ^υχται δέ χαί 
αΧλαις στάσεσιν η άντίστααις^ €στ$ γαρ άρΒΪν Ιν τω 
αντω χα\ μΒτάατασνν χαϊ αντίστασνν* ώς h τψ ζητη^ 
μάτι ω ηροΒίρηχαμΒΡ τ^ άναζεύξαντι Άρχιδάμψ χαί 
χρινομένω δημοσίων* μΒ&ιστησι μίν γαρ τον έπΙ την χ(χ 
αίτίϊχν χαίρσν* ^^ δί xai λυσιτΒΐέστΒρον ύναι τό cmbL• 
ϋ'Βίν του μεΐναι. ' * 

ι 

!ky Si ΒΪς τι tSty ϊξωϋ'ίΡ' ^οι ' βΙ^ αντορ τον ηα&όντα ή άς αίλο 
τι* leay μίρ $ις τον παθόντα, πριβΐ &¥χέγ%ΐΎΐμθί* γίνηαι γα^ et^ 
τίγιάημα, όταν αμολοχ&ν ο φ€νγ»τ ntnotijitipai u 6ς άδίίβημα δν• 25 ^ 
ΊΒγηαλτι τφ πΒπσρ&όχ^ ώς α|/φ nadw & ninw&w. 

Συριανού χα\ Σωηάτρον• *Επιστησαι α|ίον, 
τίνος evBXBV ^ πανταχσυ μετά την ύπογραφί/ν της στά- 
σεως το παράδειγμα τιρος άχριβεατέραν τι&ΒΪς Βν&υς 
διαγνωΰιν του προχΗμίνου, έπΙ οίΡτιστάσΒως χαΐ α>- S0 

i Jda• »ΐ τοι• 3 Ali. tviyxiv. 

Rh$tor. ΙΥ. 16 



Ί 



^ 



212 ΣΧΟΛΙΑ 

τ^ιύίηματος ovjfl tavto hunrfiOf^ imiyQcnffi y.off μόνο» 
ovSip ηρύ&Λ^ ΗάζάδΗγμα* φαμίν ovv ώς είκος rotra 
ηοιησα^, ίιά τ6 ηάντη δηΧην {χ$ι» ^ την Svvoiov, χαΐ 
ση ctvtfJQ Τηζί ύί€ογράφής eifBnUnafoi^ uvai tηv, τούτων 
Β γ^σιν, Η&εν ^ial ουδέ τΐ iativ anoSiStaxiPf άλΧα ηώς 
yii^aif σαφίέστάτηρ Siu tavtovp Ιηοίούμενος rifv Stdct^ 
axaXiocv ocal olop μετά νποΒύγματος^ Παράδ^γμα δί 
ανη^άσ^ως fih τοντο* iv ηολιορχία των στρατιωτών 
ΧίχταφενχάΡτων ίτΑ το τέ^(ος χα\ μη βουλομένων ηολε-- 

' 10 μέΐν χ($τ4σχίχψ9ν ο στροΛηγος το τείχος^ ίξξλ&όντες οΐ 
atQcctuiTiu νηηχηχίχσί τους πολεμίους* χάί μετά t^v «ι- 
χην χρίνεται ο στραητίγος im Tfj τοϋ τε^ζονς χατα(ϊχαψ^, 
δημοσίων άδίχ,ηματων^ άντε^χληματΰς δί τούτο* τρισα^^ 
ραηευς ίτΰαρουντα τον νίόν άηέχτεννε χάί χρίνετίη φό- 

iS νον* χρη δί χμϊ τού^τω inKTrrjaaiy ηως φηύιν ο τεχνιχο^ 
τούτο* ίηΧ μίν της; αντιστάσεως ηαρ* ίαντω τον φύγον-^ 
τα το εγχΧημα τί&εσ&αι^ ίηΐ.δί άντέγχληματος τα εξω*- 
&εν αΐτιασ&αι* ίρίί γάρ τις τούτο χαϊ ίτύ ανχίστάσ^ως, 
ως χ(ά αυτο εξω&εν έχει το cutiov^ αλί' ου ηαρά τψ 

20ί ηεηοα]Χοτι ίστίν* ως γάρ έηϊ τον τρισαριστέως εξω&ε» 
ro χαταναγχάσαν ϋάτον τον naiSat^ οίον ο του ηαιδος 
διεφ&αρμενος βίος^ οντω χάνταΰ&α εΧπ,οιμ αν εξω&^ν 
είναι ετύ της αντιστάσεως το Χαταναγχάσαν τον στρα-^ 
τηγον duiiiv το τείχος^ την Τίϋν στρατιωτών ρα&νμίαν* 

S5 βϊίίο* γαρ αν, οτι η xaxia χάί η φνγη τούτων ηνάγχα* 

ζ σε με τούτο ποιησαι* ηως ονν 6 τΒχνοίός το ηαρ ίαντω^ 

χάί το εξω&εν άντίστασνν χάί αντέγχλημα ίχαραχτηρι^ 

σεν* αλλ' ίσως εηί μίν της αντιστάσεως ουδίν των. €|ω- 

ϋ-εν αιτιάται ^ αλλ* ini τω πεηοιηχοτι το ηάν άνατί&ε* 

30 τα^• ώς μήτε προφανούς οντος, ώς δειλία χαταπεφεύγασι 
τω τείχει οι στρατιωται* είχος γάρ χάί φυλαχης ϊνιχα 



/ - \ 



* ΕΪ2 2ΤΑ2Ε12 2<3 

TWto noifjaai^ μητ6 ως άίωσονται fmo τω^ ηολ%μίωρ* 
τοντο γαρ αμψιβοΐον* άμφ$βολ&υ δέ σρτος το παν τσΰ 
γεγονότος την του στρατηγού αιτείται γνώμ^• άλλως 
τ« χαι το nmaitd^og ovSip ίπΐ τούτω παρώξννΒ τορ π«- 
ηομίχότα^ τείχος γαρ μη$ίν μγτε* δρψν μητ$ ηάσχειν $ 
δυνάμίνον' χάί το πραχ&Ιν €νεργησΙα, η χάί μη του 
ηεηον&οτος* ίτύ δί αρτεγκληματος το παρ της αιτίας, 
των ξξοίγέρ λίγ€ΐ, διά τβ το ηρόδηλορ ΜΡα$ ως e^? βά^ 
&ος ώλίσ&ησβ χα^ τρ ίταίριψ 6 το5 τρισαριστέως 
νίός^ χαι το ^χορτΙ.$ίς Twro γεγονότα τορ ηατέρα προς ΐφ 
τον αύτου φόνορ xiv^aar xak το ηάν τον ηά&ους ονχ 
ίτέρονς άλΙ' αυτόν ηαρασχην τον πεπορ&ότα, xai τα 
την ηραξίρ ονχ ίτέραν άεργεσίαν γενίσϋ^, ούδ" Ιφ" 
ΐτέρονς διαβηναι' αλλ αντον του ini τούτο ηαρωρμη^ 
χότος είτε ενεργεσίαν εϊτε τψωρίαΡ γ^ρέσ&α$. ι^ 

ΜαρχελΙΙνον. Σχεδόν τούτο λίγων χαΐ τάς αλ^ 
λας τρεις των αντν&ετιχων οτάσεις ποιεί* έκαστος γαρ 
iv ταύταις δύναται έπϊ των εξω&εν μεταφερειν* φαμέν 
ονν^ οτιΐδισν τι πάρα τάς αλλάς άντφ&ετικάς η μετά-, 97 
στασις εχει^ εν γαρ ταντγ την αΐτίαν μεταφέρει ο φευ- 20 
γων ίπ άλλον τον αδικήματος, αυτός ονδέν^ διαπραξά- 
μένος f όπερ ούτε εν τω άντεγκληματι ούτε iv τη συγγνώ^ 
μτ] ευρίσκεται* ου γαρ δύναται iavTbp άλλοτριοϋν της 
πράξεως εέυτος πράξας' γνωστεον δέ,οτι έν TJj αντιστά^ 
σει χαΐ τω άντεγκληματι ίκύνσιον έστι'το πραχ&έν* iv 2$^ 
δι μεταστάσει χαΐ συ^γνωμρ άκούσων* προς τί ουν άττο* 
βλέπων τάς τρεις ούτως ϋορίσατο; και 'λέγομεν, οτι προς 
σύγκρίΟΐν της αντιστάσεως , όντως ώριχτατο ΧαΙ το αν* 
τεγκλημα επί των εξω&εν γίνεσ&αι, ίπειδη ίκεΐ, λέγω δη 
iv TJl αντιστάσεις άπαν ^ εαυτοί} ποιείται το έργον 6 30 
κρινόμενος, τφ συμφεροντι φιλότιμου μένος' κα\ γαρ εν 

4 Ald. άπασαν. 

16.. 



214 ΣΧΟΛΙΑ 

tij atQYVfia ϋ'α^^ωρ χαΐ ϋψνυνόμχρος to ηα¥ oixuoG^ 
τοί τ^δ ηζάξ^ώς^ η 94 τις BJkoi, ou χαΐ h €η^6γχλψ' 
ματί iattv evegywiaf iiaiuQ inl του στρατηγού του 
άηοχτΒίναντος τον άναβοηοίχρτα στρατίώτηρ, λέγομεν^ 
5 ΟΤΙ άντΒ^κληματίχόν ioriv ^ ι5ίβ ηαΐ ονχ άν±ίγχλημα* 
άντ^γχαλέίται γαρ τψ ηχζ&όντι^* χαΧϋς di ήροσί&ηχ^ 
ώς άξίω*ηα&έί» α nifiov&sp* τούτω γαρ διαφέρει αν-- 
τέγχΧημα αρτίγχληματιχοΰ* χα&6 -το μίν άντέγχλημα 
&ξί6ν ψησ$ τον funov&oTa του προηγησαμένου ηά&ους 

10 Ο' ηδη ninov&eVy τό δί αντεγτΛηματΜίιν χ$φάλαιον ονχ 
ίπΐ ηδη προγΒγενημένω ni&u; aVi inl μϋΧοντι xccta^ 
άχΒυάζομεΡί οτ^ άξίως ηύσηαι* iariov δί οτ$ ini του 
άντεγχληματος 6 χρινόμενος άντΒγχαΐΒΐ η ολτι noXti 4} 
ivl άνδρί* στ' αν ουν χείτηγοργ του Ηα&όντος -6 φ$ύ^ 

15 ywv, άποΐογύσ&αί δπ τον χατήγορον υηίρ αυτοί* ij 
ουκ αηολογησεται^ μίν bμoL•γovμtvoυ %ου αδιχηματος^ 
μη τηλίχαντης δι αξία τά πβίίραγμένα τιμωρίας Μξ%ν** 
&εασώμε&α τοίνυν ίπϊ παραδειγμάτων* άνεβόηοεν iv 
παρατάξει στρατιώτης* στρατηγέ ^ ηττώμεϋ-α^ anixruvsv 

^occirov 6 στρατηγός f νίχη γέγονε^'χαΐ φόνορ κρίνεται* 
ο κρίνων τον στρατηγον ovbiv ημαρτηκέναι λέγει τον 
στρατιώτην* καϊ nahv ηορνεύοντα τον νίον 6 πατήρ 
άπίχτεινε, xcei κρίνεται φόνου* ένταυ&α μίν εξελέσ&αι 
αιτίας ουχ οΧόν τ ε τον πόρνρν^ ώμοΐόγηται γάρ τό αί/- 

35 κηβία• ψήσει δέ 6 κατήγορος ίΧάττονος αυτώ δίκης άξια 
πλημμελεΐσ&αι* συνενηνοχεναι ουν την τιμωρίαν λεξομεν, 
τω μέν πα&όντι, ώσπερ τω παιδϊ Του άριστέως* άπη}^ 
λάχ&αι γαρ αυτόν αισχύνης * μεγίστης ο πατήρ ίρει, 
Tfj δί πόλει ως έπι του βοησαντος, στρ<χτηγέ ηττώμε&α^ 

S0 συνψεγκε γάρ TJj πόλει τό άναιρε&ηναι* ευρίσκεται 
δέ καϊ στοχασαός iv άντεγχΧηματι^ ώς ίπϊ τούτου* ζη• 

■ 

5 A)d. αίσχίτης» / 



ν. 



EIS ΣΤΑΣΕΙΣ 2l5 

γματα tmf&9if$tp ^ βοΰΐ6μ€Ρος wup, τ) τον στρατηγορ 
ορών του ηοΧέμου tuexwg ηροΒΟτηχότα. V 

\ Svpov τι Ιίυνάμίνσρ ywiad-at πρα/μα η πρόϋωποτ μ^^Ιστησι το S 

ί/χίημα, ίμοΐο/ωρ t$ nmoiyptwai ως αδίκημα, ηαΐ 9γο»^7 μ€τάστβ« 
aiP, η ως ον δνράμβΡονΛη9ύ&υρο9 yBwia^m &nu^:ifrov δε ηάρτη^ 
lua nmolfint αυγγψωμψ* μηαστίσ$ως μέν παρά99$/μα ο πρΒσβίυ^ 
vjy^y οψ ffoM %fyiinr€a ί^μΜί/ωρ δέορ ^iha^ Χαβόρτα ηαφα του τα- 
μίσυ xdlag δ^μας ύς έφοδιορ, μη Ιαβων δί ntd δώ, τοντο μη (ξ- 10 
9ΐ&ω» Λτα ηριιρόμίρος* ΑΠί/χρωμηζ δε παράδειγμα οί idxa στραηι» 
γοί oi δι^ τορ χΒψΟτά μη αηλόμεροί τά ϋύματα, ηαΐ ^ ηρινόμε^ 
901* βΐ ^β Ti^ ημ$ν ηερί τοντωτ αμφισβητείς αυγ/νωμης λί/ω χαΛ 
μεταατάαεως^ αηριβίστεροίρ h τφ περί αηι^έαεως Χελεξεται• 

Σνρ$ανον καΐ Σωπάτρον• ^Εσφαλται ίνταυ&α iS 
ό τ^χνιηος^ xcrl αυτός 6μολογ$ί τοντο* 6ώ καΐ άχρι^ 
βίστ^ρσν Ιρέΐν νηίσχΡΒΐται ηΒρΙ τούτων* ηλί&ων γάρ^ 
ηρϋγμ» vnw&vvov γαρ $στί το iig w&vvceg χαϊ διχα» 
αττ^ρ^ον χαϊ δίχην αχόμ9νον• $ίς ταντα Si οντε χεψών 
οΰτβ βρονταΐ ουτΒ τι τ£ν τοΜ)ντων άγεται, * 8ώ ηρχΗ so 
iimiv το, ητοί ug πρόσωπον fj iig πράγμα μ^&ίατησι 
χ Α ποΜΐ μ$τάστασηβ* οίντω γαρ σαγης ην η ίιαφορα^^ 
xai ίσωζετο τ6 ' utiov της στάσΒως* η γαρ μετάστασης γί^ 
vtra^f οτ αν mg χαιρον η Βίς πρόσωπον η τι τοιούτον 
των Sifii^&BV μΒταφίρρ το ίγχλημα 6 ψΒνγαηβ* $ίς χαιρον S5 
μίν, ω^ Ιφ' oi ήαρέ&Βτο παραδείγματος αντύς Ιπί 
συγγνώμης , χα\ γαρ αντισταηχον χάί αυτό * εις πρόσω-^ 
πον δΐ^ ,ως ίφ* ου παρατί&$ται χάί παραδείγματος ΙπΙ 
μετ&στάσεως. τσΰ μη λαβόντος τας χΜας δραχμάς 
πρεσβεντου • η Λ συγγνώμη^ oV. αν εις τά της χρυχης 30 

β Par. δκΜρ&εΊραι. i Ald. δί, 2 το Ald. om., adjeci ex meo• 



^ 



\ 



216 SXOAIA 

ftddT], oloy φόβορ^ ίρω-^α, kimtpff ^ τι τοιούτον* i<m 
xai άλλη διαφορά συγγνώμης χαΐ 'μ9ταστά<ηως• η μίν 
γαρ μετάστασις^ Λφ οϊς τις ονχ^^ ίηοίησβ δέον ποϋησαι^ 
ίχεί την κρίσιν* η' δί συγγνώμη ^ ίφ* οϊς ίηοιησΒ δέον 
5 μη ποίησαν κοινωνεί δέ μ^τάστασις καϊ συγγνώμη σφό^ 
5ρ^• «V αμψοτίραις γαρ η ανάγκη του βιασαμένου* 
διαφέρει δι τοις Τ6 ειρημένοις καΐ οΐς Βίρησεται• κοινω^ 
VBi δι η μετάσταση τω στοχασμω τ^ αφ" ων αυτός τις 
ηοιησας κρίνεται ^ ως iiu τούτου* νομός μη άνοίγΗν 

10 νύκτωρ τάς πύλας της πόλεως* ΚΧίωινος ίπανάγοντος ix 
Σφακτηρίας J Νικίας ουκ ηνοιξε καΐ κρίνει αυτ6ν βλά^ 
βης* Ιντάν&α γαρ προβαλλομένου του Νικίου τον νο* 
μον αναφαίνεται στοχαστική ζήτησις^ πότερον φ&όν(α 
του κατορ&ώματος η rjf άλη&εία δέει του νόμου ουκ 

iS ηνοιξε τάς τνυλας* εστί δέ μετάστασις η στάσις• διαφί^ 
ρει ii, οτι h μέν στοχασμφ παντί δύο εισ}. τα ηράγμα^ 
τα • hxmd-a δέ εν km το πράγ(ία avtb το, μ^ι ανοίξαι 
τάς πύλας* δύο δέ του στοχ(χσμου πράγματα j τό φε νηευ^ 
&υνον και το άνεύ&υνον^ ετι κοινωνεί η μετάότασις σφόδρα 

30 ίΊνττ} τίί άντιληψει τρ κατά νόμον* οίον, νόμος τον μοιχόν 
τ. Τνάναι* άριστία τϊς μοιχον άπεκτευνε καΐ κρίνεται ψίάτ- 

« νου* μετάστασις δί κατά νόμον, ι^τις και ,άν^τιληητικη 
λέγεται το προειρημέναν υπόδειγμα του μη άνοίξαντος 
τάς πύλας* κοινωνουσι γάρ αΐται κξϋϋ-ό άμφο(ν 6 νόμος 

25 προβάλλεται εις άντίληψιν" διαφέρουσα δί^ οτι tv μΐρ 

' άντιληψει ου φ>αυλον τό γεγονύς, αλλ' ix περιστάσεως 

διά το άριστέα εϊναι τον αοιχόν^ iv μεταότάσει δέ ομο^ 

λογουμένως καΐ πάντως έστΙ φαυλον τό γεγενημένον * 

- οίον τό μη άνοίξαι γάς πύλας* ετν διαφίρουσι^ καϋ-ό 

^ΖΟ iv μέν άντιληψει συγκεχώρηκε τι ό νόμος* iv δέ μετά-- 

στάσει ύεχώλυκε* και 6 ποιων Ιν μέν τρ άντιληψει άχό^ 

2* Ald. oim om. 



ΕΙΣ 2 Τ ΑΣΕ 12 Μ7' 

r 

i 

Xov&a ψομΛ /f nouu KohvmffX η συγγψώμη ry άντίληψΗ* 
qIop νόμος τονς iaxTiovraf φυγάδας i^uviu άποχτιννύ' 
y<M* χαχαστΒίχοντϋζς'τις η:νγά&ας aniitxuvi ^άί χζίν$ταν* 
άνχίΚηψις τοντο^ συγγνώμη Si^ ^Qcta&bfTi τφ *ρ),ω της 
μητριάς ο ηατηρ παραχώρησε , χαΐ κρίνονται ^^Ι τρεις S 
^ccxoi βίφ)* 9(θΐνωνουσι γαρ τω iv αμφοτέρίμς iv τφ 
ηεηραγμένψ -το έγκλημα είναι xcc^ χαχου /?ίου την γρα^^ 
ψην* διαψξρουσ^ δέ, τφ τά μίν της αντιλήψεως ομολό^ 
γανμένως είναι ίχουσια^ τά δέ της συγγνώμης άχβύσια* 
qi γάρ ίχύν ο νεανίσκος ίρ^, ΐούδ* ο /ηατηρ ηαραχω^ 10 
ρύ^ άΧΚά ^ι ελεαν ^' τοϋ ηα^ός^ ά)Χ ονδ^ η μητρυιά^ 
ει μη τω τά πάντα πεί&εσ&αι τω άνδρί ^ χατά γάρ τους 
* Αττικούς νόαους ίξην τόΐς άνόράσι τάς ίεαηών γυναί' 
κας ετίροις ίκγαμίζειν* ^ ει γάρ μη τοΰτο^ άσύστο^τον 
ξσται το ζήτημα; xata το άπί&ορον• Κοιγωνεΐ μξχά^ ϋ 
στίκσις συγγνώμτι^ h αμφοτεροις γάρ πρόκειται βία' 
η άηο Χϋαροΰ, η τύχης , η άπο προσώτ^ου^ η άπο πράτ 
γματος^ διαφέρει δί/ χα&6 συγγνώμη μίν. ίπι τά της 
'ψυχής φέρει πα&ηματα^ μετάατασις^ δί^ ksa τα εξω* 
ίστέονδί, οτι ούχ.ως τίνες ωη&ησαΡ η μετάστο^σις επί 20 
πρόσωπον μόνον φέρει* η δέ συγγνώμη ίπι μραγμα, ώς 
inl τον ^Αρχιδάμ,ου του διά τον χειμώνα Χίά τουςσκη^ ^ 
πτους αναζ^ξο^ος Ιχ Πλαταιών*• φέρε^ γάρ συγγνώμη 
ΙπΙ πρόσωπον, ώς ίπΐ της ληφ&είσης μαρά των ποίε» 
μίων χοηφ>ορούσης ^ χαΐ βααάνοις τά απόρρητα έξει^ \Β 
παύσης^ 

Μαρκελλινου. Καλώς ησφαλίσατο ειπών δυνά* 
ίίενογ χρι&ηναι* τούτο γάρ χαλεΐ νπευ&υνον καΐ ου τό 
ηδη υπεύ&υνον γενόμενον* πρόδηΧον γάρ χάι άσνστατον 
Ιγίνετο • διά τί δέ ειπεν η πρόσωπον η πράγμα^ υπεν&υ" S0 
νον γενέσ&αι δυνάμενον* έστω γάρ φησι πρόσωπον* μτ 

5 Ald. tlaiov» 4 Ald. ίγχομίζ^ρ. 



21» ΣΧΟΛΙΑ ^ 

99 χαΐ ηραγμα dimtui vnsv&vrov γενίσ&αί* ου γαρ τα 
αψνχα αξομ^^ Βίς δ^ίαστηρια• λέ/ομεν ow, οη ίστί 
ϋάί ηραγμα vmi&ww » o2by ρόμος * ηραγαα γαρ 6 vi^ 
μος, ,οίί ifnsv&wo¥ δύναται afcu χατά δύο τρόπο9ς* 
Β οτι τοίτο μίν τον νομο&έτηρ ά&υνονμίν δια των ηρα^ 
γμάτίον χαΐ τΰν ημαρτημένων αυτόν ααχΜμίνοι* χαΐ 
τον το 'ψήφισμα γράψαντα ομοίως^ η τι τοιούτον* iav 
γαρ Βίς τα γΒγραμμβνα αναφέρωμεν ,τους γρίψαντας 
αιτιωμ€&α* τοντο δέ οτι καΐ λϋσαι τον νόαον, iav 
ίΟ ασύμφορος fft δυνατόν* τιμωρία δ* ωσηερ του νόμου η 
Ιύσις του νόμου, δ^ίξαντης γάρ αυτόν ασύμφορον t»^ 
βαΐΛΪν δυνησόμΒ&α* uniov δέ οτι inX του ηροβίηματος 
τούτος *Α&ηναϊοι μετά την Φωκίδος χατίχσχαφην αυχ 
ίηΜμψαν την &€ωρίαν €ΐς Αελφούς χαΐ κρίνονται σαβ- 
ift β%ίας* κ<Λ γάρ ίνταυ&α μεταφέρει inl ηραγμα τήν μ- 
τίαν inl την χατάσχαφί^ν, καίτοι ου δυνάμ^νον ευ&ύ^ 
ψεσ&αι, οτι πρώτον μίν, ωσηερ ψόμος νπεύ&ννος, χαΐ 
Ιπιδίχεται χρίσνν καΐ αυτός ο νόμος καΐ ο τούτου, νο^ 
μοΰ-έτης, όυτω ίνταΰ&α διά του ηράγματος ο ηράξίχς 
to δύναται κρίνεσ&αι* έπειτα γνωστίον, οτι και τά άνεύ^ 
&υνα καί υπεύθυνα ττί μεταοτάσπ άηοδοτέον* καΐ γάρ 
^μφω, τό τε άνεύ&υνον καΐ το υπεύβννον την μετάστα-^ 
σιν ποιεί f μόνα δέ τά πάθ^ι της ψυχής την συγγνώ-- 
μην. Φιλονείκως δέ ο 'Ερμογένης τω ύτιευ&ύνφ καϊ 
25 άνευ&ύνΐΫ διορίζει την συγγνώμην χαΐ την μετάστααιν* 
διαφορά δέ άΧη&ης μεταστάσεως χαΐ συγγνώμης μία 
μέν, ην εϊπομεν, οτι η μίν κα\ τό ανεύ&υνον έχει κα\ 
τό ύπενΟυνον* η δέ μόνα της ψΰχης τά πά&η, ετέρα 
δέ οτι εν tj μεταστάσει ου μεγάλη ανάγκη τυγχάνει , 
30 ^^f επιδέχεται χαΐ oUov τρόπον πρ(€χ&ηναι, ως ίπι 
του πρεάβευτου* έδύνατο γάρ και άλλο&εν εύπορησαι 
χρημάτων και δανείσασ&αι προς την κατεπείγουσαν 
χρείαν* iv δέ τρ συγγνώμρ ανάγκη αφόρητος μαι τΐ 



ΕΙ2 ΣΤΛΣ^ΕΙΣ . 219 

uiwaxw ^ονσα τφ na&u της συγγνώμης• ο3Χ ϋκυτη 
η διαφορά της ηροτέρας διαχρορας άσ&ερβστίρα^ άρί* 
αχομ^ γαρ χαΐ h μ^τίχστάσ^ άπ<χραίτητον ανάγκην, 
ώς ίη ix$hfov τον 9ΐαραδύγματος• ονχ άν$ίλοντο τά 
σώαατα των iv ^Αργινουσαις η^οντωρ οΐ στρατηγοί , 5 
χαί * κρίνονται' απαραίτητος γάρ 6 χαμών* ούχονν τη 

^ ηρωτγ χρηστέον ώς άναγχαιοτέρφ' 6 μέντοι τ^$χ6ς 
Μίδώς, οτι φίΧονΒίχως ηρος Μινονχιανον άηοτύν^ται η%ρ\ 
τούτου f λέγπ γάρ ώς ονχ άγνοω, οτι τινίς ου τω άννν^ 
ϋννφ χα} υπενΟννω χωρίζονσι την συγγνώμην χαΐ την 10 
μηάστασιν^ άναβάίΛ^τεα τον ηερί τούτου Ιόγαν $ίς t;We- 
ρσν Βίπων, οτι άχριβέστ^ραν iv τω η$ρϊ άντι&έσεων λβ- 
Ιέξεται^ τινές γάρ το των δέχα στρατηγών άποδιδόασι 
Tjl μεταστάσβΐ λέγοντας ηραγαα uvai^ ου φοβον, aXkoi 
δί Χίγουσι συγγνώμης iivai^ πά&ος λέγοντας χίύ τον iS 
ξρόβον τον άηο χΒίμωνος' 6 μέντοι * Ερμογένης ου δια 
φοβον λέγ€ΐ αυτό της συγγνώμης, αλλ' ίη^ιδη τφ avml•- 
&υνω χα\ ύτκν&ννφ χωρίζει την συγγνώμην xcA την /ta- 
τάστασιν ώς ηραγμα άνεύ&υνον οντά τον χειμώνα amh- 
δίδωσι τι} συγγνώμρ • αλλ* ουν τά της χρυχτ^ς ηά9η της SO 
συγγνώμης* ηά&η δί ^ρνχης οίσν φόβος , ϊρως, άνοια, 
ίΧεος^ η τι τοιούτον* φόβου μέν, Μεσσηνίους ^ έκριναν 
αχαριστίας Θηβαίοι μη υποδεξαμένους αντων ττρ φυ* 
γην* έρουσι γάρ φόβφ Αλεξάνδρου* έρωτος δέ, μητρυιας 
ηράσ&η 6 ηρόγονος, εγνω τούτο 6 τύραννος , ύηεσχετο 35 
συρ^ίράξειν τφ ερωτι, ει τον πατέρα άτιμάσοι, ητίμα* 
σεν^ έτυχε της έηαγγάίας, μετά την τον τυράννου χα-- 
ϋ'αίρεσιν χρίνεται ώς ηατράΚοίας* in\ γάρ το του ερω^ 
τος χαταφεύξεται* άνοιας, hf ννχνομαχίφ τΙς άγνοησας 
άνεϋεν ομοφυλον χαϊ χρίνεται φόνου* Ιλέου, τον άΧόν^ ιο 

' τα παράνοιας δεδεσ&αι παρά του παιδός* έδέδετό τις, 

5 ηαΐ Ald. οηι• 6 Ald. ΜιοψΙους, et ρ. 350. 1• 33. Μισψιοι. 
— eadeniy 1. 50. (Ιίύυς. 



ι Λ 



250 ΣΧΟΛΙΑ 

ίλυσεν cevrop 6 τύν ηα^Βος ηαίς, κάΙ άηοχη^σ^ΤΜ* 

μέ&ηςί ώς παρά Jημoσ&έvt^ ^ ϊπΒίτα 6 τύν &€σμο&1' 

την πατάξας τρ^ϊς ΒΪχ6 προφάοας, με^ην^ έρωτα ^ β^- 

VOUXV* οργής, χαΐ παρά τω ούτω Jημoσ&ivu^ ^?/ρ* 

5 χαΐ τρόπου προπετΒία φ&ά<τας τον λογ^αμον ίπαισερ* 

6 Si Mivovxuxvog βονλεται χαΐ άπο της ηλικίας yevia&in 

σνγγνώμην* οτι, η νεότης συγγνώμης αξία πταίονσα* 

IQOfioiXetai di δ αύτος σνγγνώμην dvai χαΐ όταν μηδέν 

^ων τΙς Bhutv υπέρ των πεπραγμένων επαγγελία του 

' ίο μέλλοντος σνγγνώμην ahfi* ^ ώς 6 ^Αγ$ς παρά Ααχεδαι^ 

μονίοις χρινομενος νπίρ της έξ *Άργονς αναχωρήσεως • 

r €φη γαρ έργω χαλώ άπολύσασ&αν την διαβολην τινές 

δέ φασι χαΐ έφ' οϊς τις ονχ έπραξε σνγγνώμην είναι'' 

οίον άριστενς έχει μοιχον χαταλαβών^ προσέταξε τω παι^ 

15 31 άπqxτεtvalf τον Si μη βονλο μενού διίφυγεν δ μοιχός * 

' χοά άποχηρνσσει ιχντον δ πατήρ* ωσπερ δί ειρηχαμεν 

inl των άλλων άντι&ετιχων χα\ δημοσίας είναι χαϊ ίδιας, 

οντω χαΐ σνγγνώμην χαΐ ίνΐ προσώπι^ χαϊ ολγ τ?} πόλει^ 

* hl μίν, έτύπτησέ τις τον πατέρα νπδ τον τυράννου 

iO χεL•υ6μεvoς^ χινδννεύει μετά την τυραννίδα περί των 

χειρών, νόμου χελενοντος* ολτι δί πόλει* ώς'οΐ χριν με^ 

α^οι Μεσόηνιο^ παρά Θηβαίων αχαριστίας ^ 

Ψας μερ ονι* Χογιχ&ς %ωρ araattntin foitutp ίπι,γρωσομί&α^ τα^ 
^ αν ψομιηας οντω^ ηρωτοτ μίρ negi ^ά ίψάγ^η it/y (^σι^ 
TLS ίη«ν&μ ^ γΙψΜ^αι* ^α Si λέγω, οίορ ψόμονς, δια&ηχΛς, ψη^ 
. φίσματα, έηι^ηοϋς, χη^γματα ω^ιαμέτα, πάπα ίπίως τα 

2νριανον χαϊ Σωπάτρον. Πληρώσας τον περί 

• των λογικών στάσεων Ιξετασμδν νυν είχότως ίπϊ τάς 

■ ' » » ■ "^^^^ 

7 Ald. /ίημοσ&έιηι» 8 Ald. οργή mtl τρόηου fr^oif^rfie• — 
Dem. in Mid• ρ. S36• 9 Ald. ainir. 
i Far• htav^oi. 



2ΤΑΣΕΙ2 251 

ΐηφκ^ μηαβέβηχ^ν* Βίρηχαμερ γάρ, οη διαιρζΐ το φα^ 
9Βράί^ χαΐ τύλ^ιον πς πράγμα χάί ^ητον* χαΐ το μέν 
ηρίίγμα ^ τβ τήν ηραγματίχην χάϊ τάς Χογιχας , το Si 
^ητον €ΐς τάς τεσσάρας νομιχάς' δ^" ην Si ahiop ηρο^ 
ετάγησαν αΐ Ιογιχαί, ζϊρψαι* Ιστάσν ίί, οτ^το χαταΒ 
ρητορ ζητηαα yhf^at, oV ορ ομολόγου μένων των τιρα* 
γμάτων ix των νομών η ζήτηση άναχύπτ^ι • Ιζητηταν 8i 
δι ην ahiav ei χαΐ ίν ταίς λογιχαίς ώρίσχονται νόμοι, 
ωσπ%ρ iv τρ μΒταστάσπ rjj έπΙ ^ητάν φερομεντ] χαϊ iv 
άντιΧηψΒΐ χάί ορφ χαΐ aUoi^ τμτΙ, τι διοίσονσφ αΙνό^ίΟ 
μίχαΐ των λογίχών* χαΙ ηδη μέν άποχρώντως Βίρηται* 
ύρησ^ται δέ χαϊ ννν^ οτι ηί χάί h ixeivaig χάΙ ταύταις 
ρητά ^στιν, αλλ* oitv iv μίν ταϊς Χσγιχαΐς άπο ρητών 
μέν η ζητησις ου μην χαΐ περί ^ητά" iv δί ταΐς νομι^ 
χαίς χάί άηό ρητού χάί περί ^ητσν* χάί τούτο χάι έ 15 
τεχνιχος έδηλωσεν ούτως ειπών'' πρώτον μέν περί ρητά 
άνάγχη njv ζητησιν γίνεσ&αι, οίον ως btl παράδειγμα^ 
τος hf άντ'ιΙηψΒΐ τρ χατά νόμον , ώς ίπΐ του τον τρισα- 
ριοτεα μόιχευοντα άνελόντος διό τον νόμ^ν τον τους 
■μοιχούς χελενοντα άποχτιννύναι ουδέ μια προς το ^iy- 20 
τσν ίστι ζητησις* ^δε φαμεν, οτι ου rovro, αλλά τόΛ 
χχημαίι^α τβ ρητόν* οΜ* οτι ίετερον αυτφ ίστι ^ητον 
ivavuitv* rovto γαρ οίχείον tcHv νομιχων^ αλλ* ό/*ολο- 
ψεΧται μέν το ρητον, πείρΐ δέ τήν του πράγματος περί- 
στασιν η ζητησις γίνεται j ύΐον το εϊναι τρισαριστέα. 25 
ωσαύτως χάί h ty μ&τασ^άσει τρ άτώ ^ητου^ το γαρ 
τάς πνλας νυχτωρ μη άι^οιξαι χατά τ6ν νόμον, τους ^ 
αιχμαλώτους δί διά τούτο νπο των πολεμίων κατά* 
ληφ&ηναι xai άποχταν&ηναι ουδέ μίαν ίχει ζητηση^^ ωσπερ 
kv τω ρητω ΛάΙ τρ διανοΐ€/Τ ου γάρ ζητείται ρ τι ποτέ έχει 6 jo 
νομός, αλλ* ομολογείται ' μέν όντως έχων 6 νόμος χαϊ 
ini τούτοις χείμενος* η δέ του πράγματος περίστασις 

2 Ald. Ίψ. 3 Ald. ομοΐογύ τα /w. 



292 2X0 ΑΙ Α 

το $hui τους φ$ύχορτας αί)^μαΙύτσνς noui tijp ξητησί»• 
hf δί τα4 vofuxcelg αυτό kni τα Qifjthv το ζητονμΒνορ 
fj χατα την δίάνοιαν ii τούτο σημαίνη, η xa&^ ίτερον 
ρητω^. ivcaniopf η xcrr' aXL• τι πβρί ωρ ίξης έροΰμ^Ρφ 

Β ρητά δι λέγω* ^ ίπατημαντέον otl ρη^ά ον νόμους λί* 
γα μόνον, αλΙά ηάντα άπλΰς τα γ$γραμμένα* χαΐτοί 
ον ηάντων νομίμων• '^Ραως νομιχαΐ χαλοννται τψ rhfv 
νόμον χνρούτατον xcu τ$μιωτατον h τοις ρητοΐς άπάν^ 
των ξίναι* ix των οίχΒίων ονν τάς στάσ€ΐς χαρ<ιχτηρίσίχς, 

10 ηάνυ τεχνικώς τγ σννηϋΉ χρωμννος άχολον&ί^, ηρωτόν 
ηοινως ηάαας τ%χνολογΗ λέγων τότε γίνεσ&αν νομιχας, 
στον τι ρητον ηαρίχρ την άμφισβητησιν* ωσηερ χάί Ιν 

** τοίίς χατά ποιότητα ίηοίηαε, γένος μίν αυτών ηρωτσν 
την ποιότητα ππεν, είτα χα&* ίχάστην άχριβως διείλετο, 

ίΒοντω χανταυβ'α άηάσας περιλαβών τάς νομιχας διαίρ^^ 

Civ αίτδν * ίποιησατο* εστί δί ix μέν νόμον* νόμος τον 

ανελ&άντα ξ^^ογ ΙπΙ το τείχος τε&νάνεα ηολίμον σντος' 

άνεΐΐ^β'ών ηρίστενσε χαΐ υπάγεται τω ^ νομω* ix δ^δια* 

ΙΟί&ηχης* ohv έγραψε τις iv τοις δια&ηχαις τύχυτων 

20 άρκηενς, ix των υπαρχόντων αντω γε;νέσ&αι^Αρεα χρν^ 

COVV έχοντα δόρυ• ix δί ψηφισμάτων, (οϊον μετά ττρβ 

- των τυράννων χατάλνσιν Μεγαρείς διέσωσαν των *d&t^ 

ναΐων τα Μη&ετα βρέφη* «ai αποδιδόντων γράφει τ\^ το 

xctta Μεγαρέων^ αναιρειν πινάχιον • ix δί χηρυγμάτωινψ 

2% οϊσν έχηρνξεν ό νόμος, τον &εραηενσαντα νοσουντα Πε^ 
ράλέι. λαμβάνενν δωρεάν ην αν βονληιαι* Μεγαρευς 
&εραπεύσας αξιόί λυ&ηναι το χατά Μεγαρέων ψ/^φισμα^ 
4| επιστολών δέ ' . όϊον εγραψεν ό πατήρ τω δώασχάλψ 
μη έχμαν&άνοντα τον νίον άποχτεΐναι* άπέχτεινε δί 6 

Ι^διδάσχαλος μη ίχμαν&άνοντα χαί χρινεται• πρόσχειται 



4 AlcL W/e». Hennog* λέγω* Par. per οοβιρβηΛΗπη »crl- 
bendi utrumqne admiuit. 5 AldL ovTy. β Ald. τφ om. 



ΣΤΑΣΕΙΣ 2S3 

9i τοις χηρνγμα^η τα ώρ^σμίνα oPtl τοΰ τφ 9ημω ά(^- 
froyr«y χ$χυρωμενα, οίον ix ηροστάγματος χάΐ ψηφώ 
του ίημου χζχηρνγμΑνα* ^ iariop δέ ώς γων ^ητώρ του» 
των τά μΐρ έγγραφα ^ ta δί άγραφα xaXetrca* έγγραφα 
μΐ¥ ουν νόμοι f διαϋ^χαι, ψηφίσματα ^ στηλαι* άγραφα^ Β 
eif οϊοΡ χηρύγματα, χρησμοί^ ί&η.' Κοινωνύ σφόδρα 
φιμύν xai διάνοια τω χατά νόμον ορω, τω άμφότίρα 
ας τίι^ του ^ητοΰ ίξετασ^ν χαταφάγπν • χα\ παράδειγμα 
μίν ^ψοΰ χάί διανοίας ο ^ιψας την ασπίδα ΧαΙ άπο» 
χτύνας τον των πολεμίων στρατηγον χαΐ χρινόμενος ρι- ίΟ 
ψασπίας* ορού δί τούτο* νόμος την τρϊς γαμη&εΐοίχν 
ατιμον είναι* άπολιποϋσά τις τον πρότερον άνδρα ίγα» 
μη&η δευτερω * πάλιν διαλυ(^αμενη αντφ προς τον πρω» 
τον υπέστρεψε χαΐ χρίνεται* ivrccv&a γμρ αντο τουτό 
iari το ζητονμενσν, ει τρις' τουτό ίστι γαμη&ηναι* ωσπερ ί$ 
ουν iv τω ^τω χαϊ τ^ διάνοια λίγομεν μη τούτο ση» 
μαίνειν την ^ιψασπίαν , ifv λέγει ό νόμος, αλλ* έτερον, 
€ντω χαϊ jtv τω ορω λέγομεν, μη είναι τούτο τρΙς γα» 
μη&ηναι* λέγοντες δέ τοΰτο ου την διάνοιαν ίξηγονμε&α 
τοΰ νόμου* αλλ* όμολογουντες την διάνοιαν προς άπαν Μ 
ίναντιοιμε&ά* διαφέρουσα δέ, χα&ό iv μέν τφ ρητω χαΐ 
TJ3f Jtiaveia όμoL•γoύμ9vό'v ίστι το ^ητόν χαΐ ίσχυρόν* 
χαΐ ζητούμε τον σχοπον αυτού, διότι Ty διάνοια χρε^ 
με&α* iv $i^ τύ Ιίρψ προς αντό το ^ητόν έστιν η μάχη , 
εΐ ολως^έαρβιβέβασται* ετι χοιι^ωνει ^ητόν χαϊ διάνοια %& 
πραγμΛΤίχίί TJj χατά ^ητον χαϊ διάνοιαν, οτι iv άμφο» 
τέραις^ ταΐς- σχάσεσιν η του ρητού διάνοια εξετάζεται* 
τιαΐ πραγματιχης μέν παράδειγμα τοντο^ νόμος τίν 
αστράτευτον μη στρατηγών* άστ^ράτευτος άποχτείνας τύ* 
ραννσν άξιοι στρατηγείν * ^του Si χαϊ διανοίας το προ- 30 
ειρημένον του ^νψάσπιδος * h άμφοτέροις γαρ η διάνοια 
^ζητείται, άλλ* ουχ η ^ επιπόλαιος του ρητοΰ προαγωγή * 

7 Hd•^ ΜΜχυριγμ. 8 Αλά: Ψγγραφα, 9 Ald.tov/^ ίπιπ. 






254 ΣΧΟΛΙΑ 

διαφέρει δΐ, QW iP μίν τρ ηραγματι^ρ νηίρ του τί ηρα^ 
χ&ηναι δεί ug τ$μην έστιν φτασι^* h δί τω ρψμω καΐ 
τρ δΐ4χνοία υπέρ τον τιμωρη&ηνίη ^ μη τψα,ρηϋ^Ιναι^ 
χαΐ οτι iv μίν τγ ηραγματΛχρ ίύχνρα σφόδρα έστϊν η 
grot; ρητον κάΙ της διανοίας ζητησις* λέγει γαρ ώς ουχ 
άστράτ^υτος, εί όπλα ίφορηαείί^^* ει μάχρ ίμαχέαατο, ει 
ηολεμίου πολλω χαλεπώτερον ατμχτεα^ε τύραννον* iv δέ 
τφ ρητω xai τρ ^mvoia οαδ-ενης εστίν* qv γαρ δύναται 
Ισχνρως άγωνίσασ&Μ, οτι ον τοντο έστι την ασπίδα ρΐ^ 

10 ψ«^ * «λλ' εγχειρηματι μίν χρηται ώς ου τουτό έστι φι• 
ipai την άσηίδα^ αλλ* άριστενσια, ουχ ισχυρώς δε' άναι* 
σχνντεϊ γαρ, ομολογ^ΐν^^ μίν ρίψΐΐστας- είναι' επείδη δέ 
xaltol νόμοι ρητά χαλοΰνται^ ειχότως νομιχάς τάς ηερί 
φητά i7ίάL•σε στάσεις• 

1S Μαρχελλίνου. Σχότμι τ^υ τβχνιχου ti}V άχρί^ 
βειαν^ πριν γαρ ειπείν περί ίχάστηςτύν νομιχών στά^ 
0εκαν ^ , ηρωτον τΙς η νομική ζητησις διδάσχει* 6 γάρ 
αγνοων^^ τίς η.νομιχη ζητηψς, μρϊν αν μά^ ti ϊδιον 
νομιχτ}ς στάο^ας* σφόδρα δί άρίρφώς w^iifor^ είηφν 

ΐοηερϊ τό ρητφ^\ ου γαρ ,άπλως, οπού ,δ^ ^ ίμπίπτρ ρψ. 
τον, vomxijv ^oιηoμ την στάσιν* αλλ* Q^cn' ηερι το ρη^ 
τον r) ^ητησ^ς y. '^ητ^ ,δ^ λεγω^^. Τό ρητόν\ίος γέ^ 
νος εϊτιεν^ ορ γαρ u τρ τό ρψον τυγχάνει^ άΐλ* οσα fy^ 
γραφα, μάλλον δε έστιν α xpCi άγραφα, 4ν λόγοις άγρα-* 

25 φοις, μαντέίαι^ κηρύγματα, χαΐ όλως ψί^ τις^. αλλ* εΐ^ 

102^0^ τις,^τι χάι 4ν άλλ(Μςί στά^εσίν ίστιν ρητά" άλλ^ ου 

περί ταύτα η ζητησις, άλλα ^κρί τό πράγμα* ίντ^ώ&α 

δέ πάσα η Ιξέτασνς περί αύτότό ρητον γίνεσαι, ζητούν• 

των ημών ει τούτο . ο νόμος βούλξταΐ' ει δί xai i» ηρα-• 

%ογματίχρ ευρίσχομέν νόμον fcai "ψηφισμάτων είσφ4>ράς,. 
αλλ* ixit ιάν περϊ του μέλλοντος η <ηάψις, πότερον δεί^^ 

9* Ald. έφορεαετ, scnpsi έφορηαεν» 10 Ald.' ομοΐογϋ, Par. 
o^okoyiw, malim ομοΐογίίν• , 11 AJd• λέγωρ• 13 ΑΧά» dL 



Ε 12 ΣΤΑΣΕΙΣ S5S 

χνρωσαι το ίγγζαφσν η ρΰ * kmav&a δί τ6 qi^bv ΧΒχνρίο• 
μένον ίχομεν χαΐ xeifuvov ίστι* χαλως δί το ίσχυρότερον 
των άλλων ρητών ηροέτα^Βρ λέγω δη τον νόμον* ο&εν 
τίάΐ την ηροσηγορίαν ελΐχβον αΐ νομιχαΐ χατ^• έξοχην 
άπο του προνχοντος. *ίΙρισμίνα•^^ όταν επί σνμφέ^Β 
ροντν της τώλεοίς χηρύττηται, ταύτα χαλεί ώρισμέναΤ χαΐ 
τα δημόσια, οίον 6 αγωνιζόμενος νπίρ της έλεν&εριας 
της πόλεως ατεφανονσ&ω, η ώρια μένα λεγ§ι τα ώρισμε^ 
νον έχοντα χρόνον, ως 6 ΒρααΙδας ίχηρυξεν άχρι πέντε 
'ημερών * τινές δί ώρισμένα χαΧονοί τα ίπΐ ώρισμένω 10 
ηρούώπω* οίον /Ιημοσϋ'ένη ^ημοσ&ένσϋς ΙΙαιανιεα στε^ 
φανωσαι χρνΰω στεφάνψ Πάντα απλώς τα ίν ρη* 
τοις* Καλώς ύφόδρα* ου γαρ μόνον τα έγγραφα ρητά* 
αλλά χαΰ-όλον χαΐ λόγος χάί φωνή χαΛ' μαντευματα χαΐ 
χρηaμoL . 15 

Ταντψ ii τηψ ξητησιν ήτοι iiBQl tp η ηαΐ nXdopa ανμβαΙι^Η γΙρ9» 

όΟόι ^τά' ϋγη δ$ πΧ$Ιι>να, *&y tv τ* ζητορ $1ς δύο αέρη διαιςίψ' 

ται '* Hul μ{ζ%ι (dif ο ίτβρος, μίριι δβ ο ίηρος tm διχαζομέ^ωρ 

)[ρωμΒνοι ψαίι^ωτΐύιι. 

Σωηάτροίί• ^Επάν γαρ έτερον των προσώπων τφ20 
ρητώ χρηται, το δί έτερον ταΐς διανοίμις άπαντ^ προς 
λύϋιν Xca άνατροπην του ρ4Τθί/| ηοιεί ρητόν Xai άιάνοιαν* 
μέρη di ταύτα χαλεΐ τον ρητού, τφ τον λόγον Ι| υλης^ 
χαι εΐδσϋς^σνν^στάναι.* ύλης της λέξεως, είδους της δια^ 
νοίας^ α χάΙ μέρη χνριωτατα αντου ίστιν* ίπεϊ τρίνυν ό as^ 
μίν σχεδόν Tjf λέξει χ^ηταΐ^ απλώς μηδέν την^ διάνοιαν 
περαργαζόμ^νος, aVia χατά το πρόχειρον προφέρων τα 
ρητόν, 6 δέ της μέν προχείρου περιφρονεί προαγωγής 
χάί της λέξεως, ίπί ίί. την διάνοιαν χατοεφευγει τον ρη^^ 
τον χαΐ την. του γεγραφότος^ διάβ-εσιν, ειχότως 9 τεχνο^ j^ 
γράφος εΐ'ρηχε τοις του ρητού χρησ&αι μέρεσι τους χατα 

13 klL• ορισμένο. 1 Ald. δ^ι^^έΐίοιι 



259 ΣΧΟΛΙΑ 

^ητον χαΐ SmvoiM άμφισβητοϋντας, *^Η π$ρ} ηλείο^ 
να* ίμφάίνπ την άτηινομίαν* ανάγχη γαρ ivrav&a 
ηΐΒίονα uvai τα ρητά* ηώς γαρ δύναται $ivat. άνηνομία 
χωρίς ηληβ-ονς διαφορών νόμων i 



• ^ 



6Vy juiy ow J π$ρΙ,ΐρ ^ov η ζητησις, ητοι> n$ql τ&ς τούτου δια^ 
τοίας μονάς η κα&* αντο &άηρορ τωρ μ^^ν, (ητορ %άΙ δίάνοΜ 
yhmui* yipita^ γαρ (ητορ ηαΐ diapow, ^tw τον Ηίρον το ρητορ 
ηροβαΙΧομίρου ηαΐ ως έπΙ tb ηί^7στόρ γ9 του διύηορτος, &άτΒραρ 
μέρος χφβαι ταίς διοροΐίας * οίον ξέρος έπΙ τ^ τβζ^ο^ βΙ αρβί&οι, 
10 τ9&ράτϋ» * ποΙ•ορΗΐας ουαης ipfX&ap τ^ς ηρΙατίυοΒ, «α* υηάγηαι τψ 

Σνριανον %α\ Σωη^χ*ρον• Καλώς ηάνυ το 
ϋ'άτερον αορίστως aXk* οίχΐ ώρι^τμένως' ηνές γαρ ωη^ 
ϋ'ηοαν πάντως Setv^ τον φενγοντα ίχβιν την διάνρκχν, 

ΙΒτον διώχοντα δί το ρητόν* ίχπ δί ονχ (Λτως άΐλα χαΐ 
άντεστραμμένως* χα&ολον δί ειπείν έν μίν τοις χατά 
φυγην χαϊ δίωζιν ρητοΐς χαΐ διανοίαις 6 διωχων το ρη^ 
τον έχει* 6 δέ φευγων την διανοιών* ει μη ΐσως iv hi 
πστε τουναντίον ευρε&γ* iv δί τοις χατά άξίωσιν πάντως 

30 6 φενγων έχει το ρητον χαΐ 6 ίναντνονμ^νος τψιν διάνοΐ43(ν 
χαϊ του μ^ν χατά ψυγην χοΑ δίωξιν τιαράδε^γμα 6 ^ixffo^ 
την ασπίδα χαΐ άνελών τον ποΧίμιον^ χαΐ χρινόμενος* 
του δέ χατά άξίωσιν οΆριστογεΙτων 6 ηττη&είς την των 
παρανόμων γραφην χαΐ άξιων επίτιμος^ εϊναι* η ό ασω- 

35 τος ό εαυτόν πηρώαας χάι άξιων δημοσίας τυγχάνειν ci^ 
τησεως^ του νόμου χελεύοντος τους πηρούς^ τρίψεσ&αι 
ix του ταμείου * γίνεται δί χαϊ χατά αΐτησιν ρητον xcA 
διάνοια* οίον νόμος τον ρηξαντα την φάλαγγα των πΟ'* 
λεμίων αΐτείν ην βονλεται δωρεάν στρατιώτης iv αυτο^ 

$0 μόλου Οχηματι ίτιανελϋ-ων δύρρηξε t^v των πολεμίων 

φά* 

i Ald, Sa• t Ald. ini τιρος. I ^U. ηνρίάς. 



ΕΙΣ STJSEI2 257 

φάλαγγα luA αίτηΐ την όωρ^άρ * htcnr&a γαρ οπ$ρ ix 1^3 
τον νόμου SuiQuna$ γέγονε' ζητέίτΜ Si ο τρόπος άάκρ 
τον &' άρ$στεΙας μόνον ρηξα^α την φάλαγγα των πο* 
Χεμίων η τον όπως δηποτΒ 6 νόμος xdLtvu τιμασ&Μ• 
*I(niov dif οτι τον ρητον χοΛ της δΐΰίγοίας ονχ σπϋφχεν 5 
^ορισμον^^ άλλα μόνον τύπον τον πως γίνεται* διό δέί 
xca όρκτμόν ημάς τούτον άποδουναι * ρητον- χαϊ διάνοια 
ίστι ζήτηαις π^ρϊ τον ο τι ποτέ βούλ$ται το ^ητόν μηνν* 
€iVy €1 το φανΒρώς πεπραγμένον η το χατηγορούμενον η 
Ζτερόν τι • Ιζητηται δέ, τίνος χάριν ταύτην την στάΰιν 10 % 
ηασων προέταξε των νομιχών, χαί τοι γε άτελεατέραν ον- 
Cav πασών* ον γαρ δη άγνόουμεν^ ώς ή αντινομία δύο 
νόμους ΐχοναα τελεωτίρα της μιας iari* χαϊ ο ανλλογι,' 
ΰμος τελειον τε^Μω σννάπτων Ιπαναβαινεί* ίρονμεν ονν, 
ΟΤΙ αντο τούτο το άτελη^ είναι προτί&ηύΐν^ αντην των 15 
λοιπών τελείων ονσων* τά γαρ άτελη προ των τελείων ώς 
Βίσαγωγιχάτερα * άλλως τε δί χαϊ η άντινομίοί δύο εχονσα 
νόμους χαϊ οΤυν διηλονν υπάρχουσα ξητον χαϊ διάνοια 
παρεχώρησε τρ ivi χρατυνομένρ νόμφ στάσπ χαϊ των 
απλώς* ώς γαρ το απλούν προ του διπλού j χαι τό 'εν προ 10 
των δύο^ χαϊ ον τρόπον ο στοχασμός πασών των λογιχών 
προτεταχται, τω iv πάσαις ίμπίπτειν^ όντως χαΐ τό ρη^ 
τον χαϊ η διάνοια προτέταχται^ Ιπειδη h πάσαις έμπί^ 
πτει* ^ τε γαρ αντινομία^ ώς χαϊ ό τεχνιχός φησι, διπλούν 
ίστι ρητόν χαϊ διάνοια* ο τε συλλογισμός ζητουμενηνΤ 25 
^ει τ^ν διάνοιαν του ιίόμον* ε$ει ουν ο τι ποτέ ioTi π ρω• 
τον ^ητόν χαϊ διάνοια ειπείν f ΐν* h τούτω είδώμεν αν• 
τον την φύσιν. 

ΜαρχελλΙνου. ΠροχεΙσ&ω τούτο ^, οτι iv ρητφ 
X(d διανοία πάντως δει παραβεβάσ&αι ρητόν^ χαϊ Όντως δΟ 

4 Ald. ορισμός: δ lld« itiXii. 6 AlcL ηροςτί^αιρ. 

7 Ald• ζίμονμεν» 8 nfondad'» τοντο Ald• om. 
Hh$tor. IV. χ. 17 



260 2X0 ΑΙ Α 

votav τω iy mitjatq ίμηίπηιν ταϊβ νομιχαΐζ προηγέϊσ&αι 
fiaoiSv, ovra χάνταν&α, ίπά 9ιϊται ή αντινομία αν)ίΧό- 
γαμον, iv οϊς ίο πΐ^ηχόμενον χα\ πΐξύχρν ζητοϋμΐν 
ανλλογισμω δί}Χωααι' ίατι di χα\ αλλωβ ο λογισμός γν- 
6 atv ϊχιιη/'^ ρητον χαΐ διανοίας' Soxtt γαρ χαΐ enrtog xad•' 
ev μίρος ίχΐΐν Το qj]t6v, χα&' ev dt ττΐν Stavoicai' τού- 
τον χάξΐν ενδνς μ^τα το ρι/τον ώς αννίγγΊζων xcii ηρο 
της αντινομίας, ως σνμβαλλομοΌς αντρ προς την άπό- 
Sti^v' τα γάς τινι ανντΐλονντα Jipos cmoSei^tv προη- 

iO γΐΛη χατά την μά&ηαιν, ως άαλονατΐρα των άποδΐΐ- 
χννμένων. Ει3η δί ΰνλλογιομων τέσσαρα' ix τον ΐσον 
χαΐ τον όμοΐον, ως ίπΐ τον πόρνου, ος χωΐν» Χίγειν, 
τφ νόμον tivai τον ίξ ίταΐρας μη λέγειν, «τον γαρ γοΪλ. 
to' ό γαρ χατηγορος προατί&ησι τω νομψ χα) το προ- 

1S γμα, λέγων τούτον tivai ix ηόρνον xai ίξ ίταίρας, ο 
γαρ βίος Ιη αμφοΐν όμοιος' έχ τον άχολούθ-ου τοϋ χαΐ 
άηοβαϊνοντος , ως ist\ τσΰ άποχτείναντος ίχ rov ατι%ην, 
νόμου οντος τον μοιχον στϊζην ' ίνταν&α γαρ ανΧΧογί' 
ζΐται λέγων , 'ότι ό το ατίζην δΐδωχως νόμος άνΐύ&ρνον ■ 

10 «ίνα» δίδωαι, χαν τι ανμβγ δυΟχΒρΙς άπο των στιγμάτων 
ix τον μύζονος Ιη\ το ϊλαττον, ον μην αηο τον ίλάττο- 
νος inl το μείζον' ον γαρ αν δύναιτο* εϊίΐΒΪν, ώς 6 το 
ϊλαττον δονς χάί το μ$ιζον δέδωχεν' οίον, νόμον όιτος 
τους μοιχούς αναιρΰν *, μή ανελων τις αλλά στίξας χρί- 

tsvtTaf ivTav&a γαρ σνλλογίζεται, οτι ει το μείζον δέδω- 
χεν τό άναιρεΐν, πολλω πλέον το ίντελέατερον τό στίζειν' 
ix τον ίναντίον' νόμος τω άριστεΐ γέρας είναι ' άριστέα 
λιηύντα την τάξιν άπίχτεινεν ο οτραη^γος χαΐ φεύγει 
φόνου' Ινταν&α γαρ συίλογίζεται , οτι ό λιαών την τά~ 

SQ ξιν οϋχ αριστενς, 
βιν, ως χάί canr\ 
φάλαιον τον ό^Ο 

3_ Ald. ϊχοτ. 1 
Ψλτ. iratgii, 5 



£1£ STA2EI2 261 

ζ^ψανος ανάγχψ ίχ%ι χα\ συλλογιζεσ&Μ, οτ$ τούτο τούτον 
σνδίν διαφίραΤ δ$αφ€ρουσ^ Si, oTiiv μέν τοί^ οροις προς 
το ρητον μαχόμΒ&α μή $hfai• χάΐ τοϋτό λέγοντες οίον 
ΟΤΙ ουχ ην τοντο τνραννοχτονία • iv di toίς iwXλoχίσμoίς 
τουναντίον το ρητον άη6 ομοώτητος^ taJV πεπραγμένων 5 
ϋννιστωμε», χάί οτι iv σνλλογισμω το φητόν έ| άνΰν- 
ποφορας λαμβάνε* imiTa άφ$\ς το ορίζεσ&αι ώΛ το 
ομοιον CCVTO ίει^χνννμι μεταβαίνει* ετι κοινωνεί συλλογισ-: 
μος ^τω,χαΐ btavoia σφόδρα, ως xai τίνα ζητήματα 
χατά ρητον χάί Sutvouxv δοχεΐν σνλλοχισμάνς είναν, οίον 10 
ως Ιπί του ζητήματος τούτου* νόμος τον απαιδα μη οτρορ- 
τηγεΐν* τωπατρϊ σνρατη)^οϋντ§ σννεύτρΰηευσαντο παίδες* 
πεπτώχαϋΐ χαΐ χωΐύεταί στρατηγεί* δοχεΐ γαρ τόϋτο σνλτ 
λογισμός είναι , οτι ταυτάν ίστι τΑ μηδέ όλως εχειν t6 
ίχοντα απόβαλαν χαΐ ουδέν διαφέρει^ σΰ μ /yroi η στΤάύις ΐδ 
συλλογισμός, άλλα ρητον χαΐ διάνοια' του γαρ φεύγοντος 
έπίτην διάνοιαν χαταφενγσντος χαϊ ταντην ίξηγονμένον, 
οτι απαιδα λίγα τον μη έχοντα πάίδα ου τον έχοντα 
χαϊ άποβαλόντα δι* άριστειας η ix τύχης, 6 κατήγορος 105 
το ρητον προβάλλεται μόνον* Τίνι ουν διαφέρει; φαμίν 20 
οτι iv μέν τω ρητω χαϊ τ^ διάνοια t^ κατά φνγην χάί 
δίωξιν 6 κατήγορος έχει το ρι^τργ, χάί ό φεύγων την iw4- 
νοιαν * έν δέ τφ συλλογισμω τουναντίον 6 φεύγων τφ ρη? 
τω χρηται, κάί ό, κατήγορος τρ διάνοια, οίον ίτΛ του 
παραδείγματος ου παρέ&ετο' ένταΰ&α γαρ ουχί 6 φεύ^ 25 
γων χρηται rjf διάνοια, φάσχων οτι τον hc πόρνης ό νό- 
μος ετιμώρηοατο, όυτον ίκ πόρνου* τούτο γάρ πρόχει^ 
ρον τω ρητω συναναφαινόμενον* αλλ* ο διωχων χρηται 
ταίς διανοίαις τούτον είναι άξιων πόρνον καΐ πόρνην, 
κάί μηδέν διαφίρειν, άλλα την δυσγένειαν είναι την με- jO 
μισημίΛΛ ου γάρ δύναται τω ^ητω ό κατήγορος χρη• 
σ&αι,^Μ "φτης βαλβίδός φασι^ την στάσιν διαλνονη. 



^ripsi φιχσλ. cfr. Arsen• Viol• ρ. 69. αηο 



^Vi 



260 2Χ0ΑΙΑ 

- * 

voiccv τω ίν πάσαις ίμηίπτειν τάΐς νομΛχάΐς ηρσηγ$ΐσ&α$ 
mtouiVf οντω χάνταν&α, Ιπά dittai η αντινομία ίτυλλο'» 
γιαμον^ iv οΐς το πΒραχόμΒνον χαΐ ηεριίχμν ζητονμερ 
συλλογιομω δηλώσαι * e<TTi δέ χαΐ άλλως 6 λογισμός ιρύ^ 

5 αιν ίχων^ ρητον χαΐ διανοίας* δοχύ γαρ χα\ αντος xa&* 
εν μίρος εχειν to ρητον ^ χα&* εν δέ την διάνοιαν* τον- 
του χάριν άϋνς μετά το ρητον ώς συνεγγίζων χαΐ προ 
της αντινομίας, ώς συμβαλλόμενος airry προς την άπο- 
δ^ιξιν* τά γαρ τινι συντελουντα προς αποδει^ιν προη^ 

10 γεΛαι χατα την μά&ησιν, ώς απλουστέρα των άποδει-- 
χνυμένων• Είδη δί συλλογισμών τέσσαρα' έχ του ίσου 
χαΐ του ομοίου , ώς iπl τον πόρνου, υς χωλύει λέγειν^ 
τώ νόμον είναι τον ίξ εταίρας μη λέγειν, ίσον γαρ του- 
to* 6 γαρ χατηγορος προστί&ησι τω νόμω χα) το πρα^ 

15 γ μα, λέγων ταυτον είναι ix πόρνου χα\ ίξ εταίρας, ο 
γάρ βίος Ιπ άμφοΐν όμοιος* ix του άχολουϋΌυ του χα\ 
απο βαίνοντος , ώς htl του άποχτεΐναντος hx τον στίζειν, 
νόμου οντος τον μοιχον οττι^ί^ν* Ινταυ&α γαρ συλλογή 
ζεται λέγων, οτι ό το στΙ/ζειν δεδωχώς νόμος άνεύ&ρνον - 

tO είναι δίδωσι, χαν τι συμβΐι δυσχερές από των στιγμάτων 
ix του μείζονος ίπΐ το ελαττον, ου μην από του έλάττο^ 
νος ίπ\ το μείζον' ου γάρ αν δύναιτο^ ειπείν, ώς ό το 
ελαττον δους χαΐ το μείζον δέδωχεν* οϊσν, νόμου οντος 
τους μοιχούς άναιρεΐν \ μη άνελών τις άλλα στίξας χρί-» 

tS νεται* ίνταΰ&ά γάρ συλλογίζεται, οτι ει το μείζον δέδω^ 
χεν το άναιρεΐν, πολλω πλέον το ευτελέστερον το στίζπν* 
ix του εναντίου* νόμος τω αρ^στ^ί γέρας είναι* άριστέα 
λιπόντα την τα|^ν άτιέχτεινεν ό στρατηγός χαΐ φεύγει 
φόνου* Ινταν&α γάρ συλλογίζεται, οτι 6 λιπών την τά- 

50 1^ ονχ άριστεύς, 01 συλλογισμοί τοις ,οροις χοινωνου* 
σίν, ως xai αντη * η φύσις του πράγματος έδίόαξεν, χ«- 
φάλαιον του ορού τον συλλογισμσν ποιησασα, ό γάρ όρι^ 

3^ Ald. txw. tcripsi ixmZ δ Ald. dwttto. 4 Ald. et 
Par. άναίρύ. 5 Ald. αυτή. 



£1£ STA2EI2 261 

ζ&μ^ΐΗ>ς waYxrpf tjfli ηαί συλλογίζΒΟ&αί, οη τοντο τούτου 
σνίίν διαφέρω" δ$αφ€ρονσ$ Si^ οη iv μέ^ τους οροις ηρος 
το ρητορ μαχ6μ$&α μή <&α»* χαΐ τοδτο λίγοίητες οίον 
οτι^ ονχ ΎξΡ τοντο τυρα»νοχτον{α* |y Λ τοΙς σνΙΛοχισμοίς 
τον^αντιορ το ^ον άη6 ομοίάτητος^ tih ικηραγμένων 5 
σηιστωμη^, χαΐ οτι h σνλλογΕ4τμω το ρητορ iξ άνΟν- 
Λοφορας λαμβάνη* imita άφάς το 6ρΙζ%σ&αι. ifA το 
ομοφν αύτο διιχνύν^ι μ9ταβ«ίρ%$ • ht χύη^ωνεΐ συΧΚογια^ 
μος ^τω,ηάΐ Sutpoici σφόδρα, ως xui τίνα ζητήματα 
Χ€κτά ρητοΡ χεΛ διάνοια» δοχύρ συλλογισμούς είναι, οίον 10 
ως im του ζητήματος τούτου* νόμος τον anaida μη στρά^ 
τηγύίν* τωηατρϊ σνρ€(τηγουντ§ συνεστρΰπτενσαντο ηαϊδες* 
ffUftTtixaoi xai χωλνεται στρατηγείν* δοχέί γαρ τοντο σνλτ 
λογίσμος ύναι, m ταυτόν ioTk τ& μηδέ οίως ίχην τ6 
ϊχοντα αηοβαλην χαΐ ουδέν διαφέρει^*^ σΰ μέντο$ η σ^άύις 16 
συλλογισμός, αΧλα ρητον χαΐ δίόνοΜ* ΤΟν γαρ φενγοντος 
έπΐτ^ διάνοίΛχν χαταφεύγοντος χοΛ ταύτην έξηγουμένον, 
οτί απαιδα λέγπ τον μη έχοντα ηαϊδα ου τον ϊχοντα 
xcci άποβαλοντα δν* αριστείας η ix τύχης , 6 χατηγορος 105 
το ρητον προβάλλεται μονσν, Ήνι ονν διαφέρει; φαμέν 20 
or^ iv μέν τω ρητω Χ(Λ τρ διάνοια t^ χατά φνγην χάι 
δίωξιν 6 χατηγορος εχπ το ρητσν, χαί ο φενγων την διά- 
νοιαν • iv δέ τφ σνλλογισμω τουναντίον 6 φενγων τφ ρητ 
τω χρηται, χαϊ ό, χατηγορος τρ διάνοια, οΤον ^πΐ τον 
τίαραδείγματος ον παρέϋ-ετο* ένταν&α γαρ ουχί 6 φεν- 25 
γίον χρηται Ttj διάνοια, φάύχων οτι τον hc πόρνης ό νό- 
μος έτιμώρησατο, ου τον ix πόρνου* τοϋτο γαρ πρόχει^ 
ρον τω ρητω σνναναφαινόμενον* αλλ* 6 διώχων χρηται 
τα^ διανοίαις τούτον είναι αξιών πόρνον χα\ πόρνην, 
χάΙ μηδέν διαφίρειν, άλλα την δνσγένεκζν είναι την με- 50 
βΐισημένην' ου γαρ δύναται τω ^ητω ό χατηγορος χρη• 
σ&αι, ώς /ξ αυτής βαλβϊδός φασι^ την σχάσιν διαλνοντι. 



> « 



6 Ald. ψησι, 9crlpti φααι. cfr• Arsen. Viol. ρ. 69. α?ιο 
γραμμής cum nota. 



262 'ΣΧΟΛΙΑ 

MaQXtXXivov. ΖηΤΫσ^ιεν αν τις, οτον χάριν τορ 
ανλλογισμον ίτ^χνολόγησε μηά το ρητον χαϊ την iwi- 
νοιαν χαΐ ον την, άντινομίαν* χαΐ φαμέν, οτι ονχ άήλώς 
ουδέ ώς έτυχε τ^ν σνλλο/ιαμον ηροέταξε της αντινομίας^ 

^ δέσν προτίραν την άντινομίαν^ αλλ* ίπειδη περί ίνος 
ρητού έν άμψ)τέραιξ•ο λόγος, Sia τούτο συνήψε το ^ητον 
χαΐ την duxvovav fo? ϋνλλογι0μω y ϊνα μ,η διαχόψρ την 
τεχνολογίαν' τρ γαρ ψύσει δευτέρα η αντινομία, διπλούν 
ωστίξρ ρητον και διάνοια τυγχάνονύα* εγγραφον δι χαλεί 

10 το του νόμου πρόσταγμα, αγραφονδί το μη χείμενον εν 
τω ρητω* όπερ εις ΐαον πειράται 6 χατηγορος * αυτός γαρ 
εστίν 6 ποιων τον συ^λογισμόν ^ ορα δέ ix του παραδεί" 
γμ4^τος, ηως τω ίγγράφω τφ'^ ίξ ίταίρας, το αγραφσν το 
tx πόρνου παραλαβεϊν πειράται xca όμοια άποφαίνειν τα 

4,5 δυο* γίνώσχεται μίν ow 6 συλλογισμός από του χατηγό^ 
ρου ως hii προτε&έντος παραδείγματος' ioTl• ί^ οτε χαϊ 
άπα του φεύγοντος' ohv νόμος τον μοιχόν στΙζεΐΛ> * στιζων 
τις μοιχόν άπεχτει^ιε χάί κρίνεται φόνου* ο φίύγων Ιν- 
ταυ&α συλλογίζεται χαί πάL•v* ϊδιον συλλογισμοί το πει•' 

ao ράσϋ-άι δειχνυναι το ύνλλογιζόμενον* ϊσον τω προτετα^ 
γαενώ η τω® άπειρημενω υπό του νόμου το πεπραγμένον 
jial τουνΌμα προχείμενον^ περί ου την χρίσιν uvm συμ^ 
^ίβηχεν. 

Εΐ ' μίντοι πιρί δνο (ητα η %αΙ niqi nXtlwa, η nta tr εϊς Svo 
35 διοίΐρονμενον η ζητηαίς εϊη, αντίρομια γίνηαι• 

• 

Συριανού χαΐ Σωπάτρου• Ίρίτη η αντινο^ 
, μία των νομιχων έστι στάσεων * παρεχώρησε γαρ τω συλ^ 
λογισμω δι ας εΐπομεν αιτίας' ίπεί τοι ωφειλε μετά το 
ρητον χαϊ την διάνοιαν τετάχ&αι* ούτω γαρ συγγενής 
30 ταυτρ η άντινο/ιία, ως χαί τισι δόξαι την αύτην είναι τφ 
ρητω χαϊ TJj διανοία* διπλούν μεντοι ρητον χαι διανοίας 

7 Ald. τό. 8 Ald. το. 1 Par» or. 



y' 



ΕΙ 2 ΣΤΑΣΕΙΣ 263 

ώος, ωσπ^ρ xccl στοχασμού ενρίσχΒτα$ SmXa έΐδη χαΐ 
ορσυ* οί/ς ΙΧέγξ%^ Τίς όντως ^ οτι τα 6Ϊδη των, ^στάσεων 
τρία ταντα noUiv ΒΪώ&ε, πλεονασμός, ίλλΗψ$ς, ίναλλαγη^ 
ηο$Η δί ονχ αμα σννδρμμόντα, άλλ^ εν μόνον ενρε&έν' 
%ις γαρ δύο ονχ m εΐδονς δίΛΜροραν ποιήσει άλλα γένος * & 
ΰσπερ inl τον ορον χαϊ τον σνλλογισμον* ον γαρ μόνον 
ίνΰΛΚαγη των χεφαλαίων bnav&a του σνλλογισμον ηρος 
τσν ορσν^ αλΚα χα\ πλεονασμός τον Ιρητον χαϊ τον βίαιου 
ορον * h οϊς. συν χαϊ hrrav&a αντινομίας ου μόνον έναλ-- 
Χάγη των χεφαλαίων, αλλά χαΐ πλεονασμός παραχολον&εί ^0 
ηρός το ρητόν χαί την διάνοιαν, άναγχαίως ϊτερσν γένος 
στάσεως τον ρητον "χαΙ της διανοίας η αντινομία εΐη, άλΧ 
ονχ είδος ταύτης της στάσεως διπλούν» *ΐστέον δέ ώς ου 
μόνον ix δύο νόμων, άΚλά χαϊ xaja πλείονας νόμους αν- 
τινομία γίνεται' χατά μίν δύο^ ώς ktp* ον παρέ&ετο πα-^ ^* 
ραδειγματος 6 τεχνιχός^ χατά πλείονας δέ οντω* νόμος 
την ίπίχληρσν συγγενεΧ γαμεΐσ&αι^ χαϊ νόμος τάς μνη^ 
στίίας βεβαίας εϊνζίι^ χαϊ νόμος τάς τον δνμον δωρεάς 
χνρίας ξίναι* χαταλειφ&είσης ίπιχληρον χόρης άριστεύς 
γτησε γαμη&ηναι αντρ^ άλλος μνηστενσάμενος ην, χαϊ ?β 
συγγενής άξιοι λαβείν αυτήν* χαϊ άμφισβητοϋσι προς 
άλλήL•vςf 

"£0X1 γαρ αντινομία Kq ij χαϊ πλειορωι^ (ητωρ^ η %αΙ iyog διαιρούν 106 
/lerov μη φύση εναντίων, ηατα miflataaiv δέ μάχη * ηαΐ όλως dt- 
ηλη τΙς έστι ζψηϋΐ,ς ή^του ααΐ διανοίας* οίον αποτηίρνχτος μη μετί" 25 
χέτω Ttav πατρίδων, χαϊ ο έπιμεΐνας χειμαζόμενη νψ δεσπότης έστω 
της νεως' αποκηρυκτος επίμεινε χειμαζόμενη νηΐ, χαΐ εΐρ/ηαι αυτής 
ως ηατρφας*,του δέ ηατα διαίρεσιν ρητοΰ ποιουντος αντινομίαν ηα^ 
ράδειγμα τάδε* η βιασ^-είσα η γάμον η θάνατον αίρείσθω του βια» 
αξψένου' δύο τις ηατα ταιηον έβιάσατο χόρας* κάΙ η μεν γάμον 30 

αντου, η δέ ^άνατοιν αίρύται• 

Σνριανον χαϊ Σωπάτρον. 'Όπως πλειόνων 
ειρηται* οπο}ς δι χαϊ ίνός είρησεται* χαλώς δι προσχει^ 



lae• ΣΧΟΛΙΑ 

τα* τα μη φυσπ Ιναντίων' <η)τοΙ μίν γαρ χα&* ίαντσυς 
οί νόμοι ^ovSiv ivavtiov Χίγουσιν άλΚηλοις* oiSi γαρ 
ίνανχίος 6 νόαος ο λίγωρ τον άποχηρνχτον μη μ^τέχ^ν 
πατρώων τω λίγοντι τον ίναπομ$ιναντα χΒΐμαζομένρ νηϊ 
S ί$απότην β?να* 'της νηός* η Si μντά την τυχψ ix των 
ηραγμάτων ηΚοχη χαΐ περίσταοις χα) η νλη την μάχην 
των νόμαχν noui* ηρο δί τούτων ουδέν εϊχον τοιοΰτον* u 
γαρ δυο ήσαν χατα φναιν νόμοι, ο μίν χύ$Όων δεδόσ&α^ 
6 δί μη, σνγχνσις ην, xai ου πολιτείας .&€σμ6ς ονδί σι;- 

10 οτασις ' ώμοΐόγητία γαρ, ώς ουχ αν ανσταίη τιολιτύα, Ιν 
ρ φύοΒΐ ίναντιοι αλληλοις είσίν οΐ νόμοι* πως γαρ χατα 
τίτν ^ημοσ&ίνη * τα αντα χνρια χαϊ μη χνρια ίστϊν άρέίν' 
€1 γαρ ίχάτΒρος των αγωνιζομένων τον Ιναντιον προ'Άτχη-' 
ται νόμον, ουχ οϊόν τ$ τους ^ιχαοτάς &ίορχον &ίσ&αι την 

15 ψηφον* η γαρ τον ivog νόμου χύρωσις &ατέρου ποΜτην 
άναίρ€αιν* ώς ουν ά^ρηται, δϋ μίν τους νόαους αυτούς 
ώς ivt μάλιστα μη Ιναντίσυς uvcci, χα\ χυρίανς άμφοτέ* 
ρους• Το δί συμβαΡ την ιναντιότητα ίργάζηαι, ohv ά- 
νομος τον μοιχόν εις Ιερόν μη ihiivcu, xou νόμος 7lάL•v 

90 Toy άριστέα εις Ιερόν την πανοπλίαν avatid-ivtfi^ μοιχός 
δέ τις αριστεύσας άνέ&ετο την πανοπλίαν^ μάχην «5- 
ϋυς τοις τέως μηδίν εχουσιν μαχόμενον νόμοις είργάσατο* 
ειργάσατο δέ το συμβάν τ^ν έναντίωσιν* οϊον το τον μοίτ' 
χόν άριστευσαι • φασί δέ, οτι χα\ διτύη τΙς έστι ζητησις 

J5 ρητού χαϊ διανοίας η αντινομία* ει γαρ παν ρητόν η ίτίρω 
ρητφ η διάνοια^ λνεται^ εχαστον δέ των ρητών παρά του 
ενάντιου τγ διάνοια λύεται, διτιλουν αν εΧη ρητόν χαϊ διά* 
νοια' δει δέ xai τοϋτο προσ&εΐναι* οτι iv τοις τοιούτοις 
δεί τον έτερον νόμον παραβεβάσ&αι, χαϊ τούτο ομολόγου• 

S0 μενον είναι* ίπΐ δέ τούτου σαφέστερον δια του προβλή•^ 
ματος τό λεγόμενον* οϊον νόμος τον άποδόντα την σχενην 

1 Ιη or. deperdita* — L 21. ΑΙά.μΑχη. 3 Ald. η diapout. 



^hcpartf ζημίοΰό&αι' xal νόμος τον τον' nctttQa αταφον 
η$ρίορωντα ϋΌνατονσ&οί * ίΐένης στρατίώτης τον πατρός 
άπο&ανοντος άηέδοτο την navonXictv xea €&ayji τον 
^μιτέρα^ χαΐ vnayewa^ τω νόμω* Ιδου γαρ Ινταυ&α σα» 
φως &άτ$ρος των νόμων ηαραβέβαϋτα^* kv τοϊς ονν τοί- S 
σντοίς όμοΧογών ηΰ^ραβ^βάσ&αι τσν νόμον , χυριωτερον 
ίύξϋ τον ηαραβφασμένου τον αιαωαμένον* enre υτώ 
τον πίχλοίότερον eha&, ώς αν 6 καιρός νπουργρ^ €Ϊτ9 
ητίο τον-νομο&έτον* οίον Σόλων μέν ίστιν ο τοντον τε» 
&$ιχως* τον δ* αλΧον ϊτ$ρος* τότε γαρ ο διχαστής χρι^ 10 
VBh oyx u τιαραβέβηχ^ν^ ώμολόγιμαι γάρ^ αλλ* όηότζρον 
ηαραβάς ίσχιν άνινδννος* δέί δέ ηροσέχειν, u χνριοι αμ^ 
φω οί νόμο$9, ^^ ^^ ^^ ρητά έν άντινομί>φ ΧΒχνρωμένα 
elvai* τούτο δ* απόν, έπ$$δη συμβαινΗ το μίν iv ηάλαι 
Χ€χνρωσ&αί^ το δέ $ν ννν Βίσάγεσ&Μ * τοντο δι ον Ttoui 15 
άντινομίαν, άλλα πραγματιχην* οϊον νόμος iv τρισίν 
ψΐαέραις ηερϊ ηολέμον βανλενεσ&αί• 'Ελάτει^χν Q>iXinnov 
χαταλαβόντος γράφu Jημoσϋ'ivης αν&ημερον πρού,&έίν^ 
χαι κρίνεται ' ίνταν&α γαρ Ιηειδη ^ ονηω το ψήφισμα 
χεκνρωτΟψ ο νόμος μίν ό πρότερος ου παραβέβαστο ^ * 20 
χαι τοντον χάριν αντινομία μέν ονκ εστί, πραγματική 
δέ κατά ρητον καΐ διανοιαν * βουλεύονται γάρ^ ει δεί το 
ψήφισμα κνριον εΙνάι η μη' καΐ ει συμφέρει τ^ πόλει η 
συ* κατά δέ ρητόν εφαμεν και διανοιαν την τοιαντην 
πραγματιχην* επειδή ό φεύγιαν φησιν, οτι δια το συμ^ 25 
φίρω^ την των τριών ήμερων προ&εσμίαν ό νομοϋ'έτης107 
εις βονλην παρέχει^ το συμφέρον δέ, το ώς τάχιστα τον 
πολέμιον άμννασϋίίΐ* άλλως τε καϊ ό νόμος ερρωται* 
οτε κα&* ετέρων αντοί χωρειν προαιρονμε&α, ούχ οτε 
ημίν Ιπιόντες άλλοι φαίνοί^ται ' ου χείρον δέ ΐσως ονδέ 50 
τοντο άγνοεΐν, ώς εστί τι όρικον ζήτημα, δοκούν είναι 

5 Ald, alterum Toypm. — 1.1 J. Ald. ol ηύριοι. 4 Ald. imtdii po- 
euit pott ψηψΜμίΛ, 5 Ald* παρ^βίβαυτο. Par• παραβέβαστο» 



266 SXOAIA 

φητορ xcA \αρτ9νομΛα* οϊορ νομός τα εΰρίσπόμίνα λάφυ^ 
ρα τον στρατηγού uva$* χαΐ νόμος τα vccvayta των 
τελωνών uvav• λάφυρα χεψωνος γενομένου ΙπΙ ]τους iU- 
μένας ηνίχ&τΐ χαΐ άμφισ^ί^ιτάνσι περί αυτών οΐ τελωναι 
S χαΐ 6 στραττιγος* ivTccv&a ου δπ Ttj των νόμων άνα^ 
γνώοΗ ηροσέχοντας πΧανη&ηναι,^ άλλα την φύσιν ηρα» 
γμάτων σχοπέίν* ως γαρ εΐρηται χαΐ Ιν ταίς νομιχαΐς 
πραγμάτων ορώαεν ίξετασιν, χαΐ έν ταΐς δίχαίολογιχ{χ!ς 
νόμων άνάγνωσιν, χαΐ ου δη πού παρά τούτο η τάς 

iO λογιχάς νομιχάς ψησομεν ij τάς νομιχάς λογιχάς. ούτως 
οίυν χαΐ h τω ηαρσντι τιροβληματι^ ει Χαϊ νόμοι, είσΐν 
οΐ έγχείμενοι , ου παρά τούτο νομιχην άποφαινόμε&α ^ 
ζητησιν• ουδί γάρ έστιν η χρίσις^ d χνριός έστιν ό νό-> 
μος η μη * ουδί γάρ 6 εΙς παραβέβαστοα νόμος, ατερος 

15 ίί αίσωσται* αλλ* εστί περϊ την ιδιότητα του ονόματος, 
ει δει λάφυρα ταύτα χαλύν η ναυάγια^ οπ^ρ τφ χρόνω 
ααλλον προσηχει^ ό μίν γάρ άπο του πρώτου χρόνου 
λάφυρα φησι ταντα uvai, ό δέ άτιο του συμβάντος 
ναυάγια . έμεμχραντο δε τιν$ς Έρμογένει , άφ* ων είπεν, 

20 η xcc) ^^ος διαιρουμένου* φααΐ γάρ ως ου δύναται 6 είς 
διαι^εΐσ&αι εις δυο νόμους* ό δέ ξχυτός εαυτφ ίναντίος 
είναι, αλλ* ουδέ το παράδειγμα των συνεστώτων^ πως 
γάρ οϊόν τε χατά ταυτόν τάς δυο βιάσα^σ&αι. εστίν 

. ουν άσύστατον χατά το ani&cevov χαΐ διόνοιαν* άλλως 

25 τε δι χαϊ έξισάζζΐ, Ιπ άμφοΐν γάρ 6 νόμος την έξουσίαν 
δίδωσι την αυτήν, ει χαϊ διαφόροις αιτησεσιν* χαΐ ονδί 
το μίν του νόμου πέπραχται^ το δι ηαραβέβασται, όπερ 
αντινομίας ίδιον' αλλ* ουδέ ομοιόν χι άλλο τούτου τον 
είδους ευρησεις, bi ουδενός γάρ άλλου ζητήματος ευρε^ 

δο ^εΐη τοιούτο παράδειγμα • εστί γάρ χαϊ πε^Ι εν φητόν 
αντινομία, μη διαιρουμένου μίν τον φητον, έξ ϊσον δi 
παρ* ίχατέρον μέρους προφερομένου του φητου* όΐον νό* 

6 Ald. ίηοφαί>νονμε&α, — Ι• 2S• Ald. τους dvo. 



ΕΙΣ STJSEIS 267 

μος τον μη ίηαμννοντα δεομένοις τοΐς γονενσιν άτιμοι 
uvat^* ^τορος γονείς €&εντο δ^αζύγιον*'^ Ιχάλεσαν άμ^ 
φόηροί εις το διχαστή ριον εις συνηγορίαν, συνηγόρησε 
τη μητρί ^ νενίχηκεν , 6 πατήρ ηττη&εις υπάγει αυτόν 
τη ατιμία χάι η μητηρ αντιλέγει* ένταϋ&α γαρ το φη^ δ 
τον οι διαιρείται* ίξίσου δί παρ* ίχατερου προφέρονται* 
του γαρ πατρός το μη βεβοη&ηχέναι προβαλλομένου j 
της δέ μητρός πάλιν το βεβοη&ηχέναι, εξίσου οι δυο το 
φητον άναγννώσχουσιν * εστί χαϊ έτερον παράδειγμα περί 
τούτου του ζ»μηματος* νόμου γαρ του αίτοΰ χειμένου ^^ 
Χηφ&είς τις υπο λγσταΐς έγραψε tij γνναιχί περί λν- 
τρων' ή γυνή δαχρυουσα έτυφλώ&η' 6 παις έξελ&ών δέ^ 
δωχεν iavTov άντι του πατρός τοΐς δεσμοΐς' έρριψαν αν- 
τον οΐ λγσταΐ εις την θάλασσαν, προσψέχ&η τγ πόλει, 
βούλετεα Ό'άχραι αυτόν δ πατήρ χα\ η βητηρ άντιΙΑγει^^ 
ως άμελησοΒντος ίχυτου εν rjf πηρώσει της μητρός* xecl 
ταντα μίν οΐ μεμφόμενοι ^Ερμογένει * εστί δί ειτιεΧν ως 
συδίν άξιον ιιέμψεως έχει δια τούτον 'Ερμογένης , άλλα 
χάχεϊνο συνίσταται, ώς γαρ τους μη φύσει εναντίους 
%όμους η περίστασις ποιεί εναντίους y οντω χαί τον ενα 20 
νόμον η περίστασις άντιφάσχείν εαντω ποιεΐ* άλλως τε 
χαΐ ει τις άχριβώς σχοπησοι, ονδί εν το του νόμου φη^ 
τον, αλλ* εν μίν τρ προφορά, διττόν δί τρ έννοΐα* αλ' 
λο γαρ η του γάμου <(ίρεσις, χαϊ άλλο η τον θανάτου* 
ει τις μίν ουν μέμψιν δια τούτο χινοΐη τω τεχνιχω^^^ 
ώς περ\ • εν ρητόν βονλομένω δεΐξαι άντινομίαν, 6 δέ 
διπλούν τέ&ειχεν, ^ Ζσως ουχ άτοπος* έπεί χατά γε τα 
άλλα άτοτιος χαι συχοφάντης* ούτε γαρ το περί τον 
υποδείγματος είρημένον αδύνατον * ει γαρ χαί χατά ταν- 
τόν ιίρηχ^ ο τεχνογράφος^ ου δηπου χαϊ το άχαριαΐον' 50 
ειχος γάρ χαι πρότερον &ατέραν έγνωχέναι χαι ^?;ί^ν108 
ταύτην χατ αύτοΰ xivijoaiy Ty έλπίδι του γάμου τέο)ς 

7 Ald. dw ζίγιον, 8 Ald. ωσπερ, ^ 9 Ald• τέ&νψιν. 



■^ 



268 SXOAjlA 

ησνχάζσυοαν* μετά μίχρίν δί ο^ΰϋ-ις ' μχουαασαν^^^ ως 
Ιτίραν διέφ&ΒίρΒ, τότβ την τον θανάτου χατ* αντον χ*- 
νηααί αίρ^σι^ ώς άναι την περίίίταύρν διττην, από τβ 
του χρόνου χαϊ τον προβώπου, το δέ xca το i^usaCuv 

5 aiTiaa&aiy ώς άούστατον ηοιουντος το ηρόβλημα, αχαιον 
χαϊ ίαντω περιπίπτοντος* πγΒ χαϊ Ιφ* ον παρέ&εντο 
αντοί νποδύγματος τοντο Βυρίσχεται* φημί το ίξίαον 
ίχάτΒρα τά μέρη το φητσν προφέρπν* το δί Xiyuv ως 
ονχ ϊστι, τ$ παραβεβασμένον του φητοΰ^ ανόητου* χα\ 

^ογαρ παραβίβασταί τ* τον ^ψον, Ty της ίτέράς γαρ 
9Ϊαραβίβασται η της προγενεστέρας ίλτύς του γάμου * 
ουδί γαρ iviiv τάς δύο εις νμέναΐΌν άγαγεσ&αι^* το δί 
μονήρες τον ζητήματος αίτιασ&αι πάντη αλογον* πολ^ 
λα γαρ τοιαϋτά ** iaTiv άρεϊν. ζητήματα έν ταΧς ατά» 

iS οεσ^, μονήρη ψημί• 

• 

ΜαρχεΧλίνον• Au τα δύο φητά h αντινομία 
χεχνρωμενα είναι* τούτο' δί ειπον, ίπειδη συμβαίνει το 
'μίν iV πάλαι χεχυρωσ&αι, το δέ εν ννν εΐϋάγεσ&αι* τον- ^ 
το δΐ ον ποιεί άντινομίαν, άλλα πραγματιχην, ίϋς φησιΡ 

30 ο Πορφνοιος * οίον νόμος Ιχέλενε iv τρισίν ημεραις περί 
πολίμον *^ βονλενεσ&αι, ^Ελάτειαν χατειληψότος *' Φι•* 
λίππον γράφει ^ημοσ&ένης ίχυ&ημερον i^Uvai , Αισχίνης 
αντιλέγει* εν τούτω γαρ 6 μίν νομός χεχύρωΤαι* το δέ 
είςφερομενον ψήφισμα δοχιμασ&ηναι δει* εοιχε δί μάλ» 

25 λον ο Πορφ^νριος άγνοεΐν την διαφοράν πραγματιχης 
της χατά άντινομίαν χαΐ αντινομίας αυτής* εστί γαρ οτε 
χαΐ η πραγματιχη χεχυρωμένονς ** έχει τονς δύο νόμους* 
αλλ* tv μέν TJj αντινομία έπΙ ηδη παραβεβασμένω νόμφ 
η χρίσις* εν δέ Ttj πραγματική βουλή Ιστι Χα\ σχέ'ψις^ 

50 τίνα μέν δει παραβήναι των νόμων, ποιον δέ έάσαι Χ€- . 

ΊΟ Ald. α%οναα(άψ. 11 A]d. roi αυτά. 13 Ald• πολίμοτ, 
iS Ald• χαταλιιψ&ίηοζφ 14 Ald• ιαχνρωμίνη* 



ΕΙΣ ΣΤΑ2ΕΙΣ 209 

χνρωμίνσι^* το J^ ccvro yal inl τον άποδομίνον την 
ψιανοηλίαν στροηιωτον χάί &όψαντος τον ηατερα* ιδού 
γαρ hncev&a^ ηαρέβη τον νομον ο στρατίώτης' iv Si τη 
ψιραχοΰτηχ^ ζητΒίται^ η δεΐ παραβηνα$, οίον νόμος τον 
τυρειννορ νη^ροριον ^ίπτεσ&αι* χαΐ τον σκητηφ βλη&ίντα 5 
ίχντον -d-aftr&J&ai ον ίπεσ^ν^ ν^^Χ^η οτζηπτος ίπΐ τον 
Ύνραννον, χαϊ βουλεύονται* iv τούτω νόμος ου ηαραβέ" 
βαστάω ονδί έηΐ ηδη γενομϋηι παρανομίφ η χρίσις, αλ- 
λά βουλή *^ ηροΜίται , ποϊον των νομών δ%ί ** πάρα- 
βηναι ' ϊδΐΌν α χαΐ τούτο αντινομίας^ το τον χρινόμενον 10 
ηαραβεβηχέναι μίν νόμον, νόμω δί χεχρησ&αι. *Ή χαΐ 
πλειόνων* τοντο ηροσέ&ηχβν, έπ$ίδη εύτιχαϊΐχ τριών 
νομών αντινομία* οίον νόμος τω προδόττ] συμφευγειν 
τους παίδας* χαϊ τον χαταστειχοντα φυγάδα &ανάτω 
ζημιουσϋ-αι* χα\ τφ άνδρΐ τνφλω οντι όρεγέτω χεΐρα η 16 
γιτνη • προδϋτΐ] Ου αυνηλ&εν η &νγάτηρ, ορέγουσΛ τω αν- 
δρΐ τνψλφ οντι χεΐρα^ άπέχτεινεν αντην 6 στρατηγός ώς χα- 
ταβτειχουσαν χαϊ χρίνεται φόνου * διαφέρει δέ της ix δύο 
νόμων αντινομίας^ δη ίχεΐ μίν ομολογεί ηαραβηναι νόμον^ 
χαϊ από της αντιλήψεως άρχεται, ώς ini τηζ όρεγούσης τω J0 
άνδρϊ τνφλω οντι χείρα' .i] χαϊ ίνός. το γαρ ϊν bim- 
ρονμενον αναηληροΐ δυο νόμων τάξιν* χαϊ γίνεται νόμος . 
εχαστον ιιερος ίχάστω των προσώπων άντϊ νόμον έντε^* 
λονς' τίλειον γαρ εστίν εχαστον των μέρων χαϊ ονδί 
ίναντίον εχαστον αντων τω αλλ(0 χατά φνύιν* t; γαρ 35 
τόδε ορίζεται η τόδε* αλλά πάλιν χάνταν&α η περίστα- 
σις χαϊ η πλοχη την μάχην Ιποίησεν• Κ αϊ ίίλως δι^ 
- ηλη τις ίστι ζητησις• Ζητητεον ει διπλή ioTW ίξε-^ 
τασις ^ητον χαϊ διανοίας* διατϊ μη διπλονν φητον χαϊ 
διάνοια χαλείται η αντινομία, ασπερ διπλοί είσι στοχασμοί 30 
χαϊ οροί* λέγομεν, οτι iv φητω χαϊ διάνοια παράβασις 
ευρίσχετεα νόμον, h δί τρ αντινομίες τύν νόμων ο ετε- 

iS Ald, flovXp. 16 Aia. δ€ΐγμα. 



ΣΧΟΛΙΑ 

ρος ενρίσχΒΤΜ ψυλαττομίνύς• τό ουν δίάφορον Ίποίηση 
ατάανν ίτίραν* ολίχη γάρ ίναλλαγί^ στάσιν ίτέραν ίργά^ 
ζξται* iv δί τω στοχασμω έτύ πάντων των $ίδών το 
109 ομοιον σώζεται* διηλη δέ ^ta τοντο, έπαδη αμφότερα 
6 διηλα δείχννται οΐίχ ωσπερ iv ρητω χαΐ δι^ανοία^ 6 μίν 
το ρητον, 6 ii τίιν διάνοιαν, αμφότερα αμφότεροι χίχτην^ 
ταν* εχάτερος γάρ λύσας τη δ^χνοΐα το του εναντίου φη^ 
τον ούτως εηειαάξει το ίδιον* χα&ολι^όν γάρ τοϋτο το 
τοις βλάπτουσι φητοΐς άντιτάττειν τάς διανοίας* ειχό^ 

10 τως δ^ διπλά τί&ειχε *^ τά παραδείγματα' έπειδη γάρ 
προείρηχε την άντινομίαν γίνεσ&αι ι; περί δυο φητά i] 
περί εν διαιρούμενον την ζητησιν είναι ^ πιστουται τοις 
παραδείγμασιν* εδοξε δι τοϋτο ισάζειν* η τε γάρ βία 
ίση χαι τά πρόσωπα ϊσα, χαΐ ο χαιρός δΐ άδηλος, ποτέρα 

15 πρότερα' *® ώστε μηδέ ταντγ διαφερειν' χαΐ ό μΙνΜινου^ 
χιανός όυχ ίαάζειν φησι διά το άνόμοιον^^ της αιτιάσεως* 
η μίν γάμον αίτει, η δι &άνατον* εοιχε δέ ουχ είναι 
αντη ισχυρά διαφορά προς το μη εξισάζειν το πρόβλημα* 
ει γάρ χαΐ διάφορα τά της αιτήσεως, αλλ* ουν ισάζει 

30 τώ αμφότερα^ αίτεΐν τι,* λεπτή δέ τις υπάρχει διαφορά* 
δύναται γάρ η αιτούσα θάνατον λεγπν, ως ει τε&νηξεται^ 
άμφότεραι ληψονται δίχην της βίας* χαΐ ουδέν μάλλον 
υπέρ (χυτης η χαΐ υπέρ ίχείνης αιτεϊ* ή ^ αν γάμον αϊ' 
τοϋσα δύναται, χρήματα αντη δώσειν 4παγγείλασ&αι υπέρ 

25 '^νς /9/ας• αυτη μέν της αντινομίας η φύσις* ο δέ Μινου^ 
χιανός φησι χαϊ τοιαντη[ν ετέραν άντινομίαν γίνεσ&αι, 
iv η εις μέν εστίν 6 νόμος ουδέ ούτος διμερής, ^^ δύο 
δέ πρόσωπα τω αύτω χεχρημενα νόμω* οίον ηρίστενσαν 
δύο αδελφοί χαϊ ο μέν αυτών αιτεί άναιρε&ήναι rr/v χα- 

17 Ald. τί^χί. 18 Ιη Ald. et Par. ποτέρα ποτίρα. In 

Ald• astcriscus interjectus locum corruplum indicarc videUir• 
Facilcm medelam innuit serior raanus, quae in Par• alteri ποτέ* 
ρη tuperscripsit ρ. 19 Ald. a>v/iioy« 20 Ald, διμΒρίς. 






Γ 

ι 

f 



ΣΤΑΣΕΙΣ 2η 

τά της μητρυιίίς γραφην* άπ4χ€ΐτο γαρ χατ (χντηςχατη^ 
^ορία* 6 δί ^ϊύΛ&έίν άξΐΌΪ' kmav&a γαρ ο μίν νόμος 
elg χαϊ ταύτα ονδί μΛμ^ρισαένος* ίβχνρίζονται, δέ τώ ον- 
τά» άμφότΒροί* διοίρησεις δέ ψησν την άντινομίαν τον- 
τιρβ άπο συγχρίαεως άρξάμ^νος, τις νομνμωτέρα ^^ αΐτη^ δ 
σις, τις δίχαωτέρα. 

*Μ μίιτΐΟί αμφίβοΧΙα xtain^ αυτόν του ονόματος i<ni, φοΡΒρά* tatt 
γαρ αμχρφοΙΙα αμψΜβητησις ntql ^tor ix προσωδίας η διαστάσ6ως 
συλλάβων γννομέιηιί έχ μίν προσφδίας* οϊόν ΗαΙρα χρυαία ύ φο^ 
^ohj, δημοσία Βοτω* η^φώραταΐ τις φορούσα, παΐ η μεν τα χρυσία Ό 
ψηοΐν flvat δημόσια προπαροξυτόνως αναγι/νάσχουσα τον νόμον, oi 
Si ου τα χρυσία, αλλ* αυττν δημοσίαν elvai ,παροζυτάνως avayt^ 
ψύσκοντΒς' ηίρΐ δέ διάστασιν συλλάβων' οίον δύο ήσαν τφ παϊδες, 
,/ίέων χαΐ Πανταλέων' ηαΐ τελευτοίν^' ο πατήρ δίέ&ετο όντως* ίχέ" 
τω τα ίμα ϋανταλέων ual ίκάτερος αντιποιύχαι πάντούν* ο μεν υφ 15 
tv αναγινώσχων Πανταλίων' ο δέ διίστας πάντα, είτα Λίων* 
ταύτας μεν όντως έπιγνωσόμε&α. 

Συριανού χαϊ Σωπάτρον• Τελευταία των νο- 
μιχων η αμφιβολία' αμφίβολος γαρ xai υπ' αύτοΰ του 
ονόματος ίστιν* iv&BV χαΐ τινις ούδί ατάσιν αυτήν άξιοΰ^ 20 
aof uvai, λέγοντες μη συνίστασ&αι τοιαύτα ζητήματα* 
έμπίπτΗ γαρ Ης το έξισάζον^ του μίν λέγοντος άνευ 
διαστολής, του δι μετά διαστολής άναγιγνώσχοντος* χα\ 
δοχεΐ μίν άδιάχριτον είναι , όσον έχ των ΙγχεΙμένων* 
άδηλος γαρ h τούτοις η διάνοια* δια τούτο ουν, ώς €qra- 25 
μεν, ουδέ ατάσις είναι προς ενίων ηξίωται' ημείς δέ ς^α- 
μεν είναι, αηορον δέ* ο&εν χαι οι ρήτορες τάς τοιαύτας 
ίχφεύγουσι ζητήσεις* χαϊ εστί μίν άπορος χα&* ίαυτην 
παραλαμβίχνομένη , ώς μέρος μέντοί Ιν τοΐς άλλοις ζητνΓ 
μασι τταραλαμβανομένη μείζονα την ευπορίαν λαμβάνει, 30 
εστί τοίνυν στάσις* η γάρ τέχνη μιμούμενη την άλη^ 
Ό-είαν , π(ρ\ πάντων ημϊν παραδίδωσιν, ^ ειχος γάρ χαϊ 

21 Ald. νομψοτίρα^ 1 Ald. τύετύν. 2 Ald. παράδωσιν. 



/ 



272 SXQAIA 

Toutvta σνμβαίι^αν* al μίν συν αλλα^ στάσης τωρ νομ§^ 

χων περί το πράγμα την ζητησιν εχονααν σαφείς τνγχά» 

νονσι χαΐ πρόδηλοι τι βονλυνται λέγειν όσον άπο των 

/γχΒΐμενων φητών* αυτή δέ την αρχήν άμ€(/ιβολ6ς ίστιν* 

5 οίον πώς βεϊ το φητον^άναγινώσχειν η νοείν* δια ταντα 

μίν OW αυτή τελευταία των νομιχων* γίνεται δί αμφ^ 

βολία χατά δυο ^* τρόπους^ παρά την διαστολήν, ο χαΐ χατά 

σύν&εσίν τίνες* οίον τελεντών τις εγραηρη^ tv δια&ηχαις 

ΙΙΟΉραχλέα στηΰαι χρυσοϋν ροπαΐ^ν έχοντα* τοντο γάρ 

10 προς διάφορόν τι στιγμί^ν δΐάφόρον χαί ^tavoiav ποιεί* 

παρά την όμωνυμιαν' Αερξου ίπιόντος εχρησεν 6 ϋ-εος* 

Τείχος τ^ηογΒτύ ivUvw διδοΧ β^^νρπα Ztvg, 

χαΙ οΐ μίν συμβoυL•vovσιVf εχεα&αι της άχροπόλεως ράχω 

γάρ ίπίφραχτο^ οί δέ ίμβαίνειν εις ^ τάς νους* χαί 

15 πάL•v • 

^Jl &da ΣαΧαμΙς, iπoL•Ίς δέ συ τέχτα γνναιχίη^• 

άαφίβολον γάρ ποία τεχνα λέγει των βαρβάρων η των 
'Ελλήνων, χα\ ίΐάλιν * δις περί των αντων δίχας μη εί- 
ναι* φόνου χρι&είς τις άπίφνγεν' ύστερον χρωμένφ αύ- 

20 τω άνείλεν 6 &ε6ς, άνδροφονοις ον χρω* χαϊ χρίνεται 
πάλιν φόνου' χαι τον νόμον προβάλλεται 6 φενγων, ίι- 
χην το διχάσασ^αι χαλών ' δ δ* ουν διωχων δίχην την 
τιμωρίαν άξιων είναι ελχει πάλιν ώς εις διχαστηριον 
τω μη δούναι του φόνου ποινην, χαι πάλιν' παις μη 

2Β μ^ίρτυρείτω' δύναται τούτο μεταληφϋηναι ίπϊ του υΐοΰ 
χαΐ του δούλου χαΐ του άνηβου' * τούτοις δί παραπλη^^ 
σισν χαϊ το παρά ^ τφ ^ημοσϋ•^νει Ιν τω παραπρεσβείας, 
iv οΐς του &εου χρησαντος τους ηγεμόνας φυλάττεσ&αι 
χατασχευάζει ο ρητωρ άπο του χαιρου, οτι τους φητο^ 

30 Q^S λίγει* iv ^ ειριίινγ γάρ εχρησεν ουχ h χαιρφ πολέμου* 

3* Ald. numemm om.y poeui ivo• S Ald. e«. 4 Ald• 
niXif. S Ald« irtixtov. β Ald.Tu^. 7 Ald. h om. 



ΕΙ2 ΣΤΑΣΕΙΣ 373 

δνντι 8i xai ηλαύαν αντο ρς ζήτημα οντω* του &εον 
χρησαντοξ ηγεμόνας φνλάττεσ&αί άντιτιροβάλΚονται aU 
ληΧονς οί φητορεςκαϊ oi στρατηγοί' δέΐ δέ είδενα^, οτρ 
χρη τον ρήτορα imvofjaai. οξντάτην διαφοράς εστί. δί 
ηαρ" ομωνυμία^, οτ αν το εν όνομα μη ϊν aUat ηλείο- » 
ψα σημαίνρ^ εστί. χαί παρά προσώδίαν αμφιβολία^ ως i(^ 
θυ παρεΰ-ετο της εταίρας υηοδείγμ,ατος ο τεχνικός* της 
Si χατά πνεύμα αμφιβολίας παράδειγμα τόδε^ χατελιπέ 
τις φίλω την ονσίαν προστάξας τον αυτόν παράσιτον 
τρέφειν ενδεχά ετεσι* και ά μέν άξιοι ΐνδεχα δααννων^ 10 
ό δί χριλώς bv δέχα ετεσιν* το εν τοίνυν προς μίν τσν 
^ζαράσιτον αρι&μβς. αν εΖη^ προς δέ τον κληρονόμοι 
ηρο&εσις* το δέ περί διάστασιν συλλάβων τινές δια^ 
βάλλ^υσι φάσκοντες άσυστατον είναι τούτο χατά το 
Ισάζον οντε γαρ τέχνης οντ aXkdu τιν^ς διάφορα παρέχει 15 
νλης λόγον• αλλά φ>αμέν ως ει και το παράδειγμα ημάρ^ 
τηται ϊσως^ ^ αλλ' ουχί και το είδος ^ όμως δύναται και 
το παράδειγμα έναλλαγί} ^ ποιότητος διορ&ω&ηναι, οϊον 
$ί όντως εϊπωμεν' δύο ησάν τ^ παίδες ^εων και Παν-^ 
ταλέων* τον μέν Αγοντος ρητορος οντος, τον Πάντάλέον- li^ 
τος δέ ιατρον* η γάρ των πρόσωπων ποιότης υγιές το 
ζήτημα άποφανεί ix περιστάσεως χρόνον η αιτίας rd 
Βρτιον αυτόν ήεριπσιονσα* χρόνου μέν^ έί ΙΐΜΤαλέωΡ 
λίγοι ώς ιατρφ χαρίζ^σ&αι τον πάτερα αντφ\^ trpf ον- 
ciaVj δια το τιολλης αντόν ηξιωσ&αι παρά τον της ι/ό- i^ 
σον καιρόν θεραπείας ' αιτίας δέ , ει Αεων πάλιν λέγοι 
ώ^ ^τορι χαρίζεσυ-αι αντφ τον πατέρα την ονσίαν πα- 
σ<χν tftJ περί/ίΧεπτον δι* άντοι^ γενεσ&αι χάί πάσι περι^ 
βόητο^ και ϋ-ανμάσιον* ίν&εν καί πλέον άγαπάσ&αί 
ξώτον υπό του πατρός ίΐανταλέοντος* όϊδε δέ TavirpflO 

8 iιμάQτf^τa^ Χαως — ^ — ^ — %η1 το παράδηγμα Ald. om; Ο 
JUd. hfukXayiii 10 Ald^ avToy^ scripsi αντψ — ^ L 36; pott 

Rhuior. ly. ^ i8 



. * 



274 ΣΧΟΛΙΑ 

Tua Δημοσθένης την ζητησιν' ώς ίν Τω ηαραηρεσβείας* 
Η μίν ονν άνΒΐλεν 6 ϋ'Βος τους ηχεμότας φυλάττΒαϋ'αι^ 
και h τω κατά ^Αριστοκράτονς ^ iv οϊς φησιν* Ιάν τις 
άπόχτείνιι Χαρίδημον^ αγώγιμος ίστω* 6 μίν γαρ το 
5 αγώγιμον tm ϋΌνάτω λέγΗ tlvai^ ο δί έηΐ κρίσει. ΊστίοΡ 
δέ ώς λύονται αΐ αμψιβολίαι δοχονσαι έξισάζειί^ άηο riufr. 
εικότων καϊ των άλλων τεκμηρίων y οίον το μίν του Αε-^ 
οντος καΐ τρϋ Πανταλεοντος άτώ τον rm μαΧλσΡ 6 9Ζατηρ 
ηροΰετί&ετο των ηαιδων* τούτω γαρ ίρονμεΡ ηαραχω^ 

^0 ρειν της ουσίας^ ον πλέον εστεργεν* το δι της εταίρας 
Λαξ^ίχβείγμασι τοΐς ηρογεγενημένοις ^ οίσν β?τ^** το«?ν- 
τον ίπράχ&η και ηρφην κατά τοΰτσ καϊ νυν* το δί 
του τελευτώντος κίά δια&εμενου ηερϊ του ^Αρεος, άηο 
της περιουσίας* αντί; γάρ ώς έχει ενπορίας άηοφανψί 

15 την γνώμην του διατι&έμένου ^ ει τε πάντα τον ^Αρεα 

είτε '^ δόρυ μόνον διαγορεύει γενεσϋχχι χρυσουν* δηλον 

lUy^Qf ^S V Μ-^^ εξικνείται ή περιουσία τοις τε κληρανό^ 

μοις περιηοιησαι το Ικανον^ Ty τε του ανδριάντος νλ^ 

υπουργησαι έχει τινά λόγον η των άντιποιουμένων τον 

30 χρυσού άνδριάντος άξίωσις * ει ί * άτιόρως • εχοι ουδέν 
ώίρελησει^ καν ει προβάΧλοιντο οί άντιλεγοντες^ μη δέίν 
iv μέρει μίν τιμαν ^Αρεα τφ χρυσφ δόρατι^ h μέρει 5* 
ατιμουν ^^ τω χαλκουν όλον ηοιεϊν* ονδί γάρ ίπι βλάβρ 
των κληρονόμων άποιεν αν αυτοί δια&έσ&α^ τον πα« 

35 τερα. 

Μαρκελλίνου• Ζητητεον δια τ/ μη εΐη άντεγκλη^ 

ματικός 6 τον χρησμού του κελενοντος τους ηγεμόνας 

ψυλάττεσ&αι* άντεγκαλοΰσι γάρ ίαυτοΐς οΐ φητορες καΐ 

οΐ στρατηγοί' σημεΐον δι εχουσι τον χρησμόν* αλλά (pa^ 

30 μίν^ ΟΤΙ δει το σημεΐον φανερόν είναι iv στοχασμφ* 



) 



11 Ald. ΐη. 13 Ald. et Far. c!;, ecripsi iiu. 13 iJd. 



διαημσντ» 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 275 

ivTcev&a δί avto το ^hv άμφιβάλίεται^ Scrt ουπ αν 
uti σημέίορ• τοντο δι ϊδων αμφιβολίας το ίχάτε^ αν- 
τέχεσ&αι τον φητου* οΐ μίν ουν αυνδίοιχοι της πόλεως^ 
ώς μεγάλ-ης της ουσίας ούσης, ο δέ κληρονόμος ως μ^ 
χρας χαΐ' το μή διτιρησ&αί τι τούτων iv τω ζητηματι , 5 
ιααζην ηοηϊ τον λόγον • ίστέον δί οτι ίπΐ μέν των αλη^ 
ό-ινων άχώνων ίχη τινά χώραν χαι στάσιν η αμφιβολία, 
δια το be μαρτύρων η γραμματίου ν τεκμηρίου η αλλο-^ 
Ό-έν 7Co&fV ^HV διαφοραν τους παρ* άμφοΐν λόχους* 
οίον ώς hu του Λέοντος χαι Πανταλίοντος • ίάν Ιπ άληϋ-έί 10 
αγωνι τοιαύτη τις άμφισβητησις ίμπέστι, δύναται πολλά^ 
7CIQ 6 Ζτίρος ηαρασχόμενος^ μαρτυρίαν, ώς περί ccvtov 
άνούστερος ην ό πατήρ, διαφοραν τινα ίμποιεΐν 6 6iy 
ίτερος^ οτι αυτός ^νονς τω πατρϊ, οτι σώφρων, οτι ούχ 
ασελγής , ο&εν ηρεσε τω πατρί* iv δί πλάσμασι παίδων i5 
ίσαζόντων^ πολλην άπορίαν έχει' πώς γαρ εσται iv&v• 
μημάτων απορία, εν&α μηδί μΙα φορά* τινίς δέ παρά^ 
δοξόν τ* λέγειν ίπιχειρουσιν , οτι του στοχασμού τό μεν 
iOTf περί ρητόν^ τό δί περί πράγμα* χαι τό μίν περί 
πράγμα ποιεί αντον τόν στοχασμόν, ον δή κυρίως ούτως so 
σνομάζομεν, τό δί περί φητόν ποιεί την άμφιβολίαν • στο- 
χαζόμε&α δέ πότερον τόδε η τόδε δηλοΐ τό ^τόν• 

Τψ δβ μηίληψίΡ ονχ βΘ•* ομοίως, &XV ο τ' αν η ζητησις ij πέρΙ 
τον βΙ 9ι% τον αγώνα tlosl&tlv' h γαρ τ^ μηαληψει οντΒ ti Βοται 
τι προηγουμένως ζψηϋΒίς, χα&απερ έν ατοχασμφ, οϋτ? τΐ έστι xer- 25 
&anBQ iv ο^φ* ουτΒ οποίον fi ianv, ως iv τάίς ΧοιπαΊς, αλλ αν^ 
το tovro t» δύ ζψησαΐ τι τούτων, παραγραφή γαρ έατίτ, δύο δέ 
avrftf είδη• ί f^ y^Q ^^^*?' ^γγο^φος, «λ6 ζη^ου τίνος 
λαμβάνουσα τί^ν ζητησιν, η δέ άγραφος. " 

Συριανού χ αϊ Σωπάτρον. Την μετάληψιν τε^ 10 
λενταίαν εταξεν 'Ερμογένης χαι δι" έτερα. μέν» μάλιστα 
δί^διά ταντα* αΐ μίν γαρ άλλαι στάσεις περ\ τό πράγμα 

18.. 



27β ΣΧΟΛΙΑ 

m 

xceTayivo/iBPeci^t if^o^ αρνψην ιίχονσν tov χρινομίν^Ό TtQa-' 
γματος , η το Ιμέν ομολογούσα, το 5* οι), ^ rt των τοιού^ , 
των ' η μετάληψις δέ ουδέ απολογίας άξιοι τον κατηγο-' 
QOV* αλλ* όμως ίχβόλην ποηΐται^ τον πράγματος* αντη 

^ δ* η στάσης λαμβάνη την σύστασιν άηο των άνωτάτία 
δυο στάσίων* ίίρητίαμΒν γάρ^ οτι το κραν^ρον xoi TiXuov 
πράγμα δια^ρεΐτα^ ^ϊς τι τάς λογαχας χαι τά^ νομιχάς' 
ϊχΗ ουν η μετάλψρις την συατασιν άπ αμφοτέρων τού- 
των^ από re των λογικών χαΐ των νομικών * διο καΐ 

iO cevTfjV την ποιότητα διάφορον Ισ^^εν** η μίν γαρ ίγγρα^ 
φός ianVf ήτις χαΐ μιτάληψις χαΐ παραγραφή λέγεται' 
2 δ' άγραφος y ήτις χαϊ χνρίως μετάληψις* ωσπερ δι την 
παραγραφην ομωννμως μετάληψιν ίφαμίν, ^ οντω Λ;- 
ναιτ' άν τις χαΐ την μίτάληψιν χαλέααι παραγραφην* 

iS ίχίΐ δί.αυτη ως ίφαμεν την μίν ^ (γγραφον άπο,των 
νομικών f Ttfv δί άγραφον άηο των λογικών* ωστί aieo- 
τως μετά τά αποτελούντα το αποτέλεσμα, r^ui)^ δέ ον^* 
σων των ποιουσών την στάσιν ^ υπάρξεως ^ ιδιότητος ^ 
ποιότητος f σνδενος τούτων ^erf/et η μετάληψις^ άλΧα 

20 τήν ζητησιν έχει περϊ του ει δει τον άγωνα* είσελ&εΐν ^ 

ώς χάί {χυτός φημτιν ο τεχνικός* μέμφονται δί (χυτόν τ«- 

112 ^^^ ^ί πασαν τήν μετάληψιν περί τον ει δέί τον άγω^ 

ya εισελ&εΐν άποφηνάμενον είναι* μόνης γάρ φ>ααι της 

έγγραφου είναι τούτο* ή γαρ άγραφος ου ^ίερί εισάγω^ 

15 yv^ ^^ την ζητησιν 9 άλλα περί της του πράγματος πε* 
ριστάσεως* έάν γάρ τι νόμος τον μοιχόν έξεΐναι άποκτιν* 
νυναι * χαϊ την μοιχενομένην^ χοεταλάβοι δέ τις την μη*^ 
τέρα μοιχευομένην ^ καΐ άτιοκτεΐνοι,' εϊτα δια τούτο χρί- 
νοιτο, ου περί εισόδου ^ εστίν η ζητησις ένταΰ&α, άλλα 

30 περί αυτής της ευΰνδιχίας^ μεταλαμβάνεται γάρ άπό 
τον προσώπου, οτι παΐδα οντά ουκ έχρην ' φονευσαι* 

1 Ald. fyreiy. άμίψ. 3 Ald. addit tijp μίτ, ipiod ddeTi duee 
Par. 5 Ald. t^ μίρ om• 4 Ald. anoxTimfVPat» & ^^ txA• 



^χςην WP iiM ταντα όντως o^iatc&&a$^ 9$ai tlial¥* τ^ψ 
8i μ^τάληψίν cvx Sn ομοίως έπιγνωσόμ^ι^α* iati γαρ ^ 
ζίιτηύίς ^ mffi τοΰ τον άγωνα ^ίοΒλ^υί^^ ψηΒρί tivvm 
wi^ Μρκηαηχων* οΰτω γαρ αν xaltijV ίγραφον πβ- 
ραλάμβαν^^ την η^ρΐ τΐ}ν ^νϋνδ^χίαν^-τί/ν ζη^ηοαν ίχουτ^ 
aaVy μετοΛαμβανομένην δί από τίνος των περιστατικών^ 
χαΐ Tijy ίγγραφον τέλεϊαν ονααν άηαγωγτιν της ευ&υδ$* 
χίας* πώς δί οΑτη της ενδνδιχίας Ιπάγει χαΐ τι ieTvi 
ti&v9txU» Χεχτίον* εύ&νδιχία τοινυν ΙστΙ τ6 κατευ&ν της 
ίΆχης iivaiy χα\ μη μόνον από τον νομον πρύβάλλεσ&α^ i(^ 
S9BKcVf άλλα χαΐ την άπο τών πραγμάτων άπολογίαν 
nouio&ai^j ώς €στ$ παρά πασν τοις άρχαίοις ενρε^ν ρη-^ 
τοροιν* οίον ώς ίφ θν λέγει ο τεχνιχος υποδείγματος^ 
ίΧχόμενος eli άπολογίαν τον μη πεποιηχέναί τον φότον 
ηροβαλεΐέαι μίν νόμον τον μη έξείναι δϊς περί τών ctv*' 15 
τών διαγορεύοντα άγωνιζεσ&αι^ πρόσ&ί}σει δί χαϊ την ' 
$ν&νδΐχίαν λέγων όντως ^ οτι ει χάί μη νόμος εξαιρείται 
με τον χινδυνον^ ουδ* όντως ίπευ&ννός εΙμι τιμωρία* οΙ 
γαρ έδρασα φόνον, χαϊ ταννρ χάί την ηρίν άπέγνγον 
ϋύζην* αλλά περί μίν τούτων Ιπϊ τοσούτον» *L•τέof ίί, 20 
ώς τελενταίαν πασών έταξε την μετάληψιν, xaitoi δόχώί^ 
τοί^ οίχείοις μάχεσ&αι χανόσι* λέγει γαρ] οτι οπον ί^ &ρ 
ίνρε&εΐή το παραγραφιχον^ πρώτον ίχεΐνό είναι δει* ΐύΛ(ν 
U μη τι χωλνοι ' hfioTt γαρ Ιξ άνάγχης χαϊ η τάξΐς^ weif^ 
τον διαλλάττεται* ονχονν χρη χαΐ Ttjv παραγρα(ρην πρώ^ 25 
την γενέσ&αι τών στάσεων* πρός]ονς φαμ^ν^%τι χαλΰς 
άγαν 6 τεχνογράφος τεπίτην Την τάξιν ^ΐηφ^σεν^ 6χ> γαρ 
ίνην μα&είν την μετάληχΰνν^ ει μη πρώτον εγνωμεν δι^ 
αν γίνεται μετάληψις^ πώς γαρ ίδννάμεϋ*α γνώναι, οτι 
ον δύναται πράγμα μελετη&ηναι xa&^ οίαν'δτ] ποτέ στά- 30 
σιν μη πρότερον τάς στάσεις μεμα&ηχότές"^ άλλως τε χαϊ 
οτι ουδέποτε Ιχτος στάσεως μελετάται * άλλα άνάγχη την 

6 Ald. 'τκρίλάμβανί. 7 Ald« diaXaxtnetu 



278 2X0 ΑΙΑ 

ηαραγραη^ νη^ ίν&υδίχίαν exuVf παραγραφηρ δι η 
μετάλτμρις* cSov ίγράψατο Τίμαρχος Αίόχίνην ηαρα^ 
ηρ^σβεί^χς* παΐ Ηαραγράφ^ΤΜ οώτορ χατά τον νόμον τον 
χάεύοντα τον ίτα^ρουντα μη liyuvxai γαρ Ινταυ&α 
5 η πρώτη ζητησί^ ίατα^ , u ίέί uaUvm τον αγύνα• 

. ΜαρχελλΙνου• Καλώς • ό τξχνιχος τεΧενταίαν 
ε&ηχε την μετάληψνν^ έ^ειδη xcA ίαχάτη των άλλων τη 
δυνάμει τνχχμνει * ον γαρ περί τον ^άγματος έχει την 

i^ ζητηΰΐ/ν^ αλλά περί ^ιόνην την π^ρίστασιν στρέφεται ^ 

^^ ομολογημένου ^ ,τορ πράγματος' χαρακτηρίζει δέ αυτήν 

$1 ων χαϊ νόμιζα εν ρ φησνν ου ζητοΰμεν ουδέν των 

ηροειρημένων ' τριών γαρ ουσών^ ώς έμνηΟαμεν, των ανω 

• ζητήσεων, ει εατι,, τί εστίν, οποίον τι ίστιν^ iv τη με'" 

ι ταΧηψει τούτων• ονδίν ζητείται, ουδέ ίξετάζεται' αλλ* εΐ 

** ^^ί τούτων των ίν τούτοις ζητουμένων, η τ^ χατ ουαίαν 

εξετάσει i) τΐι ^ctza ιδιότητα η τζ χατά ποιότητα ει* 

^^ενεχάηναί τι* oi?ay τίνες λέγουσιν ως πρωτην αυτήν 

^δει ταχ&ηγαι, ίηειδΐΐ παραγράφει τον αγώνα* πεφνχα^ι 

: jSii πάντες οΐ ανϋ'ρωποι εν ταΐς ηροτεϋ'είσαις δίχαις ου-; 

20 a'A\Toiro απουδάζ /siv, το μηδέ είσελ&εΐν, αλλά παραγρά^ 
^σ&αι τον άγωνα* άλλα λέγομεν , οτι των λεγόντων 
πρωτην δεΐν τά'^τεο&αι την μετάληψιν, ωσπερ ύποτβμνό- 
{Λ£νο£ toυς λόγους 6 τεχνικός ορα πώξ ασφαλώς ώρίσα^ 
το, ει δει τι τούτων είαενεχ&ηναι φηοίαςί αδύνατον δ^ 

25 τούτων ην τι παραγράφεσ&αι μηπω μα&,^τας ολως^τί ταυ-' 

W^iTaioTi, της ουσίας, η τηςιδιότητος, ij της ποιότητος' ωστψ^ 

δει πρώτον μα&είν α παραγράφεται η μετάληψις' πρ\ν γάρ 

ειδέναι άγνοοΰμεν ο τι παραγραψόμε&α, ούτε ει εστί τι 

προηγούμενοίΡ• τινές ix τούτου χινη&ίντες φασίν, οτι ει 

Ιϋχα&όλου τρία ίατι τα ζητούμενα y ώς φ&άσαντες ειρη^ 
χαμεν, τούτων δέ ουδέν έστιν η μετάί,ηψις, ούχ αν εΐη 

8 Ald. Ηαλονς» 9 Ald. ομοΐογονμετου. 



ι 



ΣΤΑΣΕΙΣ 279 

^τ<χσ$ς, αλλά ψζμίι^ ύ^ ^a^qXQv ρύχ ayeUey βυτίων* 
άλλα ηροΎίγονιφβως φησί szbqi τονγξύψ, ονχ ίχΒΐ την ^ij- 
τησιν^ muta u xoi μη η$ρΙ τόντωρ ίχη τηρ ζητησι^, • 
λέγομ^Ϋ δί την ηι^ίστααιν ξχντης dvcu iSiccp• ρυχ αρα 
ίξβύ ζητησ€ύς tnntVf ουδέ άσνσχατσν*^ qXka μέρος χαι η^ 
μΛτάληψές της ποΒοτητος^ ζητσνμ9Ρ γαρ χαΐ h cevTji^ u 
τούτο iixcuov το ηαρι^γράφεό&αι rf)v δίχην^ tj χαΐ το 
uau&iiv €ΐς δίχην, μιχρον δέ όμως μέρος ποιότητος ίστι * 
διο χξά τρν/α wnpf xcdovai μοίότητος* χαλως δί προσ* 
έ&ηχΒ το 7ζροηγ<η^μίνως* έν γαρ τ^ ίγγράφω μ€ΤαληψΗ *^ 
ην χαΐ χαλοΰμΒΡ μαρ€χγραψτ(ν ϊμπίτηΒ^ πάντως χαϊ δ^ν- 
Τ9ραν ξητημα ιιαρά το της γραψηςχατά μίαν των αλ^ 
JU^ ατάαιωιν* ου μην προηγουμένως ^ ούΧ iv δευτέρω 
λσγω^ δύο γαρ ώςίπΐ το μλέΐστον fy πα^γ^αψΐ} τα 
^ητουμννα^ ων %ο μίν πρότ^ν ^$ την παραγραφην^ ^^ 
αηαγωγηψ ονύαν της ^υϋνδιχίας, το δέ δεύτερον χατά 
μί(χν τωρ προειρημένων ϋτάσεων' ζητητέον δέ, πως μβ- 
τάληψίς χαϊ η έγγραφος Ticti μοίαν αιρεσιν έχουσα της 
χατηγορίας* λέγομερ or^ ix των αυτών περιατατιχων ό- 
μοίως γίνονται ν έγγραφος Jfoi η άγραφος '^ διαφέρει δέ, ϊΟ 
ίίτι ή μέν παντελώς ίχβάλλει τον αγώνα δι* ίνος τών 
περιαψατικών iv τω νόμω χαμένου* η δέ δεχόμενη την 
'ίξρνσίβΐν τοίς περιστατιχοΐς πάλιν χέχ^ηται* αμφότερα 
δέ τα είδη μεταλήψεις εισίν* μεταλαμβάνει γαρ ίχάατ^ί 
την περίατασιν * χαΐ γαρ 6 νόμος omb περκΤτατιχου τι- 25 
νος^ άλλα μην χαί άμφότεραι πάλιν παραγραφαΐ' παρα- 
γράφεται γαρ η μέν φανερώς, η δέ την έξρυύίαν της 
πράξεως χα&άπερ την χατηγοριαν ίχβάλλουαα*^ aiX η 
μέν παραγραφή περί τό ρητ^ν εχπ τήν^ζητησιν^ η δέ . 
ου' ου γαρ ισχύει τω ρητώ* δια τοϋτο χαΐ μετάληψις ^0 
γίνεται y παραχωρούσα μέν του ^i^roi/, ισχυριζόμενη δέ 
Tfj περιστάσεί* οΘ-εν χαι την προσηγοριαν ίδιον χέχτηται* 
ιστών δέ, οτι η μέν έγγραφος τελείως Ιχβάλλει τον 



280 ν ΣΧΟΛΙΑ 

aytZva iv ηρωτοις xai ηροηγονμένως ' η Si ϋγραφσς η 
ηπο του κατηγόρου γνωςίζομένη δέχεται^ μίν την άϋνι» 
^ διχίαν, ίχβάϊΐΒΐ, Si τοΧς περιστύίτιχοίζ^ φασϊ δέ γίΦκί&βί 
ηοψ την αγράφσν , χαΐ άπο του φεύγοντας* ώς έίά το 
5 ίίλβΐστον δέ από τόυ κατηγόρου ίστί%* χαΐ αύτη ^ omh 
του φενγοντος δέχεται, Ttjv Βνδνδίχίαν• Ιία^γραφί^ 
γάρ έοτι, παραδόξως 6 τεχνικός την μειόΛηψ$ν ό'Αιρτ 
παραγραγην ίκάΙεσΒ, καϊ το ϊδιον της έγγραφου κοενόν 
αμφοτέρων η$ποίηται, των ειδών * ζητητίον ίί, διατί ^ 
^0 ίίαραγραφη ^ομα α^Χο ίσχε παρά το γένος, αλίως χα• 
λουμένου τον γένους, η γαρ πραγματική ουχ όντως* α^ 
■μοίως γάρ χαι η έγγραφος καϊ άγραφος πραγματική* 
'φελλά ρητέον, οτι άμφότεραρ μίν άπο τον φητον ωρμην^ 
ται καΐ η^ άγραφος κα) η "έγγραφος* άλΙ' (πειδη "η μίν 
ίΒ^ϊσχνει τω ρητω πλέονα, κα&άπαξ avaiqeciv εχονσα τσΰ 
αγώνος* γνωστέον ονν^ ώς και άμφότεραι πσραγρςίφαί 
είσι κεΑ άμφότεραι πάλιν μεταλήψεις• ίν μέν TJj έγγρά» 
φ ω μεταλαμβάνει ό φεύγων τον νόμον, ου μονοψ ώς 
περιστατικοί, άίΧ* οτι και αυτός ο νόμος άηό παραστα^ 
30 τιχοΰ την σύστασιν εΐληφεν * έν δέ τ^ άγράφψ δη^λον, ώίς 
αντην την περίστααιν έχει την ίσχνν* οδ-εν κυρίως και 
το σνομα τον γένους αυτή έκληρώαατα* άλΙ* όμως έχεί 
μίν 6 φενγων,, έντοΛ&α δέ 6 κατήγορος μεταλαμβάνων 
παραγράφεται* είχότως ουν ίχάτεροι TtjfV προσηγοριαν 
ρ έσχηκασιν* η μέν μετάληψις όμωννμως τφ γένπ χαλσυ^ 
μένη' ει δέ άγραφος, άπο του πράγματος ου ποιεί, ιδίαν 
δεξαμενή προοηγορίαι^ πα^ρά το γένος* όλον γάρ παρα^ 
γράφεται τον αγώνα* έχει δέ κάί το του γένους άπο 
\γ^^περιατατικου τίνος παραγραφομένη την κρίσιν* εστί μέν 
50 0W ίκατέρων ίδιον το περιστατικόν * €^' δέ διαφέρειν 
δοκεί αλλήλων τά άΆη, τουτέστι τά μέρη, ουδέν ϋ^αυματ 
οτάν* τοντο γάρ κάί ίν ταΐς άλλνας στάσεσιν ενρίσκο^ 
μεν* κα\ όνομα /iir/ δέχονται' διό και στοχασμός πρα- 



#^ 



EIS STASEIS . 281 

xerecrxM/^/teyoay xal άίώ γνώμης, xal hfl^Qfo Siinf^^ 
τσνομάζων τιαΐ xccra σνλληψιι^. fSu>v Si wg πρη^αμίΡ 
ηαραγραφης ro χατΰίσχευόζειν; ώς ου Sh htX τούτοίς xa^ 
&ίσαι^ '® ptxcumiqiov^ el δέ rig XiyopoH ov μνΐαϊα^χρηως 
τοντο αλλά μό^^ης ηαραγραψης^ λέγομΒΡ, ότι xotyoy*S 
έηπδη χαΐ αΰτη άηο ^^fjtw ψι^Ρος aqxrvtitkf ου μην er^ 
τον αντον τροηον^ 



Καί η μίν ly /ραφος ίστιν απαχω/η νΐ/ς $ν&ν9ίηΙας χατί naQayQO* 
φην inb (ητοί> τιψος, πιρί ον η ζητησις, oloy 91ς π9^1 τωρ ctifxSnf 
δΐηας μη ilifat * φάρον itqivo^Mwog uq Stnifpvyt» * vuxiqov αντφ XQ^>* ^^ 
fLMittf itvuktif ο ^ti^' ίπ^δροφάροις oi χρω' καΐ TrcuUy tptvyn' Muxik 

ΊΟ moj^aijjtxopm 

Συριανού xal Σωπάτρου. Τεχνολοχητίον πρΰ^ 
τον την ηαραγραφην χατά μέρος^ γίνεται, τοίνυν πάρα•* 15 
γραφή , ο^ αν εις απολογίαν ίλκ6μενο$ νόμον προβα^ 
Xrfcaiy * χαϋ"* ον φησι, δέίν μη υποχεΐβ&αί χατηγορία• 
ωζ i(f ου τιαρατί&εται. υποδείγματος* χάί ούτω μίν γί^ 
νεται πάσα παραγραφή * ίπειδη δέ πας χρωμενος τούτφ 
τω τρο^φ Της απολογίας ίποπτος προς τους δίχαστάς 90 
γίνεται f ώς ei τοΐς δνχαίοις &αρρών* εΐ γαρ ερ^ωτο 
προσηχουΟί λογίσμοΐς, ψί έδει τον χατηγορον ί} τί^ν χα- 
τηγορίαν ΙχβάΧΚαν * δια τοΰτο η τέχνη τοϊττο παραμυ- 
Ό-ουμενη Ιφενρε την ε^&υ8ιχ1αν* τις δί οΧτη χαί όπως 
χρηοτέ^ν ο^υτΐ] προείρηταΐ^ ιύτίον ίί ώς ουχ ανάγκη παν-- 2$ 
ταχοϋ χαΐς ενΟ\)διχίας χρηο&αι^ αΧλα δίδο}σν μίν η τέχνη ^ 
οηη μίντύι ίμηίπτει χα\ ο καιρός επιτρέπει χρηστεον* 
ωσπερ ίν τω χαγά Τιμάρχου Αισχίνης εχρησατο* παρα^ 
Χέλο^πε γαρ r^v εί&υδιχίάν, ' χαΐ τό attiov • (πειδη δύο 
προς την »}ίτήγθρΙαν ένέστηύαν Τίμαρχος Χαι /Ιημοσβ-έ-ΙΟ 

10 Ald. χαϋ^ίο&ι, ί' λΐάί ηροβάΧΙηαι. 2 Ald, κατηγορία• 



282 SXOjilA 

νης* τω μΐρ την παραγρΰορην άρτέ&τμ^, ^ημΟβ^^ης Si 
την ίύ&υδίκίαν έφνΚσξβν Γ «ι γαρ έν τφ ταχτά Τίμαρχου 
Ιχρησανο τρ ά&υδιοίία, προηγουμένως τ«ύτην ποιούμε 
νος ημβλυνΒ' την προς /Ιημοσ&ένην απολογία»* -ίπ9$ρά^ 
^ &ησαΛ^ δέ τίνες ^τον χα,τα Τιμαρίου μηδ* όλως, παρα^ 
γραφην Μΐφ, jajUiji στοχαομ^ν* , ους ^Οίδάν Άέγξω^ 
μεν απο της των νόμων αναγνώσεως^ φύ oixm στο- 
χασμος^ φασίν οτν προχατασχευης ένεκεν τους νομούς 
αναγινώσκε((.^ άλλα χαΐ τόύτφ ^ ^ντηΐ'^εμεν^ δτ^ ουδείς 

^Q κατηγορούμενος άντΐχατηγ^ορε!ν ^ δνναταί, μη πρότερον 
άπολογηοάμενος*' χαΐ οτι μίν ο Τίμαρχος κατηγόρησε ^\ 
παντί τω δηλον^ εκ τε των Ιστορικών χαΐ έξ ων 6 ^η- 
μοσΰ-ενης ψήσίν* τον μίν άνρρηκε των ku τάς ενθννας 
ίλϋ-όντων. Ει τοίνυν κατηγόρησαν 6 Τίααρχος, ουδααοΰ 

ik δι προς την κατηγορίαν ^ίισχίνης απήντησε^ δηλον ώς 
παραγραφή αν εΐη^ παραγραφή μέντρι κατοζ στοχασμόν, 
στοχαστ(>κώς γαρ ζητεΐταξ^ τα περί της ίτα^σεοας^ *Ιστεον 
δέ καΐ rovTOy ως η έγγραφος ΰάτη μετάληψης ^ ήτις κάΙ 
παραγραφή κυρίως γ,αλεΐται^ παρω&ησίς τις ουσμ της γρα* 

?0 φης κατοζ δυο στάσεις αεί μελετάται ^ κα\ γαρ η μΙν 
πρώτη ζιιτησις^ ή περί της παραγραφ)ης^ κατά μίαν των 
νομικών έχει την ζήτηαιν* από. νόμου γαρ αεΙ η παρα•^ 
γραφή' ή δί ίτίρα, η της ενϋνδικίας, ίχ της φρσεως του 
πράγματος ^αφυομίνη^ ^αϋ-^ ην αν έμπεσρ ^τασιν με- 

Zb λετάται* κατά γάρ πάσας τάς στάσεις η ευ&υδικία στο- 
χασμόν φημι και υρον καΐ,ίξης* δια τοι * τούτο χρή 
διαιρονντα ζητεΐν αετά την παραγραφήν , ίπό τίνα των 
στάσεων ανάγεται ή ευ&υδ^κία* και κατά τά^ταυτης χε,- 
φάλαια δ^αίρεΐρ το ζ/μημα , περϊ ον ή παραγραφή * ώς 

30 γάρ εφαμεν, κατά πάσας τάς στάσεις ή εύ&υδικία ευρί- 
σκεται πλην της μεταληψεως της έγγραφου Η ^άΐ άγρα- 

' — — ι 

5 Ald. τ(Ατο. 4 Ald. ]β>τι/ο^ιι>• 5 Ald. τι. 



2 τ ΑΣΕ Ι S 283 

^potr* mh Ϋ^ οίον ie στσσα^ €νρ$&ηραι hr^ αντη στα- 
0U* vnoSdy^cfTog δί χάριν* οίον έπΙ της παραγραφής ^^ 
Tfjq ύπίρ Φορμίωνος στοχαοτιχη ανξψύη ^d^Sma * ζητεί 
γαρ ηότερον χρεω^ηει τίρ^ $ν&ήχην της τραη&,ης Φορ^ 
μίων η ον • ξήί δ$ της προς IIccTahfBTQVi μεταστείτιχη • 5 
ηερί ΙΆεργον τον Μνη^ηβού^υ μεταχενομένης της αιτίας;^ 
της Γβ χατα διπλούν της γραφής Χ(Λ της του ΜετϋΛο¥ 
ίηηρείίχς^ στοχαστιχή δέ άβνδ^χία χ(Η ώς iv τώ χατά 
Τιμάρχρν* ζητείται γαρ ίχεί ε$ ηταίρηχε Τίμαρχος^ χα^ 
τά δέ ορον ίνώπιόν τ/^ς της μητρός άπέχτετνε τους νΐεΐς ^ 10 
ix χατίχδϋοης νόμου* ίξβϋΌνεν η μητηρ xc^ χρίνεται ο 
άποχτείνας αιτίας &ανάτου^ ζητείται γαρ μετά^την πα* 
ρνεγραφην εΐ τοντό ίϋτιν ahia &ανάτου^ χατά δέ πρα^» 
γμαχιχψ^ οϊσν πλούσιος χα) πένης /χ&ροί τά πολιτικά• 
ηρεσβενοντος τον πένητος εγραψεν 6 πλούσιος τον ήττον i^ 
πέντε ταλάντων χεχτημενον ούσίαν μη πολιτεύεσΰ^^ι* νο^ 
μου οντος ^ μέχρι Ινιαυτον αχρα ' είναι τα ψηφίσματα, 
ίμβραδύναντος του πένητος ττ] πρεσβεία χεχύρωταί 6 νό-- 
μος * μετά τορντα έπανελ&ών χρίνε^ ,τόν πλούσιοι^ πάρα- 
νόμων χαϊ ^παραγράφεται 6 πλούσιος την υπό του νόμου 30 
ηροβαλλόμενος προ&εσμίαν, χαι ώς ίκτ^πτωχε ταύτης* 
xai λορπόίν η εν&νδιχία χατά πραγμηιχην j οίον ει 5/- 
^Μίος^ ει συμφέρων) 6 νόμος^ ΕισΙ χα\ χατά τάς λοιπός 
ίίτάσεις ευθνδιχίαι* χρη δέ γινώσχειν, ώς της παραγρα^ 
^ς η μέν τελεία έστίν^ ή ^* ατελής f τελεία μέν οτε τον 35 
πράγματος ίστι παραγραφή j^ ώ<ς επίτον^ύγονψος φό^ 
ψου χα\ λέγοντος οτι έχρί&7]^ iv τούτω γαρ ούτε τον χα- 
τηγορονντα αδτ' άλλον τννά δέχεται* λέγει γαρ οτν οντε 
αόΐ ούτ άλλφ τινί διχάζομαι περί τούτου* άτελης δέ γί^ 
Ύεται^ οτε προσώπου μόνορ ywTe^ παραγραφή* λέγει ^q 
γαρ οτι σοϊ μέν ου διχάζομαι, ίτέρω δέ τφ βουλομένω* 

6 Ald• ^ Λζ. 7 Ald• κίμος -e7yai. S Ald. inqtAq, 



8ΒΙ ΣΧΟΑΙΑ 

ωσπερ ΑιαχΙνης rhp Ίίμιχρχαικ ηαρίχχραψάμίΜΘ^ "ηρο^ 
^ημοσΰ'έιηί» ηγωησατο ηερί των ΐΜχτηγορσίίμίίΗαν•. Jiw 
δέ xca τοΰτο προσ&πναί ώς h τίος πίΐραχραφΰΐίς^ iop 
μίν ^ίχωμίί» Ιαχυροτέρας τάς άποδείξβίς της εύάνδιχίας^ 
^ οΐιγ» χρη $ίπόντας ημάς πβρί της ηαραγραφης άϋνς 
χωρπν ifu τον Λό /oy της βύ&υδίχίας• οηερ ζαΐ /ίημο^ 
0&δρης noui iv ταΐς ηαραγρίχψάζς* ϊνα μη δοχωμεν φύ-^ 
γσντες την €V&v6ixien^ τ^ παραγραφή Χβχρησ&αι^* iav 
δί άσ&9νωμ€Ρ χατά την εν&νδιχίαν^ μέπέιν δ%ΐ τφ της Ttc^ 

10 ραγρα<ρης Χίχτασχενάζοντίχς το μη δώ^ ^ είαίχγώγιμσν 
ύναι την όίχην^ χαΐ την εύ&νδίχιαν* άλλα χοΑ τοντο μη 
άχραέίν ηροσηχ^^ ώς μςίσα παραγραφή] ήτις ίστί xcck 
έγγραφος μ^τάληψις; μεταλαμβανιται γάρ^ έΐδη ίχει δυα* 
ίασπερ χα\ ηραγματίχης η μίν εχγραφος^ η δί αγραίφος* 

Α5μτΙ η μίν έγγραφος παραγραφή iiedsStaif παρ* hitav 
δί ϊγγραφος μετάληψις* η δέ άγραφος ομωννμως τω 
γένει ^ετάληψις^ δώ χοΛ, ζητείται^ ηώς ωα,περ ίνταν&α 
tifv μεχαληψιν διέίλεν εις εγγραφον καΐ άγραφοι ^ χ<Λ 
ίχατέραν έτεχνολόγησε διελ&ών ηροτερον* χα\ γαρ χαΐ 

ΒΟ αντη xai έγγραφος Ιστι xai άγραφος* φαμίν ανν ας iv 
τ?7 ηραγματιχ^ αυδί μία της διοξρεσεως άνάγχη ^ της 
τεχνολογίας"" αμφότερα γαρ τα τη^ πραγματικής ύ^η 
μίαν χαΐ την ΰάτην έχει τεχνολογίαν"^ οϊς γαρ η εγγρα^ 
φος διαιρείται χεφαλαίοις^ τούτοις Χα\ η άγραφος* iv* 

Ι^ταν&α δέ ουχ όντως ^ εχάτερον δέ είδος ιδίοις διαιρεί^ 

ται χεφαΧαίο$ς^ xcci διενηνοχεν αλλήλων. Οίον δΙς 

περί των αυτών δίχας μη εϊναι* το μίν παρά'" 

δείγμα τον τεχνιχον ευ έχει* το δέ ειπείν, xcira φητσν χοΛ 

'διάνοιαν ίίηιν η πρώτη ίξεταοις^ εσφίχλται* τοντο δέ 

^ επτέασεν '® άγνοησας την xad^ ομωνυμίαν άμφιβολίαν? 
τον μέν λέγοντος δ^κας είναι τςις χρίσεις, τον δέ τάς τι•»• 

9 AlcL διΧ. ίΟ Aia. hmoip^ 



£12 -Γ ΤΑΣΕΤ2 2Β& 

μωρί(ζ^^ Smi γαρ 'η ηρώτη ζητ^(Τίς xatk άρ^ψιβοΐίαν'' 
ΒΪον πότΒρον δίκας λέγηι^ '^ xitg τιμωρίας ^ οώτο το δι^ 
χάζεσ&αι * ουδέ γάρ η τον ρητού διάνοια ζητείται , αλλ' 
ΐΒίύτο το όνομα τι ϋημανκΗ* ιηλανη&ησαν δέ Ttnf^q. άψ 
9ufy un^ ο τΒχΡίχο^, ύτα ΪΛ^ται, το στοχαστιχον, ou xa^ i 
τά μόρον" ίΧτοχασμον ι} ^ύ&νδίχία μΒλ^τάται* ουκ ξστ$ 
8έ* αλλ' ώς προαηοδέδει,χτα^ χατά τάς αλλάς στάσείς' 
imcev&a di η uhf παράγραψα έ| άμφίβολίας^ η δί ευ* 116 
'βνδικία χατα ατοχασμόν* αΧλοι, δί χαλώς είρηχίνα^ φασϊ 
τον τεχναών χατά ^ήτον xcu δ^ίνοιαν* λέγοντος γάρ τον *• 
φενγοντος^ φησί, νομ&ν είναί δίς ηίρϊ τΰν αυτών δίχας 
μη είναί , 6 χατηγορος λέγει * οτ* τοντο εϊρηχεν 6 νομός 
ηερί τ&ν εντελών πραγμάτων χαϊ των Ιν χρημασιν άγώ^ 
νων^ cib περϊ της χοινης σωτηρία^ ^ ον περί μεγάλων 
αραγμάτων* στοχαότιχη δί η εν&νδιχία* άπο γάρ της ii 
τον &εον φωνής χαϊ (£αρτυρίας ίξετάζομεν, ως οντος 
ανδρογόνος• 

Μαρχελλίνοί). ίΑπαγωγην ψηύι^ την έχβοΧη[Ρ 
της τον πράγματος χρίσεως^ όπερ ίδιον της εγγράφον με^ 
ταληψεως το φάσχειν^ μηδέ την άρχην^^ δεΐν χρίνεσϋ'αι^^ 
περϊ ον η ζητησις' χαραχτηριστιχωτατον δί τοϋτο τη^ 
παραγραφής το είναι την Ισχύν άτώ τίνος ώρμημένην 
ρητον, χαΐ περί αντο γινεσ&αι την ζητησιν* Νόμος 
περί των αυτών δίχας φ Όργς οτι ίνταν&α 6 φεν^ 
γων ονχ εν&νς άπολογησεται περί τον Ιγχληματος* αλ-2ί 
λα χα&άπα^ άνελέίν την χρίσιν ίξ άρχης πειράσεται* 
παρατηρητέον δΐ ως διπλτ} τις η τοιαύτη στάσις, rot/r- 
έύτιν η ζήΐψ^σις* δνύ γάρ εν ταντψ] τά ζητήματα' χαϊ το 
μίν πρώτον f ει μη δει χρίνεαθ-αι την άρχην ίπϊ τούτοις* • 
εστί δΐ χατά ρητον χαϊ διάνοιαν η πρώτη ζήτησις* τονΖΟ 
μίν φενγοντος ίνταν&α προτεινομένου το ρητον, τοΰ δί 

11 Ald. ΧέγΗψ^ 12 Ald. τψοίζχηρ Mi 



'286 SXOAIA 

Χίχτηγορσυ την 8iapo$cep* λφι^ ^ γάρ ίχΒρν μίν ητω 
τον νόμορ^ ου μην ίπί τούτοις* οΐσν ουχ ίπί των οντω 
μεγάλων χαΐ δπνων^ αλλ' inl των εντελών ατιαξ χρ/νβ- 
σ&αι^ προστάττΗ' ** ίπΐ μίν γάρ τούτων χαί την uictv 
6 έξέτασιν άρχείν ηγησατο , ifu δέ των μειζόνων xai πλείο-' 
νας* αίλοι di xctra αμφιβολία^ την ηρώτην είρηχασι 
γίνεσ&αι* ομωννμως γάρ τάς Sixccg νοείσ^αι^ xca τάς 
τιμωρίας^* οίον τιμωρεΐσ&αι μίν δεύτερον χωίύε^, χρίνε• 
σ&Μ δέ δεύτερον ου^^ χωλύεί. Είτα έπεται το στοτ 

iO χαστιχόν το έτερον ψηβν ζήτημα το της ευ&νόιχίας^^^ 
ο kOTl• τον ηράγματος η ίξεταα^ς, όπερ εξ άρχης ηαρε^ 
γρά^ψατο* ου πάντως δι &ri πάσης παραγραφής στοχα^ 
στιχόν* αλλ* ένταΰ&α μίν στοχαστιχόν' ^χάστατβ δέ προς 
το προχείμενον' στοχασηχον δέ λέγει ου χεφάλαιον, αλ- 

1S λά ζήτημα* τινές δέ το προσόν χρώμα τω φείγοντι 
άγνοονντες, ίίτι L•ξiaς 6 &εός δια το χαΐ λοξά χα^ι σα^ 
φη είναι τά μαντεύματα , λογιζόμενοι δέ μόνον οτι /?α- 
ρεΐ αυτόν η φωνή του ϋ'εοΰ, ου γάρ άν&ρωπός^ φησιΡ 
6 χατηγορος, άσυστατον είναι το ζήτημα ωη&ησαν* ου 

10 γάρ χρεύδεταί φησιν ο ϋ-εός* έπειτα δέ χρώματος χατη• 
γορησει* λέξει γάρ οτι αυτό τοΰτο τον ϋ'εον ηρώτησα, 
ει μετεστι τοις άνδροφόνοις του μαντείου xai έχρησε μοι* 
χαί άλλως y οτι ου περ\ ίμοΰ ειπεν, άλλα φοβησεα τους 
άλλους /ίουλόμενος, ώστε φυλάττεσ&αι φονεύειν μέν πά- 

35 λίν, οτι ούχ άνδροφόνος εγώ ' η γάρ αν ουδέ αυτό τού- 
το έχρησε μοι* αλλ* §ρεΐ 6 έτερος* διατί δέ μη αλλω, 
αλλά σοΙ τούτο εχρησεν, ευπορησει δέ χαί προς τούτο 6 
φεύγων' έρηΐ γάρ^ γδει με υπονοη&έντα^ χαΐ έζητει με 
της τοιαύτης αιτίας άπολύσασ&αι* ζητητέον Ji, πώς άεΐ 

15 Ald. Xiyu yag s/e*. i 4 Ald. ηροτάττΗ. 15 ΆΗ. χα*, Par. ov. 
16 Par. ad marg. Ev&vdt'xla iatly, όταν ΒΪσάγηταΙ τις χρι^ησύμ^^ 
νος πίρΐ ων μηδέηοτε γν&σις iytytro διχαοτηρίου y πίρΐ ωρ γαρ χβ- 
ηρ'ίσ&αΐ ης νδη φηαΐν, ηερί tovxtov ηαραγράφία^αί ίφύτφΐι» 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ■ ίβ7 

• ' 

τον ηξύτΌΌ ξη[ΐημ4αος χίζροαίτηρίζσντος την στάσίν, iv-^ 
Tcai&a η ψζρωτή ίξέταα$ς xcera ρητον χαϊ Stavounf' χαΐ* 
Toe μη ονσηζ της στάσΒ0ς Qfjrw καΐ δΐ€ΒνοΙας, άλλα 
η€€^χραφης* xcei ΧέγομΒν ως ομολογουμένσν οτι staQo^ 
yQcctfffi kattifi ονχ SqtixW *^ χα&ο Sk η ηαραγραψη rijv 5 
ίξέτασίν ^e^, άναγχαίως 8i χαϊ Sucvouxv έπαίη το ρη^ 
TW διάνοια Xiynai^ oV αν η9ρϊ αυτό η ζητησις η* 
ηρωτον Si έζρηχΒν^ ώς ηρος το στοχαστίχόν* ζητητέον 
δί καΐ τοντο, ηως δύο ζητημάτων όντων iv τρ ηαραγρα- 
φγ y ίξ ένος τϊ] στάσπ την ίηωννμιαν δέδωχεν * ηρόδη^ 1θ' 
λο^ δί η λυαις^ το γαρ ηροχείμίνον χαρακτηρίζει την 
στάσιν^ άμέλπ χαΐ h στΟχασμώ ίμηίπτΒΐ^^ άντίληψις* 
χαΐ iv τάΐς άντι&Βτιχάΐς βίαιος ορός, χαϊ h τω ορ(^ 
€Γυλλογΐσμ6ς* άλΧ οντβ τον στοχασμον δια τούτο εϊποις 
άντίληψν^ οντβ τον ορσν υνλλογίσμον, ουτΒ τ ας άντι- 15 
&Βτιχάς ορον• 

*£Γ ^8 α/ραφο9 ϊ<ηι μίρ * απα/ωρι της tvdviijtlag χα« αντη * ««- 117 
w παί(^αγραίρψ &π6 ^τον* τηγ δί ζ^σιψ ον ττβρί το (ητοψ ϊχη, 
iXka ntgl τ» των mql το ηοαγμα, τόπορ, η χροροτ, η ηρόσω» 
ηον, η alilw η τρόπορ* 'όταρ το μβρ ngayua ανχχωρωμα^, |y 20 
9i τι τοντωψ αΐτιωμ^&α δηπον μχταΧαμβάνοντίς^ οίον i&jv inoittiV' 
rwai ηάί τον jtoixop χαϊ την μοιχίνομένην * τον μοίχον αποχτεΐναζ 
τις μόνον, χρονω νοηρον inl τφ τοίφφ του μοιχού δακρύονααν Α* 
ρύν unvetBivB τήν γνναίχα %αί φόρου φεν/€ΐ' ^ τον γαρ τόπον 

. inaihd-a ηαΐ τον χρόνοι^ αΐτιωμεθ-α δηπου&Βν• 25 

Συριανού χαϊ 2ωΐιάτρου. *Εν τανττ^ τζ μετά* 
ΧηψΒΐ ήτις ομώνυμος ίατι τφ οιχΒΐώ γένΒΐ ηερί τον ποιον 
τι ίστι ζητούμε* ΧέγομΒν γαρ μεταλαμβάνοντες ^ ώς ού 
διχοίΐώς γέγονεν 6 φόνος ίνταύΟ'α* η ατώ τούδε τον , 

προσώπου, ώς ΙπΙ του τίιν μητέρα μοιχευομένην άνελόν• 50 ς 

■■■ ^— ^— ^— i— 

17 Ald. ηρψιεν. 18 Ald. ίμπίτηην. 
i νεχηϊατιν απαγωρ) μεν» % Par. ΰΆτη» 5 Par• φζυγει φόνου. 



288 ^XOJlA 

TO^ • ϊ} ip τφ Φνν XQOVfuf η ani τίνος τΛν AegimctnxSp* 
ηαρω&ΒΪτα& μίν γαρ χαί avnf τηρ γQaφ^p^ ουχ αηο του 
νόμου δέι αλλ* άπο των ^^ρίστατιχών' γίν^α^ δί ^ 
μ^τάΐηψις άηο τον κατηγόρου* η Si ηαρα/ρΰαρη άτιο 
t τον ψΒύγοντο^ * 6 γαρ φινγΦν έστΙν ό νόμψ έχβάλλων 
τον άγωνα χαΐ την ευ&ν$ιχίαν* ίώ χαι τούτοι διαφέρει 
tfjg παραγραφής η μηάΚιγψις • η μίν γάρ ίστιν άπο του 
. φηίγοντος η παραγραφή, η δί άηο του διωχοντος^ η ^β- 
τάληψις' πλην άχριβίστερον τε^ζνολογιμέον χαΐ ^χντην* 

ίο V f^Q μετόληψίς γίνεταί μίν άηο ρητού* ου μέντοι περί 
ρητού την ζητησιν ίχει^ ώς η έγγραφος^ άλλα μόνου τον 
ί^όμου γίνεται προβολή * οίον νόμος τον μοιχόν αναιρεί^ 
α&αί* ένέπρησέ τις μετά μοιχού την oixiav xai' χρίνεται* 
ίνταυ&α γάρ τον νόμον προβάλλεται χα&' ον έδει χολά^ 

15 ζει^ τον μοιχόν* αλλ* ούτι γε περί τον νόμον η ζητησις* 
ομολογεί γάρ χα\ ο χατηγορος* μέμφεται δέ μόνον τον 
τρόπον, οτι ονχ ούτως έδει χολάζειν* χαΐ άπλως ειηεϊν 
γίνεται η μετάληψις ix των τηριατατιχων , οτ* αν η 
πρόσωπον, η πράγμα, η τρόπον , η χρόνον, η τόπον, η 

30 αιτίαν μετΰΛαμβάνοντες έγχαλουμεν* πρόσωπον μίν ως 
ίπΐ τον την μοιχαίομενην όνελόντος μητέρα* πράγμα δί 
ώς έπΙ της ίερείας της μυούσης τον τνραννον χαϊ άηο* 
Χίεινάσης* Ον γάρ έχρην άποχτεΐναι, το πράγμα γάρ με^ 
ταλαμβάνοντες ίγχαλονμ^ν* έν τούτω δέ τψ ζητηματι 

25 ^άί άπ^ του προσώπου γίνεται μετάληψις* ου γάρ ίξήν 
ίέρειαν ονσαν άποχτεΐναι, χαί άήό ίου χρόνου* παρά 
γάρ τον χαιρόν της μυησεως* χαϊ άπο. τόπου* iv Ιερφ 
γάρ ά&ίμιτον φόνος* τρόπον δί, ώς'ίπϊ του χαταφλέ* 
ξαντος συν τφ μοιχω την oixiccv* ο τρόπος γάρ ένταυ• 

ΙοΌ-α, μέμφεται της τιμωρίας' τόπον δέ χαϊ χρόνον ^ ώς 
ίφ* ου ό τεχνιχος παρατί&εται υποδείγματος* xca iv 
τανττ} γάρ τ^ μεταληψει- φημι ο χατηγορος προβάλλεται 
τι των τοιούτων, xad•' ijv η στάσις γivεtaι* aitiaP δέ ως 

ΙπΙ 



ΕΙΣ ΣΤ ΑΣ ΕΙ 2 289 

• ini τσντον* νόμος τον μο^χον ί] χρημασιν η &οίνάτω 
ζημιονσ&α$' ^ζών' τις μοιχον χοημασ^ν ccvxbv έζημίωσεν' 
Βίλήφει ηαρ* ίχ&ρον αντου διπλάσια, χάί νπαντησας 
ξχντώ iv οδω άπέρριψΒ τα χρήματα χαι άηέκτεινδ χαϊ 
χρίνεται* ένταυ&α γαρ η αίτια μεταλαμβάνεται^ οτι * 
ύνχ ίδπ ini χρημασιν αντον άποχτεΐί/αι, δύναται δί χαΐ 
από του χρόνου μεταληφ&ηναι • 'ίστεογ bh^ ώς επταΐΟΛ 
9ΜΪ ίνταυ&α ο τε^νιχος ίπειπών^ ίπι της μ^ταλ-ηψιως 
λέγω^ άπαγωγην αυτήν ειπών της εύΟνδικίας* πίχντέλης 
γαρ ουχ εστίν ετιαγωγη της ευ&υδιχίας η έγγραφος* 10 
aiX η εύ&υδιχία ταύτης εισαγώγιμος, ει μέν γαρ ίρεί, 
οτι διαβολή γίνεται απ άρχης της ευ&υδιχίας , ευ&υς 
γαρ εν άρχη 6 φεύγων Ιπϊ την εξουσίαν χαταφεύγει, 
τούτο Ιρουμεν χαϊ ηαεϊς, οτι χαϊ iv άντιληψει συμβαίνει^ 
χαι εν στοχασμφ' ίρεί γαρ χάχεΐ ό (ρευγων^ επ εξου^ 15 
οίας αυτψ είναι το * παρεστάναι* ^ai >{α&* όλου εν οϊς 
τί έστι των περιστατικών, διαβολή ίστι του αγώνος* 
ου μην δια τρν^ο απαγωγή ^ έστι της ευ&νδιχίας τε- 
λεία' άμέλει αυτός ο τεχνικός iv τι] διαιρέσει της άντι- 
ληψειος πρώτον χεφάλαιον ϋΊ]σΐι τα μόρια του δικαίου 20 
χαϊ τό πρόσωπον, απερ &μ(ρω παραγραφιχον τάξιν.επέΊΧ8 
^χει, άλλ* oix ηδη χάί απαγωγή έστι της ευ&νδιχίας• 
άλλ^ ούδί τό εν στοχασμώ παραγραφιχον όντως, άλλα 
μόνον διαβολή του αγώνος, Τί-ουν ιαως ερει τις μετά^- 
ληψις όvtιληψεως διαφέρει, εϊγε χάί εν άντιληψα ό 2$ 
φενγών της ίξουσίας αντιλαμβάνεται χάί iv μεταληί^εΐ; 
φαμ^ν ου ν, οτι έν μ^^ άντιληψει" ου πάντη άμολόγτγίαι % 
7] Ιίβυσία, αλλ* αμφισβητείται, ταύττι χαϊ ό κατήγορος 
ηολύς άνω χαϊ χάτω εκβάλλειν ταντην πειρ^ομενος* εν 
δέ τί] αεταληψει ό κατήγορος τφ φενγοντι παραχωρών δΟ 
της εξουσίας, από τίνος τών περιστατικών ενίσταται και 
τούτω προς αυτόν διαμάχεται* ετι κάκείνο αν τις εΐποί 

4 Ald. τω. 5 Ald. απολογη, 

Rhttor. IV• 19 . ^ 



290 ^ ΣΧΟΛΙΑ 

διάφορον^ Qtb iv μίν tfj άχτιληψΗ άπο τον ηα&όντος 
miqciTal• noiuv την άντίρρησιν , λέγωρ μη ίξέίναι, τρία» 
ctQi<nia > φονενειν ' iv δέ μ^ταληχρει προς τον δράσαΡ» 
τα μόνον αγωνίζεται^ ^ λέγων ου κατά το δέον πεηοίηχέ^ 

5 ναι, τουναντίον ομόλογων αξίως τον πα&οντα υηομεμενη" 
Χξναι την χόΐασιν* ως έτΛ του ζητημοηος του χατα την 
Ιέρ9ΐ>αν, η μυούσα τον τυριαννον άπέχτηνε xca χρίνετα& 
ξράνου' irrccv&a γαρ 6 χατηγορος, οτ& μίν (χυτρ ου δι- 
δωσι την έξρυσίαν 6 νόμος, έναντίουταί, ουδ" οτι ούχ 

10 ην αξίος άναιρε&ην.άι 6 τύραννος^ τούτο δέ uovov μα^ 
χεται- λέγων, ουχ έδει Ιέρειαν ουααν, ουχ έδει μυονααν 
τον φόνον έργάσaa&au m χαΐ τοΰτο διαφέρονσιν, ίίτι 
iv μέν άντι^.τμρε& άχόλου&όν Ιστι το όνομα της γραφής 
τω ηετιραγμένω, iv δί τ^ μεταληψει έτερον το όνομα 

fS του έγχληματος' iv γαρ τψ άριστεΐ φόνου γεγονότος 
φόνος χρίνεταί' έν•δί τρ μεταληψΗ φόνου γεγονότος 
ίτερον το χρινόμενον • ον- γαρ ό φόνος της Ιερείο^ς χα* 
τηγορεΐται, άλλα το άηαίσιον. ίτ& χοινωνεΐ μετάληψφς 
συλλογισμέ, ως inl τούτου* μοιχόν τις λαβών αηέχτει^ 

Ι^νεν ουπω του τιμήματος του χατά τον μοιχον χειμένου, 
χαΐ είσενεγχών νόμρν ίχνρωσεν έξεΐναι τον μοιχον άπο-- 
χτιννύναι• πεφωραται προαηοχτείνας χάί χρίνεται* δοχέί 
μίν είναι συλλογισμός τω συλλογίζεσ&αι τον φεύγοντα* 
^α\ λέγειν μηδέν διαφέρειν, πτε νυν βΤτβ aλL•τε άίγρη-* 

^$ται, οτε 6 νόμος δίδωσί μοι τα άναιρέίν* ουχ εστί di, 
άλλα πολύ διαφέρει, χάί γαρ iv μέν• τω συλλογισμω 6 
μίν φευγων το φητον προβάλλεται * μετάληψις συν έστιν 

, άπο χοίρου μχταλαμβανομένη* έντευ&εν δηλον, ως η μέν 
παραγραφή τελεία έστιν έχβολη του άγωνος, η μέντοι 

IQ μετάληψις ουχ εστί τελεία έχβολη της ά&υδιχίας* χαΐ 
τοΰτο άπο του ^ημοσ&ένους παραγριζφων φανερον, συ 
γαρ σνγχωρονσι το πράγμα, άλλα τίρι ζητησιν ϊχουσι 
περί του ει δϋ είσελ&είν* δώ χαΐ άντιστρέφουσι τον 



2Ά 

Λ 

άγωνα* τον γαρ φάγσιηα ηρωτον ηοιάυσι λέγοντα χαΐ 
ίαηηγόρου τάξιν ίτιίχοντά' ώς iv τφ περί τον στεφάνου 
^ημοσΟ'ένηξ φησί* ηρολαβών δέ μου δια το ηρότερος 
Χέγενν τζμραγραφην αγωνίζε<ϊ&α$* ωσαύτως χαΐ Αισχίνης 
iv τω χατά Τιμάρχου τιαραγραφιχω οντι ον σνγχωρονσι S 
το πράγμα* $1 δί η μετάληχρις συγχωρείς ού τελεία. i(hi¥ 
απαγωγή της εν&υδιχίας^ άΐΧ ο χατηγορος μ^αλαμβά^ 
ΐβων τν των περιστατιχωρ ηειραται το ix του νόμου 
συγχωρονμενον διαβάλίειν* δώ χαϊ μετάληψις ίχλη&η 
Χϋά Vff παραγραφή συνηφ&η * ως γαρ ίχείνη ίχβάλλει ίΟ 
την ενβνδιχίαν ix του νόμου ^ οντω χαΐ η μετάληψης 
άπο των περιστατικών διαβάλλει το έχ του νόμου' 
συγχωρη&έν. 

Μαρχελλίνου. ^Οτι παραγραφή Χα\ η άγραφος, 
σαφώς ίνταυ&α ίδηλωσεν, είτιων χατά παραγραφ>ην άτώ 15 
^ητοϋ* ούχέτΐ δί περί ^ητόν, ίπειδη μη ισχύει , δηλονότι 
τω §ητφ* η γάρ αν φανερως ην έγγραφος* έδηλωσε 
χαϊ την διαφοράν αυτοΰ προς την εγγραφον ειπών, ουχ 
ξτι δί την ζητησιν περϊ το ρητον έχει, αλλά τρόπον τ^• 
νά παραγράφεται ίχβάλλουσα την h^ovoiccv της πράξεως' 20 
χίχρηται μίν γάρ χάνταυ&α ο φενγων τφ ρητφ' άπο- 
στάς δι ταχέως τον ρητον επΙ το πράγμα μετέρχεται* 
τοιγάρτοι χαΐ δ χατηγορος το γεγενημένον χατά νόμδν 
ομολόγων γενέσ&αι, iv τι των περισταίιχων αίτιάσεται* 
ίίστε την χρείαν μόνον ivrctv&a παρεχόμενοι ουχ Ιμαέ^ 3S 
νομεν αντω ' εν δί τρ ίγγράφφ ίνδιατρίβομεν * αυτφ **® 
τφ^ ρητφ* το ί' αΖτιον, οτι ίν μίν ττ} έγγράφφ το 
ρητον άντιχρνς εις την άπαγωγην της εν&ύδιχίας τείνει* 
δώ χαΐ την πλεΐστην χορηγίαν έχοντες έξ αντοΰ είχότως 
ϊνδιατρίβομεν αυτφ αγωνιζόμενοι* kV δί ττ} άγραφφ ζ\) 
τοιοντον μίν ουδέν εχομεν του πεπραγμένου παρά του 

6 Ald. tniiTflfiofur, 

10.. 



292 2X0 ΑΙ Α 

νόμον* ix Si των παραδειγμάτων ίσται φανερον το €ΐ- 
ρημίνον' δις ηερϊ τών αντών δίχας μη elvai' οράς οτι 
{ ^ανερώς 6 νόμος αναιρεί την κρίσιν' της άγραφου Λα*• 
ράδειγμα* ιέρεια μνονμενον άηίχτεινε τνραννον, χαΐ ψεύ* 
h γει Μεβείας • μη αντιχρνς 6 νόμος ivtav&a προς την 
"χρϊσιν ίνανηονμενος φαίνεται; τον μέν γαρ άνεΙείΛ^ τον 
τνραννον Τ.ην /ξονσίαν προβάλλεται* ου μίγν μη χρίνε^ 
0&αι τον h Ιερω φονενσαντα κεχωλνχεν ' χαΐ αλίως* 
η μίν έγγραφος τον ίνος έχοντος το ^ητον την διάνοιαν^ 

ΛΟ-παρεχει τω Ιναντίω, ίίστε μερίζονται 6 μέν το ριγτόν^ 
6 δέ την διάνοιαν• h δέ μεταληχρει μόνον Ιστϊ τό ρη*- 
τον, του άπαξ χρωμίνον είτε τον φενγοντος εΐέε fot χα- 
τηγόρον* ονχ ετι δέ έχει τούτου την διάνοιαν To^hav^ 
τίον, άλλα χαϊ συνομολογεί οτι εξεστιν, αιτιάται δέ άηό 

16 τίνος των περιστατιχων* εϊ τις δέ ζιμοίη, τι διαφέρει των 
νομιχων η έγγραφος, λεχτεον, οτι έχεί μεν ίστιν η ζητη• 
σις^ εί χατά νόμον τό πραχ&έν ίνταΰ&α δέ ει δει όλως 
είσελ&εΐν thv άγωνα* ζηΤητεον δέ ίπειδη χαϊ τελείαν ει^ 
πεν είναι ηαραγραφην εν τόΐς έξης, ποία μέν τελεία, 

20 ποία δέ άτύης* οί μέν ονν την αγραφον ειρηχασιν ατί- 
λη, έηειδη άρχεται άπο ^ητοϋ, ονχ ίχβάλλει δέ χ^ίσιν 
τελείαν δέ την εγγραφον* άλλα λεγομεν,' ου περί τον 

' άγραφου νυν 6 λόγος* ετι τοίνυν παραγραφή Τελεία η 
παντελώς Ιχβάλλουσα την εν&υδιχίαΡ ως ovk ειόαγώγι^ 

35 μον, (ος ^ πλούσιος* άτελης δέ η μη έχβάλλουσα μέν, 
αίηωμένή δέ πρόσωπον ώς Ιν τω xqtTa Τιμάρχου' ού 
γαρ Ιχβάλλει χα&όλου την χρίσιν^ άλλα τό πρόσωπον 
αιτιάται, οτι σοι ου προσήκει χατηγορείν μου, άμίλει 
προς /ίημοσβ'ενην άπελογησατο* τινές δέ παράδειγμα β*- 

10 ρηκασι της άγραφου μεταληψεως άηό του φεύγοντος, 
έπειδη είρηχαμεν, οτι γίνεται σπανίως μετάληψις άπό 



7 τ^ δίάνοιαν — ο μετ το (ητορ Ald. OIIU 



/ 
ΕΙΣ 2ΤΑΣΕ12 293 

• ' * 

του φηίγοντος, tomvto* νόμος ^ τον βίαισαμβνον χόρη¥ 
Ά&ηνησι. Xdi£tg Sidovar και νόμος έν Αακεδαίμονι τον 
β$ααάμ€νον &ανάτω ζημιονσϋ-αι ' βιασάμερος τ$ς ^Α&ηνησ& 
χατέβα3^ τάς χιλίας * ίπανΛ&ων €iV Λακεδαίμονα tcQi^ 
νεταν χατά τον έχ€ί ν6μ(\ν * χαΐ παραγράφεται αηο τό- ^ 
ηον ό φ&υγων. ^ ' 

■Ν 

Τας μ^ wp Χ^γομίνας ϋτάα$ις όντως έπιχψωσόμε&α' πίςΐ 9β τι^ς 
χα&* ίχόατψ διαιρέσεως ηδη λ$Ητέον' ύδέναι, μέντοί χρη ως τα 
περί στοχασμού λεχ&ησόμενα, π$ρΙου δη ηρωτον άνα/χαίως UXiit^ 
ται, σχ^δορ ύς άπαντα^ συπίΧύ τα μηα ταύτα, διο χσΐ 10 

Ηχότως μαχρότερα ϊσται^ 

Σνριανον χα$ 2ωηάτρον• ^Εφαμεν 7}δη Sri 
τας στάσεις λεγομένας φη&ιν ήτοι ,διοί το πολνώννμον^ 
οΐ μίν γαρ στάσεις αντάς χαλονσιν* οΐ δί γενιχά ^ρο-ρ 
βλήματα' οι δί περιέχοντα y ώς περιεκτιχά των οικείων iS 
κεφαλαίων* εΐγε χαϊ περιεχόμενα , ώς ίφαμεν τα κεφά- 
λαια ^ ί μντϊ τάς πολυ&ρυλψ:ονς ^ δονς^ δέ μί&οδον προς 
έπίγνωσιν των στάσεων επισφραγίζεται βεβαιαν αντοΰ 
την δ^ασκαλίοεν, ώς πάντως ουτω,ς ενι xaiy qvx άλλως 
έπιγνων(^ι αυτάς* ίπιάη μαίνεται δί χα}^ ώς δια τοντο %ο 
πρώτον περί στοχασμού διαληψεται, διότι ον μόνον αυ^ 
τός σχεδόν εις πάσας εμπίπτει τάς στάσεις, αλλ' οτι χαι 
τα* χεφάλΰοα του στοχασμού σχεδόν εις ^ άπάσας τάς 
αλλάς συντελεί στάσεις • ωσπερ τά απ' αρχής άχρι τέ- 
λους, άvτίληψιςy μετάλτ^ψις, ποιότης. 2% 

ΜαρχελλΙνου^ Καλώς προσέ&ηκε το άνίχγκαίως* 
σημειωτέον di, οτι αυτός μέν προστί&ησι την αΐτίαν του 
προτάξαι τον στοχασμόν δια τό εμπίπτειν φ7}σ\ πάντα• 
χου καϊ ίν ταϊζ άλλαις στάσεσιν* ουκ ακριβής dh η αίτια, 
U καϊ πι&ανη • ου γαρ μόνος στοχασμός εμπίπτει iv 50 

1 Ald. !'παντας, 3 Ald. «*. 



\ 

m ΣΧΟΑΙΑ 

τάΐς αλλοας στάσΒσιν, άλλα χάΐ οριχον χαΐ άντισταηχορ 
ηολλάχις h ταΐς αλλαίς άρίσχεται* αμπνον ουν δια 
120^0 την ουσίαν (ρυύΒΐ ηροτέραν ilvai xjf τά|€^, π€ρΙ ης 
iv στοχασμω η ζητησις* ταύτης γαρ μη γενομένης φα* 
$ ν%ρας ούχ ΐχβΐ> τα αίλα χωράν ^ οντ^ η Ιδιότης, wii 
η τιοιότης• 

Uigl στοχασμού, 

αυριανού χαϊ Σωηάτρον. 'Επειδή^ ηερί της 
με&όδον των στάσεων αρχονντως δίελέχ&ημεν, άναγχαίον 

1 Ven• Μινονηίοηύς μίν ow πρώτος tStp %α&* ίαντοψ τ^χνί^ 
γρήφωρ ιγ tlpoi φηαι τας στάσεις, τηρ μηάΐηψίρ δι,ηΐψ μ^ slvat 
λέγων, ως μΙα» δέ avnjv ίξηάζωρ* *£ρμογένης di %otl Μητροφάηις 
ο υίακοτιχος ^ ο τοντου εξηγητής, Ευαγόρας ίβ nal ',ώίύΧας oi φι* 
λόσοφοι ιδ Ιέγονσιρ αιηάς, την μειάΧηψίν ύς δύο διαιρουντίς ota- 
ΟΒίς, παραγραφικψ η »άΙ μΒτάληψιρ * χα» τον μέν στοχασμ})ρ π€• 
ρΐ ονσίας ΒχΒΐν φααΐ την ζητησίν, ίναντίως !^^»στοτΑβι* έχηνος 
γαρ τον ορον πΒρΙ ουσίας ϊχΒιν ψηοΐ την ζητησιν * ζψΒΊσ&αι γαρ h 
αΙτω, βΙ ουτός ίατιν δ φονΒυς, η ο τύραννος* τον δί ορον πΒ^/ί 
γΛ, τί i<nh xh χρινόμίνον, ΐΒροσυλΙα η χλοττη* χάς δέ αλΧας ττλ^ 
της μΒταΙηψΒως ανάγουαιν υπο την ποιότψα • τίΐν γαρ. ηοιότιμα άς 
πράγματα χαΙ ρη^ια τέμνοντΒς, την μεν περί τα (ητά ααχοΐουμίνψ 
Ttfc τεσσάρας νομιηας στάσεις ίργάζεσ&αΐ φασιν* njv δβ περί πρά" 
γματα τέμνουσιν εΙς δύο χρόνους, μέλλοντα χαϊ παρεληλυ&στα* χοΛ 
την μίν ηε^ τα μέλλοντα πραγματιχην φα(Η, την δέ πΒρΙ τα παρΒ» 
ληλυ&6τα διχαιολογίαν ' ταύτψ δε εΙς avBv&wov %αΙ ίπΒυ&υνον 
τέμνοντες νπο μεν το ανΒυ&υνον πράγμα τί^ν άντίληψιν ίνάγουσιν* 
νηο δέ το νπευ&ννόν τας τεσσάρας αντι&ετιχάς^ η γαρ εΙς i«υτop 
ηναδέχεται το έπαγόμενον δ φεύγων, η εΐς τίνα των U^t&Bv μΒ&^ 
στησιν* wav μεν εϊς ξαυτον, ποιύ αντίστασ^ν' αν δέ εΤς τίνα τΙαν 
ίξωθ-Βν, η εΙς τον παθόντα η εΙς άλλον τινά* χαν μεν εΙς τον πα* 
. &6ντα, ποίύ αντέγχλημα * αν δέ εΙς άλλον τίνα η νπεύάννον S i^f^" 
Swov* χαν μέν bU υηεύθ^υνον ποιεί μετάστασιν, αν δέ εις ανεν&ν^ 
νον, σνγγνώμην• έάν δέ των μέν προειρημένων μηδέν J ζητούμίνον 



^al n%Q\ τΰί» ί^ς ilnuv^ eidivcu roivvv χρη, ώς δυο 
τσντα mvekdima ev tileiov απεργάζεται, το τε ano^ 

^ih η μη ylrttM μηάΐηψίς, ψίΒρ διαιρουμέτη εις δύο το^Β Β/χρα^ 
φορ ηαΐ το iygafpop ηοιύ kjiqaq δύο ατάσης, τψ τ< ηαραγραφψ 
%οΧ ιψ μηάΐηψ^τ* Μ)Γ^ μ^ ow τώ^ irtav&a τοΙς ^Ερμόγίνονς 
inolov&rjTioy τεχριχωτατα ηαΐ σαφέ<ηατα ύρημένο^ς* έπ(ΐδη δέ τους 
τωτ ατάοΒων ορούς νηο/ροιφιχωτέρονς μάλλον ηπΒρ τύίίως ϊχοντας 
αποδέδωίορ, αρα/καΊορ αν βι^ ηρ6ς τα λοιηα τους αρίστους φιλο^ 
αόφους Ευαγοραν τβ %αΙ *Αχύλαν, μ$ταχεν$στέρους μέν σντας, int-* 
ϋτημονιχωτατα δέ πιρί τούτων διφλ&όντας, αυλληητορας Ι^μ'ίν της 
αχριβοϊς τηρΐ των σιάσεων γνώσεως ylvia&at παρακαλ$ίν. Των 
τοίνυν ατάύζων α\ μίν iloiv λο/ιηαΐ, αί δ» νομιχαί* λογικοί μιρ 
iwia, στοχασμός, ορός, ηραγματιηη, αντίληψις, αντίστασις, αν» 
τίγνΧημα, μηαστασις, συγγνώμη, μηάΐηψις. νομιχαΙ πίντε^ ηαρα^ 
γραφή, (ψον ηαΐ διάνοια, αντινομία, συλλoγιoμhςJ αμφιβολία* 
πάλιν των οτάσΒων α{ μέν imo το διχανιηον ανάγονται, αΐ δί υπο 
το διχανιηον ηαΐ συμβουλευτιχον, τό δέ πανηγυριχον σννΒτιιπλέχΒτα^ 
μεν Βσ&* οτΒ τοντοι;, νπ* φΑτο δέ μόνον ουδί μΙα στάσις ανάγΒται* 
νηο μΙν ουν τό διχανιχον ανάγονται στοχασμός, άντίληψις, αντί^ 
στασις, αντίγχλημα, μετάστασις, συγγνώμη* υπο δέ τό διχανιχον 
luu συμβουλευτιχον , ορός, πράγματι»^, ^τον χαΐ διάνοια, συλλο» 
γισμός, αμφιβολία, μηάληψις, παραγραφή' πάλιν των στάσεων α| 
μίψ περί τόν παρεληλυ&ότα συνίστανται, αι δέ περί τον μέλλοντα, 
αί δέ περί τον παρεληλυ&ότα άμα χαΐ μίΧλονται' περί δέ τον ένε" 
στωτα ουδεμία αννίαταται στάσις, ΙξερΙ μεν ουν τ6ν παρεληλυ&ά'* 
τα αίδε συνίστϋηηαι στάσεις, ορός, διχαιολογιχαΐ , νομιχαι πλην 
αμφιβολίας, μετάΐηψις, παραγραφή' περί δέ τον μέλλοντα πράγμα^ ^ 
ταιη* περί δέ τον παρεληλυ&οτα χάΐ μέλλοντα σΧοχασμος^ άμφΐ" 
βολΙα• "Μτι τ&ν στάσεων αί μέν ix του ηατηγόρου γνωρίζονται* 
αΙ .δέ ix του φεύγοντος* αΐ δέ ^ αμφοτέρων', άπο μέν ουν του 
κατηγόρου μετάΐηψις, ηαΐ των συλλογισμών tvioi* άπο δέ τον φεύ^ ν 
γοντος διχαιολογιχάΐ , νομιχαΙ, παραγραφή' έχ δέ αμφοτέρων, στο- 
χασμος, ορός, πραγματική* έπειδη δέ δύο ταύτα συνελ&όντα tv 
τέλειον απεργάζεται, τ& τε άποδειχνυον itaii το άποδειχνύμενον' χάΐ 



296 ΣΧΟΛΙΑ 

δειχννον xai το άποδεικνυαενον* αλΧά τό μίν άποδει^ 
χννον αϊ στάοΒίς eialVy ήτοι, η τέχνη' το δέ άποδειχνυ* 
μενον το πράγμα περί ον η στάσις, τοντέστ^ το ζήτημα* 
λέγεται, δέ καΐ τούτο πλεοναχως* ου μόνον γαρ ζήτημα 
5 λέγεται^ aXka χάί πρόβλημα xai ορός χαΐ υπό&εσις χαΐ 
μελέτη και πλάσμα χαϊ γύμνασμα, ζήτημα μίν δια την 
iv αντφ τον διχαίον ζήτηση^', πρόβλημα δι &πο τον 
προβάλλεσ&αι^ προς διάγνωσιν της iv αντω στάσεως* 
ορός δέ άπο τον περιγράφειν χαΐ προορίζενν τινά υπό» 

ίΟύ-εσνν' ίπό&εσις δέ άπο τον νποτί&εσΟ'αι πράγμα τι ^ 
γεγονός ix πρόσωπον' μελέτη δέ διότι ονχ ανεν τίνος 
αννεχονς ασκήσεως η περί τονς ρητορικούς λόγονς επι^ 
στη μη προσγίνεται άν&ρώπω ώς και των άλλων ϊκα- 
στον' πλάσμα δέ χαΐ γύμνασμα, άπο τον και πράγμα^ 

15 τος ^λίί&ονς μη νποκειμενον, γυμνασίας δι ' ένεκα /ιό- 
νης διαπ)ΜΤτειν τ^νίίς νπο&εσεις* άξιον δέ χαϊ το χρτΓ 
σιμον της περί των στάσεων με&οδον χατανοησαντας , 
όντως έπΙ τήν εκάστης χο)ρησαι διαίρεσιν* το γάρ τοι 
τάς * απείρονς παρά τοις ρητορσιν αποδείξεις εις δέκα 

20 τεσσάρας μονάς * άγ^ιγεΐν προτάσεις, φημί δη τάς στά^ 

χο /uiy inodtiKTiKoy αΐ στάοας sUflv, το di αποδίίχννμίνόν το πρα^ 
γμα, ηερί ον η στάσις, τοντέοτιρ το ζήτημα. 

Τα αρχονντα πιρί των στάσεων διαλίχχ^έπΒς ηδη, χάΙ tuqI 
της πολυωνυμίας των ζητημάτων δuζbλ&ωμiv, KaXovot γαρ αντο 
οΐ μεν ζηηιμα δια την (ν αντω τον δικαίου ζητησι^, οΐ δέ πρόβλη'^ 
μα απο του ηροβάλλία&αι ττρος διάγνωσιν της iv aint^ στάσtως'' 
οί δέ ορον^ παρά του π^ριγράφην χάί περιορίζειν τινά υπ* οψισιν* 
οΐ δέ υΐιόΰταιν, απο του υποτΙΘ^εσ&αι πράγμα τι γιγονος έ% προ^ 
σωπου' ρΐ δέ μύ,έτψ, διότι ουχ άνευ τίνος ai/ye/otv άσχησεως η 
πιρί τους. ζητορΜους λόγους επιστήμη προςγινιται άν&ρωποις, ώς 
ηαΐ των άλλων ίχαστον. oi δέ πλάσμα χαϊ γύμνασμα χ. τ.Ά. 

2 Ald. πράγματι. 3 δέ Ven. οιη. 4 Ald. et Par. τον;• 
14 Par. superscriptum est α. Ven. τα;. b Α14• μονως, Far. 
μόνας, Ven, μόνας γ^νιχάς άναγαγην. 



Ε 12 ΣΤ J ΣΕΙΣ 297 

OBigy ον Λορρω τ^νός SuxigiTixijg Ιατι, φιλοσοφίας* ωσπερ 

^ag ^Αρχύτας ο Πχ^αγχ^ρειος χαϊ μιτ cevrov 6 δαιμό^ 

viOg ^ ^Αριστοτέλης &ανματος αξιο^ νπο τάς δέχα χατη- 

yoQiccg τάς άπύρονς λέξεις ανενεγχόντες ^ οίίτως επαίνου'^ ^ 

άξίονς ηγητεον, ώς μ^χρά μεγάλοις είχάσαι , τους πασαν 5 ^W 

φψ]Τοριχην διχαιολογίαν άρι&μω δεχατεσσάρίον • ορίσαν^ 

Tccg ^ στάσεων' χρησιμον δέ χαΐ τοντο* δια γαρ της 

τούτων ίπιγνώϋΐ^εως τοις τε προσηχονσι χεφαλαίοις iv 

ίκάσττι *® χρησομε&α* χα\ των οίχείων ίχάστης^^ εύπορη^ 

σομεν νοημάτων χάί σνγχνσιν ουδεαίαν εργασόμε&α, τοις 10 

ατοχαστιχοΐς εν ορω χεχρημένοι^ η ^'^ τοις οριχοΐς iv 

^ραγματιχϊι^ άλλα τά προσεχή νοήματα ζητησομεν εν 

ίκάατρ^ τα δέ παντελώς άπάδοντα διαγράψομεν* χαϊ 

γαρ '/Αριστοτέλης εν ταΐς ρητοριχαΐς τέχναις προς τέσ- 

<ίαρα ταύτα χρησιμον ειναί φησι την ρητοριχην χαϊ τάρ'ΐδ 

Λ* αυτής αποδείξεις* πρώτον μέν προς την των αλι^- 

ιθ-ων χαϊ διχαίων kv τοις πολιτιχοΐς πρά^μασιν ίπίγνω^ 

αιν* ώς^^ χαϊ Πλάτων φησϊν εν Φαίδρω* ^ητορος μέν 

γαρ έργον το τάλη&η λέγειν, διχαστών δέ γε σωφρόνων 

το τά δίχαια λέγειν ' δεύτερον δέ το διά τών χοανών χαϊ 20 

πι&ανών λόγων πεί&ειν τους πολλούς, αλλά μη διά τών 

ίηιστημονιχών, ώς}^ έπαΐβιν παντελώς Α-^υνατουσιν' τρί^ 

τον τό'^ προς τά άντιχείμενα δυνασ^'αι διά λόγων βοη^ 

&είν εαυτοις' τέταρτον το πάσαν εν λογοις ενροιαν,^'^ 

ήτις προς άπασαν ίπιστημην χρήσιμος, εχ ταύτης ημϊν^^ 

ηεριγίνεσ&αι* ο&εν χαϊ Αριστοτέλης ίν ταΐς δειλιναΐς 

ηροοδοις τών εταίρων ρητοριχά προβλήματα μελεταν αν- 



6 Ven. *Αρίστοτ, ο d -ανμάσιος νηο τας δ. χ. τ. cf. λ. uv£j'(y^ 
χύν. 7 Ven. επαίνων» 8 Ven, dixa καΐ τβσσ. 9 Ald. 

ώρίσαττας. 10 Ven. add. οτάσει, 11 ίκαατης Ven. om. 

12 7/ Ven. om. 15 Ven. «Γ/β. .14 Vcn. άΐηϋ^μ 15 ίς 

Ven. om. 16 το ΛΌη. om. 17 Vcn. η^ροιαν. Ald. Tar. aVof «y. 



> 



296 ΣΧΟΛΙΑ 

t 

τους χατψαρίαζί, ■• Svo τίχρας φάοΜύφ^ tlva$ τον 
πΒΐ&ην iv λόγοις, ^ιγνοριχην oud δίαλβχτιχίιν^ την μίν 
kif τω λέγειν αηοτάδψ, *^ διαΧ&ίΤίχην δέ έν τω διαΧί-^ 
γέσ&αι' χάΐ συνεχώς ίπεβόα* ^* αισχρον σιωηαν^ Ίσο- 
5 χράτην ^* δι Ιαν λέγειν' οΐ μίν ονν των δειλινών άχροω-^ 
μενοι συνόδων f αϊ προς wig λοιπούς ίγυμναζον λόγους, " 
ίξύοτεριχόΐ ίχαλοΰντο• οι δί των ίω&ινων περί φιλοσΟ'^ 
ξρίαν λόγων άχροαμοιτιχοί* ^' ώνόμαστεα δί στοχασμός^ 
από μεταφοράς των bii τίνα σχοπόν ευστόχως ϋντων τα 
10 βέλη, χαΐ γαρ ίντάυ&α στοχαστιχρΐς του προχειμένου χαϊ 
τοις ίξ ειχότων λόγοις ο τε χατηγορος χατασχευάζει tq 
Ιτιαγόμενον εγχλημα, χα\ ο φευγων διω&εϊσ&αν σπεύδει, 
τάς αιτίας* ορίζεται ^^ δί αυτόν Μινουχιανος μίν όντως* 

18 Υβη. naQtaxiiotitif, 19 Ald. ύηοτάδψ» Ven• αποτάδψ. την 
δί h τ, δ, 20 Vea. addit : τόΐς hotl^o^ mv&v αντονς προς τηρ τον Xi^ 
γηψ μύέτ/ΐ¥^ 2 1 Ven• *Ισοχράτη δ*. 22 Ven. λόγους om . 23 Ven• 
addit : Μίψονκιανος μΐψ ovr ηροτάττΗ τωρ αλΙων στάσίΦ^ρ τίτ στο- 
^aaiiQv, Ιέγωρ %ατα φύοιρ ilput τοϊς φ^νγουσι,ν, προ πάσης ϋΧλης 
διχαίοΧογΙας έτίΐ τιρβ αρτηαιρ χωρύν * Ζψων δε twl *Έρμογ4της ual 
Μητροφάνης, προτάτιουσι, τωρ ατάσίων τορ στοχασμορ, δ^οτι iv 
πάσαις τίβς λογικαις ίμπίπτει ατάσεσι. ταύτας δδ προ των ρομι^ 
mSiP μιΧίτητέορ* *4ρποχρατίωρ δ^ τωρ οτιίοΒωρ^προτάττΒί τηρ πάρα•* 
γραφψ* διο ηατα φύοίρ έστϊ τφ ψΕνγοΡτι, παραγράφίο&αι πρδ- 
τορ τορ αγωρα^ %αϊ ποΙΧα ποιύρ νπ%ρ του μη τηρ δίχηρ ΒΪΟΒλ&ύρ, 
httna ά&νρομερος πρ6ς αρρηαιρ Upai, οηερ στοχασμούς προσηχψί, 
Κορροίτος δέ, τηρ ^αμφιβολίαρ' λέγων, δύο Λρα^ ip ταΐς στάσεσιρ 
αμφιβολίας* 'τηρ μκρ περί ρητά, τίΐΡ ρομιχίιρ άμφφολίαρ , τηρ δέ 
ηερί πράγματα τηρ ατοχαστιχηρ' πρώτα δε είραι τα ^τα τωρ πρα^ 
γμάτωρ* ηρωτηρ αρα ηαΐ τηρ ρομι^η^ρ αμφιβολίορ τακτεορ' Ευαγά•• 
ρας δε τΐίΛ ^Λαί'λας τορ στοχασμορ προτάττουσι, διότι τηρ περί τol• 
εϊ εστιρ ίπίχει ζητησιρ* έρ παντί δε πράγματα, πρωτορ εΐ Ιστ* ζη^ 
τουμεν, δεύτερορ το τΐ έση, τρίτορ τα οποϊόρ τΐ έστίρ' ωρομασται 
δε στοχασμός χ. τ• Jl« 24 Ven• Μιρονκιανος μερ ωρίαατο, τορ 

στοχασμορ ούτως, αρνησις πογτελης του ίηιφερομέρου έγχληματος* 



£IS STA:^EIS 299 

στοχασμός iattv Ιί^νησις ησντελης του έπ$φΒρομενου iy^ 
χλημο^τος^ ουκ ευ δί ίχεξ, 6 ορισμός' οϋτε γαρ Ιχ γένους 
ίστϊ χαΐ συστατικών' διάφορων * χαΐ προς τούτω το αρ- 121 
νεΐσ&αι το ίπιφερόμενον ίγχλημα χοινόν i&ci χαΐ των 
άλλων στάσεων* ετι δί ου παντί στοχασμώ άρμόττει* ^ 
iv γαρ τοϊς συνεζευγμένοις στοχασμοίς ουχ Vy το Ιηιφε^ 
ρομενον εγχλημά^ αλλίί δυο , χα\ οτ& του στοχασμού έξ 
έχατίρου γνωριζομενου των μέρων, έχ μόνου του φεύγον* 
τος αυτόν ώρίσατο, η γαρ αρνησις βίχεια δηλον οτι τοις 
φεύγουσιν• 'Ερμογένης δι χα\ ^^ Μητροφάνης ονΓω^ 10 
ορίζονται' ^* στοχασμός ίστιν άδηλου ^^ πράγματος 
έλεγχος ουσμάδης από τίνος φανερού σημείου* έχει δί 
χαϊ ^• ούτος ατελώς ο ορισμός* ώς μήτε ix γένους χαΐ 
συστάσεως υτιάρχων^^ διάφορων* μητε^ των άγ^ιζομέ-^ 

ου αφίδρα di vywg ο ορός ϊχίΐ* ovrf γαρ i% γένους εστί χαϊ ^tor- 
ψορωτ, απ$ρ τοϊς τελείως ϊχουσιρ οροις ηροαύναι δεΊ, ηαΐ χοινόρ 
εστί χαΐ tStf ΙίΧΙων στάσεων το ίρνείσ&αι το έπαγόμενον εχχλημα* 
Βτι, δk οίδέ παντΙ στοχασμέ ίρμόζει* h γαρ τοΊς νυνεζευγμίνοις 
ατοχασμοίς ουχ & ίστι το έπιφερόμεψον εγχΧημα αλλά δυο, "Έτ^ γ9 
μψ^ ως εΐρτ^ταΒ, τον στοχασμού έξ ίχα^ερων γνωριζομίνον των μέ- 
ρων χ. τ. λ. 25 %α\ !A.ld. om. 26 Ald. αρίζονται^ Ven. •^ 
add• τον στοχασμον, contra omittit στοχασμός εστί, 27 Ald• 
ίδηλον πραγμάτων* Par. αδι\λων πραγμάτων• Ven, άδηλου πράγμα-^ 
τος. 28 Υβη. ούτως , omisso wxL 29 Ald• υπάρχει, Ven. 
ούτε γαρ i% γένους έστΙ ηαΐ δΜχφορων, οντβ τοίν αγωνιζομένων ixaf 
τερα τα μέρη περιλαμβάνει', αλλ^ έναντίως έπιχειρησας τφ Μινου* 
3Να>φ χαϊ πάρα του^διωχοντος ορισάμενος, ουδεμίαν iv Τφ ορρ^ 
τον φεύγοντος έποιησατο μνημψ* ο γα f ουσιώδης έλεγχος μον^^ τζ 
ηατηγόρο^ πρεπωδης* w γβ μην ουδέ πάντα στοχασμον έμπεριλαμ^ 
βάνει τω ο^φ* είσΐ γάρ τίνες, ο? τεχμηρια ουχ εχουοιν, ους ατελείς , 
ix πραγμάτων χαλουσιν οΐ τεχνογράφοι, οΊον άσωτου πατήρ αφα-ν 
^ης (αφ, Cod, om.) γέγονε χοΐΐ χρίνεται ο άσωτος φίνου* Μ γαρ 
τούτου χαϊ των παραηλησίωιν τεχμηριον ουδέν εναργές δείηνυται τ<Λ 
ηρινομένον, /ίιαφέρει δε το τεχμηριον του . χρινομένου , οτι το μεν 



300 * ΣΧΟΛΙΑ 

νων ίχάτερα τά μέρη περιλαμβάνων, αλλ* ίναντίως μίν 
τω ΜννονχΜχνω ΙπνχΗρων χα\ άτώ του διωχοντος^ τον 
στοχααμον ορ^όμενος* 6 γαρ έλεγχος τω. χατ7]γόρω πρε-^ 
ηώδης* τοΐς αντοΐς δέ ίχείνω περιπίπτων άμαρτήμασιν» 
6 ονδέ γαρ πάντα στοχααμον περιλαμβάνει.* είσΐ γάρ τίτ- 
νες οϊ τεκμήρια ονχ εχουαι στοχασμοί* ονς χαΐ ατελείς 
έχ πραγμάτων χαλόνμεν, ως επι του ασώτου' ίστέον δέ, 
οτι διαφέρει τεχμηριον τον κρινόμενου* το μίν γάρ άπο* 
δείχννσι, το τεχμηρ^ίον του κρινόμενου* το μ^ν γάρ άπο^ 

iO δείκνυσι, το τεκμηραον* άηοδείχννται δέ το χρινόμενον* 
χαΐ oTl• το μίν στοχασμού μόνου* το χρινόμενον δέ χαΐ 
h ταίς αλλ€ας εμπίπτει στάσεσιν' το δέ άνεύ&υνον μέν 
είναι το τεχμηριον, έτερον δέ τι δι* αυτοΰ χρίνεσ&αι 
ίδιον μέν στοχασμού* ου παντός δέ* ενια γάρ των 

15 τεκμηρίων εστίν νπεύ&υνα, ως έπ\ τοϋ νέου πλουσίου. 
S του γημαντος ^* ^J άστυγείτονος πόλεως &νγατέρα τυ- 
ράννου, χαΐ κρινόμενου τνραννίδος έπι&έσεως' ορισμός 
δέ αυτοϋ τέλειος εχει^^ ούτω, στοχασμός ίστι στάσις 
πολιτικού πράγματος των έπΙ μέρους περί του τι εστί 

20 το κρινόμενονητοι περί ουσίας ^^ την ζητησνν εχων^ γέ^ 

αττοδίίχνναιν , το δέ anodtixyvTai , χα» οτι tq μίν ηρινόμΐνοψ χιά 
iy ταίς αλλαις (μπίτττη στάσ^σι , το δέ τίΗμηριον 4πΙ μόνφ τω στο- 
χασμω» ^Ιδιον δέ ατοχαομου έατι μόνου τβ χαΐ παντός το ntQt ου- 
σίας βί^α* τψ ζψτιαιν' το δέ άνεύ&ννον μέν ilvai τίχμίίζιον' Ιτβ- 
ρον δέ τι δί* avtov χρίνισ&αι. Ιδιον μέν στοχασμού, ου παντός δέ• 
Ιίκία γαρ των τ$χμηρΙων έστΙν υπη'&ννα, ως έπΙ τον νέου πλουσίου 
του γιημαντος i^ αστνγύτσνος πόλεως ^-υγατέρα χαΐ κρινόμενου τυ- 
ραννίδος έπιΌ^έσεως' ορός δέ αυτού τελείως ϊχοιν, 6 δέ στοχασμός 
έστι στάσις πολιτιΐΜν πράγματος των inl μέρους, περί του εΐ 
ϊστιν το χρινόμενον τί^ν ζί^τησιν ^ουσα ' γέτος μέν ουν του ορον \ 
iauv η στάσις, υπο γαρ τι^ν στάσιν χαΐ αΐ αλλαι πασαι ανάγονται 
ζητήσεις' τα δέ λοιπά διαφοραΐ' έπειδη γάρ των στάσεων χ, τ. λ, 
30 Ald. et Par. γείματτος, 31 Ald. εχεινΐΛΤ, εχοίν, posui έχει, 32 
Ald. περιουσίας, τ. ζ, έχον. sed ρ• 302. 1. 1. περί ουσίας έχον. Scripsi 



ΕΙΣ 2ΤΑΣΕΙΣ 301 

νος γαρ του ορον itrriv ή στάσϊς* νίιο γαρ την στάαιν 
χαΐ αί αλλαι πασαι ανάγονταί ζητήσεις* τα δέ λοιπά 
διαφοραί* έπεί γαρ των ατάαεων αί μεν είσι μονσιχαΐ, 
αί δέ αρι&μητιχαί , αί δέ πολιτικά ι, προσ&είς το ^^ πο- 
λιτιχοϋ πράγματος των άλλων αυτήν εχώρισε '* στάσεων* 5 
Ηαλιν ίπειδη των πολιτιχφν ζητήσεων '^ αί μέν εισι 
χα&* ολου^ αί δέ μεριχαΐ, προσ&εις το έπϊ μέρους έχώ^ 
ρισεν οντάς των χα&όλον 7μοι των φιλοσόφων* '* 'δια 

bis $xiftr, ' 33 Ven• τον*, 34 ΛΗ. έχωρηαί, et paullo γο^ΐίχω^σερ 
αντάς Ald.• et VeiiA 35 Ald. et Par; ζητημάτων. Ven. fij- 

ΊηΟίωΡφ 36 ητοί Twif φιλοαόφωρ Ven» om,, seqiientia exhni>et 
ita: To da τον ατοχασμον Ιδιον προς&ύς των ομογενών αντορ 
χωρΙζΒί στάσ$ωΡέ Τ6 γοιρ πΐρϊ οΐΜίας (Iva^ την ζητηαιν^ μόνο^ χαΐ 
παηΐ, ώς ^^Qtftat, οτοχασμΆ αρμόζει, ΒΪδη δέ των στοχαατιηών προ* 
βλημάτων ίστί δέχα, τα μέν γάρ ίστιν απΧα, τα δέ, βνν&ίτα, ηαΐ 
βπλ« μέν τέσσαρα, απΧονν τέΪΛίον ix προσώπων χαΐ πραγμάτων, 
απλονν ατιλές in πραγμάτων' eoti δέ καΐ έν τοις απλο'ϊς χαΐ h 
ηαΧονμΒνος •π)ί γνώμης στοχασμός, iv ΐγ μόνη τον δράσαντος η γνω• 
μη δι>* 'όΐου τον προβλήματος i^na^etat' οϊον μ^ιτρνια δόξασα μ£- 
μηνέναί τον μέννίον ίτρωσί, τον δέ πρόγονον aPtVa χα» φ^ύγα 
ipovovt Των δέ σνν&έτων αντεγνΧηματιαα μέν ίστι τρία, α χαΐ ita^ 
τα αμφισβητι^σιν χαλύται' σννίζενγμένα δέ τρία, αντ^γκληματίΜος 
διπ^νς τέλαος έχ προσώπων χαΐ πραγμάτων' άντΒγχΙηματιχος δ*^ 
τίΧονς,, ατελής ix προσώπων* άντεγχληματιχος' διπίόνς ατεΐ^ς έη 
πραγμάτων' των δέ σννίζενγμένων ο μέν τΙς iouv εμπίπτων ^ ο δέ 
ηροχατασχίναζόμενος , ο δέ σνγχατασχεναζομινος' απορήσει^ δ* αν 
τις, π&ς οίον τβ χρίσιν h διχαοττ^ρΐφ σνστηναι, προσώπου η ηρά*- 
γματος (νΧάποντος' φαμέν γουν, δτ* το μέν πρόσωπον πάντη ixld- 
πην αδύνατον' τον γαρ δράσαντος μη νπόντος χατά τίνος (ξοίση 
ψηφον ο διχαση^ς, άλλ^ έ^ηδ^ι τά έχ τΣίν προσώπων χινονμενα xi-^ 
φάΚαΜ ixXtinn, όταν αόριστον πρόσωπον η πάντη έζισάζον iv στο*• 
χασμφ παραλάβωμ$ν' δια τόντο &τ(λεϊς ίχ προσώπων τους τοιον* 
3θυς χαλονμΜν στοχασμούς, ΠάΧιν το 'πράγμα διχ&ς οΐ τεχνογράφοι 
ηαΧονσιν το ηχμηριον χαΐ το Ηρΐίνόμενον* το μέν ονν τνχμηριον 



302 2X0 ΑΙ Α 

δΐ του η$ρΙ ουσίας -^χοίν την ζήτησαν, την Ιδιότητα του 
στοχασμού παρέστησαν ^ ήτις χαΐ χώριζα αυτήν των oiU 

• 1 ι II ι ι 

hiXdjtu πολλίηις, το δε έ7αφ(ρ6μΒ>ορ Χ/χλημα ουδέποτε' δια γουρ 
τηρ του τεκμηρίου εχλειψιν ατίλεϊς έχ πραγμάτων χαλουντα$ στο- 
χασμοί, χεφάλαια δί του οτοχιμσμ<Λ είσιν iwia* μετά τα προοίμια 
%αΙ προχατάστασιΡ χαΐ χατάστασιν' τάυτα γαρ χοινα πάντων ΙστΙ 
προβλημάτων των νπο τας στάσας αναγομένων' εστίτ δε προχατά-- 
στααις μεν λόγος h βραχεί ta iv tl χαβί^οτάσπ μψτ^ων περιεχό- 
μένα, ως xai Άψίνης φησϊν if tj ηερί των μέρων τ<Λ πολιτικού 
λόγου tixVTi, έφοδος 7ψ)ς τας αποδείξεις, οίον h τ^ χατά JWe*- 
δΪΛυ' βονλομαι. ίβ ϊχαατον mt άρχεις, ων πέπον^α έπιδεΙίας, χαΐ 
ηερϊ τ9»ν πληγών εϊπύν^ ας το τελευταία προοίνηεινέ μοι.: εν γαΐί 
ουδέν ίατιν, i<p φ των πεπραγμένων ου δίκαιος ων ίιπολωλέναι 
ψα^ησηαι. Καταστασις δέ έατ^ λόγος προς τφ πράγματι, ουμψέ• 
ρον χα&ιατας την ύιηγησιν, καΐ τα έμπίπϊονία ηροαναιρων ιίς τ&ρ 
αχουόντων ίρνοΐας* διαφέρει δε διηγησεως, ίτι η μέρ ψιληρ εχ-Θ^εσίΡ 
Ιίχει των πραγμάτων, η δε των tε προ του πράγματος ενια αυμ^ 
ηεριλαμβάνει, χαΐ τωΡ μετά το πράγμα, χαΐ αυτό το πράγμα oi 
πάντως γεγονεν, αλλ* 6ς αν al•foΐς ^ox^ συμφερειν αφηγείται' τα 
μέν οτι μάL•aτa ανατέλλουσα, τα δε πλατύγουσα, evta δέ χαΐ 
ηρος το μείζον εξαιρούσα' kal γαρ Ισοκράτης έν τρ ιέχρί] φησίν, 
ως έρ τρ διηγ^σει λεχτέον ιό τε πράγμα χαΐ το προ του πράγμα^ 
%ος, χαΐ τα μετά το πράγμα' χαΐ τάς διανοίας, οϊς Ιχάτερος τωρ 
αγωνιζομένων χρωμενος τόδε τι πέπραχε. Καταστάσεων δε τρόπους 
*Λψίνης φησίρ δωδεχα* η γαρ τψ Ιαυτων διάνοιαν έξετάζομ»* η 
^ην των αχουόντων, η την των αντιδίκων, η αντιπίπτον αναιρουμερ, 
η προσυατάσει χρώμεϋ-α, η προδιαβολρ^ η προδιορισμζ, η άρτεξε^ 
taou τωρ προτέρωρ χαΐ τωρ ρΊρ' η το πρώτορ χεφάλαιορ καταστα^ 
τικως είσάγομερ, τουτέστιρ αφηγηματιχως καΐ αρηπλώμένως ' η μέ» 
ρος κεφαλαίου άπολαβόντες είσάγομερ καταστατιχως , η τρόπους 
ηα^εισφέρομ^ρ' τουίο δε μάλιστα έρ τοις έσχηματισμένοις αρμόσει 
τωρ ζητημάτωρ' η έπαγγελί(^ χρώμενοι τί^ρ χατάοτασιρ έργασόμε&α^ 
μετά δε ταύτα κεφάλαια στοχαστικά ίστι τάδε' ηαραγραφιχόρ , 
έλεγχων απαίτησις, βονλησις, δύναμις, απ'αρχίίς άχρι τέλους ^ 
χρίίμα, αντίληψις, μετάληψις, m&ar^ απολογία' tovtw δέ τωρ 



ΣΤΑΣΕΙΣ ' 3(Β 

Χξορ στάαεων* ilai Si ΧΒφάλε^α του ΰτοχαύμον^ ώς χαΐ 
ciVTog ίπισημ4χίρεται '(Ερμογένης, iwia^ η γαρ ^οιοτης 
Λοινη* τοίτων di τα μίν άπο του προσώπου χρίνζται, 
τα δι άπο της των πραγμάτων τιοιότητος, τά δι ίξω&εν 
ίχΗ την συστασιν άπο μίν ουν τον προσώπου* βουλή» 5 
σις χαΐ δύναμις* διόπερ iv τοΐς ix προσώπων άτελέσί 
στοχασμοΐς χαΐ ταντα έχλείπει* άπο δι του πράγματος 
απ* άρχης άχρι,^ τέλους* εξω&εν δι εμπίπτουσα δύο, πα-- 
ραγραφιχον χα\ έλεγχων άπαίτησις, ίίπερ χοινά Ιστιν 
άμγοΐν του τβ προσώπου χα\ του πράγματος* πάL•v 10 
τούτων των χΒφαλαίων τά μίν του χατηγόρου έστΙ, τά 
δί του φενγοντος, τά δί χοινά άμφοϊν* τον μίν χατηγό» 
ρου δυο, άπ* άρχης άχρι τέλους, αετάληψις^ του δι φεύ^ 
γοντος, πέντε* ωσπερ υπ* εευτης βοη&ουμένου της τέχνης 
Χίύ το φοβερον της χατηγορίας τω ^ίολυτρόπω της άπο^ 13 
λογίας εχχρουοντος, εστί δέ τάδε* παραγραφιχον , ίλέγ^- 
χων άπαίτησις, άντίληψις, χρώμα, πι&ανη απολογία* 
χοινά δί άμφοΐν χεγάλαια, βούλησις χαΐ δυναμις* '^ 

HtipotXoUoir τα μερ ix τον προσωΐΐον Χαμβάρηα*, τά Μ έκ τξ( τωτ 
πραγμάτων ποιότητος, τα δέ iSf»dtif ϊχ^ τηρ σνστασιν. *Jnb μίρ 
oh τΛ ηροσύπου βονίησις ηαΐ δυναμις κιηϊταί , , διόπιρ ip χοϊς 
ατύέσαρ ht προσύποΛΡ στοχασμοίς η τε βούΧησις η δνταμις iitX^U 
nth* αηο δέ τον πράγματος τα απ* αρχής αχρί τέλους, αρτίληψις 
%i εμπίπτον, μετάληψις, χραμα, π^Θ-ατη αποΐογία* Άπ^ρ iv το7ς 
ατίλέσιν (χ πραγμάτοίρ έχίείπα* ϊξω&ερ δέ έμπΙτΐΐοιΗη δυο, παρα^ ^ 
γραφιηον ηαΐ ίλέγχωρ άπαΐτησις, Sequitur tlt. ^οχασηχα χεφί» 
Χαια hvia, — — — Στοχαατιχο^ χΒφάλαιοτ πρωτοΡ• HaXiy τωρ 
χεφαλαΐωρ τα μέρ του χατηγόρου έσύ, τα δέ του φνύγορτος κ. τ. Α. 
37 yen. addit: το μ^ρ ουρ Λαραγραφιχορ άνόμαύται μέρ απο 
του παραγράφηρ χαΐ έχβάλΧείρ τί/ρ^ραφηρ, u γάρ γράψαα^αι το 
Μοτηγορ^ησαι , ηαΐ το έχβάΧΧΒΐΡ την χατηγορίαρ παραγράφ$σ&αι $U 
^ύτως χαΧ%ιται, χαΐ παραγραψίχορ τό χΒψαΧαιΟί'. ^Εμπίπτει δέ 
%ατα πέντε τρόπους, nata τ6 Χεϊπορ, χατα τ6 περιττευον, χατα το 
ino χρόνουΐ αφ* ων αΧΧοι ίποίησορ, έφ* οίς ίδει ημίαϋ-αι, έπΙ 



304 2X0 ΑΙΑ 

ηροτέτατ^αι δί 6 στοχασμός , τ^χοι *οτι, φυσικώς iv ^ά- 
σαις ίμηίπχ^^ ταϊς στάσεσί ταΐς τβ νομι^αΐς χαϊ Ao/t- 

χαϊς* 

τούτοις Se tv&vyioS^at, Κατά μιν τ3 Χηηον, ίις έπ* ixtlrov* ασω* 
τον πατιιρ αφανής yiyovt χαί φόνου φιν/η 6 ααωτος' ^gtl yag ώς 
χρη ηρότιρον εμφανή yevia&al• τον φυνον' βι^' οϊ'τως έμε τοί φό- 
νου χρίνεσθ^αι' κατά δέ το ηερίττιυον, οίον Sixa vtot οννώμοσαν 
μη γημαι, καΐ κρίνονται χαχου βίου' ti γαρ χα\ Καΐωρ έχβάλλη 
τοντον του παραγραφιχου τον τρόπον λίγων, ως βΙ μέν διάφορα 
ήσαν τα ηράγματα ηίποιηχότίς οΐ χρινόμεκοι^ ι]ρμοττ(ν αν η χοινη 
%άτ αυτών χατηγορία, ώς έπΙ των dtxa ατρατηγων των μτ/ α»ε* 
Χομένων τα ναυάγια, insi^ij δέ inl τω αντφ χρίνοντα$, ονχ Qti 
χώραν το παραγραφιχον , αλλ' έρέί τις προς uhtuv οτ^ χανταυ^α 
οΐ νέοι διαφόρους αίτιας προβάλλονται της αγαμίας, ο μέν ατιο- 
ρίαν, ό δί των γυναίων τψ έπΙ τον άτοπον βίον ιυχέριιαν, χα\ τα 
έπ* αυτάϊς ονείδη, ο δέ τας 4πϊ παιαίν άωροις λνττας, 6 δέ τις 
έλευ&$ρίαν υπολαμβάνων τι^ν μοναυλίαν , ο δέ άλλο τι, ώστε xuv^ 
ταυχ^α οί νέοι τι^ν xom^v ευλ6γο)ς παραγράφονται χρίσιν, ονχ από 
τϋ^ς αυτη^ γνώμης έπΙ το μη γημαι χεχωρηχότις (Cod. έχχωρτιχότες) 
ωαπερ των στρατηγών ίχαστος διαφόρους έρύ τοΐι μη άνελέα&αι τα 
ραυάγια τας αιτίας' 6 μέν γάρ τις αυτών έτ^ της συμβολής έτέ- 
ταχτο , ο δέ ίπϊ νΙ^ς φρουράς, ό δέ έηι της αναιρέσεως των νεκρών, 
ό δέ έπ* αλλφ τινί' δια ταύτα ουν ουχ έχβαλ(Α;μεν άλλα παραδί- 
ξόμε&α χαΐ τον χατα το περιττενον του παραγραφιχου τρόπον' χα- 
τα δέ το απο χρόνου, οϊον δειλού παΙς ηρίστευσεν, χαΐ, χρίνει την 
γϋνάϊχα μοιχείας' έρεί γάρ ό νπέρ της γυναιχος λέγων ώς έχρην 
την γνναίχα ττάλοί χρίνεσ&αι μοιχείας, ουχί νυν, χατα δέ το αφ* 
ων άλλοι• εποίησαν' οίον τριςαριΟτέως είχόνα έστησαν οί πολέμιοι 
χαΐ φεύγει προδοσίας' το γάρ νπό άλλων ηεπραγμέινον εις αυτόν 
αναφέρεται' χατα δέ το έφ* οίς έδει τιμάσθ-αι έπΙ τούτοις χαϊ «υ- 
^ύνεσ&αι' οϊον ί^νέχ&η σχηπτ^ έπΙ την Περικλέους οιχίαν' ευρέθη^ 
οαν χίλιαι πανοπλίίπ, και xρivετaf τυραννίδος έπιϋ-έσεως' έρει.γάρ^ 
ώς υπέρ της πύλεως χατεσχευασα τάς πανοπλίας, ό δέ τΓ/ πατρίδι 
βοη&ών τψητέος ου κολαστέος' τα μέν ουν άλλα παραγραφιχά δο" 
mi κα&αιρεϊν του παραγραφομένον το άίίίωμα' τούτο δέ αψνότητά 



EIS ΣΤΑΣΕΙΣ 305 



ίίαϊς * 7} οτι ri στοχα&ηχη ζητησις χαϊ ίξ cevtov τον ονό• 
μ(χτος την πΐύτιν ίχη ηρό ηάντων ονσα^τά γαρ άδηλα 
ηρο των δήλων άναγχαΐον χατασχ^υάζια&α^* τρκαν δί 
όντων των ^^ ηοι^σύντων τάς στάϋε$ς, αιτίου ^ συνίχονΊΖί 
τος, χρινομένον^ ίδπ μίν τα του αιτίου ώς πρώτου ηρο^ 5 
τετάχ&αι χιψάλαια^ ητο^ τα τον χατηγόρου' ovdi γαρ 
ανίν χα^ηγορίας ίστίν αηολογία* αλλ* ίηιώη h μίν 
ταΐς αΧλαις ύτάσ^σ^ το ίγχλημα η^πραγαένον Ιστϊ χαϊ 
σαφές J 6 δι στοχαύμος η^ρΐ άδηλον ίσιΛ χαϊ αφανούς 
ηράγμ<χτος, τά δι του χατηγορου κεφάλαια χαταύχΒνα^ 10 
στίχά^ ουχ ατιοδ^Ιξ^ις^ ουχ ηδυνι^&η ταύτα ηροταγηνα^ 
Ης άπόδΗ^ίν του άδηλου ηρο ^' της χαταΦαυης• 

Συριανού χαϊ Σωηάτρον. *Όη μ^ 6 #γο• ^^ 
χασμος π^ρί της ουσίας ίχμ την ζητησιν^ χαΐ οτι δρνη^- 
σιν ίχΗ παντελή τον ίπιφερομένου ίγχληματος^ χαϊ οτ$ 
πάντα τά χίφάλοία αντοΰ ύχιδον ύτοχΜτιχά tioiV^ m 
τβ χαϊ oti το σημέίον ίχπ ομολογύύμενον'ΧαΧ avsv&vvov, 
καϊ m ΛΒρΙ τον ηαρύ,ηλυ&ότα γίνεται χρονσν ι δηλον 90^ 
άφ" ων ηδη είρηχαμέν* νυν δέΐ λο$ηον ηερϊ της τάξεως 
αύτον ζητείν* πρώτος τοίνυν τέταχται, ώς χαί €ηττ6ς φη^ 
σιν ό Τε^ζναχος^ οτι τά πλείστα των χεφαλαΐων ίμηίπτει 
TJf στάσει ταντρ* αυτή δί ουχ Ιχανη απολογία ^ ίπεί χαϊ 
iv Ty πραγματ&χζ πολλά εμπίπτει ix Των άλλων χε^ 33 
^φάλαία* ωσπερ τα των Ρομιχων πασών χαϊ των δι^ 
χαιολογιχων τά πλείστα* αλλ* όμως ου διά τοΰτο προ^ 
τέταχται* τ6 όέ άλη&έύτερον^ οτι περϊ της υπάρξεως 
έχει την ^ι^^ι^σ»!^* το δέ ηέρϊ της υπάρξεως τον πράγμα^ 

ttva ηοϋ τψηρ ty πριίτομ^φ ntqtnoiu' nXcttipntxi ii το ηαρα^ 
γραφιηορ δια άηο<ηροφίίτ* oloif ίπΐ jngMXiovg* tpiqt yitg ύ at^u» 
τιύταζ χ. t. Α, ρ. 13d• Ald• 58 τωτ Ald• om• 59 ΑΙά^π^• 
Rhttor.lV. 20 



ν* 



306 ΣΧΟΛΙΑ 

τος ζητσνμϋ^ο^ πρώτον tar^ τ^ ψυσπ των τκζϊ το ηρα^ 
γμα αντο συμβαινόντων^ ίπέΐ δί των στοχασμών οΐ * 
μέν uoi τέλεΐΌί, οι απο προσώπων α μα χα) πραγμάτων 
συνεστηχότες, οΐ δΐ άτύεΐς οΐ ϋ-ατερου τούτων ίλλιπίΐς, 
S δίά τοντο 'Ερμογένης αρχόμενος της διαιρέσεως του ατΟ'^ 
χασμου φησιν, οτε χαϊ πρόσωπα ίχει * χαΐ πράγματα 
κρινόμενα, ως τνν αχριβεστάτην χα\ ίπιστημονιχωτέραν 
των τελείων στοχασμών ποιούμενος διαίρεσιν χαϊ δίδα^- 
σχαλίαν' η γαρ τών τελείων γνώσις χαϊ την τών ατελών 

tO συμπεριλαμβάνει* οΐ μίν ουν τίλειοι τούτοις πασι σχε-- 
δον τέμνονται τοΐς χεγαλαίοις' οΐ δέ άτελεΐς συνεχλιμ» 
πάνοντα εχουσι τα φ ίχάτερον τών μερών ωχείωται 
κεφάλαια' εψαμεν γαρ ηδη, ως τα μίν τών κεφαλαίων 
άπο του προσώπου^ τα δέ από του πράγματος κινείται* 

α τινά δί χαϊ κοινά άμφοΐν* ίστέον μέντοι, ως εσ&* οτϊ 
εκλείπει το τιαραγραφιχόν, κα&* αυτό μέντο$' ουδέ γάρ 
τη &ατέρα' τών μερών εκλείψει, ως ηδη ειρηχαμεν* καΙ 
τσΰτο έδηλωσε fcai 'Ερμογένης, δι* ων φησι* παραγρα^ 
χρΊκ<γ^ εστίν οτε* εκλείπει δέ έν τοις κατά άμφισβητησιν 

to στοχασμοΐς* ισάζειν ^ γάρ πως δοκεΐ τότε* έμπεσεΐτΜ 
δέ έν τοΐς τοιούτοις, ει διάφορος η τών εγκαλούντων 
ηοώτης, ώς έπϊ τούτου* δύο τις έχων παΐδας &άτερον 
άπεκΐίρυξεν* τελευτών έπϊ τοις σημείοις φαρμάκων εφη,. 
ηαϊς με αναιρεί, καϊ άντεγκαΧονσιν άλληλοις 61 παίδες* 

ϊδ παρεγράψατο γάρ ο άποκηρυκτος καϊ έρεί, ιιη δει κρί* 
νεσ&αι ώς μηδέ την άρχην ων παίς* 6 γάρ άποκηρυχτος 
ουκ ετι παίς* σννεχλείπει δέ τω παραγραφικώ καϊ η 
τών έλεγχων άπαίτησις* πλην iumW^i καϊ αντη έν τοΐς 
κατά άμφισβητησιν στοχασμθίς, έπάν διάφορος η τών 

10 άντεγκαλούντων * τύχη* ώς έπ\ των Ιατρών ^ών άμ• 



Ι Ald. Η μ^ν ^ U δέ, t Par. ϊχοι. δ Ald. πα^οτρ^ρα- 
^tuov i<ntrf 4 Ald• άαάζβΐψ, S Ald• ίαταγηλημάτ^ν τ^Π• 



Ε 12 2TJ2Ei2 307 

ψίσβητονντων της τυράννου αναιρέσεως* 6 ulv γαρ άπσ 
της χάτω τιόλεως άρελΟ-ών ίλέγχοίν e^Si άπαίτησιν^ οίον 
τιρι ηροεΐπες των πολντων^ τίνν ανεχοινώσω τί^ν του 
τυράννου άναίρεσιν* 6 μεντοι τω τνραννφ αυνων ονχ 
άπαι,τη&ηύεται, * ίπιύψαλίς γαρ τον αυνοντα τυράνι^φ b ^ 
τινί εξειτιεΐν το εγχείρημα . χρη Si γινώσχειν, ώς δύο είσΐ 
διαιρέσεις ^ η μ^ν φυσική , η δί τεχνική * την μίν ονν 
φυσιχην 6 τεχνικός ειηεν αίτίαν εχονααν, δι* ην εχαστον 
χεφάλαιον τον ίτερον Λροτετακται* τψ δί τίχνην οΐ ρη^ 
τορες ίπινοονσν δια πά&ος χαΐ αίτίαν τινά* εσ&^ οτε την 10 
τάξιν αυτϋν αμείβοντες^ τίνα δί χαϊ ελλείποντες• 

Μαρχελλίνον» Θαυμα^ίως άηο του τελείου tfro- 123 
χασμου πρώτον ψί^ατο^ εν&α χαϊ τελεία των κεφαλαίων 
Tf διαίρεσις* ταύτης ίγνωσμένης^ φ^^ ^^ ^V^ του τελείου 
διαιρέσεως y χαϊ η του ατελούς εγνωσται* ει γαρ άμφο^ 1$^ 
τερων έχει τα κεφάλαια ο τέλειος ^ τον τε προσώπου χαϊ 
του πράγψιατος^ δηλον οτι τοΛτα ίγνωκως καϊ τα του 
ίνος Ιπίσταται^ ήτοι τον προσώπου η του πράγματος* 
ίμφοΐν γαρ την διδαύκαλίαν περιλαμβάνει 6 τέλειος* 
το δί κρινόμενον ννν δηλοϊ το Ιξέτασιν επιδεχόμενα^ ρά- 30 
χουν εστί καϊ πραγμά ποτ ε ου χρινόμενον* ειπεν γαρ οτβ 
ώς μη άεϊ οντος' εάλω τοίνυν το &εώρημα τον τεχνικού 
το οτι δη 6 στοχασμός 6 σννιστάμενος έχει πράγμα 
χρινομενον* ου γάρ εστίν άπο πρόσωπον μόνορ σννι» 
στάμενος 6 στοχασμός* εοικε όί καϊ ιχύτος ώς προς το 25 
ίξισάζον τοντο ειρηκέναι το οτε έχει χαϊ μραγμα κα\ 
έξης* τύ,ην γάρ τούτου πανταχού βούλεται πράγμα ίμ* 
πίπτειν• ^Ιστέον δέ^ οτι τον χατά φύσιν 6 'Ερμογένης 
διαιρεί στοχασαόν* του γάρ δη χατα διαίρεσιν χαϊ τέχνην 
ετέρα διαίρεσις ώς προς την νλην την έμπίπτονσαν* ηίο 
γάρ τέχνη διδάσκαλος ώς προς την νλην' τι μίν λεκτέον» 
τι δέ σιωτρητέον* χαϊ τι μίν ΙμηΙητει^ τί δί ονχ ίμπύατει, 

20.. 



aoe JSXOAIA 

δηίονσι δί tiof στοχίχσμορ ώς ini το nXttatop ol τοώυ* 
xoh tSv οριαμων* χρίηταί τις προδοσίας^ ανν^ιδότος, 
χα&υφέσΒως^ * Xjiateiag^ τυραννίδας ίπι&ίσΒως^^ μοίτ- 
χ^ίας^ μηδΐ4Τμον, φαρμάκων* γίνεται δί χαϊ ηιρί γης 
Β ορών στοχασμός δτ* αν αμψισβητωσΐ τίνες * γίνεται δί 
χαϊ ηερί χρημάτων ^ ως iv τοις Ιπιτροηιχοΐς* ελα&ε δι, 
φασί τίνες ^ εαυτόν ο τείχος έλέγξ<χς Λ* ων ψησιν ίν- 
τνΛ&α^ οτε χα% ηροσωηον εχεν χαί πράγμα χρινόμενον' 
ηρωη^ γαρ ουχ ίβουλετο άτελη Ιχ πραγμάτων είνα^ 

ίΟστοχασμον, οτε περί του άσωτου ελεγεν* αλλ* ώς εφ€ί^ 
μεν δια τον Ισάζοντα στοχασμον τοΰτο προσε&ηχεν* έζη^ 
τησαν δε τίνες, διατί μη χαϊ kv ταΐς άλλαις στάσεσ$ 
τοΰτο λέγει* χαί φαμεν, οτι έπειδη πρώτος δ στοχασμός, 
ix τούτου βούλεται γποδειγμα ημΐν των άλλων στάσεων 

15 παρασχεσ&αι, όπερ Tcal άμεινον* οτι iv στοχασμω, Ιάν 
ίχλείπρ ^ το πρόσωπον, ίχλείπει χαί τα του νόμου χεφά•* 
λαια• χαϊ ίτά του πράγματος ομοίως' Ιν δί ταίς aU^ig 
ουχ Ιη* cuTiov δέ τούτου, οτι έν μίν ταΐς άΧλαις πρό^ 
δηλόν Ιστι το πράγμα χαϊ ουχ ετι περϊ τούτου ^ι^^οί^Α^^ 

30 εΐ εστί, χαϊ δια ττοΰτο ουχ ετι βουλήσεως ουδί δυνάμεως 
δεόμε&α προς υτιοψίαν τόϋ προκειμένου συντελούντων 
των κεφαλαίων, iv δί τω στοχασμφ άδηλου οντος του 
πράγματος ix της περϊ το πρόσωπον υποψίας η άπο 
των του πράγματος σημείων συνίσταται η ζητησις* ον- 

35 ^ουν είχάτως Ιν τούτω άφώρισται τά κεφ>άλαια, h δί 
ταϊς αλλαις μεμιχται. Jiati δί μη άπο των κεφαλαίων 
ηρξατο ίνταυ&α ωσπερ iv ταΐς αλλαις στάσεσιν, άλλ* 
άπο του εΐδσυς της στάσεως ηρξατο ειπών, οτε χαϊ πρό^ 
σωπον εχεϊ καϊ πράγμα; ίπειδη των κεφαλαίων ουκ άεϊ 

30 τούτων η χρησις ίμπίπτει, «οΛλα προς τά εΧδη του στο* 
χασμ^ΰ* και οτι των κεφαλαίων τά μεν &7ηι^ ΐδια του 



β Α\ά. fia& νφίϋίως. 7 Ald• hldfiBi, 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 2Κ!ίϋ 

ηροσωηου, τά.δί Ζίια του πράγματος ^ δια τοντο ηαοα^^ 
οτησαί την Ιψίστου κεφαλαίου δύναμιν βουλόμ^νος άπο του 
τάείου στοχασμού ηρξατο της διαιρέσεως ί ίξ ου των αλ^ 
λων ϊσμτν την διαίρεσιν* ίχλείποντος γαρ του ηροσώτιου 
συνεχλώΐΗ χαΐ τα του ηροσωποϋ κεφάλαια * χαΐ inl του ^ 
ηραγμεαος ομοίως. 

ϋαραγραφιηφ tatiy 3τβ• 

^Εζητητα$, δια τι πασών των λογικών στάσεων ομω* 
νυμον ίανταίς κεφάλαιο» ίχουσων, μόνος 6 στοχασμός καΐ 
τ πραγματική ουκ έχει* καΐ περί μίν της πραγματικής iO 
κ€(τά κξαρον ίρουμεν* περί δί τον στοχασμού τοΰτό 
φαμεν, ώς h μίν ταίς αλλεας στάσεσιν ^ πρότασις 
ώμολόγηται* οίον Ιν ορω το τ^τυτηηκίναι^ Αημοσ^ένη* 
h τγ άντιληψΗ το γεγραφηκέναι ' τά ναυάγια* kv μό^ 
V(f δί στοχασμω άδηλος ίστιν η πρότασις* ουκ ηδύνατο 15 
ουν αδηλον άδηλου κατασκευή γενέσ&<η' Ιν δί ταίς αλ^ 
λαις λογικαΐς το δηλον εις κατασκευήν προβάλλεται^ του 121 
αμφισβητουμένου* . δια τούτο τοίνυν ουκ εχπ ομώνυμον 
ίαυτ^ κεφάλαιον ο στοχασμός" η αυτή αιτία καΐ του 
μηδέ την κοΛουμένην προβολίμ^ εχε/Λ^ τον στοχασμον, ώς 30 
αΐ άλλαι στάσεις * μηδί τά άπο του κατηγόρου πρώτα 
κεφάλαια f της τέχνης τοντο απαιτούσης^ άΐ^ τό πάρα* 
γραφ>ικον ο του φεύγοντας έστι κεφάλαιον* καίγαρ, ώς 
ηδη δρητεα^ ό στοχασμούς άδηλου πράγματί^ έστι ζητη^ 
σις" τι ουν έχει προβάλλεσ&αι εις πρότασιν, ου γαρ αν- 15 
τό τό κατασκεναζόμενον προκαλεΐτοί* iv μίν γαρ rcj> 
ορϋΛ η προβολή* οίον τά μέν εις έμί κα\ τους φινλέτας 
ημαρτημένα καΐ τά περί τ^ν έορτίρ^ αδικήματα έφ* οΧς 
αυτόν προυβαλόμην, ταυτ* έστιν* ^ Ιπι δί της άντιλη^ 



i Ald. τηνηψιέΐβαι» Ι Ald. τότε γς^ιφηηέ^ΐ• S Ald. 
'90VHO€Uf. Dem. ίη Mid. ρ. 521. 



310 ΣΧΟΛΙΑ 

^Βως η προβο?.η' οίον τά vccvdyta γράψας την mhv 
7]δίκησας' xcu knl των λοιπών ωσαύτως* iv μόνω Si τώ 
στοχασμω το πεπραγμένον σημεΐον h Ιγχληματι ον, 
αλλ* ονχΐ ίγχλημα, ονχ εχεί προβολην^ άλλα το παρα^ 
δ γραφικον πρώτον, διότι φνσει πασιν άν&ρώποις νπάρ^ 
χει τον αγώνα μέμψεσθ-αι* καΐ πάντες οι κατηγορούμε" 
νοι πρώτον αΐτιώνται, οτι κατηγορούνται* συμβάλλεται 
δί εις το μέρίψεσ&αι το παραγραγικόν^ r xai οτι βί /jy- 
#/ g * iστι τον άπαξ απολογησάμενον και καταδεξάμενον 

^^ την κρίσιν αν&ις παραγράφεσ&αι\ η καΐ οτι αν το πα^ 
ραγραφιχον ί^χυσρ σχολάζει των λοιπών κεφαλαίων η. 
έξετασις* η οη η παρίζγραφη της άϋνδικίας ούσα άν^ 
τιστρέφει τον άγωνα καΐ τον φενγοντα κατήγορον ποιεί, 
καΐ φύσει πρώτη γίνεται τον πράγματος' είχότως ονν 

15 καΐ το παραγραψικον, ει κα\ μη τελεία ϊκβολη του άγω^ 

νος, αλλ* οϋΐ> γε την (ρυσιν της παραγραφής σωζον πρ6 

των άλλων τίτακται* 'ΙΙκολού&ησε τη φύσει των πρα-^ 

γμάτων η τέχνη * πρώτον γάρ έστι κατά φνσιν το την 

' γραφην μεμφεσ&αι και παραγράφεσ&αι* παραγραφικί/ν 

20 δε εστί λόγος την δίχην ώς ου δεόντως είσαγομένην κη•^ 
ταμεμφομενος* ίχει δέ κοινωνίαν προς την παραγρςεφην 
την στάσιν* διαψοράν δέ, οτι η μεν εστί τελεία έχβολη[, 
της ενβνδίκίας, τοδίενδειξις μόνον εκβολής* καϊ τοσον^ 
τον δύναται, όσον διαβαλειν την κρίσιν' , μεταληχμεω^ 

25 δέ δίαφίρει πάλιν* οτι ν μίν μετάληψις άπο τον κ^τη^ 
γόρον, το δΐ \τάραγραφικ6ν άπο T&iS φενγοντος' εστν 
δι κοινότερα του παραγραφικου διαφορά προς άμφόtέ" 
ρας, την τε παραγραφην και την μετάληχριν, οτι ίκεϊ- 
ναι μίν άπο φητον , το δέ παραγραχρικϋν ουχ ουτω'^ 

ΖΟ λαμβάνεται δέ άπο των περιστατικών, χρόνου, οτι παρ* 
αυτά τά συμβάντα έδει με κρίνειν, ον χρόνοις ύστερον* 

4 Ald. n'^i;. 



ΕΙ 2 ΣΤΑΣΕΙΣ 311 

τρόπον t ώς Αημοσϋ^ίνης• U μίρ ΗσαγγΑίας αξ$ά μ$ 
ηράττοντα Ιωρα ξΐσαγέλΧοντα xcu τούτον τον τρότιον , 
ζίς κρίσιν χο^&ιύτάντα τιαρ* νμΧν* ^ u ^i γοάφοντα πα« 
ράνομα, παρακμών ^ γραφόμερον* iav Μ Μμος προοτε-^ 
&ij τφ ηαροη^ραφιχω χαΐ προζ τοΐς άχράφοις SixaiotgS 
λάβρ ToSro, γίνεται τιαραγραψη* ίχει δέ διττην χύριχν 
το ηαραγραφιχόν* οτί μίν γάρ Ιν άρχί] τάττετϋίΐ* οτί 
Si μετά τα άτί άρχης ίχρι τέλους, iv άρχϊί μίν^ οτι 
ου δει είναι τον αγώνα y ει μη τόδε τ^ νπάρχοι, ως iTth* 
του άσωτου* έρεΐ γαρ^ οτι τόδε τι δει χρίνειρ με, οτ 10 
αν δειξτις τε&νηχόχα τον ηατίρα^ χίύ inl της γυναικός 
της νύχτωρ δαχρνούσης xai χρινοιύνης μοιχείας* δει γάρ 
npmov ψανηναι τον αοιχόν* μεγά δέ τα απ* άρχης 
άχρι τίΧους ευρίσχομεν το παραγραφιχον, οτ* αν η ύλη 
ευλογωτέραν τω χεφαλαίώ παρεχη την τόιαυτην Τα|^ν, Ι* 
«5^ ίπΐ του τρκταριστεως , ου εικόνα έστησαν οί πολέμιοι, 
χα\ φεύγει προδοσίας, προς τούτο εισάγει το παραγρα^ 
φιχόν 6 ψενγων οτι ου δεΐ με κρίνεσϋ'αι έφ* οϊς- άλλοι 
ηεποιήχασιν* *Έστιν οτε* ασφαλώς ωρισεν^ ου γάρ 
αεί ευρ'ιαίχετζα, άλλ* οτε εστίν άπο των περιστατικών 10 
διαβαλεΐν' Ικ τούτων γαρ (χει τίριι σύστασιν το κεφά» 
λαιον* χεφαλαιωδώς δέ τότε Ιμπίπτει^ οτ* αν δέον τι 
πραχ&ηναι^ μη πραχδ-ϊι^ η οτε πεπραγμίνον, νπαιτίως 

. ' ^^εΧίγίζωρ άΛαιτησε'ι^, ?^ 

Σωπάτρου^ *Εφεξης δύο χεφ>άλαια του φεύγοντος 
τίταχται, μη δκχκοπτόμενα' τοις άπονου -κατηγόρου κε^ 
φαλαίοις, ίτιειδη ταύτα, ως ηδη εΐρηται, άλληλοις άκο^ 
λου3^εΐ συνεκλιμπάνοντα' αλλ" ούτε τίι του προσώτιου 
ίκληψΗ ουδέ τίί του πράγματος' άπ* ουδέτερου γάρ τον- 50 

i l.ld. ιιμ%ψ. pro eor. ρ• 329. 6 AIJ. πρ(η*£ rofOf. 



3ia SXOAIji 

fmv ίμηίπηι^^ ItiQa δΐ αίτια, ητι^ itjgrjrai^ ηδη δεντίρα 
δί η των ίΧέγχων άηαίτησις* διότι 6 στοχασμός αρνησίς 
{στ$ του ίηαγάμένον ίγχληματος' άναγχαίως συν άπί^τη-» 
σει τον 3ίΒγχον ο κρννγωρ τω ίπιφερομέρω έγχλημίχτ^ 

φ ΜαρχεΙλίνρν^ Τοΰτο δεύτερον μίν τρ τάξεν* 
ίσχνρον γαρ το χεφάίαιον ix των άτέχνων πίστεων γινο^ 
μίνον, οίον, μΰίρτνρων, διαϋ'ηχων, νόμων, ψιψιομάτων, 
ίτιμηολων, βασμνων^ 

ΒουΧησεΐρ δυνάμειί 

tO Σωπάτρον* ^ίναγχαίως τοΛτα την έφεξης ^ει 
τάξβ/ν μετά τα χοινά* χαϊ γαρ τον πρόσωπον ίστίν η 
βονλησις xctl ij δίγαμι^,^άλΧ* συ τον πράγματος* τανττ^ 
δέ χαϊ πρotiτaxτaι των άπο τον πράγματος χεφαλαίων* 
φύσει γάρ^ το πρόσωπον τον πράγματος πρώτον ^ ως 

Α5 ποιούν ηοιονμένον ' άλλα χαΐ η βονλησρς της δννάμεως 
φνσιχω^ προηγείται, πρώτον γάρ τις βουλεύεται, είτα 
πράττει* ο ίστι rjf δυνάμει χεχρησβ-αι, χα\ οτι βονλησις 
μίν άνευ δυνάμεως χρίνεται, δνναμις δί ανεν βουλήσεως 
ου* χοινά δί χαϊ τοΛτα, αλλ* oif}(l του προσώπου η τον 

|0 πράγματος ως το παραγραφιχαν χαΐ ή των ίλεγχων 
ατιαίτησις^ αλλά χοινά του Χατηγόρον χαϊ του άπολο^ 
γουμένου^ διό χαΐ προ των Ιδίχίίν ίχάστου τίταχται. 

Μαρχελλίνου. Ταύτα του προσώπου χεφάλαια, 
πρώτον δ4 ίστι το πραττον τορ πραττομένου, τουτέστιν 

15 το πρόσωπον τον πράγματος * διό προτίταχτα^ η βύνλψ' 
σις χαϊ η δυνααις* τα γαρ αη άρχης ν^χρι τέλους τά 
πράγματα Ισην* είχότως δέ τα δυο χεφάλίηα όμον 
ίταξεν* άχολου&εΐ γάρ r^ βουλησει η δύναμις χαϊ άχώ-^ 
ριστός ίστι' μάταιον γάρ η βούλησις απούσης δυνάαεως, 

S0 χαϊ η ίύναμις απούσης βουλήσεως* • 



Ε12 2Τ22ΕΙ2 31S 

« 

Σωηάτρου*. ΤοΟτο ηρωψον iati ΧΒφάλοίον tSicv 
' τον κατηγόρου * ηλην ort^ ip cncepioig χοινον τβ χαΐ 
ϊί$θΡ άρίσχΒταίι του κατηγόρου, ώς ίφ^ξης ίρονμερ*. 
ϋχότως ουν, imt^ μετά το πράϋωπόν]ίστ$ το ηραγμα, ^ 
τα δί as^ αρχής αχρ$ τiL•υς>aυτά τά πράγματα ίστ$, 
μετά την βονλησα^ χαί ττμ δνναμίν τεταγμένα εστίν* η 
γαρ όδόί ταύτην ίχβι την τάξιν βουΧομένη ηράξαν* 
ηραξαι δί τόδε τρ, όπερ ΙστΙ τά απ άρχης άχρι τΆους^, , 
ϊνα προς αυτά η απολογία γένητεα^ ~ ^0 

Μαρχελλίνονη Ούτω χίχλητα^ τοντί το χεψά^ 
λαών, ίπΒίδη πανταχού ευρίσκεται καί iv προοιμίοις κάΙ ' 
iv ύι$λόγο$ς* Ιστίων δι, οη τοϊς άμ άρχης, ζχρι τεL•υς 
ύς iju το πλείστον q κατήγορος, κίχρητi;u^ καλείται δί 
κάί άαι αρχής άχρι ψΆονς καΐ πράγματα καϊ σημεία * && 
τά ^ αντά iv στοχασμω* καϊ μέγιατον iv τούτοις 6 κα^ 
τηγορος ίσχνμ* διο καϊ πατ^ϋ^άυ (χυτοίς κέχρηται iv 
προοψΛΟίς, h ίπ^λόγοις^ 

/ 

) 

' ^Αρτιληψε^; μεταΙηψΒΐ^ 

2(οπάτρον• "Εδει μετά τά απ* άρχης άχρι τ/λον;» 30 
ψύσιν Ιχόντξον ανξειν * το πράγμα καϊ μεγε&ος περιτίτ- 
Ό'έναι τω άδικη μάτι, την μετά&εσιν της αιτίας τάττειν* 
ήτις απολογία τέ Ιστι κα\ της αρνήσεως κατασκευή^ άλΧ 
ουχί την άντίληψιν, ο τολμηρότερόν έστι κάί &ρασυτερον, 
ευ&ϋς έπί την Ιξονσίαν καταφεύγειν, κάί προς την ορ- S5 
γην άγει * τ6ν δικαστί^ν καί μηδέ άποδεικνυναι πρώτον, 
οτι ου πξποίη^εν* άλλως τε κα\ οτι ή μέν μετά^εσις 
της αιτίας αεί τοις άπ* άρχης άχρι τέλους άκολου&εί^ 
το δέ άντιλητττικον ουκ άεί έμμίπχει, ξι μη οτ* αν tig 

i AkL• αίξίψ* t Scribendvm Tideftvr Βγα», 



314 ΣΧΟΛΙΑ 

αφ* ων (χντος ηοίησας χρίνητα^' ' ίδη ουν χαΐ xcera 

τοντο ιύ χζΰμα της αντιλήψεως προταγηναί, τα γαρ 

126 άέΙ των ηοτΕ τΓμιωτΒρα , Tcal xccra τοντο 6 μίν Μ&νου^ 

χιανος χαϊ oi ailov τ^χνιχοί μετά τα άη άρχης αχρρ 

5 τέλους το χρώμα τάττονσίν^ ^Ερμογένης δέ την αντί-' 

ληψιν' χαλώς δι χαϊ ούτος* χαχπνοί ονχ ίξω σχοπον* 

χατηγορονντας μίν γαρ δεΐ ΈρμογέτΗ χαταχολον&εΐν• 

ηροτά^τοντας τον χρώματος την άντίληψιν, προς βάρος 

τον φεύγοντος, άπολογονμενονς δέ Μινουχίανω την jue-• 

±θτά^ε<Ην της^ αιτίας, την άντί&Βσιν την έχ των απ άρ-» 

χης άχρι τέλους γινομένην\ Βΐχότως δί άντίληψι/ν προ^ 

τάξας, έπηγα^Ε την μετάληψη λυτιχην οίσαν άά της 

αντιλήψεως. 

Μαρχελλίνον• Μετά τά άπ άρχης άχρι τέλους 
ΐΒη άντίλψ(Ης' φ^ει γαρ πάντες την έξουαίαν προ των 
άλλων προβαλλόμεϋ-α* χαΐ μετά την έξονσαχν, τότ^ την 
atxictv ίπιγέρομεν της πράξειος, ο έστί την μετά&εσιν 
Της αιτίας^ ονδύς δέ τ^ Ιξονσία &αρ^ων ταύτην παράς 
πρωτ(^ν την αΐτίαν της πράξεως προτάττεί της εξουσίας. 

/ 

Σωπάτρον, Περί μίν τον χρώματος ^ εΐρηται, 
η δί πι&ϋίρη απολογία τελευταία τέταχται* εΐ χαϊ τά 

3 Ald. %qivnau 1 t^( Ald. ora• 3 Par• ad mar^. 

Hfiqi^ εχ(^ηαετ ο &t6g, ως, bI μΧπψο^ τανς οφϋ-αΧμονς γάλακτι γυ- 
ναικός σώφρονος, αναβίίψη, ifXu^tif ix της ϊδίας γυναικός, χα* 
ονχ Ιά&η, ηλΗψεν αηο ξίνης γυναικός ηαΐ ϋ&η, xa^ nglvei αυτηρ 
ο άηιρ μοιχείας. Ζητιίίται το χρώμα ^ τΐ αν εΤποι η γυνή δια^ 
χρονομίνη την αΐτίαν' μαατί^σι την altletv inl τον άνδρα, νπο^ 
διοηττέλΧουσα Ης]\τ6 Ανδρος, χαΐ το όνομα τω xoivot γένη νοονμΐ'^ 
'νον θετικώς (ηοη satis Hquet) ίχΧαμβάνη' Λίγη γαρ τον χρησμο,ν 
γάλαχτι aluipBa&^ ηροτρίπ9$ν ywatMig αώφρονύζ .αρδφ>$$ rtmi 



' ΕΙΣ Σ ΤΛ2ΕΙ2 815 



μάλιστα, δοχε! άντΜΤτρίφβίν τον αγώνα* αΧλ^ όμως yXl•- 
σχροτξρόν ' τέ ίατι χα\ ac&evig' τούτο δι χαΐ το όνομα 
χατηγορεν ου γαρ ώμολόγηται, ^ άλλα πι&ανη τις * ίστιν. 

Μαρχελλίνου• *Α ηοώτης χα\ η γνώμη χοινά^ 
έστι πασών τϋον στάσεων* ταντα γαρ των ίηιΧογωίν 
ίστίν* αυτή ν αιτία της προτόξεοις των κεφαλαίων. 

Το παρνγ^Λψίηον γίνεται ηατά τρίπους τέσσαροις, ητοί ατη τον 
λείποντας' olw iamov πατ^ρ αφανής γίγονί nial φοτον φηγη' 
ΑξιωΟΗ γαρ StiMpak ηρωτοι^ ei άιη^ρητα^* η αηο ^τον νι^$ρβήΧΙον» ^9 
τος ' οίον, 9iKa vioi, σντωμΰ^αατ μιι γ^μαι ΛαΙ φεύγονσ^ xrxxov βίον* 



ίχαστος 



)ς γαρ αυτών αξίωσα χρίν^οθ^αι Idl^jt, η on οίφ* ων ΐτίροι» 
πίποιηχααιν, ού δεϊ^ KQivto&cn* ως ο τρισαριστίυς ου εικόνα ϊατη' 
σαν οΐ ποΧ4μίθί, ηαΐ προδοϋΐας φενγων* η χατα χρονον* otov δει- 
λού παΙς ηρίστευσε, χάΐ μοιχείας χρίνει την γυναΤ,χα' τοσοντοις γάρ 15. 
ψηαιν νστερ&ν χρονοις μη δεΧν χρίνίσ&αι' τουτό ίΙ άηο μεν ^του 
Ttvd^ εΐ γίγνοΐΊΟ, Ισχνρότερόν 4ott χαΐ τεΧ$Ια γίνεται παραγρ(*ψη* 
αλΧας δέ «(ί^-εν^ς μεν ^στι, αυΧΧαμβάνει, δε ονν σμιχρον τφ /^ω-» 
μένο^' tol• δί απα ξιηχΐηί παράδειγμα, ο δη φαμεν TsXttav tlvtu /uc- 
τίΧηψιν χΰίΐ παραγραφψιν* οίον χρι&ρίς τις φόνου απέφυγαν' ^ ι/ατ£- 20 
^py δί ;[ρωμιτφ αντφ uruXir q '&ί6ς' ανίροφονοις ου χρω* χάΐ 
πάλιν φεύγει* δις γαρ τίΜρϊ αυτών οι ^6μοι ϋ^αΧύουαι χρίνεσ&αι* 

παραγράφεται ουν χάϊ γίνεται ηρζίτον ζήτημα νομιχον 

ίχ τταραγραφης, 

, Σωπάτρον•^ Τεσσάρας μίν άπαρι&μεΐτεα τους^ ^^ 

" — . 

σννψηίττηι ηαΐ αμφιβολία. Τίνες δέ ηλανωμενοι , ual μη νοηοαντες 
το γυνϋΛχος σώφρονος ανδρός, τοντιίστ» μη διάιρηαανης τά> όνομα 
χοινον τω γεν$ρ σώφρονος γυναιχοςείπον^ τοντέστι χόρης παρΟ^ένον» 
αίλ' οΐχ έχει Ιιίγον^^ fi γαρ /ι/η/ των χατά τΐ ioth τουτέστι χραρίς uv^ 
δρος ου λε/ξτα^ γνν^ι•» αλλά χορη, οτι η γυνή χαΐ τον άνδρα ϊχει * χα- 
λως ουν έχει το πρόο&εν' ούτω χαΐ ο ^μβΧεψαςγυναιχΙτου έπίϋ^υμηααι 
αυιης, ηδη έμοίχίνσ^ν αυτήν, τουτέστιν ο γυναιχΐ ανδρός. δ Ald. 

γλισχύτεροΡ, * 4 Ald. ομολόγηται. 5 Ald. τι. 

1 Α1<3• δείν. S JLI<L αη&φηχβΤΜ % ^ld• τας. 



316 ΣΧΟΛΙΑ 

του τιαραγραφιχου τρόπους ο τΒχνιχος• τρέίς δέ ua$ τη 

άληϋ-^ίψ* του γαρ τιαραγραφιχου άύ αφ* ίνος xtd πα- 

ραοτατιχοΰ κινουμένου f οίον ηροβώπου, ηράγμίχτος, αϊ» 

τίας, χρόνου ^ τρότιου, ύλης, τα ηαρόίντα άπο τριών %ισι• 

β το τβ γαρ τάΰ ασώτου άπο του πράγματος Ιστι* ζητύ^ 

ται γαρ η άντ^ρηται 6 πατήρ ' το δέ γ% τον τρισαριστίως 

Tcai των δέχα νέων άπο του προσώπου εστί* χαΐ το του 

δξίλου άπο χρόνου* οτ^ δέ είσιν άπο πάντων των π^ρι• 

στατικών παρ<χγρ(χφιχά χινονμ$να, δηλον tVTsS&tv* άπο 

ίΟ μίν συν προσώπου χαΐ πράγματος ίχομεν του τΒχνιχον 

παραδείγματα* ωσαύτως χαΐ άπο χρόνου* των δι λοιπών 

τιμής έροϋμεν* άπο μίν γαρ τόπου, ως τούτο* κρίνεται 

Jημoσ&έvης έπΙ τοΐς άρπαγέίσι χρημασιν iv *Αρ$ίω πά^ 

γω χαϊ παραγράφεται άξιων ' έν r^ tihaiix χρίνεσ&αι'; 

i5i άπο τρόπον δέ* Ενξί&εος καΐ 'Ηρώδης ίπλεον αμα* ^ρη^ 

ται 6 ΕνξίΟ'εος κα&εύδων έχων αϊμα Ιγγνς καΐ κρίνεται 

κακονργίας* παραγράφεται γαρ τον τρόπον ως oinn 

οφείλει τούτον τον τρόπον κρίνεσ&αι, άλλα δΗχ!9'έντος 

του φόνου* άπο αίτιας δί, οϊον εγραψεν ^Αλέξανδρος iv 

, 30 τοϊς Ααρείου λογισμοις ευρηκένΜ, Αημοσ&ένη είληφέναε 
πεντήκοντα^ τάλαντα, καΐ κρίνεται Αημοσ&ένης^ πάρα* 
γράφεται γαρ ως ουκ οφείλω έπί τούτοις κρίνεσ&αι^ 

127 τω έχ&ρόν μου είναι τον γεγραφότα* δεί δί είδέναι^ δτΑ 
το άπο του υπερβάλλοντος και έχ του εναντίον λαμβάνε» 
J5 ται* ο παρέλιπεν ο τεχνικός* τούτω δι κέχρηται ό άη» 
μοσ&ένης h τφ κατά Στεφάνου 'ψευδομαρτυριών* κα\ 
γαρ ^Αφοβος έγράψατο 'ψευδομαρτυρίας Στέφανον κα\ 
Αημοσ^ένης παραγράφεται* καΐ λέγει ως δέον αυτόν 
μετά των άλλων μαρτύρων κρίνεσ&αι* ίστέον δι ως άεΐ 
50 τον φενγοντός ίστι το κεφάλαιον* έφεδρεύων γαρ τοΐ^ 
εϊρημένοις τρόποις, ϊ^τοι αυτός ό φευγων ^ ό ύπίρ του 
φενγ&ντος λέγων, κάί κατανοησας^ ει π9{ χώραν εχξ!^ 

4 41d• ntf, ortum ex •igno iiumepi ψ\ 



EIS Σ ΤΑΣΕΙΣ 317 . 

κατά τνψα των τροτίύον το ην^ζαγρείφιχον uaayuifi, χζη^ 
σηαι^ μετά άδειας αντω* δίαφέρε^ δί το παραγραψΜοΐβ 
της παραγραφής f ώς Χ(Δ αντος έρεΐ, τψδε, τω την μίν 
ηαραγραφην άηο νόμου την ίσχνν ίχουααν την ei&V'- 
διχίαν ixfiaXXuV το μέντοι> παραγραφιχον ix των ηερι^- S 
οταέιχών λαμβάνεται* ξι δι χαΐ η μετάληψης ix τούτων, 
άΐλ* cnjTfi μέν Ιχ του χατηγορου* το μέντοι^ παραγρα-* 
φιχον ael τω» φεύγονη^ συχχΒχληρωτα^* χαϊ η μίν Λαρα- 
γραφή oL•v ίχβάΧ^ει τον άγωνα* το δι παραγρε^φιχον 
μέρος τι των ηερ) το πράγμα αιτιάται* συμβαλλόμενον 10 
ημίν inl πάσης δίκης* ου χείρον δί χα\ τούτο είδέναι 
ώς επΙ του 4^0 του υπερβάλλοντος] τίνες ενέστησαν,ώς 
ουχ έχει το παραγραφιχον χωράν , καίτοι ζητήματος συν^ 
ισταμένου* ει γαρ χαϊ τα μάλιστα οΐ δέκα νέοι πλη^ 
^6ς είσιν, αλλ' ουν γε μίαν εχουσι ποιότητα, τον άόρι-- 16 
στον είναι* Ιπ\ μίν ουν τούτων δια το αόριστον είναι 
Την ποιότητα ου συνίσταται το παραγραφιχον* ίπί δί 
του ζητήματος τούτου χώραν ε^ει* οίον Αισχίνης χαϊ 
^ημοσ&ένης Ιχ της παρά Φιλίππου ίπανηχοντες πάρα- 
πρεσβείας , &;ρηται 6 μίν χρυσίον χατορύττων, ο δέ πα^ >0 
ραπρεσβείας άποΧογίαν γράφων , χαϊ Ύπερίδης άμφοτέ^ 
ρων κατηγορεί' tvTav&a γαρ διάφορος ούσα των προσ^ 
ώπων η ποιότης χώραν έχει λέγπν, οτι ιδία &έλω κρίνε^ 
σ&Μ και μη μετέχειν της έκ$ίνου ποιότητος* πλην χαϊ 
νπίρ των νέων άπολελόγηται Συριανός* το μεντοι οΧον 25 
παροεγραφικον ουχ ώς έτυχε δεί μεταχειρίζεσ&αι, άλλα 
ηρος το χρησιμον άεΐ* ειδεναι γάρ δεί, οτι τοΰτο το χ«- 
φάλαιον, κα&ί μέν την χατηγορίαν διαβάλλει χαϊ την 
Ισχυν αυτής διαλύει, κατά τοντό έστιν ίσχυρόν καϊ ώφέ* 
L•μov* χα&6 δέ όλως δοκεΐ παραγραφεσ&αι κα&αιρετι- 30 
καν έστ^ των αξιωμάτων* 6 γάρ κρινόμενος ει τυχοι 
προδοσίας η ασεβείας, είτα λέγων, οτι έδει με προ χρό- 
νου κρι&ηναι η τψδε τγ τρόπω τάς ευ&ύνας υπέχειν. 



318 2X0 Α Ι Α 

"^ TOtOvSs τν λέγων δηλός έστι μη λίαν Τΐαρρησιαζόμί-^ 
vog* χαΐ 6%η^Η8ώς τν των ίγχαλρνμενων ^ ίαντω* χαϊ 
χατά τούτο χα&αιρησε^ το αξίωμα χαχά δυο τρόπους* 
ίνα μίν, ΟΓ* αν εστν τα ηροΰωπα ένδοξα οίον Περνχλης 
S η /ίημοσϋ-ένης ■ δεύτερον δί , *6ταν το ηραγμα μεγιστον ^ 
εΐη, * οϊον ηροδοϋία ί} αύεβεια* τις γαρ αν μη πιστενΰρ 
τοις εγχλημασν τούτοις νηεύ&υνον είναι.' επειδή μη πρό^ 
τερον νπέοτη την χατηγορίαν* δια ταντα'μίν ονν ίμ-^ 
μεϋ-όδως χρηύτέον αντφ , αλλ όνχ απλώς ^ ίπεϊ xa&al•- 

J0 ρετιχον οντω τον αξιώματος ^ ου δηπον παρασιωπηϋομεν 
αντο, εΐ βλάπτει δυνάμενον iv τω λεγεσ&αι ολσν διασεΐ- 
σαί τον άγωνα* αλλ ως προείρηται ίμμε&όδως χαϊ 
ωσπερ οι παλαιοί* Ιχρησαντο μίν γαρ οντοι^ αύτφ δια 
το ίξ αυτού ώγελιμον^ ωσπερ δi γενγοΡτες αυτο^ οϊον 

J5 Τίεριχλν,ς αίτίαν έχων ως του πολέμου αίτιος γεγονε χαΐ 
δια τοϋτο μέλλων απολογεΐσθ^αι ^ ούτε πάρτη παρηχεν 
αυτό δια το Ιξ αύτοϋ ωψελιμον, ούτε ίνεμεινεν αντφ 
δια το λυμαινόμενον αντοΰ το αξίωμα* ά?Λ* όσον μνη» 
μονεύσας απεπηδησεν ενϋ'έως εις το χάτασχευαστιχον 

J0 του αξιώματος ' λέγων γαρ το παραγραφιχον * απο χρό^ 
νου' ο7ον χαϊ ίμί τον παραινίσάντα πολέμεϊν χαϊ ύμας 
αυτούς f οίον Ιπείσ&ητε, δι* αιτίας έχετε, τρόπον γαρ 
τίνα λέγει οτι μη τότε ίλεγετε αλλά μεταβάλλεσ&ε ^ 
Ιπϊ τοις άπαξ δόξασιν, εν&ίως Ιπϊ την χατασχευην 

25 ίχ^ρη<^^'^ «ΐίτωι/• χαίτοι εμοϊ τοιούτω άνδρΐ όργιζε^ 

228 ^*^^» *^^ ονδενος ήττων ει μι γνωναί τε τα δέοντα χαΐ 

ερμηνενσαι ταντα* (ριλόπολίς τε χαΐ χρημάτων χρείσ-^ 

σων* εδεδίει γαρ επεξελ&είν τω παραγραφιχφ , μη δόξρ 

τον ορΟ-ον ηγνοηχεναν* ομοίως χα\ Πλάτων iv τγ 2ω* 

$0 ^ίράτόυς απολογία το χα&αιρετιχόν τούτβυ δεδιώς , οίί- 
τως ίχρησατο' νυν εγώ πρώτον ίπϊ διχαστηριον άναβε^ 
βήχα ετη γεγονώς ίβδομηχοντα, άτεχνως ουν εχω της 

S Ald. ηαΧονμίτωρ» β 41d. {u. Τ Ald• μηαβάΙΐΛα^αι,, 



Ε 12 ΣΤΑΣΕΙΣ 319 

iv&a3i διάλέξι^ως* ivzM&a γάρ ίση το παραχραφι,χον, 
οη τοσοντων- ετών γηγονώς\ η ηη ην άΧη&ης η τ^ατη^ 
γορία^ πως ονχ ίχρί&η ηαρ νμίν* αλλ* ούχ ίπεξξίργά-* 
αοετο διά το χα&αιρ6τιχ6ν του ά^^ωαατος* 6 δέ Jημo^ 
σ&ένης &eict τι,νΐ με^όδω ΧΒχρημίνος τούτω χαΐ το 5 
αξίωμα φνλάττΒΐ λαμπρον, χαΐ όσον βοίλΒταν άηαγωνί" 
ζεταί* χα\ το δη μέγιστον οτι χα\ χρώμενος αύτφ ίξαί^ 
ρη το φρόνημα^ ωσπερ iv τω περί στεφάνου, τους μίν 
ηαραγραγιχονς λόγους τω άντώίχω συνέπλεξε, προς ου-- 
τον άποτεινόμενος f ώς διά τούτο εφ* όσον βούλ^ται χω- 10* 
ραν ηαρίχων τ φ ηαραγραψίχφ* τους δί της απολογίας 
τοις παρουσν την εαυτού παρρησίαν ουδέν ήττον i^ai^ 
ρων * πρόταξε δι την άπολογίαν του παραγραφιχοΰ πάνυ 
τεχνίχώς τω μη δοξαν άσ&ενώς εχει,ν * περ\ ίην απο- 
λογίαν • έπειτα ίπάγειν το παραγραφιχον ουτω πως λέ• 15 
γων* εστί δί ταυτί μοι πάντα προς υμάς α μα χαΐ τους , 
περιεστηχότας εξω&εν χαϊ άχροωμενους, ίπεί προς γε 
τούτον (χυτον τον χατάπτυστον βραχύς xcti σαφής ίίηρ^ 
χει μοι λόγος* ει μίν γάρ ην σοι πρόδηλα τά μέλλοντα 
xai ίξης * χαϊ η μέν της μεταχειρησεως του παραγραφι* 20 
χου μέ&οδος τοιαύτη* περϊ δέ της τάξεως φαμέν^ οτι ^η^ 
μοσ&ενης συνώων την του χεφαλαίου δύναμιν χαϊ πρώ^ 
την αυτω χαϊ μέσην χωράν άηενειμε χαϊ τελευταιαν* 
χαϊ πάντα ταυτα iv τω περϊ στεφάνου ενρησεις^ χατά μίν 
άρχην uhTa τάς προοιμιχάς εννοίας ουτω* τά μίν ουν th 
χατηγορημένα πολλάχις περϊ Srv ενιοί τάς έσχάτας τατ- 
τουσι τιμωρίας χαϊ ίξης* χατά δι μίσον^ oJov* εστίν 
ονν οπού ου παρών τοιαύτην πράξιν η συμμαχίαν ι}λι- 
χην νυν διεξίμ^ς ορών άφαιροΰ\ιενον της πόλεως χαϊ 
ίξης* χατά Ji το τέλος ούτως, ην /iii^rot του δ(.χα1ου%0 

πολίτου τόνε λέγαν^ μη νυν έπντψ,γν* 6 γάρ συμβουλεύων 

■ 

β Ald• ϊχίΐ• 



320 JeXOMA 

xol ίξης* bf άρχρ μίν ουν ίτάχη, ίπ$ιδη ώς ύίηομ9» δύχ^ 
βολή της Χΰίτηγορίας έστ) χαΐ του κατηγόρου ^ τούτο 
Si πρέτΐΗ μάλιστα iv άρχ^ ηοΐΒΐσ&αι^ αλλ* $1 χαϊ δια^ 
βολην ^ £χΗ της κατηγορίας , αλλ* έΐπομίν οτι> καΐ τον 
t αξιώματος kaTi χα&αιρζτιχον* δια τούτο χα\ τ^ρίππ προς 
τω τΆη ΤΒτάχ&αι. της απολογίας ^ ϊνα ioxjf *® ix π€ρl•- 
ουσίας Βίρησ&αν* χαϊ ηολλην έχει την ισχνν^ h δέ τφ 
μέσφ^ Ιπειδη ίσχυρόν /στ^ι/^ ωφειλε δι όλου Ισπάρ&αι* 
μιγνύμενον γαρ πανταχού της απολογίας^ ουχ αφαιρεί- 

iO ται ** την παρρησίαν του λέγοντος^ χαϊ μαλιστ αν ίπι• 
στημόνως λεχ&εΐη* ετι δι χαϊ 6ια τούτο Ιπειδη πολλας 
των άντι&έσεων δια τούτου λύομεν, ογ* αν άηο χρόνου •. 
λαμβάνωνται,^^ ώς χαϊ ^ημοσ&ένης^ Ιγχαλουμενος γμρ; 
w ουχ άφίχου μετά χοινον συνεδρίου των ^Ελλήνων 

15 ποιησαι την είρηνην, λυεν τω παραγραφιχω ειπών* εστνν 
ουν οπού συ παρών τηλιχαντην πραξιν χαϊ έξης* τι τ$ 
γαρ εποίησεν άρηχεν* ώς οτι σίγα* χαϊ τΐ εδπ ποίησαν. 
ΟΤΙ βοαν χαϊ διαμαρτυρασϋ•αι* χαϊ τί ουχ ίποίησεν, οτι 
ουχ ίφ&εγξατο* δια γαρ τούτων την άντί&εύιν ελυσεν* 

20 ^ai πάL•v ίτερω&ι λέγοντος Αίσχίνου^^ oti avurov την 
συμμαχίαν έποίησας^ ix του παραγραφιχου λύει* όϊον, 
ει 5ί " λέγεις τά προς τους , -Θηβαίους δίχαια Αισχίνη 
χαϊ ίξης* ούτω μίν δη χαϊ η τάξις* περϊ δι της έργα• 
σίας τοΰτό φαμεν* δύο τινά περϊ αυτο θεωρείται* p^c- 

35 στώνη μΙν ix του παρόντος χρόνου* δυσχέρεια δέ ix του 
παρελ&όντος* οίον ει παρ* αυτά τά άδιχηματα ηλεγχ&η, 
ρ<τιστώνην ** εϊχεν η κατηγορία* χαλεπότης δέ ίστιν Ιχ 
των μετά χρόνον ρη&ηναί, ώσπερ 6 ^ημοσ&ενης, καϊ 
όπηνίχα ίφαίνετο ταύτα ποιων καΐ τούτον τον τρόπον 

80 ^^χρ^^ένος το2ς τιρος ίμί, ώμολογεΐτο^^ αν η κατηγορία 

' τοις 

ι ι t ι ι JI 

9 k\A. διαηολΧψ^ 10 Ald. iouu. ϋ ΑΙΑ. αφίρύται^ 

η Ald. λαμβάνονται. 13 Ald• dsi. 14 iJcL ^αστωτη είχ^η• 
15 Ald• ομοϊογϋτο, pro cor• ρ• S30* 



Ε 12 ΣΤΑ2ΕΙ2 321 

τοις ίργοις αντον* νυν Ιχσταζ της 6ρ&ης χαϊ δικαίας i29 
οδον xai τα Xoma* δεν δί iv τούτοις χαΐ τα άντιπίπτοντα 
λνΒΐν, ωσπΒρ 6 αυτός ' Hva γαρ μη τις λέγγ^ οτι η δν ίπν- 
uxBiav ου χιχτηγόρησεν , η δι* άπραγμοϋύνην , η οτι ονχ 
ϊτνχΒ παρών f η οτι περί μικρών, f οτι ουκ ένοησε, λύει ^ 
ταύτα τιάντα Jημoσ^'ivης, όντως ειτκάν* τίρβ μίν ίπιεί" 
χειάν^ ούτως • ου γαρ δη Κτησιφώντα δύναται μίν διώ^ 
κειν δι έμί, έμί δέ εϊπερ ήδύνατο, ουκ αν έγράψατο, 
πώς γαρ απράγμων δόξειεν είναι 6 ^^*χαΙ δι' εμί πρά- 
γματα παρέχων ίτεροις* τα δέ λοιπά πάντα δι' ενός ου- 10 
τως* εστίν οπον και συ παρών τηλικαύτην τάξιν ηλίχην 
νυν έτραγωδεις* δια μίν γαρ τον παρών λύει το ot 
παρην' δια δ^ τοί? τηL•κavτηVf οτι συ μικρά τ) φανλη* 
δια δέ τον νυν ίτραγωδεις το οτι ουκ ενόησας ο πε- 
μοιηκας ' ου δει δέ ονδέ ερημον χαταλείπειν το παραγρς^- ** 
φικον εν ταΐς εργασίαις, βλαψόμε&α γάρ αν μάλλον, 
αλλά συμτιλέκοντα αυτώ τάς αποδείξεις οΰτω ποιεΐσβ-αι 
τον λόγον, ως ^ημοσ3'έν7}ς' χωρίς δέ τούτου και δια βάλ- 
λει την πόλιν εν οΐς λέγει* κα&ολου δέ σνμπληρουν δει . 
το παραγραφικον , ίπανάγοντα επί την διαβολην της κα- ίΟ 
τηγορίας' οίον πάντα μέν ονν τά κατηγορημένα εκτού- 
τίον άν τις ΐδοι, και άποστρεφοντα τον λόγον επί τον 
άντίδικον ώς Μι τούτου* επεί προς γε τούτον τον κατά-' 
πτυστον βραχύς και σαγής και ίξης* άλλα κάνταν&α , 
.ω τι άν ειπών σε τις ορ&ώς προσείποι* ου γάρ δη ημών 25 
οι δικάζοντες ανάσχοιντο ει λέγοιμεν, οτι επειδή μη 
πρότερον εκρί&ημεν ουκ εξεστιν ουδέ νυν κρι&ηναι, χα- 
λεπώτερος γάρ ο λόγος ούτος φανησεται και το ισχυρον 
ημιν περιτρέπεται* αυμπληρουντες δέ τΐι προς τον άντίδικον 
αποστροφή το παραγραφικόν, είτα μεταβαίνοντες επί 50 
τους δικαστάς χρησόμε&α τρ απολογία y ώς έπΙ τούτου, 

15^ Alil. ο ς %αΙ δ, e, ηρ, παρέχον ίταίροις• -» 1« 29• Ald• 
. αυμηληρονντας ot Ι. 30. μιταβαΐνοηας* scripsi — tg• 
Rhetor. IV. 21 



\ 



222 2X0jiIA 

χωρίς δέ τούτου, διαβάλλα την nohv κα) ini rot/rou* , 
%1 γαρ υμέίς αμα τους ^'EkktpfCOQ $ίς ηοΪΛμύν ηαρζχξ^ 
λύίτ^ χάί ίξης• 

^Συριανού, Πλατυν^ται, το ηαραγραφιχον Si άτιο^ 
i ύτροψων, δια ηαραδηγμάτων ^ δι έν&νμημάτων* δι* απο- 
στροφών μίν, οίον ώς ba Πιραιλέους^ ψίρ^ γαρ η συ στρα-* 
τίώτας **' έχ των ηροσόντων ίτρξφ$ς ίχατον, όπως iv 
τω δίοντν ηρο&νμως ίπαμννοις *^ τζ ηατρίδι* Μα των 
σνχοψαντών τις τυραννίδας Ιπάγοι χατά σου γραφην* 

iO ούχ αν ηγανάχτΒΐς εν&ννόμΒνος *' ίφ* οΐς ευεργετείς^ ίγώ 

μίν ηγούμαι' δια ηαραδειγμάτοϊν , ώς inl του αυτού ^ 

• καί γαρ προτερον άχούω K?Mvicev iv Χαίρω Τη ηολεί 

πορισασ&αι την ίηιχονρίαν ^ διότι πολλοίς χαι προτερον 

ix των προσόντων έπαρχων , iv TJj χατά Μηδων επ* V/p- 

15 τεμισίφ ναυααχίί/' τριήρη συν διαχοσίοις ανδράσιν ίπιδέ-^ 
δωχε Tji πατριδι • χαΐ της χατά βαρβάρων αριστείας at^ 
τιώτατος υπηρξεν* αλλ* ουδε)ς εχεϊνον όρων ανδρών Το• 
σούτων ίδκοτην *^ οντά δύναμιν περιβαλλόμενον ήγανά^ 
χτησεν , η προς διχαστηριον είλχνσεν , /) τυραννίδος ίγρά• 

%ΟψατΌ' δια δέ ίν&υμημάτων ^ οτ' αν οιχείαις τφ προχει^ 
μένω χρωμενος ίννοίαις χατασχευάζει το παραγραψιχόρ 
λέγων' που γάρ δίχαιον τηλιχούτους αγώνας ύπομενειν, 
υπέρ ων ευ ποιεϊν έ<;πουδάχασιν αν&ρωηοΐ ; που τον προ- 
λαβόντα ^® παρασχευρ τους χινδύνους ευ&ννειν άξων; 

J5 ^^οΰ την &ρεψαμενην προαναρπάζειν των δεινών ουχ εν- 
λογον; ει γάρ περιμενοϋμεν τους χαιρους χαι των πολε^ 
μιων ηδη την χώραν λεηλατούντων τότε προς τηΡ ίπιμε^ 
λειαν τρεψόμε&α τών δεόντων, όχνώ λέγειν ^^ μη τοις 
ίνίΐντιοις άπαντα προς ηδονην πολιτευσώμε&α* ^* ο μέν 

; ψοις 

10 Ald. στρατιώτης, 17 Ven. έπαμντ^ις. 18 εν&ντόμΒ^ 

νος Ald. et Par. οπι•, reeepi ez Ven• 19 Ald• idiOTi}y• 20 

Vtn. προλημβανοηα. 31 Ιέγίΐν Veii• om. S8 Ven« moL•» 



ί 



£12 ST)iSEI^ 323 

€W φ^ύχων τούτοις τοΐς τότιοις ^ ηαρααχενάζίί το ηα^ 
ραγραφιχόν * 6 δέ διωχων οινατρέψΗ αντο χαΟΌλιχοις λο-^ 
γιαμοϊς* ^* οίον των σνν^ιίότων icevtofg ίύτι το παρα^^^ 
γράγεσ&αι' των δέ ϋ-αρρουντων το δέχ^α&αι τον αγώνα* 
δυοίν ^^ γαρ &άτρ.ρον, ωχρηάτ^, η xccra της ηόλεως tincnf^ 9 
τα Χΐίχονργέις^ η χηδόμενος ν,μών^ ως ανώ χάϊ χάτω 
&ρν)ΛΪς παρασχενάσαι τα προς τυραννίδα* η μίν ονν 
'ιυ ποιών φανΤ^ς^ ηρόδηλσν ως χα\ δωρεάς ληψρ πάρα των 
πολιτών* Η δ* ωσπερ ίπιδείξειν ^* εγώ πεπίστευχα^ ka&* 13^ 
τ^μών ατΐαντα ταντϊ πέφωραστ] ^^ αχενωρον μένος* αητός 10 
τε ίπιβονλενων ευ οιδά παύστ]^ χάϊ τους άλλους σωφρα-* 



-» Λ ^ '2$ 



νεοτεροχ^ς ο χατα ϋου σήμερον άγων παραύχευασει ^** 
χατ* αμη:οτερά τοίνϋν ηχιστά παραγραπτεόν σοι την 
δίχψ* δίαψερέί δέ της παραγρα((ης το παραγράφιχον ^ 
ΟΤΙ η μέν στάσις^ ^^ το δι χεφάλαιον* χα) η μίν νόμον |9 
έχει πάντως προχείμενον^ το δΐ ου* χάϊ η μϊν ίχβάλλει 
τον αγώνα t το δέ διαβάλλει* χαϊ το μίν χατά τους εί^ 
ρημενους '** γίνεται τρόπους^ η δΐ ^ιαφό^ων^^ γίνεται 
ϋ'εωρηαάτων^ 

Μαρχελλίνον. Joxεΐ μΙν διδασχειι^ του χέ^α- ^^ 
λαΐου την δυναμιν χαϊ ττ)ι> φυσιν ό τεχνιχος, ου μην 
πάντα τά παραγράφίχά ^ ^ περιελαβεν * ου γάρ Ιχ άονων 
τούτων συνίσταται* αλλ* εδειχα&όλόυ ειπείν^ οτί τοσαυ^ 
τά είσιν τά παραγραφιχά^ οσα χαί τά περιστατίχα τυγ-^ 
χάνει* αλλ* ϊσως ίπειδηπερ ix τούτων τά πολλά σϋμβαΐ' 23 
νει παραγραφιχά γίγνέσ&αΐ^ ix τούτων εϊπένχαΐ, ινεσέ^αι* 
ει γάρ το παραγραφιχον ix της παραγραφής εσχε τηί^ 

•ηνσόμιϋ^α. 23 Ven. δια των jonwf τοντωρ xataautvaasii 24 
Ven. λογ. χα&ρλικοΐς. 25 Ven• δυόϊρ ^axtqovi ω ;r^tft«; kldi 
Par. δυοϊρ γάρ &ατέρι^ χρησίέοτί 26 Ald• imtitl^tv^ Veft^ 
δ$ίξξΐν. 27 Ald. ηίφοράσιΐ; 28 Alcl•- ηαρασχέυάσοα 29V6n•• 
«dd. έστΙ. 30 Ven. ηροΗρ^ημίνουςί 51 Ven; kxi^iiw ivflds 
fujai ϋΊωρί 32 Ald. ηί^ίγραφιχάι 



324 



SXOAIA 



yiveaiv, τοντύστι της μεταληψΒο^ς.^ Ηχότως ίξ ων η μ^ 
τάληψι^ yivej:ai , ix των αυτών xai το τία^ξχγραψίχον γί^ 
νετ(Η* (^ιπτα . γνωατέον ους αυτός ππεν τέσοαρας τρό^ 
ηους* άηο τον λύποντος, άπο του υπερβάλλοντος, αφ* 
5 Mf ίτΒροί η^ποιηχασιν, άπο χρόνου, ούτοι πάντες δύο 
€ΐσΙ, το γαρ άπο του προσώπου δις τριαίμίρισε, xaVov• 
τως ϊποίησε τεσσάρας, ει δέ μη, δυο τυγχάνει το άπα 
χρόνου χαΐ προσώπου* ιστεον δι χαι τοντο, οτι tuxI εις 
άτελη χοΛ^είς τέλεων ίμπίπτει στοχασμον* χαι χίπον αν 

10 εμπίττττι , δια των περιστατικών χατααχευάζεται * οτε τοί- 

νυν εχομεν ix τούτων διαβαλεΐν την χατηγοριαν, ίμπιτι^ 

. τ ει' ει δέ μη f εκλείπει* δώ καί προσέ&ηκεν 6 τεχνικός, 

το εστίν οτε* 6 δέ Μαΐωρ διαιρών πλατυτερον τα πρά^ 

γματο^ ε&ηχεν, έν οΐς ευρίσκεται χαι τανΟ•* α^παρα&η-- 

ib σύμε&α' τότε, ψησιν, ευρίσκεται παραγραφιχόν , οτ* αν 
δύο προσώπων ύπευ&ύνων όντων, &άτερον μίν εμφανές 
η, &άτερον δέ άγνοηται• οίον γυνή συνεχώς νύκτωρ δα^ 
κρύει, και κρίνει (χυτην ο άνηρ μοιχείας, άδηλσν ον ει 
εστί μοιχός, i} τις 6 μοιχός' ερεΐ τοίνυν η γννη, η 6 υπέρ 

20 ταύτης λέγων* φανηναι δει πρώτον, τις ο μεμοιχευ μένος, 
η οτ* αν κρίνηταί τις φόνου μη που δηλον ον ει άνι}- 
ρηταί τις ως έπΙ του άσωτου' ερεΐ γαρ δεΐξαι πρώτον 
ει τέ&νηχξ^^^ και πάλιν ως ίπΐ του κρινόμενου φόνου, Ιπει-^ 
δη συχνοΐς κέχρηται κα3αρσίοις' i] oV άν φεύγει τις συν^ 

3 δ ειδότος μηδέπως Ιαλωκότος , ω φησιν 6 κατήγορος αν- 
τόν σννειδέναι* οίον *Αρίσταρχος επ\ Νικοδημω φόνου 
λί(βών αΐτίαν , ετι μετεώρου της δίκης ούσης υπεξηλ&^ 
και κρίνεται Αημοσ&ένης συνειόότος* λέξει γαρ μηδέ-' 
ποτέ του *Αριστάρχου άλόντος ουχ οΐόν τε συν ειδότος ίμέ 

30 κρίνεσ&αι' ιστέον δέ, ώς το παραγραφικόν το άπο του 
υπερβάλλοντος τότε μόνον &έλει ίμπίητειν ο Μαίώρ οτ 
αν διάφοροι τών στρατηγών αί πράξεις, οτ άν δέ μία 
η ποιότΊ^ς γ ρητόρων η νέων, ουκ έχει χώραν το Χίςρα- 



r 



Ε 13 Σ ΤΑΣΕ12 3Β$ 

λαίον• άμΟΛί ipnahf ο AomoQ ιψ τψ ριτίέρ Νίχομάχης 
ίίώχων ^Εχφαντίδψ xcti JiotpavfjVj wx ηλ&^ έπϊ Tq 
ΧΒφάλα$09 τούτο, δίά το μύητ dva$ αμφότερα» τψ τιοι^ 
onfvccm 

^ ον. oSor μρωμέρψ τινί xo^y ^ μν^^ ^Ψη ^9 »o(tnt$ Μττον ««- 
'θνηξΒοϋ^αί οντφτ η έχ$ύ>ψ do^afa&a^ * απ•θ-«Μ^. ΗιΙ αημ^ίοις φαρ~ 
μάχων η noug' ύτα βααανί^ων α πατήρ τας ^tqunatpldag , ntql 
μεν της φαρμα^ύας ox^xoe nXiov ovdh^ μοιχείαν δε της γυραιχος 
ηρος τορ μνηστήρα »αΙ φαρμακείας χρίνει την γυναΧχα' ένταΐ&α ^^ 
γαρ είσίν οΙ μάρτυρες αϊ &6ρα7ΐαινΙδες δηλονόη^ αυχονν απαιτήσει 
τους μάρτυρας ^ άλλα διαβαΜ , ^ οτι μη δύ ηιατευην* φυοιι γαρ 
4χ&ρ6ν τό δουΧον τοίς δ^αηοταις ' ηαΐ οτι ουδέ τους' έλευ&έροϋς 
ηάντας άξΜπΙστους νπολαμβάνοντες οχοίΐ^ /* Sv τό7ς δονλοις πι- 
ατεύσαιμεν ^ ηαΐ nXtiov * δ* Sv ευροις * δεϊ δε άττηι&εναί ^οΊς jUc!^ t6 
τυσι τους μάρτυρας ^ πότεροι^ αξιοπίοτοτεροι , %αϊ άντ^ξετάζείν, ιοφ 131 
iv τφ κατά Κόνωνος 5 Λημοσ^ενης* τουτί ρ^ρ' aot ηα^λου ηε^ 
μαρτνρεη^ hjTm τεχνιχόν τ» &ειίρημα * η δμεβάΙΙειν αυτούς 'isi ^f^ 
χάρίν η δ^ εχθ•ραν η διά τίνα οΙχεώτη;ια aizc^ μαρτνροίοιν , § 
δια χερδος τι οιχεϊον, ι( δια το μη είναι δι* ηλιχίαν ά^οτιιστονς* 20 
βΙ δε μη «ϊ» μάρτυρες, δ μεν φευ/ων χρησεται άπαιτων αυτονς 
τοϊςδε' προαύτιφ, οίον τΙς δ δούς* πράγματι , . οίον τί δονς' τότιφ, 
οίον που' τρόπξ^, οίον πως' χρόνω , οίον πάτε, αιτία y οίον διίι τι' 
ηαΐ τούτοις χρησεται πασιν η τοϊς /μπίτττουσιν' q δε χατηγορ»^ 
αηοφανΛ τον δια τω» πραγμάτων ελ^γχον αξιοπιστότερρν τον δια 25 
τεύν μαρτύρων "^^ οίτε γαρ πεπεισμένα τ» πράγματα ούτε χαριζόμ^νά 
τψ Ιεξει, ίίαπερ οι μάρτυρας ποΧΙάχις* άΙΧ* οία έστι φύσ$ι, 

τοιαίηα χαΐ εξεταζόμενα φαίνεται» 

Συρι,ανον. ^ΕλεγχωΡ απαίτησες ώνομαστα^ άπο 
τον τον φενγοντα μάρτυρας απαιτεΐν των Χ€ίτηγορουμέ^ δΟ 
νων , xat τω διώχοντι μη αυγχωρέΐν αμάρτυρους * iTOf- ' 



1 Par. ^iTTir« t Ald. διαβαΐεΐν. S Par. πίείονα^ I 
Ald• μαρτνρονς. 



ΣΧΟΛΙΑ 

ύα&αι^ τάς χαττ^ορίας* ηλατύρίται Si υτώ 5 του φ^ύγο^'» 
τος τ%τράα% τούτοις τόηοις'^ πηλιχότητι, συγκρίσει, τοίς^ 
προς τι, τοις η^ριστατιχοΐς μνρίοις* eoixi δί η ηηλιχό^ 
της χαι ή συγχρισις χαι τά προς τι τϊ} iv χοινφ τόπω 
6 τριπλτΙ συγκρίσει' αηο του μείζονος, άπα του ϊσον, άπα 
^ του ίλάττονος, και ® ηηλικότητι μέν ούτω* μέγα ΙστΙν 
ύμολογονμένως το ^ έγκλημα, οίον ει τυραννίς, ει προ^ 
δοσία το κρινομενον* ούκοϋν χρη μαρτύριον απόντων, πβ- 
jpl τηλικούτων πραγμάτων ποιεΐσ&αι την κρίσιν * συγκρί" 

10 σει δέ, otf καΙ ίπΐ πάντων ομοίως '** έχει των* παρα^ 
πλησίων* οίον φόνου, δωροδοκίας, παραπρεσβεΐας* απερ 
άπασαν ^^ ανατρέπει δια της παρανομίας την πολιν' 
αλλ* όμως ουδέ (κείνων ονδέϊς πώποτε των ελεγχόντων 
απόντων *^ νπίσχε την κρίσιν* τοις δέ προς τι* οτι α- 

4^ τόπον επί μίν ύβρεως καϊ κλοτιης μηδενα εξ υποψίας 

• κρίνεσ&£η ' έπι δέ των τηλικούτων αμάρτυρους ποαϊσΟ^αι 
τάς κατηγορίας* τοις δέ περιστατικοΐς*^^ προσωπω μέν, 
σΐον τις οϊδεν* χρόνω δέ, οίον πότε' τόπω, οΐσν που' 
^αΐ inl των λοιπών ωσαύτως κατά την χρείαν* διάγε-- 

(Q ρει δέ η σύγκρισις των προς τι' ^^ οτι η μέν από των 
ίσων λαμβάνεται, τα δέ άπό των Ιλαττόνων διό κα\ 
αμφω συγκριτικά ώνόμασται παρά των τεχνογράφων* 



5 Ald• από, Ven. el Par. νπό, 6 Ven. τοποις τούτοις» 7 
τοΤς Ald. et Par. om., recepi exVen. 8 nai Ven.om. 9 Ven, το 
ίηαγόμ9νον ίγ^άημα, il (Ald. Far. otoy η) τνραννίς, ii προδ, το ηρινό^ 
μηον ιΤη, 10 Ven, όντως, 11 Ven. inserit: αρδψ• U Ven, 



09 



μηάιηων» 13 Ven. τοΙς di ηιρ. μοριοις, οίον προαωπω , τΙς Λ» 
dey^ ζρόνξύ , ηότΐ, τόπω, ηον, ttal των άλλων ΐχαστον παραπληαίως. 
14 Ven. ταύηι, οτί η μεν σνγχρισίς inl των ηαραπληαΐων λαμβ., 
t(k δέ προς τι έπΙ των ίλαττόνων* άμφόΐίρα γαρ ανγκρηιχί'ίτ Ιίχη 
δνναμιν} διόηίρ χαΐ οντω χαλ^ϊται πάρα των τ(χνογράφωιν * δια-^ 
φορά δέ αίητων αΐισ του παραπλήσιου ηαΐ (λάττονός ίατιν, &ς ti 
ηαραδύγματα δfiδfιλωn^v ημίν ανωτέρα* οη^ατρέηηαι δφ »• τ. Ι. 



ΕΙ 2 STA2E12 387 

aiHtr^innm δί νηο του χατηγορον η τΰν ϋέγχΦ&ψ άτΐαί- 
τηΟίς τοίς (χυτοΐς τόηοις * πηλ^χότηη μίτ, οτι μέγα ομο^ 
λογοίΐμένως το ί/χΧημα, τα δί μεγάλα λα&ξΐν αδννα* 
τον ^^,ονχονν eSu μάρτυρας iffil τούτο ** χαλεΐν, άλλα *^ 
πράγμασι προσέχΗν J αη^ρ πιστότερα *' ίστί μαρτύρων^ 
anavTmf* χαΐ τοιοντοίς '^ ηοίλοίς ίτίρο$ς χρηοά μένος 
λογίύμοϊς^ τα προς τι σννάψΒΐ λέγων ^ οτι hu μέν ί;/?ρβ'- 
ως χαΐ χλοηης χαι των μιχροτέρων αδικημάτων $ίχότως 
χρηα μαρτύρων^ οπον χαϊ λαν&άνΒίνη των άδιχημάτων *® 
ηαραΰχενάζΗ βραχντης^ kn\ δέ των μειζόνων ου /ίΐαρ* 14 
τνρίαις π^πλασμέναις^ άλλα των δρωμένων ταΐς υπερβο- 
λαϊς προσέχει άξων* τοίς δέ περιστατιχοις οντω* τίνας 
δέ χαϊ βονλΒΐ χαλέο) μάρτυρας ^ φίλους σους; άλλ* ούτοι 
σοι συνεργουσιν* ουχουν χα&' ίαυτών Ιρουαιν* άλλα τους 
άπεχ&ώς ηρος σί διαχει μένους; άλλ* τνόηλον ως '* της'ί^ 
ψευδομαρτυρίας aiTiaojj τίγν άπέχ&ειαν* άλλα τους οΐ- 
χέτζίς βασάνω τάλη&η λέγειν χαταναγχάσομεν ; xai τις 
ονχ οίδεν ώς Ιηίορχος άεί χαϊ άπιστος η των άνδραηο^ 
δων φύσις* χαΐ των αίχισμων έ&άδες υπάρχοντες δια^ 
χαρτερουσι προς τάς πληγάς* όλως δί ει χαΐ μάρτυρας >• 
παρείχομεν ^* τους έπ* αυτοφώρω χατειληφότας ^ ουδείς 
€τι χρίσεως ύπελείπετο χαιρός • άπο δί χρόνου, νύχτα γαρ 
έπετήρεις* '* άπο δΐ τόπου ^ οΐχοι γαρ ταύτα χατέχρυπ^ 
τες, έπϊβουλεύειν ηνίχα αν δοχί} ^^ σοι τοΐς πολίταις 
έσπουδαχως* ;<ίίΙ ώς έρημίαν, ω φονεΰ,^^ έπετηρεις 1171^3* 
παράνομον ίμπλήσαι ^^ προαίρεσιν ίπειγόμενος• ό μ^ν ουν 
φεύγων Ιν άρχϊι '• τΐ]ς απολογίας χέχρηται τ}} τΰν έλεγχων 

15 Ven• ίδίνατα. 16 Ven, ίπΐ ιοχη^• 17 Ven, Ίοίζ 

πρήγμ^ 18 Ven. πιστότατη, 19 τοιοίτοις Ven. om• 20 

Voft. τωρ Αδικημάτων η βρηχύτης. 21 Ven. ο τ*. 22 Ven. 

ηαρ8ΐχάμψ\ 25 Ald. χατίίλι^φότβς. 24 Ven• adJ• χαΐ σκο• 

τος, 25 ΑΜ. δοχύ σοι, Ven, σοί ^oxj, Par, ^ojej «^***• ^^ Υ•β• 

C« , - 

ο φοηνς ύητί^ρπ, 27 Van, ^οίίησαί» 2S Ald. 4p »qx,H9* 



328 . ΣΧϋΑΙΑ 

άηαιτηαη* 6 δΐ διώχων άνητρίπ^ι αντήν μ^τά^^ fiav^ 

132JU;ata/ xai δνναμαι^ χαΐ τα άη άρχης άχρι τΆους* χα\ 

ϊστν των αύ Ιμηίητοντων h τω τελείω στοχίζσμω το 

^(φάίαιον* ίν μό^ω δί τφ ^^ αηο γνώμης ovTt απλφ 

* ονχ εμπίπτει η των ίλίγχων άηαΐτησις* οΐόν ως ίπί ^^ 

τούτον* νόμος την ίπιτροπενομίνην γυναΐχα μήτε τον 

Μτρο^έσν μήτε τον ηάίδα αντον γεψεΐν * Ιπίτροπος απε-* 

χηρνξε τον νίον• έβιάσίχτο την χόρην ο πάΐς* ίχείνη γα• 

μηίΗίναι είλετο τω βιασαμίνω* αναλαμβάνει τον παΐδα 

*^ μετά τούτο ' * ό πατήρ , χα\ κρίνεται χατέισοφισμον• 

Σωπάτρον^ Ταντα τά δνο χε(^άΧαια^ το ίΓη»ρΛ- 
yoarfixov φημι χαί την των ίλεγχων άπαίτηβνν^ εΐ&έως 
li άρχης η τέχνη παρέσχε τω ψενγοντι* Ιπειδη γαρ ix 
της τον χατηγόρον χαταψορας ίίαα&ενεΐσβ-αι δοχεΐ ο 

*^ ψενγων, η τέχνη επιρρωνιηίοα αντον χαι την άποΧογίαν 

ίνάμιλλον χα&ι^τασα, ταντα τα χεφάίαια πρώτον αντφ 

^παραδίδωσιν. *ΕΧεγχων άπαίτησις εΐ'ρηται δια το tw 

ψενγοντα Ιλίγγους άπαιτεΐν τον πράγματος, περί ου η 

' χρίσις• απαιτεί δί Ιχ των άτεχνίύν πίστεων* άξιων γίγνε* 

^^ (τβ-αι την χρίσνν^ χαϊ τάς αποδείξεις τον επαγο/ιένου 
ίγχληματος , ο7ον ίχ βασάνων , μαρτύρων * άτεχνοι δί ε¥^ 
ρηνται, ιπειδη η νλη τον προβλήματος έχει οντάς χα\ 
τον πράγματος y χαϊ ον γίνονται ίξω&εν άπο της τον 
(ίητορος τέχνης* δύναται δί το χεφάλαιον ωσπερ χαι το 

25 παραγροΐριχον διαβάλλειν Ttjv χρίσιν ως ον δεόντως '^ 
γινομενην* ωσπερ δΐ το παραγραφιχόν φνπαίνει τον χρώ" 
μενον, νπόχΐ'ίαν ποιονν μη εχειν άπολογίαν , οντω χαι 
Tovto ρνπαίνει μίν αντον ως ζητονντα άπο ίτέρον προ-" 
σωπον τον ελεγχον χαι μη ίαντω δννάμ^ενον συνιστά'^ 

39 μτΐά Ald. om, ost in Vcn. ct Par. JO Ald. το. Ven. 
ip.ft6r<tt di ητοχησμω της γνώμης, orti ύπλω. 31 Ven• in 

imipw. 52 μ$τΛ τούτο Ven. om• 35 41d• οΜοντος.^ ^ ^ 



2 ΤΑΣΕΙΣ 32» 

ξΤ&Μ h ττι χρίσ€ΐ•δείχΡυσί.δΙ ονχ ίσχυράν την χαη;- 
γορίαν* ο Si κατήγορος μόνον ίχβάλλει^ χρώμ^ος τω 
απο των ^ίχότων χαΐ τεχμηρίων έλέγχιρ* ίζητητα^ δί ίν- 
ταν&α ηως αρνησιν ον(ΤΜίδη έχοντος τον στοχασμού ^ 
ίλέγχων απαΐτησις γίνεται,* του γαρ άφαι^ονς ^η&ές 5 
Ιστί μάρτυρας άπαιτεΐν* χαί τίνες μίν οντο)ς αποΐο^ 
γοννται, οτι τον σημείου τους μάρτυρας αηαιτονσν 
τοΰτο δί χάχως' ονδί γαρ ττερί αντον Ιστιν η χρίσις^ η 
η χατηγορία, αλλο)ς τε ονδί μαρτύρων δεΐται το φανε^ 
ρον* άλλον δί αμεινον αξιολογούμενοι φασιν, ως φύσεϊ^^ 
ίστιν τοις φενγουσιν άπαιτεΐν μάρτυρας kv οίς ΐσασι μη 
νφεστωτας' ει γαρ γδεισαν '* οντάς, ονχ αν άπητονν* 
τοσοντον δί ειδέί^αι, χρη, οτι iv μίν τοις άλη&εσι των 
άγωί^ων μάρτυρες προγέρω^ται , ως h τοις ίπιτροπιχοΐς 
^ημοσ^ΨείΌνς* οι γαρ διχασταΐ ούχ ανέχονται άνευ μαρ^ i* 
τνρων χρΐναι* ενρηνται δί χαι λόγοι αμάρτυροι ως ίν τω 
χατά Τιμάρχον' εν δί τοΐς ηλασματιχοΐς ου, διο άδιο^' 
ρίστως εΐπων εηταισεν ο τεχνιχος, εισϊ μάρτυρες η ου* 
αδύνατον γαρ iv τοΐς πλασματιχοΐς μάρτυρας παρενεχ^ - 
ϋ-ηναι • αλΧο)ς τε χαι άσύστατα γίνεται δια των μαρτν* 20 
ρων γινόμενα* εν&εν δηλον οτι ηερί μόνων των αλη&ων 
ζητημάτων διαλαμβάνει* ε&ει δί χεχρατηχότι χαι iv τόΐς 
ζητημασι χα\ Ιν τοΐς πλάσμασιν απαιτεί μίν ο φεύγων 
μάρτυρας, παρενεγχεΧν δί ο χατηγορος ου δύναται' τον- 
TOif χάριν χαι 6 τεχνογρά^ος τελειαν αντον την ίργα- 25 
σίαν ποιούμενος (ρησ\ν είναι διττον το χεγάλαιον' η 
γάρ εισι μάρτυρες η ονχ εισίν' οτε μίν ουν είσϊν, η ίον- 
λοι τνγχάνονσιν η ίλεύ&εροι* χάί δονλοι η των εξω&εν^ 
η aiTOv τον χαταμαρτνρονμένον ' ενίοτε γάρ χαϊ οϊχετας 
χατά των οιχείων δεσποτών εις μαρτνρίαν παράγονσνν* 30 
των μίν γάρ εξω&εν εχβαλονμεν εχ της τύχης την μαρ^ 
τχίρίαν, ει μιν γάρ μετά βασάνων μαρτνρονσι, γησομεν^ 

. 34 Venl {ί^κταν. . 



ν 



330 SXOAIA 

» 

ως σνδίρ φρ&η^ου(Η τϋν βασάρϋ9¥* Χ(χτ»ηηγγΛτΜ γάρ 
αυτοΐς ίλεν&Βρία αντί των ίνταυ&α ηληγωρ η άλλο τ$ 
τοιούτον• d δί ίχτος βασάνων ^ ίρονμεν, οη oiSi μ$τα 
βασάνων άλη&ης ^^ η μαρτυρία^ ηολ)ηθΙ γαρ ίάλωσαΐβ 
i τα yjevSij μαρτνροΰντες ^ μη τι, γ^ βασάνων jxrog• των δί 
οίχΒίων* ωσηερ ύπεν ο τίχνιχος^ όη γύσ^ι πολέμιων το 
δονλον τοίς δεσπόταις^ οΐ δέ ίλεν&εροι, η ξένοι ^ i] τΐολΐ» 
133 ται* τους μίν ονν ξένους αύτο τούτο διαβαλουμεν, οτ$ 
εξω&εν τί] ηόλπ ηαρεισενεχ&ίντες χαΐ μη γνησιον εχον^ 

10 τες το γενος^ , ως ονδέν &ανμαστ6ν, ει ψόνξο πολιτών ίφ^ 
^ΐδονται' ίϋ'ίΧουσι γάρ χατά βραχύ δαηανωμ^νων των 
ηολιτών εχειν ίντεν&εν rr/v άδειαν* τους δέ πολίταςηά^ 
λιν εξεταστέον ' i] γάρ πένητες είσι η πλούσιοι ' τους μίν 
ουν πένητας ίχβαλοϋμεν ψάσχοντες ως ραδίως έπΙ τφ 

^^ λημματι μαρτυροϋσιν ώσπερ χαι Jημoσ^'έvης* του γάρ 
Αίσχίνον παρενεγχοντος μάρτυρας τους Φωχείς^ ας ουκ 
αντος εΐη ο την πολιν αυτών άπολωλεχώς, ψησϊν^ οτ$ 
είοί τίνες εν αυτοΐς έπΙ χρημασι ^* πάντα φαδίως ποι- 
οϋντες • ει δέ πλούσιοι, πάλιν ούτοι η πονηρό) η επιειχείς* 

2^ πονηρών μέν ουν όντων έχβαλοΰμεν την μαρτυρι<χν εκ 
τούτων* χα\ μάλιστα ει ώς γιλόδιχοι διαβάλλοιντο* είδί 
επιειχέίς δοχοϊεν , ix τών ενόντων προς την υπο&εσιν ix^ 
βαλοΰμεν τίγν μαρτυριαν , η φιλίαν του συνηγόρου αηιώ^ 
μενοι η οιχτον, η χαϊ αυτό τούτο '^ τον πλοΰτον αίτια'* 

35 σομεθ-α, οτι &αρροϋντες δια τον πλοΰτον ώς ουδέν πεί- 
θονται ^ επι την μαρτυριαν απήντησαν* αν δέ γε μη ω- 
σιν^ αιτεΐν χρη τον φεύγοντα χαι διαβάλλειν την πίατιν, 
ώς άσ&ενη την μη έχ μαρτύρων άλλ* εξ είχότων γΐ)'νο- 
μένην' ου δει δέ τοϋτο ποιεΐν ώς ετυχεν* άλλα πρώτον 

30 εφοραν^ ει ενδέχεται δια μαρτύρων συστηναι την ΰπό&ε-' 
σιν ij μη' χαι ότ* αν εϋρωμεν πανταχό&βν μαρτύρων ά- 
πορίαν, τ6τ επι&ησόμε&α απαιτούντες τους ελέγχους' ει 

'35 Ald. ilij&tig, 30 Ald. /πι/Μ^μασι. 37 ΑΙά* rovfor. 



ΕΙΣ., ΣΤΑΣΕΙΣ «S1 

γάζ ^rfiWi W€a ημ^ΐς άηαξ,τησομ^ν αντϋύς* Ιχύνων 
παρ^χομένιαν ον χεΑεηώς αλ$σχόμΒ&α^ δητοίννν μη οι^-> 
twf αηαίτηα^* απαιτέίν Si ου μόνον Ϋΐηλιτζότητι χαΐ συγ^^ 
χρΙσΒΐ χαϊ τοΐς ηρος τι^ ug ηδη ίφαμ^ν, μλλά χα\ ί&Η 
κάί νόμοις xctk SixceaTfj^ioig* li^ef μίν οντω Μγοντας^^ι 
€&ος γαρ νμίν nouXv τά toucvtc^* νόμψ δί ούτω* χάί 
οΐ νόμοι δϊ ούτω xeXivovin τάς αποδείξεις ix των ^ρανε-* 
ρων.ίλέγχων χαΐ αναμφισβήτητων* διχαστηρίοις δέ οίον* 
χαϊ γαρ τούτον χάριν χα\ τά διχαστήρ^α σνγχροτεϊται* 
ιύτίον δί^ ΟΤΙ, τοντο διαφίρει σνγχριαις των ηρός τι* ίΟ 
αμψω μίν γαρ ανγχριτιχά* ά)Χ inav μέν αορίστως εις-- 
άγηται* οίον οτ\ αν λεγωμεν, οτι χαΐ ίπ"* αΧλων όντως 
ειώ&ατε,χαϊ μιχροτερων ποιεΐσ&αΐ τάς χρίσεις, τοις προς 
τι χρώμε&α* οτ* αν ίί ώρισμενως οΐον χαί nvorv άδ^χη-• 
μάτων^ χλοηης η μοιχείας η τίνος των τοιοντιον, τότδ " 1S 
σνγχριρομεν, χαϊ τούτοις μίν τοις τρόποις, οτ* αν άπαι-* 
τησαι βορλη&είης ίλεγχονς, χρησρ^ ^* XQV^ll ^i ^(αϊ /Γέ- 
ρα *® με&όδω* ώς χαϊ αυτός φησιν ο τεχνιχος άηό των 
περιστατιχών άηαιτών τονς ίλέγχονς* ηεριστατιχά δέ εΐ^ 
ρηται ηοΧΚάχις ως εστί ταύτα, πρόσωπον , πράγμα , χρό^ 10 
νος, τόπος ^ τρόπος ^ αιτία ^ ίίλι/, ίξετάζεται δέ το τξρόσ^ 
ωπον από των έγχωμιαστιχών , γένους, αγωγής, πρά-^ 
ξεως, επιτηδευμάτων, xccl των άλλων των παρεπομείΗον 
Tofe εγχωμιαστιχοΐς προσωποις^ οίον πρόσωπα μίν^ τίς 
μον χαταμαρτνρεί ταντα πεποιηχέναι, δούλος, ίλενι9ερος, S5 
ξένος, πολίτης* Χρόνω δέ, οΐον πότε εωραχεναι, νύχ^ 
τωρ η με&' ημεραν* iv πολεμώ η iv ειρηητ]^ τόπω 
δέ, οΐον* που, εν άγοργ, iv ηόλει, h ερημία^ πραγ^ 
ματιχΐ] δέ, οΐον τί ποιονντα* ίφ^ άπασι δέ χαϊ την αί- 
τιον ίπιζητησει* ohv χίρδσυς ενεχεν η δι εχ&ραν^ χαι 50 
τούτοις απασιν Ιπεξερχεται χατά διαίρεσιν προϊών χαϊ 

S8 Ald. x6u γαρ, S9 χρηο^ alterom Ald. om. 40 

Ald. ίτερα. 



Λ 



382 2Χ0ΛΙΑ 

ι 

την αΐτίαν αχρφίστβρορ ί^άζων, τοϋτο γάρ ίστι το xth- 
ριωτ^ρον h ταΐς δίχαις* d μίν γάρ έιη 6 την ahiar 
του φόνου φάγων πλούσιος , 6 δί αντιρημένος ** πένης, 
έ(>€?*^ 6 τίιν αίτιον ίχων* τίνος ivexa τάν ψάνον £ργαα•^ 
h μαι; χρημάτων ίρών; χαϊ μην εύπορώτξρος μίν ίγώ\ 6 
α πένης ετύγχανα, ύ δέ τουναντίον, Ιρβί, οτι τον yo- 
νον τι βουλόμερος ειργασμαι^ άρα χρημάτων ίρω; χαΐ 
μην παΧδας εϊχεν 6 τε&νεώς αν οντω τνχοι η συγγ^άς* 
χαΐ πάλιν εί τον ^Αλχιβιάδου λάβωαεν πρόσωπον ^ χαΐ 

10 έπΙ τνρίχννίδι χρίνοιμεν y έρονμεν * οτι υβριστής ael χαΐ 

ϊναγης* διό καΐ τνραννέίν ίπβχείρησΒν η πάλιν τό των 

Ιϋ^ί&ηναίων, οτι νεωτεροποιοί* ωσπερ χαϊ Θουκυδίδης ψη^ 

ι , σίν • ούτω μίν συν η αίτια χαϊ από του φενγοντος xcii 

άπό του διωχοντος* χρη δέ είδεναι, ώς το r^^ αιτίας 

15 άει τηρέϊν δει εις την βουλησιν χαϊ τό της ηλιχίας* το 
δί της νλης εις την δύναμιν των παρεπομένων τοις έ/^ 
χωμαστιχοις προσώποις' χαι ούτω uiv ο φενγων χρη^ 
σεται τφ χεφαλαίω' ο μέντοϊ χαττγορος^ ει μίν έχει μαρ^ 
τυράς, άπό τούτου *^ συνίστησιν, οτι χρείττων η μάρτυ^^ 

30 ρία χαϊ τεχμηρίων χαϊ των είχότων, παρά&εσιν τούτων 
ποιούμενος* ει δέ ix βασάνων παρέχοι τον ελεγχον, οτι 
ο των βασάνων έλεγχος άλη&έστερός έστι πάλιν ερεί* 
ανατρέψει δί χαϊ την τον αιτούντος τους ελέγχους πηλι» 
χότητα χαϊ σνγχρισιν Χαϊ τα λοιπά άπό των αυτών τό^ 

25 πων ' έρεΐ γάρ, οτι ει επίστευσεν ούτος ώς. άποτρίψασ&αι 
δύναται τό εγχλημα τό ίπαγόμενον παρ νμων ούχ αν 
ν μας ηξίου παρέχεσ&αι, άλλ^ ευ&υς έπϊ τό πράγμα ίπο- 
ρεύετο* χαϊ την άτιολογίαν του εγχληματος έτωιεΐτο δι 
αντοΰ* ει&^ ώς λέγπ μάρτυρας ει εΐχομε^^ ουχ αν ου"- 

50 TOV έδει χρίνεσ&αι αλλά τιμωρεΐσ&αι • hu γάρ των άφα^ 
νων είσι χρίσεις, bil δί των όμολογουμένων αι τιμωρίαι* 

4l'Ald. ανημέτος. 42 Ald. ίρπς τψ cmt. 43 Ald. et Par. 
άηο τοΤτο. scripsi τοντου. 



. ΕΙΣ 2TJ2EIS 833 

τρίτον συχ οΪορ τέ iart τιάντα δ$ά μαρτύρων iijftxea&ait 
αντδ γαρ τονΑ δείίότες οί άδΦκουντες η$ίρωντ€α, Ιίναμη 
χατάφωροι γέιηύ^τα^. τέταρτον οτι οντά τά ηράγματα 
ίλέγχ^^ αίίτόν* μ9τα ταύτα αηο της ηηλίχότητος* ovdi 
γαρ Ιήί τΰν μεγάλων αδιχημάτων χρη μάρτυα nunsiH 5 
ery* οι γαρ μίχρτνρονΡΤΒς η &' ίχ&ραν ij χάριτν μαρ- 
τνρησα^ντ^ς ίάΧωααν ηολλάχις • σνγηρίαη * d xai έτύ των 
μοίροτέραν ηολλάχις ίπιχΗρονσι τά χρ^δη λέγπν χαΐ μαρ• 
τυρέίν^ ου χρη Ve ίτύ τηλιχούτων χαΐ μεγάλων πιστεύω 
€ΐν τοας ix μαρτύρων στάσεσιν^ Ητα ίχ νόμων χαϊ ίϋ-ων iO 
χΑ δι/χαστηρίων χαϊ άηλως τοις τοιούτοις τόποις άν€ΐ* 
οχενάσΒίς, οΐς χαϊ χατεσχενοϋος. ΟΙον^^ μνωμένω τινί 
χόρην" mrauSB χάνταΰ&α 6 ΤΒχνιχός' ουδέ γάρ τον ση^ 
μείον οί μάρτυρες f ει γε το σημεΐόν φανερόν iv ατοχασ-•^ 
μω, ίλέγχονς δέ τον φανερού χομίζειν άνόητον' \θτι δiiS 
σημείον η μοιχεία δηλον * ουδέ γάρ της μοιχείας το εγ^ 
χίημα^ άλλα της {ραρμ4ζχείας* χαϊ ταΰτα μέν οί μειι^ 
φόμενοι^Ερμογένει,τιλην εστίν ειπείν ^ οτι ούδίν άτοπον 
χαι του σημείου χομίζεσ&αι μάρτυρας* έπάν χαϊ αυτό 
αναμφιβόλως Ιπϊ το ζητουμένον χειραγωγώ , μηδεμίαν 20 
πρόφασιν τφ^χρωματι ίνδιδόν' άλλίοςίτε χαϊ ουδέ άνευ- 
&υνον το σημά&ν ενταν&α, ως xai ίπϊ των άλλων στο^ 
χασμων* οτι δέ του σημείου δειχνυμένου ουδεμία περι^ 
λείηεται άπoL•γίa, το μη ουχϊ την μητέρα είναι την 
φαρμαχίδα, δηλον άψ' *^ ων σύμφωνον τω της μητρός 35 
λόγω το σημεϊον' τι γάρ το χατεπειγον μη συναινίσαι 
τον γάμον του νεανίσχου την μητέρα τρ &υγατρί ίαυ^ 
της^ ει μη η της μοιχείας πρόφασις* ίπεϊ δέ χαϊ η μοι^ 
χεία ελέγχεται y αναμφιβόλως έστϊν η μητηρ η Ttjv ϋν- 
γατέρα φαρμάξασα* αρμόσει δ' αν ίπϊ τούτου του ζη- jq 
τηματος το περϊ των ϋ-εραπαινίδων ίν&υμημα τω πύρα-- 
γραφικω' 'ίνα εΐηρ οτι ου δει ίφ' οΐς αί &εράπαιναι 



44 02oy fiy.Tiyijco^ijyAld.om• 45 Ald. ο/ιφ' (of. ecripei αφ 






ι 

ν 



3*1 . 2X0 ΑΙΑ 

ίχ&ραί μου fium xatHno^ XQiy$(f&ai• J$t Si xai av^ 
τ it i& ivct i^^*T οίςμ α Qtv6 1. &ανμάσ$ΐ6 μέρορτις ηως 
στοχασμού opto^ skxiV oi μάρτυρας eig αυτό ^^ το ίγχλη^ 
μα, όνδί γα^ρ δύναται ώ^ ηίη ίφάμ^ρ τ6 αδηΧον μάρ^ 
5 τνραζ ίχΒΐι^ ' άλλα ^αμ%ν^ οτι iv τω χατά Κόνωνος *^ 
ij αλήθεια τον ηράγματος Ιβιάζετο τι/ν τίχνην, ωσπερ 
καί iv άλλοις η άλη&ειά των αγώνων βιάζεται ηολλά" 
χις* χαΐ^είσηγείταί τίνα άναγχαία μη οντά iv τ^ ^^χ^' 
αμελεί ίν αντω τούτω τω χατά Κόνωνος αίχίας το ομο^ 

i(iλoγη(yaι τον φενγοντα τυπτησαι τον χατηγορον , άδύνα•- 
τόν ίστιν ίν ύτοχασμω* άλλως τε αμφοτέρων των jue- 
ρώΡ ίχόντων μάρτυρας χαϊ τα άλληΐών άναιρονντων , εΙ-» 
τα ίξισαζόντων^ ούχ ετι ηρούάγονται μάρτυρες* αλλ* 
αναίρε&εί&ης της άπο τούτων ωφελείας έσώ&η η του 

is στοχασμού φύσις, τω εΙναί άδηλος xai εξ άλλων άπο-^ 

δμχνυσ&αι. 

135 ΜαρχελλΙνον. Ει δούλοι ωσιν οΐ μάρτυρες ?εΐ 

χα&όλου διαβάλλπν, πολλά μίν χαϊ άλλα, οτι πονηροί 

toV τρόπον α ς ίπΐ το πλείστον , όη ακόλαστοι , ονχ 

20 ηχιστα ΟΤΙ τοις δέσποτα ις άει ίχ&ρον χαϊ πολίμιον *• 
χάν χρηστοΐς δεοπόταίς δονλεύωαν' iav 5i ελεν&εροι, 
δει ζητην ^ιότερυν ένδοξο^ η άδοξοι* χαι προς τούτο ποι^ 
έΐσθ-αι τάς διαβολάς* χρη γάρσκοπείν ει πρότερον μαρ• 
τνρονντες χρευδομαρτνριών ίάλωσαν, »/ άλλως επεϊσ&η• 

35 σαν η χρημασι διεφι^άρησαν* Ιάν μεντοι ενδοξοΦ το πρόσ^ 
ωπον f], ταϋτά μέν ούχ ίξει χώραν ^ηβτιηεται ί^, ώς 
η δι* εχ&ραν μαρτυρεί, η προς χάριν των αντιδίκων* 
χάκέινο δϊ παραφυλάκτίον ^ οτι οτ* αν μεν τις βιά προσ• 
ώπων μαρτυρίας παρίχηται, μονως την δια προσώπων 

^0 μηρτύρίαΡ ίπαινέΐν δει ώς άκριβεστεραν * iav δί δια 
πραγμάτων, totf δια των πραγμάτων ελεγχον ίπαινείν 

« ι ■ ι ■ ■■ 

4d* Ald. urrt&ipul•. 46 Ald. τ^υτό, 47 Κάτατος* 4S 
Arten^ VioU p^ 464. φύση γαρ ίχ^ρορ th δΛΐύρ ιοίς δίσπάταις. 



ΣΤ J ΣΕΙΣ , 33S 

χζη * Η μίντοί παρέχοντΜ μάρτυρας ίξ άμφοιρ τοιν μβ- 
« QoiVj ο μέν χα&άλου η^ρΐ μαρτύρων ίπαινος ονχ €χ$ί 
χώρα¥ ' ληαει γαρ ϊχαστος έγχωμιάζωΡ τα τον άντιδίχον. 
ζητητέον δί τΫρ^ίχαυτα τάς τϋν προσώπων διαφοράς* 
καϊ γαρ ηροαιρίσεις Ιχατίρων Ιξεταστίον χα\ τνχην, δ€4^ ^ 
χννντας ώς οντοι μάλλον ίχπνων αξιο$ πιστίύεσ&αι* μέ- 
γιστον γαρ η άντεξίταύις iv τοις τοιούτους δύναται* iv^ 
αργίς ημίν παράδειγμα τούτου ^ημοσ&ένης καταλείπει 
εν τφ χατά Κόνωνος αίχίας^ άντεξετάσας εχεΐ τους μάρ^ 
\ τυράς χαι διαφοράς έξευρών γενναιοτάτας* ο μίν γάρ iO 
ψησι τους εταίρους χαϊ ηλιχιωτας σύμπαντας μάρτυρας 
παρέχεται προς χάριν μαρτυρουντας* ίγώ δέ γένους ου• 
δέν εμοι προσηχοντας ουδέ δι* άλλο τι μαρτυροϋντας πλην 
τίινάλη&ειαν^ ίωραχοτας^^* με φοράδην εχ του παρατυχοΡ- 
τος^ ^ερομενον οϊχαδε* Ιάν δί μη ωσι μάρτυρες τω χα^ ϋ 
τίίγορω t ο φεύγωΡ φηαϊ χρηαεται άπαιτών τοίςδε* λέγει δί 
τοις περκηατιχοίς ' έχ τούτων γαρ έχει- τη ν εύπορίαν* προσώ-^ 
ηψ^ οίον Τίςο δούς^ 6 τις αυνειδως^ ο τις παρών ψαρματτούσρ 
τρ γυναιχΐ' χαϊ υποδιαιρέσει ίνταϋ&α χρηαεται* σνγχΧεΙ• 
ων τον χατηγορον^ οίον πολίτης η ξένος, οίχεϊος i) αλ- 2d 
λοτριος, δοιλος r έλεύ&εροςφ έπειτα άρπαύίΐ το πρά-^ 
γμα* τι δούς^ τι ποιησάς; τίνι πληξας} ^ίφει η Χί&ύ^ 
η ξύλω η φαρμάχφ χρηόάμενος; τρόπω* τίνα τρόπον ^ 
λα&ών η jtX του προφανούς βιασάμενος η άπάτήσας { το• 
πω, iv άστει* εξω τείχους* εν ίρημίγ, ίπ οίχιας* ίτρόσ^ί^ 
&ησει ii χαϊ τον χρονον ευβ-ύς* εν ειρηνρ^ βν πολεμώ* 
είτα τω χαίρω χρησεται* άντϊ Χου χρόνου' olaV νύχτωρ^ 
η με& ημέραν* ίφ^ απα&ι τούτοις ερεί χαί την άίτίαν* 
διατί άρη^ Ίνα χληρονομησω^ 'iva των αυτού γενώμ<χΙ 
χύριος, 'ίνα Ιχί>ρου απαλλαγώ* η δια φ Λίαν, η εχ&ραν, iO 
ij ηόον//ν* χαϊ iav μίν απασι τούτοις έ|»7, χρη&τεονπά• 
ύι• δυσχερές δί πάντα ευρε&ηνεα iv προβληματι* άυτίχα 

48* AldL ίωραχότες, ecripsi ίωραχότας. sensu potiuS| φιαπί τοτΙηιτ 






336 » ΣΧΟΑΙΛ 

* 

Q το ^ΒοαφαγΙς σώαα &άπτων iv ^ζΐ^μίη xtti φσνου 
χξίίνόμΒνος^ οντβ τω πράγματι^ ουτΒ τω τόηω^ ουτΒχρό• 
νω χρησΒται, οϋτ€ μην τρόπω* ώμολόγηται γαρ kx του 
ν^σφαγονς, χαϊ Ιν Ιρημια tlvuC iv δέ τω άσώτω «ν- 
5 ρίσχΒται^ πάντα* 6 δί χοετηγορος αποδείξει τον δια των 
πραγμάτων ίλεγχον άχριβέστερον τοΐ δια των προσώ^ 
πων* ο χα\ Jημoσ&έvης έποΙη(ίεΡ iv τω xccT* Αιαχίνου• 
απορία γαρ μαρτυρούν τεχνιχΰς ΙπΙ τά πράγματα χατ^ 
εφνγεν' χαΐ άλλο δέ τεχνιχώς 6 ρητωρ πεποιηχε* μετά 

10 γαρ τά απ" άρχης άχρι τέλους την των ίλεγχι&ν άπαι• 
τησιν είσηγαγεν , ως ηδη λνσας διά των πραγμάτων χαΐ 
των τεχμηρίων' έπεί πώς αν άντέ&ηχε τοις ίλέγχοις τά 
πράγματα μη χατασχενάσας πρώτον ίχυτά' χα&6λου δί 

. γνωστεον ως η τών έλεγχων άπαιτησιν έχ τών άτέχνατν 

i^ πίστεων λαμβάνεται, μαρτύρων, δια&ηχών, νόμων, ψι/- 
φϊσμάτων, επιστολών, βαοάνων* 6 δέ ^ημοσϋ-ένης χ<χΙ 
την από τών πεπον&ότων μαρτυρίαν ποιεί ζητονντα, 
τον ^ίίσχίνην, διατί μη χαταμαρτυρονσιν οι τών έχπε^ 
πτωχοτων V οΐ μίν οιμαι βέλτιστοι χαι διχαιοτατοι χαΐ 
136 *^^ ' ^?^ πάντων δέ μετά το παραγραφιχον η τών έλέγ-* 
χων άπαΙτ^}σις τέταχται, 'ίνα μη προανέλ7ΐ το Ισχυρον 
του χατηγορου , λόγω δη τον άπο τών σημείων ελεγχον* 
ζητητέον δέ, πώς έχβαλουμεν' χαϊ την τών ελέγχων αηαΐ* 
τησιν* λέγομεν, οτι έρεί 6 χατηγορος ο μη έχων /urpn;- 

^^ρας, μείζονα είναι τον δια τών πραγμάτων ελεγχον, 6 
δέ αιτών τους μάρτυρας ούτως άπαιτοίη δε^ινώσας το 
εγχλημα* οτι περί μεγάλων 6 χίνδννος χαϊ ου δίχαιον 
έξ υπόνοιας χρίνεσ&αι χριλης* ει γαρ χαϊ 7κρ\ χρημάτων 
ην, ουδ* ούτως εχρην εξ, ειχοτων με χρίνεσ&αι* τούτου 

^^ γαρ χάριν τά διχαστήρια γίνεται, ϊνα τάλη&η ζητώσιν* 
χαλώς συν ο νόμος έποίησεν ουχ απλώς χατηγορείν , 
άλλα μάρτυρας αξιών παρέχεσ&αι τον χατηγορον^ 

. Ή 

exprimit locum Dcm. ρ. 1266 ct 1267. 49 JLld. έμη(πτω*6τ»Ρ. 



EIJS ΣΤΑ2ΒΙ2 W 

I 

*M βούλησης »«1 η Ιίνναμίς ino των na^entoXov&ovpxmp τφ fr^oii-' 
πψ yhttat, δηΧω^^ ^w έ^χωμιαστίη&ρ' χαΐ ora §αι άη ng6awtw 
ύριαμ^ον, ηάντα ' σχ^δοτ ίμΛ^ούται,* « δί f» xm ml^Mv, ηατί 
τα ίυρΜίκόμενα χρηαίμίιθ'α' oToy νέος ηλοναιος' εχ^^ yag hxoeb&a 
SiUxlcty χαΐ τυχψ, έξηάαα^ χαΐ τα παρα)(όΧον&ονττα τούτοις' τα ^ 
δη έ^χωμιαστικά δηλονότι εστί τάδε' yivog, αγωγή, παΐδεναις, t/Ai• 
ηΐα, φύσις ^νχης «α^ θύματος, επιτηδεύματα, πράξεις, ο χα^ Ιοχν^ 
ροτατον χεφάλαιορ, τύχη, οίορ πένης η πλούσιος,/ χαι τα τοιαντα* 
ταντα δε ht αμφοΤν μεν iuTjfvc» αφ* Ιχατερον μέρους iξετaζ6μεvap 
χαΐ έπΙ της βουλήσεως ttal ίπΐ της δυνάμεως* μΆλλον δε τίνα h 10 
τφ Μρϋ^, ωσπερ τα της τύχης, οαιειότερά έστι τ^ς δυνάμεως' (Ατω 
Λοί τα tf^ ηλαιίας, της βου}^σεως* ορωντα ουν ταύτα δεΖ nL•ovά-' 
ζεΐ¥, ενϋ-α αν μαΙΧον οιχειούμενον τι ain^ φαΐτηται, ^ βοίλησίρ Μ 
καί δνναμιν &ετάζβΐρ ουχί των %ρινομένωτν μόνον προσώπων δει, αλλ* 
οοα περ αν εχοι τό πρόβλημα ' αντίκα τον τους αποχηρύχτονς τρί^ 15 
φαντα viov^ πλούσιον %αΙ φενγοντα τυραννίδος έπι&εσεως ' 6 χρίνωρ 
μάΐιατα ισχύει της ποιότψος των άποιιηρύητων έταζομένης' ^ 

δώ δεΙ ακοπείν έν απασιν. 

Συριανού χαΐ Σωηάτρου. 'Εζητητίαι * τ/ Λ;- 
noTC μτ^ ηροτέτοοζται η βονλησις χαΐ η δύναμης χηςΐ\ί 
ίλέγχων άπαινηϋ^ως, χάί τμυτα της βουλήσεως χαΐ της 
9ννάμεως λντιχης ονσης ώς έπΙ το ^ίολύ του πέα^ος 
-ίγχΧηματος* οτ αν /άρ άτιοδείΐ^ς τηρ ποιότητα του 
προσώπου avoixeiov ουϋαν του πόιηααι, η 6 χατηγορος 
πάλιν, οίκεΐον άπαν το πράγμα άπέδειξας' λέγομεν ουν, 25 
οτι αΐ ατεχνοι πί&τεις πανταχού των ίντεχνων είσΐν 
ίσχυ^σίεραι* ατεχνοι μέν m)v εΐαι μαρτυρίαι, νομοί, ηαϊ 
τα τοιαύτα' ου γαρ δει τέχνης* έντεχνοι δέ αΐ δια τΰν 
αποδείξεων χαΐ ^ της τον λόγου δυνάμεις ^ ίπειδη ουν η 
των έλεγχων απαίτησις των άτεχνων εστί, προτεταχται* 30 

1 Ald» πάπας• 3 Ald. φαίνεται. 5 έιαζομένης Ald. ei 
Par. 4 ^Εζι^τψαι τι δψιοτε — — προτίταχται Ven. om, tum 
ita jncipits ή δέ βονλησις ηαΐ δύναμις ωνομασται μεν η, τ, λ. S 
Ald. ix. 

Rheior.lY. / 22 ' 



3S8 



2X0 ΑΙ Α 



ώνόμαστα^ Si άηο τβΰ Τ7/ν τβ Stavoictv χάΐ την δνναμίΛβ 
του δ^δρακότος πανταχό&ΒΡ ίπισχοπονντας , το fiovisv^ 
M&ai * τβ xcA το δύνασ&αι δια των προσηκόντων 4πι* 
χινρημάτων κατασκευάζειν' *έστν δέ κοινά κεφάλαια άμ^ 
S φοτέρων, ηολλην δέ ίχει προς αλλ7βα την cvyyivsiccv* 
καΐ τρ φύσει μεν ίστιν αχώριστα* άνευ γαρ ϋ-ατέρου 
^ατερον ουδέν ισχύει ^ ουδέ εις δικαστηριον εισάγεται ^ 
τφ δέ λόγ(/ χωρίζεται' Ότ αν γάρ το μέν αυτών πάνυ 
γνώοιμον rj χαΐ δηλον, το δέ άδί}λον^ το μέν άδηλον"^ 

i Ο κατασκευάζεται J το δέ δηλον παραλιμπάνεται* εστί 5* 
οτΒ καΐ 7/ δύναμις εκλείπει ως έπ Ικεινου* τύραννος 
(κηρυξεν^ 6 τον πάτερα άποκτείνας δορυφορείτω με'νε-* 
ανίσκος κεφαλήν πρεσβύτου • δείξας ώς του πατρός, 
έδορυγόρει τον τύραννον' δορυφόρων άνεΐλε^ τον τύραν• 

15 νον' και κρίνεται πατροκτονίας' ουδαμώς συν ίνταυ&α 
την δύναμιν κατασκενάσομεν , δια το πάνυ δηλον* δυνα^ 
τον γαρ νεανίσκω πάτερα πρεσβύτην άνελεΐν. *® πλα•* 
τύνεται δέ τα κεφάλαια ταύτα τοις ίγκωμιαστικοΐς ro• 
ποις* γένει, πατρίδι, άγωγγ, φύσει, ίπιτηδενμασι, πρά" 

20 ^^σιν, ** τάς δέ πράξεις τριχώς έξετάσομεν* άπο του 

137 Γσον* άπο του μείζονος* άπο του Ιλάττονος* οϊον ίρείο 

φεύγων* άπο μέν του ίσου* οη τοις ά?^λοις δημαγοιγόίς 

και τοις ευνοούσι Ttj πόλει παραπλήσιας εκάστοτε τιμής 

απολαύων ^^ ουδαμώς αν ειλόμην την τε προς υμάς 

25 υπερ&Βίναι ^^ π/στίΐ', καΐ των ομότιμων καταδεεστερος 
ίπιδειχ&ηναι* άπο δέ του μείζονος οίον ει κρίνοιτο ίπΐ 



6 Ven• βούλ$σ&αί. 7 Ven. άδηλοι πάντη. 8 Ven. 

η^%αβυτί^ον. 9 Ven• &v%iXw αντορ. 10 Sequitnr in Ven, 
latiov dip ou ix των κοιν&ν KtqtuXodfav ov nivovvxtn ανχι^έαεις^ 
πΧί(ν oToy &&ωμοί J^fi τσ φάγοψ nqoowtWt οίον &ς inl JTe^i- 
nliovf τον itgivoptpov τυραττίδος dut τας nttvonliag. HXonvvnai 
rk /οΒφ, II ηράξΒΟΐν Ven. om. 13 Ald• inoXafimv• Ven• et 
Par. ίποΧαυων, IS VeB• υη^ρβψ»^. 



ΕΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ 



399 



xXoTtp ίρεΖ' ως έ19ίερ ^ττων νπηρχον των αισχρών λημ^ 
μάτων^ ^^ mni αν τοιοντοις ίηεχείρονν^ α χαΐ την άηο^ 
ριαν ίλαχί<ηην χαΐ την ατιμίαν ίφάμιλλον Totg ιιείζοσι 
χορηγεί των άδιχημάτων* αλλ* ίτύ προδοαίαν ετρεπον , 
την γνώμην* χάΐ τίοτα των iv Ιεροίς *^ χρημάτων ωπλι^ δ 
ζον τω χεΐρε* τούτων γαρ ίχάτερον ίδια ηλονσιώτα^ 
τον ανέδειξε τον υπίρ της αίσχροχερδείας μηδ* οτιουν 
οχνονντα *^ των δεινών* τούτων δέ προς iwouxv ονδί 
ηώποτε ίλ&ών *^ ηροδηλον ως χαΐ τα σμιχρά rcvt/rl Λβ- 
ριεφρόνούν* απο δί του ελάσσονος όντως επιχειρήσει* ίΟ 
όϊον ει περί Ιεροσυλίας χρίνοιτό τις, ^^ λέξει, μη γαρ ν- 
βριατης γέγονα ηώποτε; μη χλεπτων ίάλων;^^ μη ^ρα* 
σννόμενος προς ους ηχιστα ίχρην; μη χυβους χαΐ παροι^ 
νιας αγαπών; αλλ* ούδεϊς αν ειπείν εχοι* 6 τοιννν ίλ$υ^ 
ϋ-έραν των τοιούτων την .δκζνοιαν Κεκτημένος ευδηλον 15 
ώς^^ χαϊ τα μείζω παντελώς αν εδεισε, την τε του δαι^ 
μονίον μηνιν ευλαβούμενος , χαϊ τάς ix χών νόμων τιμω^ 
ρίας τοις τοιοντοις επηρτημίνας χάταπεπληγμενος* άνα^ 
τρέψει δί 6 χατηγορος την τρ^λ^ν ^^. ταύτην των πρά- 
ξεων έξέτασιν απο ^^ των αυτών τόπων* από μίν rov 30 
ϊαου, ει πρότερον ειη χεχλοφώς 6 φεύγων χαϊ νυν χρί^ 
νοιτο περί χλοπης* δ τβ ^* γαρ πρότερον υφελέσ&αι το 
άλλότριον ίσπουδαχώς ειχότως χαϊ νυν ίπϊ την πάρα-- 
πλησίον χεχώρηχε των χαχών παλαίατραν' από δΐ ταυ 
μείζονος ει πρ6tερov ίεροσυλησας ύστερον φεύγει ^^ περί %$ 
χλοττης* 6 γαρ προς kρά συν ανοσία τ^ χειρϊ παρελ^ 
&ών ^* ουτοζ ουδί την χλοπη\ν ηγησεταί τ* των χαλέ-» 



14 Ven« πλημμελημάτων, 15 Ven• inserit: ΜΒΐμερωΡ^ 16 
Ald. οκρουνται. 17 Ven• ϊλΟ'ών ονδί ηώποτε. 18 Ven• t/; 
χρΙνοιτο. 19 Ven. ίάλω. 20 Ven• ο tt^ tot μείζονα. 31 
Ven. τον di δαψ. t^ μηνιν έξένλαβονμενος, 23 Ald• tgtnXiij 
23 Ven• διά, 24 Ven. oii ο γαρ. 35 Ven• <ρ$υγοι. 3β 
Ald* ntQuldwv. Ven. et Far. παρύΰύν. 

22 



y 



340 2Χ0ΑΙΑ 



ηωτάτωρ, άηο δίτου ηττσνος ,u ηρότιρον χλίψας vw 
ίΒροσνλίας ψευγ^^'^ γραφην* 6 γαρ τοις μίχροτέροις ^* 
των αδικημάτων ηαιδοτρφησας την ίαντον γνώμην οίφ 
βαδίζων ίπΐ τα μειζω ^^ ΧΒχώρηχε των πο^τ^ρ^υμάτων* 
^ χαΐ ηαιδιάν ηγησάμ^νος την χλοηην ίπί την Ι^ροσυλίαν 
ως τν των σπουδαιότατων χ^χώρηχεν* διεπρησ^ις δέ την 
αίτιον εις 5ύο, ίΐς τβ τίγν προχαταρχτιχίιν^^ xai ^Ις jijv 
τύΛχην* οίον u υβρβώς τις χρίνοντο^ έρέί* υβρισας, ίχτ 
ύ-ρα^γάρ ixivBi σον '* προς υβρνν τον λογισμόν αυτή 

iO ηροχαταρ?ττιχη αιτία χαλβϊται* «(if«t ^άρ ή ϊχ&ρα της 
νβρΒως' τβL•xη δέ, ύς ίπΐ του άσωτου d ^^ χρίνοιτο 
τον πατέρα άνέλώ^' άπίχτεινας τον ^πατέρα' χληρονομη- 
auv γαρ ήλπιζες • χαΐ ίτύ Περι^ίους * πανοπλίας χατη^ 
σχενάσω ^^ τοσαντας* τυραννίδα γάρ χατμτορ δημον 

Λ6 περιεσχόπΒΐς* ιστέον δέ οτν ποτέ μίν. το έτερον λέγοντες 
σνννπαχουόμενον εχομεν χαι &άτερον' ποτέ δέ αμφω 
τάττομεν πλατέως χατά την τον λόγου χρείαν* η την 
βούληαιν προτάττοντες η την δνναμιν* έτίειδη δέ δ Μη^ 
τροφάνης εφη την δνναμεν iv τω στοχασμω τους φευ^ 

Λέγοντας παραλιμπάνειν , οτ* αν υπάρχοντες δυνατοί κρί" 
VMfToi ^^ τνρβννίδος έπι&έσεως, χ/ρη γι^νωσχειν, ως ονδί 
ίχεΐνοι παραδραμουνται τη;ν δυναμΟ/ άνεξ,έταστον'^ ij σιω^ 
ηωντες ίαντοΐς συνειδέναι δόξουσιν' άλλα το, χρινς^μενοΊ^ 
^ϊ πλέον αυξι^^ονσιν* ^^ όΐον επΙ τυραννίδος* άναρι&μη^ 

2^ των χρεία χρημάτων τοις τοιουτοις» στρατιωτών, συμμά- 
χων^ ταύτα δέ. παρασχενάζειν τονς^^ μη πλοντω νπερτ 
βάλλοντας αδύνατον* έμοι δέ χρήματα μέν ix πατέρωγ 

* 

: . 27 Ven. φβν/οκ 28 Ven• /Μίχροίς, 29 Ven. μ^ιζάρα χ^ 

xaqiin&f* δΟ Ald. xaTor^xrm/y. Vea. et Pfir. προχίϊτ• δ1 Ven. 

uo/. . 32 Vcn. ύ τί6 xglyoiio ν16ς. 53, Ald. et Par. JtcfTO- 

f^uvaa^, Ven. παρισχ^νάα&ί, 34 Ald. et Ven. xQhetnai, Par• 

tifivvtvtoii. 35 Ven. αυ^]ααντΒς, οίον iiu τνρ, &ς ivoQid-p^ituiV 

X(iflot, Se Ven. ol μη τόίς ηλοντοις vn, 

\ 



Σ1Σ ΣΤΑΣΕΙΣ Ul 

iaxXVi οσα μη πένητα deixwac• χαΐ προς *7 τάς νπίρ 
της πατρίδος χατά τά δίον εισφοράς ϊτοιμον\απ^ργά^ 
ζεταν* τνροητνίδα Si χαΐ την χατα^^' των ^^νων ίτια^ 
νάστασιν ονδέοναρ περισχοπείν έπντρέπει' ^^ *Τστέον ώς 
Ιπ\ μ^ν των ωρνομένων αά τφ προχαταρκτιχω χα\ αυμ^ < 
ηερασματιχω αΐτίω χρησόμε&α • χαΐ ^ρος χαταϋχευην 
τούτων τοΐς Ιγχωμιαατνχοΐς ίσχυρατεροις ουαιν* bit δί 
των αορίστων μόνω τφ άπο της αίιρας , οϊον νέος nXoxl•* 
σ*ος• παραχολου&εΐ γαρ τω μίν πλοντω το πλεονεχτ^-^^ 
xoy, το βίεαον, το άχόρεστον* ττ} νεότητα di το &ρασύ^ iO 
το ^ίτολμον, το οξν&'νμον, το οξύ^^οπον* ταντα δ^ bt 
άμφοΐν Ισχυαν* έπειδη ταντα α χατελεξεν αναμίξ ίστι 
πρέποντα τρ δυνάμει ^ πρέποντα τρ βουλή σει, δια τοντο 
φησ$ ταντα έπ^ άμγοΐν μέν άρμόττει* το δϊ αφ* ίχατέ^ 
ρον, δηλονότι χα\ τον φενγοντος χ^Ι τον διωχοντος, αμ-^ 1S 
φοτέρων γαρ το χεφάλαιον^ ^Ιστέον ώς ίναντιωτατα 
ταύτα άλ?^ηλοις ^στί τά κεφάλαια* οτι μίν γαρ η /9ρν- ' 
λησις ερρωται, η δύναμίς άσ&ενεΐ' λαΐ εμπαλιν* οίον 
ϋερικλεα εί κρίνοιμεν y προδοσίας ίγταυ&α την δνναμιν 
ερρωμένην εχομεν, την di βουλησιν άσ&ενη* ου γαρ βί- tQ 
xogy τον έν τιμϊ} καΐ δόξτ] τοιαύττί προδονναι έ&ελη^€Λ 
καΐ μάλιστα τον πασαντα αντονς τον προς Πελοποννη» 
σίονς αρασ&αΐ πόλεμον επι μΙν ονν των ένδοξων η βον^ 
λησις άσθ-ενεστέρα * έπι δέ των άδοξων το' εναντίον η 
μέν βονλησις ερφωται^ η δί δυναμις άσϋ'ενης* οϊον ει 2S 
κρίνοίτο Φρύνων η Αισχίνης προδοσίας η τι των Toeov- 
των προσώπων* τανττ] καΐ /ίημοσ&ένης την δνναμιν 
εξετάζων Ιν τω κατ Αίσχίνου , έπει δη άδοξου οντος τσι 
προσώπου ουκ ην πι&ανη η δνναμις, άνέμιξεν αυτω το 
της πόλεο}ς αξίωμα ειπών * ον γαρ ει φαύλοις χρησϋ'ε *® 5• 
προς τά κοινά νμεΐς,καΐ τά πράγματα ίστι φαύλα ^ ων 

37 itQOQ Vcn. om. 38 Ald. τψ κήτη την, '59 Se<[uen• 

»i« Ven. oRik ufque «d p. 141. JJd. 40 lld. /^(f5«(. 



812 ^ΣΧΟΛΙΑ 

η πόλις αξιόνται, xcci ίξης • Λϊ roivvV rcevra μΒ&οδεναν. 
Tcal άσ&ΒΡονς μίρ ούσης τις δυνάμεως u τον χατηγορον 
μ&λ€τωμΒ»^ την μίν βούλησιν χατά άσαγωγην ξίσάγείΡ, 
την δέ δύναμιν χατα άντί&εαιν^ ατιολογουμενον di το • 
b εναντίον την μέν βούλησνν χατά άντίϋ-εσιν ^ την δί 
δύναμιν χατά ειύαγοίγην* χαι το ivavriov τιάλνν ίσχνρας 
ονβης της βουλήσεως ομοίως άντιστρεφειν* εση δέ το 
μίν χατα είσαγωγην, οτε αυτός 6 δ^οχων εισφέρει τον 
λργον οϊον Ιιχος γαρ αντον χαΐ βονλη&ηναι ώς νπερ^ 

10 ηφανον χαΐ μη ανεχόμενον ταυτά τοΐς ηοΧΚόϊς εχει/ν* το 

' δέ χατά άντί&εσίν^ οτε ώς άπο τον φενγοντος nout τον 
λόγον* οίον αλλ* ονχ έδννάμε&ά ψησι προδονναι' του•- 
το δι γίνεται διά το iv τφ μέν μη ίσχνειν σαφώς τον 
ϊΧεγχον χαταστησαι* iv δί τφ χατά άντί&εσιν ^ίτιορον ' 

1δ ύναι σφοδρά χαϊ σαφ>η την λνσνν* ει γάρ Αισχίνης κρί- 
νοιτο^ την μίν βούλησιν ώς iv άντι&έσει είσάξομεν* οίον 
ίύΧ ονχ ηβονλόμην φτησπ* την δι δύναμιν χατά εισα-- 
γωγην^ ώς /Ιημοσ&ένης* οτι ειχος αντσν δννη&ηναι 
ηρεσβεντην οντά* ενρίσχεται δέ χαϊ η βούλησις χαΐ η 

30 δύναμις, επάν το πρόβλημα πρόσωπα έχει χρινόμενα* 
έπι γάρ των αορίστων ονχετι* η δέ εργασία της βονλη^ 
σεως γίνεται από της αιτίας^ η δέ αιτία ^ fi μεν ίστ§> 
προχαταρχτιχη , η δέ τελιχη , προχαταρχτιχη μέν από 
των παρελ&όντων' οΐον Λ' ην χαι διότι ηβούλετο τοντο 

35πρα|α*• τελιχη δέ από των μελλόντων' οϊον ου ενεχεν 
ηβούλετο* χαϊ προχαταρχτιχη μέν ούτως* ίγρόφ^ ψτ;- 
φισμα χαϋ'όδον /Ιημ,οσθ-ίνει , /Ιημάδης άντειπών ** ονχ 
επεισεΡ* ενρηται χατιών επΙ τοΐς όρίοις ^ης χώρας 
νεκρός άσχύλευτος /Ιημοσ&ενης^ χαϊ χρίνεται /ίημάδης* 

30 ενταν&α η βούλησις ix προχαταρχτιχον αίτιον όντως * 
οτι διά την φ&άσασαν εχ&ραν διά τό αντειπεΐν χαϊ μη 
πείσαι* διά τό πολλάκις νπ' αντοΰ χρι&ηναι* διά τάς 

41 Ald. ίντίηων et L 28. %ατι*ών• 



EIS Σ ΎΑ ΣΕΙΣ ^ 343 

^τ^γίΡημένμς νηο σον χλσηάς* δια το δέος της προδο- 
αΐϋίς Ηχος αντον otvtktXv^ τιλίχη δέ οΰτως• 'ίνα χατά το 
Xombv μηδένα ^g τον ίναρτωνμ$ρον ϊνα τφ δίει ων 
.€Λα&€ ΔημχίιΟ&ένης χαΐ οί οΛΛοι ησρχάζοΜίν καΐ μψτί σου 
το λοιπόν χατηγορησρ * er^ 'χατασχενάζ€ται άπο των $ 
παρεπομένων τω προσώπω, γένους^ αγωγής, πράξεως, 
ηλιχίας* τα γαρ επιτηδεύματα xai η τύχη της δυνάμεως 
ucw* τέμνεται δι το γένος εΥς τε πατρίδα χαΐ ηρογό^ 
νους • οίον φέρε ει χρίνοιτο *Αλχιβιάδης τυραννιδος έπι- 
ζέσεως, εΐεγεν αν. 'Ότι ουχ αν *Α&ηναίος ων χαϊ iv 10 
δημοχρατουμέν?! πόλει ανατραφάς ηβουλόμην τυραννεΐν* 
χοΛ τούτο μέν άπο τιόλεως χαι πατρίδος* άπο δι των 
ηρογ&νων, οτι ΆΧχμαιωνίδης^^^ υπάρχων, οϊ νπίρ της 
δημοχρατίας ϊψυγον στασιάσαντες προς τους τυράννους 
χαί άνεχτησαντο αυτήν τοις ιδίοις χινδυνοις* ϋστε χα\ ^^ 
ix τοιούτων γεγονώς χαι Ιχ τοιαύτης πόλεως πεφυχώς 
Ιν ε&Η ούσης δημοχρατεΐσ&αι έβουλόμην ηχιστα τν- 
ραννείν* bc της άγωγης δέ, οίον ουχί τοιούτοις,ώμίλησα, 
Σωχράτει χαΐ Περιχλεϊ τοϊς δημοτιχωτάτοις των πολι^ 
των* άπο δέ των πράξεων οίον Μαντινέας έποίησα ^^ 
συμμάχους* Tjj πόλει τα χράτιστα Πελοποννήσου συν^ 
έστησα, ουχουν δυν^ιμιν περιεποίουν χαΐ συμμαχίαν τοι^ 
αύτη^ *^ τγ πόλει, ει τυραννίδι έπι&έσ&αι ηβονλόμην* ' 
οψτω χαϊ /ίημοσ&ένης, ζητουμένου ει άνους έστΙ τρ πόλει, 
άπο των πράξεων συνέστησε την ίαυτοΰ ^ouxv ούτως %6 
ειπών, οπού Βυζαντίους, Περιν&ίους, Ευβοίας, *' * Α- 
χαιούς συμμάχους έποίησα Ttj πάλει,' άλλα χαι χατ* Αι- 
σχίνου λέγοντες ούτως αν εΐποιμεν άπο τοιούτων συνι- 
στώντες το βουλεσ&αι αυτόν την προδοσίαν* οπού χα\ 
ο πατήρ αυτοϋ παιδεύων ξύλου χαΐ πεδών ηνείχ^' χαι 10 
η μητηρ αυτοΰ ^Εμπουσα ίχαλεΐτο χαϊ τυμπ€ΐνΙστρια ην ' 

41* Ald. ^Μημαιοψίδης. 42 Ald. totavtjj, 45 λΐά. Βίζαντίους^ 
Πίριναίονς, ΕυβραΙας, 



m ΣΧΟΑΙΑ 

ωστη τωPmncίρmoμέvωr τφ ηροαώτΐω ταντα μίν της βου^ 
λη(ηως Ιατϊ τα τρία• γίνος^ ^ίγωγη, χαΐ ηραξ$ς• ηρος 
τούτοις Si χαΐ tb της ηλικίας• η δί τύχη χαΐ τά• έπιττ^^ 
δάματα της δυνάμεως εΙαίΛ^ δια γαρ τούτων xorcv» 
^σχΒνάζεται η δύναμης j οίον πΧονύιος ης^ αφορμών eu- 
πόρης* έηιτηδ^ύματα ^ δί, οϊον ιορτρος ης^ ηδννω 
φαρμάξαι' ^τωρ^ πασαι χαΐ προδονναι* Βΐδέναι δί χρη, 
ώς ηαρηκ^ν 6 τ^χνιχος τα της αιτίας της τβ προχαταρ^ 
χτιχης χαΐ τελικής, δι ων μάL•στa χατασχεύαζ^ται ή 

10 βονλησις* τιρώτον δί το €&νος o&^ iariv 6 φευγων ntt^ 
ραληψίται ο χατηγορος* πολλά γαρ των έ&νών ίλατ^^ 
τώμασιν οίχίίοις γνωρίζεται* όϊον θραχες άνδροφόνοι 
γνωρίζονταν* xttl λτ^σται Αιτωλοί* ούτω χαι Jημo(S&ivης 
τους Φασηλίτας διαβάλλει* χαϊ ονχ ωχνησε τοντο Ιν 

ib ηροοιμίω ηοιηααι ειπών ^ ουδέν χαινον διαπράττονται οί 
Φασηλΐται^ ω διχασταί* χαι ούτω μίν άηό του ε&νους 
διαβαλουμεν* *^ δεύτερον άπο της πατρίδος• οη το μ^ν 
ε&νος άπαν Ιηι τούτοις γνωρίζεται* μάλιστα δ* οι τηνδΒ 
την πολιν οίχοΰντες, ο^εν ίστίν 6 κατηγορούμενος • ίξης 

iO L•ιπov ίτύ το γένος ίρχόμεθ-α* χαι τούτο διαιρησομεν 
εις τε προγόνους χαΐ πάππους χαϊ πατέρας• χαι άπλως^ 
είτιεΐΡ ο^εν δυνάμε&α διαβολής εύπορίαν λαβείν• τους 
μέν φαυλως ^ βεβιωχοτας παραλαμβάνοντες• ει δέ τ» 
σεμνόν είναι iv τω γέρει δοχεί τούτο ίχουσίως παρα^ 

25 λιμτιάνοντες , παραλαμβάνοντες δέ το γένος, έροΰαεν Λ 
τι παραπλησιον έπραξαν οΐ πρόγονοι φάσχοντες, οτι 
ξίνον ουδέν, τον ίχ τοιούτων άγόμενον τάς έχείνων πρά- 
ξεις Ιζηλωχέναι χαϊ τα όμοια i ως αν ο χαιρος χαϊ ^ 
νων προσώπων ποιότης χορηγίί' *^ μετά τοντο την γρα^ 

59 yijv Ιξετάαομεν οϊον ει μοιχείας τινά χρίνοιμεν, έροϋ-' 
μεν, οτι έν τρυφρ χαϊ χώμοις χαϊ τοΐς τοιαύτοις πολ^ 

44 Par. έηιτηδίνμα. 45 Ald. ϊ&ονς βαΧονμετ, ei L 18. ϊ&ος 
inav, 46 Ald. φαύλους, 47 Aid• χοζηχύ. 



3» 

Χοΐς *• h ηα$9ος αναγόμενος int την μοιχΒύ^ν ηΐΰ^ν, 
ΙπΙ τσυτόις 4χ της ηλικίας ίπιχειρησομεν , λέγοντας y αη 
είχος ix τοιούτων προεΧ&Αντα χαΐ χαχωζ τε&ραμαίνον , 
χάΐ hi αχμάζσντα ίπΐ τοντο iX&itv* η γα^ νηότης χαΐ 
νεωτέρων πραγμάτων ϊρα* οίον u τνχοιμεν έπΙ τνραννί•^ 
6ος κρίνοντες* εν&α Χ(Λ ix του εναντίου τον λόγον χα^ 
ταΜΤχενάσομεν f οτν Άατηρ οΐ γεγηραχοτες δια το την\ 
αχμην άηοβεβληχένοί νεωτέρων ονχ ίρωσι *^ ηραγμά^ 
των, όντως οΐ την ηλιχίαν ακμάζοντες δια το της νεό^ 
τητος άτοΧμον νεωτερίζειν Ιψίεντάι • ει δέ ηρεσβύτης i• 
'ά^η 6 την χατηγορίαν υφιστάμενος, ίροΰμεν ηάλιν, οτι 
μικρόν τον iv τω βίω χρ&νον είναι λογιζόμενος είλετα 
^ χατορ&ώσάς κατά γνώμην ζην, η διαμαρτών^^ τον 
αντίκα προϋδοχώμενον avt^ νποδεξασ&αι &άνατον, εν^ 
&a και παρά&εσιν την προς τους h τρ ηλικία ποιον• 1S 
με&α' οτι ωσπερ οΐ ακμάζοντες ως ΙπΙ του ζτίν έχοντες 
τάς ίλπίδας οκνηρότεροι προς τους κινδύνους τυγχάνου-^ 
σιν, όντως' οΐ γεγηρακότης δια το είδεναι αυτοΐς το 
πλείστον δαπανησασι του χρόνου, ετοιμοτερον επϊ τους 
κίνδυνους πορεύονται* Ιξετάσομεν δΐ κάί φύσιν 'ψυχής 30 
χαΐ σώματος* ^ρνχης μίν, οτ αν εΤπωμεν οξνν ειν(φ τον 
κατήγορου μενον η δεινόν* η άλλο τι τοιούτων των θν/€-ΐ4Μ) 
ρως αυτφ την τόλμαν ποιησαι δυνάμενων* σώματος δί, 
οίον, ει τίχοι μέγί&ος σώματος εχειν κάί δια τούτο ίρ* 
ρωμενεστερος , ίροΰμεν, ως ουκ αδύνατος ^* προς την^Β 
πραξιν, κα\ μάλιστα ει κρϊνοιμεν τίνα αικίας η τραύμα•^ 
τος η τίνος άλλου τοιούτου* προς τούτοις διαβάλουμε» 
καΐ ίκ τον επιτηδεύματος, ως ανωτέρω εΐρηται* εφ" οίς 
απασιν αΐ πράξεις , άίτινες είκότως ίσχνρότεραι δια ratf- 
τα λέγονται* το μίν γαρ γένος τύχης έργον ίστίν* ου 30 
γάρ τις-δπό&εν βουλεται τίκτεται* ομοίως καΐ α πλου* 

48 ποίλοϊς ix ηαιδος αραγομ. — — Λτ^ τοντοι>ς Ald. οιη. 
49 Ald. αΐ^ωσι. 50 Ald. d»' άμαρτωρ. 51 Ald. αδυτάτως. 



af6 ΣΧΟΛΙΑ 

τος τνχης itnl ίώρημα χαΐ xccxlag μάλλον, χατ* 'Ισο-" 
χράτψ , η χαλοχαγα&ίας ίστίρ υπηρέτης * ομοίως χοϋ η 
αγωγή d τνχον χρήστη ου τον άχ&έντο.ς άλλα του άγα^ 
γόντος έστΙν ίγχώμΛον* το ί* Ιπιτηδιυμα χρηστον μίτι 
ixca, μάλλον των άλλων enativov φίρον* του γαρ ίπιτη^ 
δ^νοντος ίδιον* 6 μέντο^ ίηαινος μέχρ^ τούτου ΐσττραν* 
"οίον ΟΤΙ χρηοτον βίλετο βίον* iv μόναις δι ταΐς πράξ6σ$ 
το τέλα,σν ίτμγίνετία χαΐ οίονέΐ βιβαίωαις τον ίπιτη^ 
δΒνματος' συντρέχουσα δί ταύτα ώς inl το πλείστον* 

iO χαΐ το αντο επιτήδευμα χα\ πραξις χα&ίσταται^ ώς ίπί 
των μετιόντων τους λόγους* iv οσω. μίν γαρ φιλοσο^ 
φοϋσι χαϊ διδάσχονται, Ιπιτηδεναα ίχουσι τοΰτο^ ίτκι^ 
δάν δί χαΐ τοις ίργοις χρησονται^ τότε χαϊ πράξις γίνεται 
το πρΙν επιτήδευμα. Σίδίναι δέ χαϊ τοϋτο χρη, ώς ούτε 

m ηλικία οΰτβ πλούτος Ιγχωμιαστιχά)ϊστι^ χαΐ μάτην ταΰ^ 

τα Ερμογένης iv τοις έγχωμιαστιχοίς εταξεν• χοιναϊ γαρ 

' ποιότητες εισι* δώ ουχ ίσχυραϊ χα&* ίνός έχφερόμεναι 

προς άπόδπξι:»* όταν γαρ ιΐπω^ νέος πλούσιος^ χοινη 

ποιότης ίστι^ χαϊ ουχ άρχει προς άπόδειξιν ό πλούτος 

20 η η ^υχη η η Ιηιϋνμία' δίο δύ άναμιγνύναι τούτοις τα 
απ* άρχης άχρι τέλους y ίνα ix του νυν πεπραγμένου την 
βούλησιν αυτω χαΐ ττρ δύναμιν χατασχευάσωμεν , ουχ 
ακριβώς ουν iv τοις εγκωμιαστικούς (χυτύ εταξεν 6 τεχνί" 
^6ς ειπών* οτι είτι τΰν αορίστων Tfy άπο τούτων ^^ των 

25 εγκωμιαστικών δει ποιότητα ποιεΐν ώς γαρ εΐρηται κοιναϊ 
ποιότητες εισιν* ο&εν άπο των πράξεων], οϊον άπο της 
προκειμένης υπο&έσεως ίπί των αορίστων, επιχειρητέον 
χοινώί χαΐ κα&ολικώς λέγοντας* ώς οΐ πλούσιοι άλαζό^ 
νες άεΐ καΐ βίαιοι καΐ υβρισταί* οΐ δι νέοι προς παν 

90 τολμηροί* ανω δί ειπών, οτι δέί την βούλησιν χαϊ την 
δυναμό έξετάζειν του φεύγηντος, xca νυν τοΰτο &εώ' 
ρήμα κα&ολικον τί&ησνν, οτι χαΐ των εξω&εν προσώπων 



τ > 



S2 y απο τούτωτ λ\ά• OQi. 



Ε 12 S ΤΑΣΕΙΣ 347 

Ιξετάσομεν την βονλψμην χαΐ την δυναμιν^ ώς έπΙ τωτ^ 
άποχηρνχτων^ παροΛηχρόμε&α γαρ την τούτων ποιότητα 
λέγοντες* οτι ηοίονς δ&Ι νομίζην τους τοιούτους ntqi 
^την πόλιν, ους ουδί η φύσις φίρειν ηδύνατο• αλλ'' οΐ 
Τ€χόντ€ς δια την ηονηρύχν ηρνησαντο * τοντο γαρ ποι•- δ 
ούντων ημών έπΙ πλέον η του φεύγοντος χαχια φαίνε- 
ται* χαλως ουν ειπεν τοντο* άριαχονται γαρ έν τφ 
στοχασμφ ix του φενγοντος, χαΐ έπιδέξαα&αι χρισιν δυ^ 
νάμενα- χαί μη • 

r 

Μαρχελλινου. ^Αμφότεροι μίν χρωνται τγ δυ-ίΟ 
νάμη^ πλέον δί 6 χατηγορος, λέγει γαρ ώς έπΙ του νέου 
πλουσίου f οτι ηδννω δια τούτο χαΐ η&ελες' γΆ^εται δί 
TavTOj η τε βονλησις χάΙ η δύναμις^ ix των παραχολου- 
&ούντων τω προσώπω, τοντέστ.ι των έγχωμιαστιχων* ου- 
χουν προσώπου οντος χαΐ χρινομένου^ άναγχαίως ταύτα iS 
ενρίσχεται* δεΐ δί άεΐ σχοπεΐν μη μείζον εστί του προ- 
σώπου το έμίφερόμενον εγχλημα^ Ηνα μη άπί&ανος 6 
λόγος γένηται * δια τοντο χαΐ ο Jημoσ^'έv.ης συνεωραχώς, 
οτι το χατά Φωχέας εγχλημα μείζον ην ΑϊσχΙνον προσ- 
έ&ηχεν* ονχ ώς οδε Φωχέας απώλεσεν αν χα&* εαυτόν* 20 
φοβη&εις γαρ το εγχλημα χαί το άπί&ανον συνέζευξε 
το άξίωμα^^ της πόλεως• ΚαΙ οτε uiv εΐη πρό- 
σωπον ώρισμίνον. Καλώς από της ιστορίας την περί 
ξκυτοΰ δόξάν εχομεν^ αχριβώς δΐ χαΙ το σχεδόν προσ- 
ε&ηχεν' ου γαρ έν απασιν απλώς τοΐς ώρισμένοις πάν- 25 
τα έυιπίπτει* άΧλ* ενίοτε χαΐ έχλείπει. δια το αδο^ον 
είναι το πρόσωπον πολλάχις, η χαΐ αμφίβολον εχειν^^ 
το γένος* η χα\ δια τοντο y οτι ου πάσιν άε) τοις έμ-ΐ4ΐ 
πίπτουσι χρησόμε&α, αλλά τοΐς ώφελειν ηαας δυναμέ- 
νοις* 'ίνα μη λά&ωμεν δι* ων ισχυριζόμε&α χα&* έαυ- 30 
των δίδοντες λαβείν* εις παράδειγμα δί των λεγομένων 



S3 Ald• το απί&αρον» 54 Ald• ^i»• 



318 SXOAIA 

^ΑΧκφιάίηζ ίηοχείσ&ω ίτίι&έσΒως τνραννίίος χριν6μΒ¥ος* 
kvrcev&a τοίνυν τοις μίν ntql το γένος φιλοτψημασι 
χζησετάι λέγων f άπΒξΧος bivcu τον '^λχμΰαωνίίην ^ τορ 
άπο γένους πολιτην, τον των τυραννοκτόνων €γγονορ$ 
^τυροητνίδος έπί&υμησεα, τ'^ν δι νάτητα χαΐ το ααωτορ 
αυτοΰ, απερ ίστί της άγωγης^ νπερβησξται 6 ^τωρ λέ- 
γων νπίρ οώτοΰ* φαύλος ^* γαρ iv τούτοις ^Αλχφιάδης^ 
ως φησιν ο Θουκυδίδης* κάΙ τούτο /Ιημοσ&ενης nsnottj^ 
ΧΒ ηερί Άλχιβιάδου* xcu περί ίαυτον δί ταντδν ηεηοίη» 

λΟ χιν • iv γαρ τω περϊ στεφάνου άνΐ^γκαζ/άμενος ίπαννέίν 

'm ίαυτον y το μίν γένος άπεκρύψατο ωςαδοξον, άπο ίί 

της ανατροφής των επαίνων ηρξατο* εμοϊ γαρ νπηρξέ 

φησι παιδί μΙν οντι φονταν εις τα προσήκοντα διδα^ 

σκαλεϊα' ^^ πολλάκις δέ και άπο ε&νους ίστίν ίγκωμιά^ 

,i5 σαι, ώς Jημoσ&έvης* ουδέν κοινον διαπράττονται οΐ 
Φασηλΐται\ ως των Φασηλιτών πάντων ομοίως συκοφαν^ 
των όντων' ώσπερ δέ ίγκωμιάζομεν από γένους y ου τω 
χαι διαβαλουμεν* ^'^ ώς Jημoσ&ίv^ις , ποτέρα ώς 6 πα^ 
τηρ σου Τρόμης ίδούλευσε παρ* ^Ελπία, ^^ τφ προς τω 

^^,&ησείω δώάσκοντι γράμματα y κατασκευάζων , οτι εΐκος 
τον εκ τοιούτων γενομενον προδοΰναι* και άπο αγωγής 
δέ διέβαλε, το μέλαν τριβών και τα βά&ρα σπογγίζων* 
καΐ το παιδαγωγείον κορών. Ει δέ τι των άλλων 
εΐη, ^Ισμεν οσα περϊ της των προσώπων διαφοράς «2- 

^^ ρηκεν* ου/.οϋν προς το κρινομει/ον τοΐς ϊμτύπτουσι χρη^ 
σομε&α' δια τούτο γαρ καϊ τον νέον πλούσιον ευ&νς 
παρί&ετο' έχεις γάρ φησιν ίνταυ&α η?ακίαν καϊ τυχην\ 
χαΐ γαρ ει μη γένος μηδ* άνατροφην Ινταυ&οζ έξετάζειν 
δυνάμε&α, αλλ* ικανά ταύτα η νεότης χαϊ 6 πλούτος 

10 χορηγίαν xai περιουσίαν λέγων έμποιηοαι τω κατηγορώ* 

55 Ald. φανΧως. 56 Ald. SUtaaxcuJa• Par. dtdaanalim. 
S7 Ald. διαβουμίτ, 58 Ald. nagelxida. 



t 



^ 



ΣΤΑΣΕΙΣ 349 

χαΐ τα ftaQccxoXov^Ovyta τούτοις τρ νθότί^τι, σώματος 
1(ίχνς% χάλΖο^, άίρροσννη* τ6 xovtfW χαϊ ευχερές της 
γνώμης, το ψίλότιμον, το ivSo^QV* m δι το χαη^ων 
ίηι&υμεΐν πραγμάτων* τρ δί τνχρ/ πλούτος, δνναμις, 
νπερηφανία, ίτεαρία, χόλάχων σηατηματα χα\ τα ομοία* Ι^ 
^ά δί έγχωμΜίστιχά δηλονότι ίστί^^ τάδε* τίνες οΐ ^ω• 
μίαστιχαΐ τόποι διεξερχεται• ^*0 χαϊ Ισχνρότατον, 
Καλώς τάς πράξεις ίσχνρον είπε χεφάλαίον' τα μίν γαρ 
άλλα πάντα των ίγχωμιαατιχών εις ετέρους άνηχεν* td 
δί τίράξεις χαΐ τα ίπιτηδεύματα του πράξαντος χαϊ του 10 
ηοιηοαντός ϊδια* χαϊ δαχτί μη χαϊ επιτηδεύματα μέ"^ 
γιστον έχά^εσε χεφάλαιον; λέγομεν, οτι τρ μίν πράξει 
χαΐ το έπιτηδενσαι τον πράξαντα περιέχεται* τφ γαρ 
χατωρ&ωχένα^ι χαΐ τούτο πρόαεστι• Και τι ^° διαφέρει 
ίαιτηδενμμ πράξεως; επιτήδευμα μέν έστιν, ώς αν εΐποι iS 
T^, βίου ξύίρεσις* οϊον ρητορενειν, χαλχεύειν, φιλοσοφείν, 
ιατρεύειν, τκΛιτεύεσ&αι* πράξεις δί αυτά τα έργα, το 
§ίατορ&ουν, το άριστεΟσαι, το ύγιάσοί, χαϊ όλως επι* 
τηδενμα μέν ί(ίτιν άφορυη πράξεως' πράξις δι αυτό το 
χατόρ&ωμα* xat τί διαφέρει άγωγη επιτηδεύματος^ οτι 30 
η μίν της ανάγκης εστίν άπο γμρ του άναγχάζοντος 
^oi άγοντος πεποίηται, το δί επιτήδευμα άπο της προ^ 
αιρέσεως. .Πμίδευσις* δοχεΐ πάλιν το αντο τρ α/ω- 
γη είναι η παιβενσις' άλλα λέγρμεν, οτι ουχ είπεν παι- 
δεία, άΧλά παιδευσις, οΐρν λόγβΐ\οτ* αν ρήτορα εχωμεν25 
χρινόμενον, τψ παΐδευσιν ίξετάζομεν* ηλιχια, οίον γή- 
ρας, νεότης^ φύσις σώματος, χάλλος, αμορφία, ίσχυς^ 
ευεξία, ^ρυγ^ης ϋ-ερμότης' οξύτης, ο}ος*Αλχιβιάδης' /?(>«- 
δύτης, οΧος Άρχίδςιμος η Νιχίας* τύχη, αξίωμα, πL•ϋ- 
τος, δύναμις. Ίστέον, μίν ουν, οτι 6 ^ιατηγορος τιλέον^Ο 



59 Ald• ϊαται: 60 «αί ti δ^αφέρζι L π. ίπιτ. μέ» έστιρ 

Ald• om• , ' χ 






350 ' ΣΧΟΛΙΑ 

ivSuxTQlxpeL Tfi 9ιη^άμΗ, ονχ απλΰς αλλ* οτ αν ίνδοξορ 

71 το πρόσωπον, 6 δί φεύγων περί την βουλησιν^ προ- 

ανελών^ Sut Tctvtrjg ttjv δννχζμιν* το γαρ πλείστον της 

διαβολής περί την προαιρεσιν 'ισταται* παρατηρητέον ίί, 

5 ως το μίν ιίνδοξον ισχύει βονλησει προς άπολογιαν , 

'άσ&ενεΐ δί τί} δυνάμει • ου γαρ δύναται λέγειν, οτι ουκ 

νΐΆηδυνάμψ ένδοξος ων* χαι τουναντίον το αδοξον άσ&ε^ 

νει μέν τΐί βουλησει, διαβέβληται γαρ ν ποιότης, ισχύα 

δέ τρ δυνάμει προς απολογίαν άδοξος ων^ ου γαρ άξι6^ 

10 πιστον ko πρόσωπον* ώς δί ίσχυρον εις εξέτασιν της 

"βουλήσεως η αιτία ^ ούτω καΐ της δυνάμεως 6 καιρός 

και 6 τόπος' καΐ εσϊιν ϊδέΐν όσον 6 καιρός ισχύει προς 

κατασκευήν της δυνάμεως iv τφ κατά Κόνωνος* έχει γαρ 

από του καιρού μόνον κατεσκεύασε λέγων, οτι περϊ ίσπέ- 

15 ραν λαβόντες συνεσκαψαν, και πάλιν άπο του τόπου ^ 

• ει ίίρημία εΐη, κα&άπερ ίπΐ του •Ο'άπτοντος τό νεοσφαγίς 
σώμα ίστιν ειπείν, οτι ηδύνω, Ιπ ίρημίας γαρ η πρά^ 
ξις* καΐ πάλιν ΙπΙ του τϋραννεΐν βουλομενου τό κατά» 
βαλεΐν άκρόπολιν* οτι ηδύνω την άκρόπολιν ζχων* Ικα-^ 

20 νόν γαρ η ακρόπολις όρμητηριον προς τυραννίδα • 

^ Ταΰτα δι Ιπ* άμφοΐν μίν ισχύει^* τα ίγκωμια» 

στικά λέγει του τε διώκοντος κεΛ του φεύγοντος* άμ^ 

φοτεροις γαρ Ιξόν κατά τό συμφέρον ίκάστω χρησα^^ 

σ&αι τούτοις τοις κεφαλαίοις. Μάλλον δέ τίνα iv 

35 τω έτέρω* απερ μάλλον ίπι του ετέρου ισχύει &εωρη^ 
τεον* αύτίκα τό μίν της τύχης, οίκειότερον της δυνά* 
μεως* τό δι της ηλικίας, της βουλήσεως* ίσχυρότερον 
μίν γαρ ο πλούτος, άφρονέστερον δέ ή νεότης* δει ουν 
φησιν ακριβώς τους τόπους τούτους ίπισκοπεϊν* κα\ 

ΙΟεν&α αν οίκειότεροι τυγχάνωσι καϊ πλείω την χορηγίαν 
ηαρεχοντες, πλεονάζειν εν τούτοις* μεγιστον δέ προς την 
τών κεφαλαίων χρησιν καΐ κατασκευήν ο καιρός καΐ η 
νηό&εσις* ταντρ ουν άκολου&εΐν άναγκαίον* νυν μίν 



/ 



ΕΙ 2 2TA2EIS - Λ 351 

yttQ ίσως άτώ του νέον nXovciov το Τ(Ηθΰτον άρμόίηι^ 
άλλοτε 9i άλλο ηξοσωτϊον νηόχηταί* δπ ουν ηρος roy 
χαιρον χαΐ Την νηό&εαν χαΐ την ηΒριστίίσιν άρμόζ^^- 
ϋ&αι. Μάλλον δέ τίνα έν τω ίτέρω* έηιζητεΐ, ηοίον 
οίχΒΐότερόν ίστί των Ιγχωμιαατιχων της βουλήσεως xalS 
ηοΐον οίχεώτερον της δυνάμεως* αηαντα γαρ τα iyx€ih- 
μΜχστίχα κοινά αμφοτέρων, χαι ίδιον ουδέν* οίχειότερον 
δι μάλλον τόδε τούδε * εϊίώτως δέ κοινά έστ^ βουλήσεως 
χαΐ δυνάμεως τα εγκωμιαστικά, "^ηειδη καΐ αμφότερα 
ioTi του ηρο^ίώηου τα κεφάλαια^ Μάλλον δε τ&ναίΟ 
ι ν τω ίτερω* ωσηερ άπορων καΐ συ δυνάμενος δια'- 
χρΐναι ποίον τίνος μάλλον οικεΐον' Ιστεον δέ, ως η αιτία 
ίδιον της βουλήσεως, 'ίνα το είκος ix της αιτίας χατα• 
σχΒυάοώμεν' γνωστίον δέ χ<ά τοΰτο χα&ολου, οτι &ε\ 
τα στοχαστικά, οπού- αν rj, χάν ένστάσβ* ίτερα διά της ι& 
βουλησεο)ς χαϊ της δυνάμεως χατασχευασ&ησεται' ωσηερ 
και Jημoσ&evης iv τοις Φιλιηηικοΐς κατεσκευασεν, οτι 
9}ξει ΦiL•nπoς άπο Της βουλήσεως* λελη&ότως δέ καά τά 
της πλεονεξίας καΐ της δυνάμεως ^(JT^ Φιλίππου χατα^ 
. σχευαστικά, έν οϊς φησιν, οτι δύναται, Ποτίδαιαν είλε, 10 
Πύδναν* περϊ δέ τάξεως τούτων των χεφ>αλαίων ουκ 
άμφίβολον μίν, οτι πρώτη ίστίν η βσυλησις* ομ(ος δέ 
ο καιρός πολλάκις έναλλάττά* παρά ^ημοσ&4ν€ΐ καΐ 
τοΰτο ευρίσκομεν, ίν τω δεντερω των Φιλιππικων* προ-* 
τάττβ* γάρ έχει το δυνατόν. Ουχί των χρινομένωνί^ 
μόνον* ίντελη ^^ σοι των κεφαλαίων ποιείται την πα^ 
ράδοσιν* διό και τοΰτο προστί&ησιν ως άναγχαΐον καΐ 
χρησιμον* κρινόμενων δέ νυν λέγει, του κατηγόρου 
καϊ του φεύγοντος, πρόσφορον καί τό παράδειγμα έπη^ 
γαγε τω ειρημενω * λέγω δη τον τους άποκηρύκτους τρί- 30 
φόντα' εν&α πολλά πρόσωπα των κρινόμενων Ι ix τοσού^ 

6i ΑΗ• ίντύησοι «- nu^dmutr. 






35a - , 2X0 ΑΙΑ 

των ηάίηων ίξηάζηαι η βούλησης ηαΐ η δύναμις^ Ιστέον 

^ δέ ώς ον noUi τοντο δίπλουν στοχασμόν* ουδί aW" 
^ζευγμίνον η Ιμηίηχοντα* ον γμρ ζήτημα ίηρορ ηοιέί 
ωσ7ί€ρ 4)ίΒΪ, αλλ* ώς αημέϋν iarof hftcev&a ντιοχείμερον 
6 το %Qi€puy τους άτιοχηρυχτους. Σημπωτίον ώς έξετά-' 
ζοντας τον τίΛοντον χαϊ τα αλλα^ δ$ΐ• τάς χατασχευάς 
αυτών τίαϋΌλίχάς άναι, χάΧ τρόπον τίνα ϋ'Βτιχάς* εΐαϊ 
γαρ οΐ τοιούτοι τόηοι γεγυμνασμένοι. τφ Avai^ έν ταίς 
παρασχευαίς» λέγπ γαρ οίους άπιργάζεται η πενία χάί 

%^ οίους το ηλουτέίν* χαΐ η νεότης χαΐ το γήρας*' τα δέ 

\9Ά ίτατηδευματα εξεταζόμενα h ταΐς βουληύεϋίν' οίον φι^ 

λοσοφονντες ουχ αν έλγατευσαμεν* ρητωρ ων ονχ αν έμ^^ 

οϋ'άρνηβα χατά της διιμρ^ρατίας\ τα δί αντικείμενα 

ηΰίρά των χατηγόρων με&οδεύεσΟ'αι δέί ^ίπιστημόνως* 

15 ΙτκΛ,δ'η γαρ ενδοξόν ίστι το φιλοσοφείν χαΐ το ρητορεύ^ 
UV , Xae, το ηί^τεν&ηναί^ στρατηγίαν^ διορισμω χρήοετα^, 
δειχννς οτι χρηοτός μίν, ανΟψαπος χα\ δημοτιχος, λν- 
ύιτελεστερον αν υπολάβοι, το ζ^ν iv δημοχρατί^} χαϊ 
ίλεν&ερί^ τψ μισ&αρνηύαν παρά των πoL•μίωv τι;- 

Ι^ράννου' πονηρίας δε ηγουμένης, ουδέν έστ^ &αυμαστόν 
βουληϋ'ηναί δωροδοχεΐν^ ij προδόχψ γενέα&αι* εστί xa\i 
βιαίως απαντών ^ρός τάς τοιαύτας βουλησεις\ ναί φη» 
σιν. αλλά στρο^τη